Dinsdag 1 januari 1856.
Helder en heel koud.
Vanochtend was er voor het eerst deze winter ijs in onze slaapkamer.
Het water op de gewassen aardappels bevroor meteen.
Met weinig trots, en met nog minder hoop...
...beginnen we aan het nieuwe jaar.
Buiten hoorde ik de mussen tsjilpen in de heggen, die nu bedekt zijn met sneeuw.
Dyer zei altijd dat een gezonde vent met een goed stel hersens...
...een heel goede kans heeft om als boer iets van z'n leven te maken.
Hij is niet in staat om z'n zorgen volledig te vergeten.
Geestelijk is hij er zo slecht aan toe dat het z'n weerslag heeft op z'n lichaam.
Vanmorgen zei hij dat voldoening een vriend was die hij nooit te zien krijgt.
Je bent laat met melken. -Dat vond zij niet erg.
En jij?
Sinds de aankoop van deze boerderij...
...houdt m'n man een administratie bij om overzicht te houden.
Zo weet hij wat elke akker en elk gewas jaarlijks opleveren.
Hij heeft mij gevraagd zaken bij te houden...
die je anders mogelijk over het hoofd ziet.
Van uitgeleend gereedschap tot uitstaande rekeningen.
Dat heb ik gedaan.
Maar op deze pagina's met alledaagse zaken staat niets...
...over de meest bewogen voorvallen van de voorbije seizoenen.
Geen verslag van onze emoties of angsten. Onze grootste momenten van vreugde.
Ons meest schrijnende verdriet.
Met ons kind was het alsof ik mijn bestemming had gevonden.
Maar ik zei haar niet vaak genoeg dat zij onze grootste schat was.
Wil jij het proberen?
Zo, papa?
Heel goed.
Ze leek vaak los te staan van ons.
Alsof ze zich de hele tijd probeerde aan te passen.
Het zwijgend ondergaan van leed en ziekte is heel aangrijpend bij zo'n jong kind.
Ze omhelsde mij en zei verder niets.
Maar het voelde alsof we spraken.
Ik ben mijn verdriet geworden.
ZONDAG 3 FEBRUARI
'Welkom heerlijke rustdag', luidt de lofzang.
En zondag is zeer welkom omdat het een paar uur verpozing brengt.
Ik ben gestopt met naar de kerk gaan.
Na het rampzalige verlies van Nellie...
...ontleen ik wat mij rest aan kalmte niet aan het idee van een betere wereld.
Ik wil een atlas kopen.
Wie is dat?
Hij heet Finney. Z'n vrouw Tallie.
Ik heb ze al ontmoet. Ze zijn nogal op zichzelf.
Ze huren de boerderij van Zebrun.
Maandag 4 februari.
Waarom is inkt net als vuur?
Omdat het een goede dienaar is en een hardvochtige meester.
Zei je iets?
Ik wil een atlas kopen.
Een niet geheel lichtzinnige aankoop.
Ik heb 90 cent gespaard. Ik zou geen betere bestemming weten.
Je kunt een geschenk kopen voor je man.
Wat is een beter geschenk dan een vrouw die niet langer saai is?
Alleen zelfontwikkeling kan voorkomen dat mijn verdriet me overweldigt.
Goedemiddag.
Ik heb een bezem gebruikt. De sneeuw is zo droog.
Ik ben Tallie.
Abigail.
Ik hoop niet dat ik stoor. -Nee.
Ik moest er gewoon even uit.
Het is bij ons nu één groot abattoir. Mijn man slacht de varkens.
Wil je binnenkomen?
Ja, graag.
Of we kunnen rillend hierbuiten blijven staan.
Ik snap dat je niet wilt dat een saaie buurvrouw je zondag komt verpesten.
Je bent van harte welkom. Maar ik ken het gevoel.
Bij weduwe Weldon voelt het soms...
...alsof ik word ondergedompeld in een vat van alledaagsheid.
Weduwe Weldon. Die ging maar door over heffingen...
Ik keek naar haar haar en ze zei dat het als kind haar grote trots was.
Dat het toen langer was en ze het in een knot had gedragen.
In de winterzon die door het raam viel...
...had haar huid een roze en paarse gloed.
Ik raakte er zo door van slag dat ik mijn blik moest afwenden.
Zo ging het nou altijd:
Als ik in een gesprek moest proberen om bij een ander sympathiek over te komen...
...werd ik door schroom en vrees overvallen.
Al van jongs af aan voelde ik me net een wortel die door een pot werd begrensd.
Ik stoor je toch niet? -Nee.
Ik ben blij dat je er bent.
Finney kwam je man tegen bij de kuiperij.
Hij begon over z'n nieuwe methode voor het werpen van biggen.
Enigszins onbehouwen?
Mijn man zegt alles enigszins onbehouwen.
Dat heb ik eens tegen hem gezegd.
Hij zei dat het kennelijk een gunst was om eens wat aardigs tegen hem te zeggen.
Ik zei: Als je met jezelf getrouwd was, zou je snel merken wat voor gunst het was.
Mijn moeder zei altijd dat kinderen dat dilemma wel zouden oplossen.
Dat zei mijn moeder ook.
En toch...
...zijn we nu hier.
Allebei kinderloos.
Mijn dochter Nellie zou vandaag vijf zijn geworden.
Waar is ze aan overleden?
Difterie. Afgelopen september.
Wat vreselijk.
Goedemiddag.
Ik ben Dyer.
Tallie.
Ik moest maar weer eens gaan.
Dat hoeft niet voor mij, hoor.
Mooie mantel.
Dank je. Ik krijg nooit complimenten voor m'n kleren.
Ik vond het zo fijn dat je er was. Mijn dag kan niet meer stuk.
Echt?
Wat aangenaam en ongewoon om dat teweeg te brengen.
Donderdag 14 februari.
Dyer heeft voor de derde nacht koorts.
Drink dit op.
Ik ga vaker ziek worden.
Mijn vrouw lacht naar me.
Beloof dat je niet doodgaat.
Dat zou het tegenovergestelde zijn van mijn intentie.
Hij is iets opgeknapt na een klysma van stroop, warm water en reuzel.
En een druppel terpentine naast z'n neus.
Overdag heb ik m'n gesprek met Tallie nog eens doorgenomen.
We vergeleken onze kinderbedden.
Bij mij ging het stro aldoor kapot zodat het matras steeds dunner werd.
En volgens haar was haar bed zo hard als het hart van de farao.
Ik zou voor jou moeten zorgen.
Inderdaad.
Ze heeft een kalme, gracieuze manier van doen.
Toch leeft ze op bij het vooruitzicht van het voortzetten van ons gesprek.
Ik merk dat ik in haar bijzijn niet in staat ben me eloquent uit te drukken.
Hoe heb je Dyer leren kennen?
Hij was de oudste zoon van de buren. Hij werkte op m'n vaders boerderij.
Was hij meteen smoorverliefd op jou?
Ja, hè? Hij was meteen smoorverliefd.
Hij bewonderde mijn praktische gezonde verstand.
Je houdt niet van woorden als 'smoorverliefd', hè?
Ik gebruik dezelfde woorden als jij.
Volgens mij niet. Wel als je praat, omdat je verlegen bent.
Maar je bent vast vaardiger als je schrijft.
Dank je.
Was je man alleen smoorverliefd op je gezonde verstand?
En op m'n efficiënte gewoonten.
Meer niet? -M'n handige manier van doen.
Dyer houdt van mechanische zaken.
Hij was gelukkiger geworden als hij zijn wetenschappelijke aard had kunnen volgen.
Maar de omstandigheden dwongen hem boer te worden.
En desondanks voelde zijn hart zich aangetrokken door jou?
Dat zou je hem moeten vragen.
Wat zou je zeggen als ik het jou zou vragen?
Als vrijer was hij niet genereus, maar wel rechtvaardig.
Hij was hartelijk, maar niet aldoor.
Ik twijfelde of hij wel geschikt was.
Maar mijn familie dacht dat er wel verbetering in het verschiet lag.
Elke weg zal een keer een bocht maken.
Jullie hebben allebei veel om dankbaar voor te zijn.
Inderdaad.
Het is nog te vroeg.
Het spijt me.
Dinsdag 19 februari.
Mijn terughoudendheid lijkt zijn schaamte te zijn geworden.
Zijn nachtelijke pleziertjes, die al niet talrijk waren...
...zijn nog verder ingeperkt.
En hoewel hij aandringt, wil ik tot nu toe nog niet praten over een ander kind.
Goedenavond.
Mijn man Finney. Je kent Dyer al, hè? -Inderdaad.
Dit is de Abigail over wie ik het had.
M'n vrouw doet niks anders dan over jou praten.
Als zij er niet is, zit ik maar stuurs voor me uit te kijken.
Kom binnen.
Heb je me gemist?
Ja.
Je ziet er anders uit.
Finney lijkt me aardig.
Wel als hij ervoor kiest om dat te zijn.
Ik hoor een toost uit te brengen.
Maar wat sociale vaardigheden betreft ben ik nogal onbehouwen.
Hij bedoelt dat hij blij is om eindelijk af te spreken en Dyer weer te zien.
Mijn vrouw heeft me geleerd hoe ik met andere mensen moet omgaan.
Wat een mooie halsdoek, Finney.
Dank je. Met mijn nek lijkt m'n hoofd net een kip in een wagen met pluimvee.
Je taart was heerlijk. -Fijn dat je hem lekker vond.
We hadden een ongelukje met de eieren.
Mijn knecht heeft twee dozijn eieren gebroken.
Ik zei dat hij eierpech had en erbij weg moest blijven.
'Eierpech.' Mooi.
Ik zei dat z'n hemd zo veel gaten had, dat hij er een ketting van kon maken.
Konden wij maar een knecht betalen.
Ze hebben ons vaak schade berokkend.
Mr Holts knecht is ondanks de kou met zijn paard het kanaal overgezwommen.
Deze winter heeft Mrs Weldons zoon de post af en toe op ski's moeten bezorgen.
Nu kunnen onze brieven op hoge snelheid zoekraken.
Schreef je Tallie brieven toen jullie verkering hadden?
Ja.
En heeft Tallie ze bewaard?
Dat weet alleen Tallie.
Maandag 25 februari.
Ik verwonder me over de band tussen Finney en Tallie.
Soms lijken ze elkaar aan te kijken in wederzijdse afkeer.
En soms lijkt het alsof ze een gevoel van waardering delen.
Er speelt iets tussen ons dat ik niet kan ontwarren.
Hou eens vast.
Dank je.
Hallo, Dyer.
Ga je weg? -Ja, naar de stad.
Prettige dag nog.
Ze zal blij zijn je te zien.
Van harte met je verjaardag.
Ik heb wat meegenomen.
Zelfgebreid?
Hopelijk vind je ze mooi. -Ja.
Een atlas.
De Verenigde Staten van Amerika.
En een potje appelmoes met een ei erop.
Mijn voeten zijn ijskoud. -Ik warm ze wel op.
Hoe is het met Finney?
Hij is Finney.
Dat kietelt.
Mijn man noteert indringers in z'n dagboek.
Vanmorgen vroeg ik hem wat hij met ze wilde doen.
Zijn antwoord was zo onaangenaam dat ik besloot bij jou langs te gaan...
...zodat ik deze dag niet alleen zijn lompheid hoef te ervaren.
Dyer vindt dat Finney veel achtenswaardige eigenschappen bezit.
Maar hij houdt ook bij wie ik bezoek en hoelang ik blijf.
Waarom? -Geen idee.
Het wordt steeds erger.
Ik probeer niet langer de eigenaardigheden van zijn vreemde wereldje te begrijpen.
Ik denk dat hij vooral ontevreden over me is...
...omdat ik hem nog geen kind geschonken heb.
Hoe voelt het?
Eerst voel je niks.
Maar toen ze begon te bewegen waren het net fladderende vlinders.
En later meer een konijntje, als ze 's nachts lag te trappen.
Het beangstigt me.
De gedachte dat ik dat niet zal ervaren.
En het baren van een kind.
De meeste vrouwen voelen dat zo.
Maar...
...als het zover is, zal ik er voor je zijn om je erdoorheen te loodsen.
Dyer wil vast nog wel een kind.
Ik snap het.
Verjaardagscadeaus.
Rozijnen.
Een naaldenetui voor jou. En een blikje sardientjes.
Je verwent me.
Cadeaus van je nieuwe vriendin?
Ze is al uren geleden vertrokken.
Ik zag haar net wegrijden.
De grote storm begon met een zwak gerommel in het noordoosten.
Als het geraas van een locomotief.
Kom eens dichterbij. Hier is het warmer.
Het spijt me. Ik ga weer. -Je kunt beter wachten.
Kom.
Dyer.
Wanneer zou ik iets van Tallie horen?
Hoelang zou ik kunnen wachten?
Hoelang kunnen we doen met het voer in de schuur?
Elke koe eet 12 kilo voer per dag.
Dat zou je moeten weten. Na drie dagen beginnen ze te vermageren.
De krant voorspelt dat het dan opklaart.
Maar dat zal wel gebaseerd zijn op het raadplegen van een ganzenbotje.
Bij een echte natuurramp zijn we allemaal afhankelijk van elkaar.
Mijn moeder zei altijd: We tuimelden van de ene rampspoed naar de andere.
Op m'n zevende verwoestte een aardbeving ons huis en onze schuur.
Heb ik je dat ooit verteld? -Nee, nooit.
Een aardbeving?
Ik werd voor zonsopgang wakker, ik weet niet waardoor.
Mijn vader riep me.
Maar ik bleef gefascineerd uit het raam kijken.
Ik zag vogels die niet durfden te gaan zitten.
En kolkend rivierwater. Ik was aan de grond genageld.
En toen...
Uiteindelijk sprong ik omlaag door het ingestorte trappenhuis.
Net als m'n broers eerder.
We kropen in het donker dicht bij elkaar op de veranda.
Later zei m'n moeder dat ze daarna altijd een beetje bang was gebleven.
Ze zei: Wat is er nog veilig als de vaste grond dat kan doen?
Mijn moeder.
Tallie, je bent compleet verkleumd.
Tallie. Blijf wakker. Doe je ogen open.
Hou je ogen open.
Hou ze open.
Kijk me aan.
Ik zou sterven zonder jou.
Dan ben je veilig.
Want ik ben hier.
Maandag 17 maart.
De helft van de kippen is dood.
Door ijs en sneeuw uit hun bek te halen hoopte ik ze weer tot leven te brengen.
Kopspijkers.
Dan heb je meer grip.
De zoon van weduwe Weldon zei dat Tallie veilig thuis was gekomen.
Met slechts lichte bevriezingsverschijnselen.
Je vriendin is al een tijdje niet langs geweest.
Ze was met Finney naar Oneonta.
En dus ben je verveeld en eenzaam?
Donderdag 10 april.
Ontbijten met kaakjes en gedroogde makreel.
Dyer heeft het stalmateriaal aangevuld met bladeren en oud stro.
Het lijkt alsof Tallie nooit zal komen.
Maar met geduld en een naald sleep ik me door de eindeloze ochtenden.
Ik heb gemerkt dat als zij dan daadwerkelijk komt...
...mijn hart trilt als een blad op een steen in snelstromend water.
Voorzichtig.
Blijf. Zit.
Zaterdag 12 april.
Het is heel vochtig, bewolkt en koud.
Rokerig. Misschien staat ergens het bos in brand.
Je hebt een verfijnde neus.
Maandag 14 april.
De lente valt tot nu toe erg tegen.
Maar de klaver is desalniettemin toch opgekomen en groeit goed.
Hoe is het met Finney?
Het geduld zelve.
Hij begon weer over zijn idee om naar het westen te verhuizen.
Gaan jullie verhuizen naar het westen?
Wellicht.
Een oom van mij is in Ohio vreselijk aan z'n eind gekomen.
Dat kun je verwachten in Ohio.
Morgen?
Donderdag 17 april.
Het heeft bijna de hele nacht gestortregend.
De weg staat blank en de sloten zitten vol.
Vanmorgen slechts een licht buitje.
Tallie kwam vandaag later dan normaal.
Ze bood geen verklaring.
DINSDAG 22 APRIL
Wat triest dat je jeugd allesbehalve vreugdevol was.
Dat was hij zeker niet. Maar ik creëerde mijn eigen momenten van geluk.
Mijn man zegt dat God stenen op ons pad plaatst...
...en dat wij eroverheen moeten stappen.
Stenen zijn wat de gelukkigen ontvangen.
Mijn grootmoeder is geboren in 1780, hier in Schoharie County.
Ik heb ontzag voor de moed en de vindingrijkheid van die vrouwen.
Stel je voor dat je je begeeft in een wildernis...
...in de hoop dat je daar een huis kunt bouwen.
Misschien bezaten ze een mate van hoop die wij ontberen.
Wanneer kun je weer komen?
Dinsdag.
Dag, Tallie. Had je een aangename middag?
Ja, heel aangenaam.
Tot ziens.
Het voelde, toen ik de uitdrukking op haar gezicht zag...
...alsof zij met volle zeilen vooruit stevende...
...terwijl ik dobberend achterbleef.
En toch zag ik in haar blik nooit de onverschilligheid...
...voor hen die het minder voor de wind ging.
VRIJDAG 25 APRIL
Hallo.
Ben jij ook ziek?
Helemaal niet.
Ik wilde verkoudheden vergelijken.
Wil je thee met honing?
Wat is er?
Elke ochtend denk ik dat ik nooit ver van je vandaan wil zijn.
En omdat jij zo goed met woorden bent, heb ik een gedicht geschreven.
Het heet 'O ziek en ellendig hart wees stil'.
Als kind dacht ik dat ik met m'n intellect iets voor de wereld kon betekenen.
Maar mijn leven is verrassend gewoner geworden dan gehoopt.
Je doelt op dat moment waarover ik heb gedroomd.
Dat we worden toegejuicht voor een bijzondere prestatie...
...of thuis met tranen en vreugdekreten worden onthaald.
Weet je wat ik me afvraag?
Is het mogelijk...
...dat zo'n moment zich nog niet aan ons heeft voorgedaan?
Het heeft zich wel voorgedaan.
Of het zou zich kunnen voordoen. -Ja?
Wat denk je dan?
Hoe denk je over ons?
Ik weet niet hoe ik het moet verwoorden. -Probeer het.
Dat heb ik gedaan. -Doe het nog eens. Wat vind je?
Ik vind dat onze gevoelens voor elkaar zo veelomvattend zijn...
...dat er niets meer te wensen overblijft.
Dat was te vrijpostig.
Het is niet altijd zo dat degenen die het minste tonen ook het minste voelen.
Mijn hond die aan het hout krabt.
Waarom deed je niet wat je wilde doen?
Ik ben bang dat ik je verkouden maak.
Je ruikt naar kaakjes.
Ik moet naar huis.
Verbijstering en vreugde.
Je hebt geen van je taken uitgevoerd.
Heb je hulp nodig? -Ik denk het niet.
Dat wordt dus koud avondeten?
Ik melk de koeien wel.
Vrijdag 30 mei.
Het zonlicht dat door de takken valt...
...creëert een prachtige rapsodie van licht en schaduw.
We koesteren onze vriendschap en bestuderen haar...
...als ware ze de incomplete kaart van onze ontsnapping.
Als de dag ten einde loopt...
...gaan mijn gedachten naar haar en vraag ik me hartstochtelijk af:
Waarom moeten wij gescheiden zijn?
Was je glimlach voor een ander bedoeld?
Ik zat elders met m'n gedachten.
We hebben calicot, knopen en schoengaren nodig.
Vind je het vervelend dat ik hier zo zit?
Helemaal niet.
Ik heb uiteindelijk wel geleerd om me in anderen te verplaatsen.
Ik ken nu de noodzaak van genegenheid omdat mijn behoefte daaraan onvervuld is.
Ik heb je wel genegenheid getoond.
Dat moet ik erkennen.
De glimlach keert terug.
Dag.
Intimiteit leidt tot meer welwillendheid.
En in dat geval...
...zal elke minuut samen ertoe leiden dat we vrolijker ons werk verrichten.
Daar hebben onze boerderijen baat bij.
En onze mannen ook.
Al onze lasten zullen worden verlicht.
Na haar vertrek voelde ik me net een bootje dat stuurloos ronddobberde op zee.
Ze scheppen het riool leeg onder de straat bij de tweesprong.
En meerdere mensen hebben koorts.
Holt kwam langs om het spek op te hangen.
Hij is nog niet hersteld van die aanval door twee onbekende mannen.
Ze moesten hem naar huis brengen met z'n kar.
Hij zei dat ze hem wilden vermoorden, tot bleek dat hij de verkeerde was.
Je praat de laatste tijd alleen maar over struikrovers en inbrekers.
Integendeel. Ik voeg me vaak naar jouw gevoeligheden.
En ik heb nog gezwegen over al die mannen...
die hun vrouw hebben vergiftigd en vermoord.
Omdat ik de sfeer tijdens het eten niet wilde bederven.
'Hun vrouw hebben vermoord'? -Ja, zo zei hij het.
Hebben jullie veel onenigheden gehad?
Ja, over mijn plicht als echtgenote. Ik zei dat ik daar niet toe bereid was.
Accepteerde hij dat?
Hij heeft me daarna niet meer aangeraakt.
Maar ik heb mezelf opgemonterd met het schrijven van een gedicht.
Mag ik het eerste couplet voorlezen?
Je mag het hele gedicht voorlezen. -Eerst het eerste couplet.
ik hou van tuinen in bloei
van planten die welig tieren
ik hou van wandelen in de frisse lucht
maar ik ben bang voor mieren
Ik vind het rijm niet zo geweldig.
Daarom wilde ik maar een stukje voorlezen.
Het spijt me. Ik ben altijd tegendraads en tactloos geweest.
Ik had in het begin het gevoel...
...dat je terugdeinsde als ik dichter bij je kwam.
Als ik dan bleef staan, kwam je terug, maar je bleef op afstand...
...zoals mussen die op het erf zitten, maar zich niet in het huis wagen.
Zo ervaar ik het niet. -Hoe dan wel?
Op school las ik de rol van Cordelia en een oudere jongen was King Lear.
Aan het eind worden de koning en zijn dochter gevangengezet.
Maar hij bekijkt het positief.
'Laten we naar het gevang gaan', zegt hij.
'Alleen wij tweeën zullen zingen als gekooide vogels.'
Gevangengezet?
Op een positieve manier?
Misschien moet je het hele stuk lezen.
Misschien worden mensen alleen in toneelstukken positief gevangengezet.
Denk je niet dat wij baat zouden kunnen hebben bij een kooi?
Ik weet alleen dat...
...ik nooit van kooien heb gehouden.
Ik hoop dat het gezellig was in Shangri-La of Timboektoe of waar je ook was.
Ik heb het druk gehad, ja.
Ja, je bent vijf uur weg geweest.
De manufacturier had niet wat ik zocht.
Daarna wilde ik koffie kopen, maar die kost nu 60 cent en ik had maar 50.
Toen wilde ik iets voor jou kopen, maar Mr Arnolds had nog geld van me tegoed.
Dus dat ging niet door.
Vertel me alles wat je hebt gedaan. Hou je niet in.
Wil je niet weten wat je vrouw doet?
Ik heb niet het idee dat ik een vrouw heb.
Eerder een egoïstische hoer...
...die liever bij een ander langsgaat dan de handen uit de mouwen steekt.
Dyer was op het land en haar huis ligt op de route, dus...
Dus je hebt alleen samen met Abigail uren zitten kletsen?
Genoten van elkaars gezelschap.
Ik heb bepaalde verwachtingen en jij bepaalde plichten.
We hebben het al zo vaak gehad over jouw verwachtingen.
Ik blijf niet bij een vrouw met wie ik voortdurend moet twisten.
Dan moet je niet bij me blijven.
Kijk uit met wat je vraagt.
Zondag 8 juni.
Al de hele middag gebruikt een havik een wolk boven ons als z'n eigen parasol.
Om andere kraaien af te schrikken.
Ons hele huis lijkt nu zowel verbolgen als berouwvol.
Moge God ons helpen.
Na drie dagen niets van haar gehoord te hebben...
...sloop ik naar haar huis om naar haar te kijken...
...vanaf een afstand die me volledig veilig toeleek.
Met de kijker kon ik haar gezicht dichterbij halen...
...en vasthouden tot ze zich omdraaide.
Haar beeld bracht een gevoel bij me teweeg.
Als het geweld waarmee een tak ver over de rand van een waterval wordt gestuwd...
...tot hij naar beneden stort.
'De vrouw heeft niet zelf over haar lichaam te beschikken, doch haar man.
Onthoudt dat elkander niet...
...opdat niet de satan u verzoeke wegens uw gemis aan zelfbeheersing.'
Efeziërs 5:33. 'Weest aan uw man onderdanig als aan de Here.'
Maandag 9 juni.
Genadige Vader, keer de stroom der gebeurtenissen.
Woensdag 11 juni.
Dyer zwijgt al de hele dag en ik vond het prima om met rust gelaten te worden.
Hallo.
Tallie.
We hebben je dagenlang niet gezien. Was je ziek?
Toch niks ernstigs?
Ze was niet zo lekker.
Goedemiddag.
Komen jullie zaterdag bij ons eten?
Het is onze beurt om jullie te ontvangen.
Tot die tijd zijn jullie welkom bij ons.
Heel graag.
Zes uur?
Dat is goed.
Toen ik klein was, zei mijn moeder eens woedend...
...dat mijn vader haar alleen maar vroeg om in de tuin te werken...
...te oogsten, fruit in te maken...
...voor de kippen te zorgen, de koeien te melken, het huishouden te doen...
...en bij te springen op het land.
Ze zei dat ze in zijn administratie alleen voorkwam als ze een jurk kocht.
Sta ik daar ook in?
Ik voer de kosten van dit voorjaar in.
En wat is er veranderd?
Dochters worden zo jong uitgehuwd, dat overal tengere, onwillige meisjes...
...talloze beproevingen moeten doorstaan nog voordat ze volledig volgroeid zijn.
Daar is het voor.
Goeiemorgen.
Morgen, Jim.
Goeiemorgen. Ik heb een nieuw boek voor u.
Ik wil graag die blauwe jurk even bekijken.
Dat is prima.
Hij kost 2,50.
Ik neem hem.
Mijn wisselgeld?
De oudste dochter van Manning gooide een lamp om waardoor het huis afbrandde.
Voordat ze moest vluchten voor de vlammen...
...hoorde ze haar zus roepen die boven op zolder vastzat.
Haal haar eruit.
Ik wil je vrouw complimenteren met haar gastvrijheid en kookkunst.
Ik kan me de dag herinneren... -Nee, dank je.
...dat elk gezin werd gevoed, gekleed, geschoeid...
...beschut en verwarmd door de producten die een goede echtgenote verzamelde.
De oudste dochter van Manning schijnt ernstige brandwonden te hebben opgelopen.
Cassie. -En ze is overleden.
Ja, dat klopt.
Mijn vader zei vroeger altijd:
'Hij die over alles beschikt, voldoet soms niet onze aardse verwachtingen.'
Wat een prachtige hanglamp.
Die heeft Finney gekocht zodat je overal in de kamer kunt lezen.
Ik heb als kind niet veel gelezen...
...maar een vader moet z'n kinderen de kans bieden zich te ontwikkelen.
Kinderen liggen bij ons nogal gevoelig.
En bij jullie ook, vermoed ik.
Neem het mijn man niet kwalijk.
Maar toch, welke tegenspoed mij ook treft...
...ik tracht mijn lot door eigen inzet te verbeteren.
Ik kijk wat er mogelijk is en ga dan met nog meer toewijding aan de slag.
Dat is prijzenswaardig.
Ik geef een voorbeeld. Toen ik begon als boer...
...ergerde het me zo dat ik m'n hond niet kon laten stoppen met blaffen...
...dat ik hem tijdens een sneeuwstorm in januari om de hoek van de schuur hield...
...tot hij was doodgevroren.
Ik vroor zelf bijna dood. M'n handen waren bevroren, ondanks m'n dikke handschoenen.
Dat is stuitend.
Zag ik buiten een oude sneeuwschuiver staan?
Je hebt kennelijk belangstelling voor mijn werktuigen.
Ik heb problemen met een eg. De punten breken af op stenen en wortels.
Onze eg heeft rechtopstaande schijven.
Werkt dat beter?
Daar lijkt het wel op.
Haal de nagerechten.
Wij zitten wel vol.
M'n man kan niet zonder z'n taartjes en ingemaakt fruit met room.
Goed dan.
Wat is er aan de hand? Ben je in gevaar?
Wat is er met je hals gebeurd? -Ik ben over een hekje gestruikeld.
Daar wist ik niks van.
Er zijn veel dingen waar je niks van weet.
Weer aan tafel hield Tallie haar blik nauwgezet in bedwang.
Het humeur van haar man leek te zijn achteruitgegaan.
Hij diende zelf het nagerecht op...
...en liet alleen haar bord leeg.
Zaterdag 21 juni.
Mijn hart is een draaikolk.
Mijn hoofd een gekkenhuis.
Een hele week zonder bezoek van Tallie.
Geen bericht.
Mijn zorgen nopen me vaak te stoppen met werken...
...en als een gevangene door het huis te ijsberen.
Ik moet haar zien.
Tallie?
Wat is er gebeurd?
Ze zijn weg.
Zonder afscheid te nemen?
We moeten naar de sheriff gaan.
Om te zeggen dat de buren zijn verhuisd? Ze huurden deze boerderij van Zebrun.
Dan ga ik wel.
Waarom dan? -Er ligt hier bloed.
Heb jij nooit een ongelukje gehad?
Dus we doen niks?
Ik zal navraag doen bij de buren.
Als dat ons niet tevredenstelt, gaan we naar de sheriff.
Dank je.
Maandag 23 juni.
Dyer zei dat Mrs Nottoway hun wagen had zien rijden...
...laat in de avond, naar het noordwesten.
Ze meende dat ze Tallie naast haar man had zien zitten, maar wist het niet zeker.
Volgens haar mende een knecht de tweede wagen.
Zondag 29 juni.
Ik zag de sheriff op weg naar de kerk.
Ik maakte mijn aantijgingen kenbaar, zonder resultaat.
Volgens Dyer wil niemand een misdrijf onderzoeken als er geen bewijzen zijn.
Ik weigerde te kalmeren, dus bond hij me vast aan een stoel en gaf me laudanum.
Maandag 30 juni.
Wazig en kortademig van de laudanum...
...word ik huilend wakker, ga ik huilend slapen...
...en voer ik huilend mijn taken uit.
Zondag 6 juli.
Ik ben een bibliotheek zonder boeken...
...een zee van vrees, onrust en verlangen.
Dyer zegt dat we veel hebben om dankbaar voor te zijn.
Ik ben me intens bewust van de tikkende klok...
...terwijl hij treurt om wat volgens hem zijn eigen arme, vergeten zelf is.
Woensdag 9 juli.
Ondanks enkele uren zonder laudanum was ik zo verdoofd en neerslachtig...
...dat Dyer me die middag alleen liet, ontdaan over de staat waarin ik verkeerde.
Dinsdag 22 juli.
Weldon? De huurders van Zebruns boerderij zijn vertrokken.
Hebben ze een adres achtergelaten?
Nee. U hebt een brief.
Is hij van haar?
Ja.
Waarvandaan? -Onondaga County. Ken je dat?
Ten noorden van Syracuse.
Ga je hem lezen?
Hij is alleen voor mij.
Abigail, Abigail, Abigail.
Sorry dat ik je alleen deze brief kan sturen...
...en sorry voor alles wat een brief niet kan zijn.
Zelfs de beste brief is slechts een klein deel van een persoon.
Sorry dat we nooit afscheid hebben kunnen nemen...
...en dat we de ene ellende lijken te hebben ingeruild voor een andere.
Het blijkt dat afgelegen huizen...
...altijd afschuwelijk en onnatuurlijk lijken te zijn in hun eenzaamheid.
Was hier maar een oude ruïne met vleermuizen...
...dan zou het uitzicht perfect zijn.
Ons dak is vervallen en houdt het water goed buiten bij droog weer...
...maar we moeten pannen neerzetten als het regent.
Toch bloeien er buiten bij de keuken al anemoontjes en viooltjes.
En nog mooiere bloemen, maar ik ben te dom om hun naam te kennen.
Ik heb me de afgelopen weken minder vermaakt...
...dan elke andere vrouw die ooit geleefd heeft.
In de weinige vrije tijd die ik heb...
...declameert Finney voorschriften voor vrouwen uit het Oude Testament.
Maar er mogen dan veel passages in de Bijbel staan die hij woordelijk kent...
...ze hebben zijn hart niet geraakt.
Ik kan niet in zijn hoofd kijken...
...maar mijn gezelschap moet voor hem uiterst onaangenaam zijn.
Als dat het geval is, spijt me dat.
Goedemiddag.
Ik heb post voor u.
Alstublieft. -Bedankt.
Prettige dag nog.
Is het voor mij? -Uit Schoharie County.
Je Abigail. -Geef hier.
Finney, geef...
'Wat moet er worden van de duizenden van onze sekse...
...die verspreid in de wildernis zo zwaar op de proef worden gesteld?
Toen de toekomst ons gunstig gezind leek, naderde van veraf een zwarte schaduw.
Toch stel ik me voor hoe we weer gelukkig herenigd worden.
Als twee families die eerst in vete lagen, maar nu uit liefde tot elkaar komen.
Ik zie jouw gezicht 's nachts voor me en besluit over jou te dromen...
...voor ik ga slapen, maar ik kan niet slapen.
Het is alsof binnen in mij alles naar adem snakt.
Als het nu zo is, hoe zal het later dan zijn?
Ik stuur je alle mogelijke liefde en steun.
Ik stuur je alle hoop in mijn hart. Abigail.'
Weet dat louter dwang me nooit naar een plek als deze had kunnen brengen.
Mij werd opgedragen dat te doen vanwege het belang...
...het geluk en de reputatie van iemand van wie ik ooit heb gehouden.
Volgens mij zijn we slechts zo'n 135 kilometer van elkaar verwijderd.
Maar voor een bezoek is dat uiteraard te ver weg voor mensen zoals wij.
Dyer wilde eerst niet dat ik vertrok en weigerde daarna mij te vergezellen.
Pas aan het eind van ons perceel klom hij in de wagen.
We boden een treurige aanblik, naast elkaar gezeten in onze wagen.
Het was een heldere, warme nacht.
Er hing regen in de lucht, een bui.
Het is zo zwaar om je te schrijven hoe enorm dankbaar ik je ben...
...maar ik moet ergens beginnen.
Abigail...
...ik wil je zeggen dat bij jou zijn, zelfs alleen in gedachten...
...aanvoelde alsof ik onderdeel was van de grootste gemeenschap...
...die ik me ooit kon voorstellen.
Ik voel met jou een nauwere band dan ik zou voelen met een zus.
Want ik heb er zelf voor gekozen al die fantastische gevoelens te ervaren.
En weet je wat mijn dierbaarste herinnering is?
Dat jij je naar me toe draaide en naar me lachte...
...toen je besefte dat er iemand van je hield.
Ik weet niet wat er in het verschiet ligt...
...maar ik weet wel...
...dat al het vertrouwen en alle zorg en moed die we deelden...
...altijd op ons zal schijnen...
...en ons zal beschermen.
Jij bent mijn stad van vreugde.
Waar komen jullie voor? -Voor Tallie? Waar is ze?
Ik hoorde jullie al, met al dat kabaal. Ik dacht dat het de pannenlapper was.
We willen haar zien. -Het laat me koud wat jullie willen.
Pas op je woorden. -Waar is ze?
Ik heb haar behandeld met thee van roet en dennenwortel.
Maar ziekte stelt altijd onze bereidheid op de proef om te buigen voor de Heer.
Ik vermoed dat het difterie was.
Hoe laat is het?
Dat maakt me niet uit.
Ik moet gaan. -Straks blijft er een plek achter.
Kom.
Zondag 31 augustus.
Het is heel warm en zonnig.
Ik heb alle roestige, stoffige rommel uit de schuur gehaald...
...de ramen gewassen en appels ingemaakt voor de winter.
14 dollar van de verkoop van onze melk en boter.
Ik heb me in m'n hand gesneden met een fruitmesje.
Maar ik ben vastbesloten:
Als Dyer ooit een keer naar Syracuse moet voor voer of voorraden...
...dan ga ik met hem mee.
Dan ga ik met z'n geweer naar Skaneateles en schiet ik Finney dood.
Dyer werkt aan de schuur.
Elke dag is onze verwijdering voelbaar.
Soms lopen we na zonsondergang...
...over onze weides in de heuvels voor een onbelemmerd uitzicht.
Dyer denkt dan aan hoe het ooit was.
En ik denk aan Tallie en dat hartelijke, uitnodigende thuis...
...dat slechts in onze dromen bestond.
Ik zie voor me hoe Tallie en Nellie samen zijn...
...en Nellie haar borstel door Tallie's haar haalt.
Ik zie voor me hoe ik voor altijd de gevoelens uitban...
...die zij kastijdde en verfijnde.
Ik zie voor me dat ik zal doen wat ik kan voor Dyer.
En ik zie voor me dat ik in dit dagboek blijf schrijven.
Hier, alsof dit mijn leven was.
Alsof mijn leven niet elders was.
Ik was altijd bang dat ik mijn dierbaren ongeluk zou brengen.
Ga je daar echt niet op reageren?
Ik weet niet waar ik moet beginnen.
Ik kan me niet voorstellen wat we nog meer voor elkaar kunnen doen.
Met onze beperkingen.
Kun je dat niet?
Nee.
Kun je dat niet?
Maar goed dat we nog altijd onze verbeeldingskracht kunnen aanwenden.
Ondertiteling Vertaald door: Peter Bosma