[ลมพัดหวิว]
[ร้องเฮือก หายใจหอบ]
[โอดครวญ]
ห่าเอ๊ย
[โอดครวญ]
[ฮึดฮัด]
[หายใจแรง]
[ออกแรง โอดครวญ]
[หายใจแรง]
[ฮึดฮัด]
[หายใจแรง]
ฉิบ…
[โอดครวญ]
ติดสิ
(เดลตา ไม่มีสัญญาณ)
อะไรวะ
[บ่นอุบอิบ]
[ฮึดฮัด หายใจหอบ]
[คลื่นซ่า]
สถานีไหนก็ได้ สถานีไหนก็ได้ นี่เทรวานเต โคลจากหน่วยเอสโอซี
สแตนด์บายด้วย ผมจะส่งพิกัดสิบหลักของผมไปให้แบบทางเดียว
ตำแหน่ง 11151… 4…
บ้าฉิบ 8770
[คลื่นซ่าเสียงเพี้ยน]
เอิ่ม [ถอนใจ]
เราโดนเครื่องบินไม่ทราบตัวตนโจมตี ผมไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน คนของผม…
[คลื่นซ่า]
คนของผมหายตัวไประหว่างภารกิจ…
เวร บ้าฉิบ ฮัลโหล
แม่งเอ๊ย! [โอดครวญ] บ้าฉิบ
[ถุย หายใจหอบ]
เอาละ ตั้งสติ
[โอดครวญ]
[ฮึดฮัด ร้องด้วยความเจ็บ]
[โอดครวญ]
[หายใจหอบเสียงดัง โอดครวญ]
[บ่นอุบอิบ]
[ไซเรนดังอยู่ไกลๆ]
[ยางรถบดถนน]
- นี่ไม่ใช่ถนนนะ อนีชา - [ซาราห์] แม่คะ เราจะไปไหนกัน
ช้าๆ หน่อย ช้าๆ…
- อนีชา - [ยางรถบดถนน]
[ยางรถบดถนน]
- [อาเหม็ด] โว้วๆ - [บีบแตรรถ]
[บีบแตร]
[ไซเรนดัง]
- [ลุค] เราจะไปไหนกัน - [อนีชา] ออกนอกเมือง
[บีบแตร]
[ลุค] แม่ฮะ เกิดอะไรขึ้น
[ซาราห์] แม่คะ
- [ยางรถดังเอี๊ยด] - [ฮึดฮัด]
ไม่เป็นไรใช่ไหม
[บีบแตรต่อ]
[ชาย] เกิดอะไรขึ้น
[บีบแตร ไซเรนดังต่อ]
[ผู้คนพูดพึมพำ]
- [ไฟฟ้าดับ] - [ผู้คนร้องเฮือก]
[เฮลิคอปเตอร์บินดังหึ่งๆ อยู่ไกลๆ]
- [โลหะดังครืดคราด] - [กระจกแตก]
[ฮึดฮัด]
[หายใจแรง]
[เด็กๆ โอดครวญ พูดพึมพำ]
- [โอดครวญ] - [ถอนหายใจ]
[เด็กๆ ไอ]
ไม่นะ ไม่ๆ เฮ้ๆ เฮ้ๆ ครูครับ
ครูครับ นี่ผมเอง
[เด็กๆ พูดคุยกัน]
[เด็กชาย] ช่วยเขาที
[โอดครวญ]
- [แคสปาร์] ครูอีครับ - [เด็กชาย 2] สภาพเขาแย่มาก
[อัลฟี่] เราจะทำไงกันดี ไม่มีสัญญาณเลย
[เด็กชาย 3] จับชีพจรหรืออะไรสักอย่างสิ
- [เด็กหญิง] เราอยู่ไหนเนี่ย - [หายใจหอบ]
[เด็กชาย 4] ไม่มีใครมีสัญญาณเลยพวก ไม่มีเลย
[โอดครวญ]
- [อัลฟี่] เราต้องดึงเขาออกมา - [เด็กชาย 5] เขากำลังจะตาย
- [เด็กชาย 6] เขาจะตายแล้ว - [เด็กหญิง 2] ช่วยด้วย
[ทุกคนตะโกน] ช่วยด้วย
ใครก็ได้
[ทุกคนตะโกน] ช่วยด้วย
[ตะโกนต่อ]
[น้ำไหล]
[ถอนหายใจ]
[สูดน้ำมูก]
[นักข่าวหญิงพูดภาษาญี่ปุ่นทางทีวี]
[โอดครวญ]
(เร่งสืบสวนสาเหตุของหายนะ)
[เสียงพูดทางทีวีต่อ]
[นักข่าวชายพูดภาษาญี่ปุ่นทางทีวี]
[นักข่าวหญิงพูดภาษาญี่ปุ่น]
[นักข่าวชายพูดภาษาญี่ปุ่น]
(ข่าวด่วน)
(ควันหลงเหตุน่าสะพรึงกลัว ได้แผ่ขยายไปทั่วนิวยอร์ก ตะวันออกกลาง)
[โทรศัพท์มือถือสั่น]
(ไคโตะ)
(ไคโตะ คุณอยู่ไหน จะเข้ามารึเปล่า)
[ลมพัดหวิว]
[เสียงฝีเท้า]
[ใจเต้นแรง]
- [หายใจหอบแรงๆ] - [ใจเต้นต่อ]
[ใจเต้นเร็วขึ้น]
[หายใจเฮือก]
[ใจเต้นเร็วขึ้น]
- [โอดครวญ] - [เสียงใจเต้นเงียบลง]
[ฮึดฮัด]
[โอดครวญ]
[หายใจเข้าแรงๆ]
[ใจเต้นแรง]
[หายใจแรง]
[ใจเต้นต่อ]
[ใจเต้นเร็วขึ้น]
[หายใจแรง]
[ออกแรง]
[ครูพูดพึมพำ] ร่วงลงมาจากฟ้า
- [เด็กหญิง] พวกเขารู้ไหมว่าทำอะไรอยู่ - [เด็กหญิง 2] ดูสิ
[พูดพึมพำ]
[เด็กชาย] เขาพูดว่าอะไร
- [ครูโอดครวญ หายใจหอบ] - [เด็กๆ พูดพึมพำ]
[โอดครวญ]
เฮ้ย ระวังหน่อย แขนเขาเต็มไปด้วย…
เราต้องห้ามเลือด
- [เด็กหญิง] เขาจะโอเคไหม - ไม่เป็นไร แม่ฉันเป็นพยาบาล
มีกระดาษทิชชูไหม
[จามิลา] ขันชะเนาะแบบนี้ดีแล้ว มันช่วยให้เลือดไหลช้าลง
โย่ แคสป์ เขา… เขาเป็นอะไรไหม
เขาพอพูดได้สักนิดไหม
- [แคสปาร์ฮึดฮัด] - [มอนตี้] แกทำให้เรารถคว่ำ
แกทำให้เขาหันมามองเพราะแกชัก
ชักจนน้ำลายฟูมปากแม่งอีกแล้ว
[แคสปาร์] ปะ… เปล่านะ
[มอนตี้] ความผิดแกนั่นแหละ
เฮ้ย ลุกขึ้น
[เพื่อนมอนตี้] นี่
- ได้ยินที่เขาพูดไหมวะ - [เด็กหญิง] หยุดนะ
- เฮ้ย - เฮ้ยอะไร
รู้ไหม มันไม่ควรมาเรียนโรงเรียนนี้ด้วยซ้ำ อย่าว่าแต่ทัศนศึกษาคราวนี้เลย
มันควรไปเรียนโรงเรียนสำหรับเด็กพิเศษ ที่มีรถบัสบุนวมให้นั่ง
- เปล่า ฉันไม่… ฉันไม่ได้… - ไม่ได้อะไร ไม่ได้ชักเหรอ
ฉันน่าจะแทงแกซะ ไอ้งั่ง
[จามิลา] พวกนาย
เขาแค่ต้องการหมอ ให้ไวด้วย
ไม่ต้องปกป้องมันเลย โอเคนะ ความผิดมันนั่นแหละ
มันจะต้องชดใช้
[เด็กชายตัวสูง] มอนตี้ ฉันมีมันฝรั่งทอดกรอบ
- จน… จนกว่าจะมีคนมาช่วย - อะไรวะเนี่ย
- [เด็กชายตัวสูง] ฉันมีขนมเยอะแยะเลย - [เด็กชายตัวเตี้ย] น้ำ… น้ำอัดลมด้วย
- แม่ไม่ได้ดูตอนเราแพ็กกระเป๋า - เอามานี่ซิ
นายคิดว่าจะมีคนมาช่วยงั้นเหรอ ที่นี่เนี่ยนะ
- ฉันไม่ดื่มไอ้น้ำเวรนี่หรอก - อาจจะมีก็ได้
- [เด็กชาย] แม่ฉันไม่รู้ว่าฉันอยู่ไหน - [เด็กหญิง] ส่งข้อความก็ไม่ได้
ฟังนะ เราต้องปีนขึ้นไปข้างบน
สมองนายก็ไม่ดีรึไง
ขึ้นไปไหน บนนั้นน่ะนะ ที่ที่มันเพิ่งพาเราลงมาน่ะเหรอ
ต้องมีคนไปขอความช่วยเหลือ
งั้นก็ให้มันไปสิ
- ให้มันตกมาหัวฟาดพื้นตายแม่ง - [หัวเราะ]
ไม่ เราทิ้งเขาไว้ไม่ได้
ถ้าฉันบอกให้ไป นายก็ต้องไป
[เด็กชายตัวสูงที่สุด] ฉันไปเอง ถ้ามีใคร…
ไม่ได้ยินที่ฉันพูดรึไง ไม่มีใครไปทั้งนั้น โอเคนะ
[เด็กหญิง] ทุกคน ฉันมั่นใจว่าไม่เป็นไรหรอก
- เราแค่ต้องโทรหา… โทรกลับบ้าน - [เด็กชาย] มันไม่มีสัญญาณโว้ย
- [เด็กชาย 2] ฉันจะไปด้วย… - [มอนตี้] เออ ตายแน่นอน
อยากกระดูกหักก็เชิญเลย
[เด็กๆ ส่งเสียงเอะอะ เสียงไม่ชัด]
[เสียงดังแกรกๆ]
- [ซาราห์] แม่คะ หนูปวดฉี่ - [หญิงพูดทางวิทยุ]
- [อนีชา] แม่รู้จ้ะลูก แม่รู้แล้ว - [อาเหม็ด] ระวังๆ
[หญิงทางวิทยุ] การจราจรยังคงนิ่งชะงัก
[อนีชา] พ่อชาร์จรถอยู่จ้ะ
นานหลายชั่วโมง ในขณะที่คนนับพันพยายามออกนอกเขตมหานคร
[ผู้คนส่งเสียงเอะอะ]
[ยางรถบดถนน]
[เสียงเครื่องบินเจ็ตดังกระหึ่ม]
ผมขอสเลอร์ปี้แก้วนึงได้ไหม
- หนูอยากกินด้วย - เร็วเข้าเด็กๆ รีบหน่อย
คอยดูน้องด้วยนะลูก
[นักข่าวทางทีวี] เกิดเรื่องที่แปลกประหลาดมากครับ
- ดูเหมือนว่า… - [หญิง] ให้ตายสิ
มีการร่วมมือกันโจมตีระหว่างประเทศ ที่สร้างความเสียหายอย่างต่อเนื่อง
เรายังไม่ทราบว่าใครอยู่เบื้องหลัง เหตุการณ์อันเลวร้ายพวกนี้
ยังไม่มีกลุ่มไหนกล่าวอ้างผลงาน…
(รายงานการร่วมกันโจมตีทั่วโลก ที่ยังไม่ได้ยืนยัน)
แต่ผลกระทบเป็นที่รับรู้ไปทั่วโลก
อีกครั้งนะครับ เรากำลังเผยภาพวิดีโอจากสมาร์ตโฟน
ที่ผู้ชมจากทั้งสามรัฐได้ส่งมาให้เรา
และเรายังได้รับวิดีโอ จากสถานีในเครือทั่วประเทศด้วยเช่นกัน
สิ่งที่ดีที่สุดที่เราทำได้ตอนนี้คือตั้งสติ…
[พูดคุยกัน]
- เฮ้ย เพื่อนผมกำลังจะมาจอดตรงนี้ - [เคาะกระจกรถ]
[อาเหม็ด] พูดเล่นรึเปล่า
ผมดูล้อเล่นไหมล่ะ
[เคาะ]
- ไอ้เวรนี่มัน… - [อาเหม็ด] โว้ว โว้วๆ
ทุกคนๆ อย่ามีเรื่องกัน ใจเย็นๆ เราลงเรือลำเดียวกันแล้ว
นี่มันปั๊มน้ำมันในท้องถิ่นของเรานะ โอซามา
[อาเหม็ด] เฮ้ย เฮ้ยๆ
[อาเหม็ดกับพวกผู้ชายตะโกนเสียงไม่ชัด]
- [ชาย] จะเอาแบบนี้ใช่ไหม - [อาเหม็ด] ผมมาถึงก่อนนะ
[ตะโกนต่อ เสียงไม่ชัด]
[อาเหม็ด] ผมมาถึงก่อน
[หญิง 2] ลูกรัก แม่ขอโทษนะ พวกเขาไม่มีแบบที่ลูกชอบ
- [ชาย] ขึ้นรถ ไปจากที่นี่ซะ - [อาเหม็ดตะโกน]
ผมมากับครอบครัว
- กระดาษชำระ หนูต้องใช้กระดาษเช็ดมือแทน - อาเหม็ด
น้องทำส้วมตัน
- อาเหม็ด เราจะไปแล้ว - เปล่าซะหน่อย
- [รถดังบี๊บๆ] - เราจะไปแล้ว
[บี๊บๆ ต่อ]
- ผมยังไม่ได้ชาร์จแบตรถเลย - เราจะไปกันแล้ว
- โอเคๆ โอเคๆ - เดี๋ยวนี้เลย
[อนีชา] ไป
เฮ้ เฮ้ๆ
- [ลุค] แต่นี่มันไม่ใช่รถเรา - [อนีชา] ตอนนี้ใช่แล้ว
[สตาร์ตรถ]
- เฮ้ย นั่นมันรถฉัน นั่นรถฉันนะ - [ยางรถบดถนน]
แม่ นี่รถใคร
แม่ไม่รู้จ้ะลูก
พวกเขาไม่เป็นไรหรอก พวกเขาไม่เป็นไรหรอกลูก
[ลมพัดหวิว]
[เสียงคลิกบิดเบี้ยว เป็นทำนอง]
[ชายพูดเสียงเพี้ยน] เฮ้ๆ เฮ้ๆ
[ออกเสียงรัวลิ้น]
คา คาๆ คา คาๆ
[ออกเสียงรัวลิ้น] คา
[โอดครวญ ฮึดฮัด]
อยู่…
- [พูดภาษาปาทาน] - อยู่ตรงนั้นนะโว้ย
อย่าเข้ามา
ชูมือขึ้นมา
ชูมือขึ้นมาให้เห็น ไม่งั้นยิงไส้แตก
อย่าขยับนะ
[ครวญคราง หายใจหอบ]
[อึกอัก]
ถอยไป
[หัวเราะเบาๆ]
[พูดภาษาปาทาน]
- [หัวเราะเบาๆ] - [หายใจหอบ]
[ฮึดฮัด]
เห็นคนของผมบ้างไหม
อเมริกัน
เกิดระเบิดขึ้น
คุณเห็นไหม
- ได้ยินไหม - [พูดภาษาปาทาน]
ใช่
[ฮึดฮัด] โอเค
เห็นคนของผมไหม
[พูดภาษาปาทาน]
ตูมๆ
ตูมๆ ใช่ คุณเห็นพวกเขาไหม
ผมต้องปกป้องพวกเขา ผม ปกป้องพวกเขา
[ฮึดฮัด]
- [พูดภาษาปาทาน] - "ยัก"
"ยัก" คืออะไร ยัก เดี๋ยวนะ
เฮ้
[ชาย] "ยัก"
ใช่
เจ็ด
เจ็ด บวกนักแปลอีกหนึ่งคน อเมริกัน คุณเห็นพวกเขา พาผมไปหาพวกเขาที
คุณช่วยพาผม… [หายใจดังหวีด]
คุณช่วยพา… เฮ้
เฮ้
[หายใจดังหวีด]
[หญิงพูดภาษาญี่ปุ่นทางลำโพง]
- [โทรศัพท์ดัง] - [พูดคุยกันเป็นภาษาญี่ปุ่น]
มิตสึกิ
คุณหายไปไหนมา
ระบบซิงโครไนซ์ทำงาน และสวิตช์ฉุกเฉินเปิดใช้งานอยู่
ไม่มีความผิดปกติในห้องปรับความดัน หรือยานลงจอด และจากนั้น…
ตัวคุณเหม็นเหล้าหึ่งเลย
คุณควรไปอาบน้ำนะ
มิตสึกิ รอเดี๋ยวสิ
คุณมาทำอะไร
คณะกรรมการอิสระมาควบคุมแทน
ตามคำสั่งของใคร
รัฐบาลญี่ปุ่น
เราทำอะไรระหว่างการสืบสวนไม่ได้
[เฮอะ] ล้อเล่นรึไง
นี่ของฉัน
- ฉันจะเอากลับไป - ยามาโตะซัง
ทำอะไรของคุณ
แบบนี้ไม่ได้เรื่องหรอก คนพวกนี้ไม่รู้ว่าทำอะไรอยู่
ให้ฉันเข้าไปในห้องสื่อสารที
ฉันต้องหาสาเหตุของอุบัติเหตุให้ได้
ฉันเป็นคนเดียวที่หาคำตอบได้ ว่าเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น
ถ้างั้นทำไมเราไม่ได้รับแจ้งเหตุร้ายจากพวกเขา
ทำไมเราถึงขาดการติดต่อตั้งสามชั่วโมง
นั่นมันหน้าที่ของคุณ
ไม่ใช่ของฉัน
กลับบ้านไปซะ
กลับมานี่นะ รปภ.
หลบหน่อย ถอยไป หลีกทางหน่อย
[หัวหน้า] หยุดนะ
- [พูดภาษาญี่ปุ่น] - [สัญญาณเตือนดัง]
มิตสึกิ
[สัญญาณเตือนดังต่อ]
[บี๊บ]
ทำอะไรของคุณ
รู้ไหม… คุณถูกไล่ออกได้เลยนะ
(จำกัดการเข้าถึง)
- [บี๊บ] - [ล็อกประตู]
ไม่ได้นะ เดี๋ยวคุณก็ถูกจับหรอก
[เสียงดังตื๊ดๆ]
[ปัง]
[มิตสึกิ] ช่วยฉันที
ฉันรีเซ็ตรหัสล็อกประตูแล้ว
ห้ามใครเข้าออกจนกว่าฉันจะทำเสร็จ
ถ้าคุณอยากรีบออกไปละก็
คุณควรเลิกเดินเฉื่อยแฉะแล้วมาช่วยฉันเร็ว
[ถอนหายใจ] ฮาชิโมโตะซังเข้ารหัสไฟล์วิดีโอทุกอันไว้
เราต้องไล่ดูทีละอันให้ครบ
เพื่ออะไร
เพื่อหาวิดีโอช่วงวินาทีสุดท้ายของเธอ
[จามิลา] ตอนนี้เขายังปลอดภัยอยู่ข้างใน ครูอีน่ะ
แต่เราต้องการความช่วยเหลือ และเราต้องไปโรงพยาบาล
ถ้ามีคนเห็นไฟ พวกเขาอาจจะมาช่วยก็ได้
[แคสปาร์ถอนใจ]
[ฉีกกระดาษ]
พวกพี่ๆ สอนนายทำแบบนี้เหรอ
บางทีหม้อต้มก็ไม่ทำงาน
ของเราก็เหมือนกัน เวลาที่พวกเขาไม่ได้จ่ายบิล
แคสปาร์เป็นโรคชอบจุดไฟ
[แคสปาร์ถอนหายใจ]
ฉันมาขัดจังหวะอะไรรึเปล่า
เปล่า
[ลมพัดหวิว]
ดีแล้ว
งั้น…
ขอโทษสำหรับเรื่องเมื่อกี๊นะ [ถอนหายใจ]
อะไร
ให้ตายสิ เธอคุยเก่งเป็นบ้าเลย
[กระดาษดังกรอบแกรบ]
นายขอโทษงั้นเหรอ
แค่พูดเฉยๆ นายถือเป็นคนพิการที่ทำอะไรได้เยอะทีเดียว
- ฉันไม่ได้พิการ - โทษที ฉันใช้คำไม่ถูกเหรอ
เป็นโรคลมชักและมีแม่นั่งรถเข็นเนี่ยนะ
แม่นายเป็นงั้นจริงๆ ไม่ใช่เหรอ
ตูดติดล้อ เป็นง่อย
- สตีเฟน ฮอว์คิง… - นั่งรถเข็น
เพราะงี้พ่อนายถึงทิ้งเธอไปใช่ไหม
ประมาณนั้น
- พ่อฉันน่ะ เขา เอ่อ… - [ฉีกกระดาษ]
เขาไม่ต้องมีเหตุผลหรอก
แค่เลขาคนนึงก็พอแล้ว
- ฉันไม่เคยรู้เลย - แหงอยู่แล้ว
วันนึงฉันกลับมาจากโรงเรียนและ…
พ่อเก็บของเรียบร้อยแล้ว เขาบอกว่าเขาอยาก…
บอกว่าเขาอยากเริ่มต้นใหม่
[เฮอะ] "เริ่มต้นใหม่" เขาพูดว่างั้นจริงๆ
เหมือนว่าชีวิตก็เป็นแค่เกมเกมนึง
รู้อะไรไหม ช่างแม่งสิ ถ้าพวกเขาอยากไป ก็ปล่อยพวกเขาไป
ไม่มีพวกเขายังจะดีซะกว่า
พ่อฉันเป็นคนทำให้แม่ต้องนั่งรถเข็น
พวกเขาทะเลาะกัน
และ เอ่อ…
เขาผลักเธอตกบันได
โคตรแย่เลย
เอ่อ เพราะ… เพราะงี้…
ฉันน่าจะทำอะไรสักอย่าง
ฉันน่าจะทำ
- ฉันน่าจะ… [พูดตะกุกตะกัก] - ตอนนั้นนายกลัว
ใช่
อือ ฉันเข้าใจ
[หายใจสั่นเครือ]
พอรถพยาบาลมาถึง…
เขาก็ไม่อยู่แล้ว
ไม่เอาของของเขาไปด้วยซ้ำ
แม่เก็บของของเขาไว้อีกสองสามปี…
คิดว่าเขาจะกลับมาเอา
[เพื่อนของมอนตี้] มอนตี้
ฉันอยากทำร้ายเขาเพราะสิ่งที่เขาทำไป
[มอนตี้หัวเราะเบาๆ]
เศร้าจัง… [หัวเราะเยาะ] โทษทีๆ
[หัวเราะ]
[หัวเราะเบาๆ] ฉันแค่ล้อเล่นว่ะพวก
พ่อฉันยังอยู่กับเรา ไม่เคยหนีไปไหน
ไม่เคยหายไปสักวัน เขาเป็นพ่อที่ดีที่สุดในลอนดอนโว้ย
รู้อะไรไหม
ขอบใจนะพวก ขอบใจที่เล่าให้ฟัง
ไอ้ลูกชายของคนตบตีเมีย
ฉันจะจำเรื่องนี้ไว้เผื่อวันที่ฟ้าไม่เป็นใจให้นาย
[ฟ้าร้อง]
อ๊ะ ดูสิ
วันนี้ฟ้าดูไม่ค่อยจะเป็นใจแฮะ…
[เพื่อนของมอนตี้] เฮ้ เอ็ม ดูนี่สิ [ร้องอุทาน]
[หัวเราะเบาๆ] ทำอะไรของนาย
[เพื่อนของมอนตี้] ฉันมีน้ำมันไง
[มอนตี้] ไปเอามาอีก
[ทั้งคู่หัวเราะ พูดเสียงไม่ชัด]
(โรงแรมริมทาง มีเครื่องปรับอากาศ)
[บีบแตรรถ]
[อนีชา] บอกทีว่าคุณมีห้องว่างที่มีสองเตียง
ขอโทษด้วยจ้ะ แต่ตอนนี้มันวุ่นวายมาก
เหลือเตียงคิงไซซ์ว่างอยู่สองเตียง
อือ
เอ่อ แต่มีเตียงพับให้เด็กๆ นะ
ไม่ใช่สำหรับพวกเขาหรอก
[บี๊บ]
เราดูทีวีได้ไหมฮะ
[อนีชา] เอาสิ
- [ซาราห์] หนูขอเลือก - [ลุคถอนหายใจ] เธอได้เลือกตลอดเลย
- ในบราซิล เที่ยวบินหมายเลข 170… - คราวนี้ตาพี่หนูบ้างนะ
ได้ร่วงจากท้องฟ้าเมื่อเย็นนี้
และตกลงมาในเมืองเซาเปาโล
ที่ที่คนนับสิบล้านยังคงไม่มีไฟฟ้าใช้
เที่ยวบินนี้มีผู้โดยสาร 220 ราย รวมทั้งลูกเรือ 12 ราย…
(การโจมตีทั่วโลกดำเนินต่อ เล็งเป้าที่สนามไฟฟ้า)
- ทำให้ผู้เสียชีวิตทั่วโลกเพิ่มขึ้น… - [ซาราห์กับลุคหัวเราะคิกคัก]
ซึ่งตอนนี้เราสามารถยืนยันได้แล้ว ว่านี่คือการก่อการร้ายระดับใหญ่ที่สุด
- นับตั้งแต่เหตุการณ์ 9/11 - [ซาราห์หัวเราะคิกคัก]
โดยยังไม่สามารถรายงานตัวเลขที่แน่ชัดได้ ในขณะที่เครือข่ายมือถือ…
[เสียงเพี้ยน]
แม่คะ
- [ตัวการ์ตูนฮิปโปหัวเราะเบาๆ] - ได้แล้ว
ไม่เอาน่า นี่มันสำหรับเด็กน้อย
[เพลงการ์ตูนบรรเลงทางทีวี]
ดูช่องนี้ หรือไม่ก็ไม่ต้องดูเลย
[ซาราห์] หนูหิว
อืม ข้างนอกมีตู้กดอาหารอยู่
อือ ได้สิ
[ทีวีเล่นต่อ]
[ตัวการ์ตูนหมาป่าร้องเสียงแหลม]
[อนีชา] หวัดดีค่ะพ่อ หนูว่าหนูคิดถึงพ่อแน่ะ
หนูไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรกันทั่วไปหมด
หนูกับเด็กๆ ปลอดภัยดี เอิ่ม…
อ้อ ตอนนี้เราพักอยู่ทางเหนือของนิวยอร์ก
เราหาที่พักได้แล้ว เอิ่ม…
โทรศัพท์มือถือเราใช้การไม่ได้ ไว้หนูจะโทรหาใหม่นะคะ
หนูรักพ่อนะ บายค่ะ
[วางหูโทรศัพท์]
[เสียงเอฟเฟ็กต์ในการ์ตูน]
[หัวเราะ]
[จามิลา] ระวังนะ
[มอนตี้] เอาเลย นายกินขนมของเราหมดแล้ว ไอ้หมูตอน
- ก็คนมันต้องกินนี่นา - [มอนตี้] เราก็ต้องกินเหมือนกัน
เราถึงแบ่งมันฝรั่งกับน้ำเป็นส่วนๆ ไงเล่า
[เด็กหญิง] จะมีคนเห็นไฟไหม
คิดว่าทำไมพวกเขาเรียกมันว่าไฟส่งสัญญาณล่ะ
เรานอนกันที่นี่ เดี๋ยวก็มีคนออกตามหา
เราควรไปถึงที่นั่นตั้งแต่หกชั่วโมงก่อนแล้ว
รถบัสที่เต็มไปด้วยเด็กๆ ป่านนี้คงลงข่าวไปทั่วแล้ว
ไฟดับไปแล้ว
- รู้ได้ไง - เพราะฉันบอกน่ะสิ
เอามันฝรั่งกับน้ำมากองรวมกัน บิ๊กกี้
เราจะแบ่งเป็นส่วนๆ
- ใครตายแล้วทำให้นายได้เป็นนายกงั้นเหรอ - นายพูดว่าไงนะ ไอ้เวร
นี่ไม่ใช่เวสต์มินสเตอร์นะ
อยากโหวตใช่ไหม ก็ได้ มาโหวตกัน
ต้องมีใครสักคนเป็นคนนำ
ใครอยากให้ฉันเป็นคนคุมที่นี่ยกมือขึ้น
โอ๊ย
[อัลฟี่หัวเราะเบาๆ]
โทษทีนะ ไอ้คนอวดเก่ง
ดูเหมือนนายจะไม่ได้เสียงข้างมากในสภา
เฮ้ย ไอ้ผี
ดูเหมือนฟ้าจะเริ่มไม่ค่อยเป็นใจละนะ
[หัวเราะเบาๆ]
[ถุงมันฝรั่งดังกรอบแกรบ]
ตกลงตามนี้นะ
ไปเหอะ
[น้ำหยดต่อ]
[กระซิบ] ผมมันเลวร้ายนักเหรอ
ไม่ต้องแสร้งเป็นว่าฉันทำเกินไปหน่อยเลย
คุณเองพยายามจะขึ้นรถของเพื่อนบ้าน
แล้วทิ้งลูกๆ ไว้
ดูคุณสิ
คุณทะเลาะกับคนที่ปั๊มน้ำมันด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง
เขาชกผมนะ
อือ และฉันควรจะเชื่อที่คุณพูด
ทุกคนเกลียดผมกันหมด
ทุกคนที่อยู่ข้างนอกนั่น
คุณด้วย
มันเลวร้ายนักเหรอที่ต้องการให้ใครสักคน…
รักผมจริงๆ
ฉันเคยรักคุณ แมนนี่
ผมก็เคยรักคุณ
[ถอนหายใจ]
ฉันทำถูกทุกอย่าง แมนนี่ ทุกอย่างที่ฉันควรทำ
แต่ฉันว่ามันคงไม่ดีพอสำหรับคุณ
[ถอนหายใจ]
แมนนี่กับแมนดี้ ฟังดูเข้ากันดีจริงๆ
ไปตายซะไป
ไม่นะ ไม่
แม่
แม่ เกิดอะไรขึ้น
[โอดครวญ]
- ชู่วๆ - แม่
[อนีชา] ลูกๆ หลับอยู่
[ลุคกับซาราห์โอดครวญ]
[ไม่มีบทสนทนาที่มีเสียง]
[อาเหม็ด] ทางเหนือของทางหลวงสายเก้า
เอิ่ม มือถือผมใช้การไม่ได้ ไว้ผมจะโทรหาใหม่นะ
หวังว่าคุณคงปลอดภัยดี
[หัวเราะเบาๆ]
ผมรักคุณเหลือเกิน
[สูดน้ำมูก]
ขอบคุณครับ
[ปิดประตู]
(โรงแรมริมทาง)
[เทรวานเตโอดครวญ]
ค่อยๆ นะพวก ให้ตายเถอะ
[โอดครวญ]
[ตะโกน] แม่งเอ๊ย อะไรวะเนี่ย
[พูดภาษาปาทาน]
ฉี่แพะเหรอ คุณพูดว่าฉี่แพะใช่ไหม
- [พูดภาษาปาทาน] - บ้าฉิบ
- [เมี้ยว] - "เมี้ยว" เหรอ "เมี้ยว" แปลว่าอะไรวะ
[เมี้ยว]
[จานชามกระทบกัน]
[เทรวานเตถอนหายใจ]
[ฮึดฮัด โอดครวญ หายใจแรง]
ผมเห็นไอ้นั่นว่ะพวก
มันคืออะไรวะ
แวบนึงผมเห็นมัน แต่อีกแวบนึงมันก็หายไปแล้ว
แล้วผมก็เห็นมันอีก มันอยู่ตรงนั้น
[ถอนหายใจ] คนของผมนี่สิ บ้าเอ๊ย
มีเมืองนึงที่พวกมันทำลายจนราบ
[บ่นอุบอิบ] ดิชู หรือว่า…
ดิชูเหรอ
- ใช่ ดิชู - [พูดภาษาปาทาน]
ใช่ คุณพาผมไปที่นั่นได้ไหม
[พูดภาษาปาทาน]
ดิชู ใช่ เราไปได้ไหม
[พูดภาษาปาทาน]
ตอนนี้เลย ไม่ ไม่ๆ เดี๋ยวนี้เลย เราไปตอนนี้ได้ไหม
[พูดภาษาปาทาน]
โอเค ได้ เยี่ยมเลย เราจะไปกัน
ตอนรุ่งสาง
โอเคไหม
[ฮึดฮัด]
[ฮึดฮัด ถอนหายใจ]
[หาว]
[พูดภาษาปาทาน]
[เทรวานเต] อือฮึ
[ภาษาปาทาน] ดาวนายพราน
ผมตั้งชื่อลูกสาวตามชื่อดาว "โอรานูส"
แกแข็งแกร่ง แกเปล่งประกาย
[เทรวานเตพูดภาษาอังกฤษ] อือ
จริงๆ เราก็เคยดูดาวเหมือนกัน
พ่อของราห์มีกล้องโทรทรรศน์ด้วย
แสงมันกลบทั้งท้องฟ้าและทุกๆ อย่าง แต่ว่า… อือ
จริงๆ พวกเขามีบ้านที่อยู่ห่างไกลออกไปมาก
อยู่ห่างไกลผู้คน
ตอนที่เราเจอกันครั้งแรก
พ่อแม่เธอไม่อยู่บ้าน เธอเลยพาผมไปที่นั่น
[หัวเราะเบาๆ]
ผมนึกว่าเราจะได้มีอะไรกันซะแล้ว
แต่เปล่าเลย
เธอแค่อยากมองแสงพวกนั้นบนท้องฟ้า
โอรานูส
[ภาษาปาทาน] ลูกผมเหมือนคุณเลย
ดื้อรั้น น่ารำคาญ หวาดกลัว
แต่แกก็เป็นลูกผม
[ภาษาอังกฤษ] ตอนนี้เวลาผมมองขึ้นไปบนท้องฟ้า ผมแค่…
ผมไม่สนว่ามีอะไรอยู่บนนั้น
ผมแค่สนว่าตรงนี้ขาดหายอะไรไปบ้าง
[ภาษาปาทาน] แกล้มป่วยช่วงฤดูหนาว
แล้วเสียชีวิตในฤดูใบไม้ผลิ
ผมคิดถึงแกจัง
ผมคิดถึงแก
ผมอยากให้แกอยู่ตรงนี้ ไม่ใช่บนดวงดาว
[ภาษาอังกฤษ] ความเจ็บปวด
เรื่องแย่ๆ ทั้งหมด
รู้ไหม เรื่องต่างๆ…
สิ่งที่มันเป็นไป สิ่งที่เกิดขึ้นเพราะผมเป็นต้นเหตุ
[บ่นอุบอิบ] อือ ช่างมันเถอะ มันไม่สำคัญหรอก
[ถอนหายใจ]
[ภาษาปาทาน] ดีจังที่มีคนให้คุยด้วย
[หัวเราะเบาๆ]
คุณไม่เข้าใจที่ผมพูดด้วยซ้ำ ถูกไหม
[ภาษาปาทาน] มีคนรับฟัง
แต่ไม่สามารถเข้าใจได้
[หัวเราะเบาๆ] ผมก็ไม่รู้ว่าคุณพูดอะไร
[ภาษาปาทาน] ดีจริงๆ
[พูดทวนคำในภาษาปาทาน]
มันดีแล้ว [หัวเราะเบาๆ]
[ร้องเพลงภาษาปาทาน]
[ทั้งคู่ร้องเพลงภาษาปาทาน]
[ภาษาอังกฤษ] ผมก็… ผมก็พออ้อมแอ้มได้ ผมร้องคลอใช้ได้เลย
[ร้องเพลงภาษาปาทาน]
[ภาษาอังกฤษ] เฮ้ๆ เฮ้ ไม่ ผมยังเป็นคนดำอยู่ โอเคนะ [หัวเราะเบาๆ]
- เวร - [ชายร้องเพลงภาษาปาทาน]
[ลมพัดแรง]
[หายใจหอบสั่นเครือ]
[ครวญคราง]
- เฮ้ๆ เก็บแรงไว้ก่อนครับ ครูอี - [พึมพำ]
ไม่เป็นไรครับ
ตอน… ตอนนั้น… ฝน… ฝนตก ฝนตก
[หายใจสั่นเครือ]
ตอนนั้นฝนตก
นี่ หัวครูกระแทกแรงมาก โอเคนะครับ
ไม่ ไม่ใช่น้ำ
ฝนตกลงมาเป็นโลหะ
[หายใจสั่นเครือ]
เอ่อ ครู… ครูมีไข้สูง
ครูเลยพูดอะไรไปเรื่อย
- ครูจะต้องไม่เป็นอะไรนะครับ - [ครวญคราง]
[โอดครวญ หายใจฟืดฟาด]
ครูไม่เป็นไร
[แคสปาร์] พักก่อนนะครับ
[ถอนหายใจ]
น่าประทับใจจริงๆ
เธอก็เหมือนกัน
เอ่อ ฉัน…
ฉันหมายถึงสิ่งที่เธอทำให้ครูเอ็ดเวิร์ดส์ก่อนหน้านี้ มัน… มันช่าง…
มันช่าง…
ฉันรู้ว่านายหมายถึงอะไร
นายใส่เสื้อแค่นั้นคงหนาวน่าดู
เสื้อโค้ตฉันใหญ่เกิน ของพี่ชายฉันน่ะ
ไม่เอา ฉัน… ฉันไม่เป็นไร ขอบใจมาก ฉันพูดจริงนะ จริง… จริงๆ
ยัง… ยังไงก็ขอบใจนะ
ขอบใจมาก
อือ ไม่เป็นไร
[ถอนหายใจ] ฝันดีนะ เจ้างั่ง
ฝันดี
[กระซิบ] เจ้าผีน้อยแคสปาร์
ฉันเอง
[เขียนด้วยดินสอ]
[ภาษาญี่ปุ่น] ยามาโตะซัง
[ไคโตะ] อ๊ะ เวรแล้ว
เปิดประตูเดี๋ยวนี้นะ
- [ทุบประตูต่อ] - เปิดประตู
[ทุบประตูต่อ]
- [ตะโกน เสียงอู้อี้] - [ทุบประตู เสียงอู้อี้]
[พิมพ์]
[ฮินาตะ] หมีขั้วโลกตัวนึงเดินเข้าไปในบาร์ แล้วสั่งจิน…
กับโทนิก
บาร์เทนเดอร์ถามว่า "ทำไมชะงักไปล่ะ"
[ทั้งคู่] "นี่น่ะเหรอ ฉันมีมาตั้งแต่เกิดแล้ว"
[ทุกคนหัวเราะ]
บ้าจริง เรามีเวลาไม่มากพอ
[หายใจสั่นเครือ]
[สูดน้ำมูก]
ทำไมคุณไม่ยอมให้คนพวกนั้น สืบหาสาเหตุของอุบัติเหตุล่ะ
เพราะฉันอยากรู้
ว่าเกิดอะไรขึ้นกับฮินาตะ
[สูดน้ำมูก]
[พิมพ์]
แล้วมันเป็นความผิดของฉันรึเปล่า
[หายใจสั่นเครือ]
[นักบินอวกาศ] เห็นนั่นไหม
อะไรน่ะ
[กระแทก]
[ฮินาตะ] ไม่เห็นมีอะไรเลย
[ระเบิด]
[ไม่มีเสียง]
[หายใจสั่นเครือ สูดน้ำมูก]
[คลื่นซ่า]
พวกเขาปะทะกับอะไรบางอย่าง
[เสียงเพี้ยน เสียงไม่ชัด]
- คุณได้ยินไหม - [พิมพ์]
[ไคโตะ] ได้ยินอะไร
[เสียงบี๊บถี่ๆ]
[คลื่นซ่า]
[คลื่นซ่าเสียงเพี้ยน]
การระเบิดนั่นคงทำให้พวกเขาทุกคนตายทันที
เร็วเข้า
[คลื่นซ่าเสียงเพี้ยนต่อ]
[ฮินาตะพูดเสียงเพี้ยน] วาโจ
เป็นไปไม่ได้
[เสียงบี๊บถี่ๆ ต่อ]
[คลื่นซ่าเสียงเพี้ยน]
วาโจ
[เสียงชัดขึ้น] วาโจ
วาโจ
- วาโจ วาโจ วาโจ - [ล็อกประตูดังกริ๊ก]
- [เปิดประตู] - [ฮินาตะพูดช้าลง] วาโจ
วาโจ วาโจ
[พูดต่อ เสียงเพี้ยน]
คำบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี