[หายใจแรง]
- [เสียงดังครืน] - [กระจกแตก]
[เสียงระเบิดอยู่ไกลๆ]
[เสียงดังครืนต่อ]
[กระจกแตกอยู่ไกลๆ]
อนีชา
เราควรลงไปที่ห้องใต้ดินนะ
อนีชา
- อนีชา - [ร้องเฮือก]
- [ซาราห์ครวญคราง] - [หายใจแรง]
เราควรลงไปที่ห้องใต้ดิน
มาเร็วจ้ะ ลุค
มานี่มาลูก ไม่เป็นไรนะ
มาเร็วลูก มาทางนี้
ระวังด้วย ลุคกี้ ระวัง
[ไซเรนดังอยู่ไกลๆ]
บ้าฉิบ เอาละ
[บี๊บๆ]
[สัญญาณไม่ว่างดังบี๊บๆ]
เราจะรอกันอยู่ข้างล่างนี่ ตกลงไหม
ต้องหาไฟฉายก่อน น่าจะอยู่ในกล่อง โอเค
พายุทอร์นาโดรึไงวะเนี่ย
ครูฟินเนแกนบอกว่าทอร์นาโดเกิดขึ้นที่อื่นเท่านั้น
[อาเหม็ด] อ้อ ครูน่าจะพูดถูกแหละ เนอะ
[ถอนใจ]
เอาละ
เฮ้ เรา เอ่อ…
อยู่นี่แล้วเราจะปลอดภัย
อยู่กับพ่อ [หอม]
สัญญาได้ไหมว่าเราจะไม่เป็นไร
จ้ะ พ่อสัญญา
พ่อสัญญาจ้ะลูก พ่อเคยโกหกลูกเหรอ ลูกรัก
ฮึ
พ่อตัวหอมจัง
อ้อ ขอบใจจ้ะ
[ร้องเฮือก]
ฉัน… ฉัน… ฉันจะออกไปข้างนอก
ไม่ได้ ข้างนอกมันไม่ปลอดภัย
- [หายใจหอบ] - อนีชา
อนีชาๆ ขอร้องล่ะ
ผมไปเอง คุณอยู่กับลูกๆ นะ โอเคไหม
ฟังนะ คุณอยากเกลียดผมตอนนี้ใช่ไหม
ก็ได้
แต่ผมไม่ปล่อยให้คุณไปข้างนอกแน่
มันไม่ปลอดภัย
แล้วในนี้มันปลอดภัยงั้นเหรอ
ทะเลาะกันทำไมคะ พ่อแม่กลัวเหรอ
ปะ… เปล่า ไม่ใช่ๆ
เปล่าจ้ะลูก ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
พ่อจะออกไปคุยกับเพื่อนบ้านหน่อย
และแม่จะคอยดูแลลูกๆ ให้ปลอดภัยอยู่ในนี้
เนอะ
ซาราห์
อาเหม็ด
- [เฮลิคอปเตอร์บินดังหึ่งๆ] - [ไซเรนดัง]
- [ชาย] เกิดอะไรขึ้น - [หญิง] ไม่รู้
[หญิง] ฉันหาเขาไม่เจอ
[ชาย] เขาต้องอยู่ตรงนี้สิ
ดีแลนๆ
- อยู่ไหนน่ะ - [หญิง] ดีแลน
[ไซเรนดัง]
- [อาเหม็ด] บาร์บารา - คะ
เกิดอะไรขึ้น
ทุกอย่าง สัญ… สัญญาณมือถือ ไฟ… ไฟ… ไฟฟ้าติดๆ ดับๆ
มี… มีแค่โทรศัพท์บ้านที่ใช้การได้ แต่ฉันโทรหา 911 ไม่ติด
[ชาย] จู… จูดี้คิดว่าเป็นเพราะทอร์นาโด
[บาร์บารา] อ๊ะ คาร์ล… คาร์ลบอกว่าเป็นระเบิดอะไรสักอย่าง
[หญิง] ครอบครัวร็อธครักส์ไปแล้ว เราต้องไปไหม
[อาเหม็ด] ผมไม่รู้ ไม่รู้ๆ
[เพลง "Drain You" บรรเลง]
(ลอนดอน อังกฤษ สหราชอาณาจักร โลก)
♪ ฉันมี ฉันมี ฉันมีความภักดี ฉันมีความสูงส่งอยู่ในดีเอ็นเอ ♪
♪ มีเศษเสี้ยวโคเคน มีสงคราม มีสันติภาพอยู่ในดีเอ็นเอ ♪
♪ ฉันมีพลัง พิษร้าย ความเจ็บปวด และความสุขใจ… ♪
- เฮ้ๆ - ♪ อยู่ในดีเอ็นเอ ♪
- ♪ ฉันมี… ♪ - ไม่เลวเลย ไม่เลว
- [ส่งเสียงเชียร์] - โอ้โฮพวก
- อัลฟี่ได้เห็นนมสาวด้วย - ว่าไงนะ
ใช่ ตัวเป็นๆ ด้วย เห็นจุกหมดเลย
- พูดจริง - เออ
- หนึ่งหรือสองวะพวก - [อัลฟี่] สองว่ะ
จริงๆ คือฉันอยู่บนรถบัสที่แลงคัสเตอร์
- ทำอะไรของฉันไป - เออ
- แล้วมีสาวโคตรเซ็กซี่คนนึงขึ้นรถมา - [ทุกคนหัวเราะเบาๆ]
ระหว่างที่ฉันเดินไปหาเธอใช่มะ
สาบานเลยว่ารถบัสวิ่งผ่านหลังเต่า
- พูดเป็นเล่น - ไม่จริงน่า
เออ [หัวเราะเบาๆ] แล้วนมเธอก็กระเด้งออกมาตำตาเลย
- [หัวเราะเบาๆ พูดคุยกัน] - เหลือเชื่อจริงๆ
- อ่า นายโชคดีจัง - ใช่มะ
แล้วฉันยืนอยู่ตรงนั้น พลางคิดว่า
นมคนอื่นที่ฉันเคยเห็นจริงๆ ก็มีแค่นมของแฟต ทอมมี่
- [หัวเราะ] - เออ
[เด็กชายตัวสูง] จริง
[อัลฟี่] ฉันนี่รีบสวดมนต์เลย
[พูดคุยกัน]
เฮ้ย เดินดูทางมั่งสิวะ ไอ้งั่ง
[ฮึดฮัด]
โถ ฉันทำให้นายฉี่รดกางเกงอีกแล้วเหรอ แคสป์
ให้ฉันโทรหาแม่นายไหม
ฉัน… ฉันไม่อยากเห็นคนบ้าเพิ่มอีกคนหรอก
[เลียนเสียงชัก]
[เด็กชาย] อยู่ตรงนั้นไปเลย
เฮ้ยๆ เด็กชายคัตเทอร์มิลล์
นายมีเหตุผลอะไรที่ยืนค้ำหัวเด็กชายมอร์โรว์ไหม
ครูบอกแล้วไงว่าอย่าไปยุ่งกับเขา
เปล่านะครับ แคสปาร์ทำของหล่นเอง
ผมกำลังจะช่วยเขาเก็บจริงๆ นะครับ
จริงรึเปล่า แคสปาร์
[หายใจสั่นเครือ]
จริงครับ
โอเค
ถ้างั้นละก็ เด็กชายคัตเทอร์มิลล์ ครูว่านายช่วยมาพอแล้ว
ครูอยากให้นายไปขึ้นรถบัสนั่นเดี๋ยวนี้
รถบัส เดี๋ยวนี้เลย ไป
นายโอเคไหม แคสปาร์
[หายใจแรง]
[ครู] ไป เร็วเข้า
- โย่ แคสป์ นายไม่เป็นไรนะ - ไหวไหม แคสป์
พวกมันก็แค่คนทุเรศ
โย่ นายเป็นไรไหม
เฮ้ พวกมันแกล้งนายอีกไม่ได้แล้ว…
- นายโอเคไหมเพื่อน - เรื่องจริง
[อัลฟี่] โย่ แคสป์
โย่ แคสป์
[แคสปาร์บ้วนเลือด]
[หายใจหอบ]
[หายใจแรง]
[เม็ดยากระทบกัน]
- [พูดคุยกัน] - [ครู] เอาละ ตรวจดูให้เรียบร้อย
เอาของจำเป็นมาครบแล้วใช่ไหม โอเค พกขนมไปด้วยรึเปล่า
- [เด็กชาย] คิดว่าเขาไหวไหม - [อัลฟี่] อือ เขามาแล้ว
- อ๊ะ อยู่นี่เอง - [เด็กชายตัวเตี้ย] มาแล้ว
- นายไหวนะพวก - อือ
- เอามันฝรั่งไหม - ไม่เอา ขอบใจ
- [เด็กชายตัวสูงที่สุด] นายไหวนะ - ฉันไหว
[อัลฟี่] ไม่เอาน่า ร่าเริงหน่อย นายเป็นคนโปรดของฉันในโลกนี้เลยนะ
- [เด็กชายตัวเตี้ย] เฮ้ย - อะไรวะ
[พูดคุยกัน]
- เฮ้ย ดูสิ ไอ้งั่งนี่นา - โห ไอ้เด็กสไลด์หนอน
นายจะทำไง ไอ้ปอดแหก
[พูดคุยกัน]
[คัตเทอร์มิลล์] นี่ จามิลา อยากนั่งนี่ไหมจ๊ะ สาวน้อย
จะได้โชว์ที่เธอเจาะร่างกายในที่ลับให้ฉันดูไง
ฟังนะพวก และตั้งใจฟังดีๆ ด้วย
ถ้านายไม่อยากโดนฉันเตะไข่ที่ยังไม่ลงถุง ให้จุกไปถึงคอหอยละก็…
[หัวเราะ]
หุบปากพล่อยๆ ซะ
[ทุกคนหัวเราะ]
- เข้าใจนะ - [หัวเราะต่อ]
เฮ้ เอาละ เงียบๆ หน่อย จามิลา ไปนั่งที่
โอเค ครั้งสุดท้ายนะ
- ทุกคนเข้าห้องน้ำเรียบร้อยแล้วใช่ไหม - [ทุกคน] ใช่
เราไม่อยากให้เกิดเหตุผิดพลาดเหมือนครั้งที่แล้ว ว่าไหม มอนตี้
- ฮะ ว่าไง - [พวกนักเรียนโห่ร้อง] เฮ้
[ครู] เอาละ ล้อเล่นๆ
คาดเข็มขัดๆ ทุกคนพร้อมไหม
- [พวกนักเรียน] พร้อม - [ครู] ไปกันเลย
[สตาร์ตรถบัส]
(โรงเรียนเตรียมเซอร์รีย์พอยต์)
[มิตสึกิพูดภาษาญี่ปุ่น] วันที่หนึ่ง
คุณทำให้ฉันอารมณ์เสียจริงๆ ฮินาตะ
คุณเอาแหวนฉันไป
[ถอนหายใจ]
คุณดื่มเบียร์จนหมด
คุณทิ้งฉันไว้ที่นี่
ฉันติดตั้งแอปทินเดอร์อีกครั้ง
ไม่ต้องห่วงนะ แค่ให้เตียงฉันไม่เหงา
จนกว่าคุณจะกลับมา
รู้สึกว่าบรรยากาศวันนี้มันต่างออกไปยังไงไม่รู้
อาทิตย์ยามเช้ากับท้องฟ้าด้วย
รู้สึกเหมือนแรงโน้มถ่วงมันรุนแรงขึ้น
เหมือนมันพยายามฉุดรั้งฉันไว้ไม่ให้ลอยไปหาคุณ
พอคุณกลับมา… ฉันจะให้คุณดูทั้งหมดนี่เลย
คุณค่าของระยะเวลาทั้ง 335 วัน
ฉันตระหนักถึงสิ่งที่แปลกประหลาดที่สุด
แม้ว่าตัวฉันจะยังอยู่บนโลกนี้…
แต่มันเหมือนโลกทั้งใบของฉันได้หายไป
[จุ๊บ]
เจอกันพรุ่งนี้นะ
[โทรศัพท์มือถือสั่น]
หวัดดีค่ะ ยามาโตะพูดค่ะ
[หัวหน้า] หวัดดีครับ คุณรีบเข้ามาเดี๋ยวนี้เลยได้ไหม
ดูเหมือนเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับโฮชิ
(จาซา องค์การบริหารการบินและอวกาศแห่งญี่ปุ่น)
(ฮินาตะ มูราอิ - ริวเซ อิโตะ ซาโตชิ มัตสึโอกะ)
[มิตสึกิ] เกิดเรื่องขึ้นเมื่อไรคะ
[หัวหน้า] สามชั่วโมงก่อน
เราพยายามรีเซ็ตระบบใหม่แล้ว
ทางช่องไหน
ช่อง 135, 473, 997, 545 เราลองหมดทุกช่องเลย
- [มิตสึกิ] มีส่งสัญญาณไปนาซาไหม - [หัวหน้า] ไม่มี
- รอสคอสมอสล่ะ - ไม่มีเหมือนกัน
- สถานีอวกาศล่ะ - ไม่มีสัญญาณที่ไหนเลย
ทำไมไม่รีบบอกฉัน
ขอโทษครับ เธอเพิ่งตื่นนอน
- [มิตสึกิถอนหายใจ] - [พิมพ์]
[มิตสึกิ] ระบบไม่ได้ทำงานผิดปกติ
ไม่มีการโทรฉุกเฉิน
แปลว่าอาจมีขยะอวกาศหรืออุกกาบาต พุ่งชนดาวเทียมจีเอสห้า
หากมีอะไรพุ่งชนด้วยความเร็ว 75 กม.ต่อ ชม.
ที่มุม 34 องศา
ดาวเทียมจะเสียหาย และทำให้การสื่อสารกับโฮชิชะงักได้
โทรหานาซา
ฝากพวกเขาส่งข้อความ ผ่านทางยานสำรวจดาวอังคารเอ 75
ประเด็นคือนาซาขาดการติดต่อ กับเอ 75 เหมือนกัน
ดูเหมือนว่าสัญญาณดาวเทียมดวงจันทร์ ของรอสคอสมอสก็ขาดหายด้วย
พูดเรื่องอะไรของคุณ
อาจเป็นพายุคอสมิกขนาดมหึมาก็ได้
[พิมพ์]
กำลังเชื่อมต่อ กับดาวเทียมติดตามและถ่ายทอดข้อมูล
สร้างโครงข่ายสามเหลี่ยมข้อมูลไปยังไอเอสเอส
[สัญญาณเตือนดัง]
(ไม่มีสัญญาณ)
[หัวหน้า] อะไรน่ะ
สายแจ้งเหตุร้ายอัตโนมัติ
ไม่อยากเชื่อเลย ระบบมาสเตอร์ผิดพลาดเหรอ
[หัวหน้า] ตั้งแต่เมื่อไร
สามชั่วโมงก่อน
[หัวหน้า] หมายความว่าไงสามชั่วโมงก่อน
เราเพิ่งได้รับแจ้ง
ทำไมเพิ่งได้ตอนนี้ล่ะ
ทำไมมันเพิ่งมาถึงตอนนี้ ยามาโตะซัง
- ระบบมีอะไรที่… - ไม่ใช่ค่ะ
- แล้วทำไมมันไม่ทำงานล่ะ - ฉันไม่รู้
- มันควรจะทำงานได้สิ - ควรจะทำได้งั้นเหรอ
สรุปคือเราไม่ได้รับสัญญาณแจ้งเหตุร้าย ของกระสวยใช่ไหม
- เชื่อมต่อให้ได้สิ - [มิตสึกิ] โอเค
[พิมพ์]
(สถานะกล้อง)
กัปตันมูราอิ
ฮินาตะ
เธอจากไปแล้ว…
[ชายรายงานข่าว] ข่าวด่วนครับ เกิดโศกนาฏกรรมขึ้น
กระสวยอวกาศโฮชิ-12 ระเบิด
ณ เวลา 14 ชั่วโมง 17 นาที หลังจากปล่อยกระสวย
ออกจากย่านชานเมืองของโตเกียว ไปยังสถานีอวกาศนานาชาติ
ได้เกิดอุบัติเหตุร้ายแรงขึ้น
ตามที่เจ้าหน้าที่ของจาซากล่าว การติดต่อกับกระสวยได้ขาดหายไป
ขณะที่กระสวยระเบิดแบบฉับพลันและรุนแรงนั้น มีลูกเรือทั้งหมดสามคนอยู่ด้วย
คาดการณ์ว่านักบินอวกาศฮินาตะ มูราอิ ซาโตชิ มัตสึโอกะ และริวเซ อิโตะ
ได้เสียชีวิตแล้ว
วันที่ควรจะเป็นวันที่น่าภูมิใจที่สุดสำหรับญี่ปุ่น วิทยาศาสตร์ และการสำรวจอวกาศ
ได้จบลงด้วยความเจ็บปวดและความเศร้าโศก
[สูดน้ำมูก]
[ร้องไห้]
[หายใจแรง]
[ถอนหายใจ]
[เพลง "Sweet Rock and Roll" บรรเลง]
(หน่วยรบด่านนอกของสหรัฐฯ จังหวัดกันดาฮาร์)
(อัฟกานิสถาน โลก)
[ภาษาอังกฤษ] ไงพวก
พอลสัน
- โย่! - ได้อะไรมาบ้าง
จดหมายรักจากแม่นายถึงฉันใช่ไหม
[หัวเราะเบาๆ] เออ ฉันว่าแม่ฉันคงมีมากกว่าแค่จดหมายรัก
ให้เทวดาที่คอยคุ้มครองฉันว่ะ
- โห นายมันบ้าไปแล้ว - [หัวเราะเบาๆ]
โย่!
- [ชาย] เป็นไงบ้าง เบบี๋ - เทมเพิล เฮ้
- [หัวเราะเบาๆ] - เห็นเทมพ์ไหม นั่นแหละคนจริง
ช่วยอะไรหน่อยสิ ฉันขอแบบมีเดียมแรร์สี่ชิ้น และขอไหม้ๆ ให้หมอนี่ชิ้นนึง
- โห เฮอร์ริเคนหิวจัดเลยเหรอ - นายก็รู้ดีนี่
โอ้โฮเว้ย แอ็กชัน แจ็กสัน
- บา-ดัม บา-ดัม บา-ดัม - [หัวเราะเบาๆ] โห แจ๋ว
- [เลียนเสียงกลอง] - [หัวเราะเบาๆ]
- ครับผม - [ตด]
เป็นไงบ้างผู้กอง
- [โอดครวญ] ให้ตายสิวะ เทมเพิล - เออ
[โอดครวญ]
[แจ็กสัน] มาตดแถวอาหารได้ไงวะ
เอาตดนายอัดใส่กระป๋องแล้วโยนใส่พวกเดช เราชนะสงครามแน่ ฉันพูดจริง
เรายังชนะสงครามตอนนี้ไม่ได้
พอลสันคงคิดถึงนักแปลเกินกว่าจะอยากกลับบ้าน [หัวเราะเบาๆ]
พอลสัน นายกินตับนักแปลเหรอ
ไม่รู้สิ เขาออกจะฮอต
[หัวเราะ]
เฮ้ ฉันพลาดอะไรไป
โย่ เซม จำนักแปลคนใหม่ที่เพิ่งมาอยู่กับกองทัพได้ไหม
- ได้สิ เขาห่วยจะตาย - เออ ฉันก็ได้ยินมาแบบนั้น
- [หัวเราะ] - [เซม] แถวนี้กลิ่นเหมือนขี้เลยว่ะ
[เทมเพิล] โย่ อั้นไว้สิวะ อย่าทำให้อาหารของฉันแปดเปื้อน
โย่!
- ฮัต! - มาเลย
ไปหัดขว้างมาใหม่นะ ขว้างลูกยาวๆ
- คนบ้านฉันเล่นเบสบอลกันเว้ย - อืม
เทรฟ เชื่อไหม ไอ้เวรนี่คิดว่ามวยปล้ำมืออาชีพคือเรื่องจริง
นายเรียนมหาลัยคนรวยรึไงวะ ฮาร์วาร์ดอะไรพวกนั้นเหรอ
ใช่ ฉันจบเศรษฐศาสตร์มหัพภาคกับชีววิทยา
และฉันรู้ว่าใครก็ตามที่มีกล้ามบึกๆ แบบนั้น
สามารถเตะก้นคู่แข่งในสังเวียนได้สบาย
แมดเด็น นายจะไปรู้อะไรเรื่องเตะก้นวะ ไอ้หนู
[ทั้งคู่ฮึดฮัด]
โอเค อ้อ อะไร เดี๋ยวนี้นายช่ำชองด้านการต่อสู้แล้วเหรอ
- ใช่ ฉันจบเอ็มบีเอสาขานี้ - อ๋อเหรอ
มาเลย เร็วเข้า ไอ้หนุ่มผิวขาว
- [หัวเราะเบาๆ] - มาเลยๆ
[ฮึดฮัด หัวเราะเบาๆ]
อย่าให้ฉันต้องทำให้นายอับอาย ต่อหน้าคนขาวพวกนี้เลย
- [หัวเราะ] โอย ไม่นะ - เอาสิ เร็วเข้า
[คนมุงดูหัวเราะ ส่งเสียงเชียร์]
[ทุกคนส่งเสียงเชียร์ หัวเราะ]
ไม่เอาน่าพวก หมวกฉันแพงนะ
[ชาย] โย่ ชาเวซ
เฮ้ย นี่จะงัดเอ็นไขว้หน้าข้อเข่าให้พังกันเลยรึไง ไม่เอาน่า
[ชาเวซ] ขอโทษครับ
เฮ้ หัวหน้า
แชตนายเข้ามารัวๆ จนเครื่องแทบระเบิดแล้ว
- เฮ้ โทรศัพท์ดาวเทียมใช้ได้นะ - ขอบคุณครับ
[แมดเด็น] อ๊ะ เวร เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าต้องโทรหาน้องสาวของโคตส์
- อ่า แมดเด็น กลับไปเล่นเพลย์สเตชันไป๊ - [หัวเราะ]
[แมดเด็นหัวเราะ]
[หายใจแรง] เอาละๆ
[หญิง] เฮ้
ไม่ได้คุยกันตั้งนาน
อือ ผมรู้ ผมแค่ เอิ่ม…
เอิ่ม…
[หายใจเข้าแรงๆ]
คุณเป็นไงบ้าง
ก็ดี
[ถอนหายใจ]
เอ่อ ต้องส่งฉบับร่างตอนเที่ยง
ผมแค่โทรมาหา…
ผมน่าจะโทรไปตั้งแต่แรกแล้ว แต่ว่า เอ่อ…
[ถอนหายใจ]
ฉัน… ฉันว่าวันนี้เราคุยกันไม่ได้ เพราะงั้นก็…
บ้าฉิบ
- อะไร - คือว่า…
ไม่มีอะไร ผมต้องไปทำงานแล้ว คุณก็เหมือนกัน งั้น เอ่อ…
โอเค บาย เทรฟ
บาย… อ้าว เฮ้…
[พูดเสียงดัง] ได้ โอเค
ได้เลยที่รัก ผมก็คิดถึงคุณ นับวันรอเลย โอเคนะ
[หัวเราะเบาๆ] อือ
เอาละ ผมต้องวางแล้ว โอเคนะที่รัก รักคุณนะ เบบี๋
โย่!
- [โคตส์] นายดูแลแม่อยู่เหรอ - [เทรฟหัวเราะเบาๆ]
- นายเป็นหัวหน้าเธอเหรอ - หยุดนะ
[เทรฟ] อ้าว โรซา หวัดดีครับ
[โรซา] ตายแล้ว ฮีโร่ของฉัน
อัลวี่ บอกเทรวานเตทีว่าคราวหน้าที่เขากลับบ้าน
ยายจะทำสตูให้เขากิน
- เหรอครับ โรซา งั้นผมหนีงานไปเลยดีกว่า… - [หัวเราะเบาๆ]
จะได้ชิมฝีมือคุณไวขึ้น
โถ พ่อหนุ่ม นายจะต้องดีใจแน่ๆ ที่ทำแบบนั้น [หัวเราะเบาๆ]
ช่วยดูแลให้ทุกคนปลอดภัยต่อไปนะ
ฉันจะทำของอร่อยให้กินจนพุงแตกเลย
[ภาษาอังกฤษ] ดูแลพวกเขาให้ปลอดภัย
- ครับ ได้เลย - [โรซาหัวเราะเบาๆ]
[หัวเราะเบาๆ] เอิ่ม…
[ภาษาสเปน] ฝัน… ดีใช่ไหม
- ฝันดี - [เทรวานเต] ฝันดีนะครับ
[โรซา] เราคิดถึงหลานมากๆ เลย อัลวี่
เรารอให้หลานกลับบ้านไม่ไหวแล้ว หลานรัก
ผมก็คิดถึงยายครับ ดูแลตัวเองด้วยนะ
- บายครับ - บายจ้ะ
[ภาษาอังกฤษ] ใช้ได้นี่หว่าพวก นายเรียนรู้ได้ไวเชียวนะ
- [เทรวานเตพูดภาษาสเปน] "ฝันดี" - [ชาเวซ] "ฝันดี"
[เพลง "When I Come Around" บรรเลงทางหูฟัง]
[พวกนักเรียนพูดคุยกัน]
[อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ดังบี๊บๆ และสั่น]
[ภาษาอังกฤษ] เอามานี่ซิ
- ให้ตายเถอะ - ดีขึ้นเรื่อยๆ จริงๆ สิน่า
- [เพลง "When I Come Around" เล่นต่อ] - [ดังบี๊บๆ และสั่นต่อ]
[คัตเทอร์มิลล์] อะไรวะเนี่ย
เออ ของฉันก็เป็น
[พวกนักเรียนพูดพึมพำ]
[ครู] มีเรื่องอะไรกัน
[ฮึดฮัด ร้องอุทาน]
[ครู] อ๊ะ โทษที ให้ตายเถอะ ขอโทษๆ
- ขับรถเป็นไหมเนี่ย - ก็แค่หลุมบนถนนน่ะ
- ทุกคนโอเคนะ - [พวกนักเรียนบ่นอุบอิบ]
[ครู] โอเค ใจเย็นๆ
เอ่อ นั่น… นั่นของฉัน
[พวกนักเรียนพูดคุยกัน]
นายวาดเองเหรอ
ใช่
- เขาคือ… - เขาคือราชินีแห่งไซลอน
เอิ่ม เขาเป็นผู้พิทักษ์ดาวเคราะห์ทั้งเจ็ด และเป็นผู้ปกครองกาแล็กซีอันไกลโพ้น
[เฮอะ หัวเราะ]
แล้วคนนี้ล่ะ
เอิ่ม… เขา… เอ่อ ไม่ใช่คนสำคัญอะไร ก็แค่… ก็แค่เอเลี่ยน
ฉันชอบที่นายวาดเขาคนนี้
- นายมีเพลงอะไรบ้าง - แค่เพลงเก่าๆ น่ะ
ฉันชอบเพลงเก่าๆ มีอะไรบ้างเหรอ
ฉัน… ฉันไม่มีอะไรหรอก [หัวเราะเบาๆ]
ขอฟังบ้างได้ไหม
ได้สิ
[เพลง "When I Come Around" บรรเลง]
[กระซิบ] แนบกันเลย
[โทรศัพท์มือถือสั่น]
[บาร์บารา] "แจ้งเตือนเหตุฉุกเฉิน นี่ไม่ใช่การทดสอบ"
หมายความว่าไง
ไม่รู้
- เกิด… เกิดเรื่องบ้าอะไรเนี่ย - [ชาย] ไม่มีสัญญาณเลย
เหมือนเหตุการณ์ 9/11 เลย
พนันได้เลยว่าต้องเป็นระเบิดกัมมันตรังสีแน่ ต้องใช่แน่ๆ
ระเบิดกัมมันตรังสีเหรอ
[หญิง] คุณมีคำอธิบายที่ดีกว่านี้ไหมล่ะ
มีคำอธิบายสักนิดไหม
[ไซเรนดังอยู่ไกลๆ]
[เฮลิคอปเตอร์บินดังหึ่งๆ]
แมนนี่
อะไร
ทำ… ทำไมบ้านคุณไม่เป็นอะไรเลย
ฮะ
ไม่รู้สิ เราคงโชคดีมั้ง
[เปิดประตู]
- [ลุคกรี๊ด] แม่ฮะ - [ซาราห์กรี๊ด] แม่คะ
- ลุคๆ หยุดนะ - [ลุค] หยุดนะ อย่าๆ
- เกิดอะไรขึ้น - [กรีดร้อง]
- เกิดอะไรขึ้น ลุค มีอะไร - หูผม หูผม
- [อาเหม็ด] อะไรน่ะ - หยุดนะ หยุด
- มานี่มา - [อนีชา] พาเขาไปที่ห้องครัว
[กรีดร้องต่อ]
[อาเหม็ด] ชู่ว
[อนีชา] บอกแม่ซิว่าเจ็บตรงไหน
แม่ต้องดู…
- ทำให้มันหยุดที - ให้แม่ดูหน่อย
- [อาเหม็ด] คุณทำเขาเจ็บนะ - ฉันต้องดูก่อนถึงจะช่วยเขาได้
หยุดซะทีเถอะ
ลืมตาซิลูก ลืมตา
[หายใจหอบ]
- หยุดนะ หยุดสิ หยุด - [อาเหม็ด] ชู่วๆ
[หายใจแรง]
ไม่มีอะไร ไม่เห็นอะไรเลย
ไม่มีอะไรในหูเลยลูก ใจเย็นๆ นะ ค่อยๆ หายใจ
[ลุคหายใจหอบ]
[ทุกคนหายใจแรง]
[อาเหม็ดถอนหายใจ]
- ไม่เป็นไรนะ หายใจซิลูก ดีมาก - [อาเหม็ด] โอเค ผมจะ…
เจ็บที่หูใช่ไหม ในหูไม่มีอะไรเลย
- ไม่มีอะไรอยู่ในนั้นจ้ะ - ผมจะโทรแจ้ง 911 โอเคนะ
- ค่ะ - ผมจะลองโทรดูอีกที โอเค
- หนูอยากไปด้วย - อยู่นี่แหละ ซาราห์ ลูกรออยู่นี่
แม่ไม่ได้ยินเหรอ
[หายใจแรง] ได้ยินอะไรเหรอ ได้ยินอะไร
ที่มันพูด
ที่อะไรพูดเหรอ
มันเป็นเสียง
เสียงเหรอ
มันพูดออกมา
- มันพูดออกมา - พูด… พูดว่าไง
มันพูดว่าไงลูก
[หายใจหอบ]
"วาโจ"
ลูกจ๊ะ แม่ไม่เข้าใจ มันคืออะไร
วาโจๆ วาโจๆ
- ไม่เป็นไรนะลูก ไม่เป็นไร - วาโจๆ
- ไม่เป็นไรๆ ชู่ว - วาโจ วาโจๆ
- [อาเหม็ด] ฮัลโหล ที่รัก… - ลูกจะต้องไม่เป็นอะไร
ใช่ ผมพยายามโทรหาคุณแล้ว ผมคิดถึงคุณ
ที่นี่เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นก็ไม่รู้
คุณไม่เป็นไรใช่ไหม ไฟยังติดปกติดีนะ
- เกิดอะไรขึ้น [พูดต่อ เสียงไม่ชัด] - [หายใจสั่นเครือ]
[หายใจแรง]
[บี๊บ]
[อแมนดา] อยากให้คุณอยู่ที่นี่ด้วยจัง
[อาเหม็ด] ผมคิดถึงคุณ
[อแมนดาถอนหายใจ] ฉันต้องวางแล้ว ฉันรักคุณนะ
[อาเหม็ด] ผมก็รักคุณ
[ครวญคราง]
[เพลง "Twenty Four Hours" บรรเลงทางหูฟัง]
[พวกนักเรียนพูดคุยกัน]
[อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ดังบี๊บๆ]
[พวกนักเรียนตะโกน พูดคุยกัน]
แคสป์
แคสป์ นายโอเคไหม
แคสป์
- [พวกนักเรียนตะโกน] - [ครู] เกิดอะไรขึ้น
- [เสียงอู้อี้] แคสป์ - [ครู] เฮ้ เฮ้ๆ
- [เสียงอู้อี้] ยาเขาอยู่ไหน - [ตะโกนต่อ]
แคสปาร์
[ตะโกน]
แคสปาร์ๆ
[ร้องอุทาน กรีดร้อง]
- จับแน่นๆ - [กรีดร้อง]
[อนีชาตัวสั่น]
- สายไม่ว่าง ผมติดต่อพวกเขาไม่ได้ - [ลุคครวญคราง]
เขาโอเคไหม
อย่าแตะต้องเขานะ อย่าแตะต้องเขา
- [อนีชา] อยู่นี่นะลูก - [ลุคหายใจหอบ]
คุณเห็นสายตาที่พวกเขามองผมแล้วนี่
และคุณไม่พูดอะไรเลย
จะให้ฉันพูดอะไร แมนนี่
ผมเป็นสามีคุณนะ พูดอะไรก็ได้ ไม่รู้สิ
ว่าคุณเป็นหนึ่งในพวกเขาน่ะเหรอ พวกเขาก็มองเราแบบนั้นอยู่แล้ว
คุณเพิ่งสังเกตเห็นครั้งแรกก็เท่านั้นเอง
แม่มาแล้วจ้ะ มาแล้ว แม่อยู่นี่นะ
แม่สัญญา
- [คลื่นเสียงดังครืน] - [อนีชา] ผงกหัวขึ้นมาหน่อย
[ร้องเฮือก]
- [หายใจแรง] - [สัญญาณกันขโมยรถอยู่ไกลๆ]
[หายใจหอบ]
[อาเหม็ดฮึดฮัด] มานี่ เร็วเข้า ซาราห์
[ผู้คนข้างนอกตะโกน กรีดร้อง]
- รู้สึกดีขึ้นไหม - ครับ ผมไม่เป็นไร
- อยู่นี่นะ - โอเค
เฮ้ ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย ไม่เป็นไรๆ [หายใจแรง]
โอเค เอาละ [หายใจแรง]
ฟังแม่นะ
ไปที่ห้องของตัวเอง หยิบของที่ลูกอยากพกติดตัวไปด้วยหนึ่งชิ้น
โอเคนะ ไปเลย
เป็นบ้าอะไรของคุณ เร็วเข้าสิ
- ลุค ซาราห์ - [ลุคตะโกน]
- มีอะไร เกิดอะไรขึ้น - [ลุคตะโกน]
ลูก… [โอดครวญ]
ใจเย็นๆ
[ภาษาญี่ปุ่น] มันสะอาดมากเลย
แม่เสียใจด้วยนะ
[ถอนหายใจ]
เธอนั่นเอง
[หายใจสั่นเครือ] เป็นเธอนั่นเอง
เธอคือ…
หนึ่งเดียว
ฮินาตะ มูราอิ…
คือ…
เสียใจด้วยนะ มิจัง
แต่ว่า…
มันอาจเป็นแบบนี้เพื่อสิ่งที่ดีที่สุด
ทีนี้ลูกจะได้เริ่มต้นใหม่ มิตสึกิ
หาผู้ชายดีๆ สักคน ตกหลุมรักเขา
แล้วเริ่มต้นใหม่อย่างสดใสเถอะนะ
แม่พูดแบบนี้ได้ไง
แม่ก็แค่…
- นี่อาจเป็นโชคชะตาก็ได้ - [หายใจเข้าแรงๆ]
เหมือนพรจากสวรรค์ไง
พรงั้นเหรอ
แม่แค่ต้องการให้ลูกได้สิ่งที่ดีที่สุด
ให้หนูเหรอ
แบบนี้มันดีกับหนูตรงไหน
มันดีแค่สำหรับแม่ต่างหากล่ะ
ต่อไปนี้แม่จะใช้ชีวิต โดยไม่ต้องรู้สึกอับอายลูกสาวตัวเอง
เรื่องนี้มันอยู่ที่จิตวิญญาณของลูก
ถ้าลูกทำลายจิตวิญญาณตัวเอง มันก็จบ
มันก็พังสิ
ไม่เข้าใจที่แม่พูดเหรอ
[สูดน้ำมูก]
[หายใจสั่นเครือ]
กลับไปเถอะ
หนูไม่น่าขอให้แม่มาที่นี่เลย
- มิตสึกิ… - ออกไป
[หายใจสั่นเครือ]
[เปิดประตูแล้วปิด]
[ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์บรรเลง]
[ดนตรีบรรเลงต่อ]
[ดนตรีแผ่วลงแล้วหยุด]
[ฮินาตะ] ความผิดของเธอ มิตสึกิ
[ร้องเฮือก] อย่านะ
[ทั้งคู่หายใจแรง]
อะไร มีอะไรเหรอ
ขอโทษที กลับไปเถอะ
ทำไมล่ะ
- มีอะไร - [ร้องไห้] กลับไปซะ
เป็นบ้าอะไรของเธอ
[มิตสึกิสะอื้น]
[ภาษาอังกฤษ] เฮ้ ชาเวซ ส่งข่าวดี
เงียบสนิท ติดต่อศูนย์ยุทธวิธีไม่ได้เลยครับ
วิทยุล่ะ
เหมือนพวกเขาไม่ได้อยู่บน ฮ.เลย ไม่มีอะไรฆ่าพวกเขาตายเรียบงั้นหรอก
จู่ๆ ทั้งทีมจะขาดการติดต่อไปนานขนาดนี้ไม่ได้
ไม่รู้ว่าพวกนายเป็นยังไงนะ แต่ฉันสนุกมากเวลาได้อยู่ในความมืด
อือ ยกเว้นว่าเรากำลังออกไปกลางแจ้งน่ะสิ
พวกนายได้ดูโมอาน่ากันรึยัง
อะไร การ์ตูนดิสนีย์น่ะเหรอ
- ใช่ - [แมดเด็น] ฉันรู้ว่าพอลสันดูแล้ว
- [หัวเราะเบาๆ] - เออ แค่สิบรอบเอง
- ♪ ก็รู้ ใครต่อใครอาศัยอยู่ทั่วเกาะ ♪ - [หัวเราะเบาๆ]
♪ แสนสุขสันต์ด้วยกันอย่างที่เห็น ทุกๆ เรื่องราบรื่นดังใจ ♪
[ทหาร] ไม่ร้องเพลงผ่านช่องวิทยุสื่อสารรวมได้ไหม
♪ ก็รู้ ใครต่อใครอาศัยอยู่ทั่วเกาะ ♪
[ทุกคน] ♪ แสนสุขสันต์ด้วยกันอย่างที่เห็น ♪
♪ ทุกๆ เรื่องราบรื่นดังใจ ♪
ทุกคน
- [ร้องเพลงต่อ] - รู้ไหมว่ายายของฉันโสด
ว่าไงนะ
- ยายฉันน่ะ ยังโสดอยู่ - พูดเป็นเล่น
ชอบกินหญ้าอ่อนด้วย [หัวเราะเบาๆ]
[ทุกคนหัวเราะ]
[ทหาร] ทีมของมาเร็ตติอยู่ไหนวะ
ช่องวิทยุติดขัด มีแต่เสียงรบกวน
[แมดเด็นพูดทางวิทยุ] เฮ้ คนของเราอยู่ไหนกันหมด
[แมดเด็น] อะไรวะ
[บ่นอุบอิบ หายใจแรง]
[พูดภาษาปาทาน]
- สิบสองนาฬิกาครับ - [พูดภาษาปาทาน]
- แมดเด็น เห็นพวกเขาไหม - [ผู้คนพูดภาษาปาทาน]
[พูดภาษาปาทาน]
ไม่ๆ อย่าเข้ามา อยู่ตรงนั้นแหละ
- ถอยไป - [พอลสัน] ให้พวกเขาใจเย็นๆ ซิ เซม
[ทหาร] เฮ้ เซมาร์ ถามเขาซิ ระวังด้วยนะ
- [เซมาร์พูดภาษาปาทาน] - [โคตส์] ถอยไป
- [พูดภาษาปาทาน] - [โคตส์] ถอยไป ถอย
ถอยไป เฮ้ เฮ้ๆ
[เซมาร์กับผู้ชายพูดภาษาปาทาน]
ถอยไป
[พูดภาษาปาทาน]
มีอีกคนอยู่ทางขวา
- [โคตส์] ถอยไป - [พูดภาษาปาทาน]
เฮ้ย ให้เขาถอยไป ใจเย็นๆ
[พูดภาษาปาทาน]
- [ตะโกน] - [พูดภาษาปาทาน]
- เซมาร์ เธอพูดว่าอะไร - [หญิงพูดภาษาปาทาน]
เธอบอกว่ามีกลุ่มคนอื่นๆ เหมือนพวกเรามาที่นี่ น่าจะเป็นทีมของมาเร็ตติ
- เธอบอกว่ามีการโจมตี - ตาลิบันเหรอ เดชเหรอ
[พูดภาษาปาทาน]
[เซมาร์] การโจมตี อะไรสักอย่าง
- เธอพูดไม่รู้เรื่องเลย - [เทรวานเต] เดชเหรอ
เธอพูดอะไรไม่รู้เรื่องเลย
[หญิงพูดภาษาปาทาน]
[เซมาร์] ทุกคนพูดว่ามีการโจมตี พวกเขามา… พวกเขาไปโรงเรียนกัน
หาช่องวิทยุที่เราใช้ได้ ให้ระบบสื่อสารใช้งานได้อีกครั้ง
หาโทรศัพท์บ้านก็ได้ อะไรก็ได้
- [ตะโกนเป็นภาษาปาทาน] - รับทราบครับ
[ตะโกนเป็นภาษาปาทาน]
ฟังดูเหมือนจะเป็นทีมของมาเร็ตติ พวกเขาไปที่โรงเรียน
โรงเรียน ไปโรงเรียนครับ
นั่นแหละหนุ่มๆ มุ่งหน้าไปยังเป้าหมาย เราจะไปที่โรงเรียนกัน เร็วเข้า
- [ชาเวซ] ถอยไป - [เทรวานเต] ถอยไปสิ
[พูดภาษาปาทาน]
[ร้องอุทาน พูดภาษาปาทาน]
ถอยไป ทุกคนถอยไป ถอยไปสิ ไป ไปๆ
[ร้องอุทาน พูดภาษาปาทาน]
[ตะโกนเป็นภาษาปาทาน]
[ทหารพูดทางวิทยุ] มีความเคลื่อนไหวอยู่ข้างบน ชั้นสาม
[เสียงดังตุ้บอยู่ไกลๆ]
[เด็กๆ พูดพึมพำ ร้องไห้]
[ชาเวซ] เคลียร์!
ไม่เป็นไรนะทุกคน ใจเย็นๆ ใจเย็นๆ
เอาลูกอมไหม เอาเหรอ
[หายใจสั่นเครือ]
[หายใจออก]
เฮ้ เซม เซมมาทางนี้หน่อย
ถามเด็กคนนี้ซิว่าเกิดอะไรขึ้น
[เซมาร์พูดภาษาปาทาน]
ไอซิสเหรอ เดชเหรอ
[พูดภาษาปาทาน]
เฮ้
[หัวเราะเบาๆ]
เห็นใครที่ดูเหมือนพวกเราบ้างไหม
ฮะ คนอเมริกันน่ะ
- บอกเขาสิ - [เซมาร์พูดภาษาปาทาน]
ไม่เป็นไรๆ
นายรู้เหรอ
[กระซิบเป็นภาษาปาทาน]
- [พูดภาษาปาทาน] - [เด็กๆ ตะโกนเป็นภาษาปาทาน]
- [ตะโกนเป็นภาษาปาทาน] - [เด็กๆ ตะโกนเป็นภาษาปาทานต่อ]
[ไซเรนดังอยู่ไกลๆ]
[สัญญาณรถดังบี๊บๆ]
มาเร็ว
บ้าฉิบ
- เราต้องข้ามสะพานไป - [ลุค] เราจะไปไหนกัน
ฉันเคยบอกคุณแล้ว ว่าเราไม่ควรอยู่ในที่ที่เราต้องข้ามสะพาน
[กริ๊กๆ]
- [ซาราห์] หนูกลัว - คุณทำถูกรึเปล่าล่ะ
พ่อ [โอดครวญ]
- [กริ๊กๆ] - คุณต้องซื้อเทสลาให้ได้
อยากทำให้ยัยนั่นประทับใจ
[กริ๊กๆ]
เราจะไปไหนกัน
[ซาราห์] พ่อคะ
เฮ้ มาร์ค มาร์คๆ
ไม่เอาน่า มาร์ค
- ขอร้องล่ะ มาร์ค - เราไม่…
- เถอะน่า ขอร้อง - เรา… เรามีที่ให้พวกคุณนั่งไม่พอ
ไม่ใช่พวกเขา แค่ผมคนเดียว
- นะ มาร์ค ขอร้องล่ะ - ไม่ได้
ได้โปรดเถอะ พาผมไปคนเดียวก็พอ พาผมไปด้วยนะ เถอะน่า มาร์ค
โธ่ ไม่เอาน่า พาผมไปด้วยคนสิ
- อย่าทำแบบนี้สิพวก แม่งเอ๊ย - อาเหม็ด
อาเหม็ด
ไอ้คนขี้ขลาด
ไปขึ้นรถ
คุณเป็นบ้าอะไร
คุณมันคนพรรค์ไหน
ผมว่าจะทิ้งคุณไป
ผมกะจะบอกคุณสัปดาห์นี้
[หัวเราะเบาๆ] งั้น…
เสียใจด้วยนะที่คุณเลือกทิ้งครอบครัวของคุณ ผิดสัปดาห์ อาเหม็ด
ไปขึ้นรถได้แล้ว ไอ้เด็กอมมือ
เอาโทรศัพท์คุณมานี่
ฉันจะขับเอง
- [รถชน] - [สัญญาณกันขโมยรถดัง]
(กุญแจทางโทรศัพท์ ไม่ได้เชื่อมต่อ)
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
[ลุคกับซาราห์ร้องไห้]
ทุกคนหยุดร้องไห้ ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
(กุญแจทางโทรศัพท์ เชื่อมต่อแล้ว)
[ถอนหายใจ]
ทุกคนคาดเข็มขัดรึยัง
[คลื่นซ่าทางวิทยุ]
ตรวจดูซิ
ผู้กอง
เข้าไป
ไป
[แพะร้อง]
- [วิทยุดังครืดคราดและหอน] - [โอดครวญ]
- [วิทยุหอนเสียงสูง] - โอ๊ย บ้าเอ๊ย วิทยุสื่อสารฉัน นายได้ยินไหม
[ฮึดฮัด]
[ลมพัดแรง]
- [ชาเวซไอ] - [เทรวานเต] อะไรน่ะ
[ชาเวซ] ผู้กอง คุณอยู่ไหน
- ชาเวซ - ผู้กอง
- ชาเวซ - คุณอยู่ไหน
ชาเวซ มีใครได้ยินบ้าง ชาเวซ
ผู้กอง คุณอยู่ไหน
ชาเวซ
รอเดี๋ยว
แมดเด็น
ผู้กอง ใครก็ได้
- ผู้กอง - ชาเวซ
ผู้กองอยู่ไหนน่ะ
[เทรวานเตพูดเสียงไม่ชัด]
เทรฟ มันเกิดเรื่องบ้าอะไรวะเนี่ย
ชาเวซ ตามเสียงฉันมา
ครับ
เทรวานเต
[กรีดร้อง]
[เสียงคำรามผิดธรรมชาติ]
- เป้าหมายอยู่ด้านหน้า - [ระดมยิงปืน]
[ตะโกน]
[ระดมยิงปืนต่อ]
คำบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี