Mitsuki.
Ik weet dat je moe bent.
Raak je de tijd kwijt?
En je herinneringen?
Nee. Je bent er niet. Ik moet werken.
Mitsuki, zeg het me als je symptomen opmerkt.
Je bent er niet.
Pak m'n hand.
Je bent er niet.
Ik moet het patroon ontdekken...
Stop.
Je moet uitrusten. Laat je hoofd herstellen.
Ik ben bij je, Mitsuki.
- Je bent bij me. - Ik ben bij je.
Aanraking. Dat is de oplossing.
Dat omzeilt het signaal naar je brein.
Ik ben bij je.
Je raakt de tijd kwijt.
Hoor je geluiden?
Dat gaat wel over.
Ik blijf bij je terwijl je de taal van de alien leert.
De rest... De andere wetenschappers.
Zover ben je nog niet. Geloof me.
Ik moet... De frequenties... Ik mis iets.
- Oké. Vertel het me maar. - Ik heb meer data nodig.
Er zijn zoveel frequenties.
Ik ben er bijna. Ik zie het patroon alleen niet.
Als ik 't kan ontcijferen, kunnen we ze begrijpen.
- Je wou me waarschuwen. - Ik laat het jou niet overkomen.
Dat beloof ik.
We laten je hoofd tot rust komen en testen je dan nog eens.
Ik weet hoe belangrijk het is om hun taal te leren. Maar je moet echt uitrusten.
Ik mis iets.
Mitsuki?
Ik mis iets.
Ik weet dat het er is. Ik kan het alleen niet horen.
Luister. Eerst raak je de tijd kwijt. Dan isoleer je je van de buitenwereld.
En dan communiceer je niet meer. Zo ging dat bij de anderen.
De anderen?
Je moet stoppen en uitrusten.
- De anderen. - Zover ben je nog niet.
- Ik zei al... - Dat is het.
- Wat?
- Mitsuki? Wat doe je? - Stil.
- Ik heb even stilte nodig. - Stil.
Zet uit.
Wat gebeurt er?
Ik weet 't niet.
Je had het mis.
Waarover?
Ze communiceren wel nog steeds. Alleen niet in onze taal.
Ze communiceren zoals zij.
De aliens.
Wat is dat?
Code rood. Een indringer.
Iedereen naar het noordelijke kwadrant.
Handen omhoog, verdomme. Weg bij dat luik.
Liggen. Nu. Liggen, zei ik.
Of we schieten.
- Laatste waarschuwing. - Nee.
- Wat verbergen jullie? - Kop dicht.
- Wat is het? - Vergrendel 't luik.
- Kom. - Kijk op de vloer.
- Bewaak de omheining. - Snel.
Zien jullie iets?
Trev.
Dat lijkt wel een vesting. Zijn ze daar echt?
Ik hoor ze.
We zoeken een ingang. Jij en ik, Alf.
Als ze ons zien, zijn we verdwaalde kinderen.
Dat kan ik ook doen.
- Ik ben kleiner. - En ook schattiger.
Dat maakt het wel echter.
Oké, prima.
Maar Penny? Hé, Penny, wel naar Jamila luisteren, oké?
- Ik zorg voor Caspar. - Dank je.
Alf.
Jezus. Wat?
- Je vertrouwt me niet. - Ja? Heb je dat nu al door?
Geeft niet.
Ik weet niet of ik mezelf vertrouw.
Ik hoor en zie van alles dat ik niet begrijp.
Nou, geen zorgen. Ik hou je in de gaten.
Mooi.
Hé, luister. Je bent lang weggeweest.
Er zijn wel meer mensen lang weg. Soms komen ze veranderd terug.
Dan hebben ze een heel nieuw gezin of zo. Of stemmen in hun hoofd.
Denk jij dat je veranderd bent?
Dat je jezelf niet bent?
Wie zou ik dan anders zijn?
Hen.
Ik zou Jamila nooit kwaad doen.
O, dat weet ik wel. Want daar zorg ik wel voor.
We lijken meer op elkaar dan je dacht.
Het is overduidelijk.
- Dat ziet iedereen, behalve zij. - Wat dan?
Niks. Helemaal niks.
Goed, hou 't dan maar geheim.
Terwijl jullie babbelden, heb ik een ingang gevonden.
Wat doet ze hier?
We nemen geklak op. Het internet bestaat ook uit nullen en enen.
- Als ze beter is, moet ze naar binnen. - Dat mag ze nog niet.
Het gaat beter, maar haar metingen blijven onvoorspelbaar.
Kan me niet schelen.
Stuur deze naar m'n lab.
Ik voeg ze daar samen.
Wat moet ze nou van die lui leren?
Om bang te zijn dat ze faalt?
Ik wil dat ze teruggaat. Mijn geduld raakt op.
- Het geduld van de WDC, bedoel je. - Nee, dat van de wereld.
Hoeveel mensen moeten er nog doodgaan terwijl jij een stel halvegaren verzorgt...
- ...die geen nut meer hebben? - Geen nut voor jou, bedoel je.
Ik bedoel geen nut voor de wereld, verdomme.
Je zegt dat ik me dit persoonlijk aantrek, alsof dat erg is.
Oordeel maar raak, mevrouw de moraalridder.
- Dat ben ik intussen wel gewend. - Als dat zo is...
...waarom vertel je me dat dan allemaal?
Omdat ik niet veranderd ben. Dat ben jij.
Je geeft wel heel veel om die meid, hè?
Zal ik jou eens in die kamer van je zetten?
Dan kan ik jou vragen stellen en rondneuzen in jouw hoofd, dokter.
Of we kunnen allebei ons doel dienen.
En dan bedoel ik: voor de hele godvergeten mensheid.
Ik bespreek 't niet met haar voor ze klaar is.
Prima.
Ik wel.
Ze was bang voor je.
Die alien. Daarom werd ze zo agressief.
Je kwam te dichtbij. Te dicht bij wat ze wilde verbergen.
We... Jij bent nu in het voordeel.
Ik begin de structuur van haar taal te leren.
Misschien had ik 't mis, en ben jij degene die bang is.
Is dat hoe het zit?
Die alien zat niet in je hoofd, maar Maya.
Je bent bang dat je eindigt als de rest.
Dus je doet precies wat dat ding wil.
Je verstopt je.
Als ik haar taal kan leren, kan ik haar interne communicatie hacken. En...
En dan? Wat kun je dan?
Wat als ze geen zin heeft om te praten?
Wat als ze je voorliegt? Je manipuleert? Hoe weet je dat?
We willen geen vrienden worden met dat ding.
We willen ze allemaal vernietigen.
Moet ik uitgerekend jou daaraan herinneren?
Ze hebben je geliefde vermoord. En je familie.
Ze zijn bezig om iedereen die je kent te vermoorden.
Toen je hier kwam, zei Maya dat je handelde uit schuldgevoel en woede.
Dat vond ze geen goede motivatie.
Maar weet je wat?
Dat is juist de beste motivatie om een gevecht te winnen. Of een oorlog.
Dus ofwel je blijft hier, en laat je tegenhouden door je angst...
...of je trekt je pak aan en vecht terug.
Ze houdt iets geheim. Ga naar binnen en zoek uit wat het is.
VERMIST
Wat doen jullie met die mensen?
Nou?
Wat houden jullie hier verborgen?
- Wat doe je in Idabel? - Wat doet u in Idabel?
- Hoe wist je dat je in de put moest kijken? - Echt?
We moeten echt op hoger niveau praten. Een enorm gat dat zwaar bewaakt wordt.
Waar zou ik anders gaan kijken?
We weten alles over je.
Ja, hoor. Daarom zit ik nu hier.
Je bent al een tijd weg. Je bent opgestapt toen we je nodig hadden.
Tijdens de grootste aanval in de geschiedenis. 'Familiezaken.'
We hebben dezelfde training, hè?
Volgens je vrouw ben je manisch-depressief.
- Hou m'n vrouw erbuiten. - Waanideeën dat je de wereld gaat redden.
Dat moet rot zijn.
Braaf je werk doen volgens het boekje. Hopen dat 't iets uithaalt.
Maar kijk eens naar buiten. De regels zijn veranderd.
Maar doe je best maar, hoor. Hou je maar braaf aan de regeltjes.
Papa roept.
Commandant Cole. Ik ben generaal Mitchell.
Generaal.
Sorry voor 't ongemak.
Wat we hier doen is strikt geheim, en inderdaad niet bepaald standaard.
Hier is geen protocol voor.
Dus ik moet je een paar dingen vragen.
Voor jouw veiligheid, de onze, die van iedereen.
Misschien kunnen we samen vooruitgang boeken. Hoe ben je hier beland?
Door een kindertekening. Dat staat in dat dossier. Zoek maar op.
Ik ben al gedebrieft. Ik zeg wat u wilt weten...
...maar dan wil ik ook wat weten. Goed?
Wat verbergt u in die put, en wat doet u die mensen aan?
We doen ze niks aan. We onderzoeken ze.
Ze zijn ontvoerd door de aliens.
Hoe heeft u ze dan teruggekregen?
Dat is geheim.
- 'Geheim.' - Wie weet dat je er bent?
- Niemand. - Niemand?
Niemand wacht op je?
Ik zorg dat hen niets overkomt als je meewerkt.
Ik ben alleen. Deze stad is even aardig als u. Hoe heeft u ze teruggekregen?
Juist.
Goed, we moeten je hier houden.
Uit voorzorg. Was nou maar niet gekomen. In deze tijd wil je bij je dierbaren zijn.
Benut me liever, in plaats van me op te sluiten.
Ik heb meer ervaring met die dingen dan wie dan ook hier.
- Betrek me erbij. - Aangenaam, commandant.
Betrek me erbij.
Generaal.
Hierheen.
Soldaten.
Ze gaan weg, denk ik.
Casp. Hoor je ze?
Die stemmen.
Daar is hij. Die jongen van de droom.
Esmee, wat gebeurt er?
De jongen in de droom.
Nee, nee, nee. Stop. Ze horen bij ons.
Caspar? Caspar Morrow?
Hoe kun je nog leven?
Ik weet 't niet.
- Maya. Wat een verrassing. - Stuur haar niet naar binnen.
Het blijft me maar verbazen dat iemand met zoveel compassie...
...en zoveel medeleven voor de hele wereld...
...alsmaar één persoon belangrijker vindt dan de mensheid.
Dat heet menselijkheid. Dat was hier toch mijn taak?
Nee, jouw taak is om het bewustzijn van de alien in kaart te brengen.
Sta daar even bij stil. Het bewustzijn van een alien.
Neurobiologen zouden er een moord voor doen.
Kun je nagaan hoe teleurgesteld ik ben dat jij liever voor kindermeisje speelt.
- Wat zonde. - Dat doet me niks.
Ja, hoor. Wat doet je niks?
Me onzekerheid en schuldgevoel aanpraten. Maar één oplossing aanbieden.
Instemming afdwingen voor ik me bedenk.
- Je bent voorspelbaar. - Ik ben doeltreffend. Ik wel.
- Laat je ego even los en luister. - Dat is wel veel gevraagd.
Ik moest een collectief bewustzijn in kaart brengen.
En dat is wat ik doe.
Ik moest iedereen ondersteunen die naar binnen gaat, om ons voordeel te bewaken.
En dat is wat ik doe.
Als Mitsuki nu naar binnen moet, raken we ons voordeel kwijt.
Dat is mijn deskundige oordeel.
Als je het negeert, neem ik bij dezen ontslag.
Meen je dat?
Doe je dat echt?
Ontslag aanvaard. Bedankt voor je hulp bij het Amazoneproject.
Veel succes in de buitenwereld...
...of wat ervan over is.
Pas maar op, ze zeggen dat er aliens zijn.
Ik heb liever de monsters daar buiten.
Wat doe jij hier?
Ik vertrek. Ik kom afscheid nemen.
Je zou er voor me zijn.
Dat wil ik ook. Heel graag.
Maar dat kan ik niet. Niet meer.
- Ik moet mijn fouten goedmaken. - Je hebt geen fouten begaan.
Je hebt ons twee enorme overwinningen bezorgd.
Je hoeft dit niet te doen.
Je hoofd...
...en je hart, dat is wat we nodig hebben.
Als je zo naar binnen gaat, krijg je ze misschien nooit meer terug.
Je hebt gelijk.
Mijn hoofd is het met je eens, maar mijn hart zegt dat ik moet gaan.
Je kunt haar zo niet redden.
Ik weet 't.
Ze is daar niet.
Ik weet 't.
- Het spijt me. - Mij ook.
Kijk maar naar de lamp.
Mooi. Rust maar uit. We zijn klaar.
Hij is in orde.
En daar heb je voor gestudeerd?
Ik begrijp 't niet.
Ja. Nou, we begrijpen hier wel meer dingen niet. Het zal wel. Oké?
Waar was hij?
Waar jullie 'm achterlieten.
Dat ziekenhuis was binnen een paar uur overgenomen.
Dan had hij geluk. Ondanks jullie.
Oké. Nee. Deze kinderen zijn gevonden over de hele wereld...
...nadat dat eerste ruimteschip neergeschoten is. Oké?
Daar zijn ze allemaal door getroffen. Psychisch.
- Hoe hebben jullie ons gevonden? - Hiermee.
En met Caspar.
Hij hoort hun stemmen in zijn hoofd.
God. Dit is ongelofelijk.
Ongelofelijk dat hun verbinding zoveel bereik heeft.
Misschien kreeg hij hulp.
- Wat bedoel je daarmee? - Nou, kijk...
- Ik vraag het maar. Is jullie vriend wel... - Wat?
Zichzelf?
Hij was diep verbonden met de aliens.
Dieper dan de rest.
Natuurlijk is hij zichzelf.
Dat is hij niet, Jam.
Hij heeft veel doorgemaakt.
- Dan zou jij ook... - Hou op.
Dat bedoel ik niet. Dat weet je.
- Hij is m'n beste vriend. - Er is niks mis met 'm.
Hé. Kom eens luisteren.
Er was een muur, hierheen...
- ...en daar links van. - 'Een muur.'
Voor mij rechts. Daar zag ik 'm.
Hij zag me...
Ik zag 'm ook, maar dan ver weg. Heel ver weg.
Ja, precies. Ik ook.
Ik was ver weg. Ze zagen me allemaal.
De kinderen krijgen visioenen van plekken en mensen.
We zoeken uit waarom de aliens aan bepaalde plekken denken...
- ...maar... - Geen visioenen.
Nee. Toen we sliepen.
Ze zijn er allemaal geweest, voordat ze wakker werden.
We waren samen in het donker.
Maar zij werden wakker...
...en ik bleef achter.
Was je daar toen ik je zag in mijn dromen?
Ik denk het. Ja.
- Denk je dat? - Wat voor 'donker' was het?
Ik weet niet. Het is...
Het is er donker en koud, en eng. Heel eng.
Dan weten we niet veel.
Teken het dan.
- Wat? - Een plattegrond.
Ze zagen 'm allemaal. Ze kunnen een plattegrond tekenen.
- Ik hou van plattegronden. - Dat is geniaal.
Doe maar niet zo verbaasd.
Caspar is tekenaar. Hij kan alles tekenen.
Mag hier nog wat roze...
...en dan hier wat groen?
Ja, perfect. En dan hier groen.
En dan hier wat donkerder blauw.
Zo herinner ik het me.
Donkerblauw. Ja. Dat was daar. Donker.
Maak de achtergrond wit.
Iedereen vindt 't spannend.
Maar jij niet zo.
Wat bedoelde je toen je zei dat hij dieper verbonden was met de aliens?
- We konden 't niet verbreken. - Hoe is dat dan toch gebeurd?
Spreek je Engels?
Bedankt voor jullie hulp.
Dat jullie hem riepen, zodat we jullie konden vinden.
We riepen iemand anders.
Jullie riepen Caspar niet?
Nee.
Wie dan?
Er is nog iemand.
Er is ergens nog iemand.
In de hindoeïstische mythologie is er een wijsgeer, Markandeya.
Op een dag klom hij uit de buik van de wereld, en keek hij naar buiten...
...door de mond van de god Vishnu, naar de kosmische oceaan.
Zijn geest kon de grootsheid ervan niet bevatten.
Hij verstapte zich en viel weer in de keel van de god, terug naar de aarde.
Toen probeerde hij duizenden jaren lang weer eruit te komen.
En dat lukte hem...
...maar alleen met de hulp van de god Shiva.
Ik denk dat je de verkeerde partner had.
Kom.
We gaan die kosmische oceaan zoeken.
Wat is er?
GEVAAR - PAK DEFECT
- Wat... - Haar pak is defect.
Laat eens zien.
Wat is er mis?
De bedrading is doorgebrand. Ik snap 't niet.
Hier Basiskamp Drie. Nieuw pak voor Mitsuki Yamato.
Al haar pakken zijn onklaar.
Allemaal?
Je hebt de pakken gesloopt. Je saboteert onze beste verdediging tegen de aliens.
Echt? Of draait het allemaal om jou?
Ja, ik heb de pakken onklaar gemaakt. Op één na.
De jouwe. Die is precies ingesteld op jouw biometrie.
Als je echt gelooft wat je zegt, ga dan. Waag je eigen leven eens een keer.
Ik kon je vandaag tegenhouden. Dat kan ik de volgende keer niet meer.
Morgen is je pak weer heel, of nog eerder.
Ik hoop dat je dan helder denkt.
Hij mag je niet zomaar opofferen.
- Wat krijgen we nou? - Handen omhoog en omdraaien.
Rose?
Wade.
Laat dat pistool maar zakken. Je gaat me echt niet neerschieten.
Weet je nog toen die opzichter kwam en we oefenden met schieten?
Hij noemde me een natuurtalent. Ik kan je best raken...
...waar 't pijn doet, maar niet dodelijk is. Dus jij loopt nu die cel in voor me.
Vergeet het maar.
Oké, oké. Oké.
Dank je.
Dit leek me de beste manier om te praten.
- Je bent gek geworden. - Was 't maar waar.
De rest van deze stad is gek geworden.
- Ik was op Ben Sheltons boerderij. - Dat is militair terrein.
Cal. Chet.
VERMIST
Ben. Joanie. Sheriff Tyson. Allemaal dáár verdwenen.
Sodeju, Rose. Gaat dit om je vermissingen?
- Het zijn ook jouw vermissingen. - Dat weet ik.
Maar de wereld vergaat. Ik kan niet overal aan denken.
Als je niet meer op kleine dingen let, mis je een hoop.
Ga zitten.
Luister eens even heel goed. Ik heb iets verstopt in de bewijsmateriaalkluis.
Een tekenblok van een kind. Er staan aanwijzingen en antwoorden in.
Ik weet dat ik klink als zo'n malloot met tekeningen en theorietjes.
Maar je kent me van kinds af aan. Je weet hoe voorzichtig ik ben.
Dit is echt. Ik zweer het je.
Bewaar dat tekenblok goed, voor als ik niet terugkom.
Voor als je niet terugkomt?
Rosey.
Wat is dat?
Wat 't ook is, het ligt midden op Sheltons boerderij.
Wat voor installatie wil de overheid bouwen op een maïsveld? Ooit afgevraagd?
Ze houden iets geheim. Volgens mij is dat wat er met die mensen is gebeurd.
Alles draait om die boerderij...
...en ik ga niet zitten wachten tot iemand me gelooft. Niet meer.
Ik ga naar die boerderij, en als ik niet terugkom...
Als ik op die muur met posters terechtkom, neem dan dat tekenblok serieus.
Volg die aanwijzingen.
Nee, nee, nee.
Rosey, laat me niet achter. We praten wel met de sheriff.
- Hij luistert wel. - Zeg 'm maar...
...dat ik de koffiezetter gemaakt heb.
Ons reisje naar Osaka. Het regende de hele dag.
Onderweg naar een film die we niet leuk vonden...
...brak de zon door, en kuste je mijn nek.
Dit weet ik niet...
Nou. Dag één.
Op dit moment ben ik boos op je.
Je hebt m'n ring meegenomen.
En 't bier opgedronken.
En me hier achtergelaten.
Ik heb Tinder weer geïnstalleerd.
Alleen om jouw kant van 't bed warm te houden...
...tot je terugkomt.
Wacht. Stop.
- Wat gebeurt er? - Nikhil.
- Wie doet de veiligheidsprotocols? - Niemand. We kunnen 'm niet terughalen.
- Zet de magneet uit. - Kan niet. De bediening is omgeleid.
Die sinusgolven. Wat doet hij?
- Hij zet 'm hoger. - Hij valt aan.
Nikhil, hou op.
- Het is te instabiel. - Geen vooruitgang zonder radicale...
Wajo.
Casp, doe jij dat?
Alleen jij draait niet door.
Als jij 't doet, hou dan alsjeblieft op.
Jam.
Waarom heb jij 't niet?
Dat weet ik niet.
Kom.
Snel. Kom mee.
Allemaal het lab uit. Nu.
Nikhil.
Epicentra in Oost-Europa, Noord-Amerika en het Amazonegebied.
Bel Nikhil. Nu.
Ja, mevrouw.
We moeten weg. Alle personeel evacueren.
Alle personeel evacueren.
Nikhil.
Waarom stopt 't niet?
Ik weet 't niet.
Lopen. O, shit.
Pak wat je kunt en maak 't vast.
Lopen.
Hé, wat gebeurt er?
Wie ben jij?
- Verkoel het 15 graden. - Het staat op instorten.
We krijgen een oproep van de WDC.
Begrepen. Naar 't scherm.
Waar is Nikhil?
Niet beschikbaar. We hebben 't nogal druk, voorzitter.
We zien wereldwijd seismische activiteit, vooral daar bij u.
Wat heeft u gedaan?
Wat het ook was, hou ermee op.
- Kunnen we niet. De alien is losgeslagen. - Luister goed.
Een wereldwijde aardbeving met meerdere epicentra.
Dat moeten we stoppen voordat het erger wordt.
Ik kan 't misschien.
Ik heb de pakken gesaboteerd. Je hebt niet eens... Je hebt geen kabel.
Je kunt vast komen te zitten.
Ik moet 't proberen. Ik moet 't proberen, Maya.
Alleen mij laat ze toe.
Hinata.
Waarom heb je me weer pijn gedaan?
Dat was ik niet.
Ik wilde je nooit...
...pijn doen.
Nooit.
Kom dan bij me terug.
Dat heb ik ook vaak gezegd.
'Kom bij me terug.'
'Kom terug, Hinata.'
Ik weet hoe pijn voelt...
Ik voel het elke dag sinds ze wegging...
Sinds jij wegging.
Laat je wereld dan los, en kom naar de mijne.
Dan kunnen we bij elkaar zijn.
We zullen altijd bij elkaar zijn.
Maar niet zo.
Want...
...mijn Hinata is dood.
Dit gaat even pijn doen, oké?
Je doet afstandelijk.
Ik weet 't.
Ik weet 't, Casp.
Maar het voelt alsof een deel van je nog bij hen is.
En ik wil weten welk deel.
Casp.
Aan wiens kant sta je?
Niet die van hen.
Dat wil ik niet.
Hoe je keek toen ik die tekening liet zien...
Het betekende alles voor me. Ik keek er maandenlang elke dag naar.
Je herinnert je 't niet eens, hè?
Kijk ernaar.
Casp, kijk.
Ben je wel hier? Of ben je nog steeds daar?
Nikhil.
Mitsuki, wat doe je?
Ik bekijk de metingen van Nikhils pak toen hij in de alien zat.
GEVAAR
Die atmosfeer, dat is niet de onze.
Maya, de alien...
Het was een portaal.
Onze doorgang.
Onze enige doorgang naar hun wereld.
En die heb ik verwoest.
Ik heb 't verwoest.
Vertaling: Lorien Franssen