- Hoor je dat? - Wat?
Het komt van buiten.
Martin?
Wie is daar?
Martin?
Wat gebeurt er?
- Hoor je dat niet? - Wat dan?
Wie is daar?
Hallo?
Ik zie niks.
Er is niks, schat.
Je mist hem gewoon.
Ik mis hem ook.
O, Lisa.
- Ik... - Ja, ik weet 't.
- Sarah. - Sarah.
- Hier niks. - Geen spoor te bekennen.
- Sarah. - Sarah.
Schat, hoor je me?
- Sarah. - Sarah.
Hoelang wil je hier nog blijven?
- Hoezo? - Wat als we haar niet vinden?
We zijn hier onbeschut.
We gaan niet weg zonder mijn dochter.
- Dat zegt ook niemand. - Ga maar, als je wil. Ik blijf hier.
Ik denk niet dat ze hier is.
Wat heb je gevonden?
- Ze is meegenomen. - Hoezo, 'meegenomen'?
Dat zijn onze voetafdrukken. En dit...
Er was hier iemand terwijl we in 't ravijn waren.
Ik denk twee humvees van het leger.
En die grote voetafdrukken, dat zijn legerlaarzen.
En dan dit nog.
Ze hebben haar opgepakt en zijn weer vertrokken.
Herken je ze?
Ja.
Ze houdt van sterren.
Deze aliens zijn niet alleen dodelijker, ze verspreiden zich ook nog razendsnel.
De oude vochten om terrein of tactische posities.
Deze vallen alles aan.
- Ze noemen ze 'jagers'. - Origineel, hoor.
Leuk dat je nog grapjes maakt. We hebben alles erger gemaakt.
Het is oorlog, voorzitter. Wij slaan toe, zij slaan terug.
We slaan de volgende keer gewoon harder toe.
Die jagers zijn overal immuun voor.
Vuur doet ze niets.
Mortieren, napalm, biologische en chemische wapens halen amper iets uit.
Kortom: we weten niet waarmee we moeten toeslaan.
- Zij passen zich aan, dus wij ook. - Doe het snel, Nikhil.
Ik heb contact met ze gemaakt. Dat zal ik opnieuw doen.
Koste wat kost.
Hopelijk heeft u gelijk.
Geen tijdslimieten meer. Geen toezicht meer.
- Zij is het enige dat we hebben. - Ze stopt niet tot ze bezwijkt.
De Slag om Stalingrad was de dodelijkste slag in de geschiedenis.
Dat was jouw voorbeeld voor je geweldige overwinning.
- Er stierven twee miljoen mensen. - Maar ze wonnen wel.
Koste wat kost, Maya.
Koste wat kost.
Luke, neem hier maar wat van.
We vinden Sarah wel.
We krijgen haar terug. Dat beloof ik.
Als je iets kwijt wil...
Als je iets wil zeggen...
...me uit wil schelden, wil huilen...
...wat dan ook...
...dan mag dat.
Luke.
Maar... zeg toch iets.
Je mag boos zijn.
Je mag voelen wat je nu voelt.
Stop.
Doe niet alsof je een psycholoog bent.
Luke.
Het is mijn schuld. Ik had veilig in de auto moeten blijven.
Het is mijn schuld dat we daar waren.
- Mijn schuld. - Nee.
- Nee, Luke. Nee. - Je snapt 't niet.
Ana.
We moeten praten.
Rachel zag gisteren iets.
Ik stond gisteravond op wacht. Er gebeurde niet veel.
Toen kwam er een legerkonvooi langs. Ze gingen zuidwaarts op de snelweg.
Misschien hebben zij Sarah ontvoerd.
Volgens Rachel gingen ze deze kant op.
Als je deze snelweg zuidwaarts volgt, kom je bij Camp Pierce.
De enige actieve legerbasis in die buurt.
Ze zeggen dat er een nieuw soort alien is...
...waardoor niemand naar 't zuiden kan.
'Jagers' noemen ze ze. Die zijn blijkbaar nog erger.
Nog erger?
Misschien ging 't leger daaropaf.
Denk je dat ze daar is?
Ja, en daar staat ons een heel nieuw type alien te wachten.
Wat wil je zeggen?
- Willen jullie me niet helpen? - Hij wil gewoon de risico's benoemen.
Toch, Hanley?
Wat? Wat is er nou?
Waarom doet het leger zoveel moeite om één meisje te ontvoeren?
Het is niet logisch.
- Denk je dat ik iets achterhoud? - Doe je dat?
We nemen even pauze, oké?
Luister, als je me iets moet vertellen...
...is dit het moment.
Ik vraag om vertrouwen. Ik moet jou ook kunnen vertrouwen.
Ana.
Wie ben jij?
Ik ben een moeder die haar kind kwijt is.
Een dochter wiens ouders weg zijn.
Een vrouw wiens man dood is.
Een man die ik niet eens...
Laat maar.
Het maakt niet uit.
Ze zijn weg.
Allemaal.
En ik moest ze beschermen.
Ik moest haar beschermen.
Dat deed ik niet.
Ik liet haar achter in de auto.
Door mijn schuld is ze weg.
- Het is mijn schuld. - Ana.
En jouw schuld.
Ik vroeg... Nee, ik smeekte je om ons achter te laten.
Je had beloofd dat we veilig zouden zijn. Ik vertrouwde je.
Ana.
Je hebt geen antwoord gegeven.
Wie ben jij?
Je was langer weg dan ik verwachtte.
Ik begon me al zorgen te maken dat je je bedacht had of zo.
Het leger zoekt je.
Ze gaan de huizen langs.
Wade keek me raar aan. Alsof hij vermoedt dat ik je heb vrijgelaten.
Meende je dat over dit tekenblok?
Ik vraag het maar.
Dat hele verhaal over die knul die de aliens tegenhield...
...en zag wat zij zagen. Was dat gelul?
Begin je er spijt van te krijgen?
- Waarom ben je hier? - Dat zei ik al.
Ik volg 't tekenblok.
Dus je bent helemaal hierheen gereden vanwege een stel kindertekeningen.
Jij hebt me vrijgelaten vanwege die tekeningen.
Stel dat het echt is.
Allemaal.
Wat als die tekeningen echt van de aliens komen...
...maar het niks uitmaakt?
- Het gaat uitmaken. - Dat weet je niet.
Het maakt uit.
Mijn vader was net als jij.
Hij was in Irak. Eerste oorlog.
Naderhand viel er met hem ook niet te praten.
Hij moest en zou geloven dat het 't waard was.
Dat het ergens toe diende.
Het raakte hem tot op het bot wanneer iemand hem vroeg waarom.
Dat tekenblok.
Die jongen. Hij is jouw oorlog geworden, hè?
Wat verwachtte je hier te vinden?
Antwoorden.
Ken je alle vragen wel?
Wacht. Stop.
Dit heb ik eerder gezien.
Ik weet waar dit is.
Hoe ver is het nog?
Een paar kilometer nog.
Wanneer was die jongen verdwenen?
In het begin. Toen nog niemand wist wat er aan de hand was.
Felix was net 19 geworden.
En toen verdwenen er nog meer mensen.
Vliegen kraaien vaak zo in rondjes?
Waarom doen ze dat dan?
Geen idee.
De vogelverschrikker is daar.
Wat is dat?
Wat?
Dat geluid.
Waar komt 't vandaan?
Dat geluid.
Hoor je dat niet?
Ik hoor niks.
Mitsuki?
Wat doet ze?
De alien?
Niks.
Geen verandering?
Nee, niet sinds je naar binnen bent geweest.
Geen pieken. Geen noodsignalen.
Gaat het wel?
Ik hoor de alien praten.
Ik dacht dat ze stil was sinds het hacken.
Ze communiceert weer. Of nog steeds.
- Hoe weet je dat? - Omdat ik het hoor.
Ik hoor een laag geluid.
Een geklik in mijn hoofd.
Ik voel het meer dan dat ik het hoor.
En het komt van de alien.
- Hoe weet je dat? - Dat gevoel heb ik.
Ik denk dat ik ermee verbonden ben geraakt.
We hebben geen signalen van de alien gemeten sinds we de schepen opbliezen.
Niet op de frequenties waar we naar kijken. Maar ze praat wel.
Ze verstopt zich. We moeten haar uitdrijven.
Heb je een voorstel?
Ik wil haar uitdagen.
Ik wil uitlokken dat ze zich laat zien.
Hoe wil je dat doen?
Door haar pijn te doen.
Wat als ze daardoor agressiever wordt?
Wat als ze nog meer jagers sturen?
Wat als het alles erger maakt?
Wat als het slecht voor jou is?
Ik heb alle apparatuur in het lab nodig.
Wajo. Wajo. Wajo.
Alles goed?
Ik dacht dat 't zou stoppen.
Mag ik bij je zitten?
We vinden haar wel.
Ik had nooit broers of zussen.
Zijn jullie close?
Dat waren we.
We waren een gezin.
Ja, ik snap het.
Samen aan tafel eten, zeker?
Elke keer.
Het was altijd gewoon eten.
Maar wat zou ik graag nog één keer zo samen willen eten.
Gewoon normaal eten met m'n ouders.
Ze irriteerde me altijd zo. We maakten altijd ruzie om van alles.
Dat voelt nu gewoon zo stom, weet je?
Ja, ik weet 't.
Maar zo gaan we waarderen wat we hebben.
En wie we hebben.
Je hebt een goede moeder.
Je kent haar niet.
Volgens mij wel.
Nou ja, een beetje.
Net zoals ik jou ken.
Kun je een geheim bewaren?
Ik weet waarom Sarah is ontvoerd.
Ze willen iets dat we hebben.
M'n moeder zegt dat we 't geheim moeten houden.
Mensen wilden het, dus zijn we op de vlucht geslagen.
We hebben onze namen veranderd.
Dat hield ons in leven.
Sam, toch?
- Ja? - Ik wou graag even met je praten.
Waarom praat je met mijn zoon? Kom.
Ik wilde hem even iets vragen.
Als je iets wil vragen, vraag je dat maar aan mij.
Oké. Is je naam echt Ana Lewis?
- Pardon? - Heet je echt Ana Lewis?
Of heet je Aneesha?
Dat klopt, hè?
Aneesha?
En jij bent Luke.
Is er een probleem?
Ze heeft ons voorgelogen. Ze heet niet Ana Lewis maar Aneesha.
Ze had blijkbaar een buitenaards voorwerp. Een scherf of zo.
- Daarom kwam de WDC achter ons aan. - Hanley.
Wij redden jullie en jullie liegen.
- Met gevaar voor ons. - Hanley.
Nee.
Alles wat we hebben, berust op vertrouwen. We hebben regels. Die heeft ze overtreden.
Ze hoort niet bij ons.
Ze loog niet.
- Wat? - Ze heeft 't mij verteld.
Ze heeft me alles verteld op de dag dat we ze vonden.
Haar echte naam, dat voorwerp, alles.
Het leek me veiliger om 't voor me te houden.
Dus dit is mijn schuld, niet de hare.
Het spijt me. Ik heb jullie in gevaar gebracht.
M'n belofte gebroken.
Mijn fout. Ik moest de keuze aan jullie laten.
Ik kan niet beloven dat ik nooit meer een fout maak, maar ik zal m'n best doen.
Ik zal m'n uiterste best doen.
Dit is onze taak, weet je nog?
Mensen in nood beschermen.
- Ook als hun leugens ons in gevaar brengen? - Ook dan.
Vooral dan.
Als dat je niet bevalt, en dat geldt voor iedereen...
...ga dan maar. Daar is de deur.
Neem maar mee wat je wil. Maar als je blijft...
...gaan we bij zonsopgang dat meisje zoeken.
Daar is 't.
De hoek.
- Wat? - Het is van bovenaf gezien.
Je ziet die vogelverschrikker van bovenaf, zie je?
Wat denk je dat die vogels doen?
Misschien zien ze een prooi? Ze vliegen rondjes als er eten is.
Of gevaar.
Hou vast.
Dit is geen legergeweer.
Ook geen politiegeweer.
Misschien was 't van Martin, Felix' vader.
En wat deed Martin dan midden in een veld met een geweer?
Op vogels schieten?
Wat?
Het komt uit 't huis.
Wacht.
Martin?
Martin.
Gaat het? Martin.
Wajo.
Wat is dit allemaal?
Elektromagneten, grotendeels.
Heb je de vogels boven het schip gezien? Hoe ze vliegen?
Raar, toch?
Vogels voelen het magnetische veld van de planeet.
Dat is hun GPS.
Volgens mij gebruiken de aliens dat veld.
Daarom zagen we die effecten op het weer, op de getijden...
Als we het veld verstoren, doet dat misschien iets met de alien.
Misschien doet 't haar pijn.
Ichiko.
Ichiko?
- Wat? - Dat weet ik niet.
Je noemde haar achternaam niet.
Je zei dat Ichiko je huisgenote was.
Weet je nog?
- Als je me komt tegenhouden... - Ik kom kijken hoe je je voelt.
Hoe voel je je?
Boos? Schuldig? Wil je dat horen?
Nee, dat wil ik niet.
Ik wil je iets laten zien.
- Wat dan? - Iets dat je leven kan redden.
Wat?
Waar is het?
Overal om je heen.
Biologen dachten vroeger...
...dat alles in het bos een individueel organisme was...
...dat vecht om te overleven.
Maar dat is niet zo.
Alles is verbonden.
Alles is verbonden, Mitsuki.
Zelfs jij.
Je denkt dat je me niet nodig hebt, maar dat heb je wel.
Ik kijk toe.
Als ik zie dat je in gevaar bent, haal ik je terug.
Oké.
Eens kijken wat je hiervan vindt.
En?
Geen radiogolven of zwaartekrachtverstoring. Spectrometer?
- Geen respons. - Niets te zien.
Rapporteer. Rapporteer.
- Een radiosignaal. - Verder niks?
Alleen radio.
Eens kijken of dit helpt.
We zien microgolven. De seismograaf is onregelmatig.
De temperatuur is vijf graden gestegen.
Registreer elke trilling, ieder piepje en ieder stofdeeltje, oké?
Wat is dat in godsnaam?
Mitsuki? Hoor je me? Moeten we je eruit halen?
Nee. Haal me niet terug. Ik herhaal: haal me niet terug.
Ongelofelijk.
Toe. Stop.
Alsjeblieft. Het doet pijn.
Stop.
Stop alsjeblieft.
Alsjeblieft. Het doet pijn.
Stop. Het doet pijn.
Alsjeblieft.
Alsjeblieft, het doet pijn.
Wat gebeurt er?
Stop.
Mitsuki? Wat doe je?
Stop. Het doet pijn.
Wat gebeurt er?
Stop, Mitsuki.
Alsjeblieft. Het doet pijn.
Stop, het doet pijn.
Martin, hoor je me?
We gaan je helpen, oké?
Martin, waar is Lisa? Ze is niet binnen.
Lisa.
Ja, Lisa.
Weet je waar ze is?
Ze is weg.
Waarheen? Wat is er gebeurd?
Het was, eh, trekken.
Het nam...
Omhoog.
Omhoog?
Omhoog.
Ik kon niet... Ik deed m'n best.
Ze namen haar mee.
- Waarheen? - Ik deed m'n best.
Ik ben ontsnapt.
Ik liet haar achter.
Ik liet hen achter.
Wie is 'hen'?
Billy was erbij.
Wat? Waar?
Omhoog.
Martin, wat bedoel je met 'Billy was erbij'?
Waar heb je het over? Waar was Billy bij?
Rijdt je dokter in een truck?
Kom, weg hier. Kom mee.
Mr Williams?
Mr Williams, we komen u helpen.
Wat gaan ze met 'm doen?
Pas op.
Hé, Rose.
Rose.
Wie is Billy?
Hij noemde een Billy.
Wie is dat?
Het is goed.
Dank je.
Sorry dat ik niet de waarheid sprak.
En sorry dat ik je niet vertrouwde.
Ik begrijp het.
Ik ga proberen mensen te vertrouwen.
Echt proberen.
Ik ben het wel verleerd.
We gaan je dochter halen.
Het is niet jouw schuld.
Allemaal niet.
Geloof dat alsjeblieft.
We gaan je zusje terughalen.
Wie hebben we?
Elkaar.
- En verder hebben we... - Nee.
Ik had het mis.
We hebben hulp nodig.
Wie zijn jullie?
Je weet wie we zijn.
We bedanken je.
Wie zijn 'we'?
Wat gebeurt er?
- Waarom reageert ze niet? - Zeg op.
- Wat ziet ze? Tegen wie praat ze? - Wat willen jullie?
Geen idee, maar ze reageert wel.
- Weet je wat ik hier doe? - Maar niet op ons.
Ik wil de aliens tegenhouden.
Je bent hier omdat je ons pijn gedaan hebt.
Omdat je mij pijn gedaan hebt.
Wat zei je?
Weet je nog toen we voor 't eerst in Odawara waren?
Met al die kersenbloesems? Je zei dat ze eruitzagen als...
Een zonsondergang.
Wat heb je met haar gedaan?
Je bent boos.
We herinneren ons je temperament nog.
Wat willen jullie?
We willen weten waarom jouw soort in oorlog is met ons.
Deze planeet is ons thuis.
En jullie vernielen het.
Dat snappen we niet.
We laten jullie ons niet zomaar vernietigen.
Zoals jij mij vernietigd hebt?
Hinata?
- Zei ze nou... - 'Hinata.'
- Ze moet eruit. - Mira.
Het signaal is er nog.
Niemand is zo dichtbij gekomen.
Wat ze ook doet, het werkt.
Ze communiceert ermee.
Is er nog iets van je over?
Van de echte Hinata?
Ik hoorde je iets spelen.
Ons liedje.
Ik wil je voelen.
Mitsuki, wat doe je?
- Ze moet eruit. - Nee.
- Wat? - Sodeju.
- God. - Ze moet eruit.
Haal haar eruit.
- Haal haar eruit. - Het lukt niet.
Hallo?
Is daar iemand?
Hoor je me?
Wie is daar?
Jamila?
Mitsuki.
Ze zijn er.
Vertaling: Lorien Franssen