‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(หนึ่งเดือนต่อมา)
‎("อิมโพสเตอร์" ‎ปรากฏการณ์วรรณกรรมครั้งใหม่)
‎(เพื่อนกันตลอดไป - ดูสิว่าฉันเจออะไรมา)
‎ทุกอย่างพร้อมแล้วค่ะ ‎ที่ต้องทำก็เหลือแค่โปสเตอร์
‎ไม่ต้องห่วงค่ะ ทุกอย่างเรียบร้อยดี
‎ค่ะ งบยังเท่าเดิมอยู่
‎(สร้างจากนิยายโดยเอลิซาเบท เบนาเวนต์)
‎"ฮ็อตฮิตอย่างคาดไม่ถึง"
‎(2.7 กะพริบ)
‎"เสียงของคนยุคมิลเลนเนียล"
‎"หนังสือที่ทุกคนพูดถึง"
‎- ดูยอดขายสิ ‎- ไหนคะ
‎ขายได้ห้าแสนเล่มแล้ว
‎ห้าแสนเหรอคะ แต่นั่นมัน…
‎มันขายดีไงล่ะ วาเลเรีย
‎น้ำขึ้นต้องรีบตัก
‎งานอ่านหนังสือ "อิมโพสเตอร์" ‎ที่ร้านหนังสือใหญ่ๆ ล่ะเป็นไง
‎ให้สื่อเข้าฟังด้วย ทำให้เป็นงานใหญ่ไปเลย
‎- ไม่ล่ะค่ะ ‎- ทำไมกัน
‎งานอ่านหนังสือแบบใกล้ชิดอาจจะดีกว่านะคะ ‎งานเล็กๆ ก็พอ
‎ก็ได้ ฟังดูเข้าท่าดี
‎- หนังสือคุณ คุณควรได้ตัดสินใจ ‎- ฉันมีคนจัดงานที่เหมาะมากด้วยค่ะ
‎เยี่ยมยอด
‎ต้องการอะไรอีกไหม
‎ถ้าได้มือสำรองก็จะดีมากเลยค่ะ
‎คุณได้เหนื่อยมากแน่ตอนงานหนังสือ
‎ในที่สุด
‎ลายเซ็นฉันเริ่มจะเหมือนลายมือหมอแล้ว
‎ฉันต้องไปแล้ว
‎ฉันจะให้คนส่งของเข้ามาเอา ‎ให้ส่งของน้องสาวคุณด้วยไหม
‎ไม่เป็นไรค่ะ ฉันอยากเอาให้เธอเองน่ะ
‎ไม่หนักเท่าไรหรอก
‎ฉิบหาย
‎วิกเตอร์
‎เสียงของคนยุคมิลเลนเนียล
‎ยินดีด้วยครับ
‎ขอบคุณค่ะ
‎ฉันกำลังเลือกเดินผิดทาง
‎(ฉันอยากฉีกทึ้งเสื้อผ้าคุณออกจะตายแล้ว)
‎ฉันได้เจอปัญหาแน่
‎เล่นกับไฟ ไม่ทำตามกฎ
‎- สบายดีไหม ‎- ดีค่ะ
‎คุณล่ะ
‎เหมือนกันครับ
‎ไปตามหนทางสุดอันตรายของเธอ
‎ฉันจะจุดชนวน
‎ไปหาอะไรดื่มแล้วก็อัปเดตชีวิตกันหน่อยเป็นไง
‎ผมไม่ได้เจอคุณเลยตั้งแต่…
‎ไม่รู้สิ วิกเตอร์
‎งั้นฉลองที่บังเอิญได้เจอกันแทนไหม
‎ตกลงว่าคุณเลิกดื่มชาที่มีคาเฟอีนเพราะอะไร
‎แค่ตอนหลังเที่ยงคืนค่ะ
‎เวลาดื่มชามากไปฉันจะกระวนกระวาย ‎ซึ่งฉันต้องมีสมาธิถึงจะเขียนงานได้
‎- แน่นอน ‎- ค่ะ
‎ได้อ่านหรือยังคะ
‎ยังเลย
‎พยายามอยู่หลายครั้ง ‎แต่มันทำให้นึกถึงวันวานเยอะเกินไป
‎- ฉันต้องไปแล้ว ‎- แต่เราเพิ่งได้เครื่องดื่มนะ
‎ฉันขอโทษ คือว่า…
‎วิกเตอร์ คุณก็รู้ว่ามันจะเป็นยังไง
‎ฉันรู้ว่าบางอย่างอาจจะเกิดขึ้น ‎ถ้าฉันไม่กลับเสียตั้งแต่ตอนนี้
‎ก็ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่
‎ฉันต้องไปแล้ว ค่ะ
‎วาล
‎- โอเค ให้ผมช่วยนะ ‎- ไม่เป็นไร
‎ฉันแบกเองได้
‎โทษที
‎ขอบคุณที่เลี้ยงชาสมุนไพรนะคะ
‎รู้สึกเหมือนกับว่าทั้งชีวิตฉันถูกกำหนด
‎ให้มาเจอช่วงเวลานี้
‎อันนี้ไว้ตรงนี้ อันนี้ไว้…
‎ที่รัก
‎- ตื่นแล้วเหรอ ‎- มีอะไร
‎ไม่มีอะไร
‎ฟังนะ
‎ฉันว่าวันนี้เราน่าจะทำอะไรพิเศษๆ กันหน่อย
‎เพื่อฉลองเดือนแรกที่เราได้มาอยู่ด้วยกัน
‎- ฉลองยังไง ‎- ฉลองที่บ้าน
‎สั่งอาหารมากิน แช่น้ำร้อน
‎- นอนดูหนังด้วยกันบนเตียง ‎- เราก็ทำแบบนั้นเป็นประจำอยู่แล้วนี่
‎ก็ใช่ ฉันรู้ ที่รัก
‎แต่ดู "รูพอลส์ แดร็ก เรซ" ซีซั่นใหม่รอบที่สาม
‎แบบมีคุณนอนน้ำลายยืดใส่โซฟา ‎สำหรับฉันไม่โรแมนติก
‎อือ
‎วันนี้ผมมีแผนแล้วน่ะ
‎- อ๋อ ‎- กับแม่
‎- กับแม่เหรอ ‎- ใช่
‎- กับแม่ ‎- แผนทำอะไร
‎- ช่วยแม่ทำธุระ ‎- ธุระอะไร
‎ก็ธุระ…
‎ธุระแบบแม่ๆ
‎นั่นแหละ
‎ไว้เราค่อยทำแบบนั้นวันอื่นแล้วกัน
‎- ยังมีเวลาอีกถมเถ ‎- ใช่ ถมเถ
‎ฉันจะโทรหาสาวๆ ถามพวกนางว่าทำอะไรอยู่
‎ใช่เลย คุณทำแบบที่อยากทำกับพวกเธอก็ได้นี่
‎- ไปก่อนนะ ‎ - แต่…
‎คุณจะเอาไว้ในนี้หมดเลยเหรอ
‎ใช่ ทำไมเหรอ
‎ห้องนั่งเล่นมันดูรกๆ น่ะ
‎แต่ช่างเถอะ
‎บาย
‎- ต้องการอะไร ‎- ฉันเหรอ ไม่มีอะไร
‎- ไม่อยากให้ฉันมาทำงานที่นี่สินะ ‎- หา
‎ไม่ใช่
‎ฉันเข้าใจนะถ้าเธออยากตะเพิดฉันไป
‎- ฉันไปบ้านคนนู้นทีคนนี้ทีแล้วก็แย่งใช้ไวไฟ… ‎- ฉันให้
‎นี่เธอเขียนคำอุทิศให้ฉันเหรอ
‎"แด่เนเรีย แบบอย่างความกล้าหาญของฉัน
‎ขอบคุณที่สอนให้ฉันค้นหาเส้นทางของตัวเอง
‎ขอบคุณที่ช่วยจัดงานอ่านหนังสือของฉัน
‎และที่ตอบตกลงทันที"
‎ไม่มีทาง
‎สวัสดี
‎ปูรี
‎ไม่ค่ะ ฉันนึกว่าเขาออกไปทำธุระกับคุณซะอีก
‎ไม่รู้สิ ธุระแบบแม่ๆ น่ะ
‎ไม่ค่ะ
‎สงสัยฉันจำวันผิด
‎ค่ะ ได้เลย ฉันจะบอกเขา…
‎บาย
‎ฉันจ้างบริษัทไม่ได้ ต้องเป็นเธอนี่แหละ
‎เธอเป็นเพื่อนสนิทฉันนะ ‎ฉันคงไม่มีทางยกโทษให้ตัวเอง ถ้าฉันทำได้ไม่ดี
‎แล้วมันจะไม่ดีได้ยังไง
‎ฉันอยากได้งานเล็กๆ เรียบง่าย
‎มาได้สักที ท้องฉันร้องโครกครากแล้วเนี่ย
‎- เยี่ยม… ‎- เธอไม่มีวันทำพลาดหรอกน่า
‎ฉันแค่อยากได้อะไรที่…
‎อย่าปฏิเสธงานนี้เลย
‎เธอไม่ได้ถือจรรยาบรรณ ‎ที่บังคับให้เธอต้องรับงานหรอกเหรอ
‎- ฉันเป็นนักจัดงานอีเวนต์ ไม่ใช่หมอ ‎- ทำไมถึงจะไม่ทำ
‎นี่เป็นโอกาสที่ดีมากนะ บอกนางซิ
‎การ์เมน
‎- เนเรีย ช่วยนางเถอะ ‎- ไม่
‎- ช่วย ‎- ไม่
‎ไม่เอาน่า ขอล่ะ
‎ถ้าเกิดพวกเราทะเลาะกันเรื่องการจัดงานล่ะ ‎ฉันไม่อยากเอาธุรกิจมาปนกับมิตรภาพ
‎ถ้าเธอไม่ทำ ฉันจะให้ชูสยกเลิกงานซะ
‎อย่าพูดแบบนั้นสิ นี่หนังสือเล่มแรกของเธอนะ
‎วาลดื่มนมข้าวโอ๊ตตอนมื้อเที่ยง ‎เพราะมันหวานกว่า
‎เห็นไหม ไม่มีใครรู้จักฉันดีไปกว่าเธอแล้ว
‎เธอจะรับงานนี้ใช่ไหม
‎- เธอจะทำงานนี้ ‎- ฉันไม่ได้พูดซะหน่อย
‎- ได้ยินฉันพูดว่า "ตกลง" เหรอ ‎- ไม่ได้ยิน แต่สายตาเธอมันบอกแบบนั้น
‎สายตาฉันงั้นเหรอ
‎- เธอจะทำ ‎- ฉันบอกว่า "ไม่"
‎หุบปากกันสักทีได้ไหม
‎เป็นอะไร
‎แฟนฉันเบื่อฉัน
‎แล้วก็หาข้ออ้าง ‎เพื่อจะได้ไม่ต้องใช้เวลาร่วมกับฉัน
‎แม่งเอ๊ย
‎การ์เมน
‎- อะไร ‎- ไม่ใช่แบบนั้นหรอก
‎ใช่สิ
‎จริงโคตรๆ เลยด้วย
‎ทำไมล่ะ
‎ดานี่ เกือบถึงแล้ว
‎ฉันมาไวที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้ว ‎ลองมาใส่ส้นสูงวิ่งดูสิยะ
‎โทษที
‎- ผมรออยู่ข้างนอกตั้ง 20 นาที ‎- ขอโทษ
‎มาเร็วกว่านี้ไม่ได้แล้ว
‎หล่อนะเราน่ะ ไอ้นักเลงคีย์บอร์ด
‎ก็ผมหล่อ
‎ฉันไม่มีเวลาหยิบใบปลิวมาด้วย
‎ดีแล้ว
‎ดียังไง
‎อยู่ต่อเถอะ
‎เพื่อผม
‎- สวัสดี ‎- สวัสดี
‎- วิกเตอร์ อันดราดาส ‎- ครับ
‎ของคุณค่ะ รบกวนเซ็นตรงนี้ด้วย
‎ขอบคุณครับ
‎คุณไม่เคยได้รู้จักฉันหรอก ‎เพราะตอนนั้นฉันก็ยังไม่รู้จักตัวเอง
‎แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าตัวเองเป็นใคร ‎หวังดีเสมอนะคะ
‎วาเลเรีย
‎ผมจะไปแสดงความยินดี ไปด้วยกันไหม
‎แค่ฉันอยู่ดูคอนเสิร์ตก็น่าจะพอแล้วนะ
‎อย่างน้อยก็เข็นผมไปหน่อย
‎พยายามได้ดี แต่ฉันไม่หลงกลหรอก พื้นเรียบกริ๊บ
‎- ผมจะ "สวัสดี" ให้ ‎- ไม่ต้อง
‎โอเค ได้เลย
‎เอาล่ะ ฟังนะ ฉันมีอะไรจะให้พวกเธอ
‎- อะไร ‎- หวังว่าพวกเธอจะชอบ
‎มันคืออะไร
‎- ปฏิทินคริสต์มาส ‎- รักเลย
‎- ทำให้นึกถึงวัยเด็ก ‎- ให้อารมณ์คริสต์มาสสุดๆ
‎ฉันคิดมาตลอดว่าปฏิทินพวกนี้มันไร้สาระ
‎จริงเหรอ มันคือช็อกโกแลตนะ ‎แต่ถ้าเธอไม่อยากได้…
‎เอามา
‎แต่ฉันก็ยังคิดว่ามันไร้สาระอยู่ดี
‎- ย่ะ ‎- เธอคือกรินช์หัวหยิกนี่เอง
‎ลอล่า ไปคอนเสิร์ตมาเหรอ
‎ไม่ใช่ ใช่
‎ใช่
‎คอนเสิร์ตแม่ฉัน
‎ฟังนะ
‎ฉันไปเพราะโดนน้องฉันหลอก
‎แต่เธออยู่ดูใช่ไหม
‎ใช่ ฉันอยู่ต่อ
‎ฉันอยู่ต่อเพราะรู้สึกดีหลังเลิกกับเซอร์คิโอแล้ว
‎และฉันรู้สึกแข็งแกร่งพอที่จะเผชิญหน้ากับทุกอย่าง
‎แค่นั้นแหละ
‎ใช่ แต่การที่เธออยากคุยกับแม่ ‎แค่นั้นก็เป็นก้าวที่ยิ่งใหญ่แล้ว
‎ฉันไม่ได้พูดสักหน่อยว่าอยากคุยกับแม่
‎แต่เธอก็คิดๆ อยู่ใช่ไหม
‎พอเถอะ มาดื่มไวน์กัน
‎ทุกคนเลย
‎- ใช่ๆ เติมอีก ฉันอยากดื่มไวน์ ‎- ใกล้หมดแล้ว
‎รสชาติดีจัง
‎ดูนี่ ดวงดาว อร่อยดี
‎การ์เมน เธอโอเคไหม
‎หา
‎ยังไม่ได้คุยกับบอร์ฮาใช่ไหม
‎ฉันไม่รู้จะคุยยังไง
‎ฟังนะ
‎ไปคุยกับเขาและบอกเขาไปว่า ‎การจะอยู่ด้วยกันได้อย่างราบรื่น
‎เราต้องหัดพูดสิ่งที่เราต้องการ ‎โดยไม่ต้องโกหกออกมา
‎ฮัลโหล
‎วาล นี่เธอจริงๆ เหรอ
‎ผลพลอยได้ของ "นักเขียนที่ประสบความสำเร็จ"
‎พูดอะไรก็ฟังดูเหมือนรู้ลึกไปหมด
‎วิกเตอร์พูดถูกจริงด้วย ที่ว่าเธอเปลี่ยนไป
‎ไปเจอวิกเตอร์มาเหรอ
‎- ทำไมไม่บอกเรา ‎- ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก
‎- เธอไม่ได้เจอเขามาเป็นชาติแล้วนะ ‎- ฉันก็เหมือนกัน ซึ่งฉันเป็นเพื่อนเขา
‎แค่แป๊บเดียวเอง เราบังเอิญเจอกันและ…
‎เขาพูดว่าไงนะ
‎เขาบอกว่าเธอดูเปลี่ยนไป
‎ในทางที่ดีขึ้น
‎เป็นการพบปะที่สุภาพและมีชั้นเชิง
‎แต่ฉันคิดว่ามันทำให้เขากลับบ้านไปช่วยตัวเอง
‎- ลอล่า ‎- อะไร
‎กลับถึงบ้านแล้วเธอทำอะไร
‎- แต่… ‎- ไม่นะ ฉันไม่อยากรู้
‎ฉันบอกแล้วไง
‎ฉันขอวันที่ 15 ของสักคนได้ไหม ‎มันเป็นช็อกโกแลตพราลีนที่ฉันชอบมาก
‎- ฉันกินไปแล้ว ‎- นี่
‎- เอาของเธอให้นางสิ ‎- นะๆ
‎วันที่ 18 เหรอ
‎เธอยังมีอยู่ไหม
‎คิดถึงวิกเตอร์อยู่ล่ะสิ
‎เรามีจูบแรกในห้องนั้น
‎มีเรื่องแย่กว่านั้นอีกที่เกิดขึ้นในห้องนั้น
‎ตอนแยกทางกับอาเดรียน ‎ฉันมาค้างคืนกับเธอที่นี่ด้วย
‎ใช่
‎ฉันร่วมรักกับบอร์ฮาครั้งแรกในห้องน้ำเธอ
‎- จริงด้วย ‎- ใช่
‎ฉันกับโอลก้าทำบนเครื่องซักผ้า
‎- ว่าไงนะ ‎- ทานโทษนะคะ
‎ตอนเครื่องกำลังทำงานอยู่หรือเปล่า แบบ…
‎ฉันบอกว่ายังไม่เคยทำตรงนั้นน่าจะเร็วกว่า
‎- แน่นอนอยู่แล้ว ‎- นี่ รู้อะไรไหม
‎- ฉันควรได้ค่าลิขสิทธิ์นะ ‎- ไหงงั้น
‎เรื่องราวครึ่งนึงในหนังสือเธอ ‎เกิดขึ้นที่อพาร์ตเมนต์นี้ไง
‎จริงด้วย
‎เดี๋ยวนะ
‎งั้นจัดงานอ่านหนังสือที่นี่เลยดีไหม
‎- หา ‎- อือ
‎ลอล่าพูดถูก เรื่องราวครึ่งนึงเกิดขึ้นที่นี่
‎- ขอจัดงานที่นี่ได้ไหม ‎- แน่นอนสิยะ
‎โอเคไหม
‎ก็ได้แหละ แต่จัดงานอ่านหนังสือ ‎ในอพาร์ตเมนต์มันไม่แปลกๆ เหรอ
‎ฉันชอบนะ ใกล้ชิดและไม่เหมือนใครดี
‎ใช่เลย
‎ฉันจะลองคิดดู
‎ฉันยังไม่ได้ตอบตกลงนะ
‎- ได้ยินฉัน… ‎- ประมาณนั้น
‎- ได้ยินฉันพูดว่า "ตกลง" เหรอ ‎- ไม่เอาน่า พอเถอะ
‎- ไปหาอะไรดื่มกัน ‎- โอเค
‎- ปากฉันแห้งเป็นบ้า ‎- ฉันจะเอาปฏิทินไปด้วย
‎ช่วยอะไรฉันหน่อยสิ
‎ฉันอยากเชิญคนที่พิเศษมากๆ มาด้วย
‎สวัสดี
‎ไง
‎ใช้เวลาสรุปไปสามชั่วโมง
‎แต่ตอนนี้เรียบร้อยแล้ว
‎- คุณจะได้รายงานไปก่อนเลย ‎- ดีค่ะ
‎ก่อนที่ว่าอาจจะหมายถึงตอน 11 โมง
‎เยี่ยมมากค่ะ บอร์ฮา
‎เป็นอะไร
‎ฉันรู้เรื่องแม่คุณ
‎- แม่เป็นอะไร ‎- ท่านโทรมา
‎- แม่โทรหาคุณเหีอ ‎- ฉันรู้ว่าคุณไม่ได้ไปเจอแม่
‎- เมื่อไหร่ ‎- เมื่อวาน บอร์ฮา
‎เมื่อวาน
‎พวกคุณไปเป็นเพื่อนกันตั้งแต่เมื่อไหร่
‎ถ้าอยากอยู่คนเดียว ก็บอกมาตรงๆ เลยเถอะ
‎ผมไม่จำเป็นต้องบอกคุณหรอกนะว่าไปไหนมาบ้าง
‎งั้นก็ไม่เห็นต้องโกหกกันเลยนี่
‎- ผมไม่ได้โกหก ‎- ไม่เหรอ
‎- ไม่ ‎- ฉันว่าคุณโกหกนะ
‎ไม่ใช่
‎ไม่เหรอ
‎ผมอธิบายได้ โอเคนะ
‎ตอนบ่าย ผมออกไป…
‎นี่จะค้นกระเป๋าผมด้วยเหรอ
‎จะบ้าหรือไง เคาน์เตอร์มันสกปรก ‎ฉันกลัวเป้คุณจะเลอะ ให้ตาย
‎ช่างเถอะ
‎อยากเล่นเหรอ
‎ไม่ค่ะ
‎หนูแค่แวะมาบอกว่า
‎คอนเสิร์ตของแม่ยอดเยี่ยมมาก
‎แม่ดีใจที่ได้เจอลูกนะ
‎ลูกคิดว่าไง
‎แปลกๆ
‎ตอนแม่เริ่มแสดง
‎หนูไม่เห็นแม่เป็นแม่
‎แต่เห็นศิลปินคนหนึ่ง
‎ลูกเห็นได้มากกว่าหนึ่งอย่างนะ ‎ทั้งแม่ ศิลปินคนหนึ่ง และแฟนเก่า
‎ผู้หญิงที่ความสุข ผู้หญิงที่ซึมเศร้า
‎แม่คือทุกอย่างที่ผสมกัน
‎แม่ไม่เคยตั้งใจทำให้พวกลูกทุกข์ทรมาน
‎แต่แม่ก็ไม่ขอยอมรับผิด
‎ที่อยากเป็นมากกว่าแค่หนึ่งอย่าง
‎หนูต้องไปแล้ว
‎แม่ยังพอมีเวลาก่อนขึ้นแสดง ‎ไปหาอะไรดื่มกันเถอะ
‎หนูไปไม่ได้
‎หนูมาเพื่อบอกเรื่องนั้นแค่นั้นแหละ
‎ลอล่า
‎ถ้ามีเรื่องอื่นที่อยากบอกแม่อีก แม่อยู่นี่นะ
‎- สวัสดี ‎- สวัสดี
‎ในที่สุดยัยแคระก็ทำงานที่เริ่มไว้สำเร็จแล้ว
‎เราภูมิใจมากเลย
‎ลูกสวยจัง
‎- ไง ลูกรัก ‎- สวัสดีค่ะพ่อ
‎เราจะจัดงานกันที่…
‎พวกเขาจะอ่านหนังสือลูกเหรอ
‎นั่นแหละค่ะงานอ่านหนังสือ
‎ใช่ แต่…
‎- ทั้งเล่มเลยเหรอ ‎- ไม่ค่ะ
‎แบบนั้นก็หลายชั่วโมงเลยสิ
‎แน่ใจนะคะว่าอยากมากันจริงๆ
‎- แน่ใจ ‎- แน่นอน
‎- ใช่ ‎- พ่อกับแม่ต้องอยากมาอยู่แล้ว
‎- แน่นอน ‎- ไปกันเถอะ
‎- ลงลิฟต์ไปเลยค่ะ แต่คงไปได้ไม่หมด ‎- โอเค งั้นเราจะไปก่อน
‎เยี่ยม เลิศ
‎พ่อกับแม่ดีใจกับเธอจริงๆ
‎แต่ตอนพวกเขาอ่านหนังสือเธอ ‎พวกเขาไม่นึกว่ามันจะละเอียดขนาดนั้น
‎ละเอี๊ยดละเอียด
‎- โอเค ‎- ให้โอกาสพวกเขาหน่อย
‎พร้อมหรือยังจ๊ะ
‎พร้อมนะ
‎- ไปกันเถอะ ‎- โอเค
‎แป๊บนะ
‎เสื้อคลุม กุญแจ ไปกันเลย
‎สวัสดี เป็นไงบ้าง
‎- ลุยเลย ‎- เธอทำได้ปังแน่
‎- วาเลเรีย ‎- สวัสดีค่ะ
‎ผู้หญิงที่อยู่ข้างหลังฉันเป็นหัวหน้าสาขาเม็กซิโก
‎ยิ้มหวานๆ ให้เธอหน่อยนะ
‎- สวัสดีค่ะ ‎- กัวดาลูเป บารันเดลา
‎วาเลเรีย เฟอร์ริซ
‎- เอาไหม ‎- ไม่เอา
‎ฉันไม่หิว ขอบคุณค่ะ
‎ดูนางสิ
‎น่าสงสารจริงๆ ‎นางคงอยากรู้ว่าวิกเตอร์ไปมุดหัวอยู่ที่ไหน
‎- เขาจะมาไหม ‎- ฉันจะไปรู้ได้ไง
‎ช่วงนี้เขาทำตัวแปลกมาก อะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น
‎ต้องดื่มฉลองสักหน่อย
‎- ฉันจะไปหาอะไรกิน ‎- ไหนบอกว่าไม่หิว
‎- การ์เมน… ‎- ขอตัวไปคุยกับพ่อแม่วาลก่อนนะ
‎เอานี่ไป ฉันไม่…
‎คุณคือแม็กซิมิเลียนโนใช่ไหม
‎(วิกเตอร์)
‎ไม่เขินเหรอคะ
‎ฉันชอบผู้ชายขี้อาย ฉันไม่กินคุณหรอก
‎- แล้วเธอก็โผล่มาและ… ‎- โทษที
‎หลอดไฟนั่นทำฉันจะบ้าตาย มันกะพริบไม่หยุดเลย
‎- มันกวนใจฉัน ‎- ไม่เป็นไรน่า
‎- ไม่มีใครสังเกตหรอก ‎- แน่ใจเหรอ
‎- ฉันแน่ใจ ‎- ได้เวลาเริ่มแล้วค่ะ
‎- ตอนนี้เหรอ ‎- ค่ะ
‎- ทุกอย่างกำลังไปได้สวย
‎- ไปกันเถอะ ‎- โอเค
‎ฉันไม่เคยอ่านหนังสือให้คนเยอะขนาดนี้ฟัง ‎แถมเนื้อหายังถึงพริกถึงขิงอีก
‎อือ
‎แย่ชะมัด
‎เธอน่าจะจ้างคนที่รู้จักเธอดี ‎มาจัดงานอ่านหนังสือนี้แทน
‎คิดว่าไงล่ะ
‎ฉันคิดเผื่อไว้หมดแล้ว
‎- หา ‎- เชื่อฉันสิ
‎รบกวนลดเสียงหน่อยค่ะ
‎- สวัสดีค่ะ ทุกคน ‎- ลอล่า
‎แล้วก็ขอบคุณมากที่มาร่วมงานอ่านหนังสือ ‎เรื่อง "อิมโพสเตอร์" ที่แปลกใหม่นี้
‎เวลาได้เจอนักเขียนใหม่
‎ที่ภายหลังมาประสบความสำเร็จ ‎สำนักพิมพ์มักจะให้เครดิตตัวเอง
‎แต่กรณีไม่ใช่แบบนั้น
‎คนที่เดิมพันทุกอย่าง ‎เพื่อหนังสือของตัวเองคือวาเลเรีย
‎พวกเรานั้นมาทีหลัง
‎ทั้งหมดที่เราทำก็แค่ตีพิมพ์มัน
‎ดังนั้น ขอบคุณมากนะคะ วาเลเรีย ‎ที่เชื่อใจตัวเองก่อน
‎แล้วค่อยเชื่อใจพวกเรา
‎วาเลเรีย เฟอร์ริซ
‎ฉันไม่…
‎ฉันไม่ค่อยชอบพูดถึงตัวเอง
‎ถึงฉันจะตีพิมพ์หนังสือเกี่ยวกับชีวิตตัวเองก็เถอะ
‎ฉันจึงอยากขอบคุณทุกคนที่อดทนกับฉัน
‎สนับสนุนฉัน
‎และเหนือสิ่งอื่นใด ที่มอบความรักให้ฉัน
‎ขอบคุณค่ะ
‎วาเลเรียมีวิธีแสดงออกอยู่สองแบบค่ะ
‎เขียนกับส่งข้อความเสียงไม่รู้จบ ‎ให้เพื่อนๆ ของเธอ
‎แต่…
‎เธอไม่ถนัดพูดต่อหน้าคนเท่าไร
‎ดังนั้นในคืนนี้ คนบางส่วนที่รู้จักเธอดีที่สุด
‎จะให้เธอยืมเสียงของพวกเรา
‎"การ์เมนใช้เวลาไม่นาน
‎ตอนเปิดประตูเข้าไป ‎ฉันเห็นเธอและบอร์ฮากำลังพูดคุยหัวเราะ
‎อย่างมีความสุข
‎พวกเขาเหมาะสมกันสุดๆ
‎ไม่แปลกใจเลยตอนเห็นหน้าบอร์ฮา
‎เขาเหมือนที่ฉันจินตนาการไว้เป๊ะๆ ‎ต่างแค่เขาไม่ได้สวมหมวกแบบโบการ์ต
‎เขาดูเป็นคนธรรมด๊าธรรมดา"
‎"ลอล่าคว้ากระปุกของดอง
‎และกระดกน้ำเค็มๆ ลงคอ
‎ราวกับปาฏิหาริย์ที่ฉันไม่อ้วกแตก
‎จากนั้นเธอก็เรอ
‎ใช้หลังมือเช็ดปากและพูดต่อ"
‎"เนเรียกับฉันเป็นเพื่อนกันมานานหลายปี
‎เราเจอกันที่ห้องสมุด
‎เป็นเรื่องบังเอิญแสนประหลาด
‎เรื่องบังเอิญที่ทำให้คนสองคน ‎ที่ไม่มีอะไรเหมือนกันเลย
‎เป็นเพื่อนซี้กันได้
‎เราเหมือนพื้นดินกับท้องฟ้า แต่ถึงอย่างนั้น
‎ก็ไม่อาจแยกจากกันได้"
‎ยินดีด้วยนะ
‎ตั้งแต่ลูกเกิดนี่เป็นวันแรกที่ฉันทิ้งลูกมา
‎- หยุดดูรูปลูกไม่ได้เลย ‎- ค่ะ
‎ฉันกลายเป็นพวกแม่ๆ ‎ที่ฉันวิจารณ์อยู่ตลอดไปซะแล้ว
‎ก็นะ เพิ่งเคยครั้งแรก
‎คิดว่านะ
‎ตอนแรกมันก็…
‎คุณจะรู้สึกผิด แต่หลังจากนั้น
‎คุณจะเริ่มมีความสุขที่ได้มีเวลาเป็นของตัวเอง
‎หวังว่าจะเป็นแบบนั้น
‎เพราะเวลาพูดถึงลูกทีไร
‎แผ่นซับน้ำนมฉันเปียกทุกที
‎ถือให้หน่อยได้ไหม
‎ได้ค่ะ
‎ประเด็นคือ…
‎ทุกคนไปชั้นเรียนเตรียมคลอด ‎แต่ไม่เคยมีใครสอนให้จัดการกับความรู้สึกผิด
‎แน่นอนว่าการเป็นแม่คนเป็นเรื่องสวยงาม
‎แต่มันก็มีข้อเสีย
‎หนึ่งในนั้นคือการไร้ตัวตน
‎เวลาคุณพาลูกไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะ ‎ทุกคนจะเรียกคุณว่า "แม่น้องมาร์"
‎แต่อย่าลืมว่าคุณยังเป็นรีเบ็กก้าอยู่
‎ใช่
‎ถ้าคุณไม่ได้ไร้ตัวตน ลูกสาวคุณก็เช่นกัน
‎เธอโชคดีมากที่แม่เธอสอนเรื่องนี้
‎ใช่ค่ะ
‎- คงงั้น ‎- ไม่นะ
‎- ไม่ ‎- ไม่เหรอ
‎เวลาอารมณ์อ่อนไหว น้ำนมฉันจะพุ่งน่ะ ‎ไปปั๊มได้ที่ไหนบ้าง
‎ในนั้น
‎- ขอบคุณ ‎- ไม่เป็นไรค่ะ
‎สวัสดี
‎- คุณมาด้วย ‎- ใช่ แต่มาสายไปหน่อย
‎ขอโทษที่มาไม่ทันตอนอ่านหนังสือ
‎ไม่เป็นไร มันผ่านไปได้ด้วยดี
‎ขอบคุณนะที่เชิญฉันมา
‎และลูเซียด้วย
‎- ดีใจจังที่คุณสบายดี ‎- เช่นกันค่ะ
‎ความสามารถของคุณน่าทึ่งมาก
‎ฉันขอโทษที่ไม่ได้อยู่กับคุณตอนที่ควรอยู่
‎ฉันอยากคบกับคุณ แต่ไม่รู้จะบอกคุณยังไง
‎- โอเค แต่ตอนนี้… ‎- อือ
‎ใช่ ฉันรู้ มันสายไปแล้ว แต่…
‎ฉันแค่อยากบอกน่ะ
‎ขอบคุณ
‎เธอมองหาคุณอยู่
‎ฉันไปพาโอลก้ามา
‎- งั้นฉันไปนะ ‎- ค่ะ
‎- แล้วเจอกัน ‎- โอเค
‎เธอฮิปปี้เกินไปสำหรับเธอ
‎- มิเรียม ‎- ไม่เจอกันนานเลย ที่รัก
‎เซอร์ไพรส์จัง
‎ทนายหัวสูงแบบเธอ ‎ไปได้รสนิยมเลิศๆ แบบนี้มาจากไหนนะ
‎- กลายเป็นว่าฉันมีจิตวิญญาณนักจัดงานซะงั้น ‎- ฟังนะ
‎เธอขาดเด็กเสิร์ฟไปคนนึง ‎เพราะเขากำลังคั่วกับเพื่อนเธออยู่
‎และในอีกห้านาที ‎เธอต้องหากระดาษชำระมาเพิ่ม
‎ปาร์ตี้นี้มีพวกกระเพาะปัสสาวะเล็กเยอะเว่อร์
‎เธอทำงานอะไรเนี่ย
‎ทำธุรการเป็นงานพิเศษ ‎และฝ่ายบุคคลเป็นงานประจำ
‎- นี่คือทำงานอยู่เหรอ ‎- เอาตรงๆ ก็ไม่
‎จะมีผู้หญิงแบบฉันสักกี่คนเชียว ‎ที่ทำงานเป็นเลขาในออฟฟิศ
‎แต่ก็ไม่เป็นไร
‎- เดี๋ยวฉันมานะ ‎- โอเค ไปจัดการเถอะ
‎ห้ามกลับไปที่ห้องน้ำ และวางถุงยางลงซะ
‎พูดเรื่องอะไรของเธอ
‎- เธอเมาแล้ว ‎- ไม่
‎การอ่านหนังสือสมบูรณ์แบบมาก ‎ถ้าไม่มีพวกเธอฉันจะเป็นยังไงนะ
‎- เขียนหนังสือน่าเบื่อๆ ไง ‎- วันนี้เป็นวันของเธอ ก็ต้องสมบูรณ์แบบสิ
‎ใช่ แต่มาไม่ครบทุกคน
‎ทำไมไม่โทรไปเคลียร์กับวิกเตอร์ล่ะ
‎วิกเตอร์เหรอ
‎จะดีกว่านะถ้าเธอรู้ว่าเขาจะมาหรือไม่มา
‎- เราไม่ได้เชิญวิกเตอร์ ‎- ใช่
‎งั้นเธอมองหาใครอยู่
‎- ฉันเหรอ ‎- ใช่
‎ดูสิ
‎เดี๋ยวฉันมานะ
‎ขอโทษนะคะ
‎ขอนะ
‎- ไว้ซั่มทีหลังแล้วกัน ‎- อือ
‎ไปกันเถอะ
‎มองหาใครอยู่เหรอ
‎นึกว่ากลับไปแล้วซะอีก
‎ใช่
‎แต่ก็กลับมาใหม่ ทำแบบนั้นอยู่สักพักเลย
‎ขอบคุณที่พยายามนะคะ
‎หลังบทสนทนาการครั้งล่าสุดของพวกเรา ‎ไม่นึกว่าคุณจะเชิญผมด้วย
‎แรงอยู่เนอะ
‎สิ่งที่ผมพูดกับคุณ อันที่จริง…
‎ฉันรู้ว่าถ้าอ่านมันคุณคงเจ็บปวดน่าดู
‎และฉันขอโทษ
‎ยอมรับมันน่าจะดีกว่า ‎ได้ยินว่ามันเป็นหนังสือขายดีด้วย
‎- ไม่ได้ยินอะไรเลย ‎- เงียบหน่อย เดี๋ยวพวกเขาก็ได้ยินหรอก
‎- พวกเรา… ‎- ไม่ยักรู้ว่าพวกเธออยู่ตรงนั้น
‎- ไง ‎- เราแค่ออกมาสูดอากาศน่ะ
‎- กลับไปข้างในแล้วนะ ‎- บาย
‎จริงๆ นะ ผมขอโทษที่พูดแบบนั้นกับคุณ ‎ตอนเราทะเลาะกัน
‎เราสมควรได้รับการบอกลาแบบอื่น
‎โดยเฉพาะในตอนนี้
‎ผมจะไม่อยู่ที่มาดริดแล้ว
‎- หา ‎- ผมได้งานที่อื่นและ…
‎ชีวิตผมที่นี่มันไม่ค่อย…
‎แน่ใจนะว่าไม่อยากขึ้นไป
‎ผมเห็นพ่อแม่และพี่สาวคุณอยู่ด้วย ‎เพราะงั้นไม่ไปน่าจะ…
‎งั้นนี่ก็เป็นการบอกลาสินะ
‎ลาก่อน วาล
‎ลาก่อน อาดรี
‎จูบของเธอบอกว่าเธอรักฉัน แต่คำพูดเธอไม่ใช่
‎อาดรี
‎เธอมัวแต่อ้อมค้อม
‎ฉันชักจะเบื่อแล้ว ชัดเจนหน่อยเถอะ
‎ขอบคุณสำหรับหลายปีที่ผ่านมา
‎มันเป็น…
‎การได้เรียนรู้ไปด้วยกันมันสวยงามนะ ว่าไหม
‎ค่ะ
‎เธอทำอะไรฉัน ฉันลบภาพเธอออกไปไม่ได้
‎ฉันไม่ได้พูดแบบนี้เพราะฉันมันโง่เง่า
‎ขอเพียงเธอบอกว่าฉันเป็นอะไรสำหรับเธอ
‎ฉันจะทำทุกอย่างให้เธอมีความสุข
‎สำหรับฉันเธอเป็นคนพิเศษ
‎ดูแลตัวเองด้วย
‎เช่นกัน
‎- ลาก่อน ‎- ลาก่อน
‎ยามเธอเอ่ยคำรัก ฉันไม่มั่นใจ ‎เพราะฉันไม่เชื่อว่าเธอรัก
‎ฉันล้มลงเหมือนเด็กน้อย ‎ตกลงไปในกับดักของเธอ ที่รัก
‎เก็บของคาว และเสิร์ฟของหวานเลยค่ะ
‎แล้วก็ให้คนมาซ่อมไฟนั่นที
‎ขอบคุณ
‎- เนเรีย ‎- คะ
‎ยินดีด้วย
‎ตอนวาเลเรียบอกว่าจะจัดงานอ่านหนังสือ ‎ที่อพาร์ตเมนต์คนคนหนึ่ง
‎ฉันไม่นึกว่างานจะเป็นแบบนี้
‎แล้วคุณคิดว่าจะเป็นยังไงคะ
‎อารมณ์แบบงานวันเกิด
‎แต่มีบางส่วนของนิยายอีโรติก ‎แทนที่จะเป็นนักมายากล
‎สัปดาห์หน้าเราจะจัดงานแนะนำบรูโน่ อากุยลาร์
‎นักเขียนคนใหม่ที่สำนักพิมพ์เซ็นสัญญาด้วย
‎นี่ค่ะ ลองหาข้อมูลดูนะ
‎คุณอยากให้ฉัน…
‎ถ้าคุณทำได้ดีอย่างที่ทำวันนี้ ‎เราจะจ้างคุณทุกงานเลย
‎ขอบคุณค่ะ
‎พวกคุณเลี้ยงลูกสาวมาได้ดีมากเลยค่ะ
‎ขอบคุณครับ
‎สมัยนี้หายากนะคะ
‎คนที่พูดเรื่องเซ็กส์อย่างเปิดเผย
‎และเน้นมุมมองความต้องการของผู้หญิง
‎ครับ
‎พอจะมีเวลาสักแป๊บไหม
‎- คือ… ‎- มีค่ะ
‎เธอพอมีเวลา
‎- ขอตัวนะคะ ‎- แด่วาเลเรีย
‎ชนแก้ว
‎- แด่วาเลเรีย ‎- ไชโย
‎รู้ไหมคะว่าฉันชอบส่วนไหนที่สุด
‎การใช้ปากในบทที่เก้า
‎- คุณสับสน ‎- ฉันเนี่ยนะ
‎- ใช่ ‎- คุณไม่อยากอยู่กับฉันแล้ว
‎- ถ้าอย่างนั้นก็บอกฉันมา ‎- คาร์เมน
‎- ฉันจะเจ็บปวดไหม แน่นอน แต่เดี๋ยวก็หาย ‎- การ์เมน
‎- ใช่ ฉันรู้ว่าฉันจะดีขึ้น ไม่สนว่าคุณจะชอบไหม
‎- การ์เมน ‎- อะไร
‎ผมตั้งใจจะขอคุณแต่งงาน
‎หา
‎ผมไม่ได้ไปหาแม่ แต่ไปซื้อแหวน
‎แหวนอยู่ในกระเป๋า ผมถึงไม่อยากให้คุณค้นมัน
‎แผนผมพังแล้ว
‎ผมอยากให้มีแค่เราสองคน ที่บ้าน จุดเทียนด้วย
‎- อย่างที่มันควรจะเป็น ‎- ค่ะ
‎นั่นคือที่ผมวาดภาพไว้ ไม่ใช่แบบนี้
‎ค่ะ
‎- "ค่ะ" อะไร ‎- ค่ะ
‎ค่ะ ได้เลยค่ะ
‎ฉันกำลังตอบตกลง
‎- จริงเหรอ ‎- ฉันอยากแต่งงานกับคุณแน่นอนอยู่แล้ว
‎- เดี๋ยวนะ ‎- อะไรเหรอ
‎มาทำให้มันถูกต้องกัน
‎โอเค
‎ไม่ใช่ มันต้อง…
‎แต่งงานกับผมนะ
‎ค่ะ
‎ค่ะ แต่งแน่นอน
‎- ตามสบายเลยนะ ‎- ขอบคุณค่ะ
‎- บาย ลูกรัก ‎- บายค่ะ พ่อ
‎- ยินดีด้วยนะ ‎- ขอบคุณค่ะ
‎- สัปดาห์ละครั้ง ‎- โอเค ฉันจะโทรหา
‎- สวยมาก ‎- บาย
‎วาเลเรีย ฉันกลับก่อนนะ
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- ยินดีด้วยค่ะ
‎- ประสบความสำเร็จอย่างมาก ‎- ครับ
‎และถ้าคุณชอบ
‎เราทำอีกรอบก็ได้นะ
‎ฉันไม่อยากพูดอะไีร
‎แต่เราอยากให้คุณเริ่มเขียน ‎"อิมโพสเตอร์" ภาคสองอย่างด่วนที่สุด
‎- ไว้ค่อยคุยเรื่องสัญญากันพรุ่งนี้ ‎- ดีค่ะ
‎เป็นแบบนี้ต่อไปนะ วาเลเรีย
‎คุณเป็นนักเขียนอนาคตไกลจริงๆ นะ
‎จริงเหรอคะ
‎ฉันเป็น "นักเขียนอนาคตไกล"
‎- เกิดอะไรขึ้น ‎- เรื่องนั้นเรารู้อยู่แล้ว
‎พวกเขาอยากให้ฉันเขียนภาคสอง
‎แม่เจ้า
‎มาดื่มฉลองกัน
‎- แด่วาเลเรีย ‎- แด่วาเลเรีย
‎ขอบคุณ
‎และแด่ออฟฟิศใหม่ของฉัน
‎- หา ‎- หา
‎ไม่มีอีกแล้วการนั่งจุ้มปุ๊กที่อพาร์ตเมนต์เธอ ‎ฉันเช่าโคเวิร์กกิ้งสเปซไว้แล้ว
‎- ว่าไงนะ ‎- เยี่ยมมากค่ะ เพื่อน
‎- ใช่เลย ‎- ยินดีด้วย
‎ยินดีด้วย
‎เดี๋ยวนะ
‎ว้าว เรามีเรื่องให้ฉลองเยอะจัง
‎ต่อไปฉลองให้แด่…
‎นี่
‎- ไม่จริงน่า ‎- ไม่นะ
‎- ใช่ ‎- ไม่นะ เธอจะแต่งงานเหรอ
‎- ใช่ ‎- เธอจะแต่งงาน
‎- เธอจะแต่งงานเหรอ ‎- ฉันจะแต่งงาน
‎- การ์เมน ‎- ฉันรู้
‎โอ้มายก็อด
‎มานี่เลย
‎คุณพระ เพื่อนฉันจะแต่งงานอีกคนแล้ว
‎เราเริ่มแก่จริงๆ แล้วสิ
‎ฉันรู้สึกแบบนี้ตอนรู้ว่า "ไททานิค" ‎อายุมากกว่า 20 ปีแล้ว
‎- ไม่ใช่สักหน่อย ‎- ใช่สิ ปี 1997
‎ทำไมไม่ออกไปฉลองกับบอร์ฮาล่ะ
‎ฉันมีเวลาทั้งชีวิตเพื่อฉลองกับบอร์ฮา
‎แต่ความสำเร็จ ‎ของนิยายเรื่องแรกของเธอมีแค่หนเดียว
‎แด่การ์เมน
‎แด่พวกเธอ ฉันรักพวกเธอมากเลย
‎- เช่นกัน ‎- เช่นกัน
‎- เช่นดัน ‎- มานี่หน่อย
‎เธอจะแต่งงานแล้ว
‎ฉันเกลียดพวกเธอ
‎พระเจ้า
‎- ถ้างั้น… ‎- ถามจริง มาหยุดกะพริบตอนนี้เนี่ยนะ
‎ไม่อยากจะเชื่อ
‎- อย่างนี้ต้องฉลอง ‎- แด่เธอและความโอซีดีของเธอ
‎มาฉลองกันเถอะะ
‎รำวงคองก้ากัน
‎รำวงคองก้าในงานแต่ง
‎บางครั้งการบอกลาเรื่องราวที่เรารัก ‎ก็เป็นเรื่องยาก
‎ความว่างเปล่าที่เรารู้สึกหลังอ่านหนังสือจบ
‎หรือตอนเครดิตจบในหนังเริ่มฉาย
‎ความหน่วงที่ซีรีส์ทิ้งไว้ในตอนจบซีซั่น
‎(เวียนนา - สำรองที่นั่ง)
‎เพราะเราไม่เพียงแต่ ‎มาถึงจุดสิ้นสุดของบทบทหนึ่ง
‎เรากำลังบอกลา ‎ส่วนที่เราเลือกทิ้งไว้ ที่ลอยหายไป
‎ที่เปลี่ยนไปด้วย
‎และความรู้สึกที่แม้เราไม่ได้ตั้งใจให้มันเกิดขึ้น
‎แม้เราจะไม่ทันรู้ตัว
‎ก็ถือเป็นการเริ่มต้นบทใหม่ได้
‎(บทที่หนึ่ง)
‎คำบรรยายโดย: พรสุดา โนกา