BİR NETFLIX DİZİSİ
VALERIA FÉRRIZ'İN YAZDIĞI TAKLİTÇİ, İKİNCİ BÖLÜM
PRADO MÜZESİ'NİN KARŞISINDA GÜZEL BİR DAİRE
…ADRIÁN'LA YAVAŞÇA ÖLDÜK.
ETKİNLİĞİNİZİ ORGANİZE EDİYORUZ
-Noktaları birleştirmem gerek. -Çüke benzemiş bu.
Bakın.
-Tanrım. -Leziz.
-Bir saniye bekler misiniz? -Durun, bir parça istiyorum.
-Kızlar, lütfen. -Çok güzel görünüyor.
-İnanmıyorum! -Vay.
-Bak. -Benim dilimimin ucu koptu.
Bakalım.
Çok leziz.
-Sekiz. -Bir saniye.
Yedi buçuk.
-Benden de sekiz. -Sağ ol.
-Gerçekten mi? -Altı.
Çok soğan var.
Soğanı sev, ortalamamızı düşüreceksin.
Madrid'in en iyi omleti için seçici olmalıyız.
-Ama… -Bak.
Baksana şuna.
Şuna bak.
Sana bakıyor.
Altı buçuk.
Tamam! Bu yılki "omlet yarışması" resmen başladı!
Bir omletin birleştirdiği şeyi hiçbir soğan bölemez.
Bu laf bana mıydı?
Kadeh tokuştururken gözlerime bak.
-Güzel bir şeye benziyor. -Dört dilim lütfen.
Bunlar benden. Borja'yla yeni evimizin şerefine.
-Buldunuz mu? -Sayılır.
İlk ve umarım son eve bakacağız.
Karar vermeden birkaç eve daha baksan ya.
Bunun en iyisi olduğunu anlamak için başka omlet gerekmiyor.
Aynısı evler için de geçerli.
Olamaz. Sıçayım ya. Evim konusunda böyle olmayacak, tamam mı?
Kuşlar kadar özgür olmayı özlemiş misin?
-Carlos'la görüştün mü? -Evet, pazartesi.
Miguel, salı günü. Dani, perşembe günü.
Cuma günü Javi, sonra da Ron.
-Nasıl başarıyorsun? -Kırmızı adres defteri bunun için var.
Klas biri olduğum için detaylara inmeyeceğim.
Bu omletin yumurtaları bu hafta ağzıma koyduğum en iyi şey değil.
Yemek yiyoruz.
Sanki Olga'yla örgü örüyorsunuz siz.
Bir süredir görüşmedik.
Neden? Ne oldu?
Serbest çalıştığımdan beri çok yoğunum.
O da yoğun sanırım, hiç konuşmadık.
Bu omleti yutmak için bu bira yetmez.
Benden daha kuru.
Yeni romanıma başlamak çok zor ve beni strese sokuyor.
Strese girince de yazamıyorum.
-Yazmamak da strese sokuyor. -Anlıyoruz.
-Serbest çalışan olarak yardım edeyim. -Daha bir haftadır öylesin.
Senden daha düzenliyim.
Koydu lafı.
Evden çalışmak için bir rutin gerek. Ofis gibi çalışma saatlerin olmalı.
Belirli saatte yazmak için alarm kur.
-Ama sabah 10'dan önceye. -Yok artık!
Spor, zihnini temizlemeye birebirdir.
-Koşuya çıkabiliriz. -Ben ve spor…
Yaptığımız o yarasa yogasının ağrıları geçmedi daha.
-Gerçekten mi? -Kendine bir program yap.
-Ne olursa olsun pijamalarınla yazma. -Neden?
Üstünü hemen değiştirmezsen bütün gün onu giyersin.
Kendini adamalısın.
Sadece omletler iyi pişmemişken çekilir.
-Kuru. -Birer içki daha.
Aşkım, bunu gördün mü?
Tüm Madrid'i görüyoruz resmen. Torrespaña şurada.
-Bak. -Evet.
Manzarası bir harikadır.
Bolca gün ışığı alan çok geniş bir dairedir.
-Caddeye bakıyor. -"Geniş" dediğiniz an beni kazandınız.
Fotoğraflarda daha büyük görünüyordu.
-Aşkım! -Yok, görünmüyordu.
Bunu gördün mü? Bir değil, iki lavabosu var.
Görüyor musun?
Küçük kuşlarla dolu.
-Merkezi ısıtma mı? -Evet.
Hayır, pardon. Doğal gazmış.
-Çok pahalıya patlar bu. -Yapma aşkım.
Hem mutfağı da bir dolabın içine saklı değil.
Evet, büyük ama kim temizleyecek? Ben mi?
Ayrıca her odada bir telefon soketi ve salonda da üç soket var.
Sabit hat kullanılan 90'larda olsaydık süper olurdu.
-Borja. -Fiyat söylendiği gibi.
Komisyon ve depozito için de iki ay peşin.
İki ay mı? Bize daireyi gösterdiniz diye para mı vereceğiz?
Hayır, bu daireyi istemiyoruz.
Bak ya.
-Biraz konuşabilir miyiz? -Tabii.
Müsaade eder misiniz? Teşekkürler.
İlanı gösterdiğimde bu daireyi beğendiğini söylemiştin.
-Ön ödemesi çok fazla ama. -Evet.
Üzerinde birkaç gün düşünelim.
Birkaç güne kiralanır.
Başka daire buluruz, olsun.
Bu özelliklerdeki bir daireyi bu fiyata bulmanız çok zor.
-Duydun mu? -Daha bir ev gördük.
Aradığın olduğunu anlarsın.
Hissedebilirsin.
Özel konuşabilir miyiz lütfen?
Niye?
Söylenmeye devam et diye mi? Hiç çekemeyeceğim.
Sizi boşa yorduk, kusura bakmayın.
İşe gidiyorum. Konuşuruz.
Yanlış bir şey mi söyledim?
Garajı görmek ister misiniz?
Anlamıyor musun?
-Selam. -Şunu kaldırabilir misin lütfen?
Kimler teşrif etmiş nihayet.
Haksızlık etme, aradım da seni.
Günlerce bana aldırmadıktan sonra.
Mesaj atıp işimin çok yoğun olduğunu söyledim.
Şimdi de benim işlerim çok yoğun.
-Dur, açıklamama… -Ders başlıyor, eşyalarınızı hazırlayın.
Natürmort çalışacağız.
Akrilik boya kullanacağız, oldu mu?
Kalemle başlayalım.
Geçen hafta söylediklerimi hatırlıyor musun?
Kaloriferlerini yaptırsana. Laponya gibi burası.
Evet, biliyorum.
Acelesi yok. Boşuna Akdeniz'de yaşamıyoruz.
Peki.
E, ikinci roman nasıl gidiyor?
Kötü.
-O kadar da kötü değildir. -Aynen.
Hayır Lola!
Yapma.
Bakma. Lola!
-Seni biliyorum ben. Bakma! -"Taklitçi, ikinci bölüm."
Adı çok boktan. Umarım başlangıcı daha iyidir.
Sadece adı mı var?
Evet.
-Ama… -Tıkandığımı söylemiştim size.
Val,
bir paragraf yazabilirdin, tarih falan atabilirdin.
Ne hakkında yazmak istediğimden emin değilim.
Bu roman hayatımdakilerle değil, benimle ilgili olsun istiyorum.
Víctor'la konuştun mu?
-Adrián'la kavgamızdan sonra hayır. -Yapma…
Neden bilmiyorum ama ne zaman onunla olsam…
Ne bileyim…
Küçük hissediyorum.
Daha da küçük.
-Val. -Evet, benim hatam.
Sadece benim.
Adrián'ın ve Víctor'un isteklerini biliyordum. Ama ben…
İpleri onlara verip daima yakınıyorsun.
Senin ne istediğini bulman gerek önce.
Yakındığım yok.
Víctor'la konuşmalısın.
İkinizi de seviyorum
ve birlikte olduğunuzu görmeyi çok isterim
ama…
…belki de aynı frekansta değilsinizdir.
Çişim geldi.
Gelsene.
Evde bulunsun diye çay aldım.
-İçini ısıtır umarım. -Sağ ol.
Adrián'la olanlar için üzgünüm.
Ama sana verdiğim tepkiden ötürü daha da üzgünüm.
Hiç dert etme.
Kısa bir zaman zarfında çok şey yaşadın, normal.
Bu yüzden seninle konuşmak istedim.
Mesele şu ki
Adrián’ın söylediklerinden ayrı ben de düşündüm.
Ben de öyle.
-Sahi mi? -Evet.
Tamam, şimdi şöyle ki
kendime karşı dürüst olacak olursam şu an ihtiyacım olan şey…
Anahtar mı?
Evimin anahtarları.
Senin için.
Bir şey söyle.
Şeyden…
Bunu beklemiyordum da.
Anahtarlarımı daha önce kimseye vermedim. Sen ilksin.
Ama şey istemiyor muydun…
Sana istediğin her şeyi verebilir miyim, bilmiyorum.
Ama elimden geldiği kadarını verebilmek istiyorum.
Ne diyorsun?
Kabul mü?
-Hayır. -Hayır.
Ne?
UYURKEN O KADAR GÜZEL GÖRÜNÜYORDUN Kİ
SENİ KALDIRMAK İSTEMEDİM.
NOT: GERÇEK MİSİN SEN?
Kızlar! Kim kahvaltıya Víctor'un evine gelir?
-Dökme. -Dökmem.
Bir sorunum var.
-Ben alayım. -Bana ver.
Dikkat, sıcak.
-Girin. -Dikkat.
-Geçin. -Ne oldu?
-Hava soğuk, değil mi? -Merhaba.
-Girin hadi. -Burası çok sıcak.
Vay canına.
Yeni bir daireye dair beklentilerim tavan yapacak artık.
Neden yalnızsın?
Ne?
Yanına taşınmıyorum.
Beni daha rahat hissettirmek için bir jest sadece.
Çok şaşırdım! İpleri onun eline veriyorsun.
Hayır, öyle değil.
Hayır, bunlar sadece anahtar değil.
Açık bir kapı bu.
Belki de bu başlangıçtır.
Tam bir güç timsalisin Val.
"Kendini bulma" saçmalığını kim ne yapsın, değil mi?
Pişman olmak "keşke" demekten iyidir.
-O ne be? -Víctor'un hep söylediği bir şey.
Val de kendine mal ederek kişiliğini gösteriyor.
Dostum olacaksınız. Benim için biraz mutlu olun bari.
Kahve kupalarına kendi sözlerini bul sen de.
Bitti.
Anahtarı aldığının ilk gününde bir Tarantino filmi sahnesi gibi oldu.
Yok artık.
İstediğin regl kabını getirdim.
Hiç komik değil. Bu lekeyi asla çıkaramayacağım.
Regle özel nevresim alabilirsiniz.
İç çamaşırı gibi.
Regl kanını hiç çarşafa bulaştırmayanlar el kaldırsın.
Yalancı!
-Oksijenli su denedin mi? -Ne?
Yerine yenisini alabiliriz.
-Markası ne? -Bakayım. Burada, bak.
300 avro mu?
En iyisi romanımın ikinci bölümüne geçeyim.
Tarihini at bari.
Kim 300 avroluk nevresim kullanır ya?
Uyurken kullanıyorsun sonuçta.
Bazı kumaşlara alerjisi var.
Sorun çıkmasın diye kaliteli nevresim ve iç çamaşırı alıyor.
Benim otelde kalırken kalktığında hep kızarıklık olurdu.
-Çok acayip. Zavallı adam. -Senin otelde mi?
Herhangi bir yerde yani. "Benim otel" demedim.
Evet, dedin.
Pardon.
Lola?
İKİ AY MI?
ÜÇ AY MI?
İki ya da üç ay çıktığımızı söyleseydim kafayı yerdin.
İki ya da üç takıldınız mı yani?
Ne bileyim, 10 yaşında değiliz sonuçta. Kim bunun hesabını tutar ki?
-Ben. -Ben de.
Hayır, ben tutmam.
Yani, hayır.
Aslında bana oral muhabbetini anlattığında
ben de iyi tepki vermemiştim.
Teşekkürler.
Bu yüzden mi söylemedin?
-Söyledim. -Hayır.
Evet, sana o zaman söylemiştim.
Berlin'de tanıştığım adamla seksten daha derin bir bağ kurduk demiştim.
Zamanla daha az sevişip daha çok konuştuk
ve arkadaş kalsak daha iyi olacak, dedik.
-Çıldıracağım. -Gördün mü?
Kafayı yiyorsun.
Söylemeye değmezdi. Başta gönül eğlendiriyorsun gibiydi.
Sonra da kafan karışsın istemedim. Onunla asla takılmazdın eminim.
Evet, neyse. Sonuçta üzerinden asırlar geçmiş, değil mi?
Evet, aynen.
Hem eminim ki cinsel açıdan Lola, Víctor'un gözünde aseksüel gibidir şu an.
Aynen öyle.
Bir şey mi yanıyor?
-Kap! -Unuttum!
Siktir! Yandım!
-İyi günler. -Merhaba.
-Ben Nerea Bernal. -Evet.
-Olga nerede? -Yukarıda.
-Sağ ol. -Ne demek.
-Merhaba. -Burada ne işin var?
Çalışıyorum.
Biliyorum. Bu yüzden atölyeye kaydoldum.
-Ne? -Artık ben de öğrencinim.
Nerea, bu ileri seviyedekiler için.
-Öyle mi? -Evet.
Resim konusunda çok iyiyimdir.
-Buraya mı? -Evet.
-Önlüğün. -Teşekkürler.
-Merhaba. -Mer…
Daire için kızgın mısın hâlâ?
-O kadar beğendiğini bilmiyordum. -Toplanmaya başlamıştım.
Bir kutu toplamıştım, delirmedim.
Anlamıyorum. Fotoğrafları çok beğenmiştin.
Tam aradığımız gibi, demiştin.
Birden sırf yakınır oldun.
Annem. Sonra ararım.
-Buradaki asıl mesele… -Neymiş?
Sadece…
Yüksek standartlarım var benim.
Hayır Borja. Şuraya bak, tamam mı?
Bu mu yüksek standart? Orası mükemmeldi.
Sorun ne?
Aileme söylemedim.
Şimdi anladım.
Doğru zamanı bulmalıyım.
Sevgilinle eve çıkmak için izin mi alman gerekiyor?
Yapma. 30 yaşındasın, 16 değil.
Anlamaya çalış. Yaşlanıyorlar, tek çocukları benim.
Bunlar sadece benimle yaşamamak için bahane.
-O kadar. -Hayır.
-Öyle mi? -Öyle.
Onları böyle bir habere hazırlamam gerek.
Seni tanıyınca çok seveceklerine eminim.
-Tabii. -Evet.
Gitmem gerek.
Anneciğim?
Evet, kusura bakma. Hemen geliyorum.
Çok güzel.
Şuraya biraz daha gölge eklersen daha iyi olabilir.
Şuradaki kıvrıma da dikkat et.
Ama
geri kalanı harika.
Nasıl olmuş?
Fena değil.
Farklı olmuş.
Biraz karabataklık ettim, haklısın.
-Biraz mı? -Ama kızmana gerek yok.
Dürüst olacağım.
Resmin berbat.
Ama iyi bir yanı da var.
Resimden hiçbir bok anlamamana rağmen şansını denedin.
Teşekkür mü edeyim?
Bu resim için şansını denedin.
İşin için şansını denedin.
Bana da şans tanıyacak mısın?
Buradayım ya işte.
Hayır.
Lafı dolandırıp durmayı bırak.
Dürüst ol Nerea.
Benimle ciddi bir şey ister misin?
Arka plana odaklan sen. En kolay kısmı o.
Yok, dur.
Bırak kendi suyunda pişsin, yağ koyma.
Şefimize de bakın.
Virginia öğretmişti bana da.
Virginia.
Arkadaşın.
KISKANDIN MI?
GÜVENSİZLİK
Sabah regl olmuşum.
Ve…
Çarşafına bulaşmış.
Çok üzgünüm. Yenisini alacağım, yemin ederim.
Para biriktirir biriktirmez alırım ya da borç alacağım.
Yenisini almana gerek yok.
-Cidden mi? -Tabii ki.
Ayrıca regl kabımı ısıtırken yanlışlıkla cezveni yaktım.
Tuvaleti de su bastı mı, sonraya mı bıraktın?
Hayır ama bir şişe şarap ve bir bardak düşürdüm.
Baharat rafını da kırdım. Biber, tarçın veya karanfil kalmadı yani.
Pirinç de.
Bir bardak dolusu vardı.
Başka?
Yok.
Özür dilerim.
Çok üzgünüm.
Üzülme boşuna.
Hatırlat da üst bir ev sigortasına geçeyim.
Ukala.
-Adına yaptıracağım. -Öyle mi?
Başka bir şey kırma diye.
Dikkat et.
-Somon ne olacak? -Somon sensin işte.
Yatakta iyi, değil mi?
Ama sen de belini falan bük.
Bak böyle.
İyi misin?
Gayet iyiyim.
-Gel buraya. -Tamam.
Şaka mısın?
Kemer açıyorsun, kasa değil.
Yapamadın mı?
-Ben açayım mı? -Evet.
Tamam.
Misyoner mi?
-Hayal kırıklığına uğrattın. -Dur.
Ne oldu?
Hiçbir şey. Bir şey yok.
Tuvalete gitmeliyim.
Coitus interruptus.
Çok yaygındır.
Víctor benimle birlikteyken hiç olmadı gerçi.
-Rahat bırak beni. -Kim, ben mi?
Ben hayal gücünün bir ürünüyüm. Sen bırakmalısın.
-Siktir. -Sanırım kalıyorum.
Hepsi senin suçun. Víctor'la olduğunu önceden söylemeliydin!
Doğru çünkü sana bir şey söylediğimde hep olgun ve mantıklı davranıyorsun.
"Víctor'la sadece arkadaşız" dedin, doğru olduğunu biliyorum.
Sana Sergio'ya karşı hislerim olmadığını da söylemiştim.
Ama bak şimdi.
İyi misin?
Yorgunum. Eve gitsem daha iyi.
Neden gidiyorsun? Yanlış bir şey mi yaptım?
Çok bunaldım.
Roman yüzünden.
Yazmaya dönmeliyim.
Yalan bu, hiçbir şey yazmamış.
Sonra yazamaz mısın?
Yarın konuşuruz, söz.
Burada olmamı neden takıyorsun ki?
Her zamanki gibi ipleri ona ver.
-Ne yapıyorsun? -Affedersin.
Kontrol ediyordum.
-Neyi? -Çıkıyor musun?
Evet, hediye almam lazım.
-Ben de geleyim. -Olur.
Acıttın.
Şey,
özür dilerim.
Wand mi Rabbit mi?
Haklısın, ne fark edecek.
Baksana,
sen Víctor'la birlikteyken
bunları onunla kullandın mı hiç?
Şey…
Hayır.
Strapon takmamı istemedi hiç.
Anladın işte.
Víctor konusunda çok gizemli konuşuyorsun.
Merak etmem çok doğal.
Kimin ayrıldığını bile söylemedin.
Uzun zaman geçti. Yatakta yaptıklarımızı hatırlamıyorum.
Yapma ama, beni anlamaya çalış.
Sen seks tanrıçasısın.
Madrid'in Afrodit'isin.
Şehvet idolümsün.
Ben ise bunun ne için kullanıldığını bile bilmiyorum.
Açıkçası ben de.
Val,
bu bir yarışma değil.
Kimyanız uyuştuktan sonra başka şeye ne gerek var?
Aptallık mı ediyorum?
Çok. Kronik öz güvensizliğinden kaynaklanıyor.
Ama seks tanrıçası ve Madrid'in Afrodit'i meselesi doğru.
Bak.
Umarım bir gün kendine bakıp benim gördüğümü görürsün.
-Selam Elena. -Merhaba.
Erika Lust ve Lucie Blush koleksiyonu siparişime ne oldu? Unuttun.
DÜNYANIN EN İYİ ANNESİ SENSİN
Merhaba.
Üzgünüm, istemiyorum.
Hayır! Bir saniye.
Ben Carmen.
-Carmen mi? -Borja'nın kız arkadaşı.
Oğlumun kız arkadaşı yok ki.
Affedersiniz!
Burası daire 3B, değil mi?
-Evet. -Tamam.
O zaman oğlunuzun bir kız arkadaşı var.
Annesi olarak bilirdim.
Yattığımız için biliyorum.
Değil mi?
Carmen.
Kim bu kız?
Evet, kimim ben?
Bu… Carmen.
İçeri gel. Otursana.
Geç hadi.
Burada uyurken daireler konusundaki aşırı seçiciliğin niye?
Açıklayabilirim.
Peki, duymak için sabırsızlanıyorum.
-Kahve ister misiniz? -Hayır anne, sağ ol.
-İster misin? -Hayır, sağ olun.
Hadi bakalım, dinliyorum seni.
-Tamam. -Evet?
Pardon. Ballı börek peki?
-Leziz, sağ ol anneciğim. -Seni seviyorum.
Teşekkürler.
Teşekkür ederiz.
Benimle yaşamak yerine tercihin bu mu?
-Bu mu? -Hayır, o değil.
Kapıyı çalmadan giren annenle ergen gibi yaşamak.
-Çamaşır yıkayacağım. -Tamam, şurada çoraplar olacaktı.
-Şunları da alabilirsin. -Vay canına.
Tamam o zaman.
-Onlar benim ailem. -Ben de sevgilinim.
Bundan yedin mi hiç?
-Dalga mı geçiyorsun sen? -Hayır, çok lezzetliler.
Puri.
Carmen.
Evinizde böyle manzara olduğunu düşünsenize.
Aynen.
Neden başkalarının fotoğrafları harikayken ben hep bok gibi görünüyorum?
Filtreler sağ olsun.
-Kimmiş bu seksi? -Víctor'un eskisi.
Şey, arkadaşı yani.
O kadar da güzel değilmiş.
Ben yürürken böyle görünmüyorum.
Nereye gideceğimizi söyleyecek misiniz artık?
Fula'daki bir konsere bilet aldık.
Sürpriz.
İyi olduğunu söylemiştin ama üzgün duruyorsun.
Yardım etmek istiyoruz.
Sağ olun.
İstemiyorsan gitmemize gerek yok. Burada bir şeyler içebiliriz.
Gidip ortama bir bakabiliriz de.
Seni neşelendirir. Kızlarla tanışırsın.
Ya da benim eve gidip pizza söyleyebiliriz.
-Olur. -Carbonara aşeriyorum.
Şaka mısınız? Planımız Nerea'yı neşelendirmekti.
Siz hepimizi üzmek istiyorsunuz. Neyiniz var?
Şey,
Borja bağlanmaya hazır mı değil mi, bilmiyorum.
Bak, Borja istediğin bağlılığa hazır değilse
sen de muhteşem bir kadın olarak belki de…
Senin neyin var?
Haklı olduğunu fark ettim.
Kendime güvenim yok.
-Víctor'la daha da beter oluyorum. -Haklısın.
-Sizce de öyle mi? -Evet.
Sorun bende, biliyorum.
Tamam.
Olga'yla olmak istiyorum.
Biliyordum. Affedersin, devam et.
İstifamdan beri kendi işime odaklanıp onu yok saydım.
-Şimdi de tersi oluyor. -Kalbi kırıldığındandır.
Ya da ben sevgi sözcüğü söylemeyi beceremiyorumdur.
Siktir edin konseri, benimle gelin.
-Vay canına. -Muhteşemmiş!
Tüm Madrid burada.
-Ve bir adım ötede… -Boşluk var.
Sizi buraya bu metafor için getirdim.
İçki için değil miydi?
O da var ama hepimiz hayatımızın
gözümüzü karartmamız gereken bir dönemindeyiz.
Aşağıda ne var?
Yetişkinlik.
-Hayır. -O kadar fena değil.
Kızlar, ben dünyayı dolaşan ve seksi emekli adamlarla takılan
havalı bir yaşlı kadın olacağım.
Dergiye çıkacak partiler düzenleyen zarif bir kadın olmak istiyorum.
Neden olmasın?
Borja'nın annesi gibi olmadıkça mutlu olurum.
Ya sen?
Aman tanrım.
Víctor, ziyaretçin var.
Teşekkürler.
Bir dakika.
Ne güzel sürpriz.
Bunları geri vermek istedim.
Ciddi misin?
Kendimi iyi hissetmem için ilişkiye isim konması gerekmemeli.
Tam tersi olmalı.
İyi olmam lazım.
Ve yalnız kalmalıyım.
Emin misin?
Bu dramalardan sıkıldım artık.
Ben de öyle.
En iyisi bu kısır döngüye son vermek.
Elveda Víctor.
Alo?
YAYINLANIYOR
İNTERNET SİTESİ YAYINDA
Olga, senden hoşlanıyorum.
Olga!
Olga?
Kızlar, nasıl bir ihtiyar olmak istediğimi biliyorum.
Torunlarıma maceralarımı anlatmak istiyorum.
O maceralara dur demeden ama.
Yine ne oldu?
Harika. Sizi yeni evinizle baş başa bırakayım.
-Çok teşekkürler. -Sağ olun.
Tebrik ederim.
Avize!
Ve evim kitaplarla dolu olacak. Nostaljik bir görünümü olacak.
Çoğunu da
ben yazmış olacağım.
Bu arada kimin aradığına inanamayacaksınız.
Olamaz.
Kahretsin.
Hayır.
Olamaz.
Geliyorum!
Hiç ekmeğim kalmamış.
Bir de sadece kırmızı şarabım var çünkü beyaz içmiyorum.
Ama istersen bira var.
-Ya da su… -Sorun değil Valeria.
Çok kalmayacağım.
Taklitçi'nin başarısını duyduk.
Sizi bırakmamın hata olduğunu mu düşünüyorsun hâlâ?
Evet.
Ama aynı hatayı yapmayacağız.
Hakları alıp yayınlamak istiyoruz.
Benim adımla mı?
Valeria Férriz'in yazdığı Taklitçi.
Hemen geliyorum.
E? Ne diyorsun?
Evet. Kesinlikle evet.
Güzel mi?
10 puan.
Alt yazı çevirmeni: Verda Tuna