‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎("อิมโพสเตอร์ ภาคสอง" ‎โดย วาเลเรีย เฟอร์ริซ)
‎(ห้องพักสวยๆ ตรงข้ามพิพิธภัณฑ์ปราโด)
‎(อาเดรียนและฉันตายอย่างช้าๆ )
‎(รับจัดงานอีเวนต์)
‎- ต้องลากเส้นจุดต่อจุด ‎- นั่นคนเฮงซวยนี่
‎ดูสิ
‎- คุณพระ ‎- น่ากินจัง
‎- รอหน่อยไม่ได้เหรอ ‎- เดี๋ยว ฉันขอชิ้นนึง
‎- สาวๆ ใจเย็น ‎- น่ากินมากเลย
‎- แม่เจ้าโว้ย ‎- ว้าว
‎- ดูสิ ‎- ของฉันไส้ทะลัก
‎จะชิมแล้วนะ
‎อร่อยจัง
‎- เอาไปแปดคะแนน ‎- เดี๋ยว
‎ฉันให้ 7.5
‎- แปดคะแนน ‎- ขอบคุณ
‎- ถามจริง ‎- ฉันให้หก
‎ใส่หัวหอมมาเยอะไป
‎หัวหอมผิดอะไร คะแนนเฉลี่ยลดเลยเนี่ย
‎หาไข่เจียวมันฝรั่งที่อร่อยสุดในมาดริดทั้งที ‎ก็ต้องเรื่องมากหน่อยสิ
‎- แต่… ‎- ดูสิ
‎ดูมันสิ
‎ดูสิๆ ดูๆ
‎มันมองหน้าเธออยู่
‎งั้น 6.5 ก็ได้
‎เอาล่ะ "ชาเลนจ์ไข่เจียว" ประจำปีนี้ ‎เริ่มต้นอย่างเป็นทางการแล้ว
‎สิ่งที่ไข่เจียวพามารวมกัน ‎แม้แต่หัวหอมก็ทำให้มันแตกหักไม่ได้
‎หมายถึงฉันเหรอ
‎ตอนชนแก้วก็มองตากันด้วยสิ
‎(สร้างจากนิยายโดยเอลิซาเบท เบนาเวนต์)
‎- หน้าตาดูไว้ใจได้ ‎- ขอสี่ชิ้นค่ะ
‎ฉันเลี้ยงเอง ‎ฉลองอพาร์ตเมนต์ใหม่ของฉันกับบอร์ฮา
‎- หาได้แล้วเหรอ ‎- ใกล้แล้ว
‎วันนี้จะไปดูที่แรกซึ่งหวังว่าจะเป็นที่สุดท้ายล่ะ
‎ดูหลายๆ ที่ก่อนตัดสินใจไม่ดีกว่าเหรอ
‎กับไข่เจียวยังไม่เห็นต้องหาเพิ่ม ‎ก็รู้ว่าเจ้านี้แหละอร่อยที่สุด
‎กับอพาร์ตเมนต์ก็เหมือนกัน
‎ให้ตาย
‎บ้าจริง ‎แต่กับอพาร์ตเมนต์ไม่เป็นแบบนี้แน่ โอเคนะ
‎แล้วเธอล่ะเป็นยังไงบ้าง ‎นางสาว "ปักษีไร้พันธะ"
‎- ได้เจอการ์โลสบ้างไหม ‎- เจอ เมื่อวันจันทร์
‎มิเกล วันอังคาร ดานี่ วันพฤหัส
‎ฮาวี วันศุกร์ จากนั้นก็ดานี่อีกครั้ง
‎- สับรางขนาดนั้นได้ยังไงนะ ‎- นางถึงต้องมีสมุดโน้ตเล่มแดงไง
‎ขอไม่ลงรายละเอียดนะคะ ‎เพราะดิฉันเป็นคนมีระดับ
‎แต่บอกเลยว่า ไข่เจียวนี้ ‎ไม่ใช่ของเด็ดสุดที่ฉันเอาเข้าปากในสัปดาห์นี้
‎เรากินอาหารกันอยู่นะ
‎จริงด้วย งั้นเธอกับโอลก้าถักไหมพรมด้วยกันสินะ
‎ฉันไม่ได้เจอเธอมาสักพักแล้ว
‎ไหงงั้น เกิดอะไรขึ้น
‎ตั้งแต่มาทำงานฟรีแลนซ์ฉันก็ยุ่งๆ
‎เธอก็น่าจะยุ่งเหมือนกัน เลยไม่ได้คุยกัน
‎อยากได้เบียร์เพิ่ม จะได้กระเดือกไข่เจียวนี่ลง
‎เนื้อสัมผัสฝืดกว่าตัวฉันอีก
‎การเริ่มเขียนนิยายเรื่องใหม่นี่มันยากชะมัด ‎ทำเอาฉันเครียดจัดเลยเนี่ย
‎เวลาเครียดฉันจะเขียนไม่ออก
‎- และการไม่เขียนก็ทำให้ฉันเครียด ‎- เราเข้าใจ
‎- ในฐานะฟรีแลนซ์ ฉันช่วยได้นะ ‎- เธอเป็นฟรีแลนซ์มาได้สัปดาห์เดียวเอง
‎ฉันมีวินัยมากกว่าเธอแล้วกัน
‎โดนไปเต็มๆ
‎จะทำงานที่บ้านได้ เธอต้องมีตารางเวลา ‎เหมือนชั่วโมงทำงานในออฟฟิศ
‎ตั้งเวลาแจ้งเตือนไว้ใช้เขียนงานทุกวัน
‎- ใช่ๆ แต่ต้องก่อนสิบโมงเช้านะ ‎- จะบ้าเหรอ
‎การออกกำลังกายช่วยให้สมองปลอดโปร่ง
‎- ไปวิ่งด้วยกันก็ได้นะ ‎- ฉันเนี่ยนะออกกำลังกาย…
‎ฉันยังไม่หายเจ็บจากที่ไปเล่นโยคะฟลายเลย
‎- จริงเหรอ ‎- จัดตารางให้ตัวเอง
‎- ไม่ว่าจะทำอะไร จงอย่าใส่ชุดนอนเขียนงาน ‎- ทำไมล่ะ
‎เพราะถ้าเธอไม่เปลี่ยนชุดตั้งแต่แรก ‎เธอก็จะเน่าอยู่ในชุดนอนทั้งวัน
‎เธอต้องทุ่มเท
‎มีแค่ไข่เจียวเท่านั้นแหละ ที่กึ่งสุกกึ่งดิบแล้วอร่อย
‎- ฝืดคอชะมัด ‎- อีกรอบนะ
‎ที่รัก เห็นนี่ไหม
‎เห็นวิวทั่วมาดริดเลย นั่นสเปนทาวเวอร์
‎- เห็นไหม ‎- ครับ
‎วิวสวยมาก
‎อพาร์ตเมนต์นี้กว้างขวาง ‎และมีแสงธรรมชาติเยอะค่ะ
‎- หันหน้าเข้าหาถนนด้วย ‎- แค่ "กว้างขวาง" ก็ได้ใจฉันไปแล้วค่ะ
‎ในรูปมันกว้างกว่านี้นะครับ
‎- ที่รัก ‎- ก็ไม่นะคะ
‎เห็นนี่หรือยัง ‎มีอ่างล้างหน้าสองอ่าง ไม่ใชอ่างเดียว
‎เห็นไหม
‎มีนกน้อยด้วย
‎- มีเครื่องทำความร้อนส่วนกลางไหมครับ ‎- มีค่ะ
‎โทษทีค่ะ เป็นแบบก๊าซธรรมชาติน่ะ
‎- แพงมากเลยนะนั่น ‎- ไม่เอาน่าที่รัก
‎แถมครัวก็ไม่ได้ซ่อนอยู่ในตู้ด้วย
‎มันกว้างก็จริง แต่ใครจะเป็นคนทำความสะอาด
‎มีเต้าเสียบโทรศัพท์อยู่ในทุกห้องด้วยนะคะ
‎ในห้องนั่งเล่นมีตั้งสามเต้า
‎อ๋อครับ ถ้าย้อนกลับไปยุค 90 ‎ที่คนใช้โทรศัพท์บ้านก็คงจะคุ้มมาก
‎- บอร์ฮา ‎- ราคาก็ตามที่ระบุไว้เลยค่ะ
‎บวกค่านายหน้าและค่ามัดจำสองเดือน
‎สองเดือนเหรอ นี่เราต้องจ่ายค่าจ้างคุณ ‎ที่พาดูอพาร์ตเมนต์ด้วยเหรอ
‎ไม่สิ ที่นี่ไม่ใช่อพาร์ตเมนต์
‎เอาล่ะ ฟังนะ
‎- ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม ‎- ได้สิ
‎ขอเวลาพวกเราแป๊บนึงนะคะ ขอบคุณ
‎ตอนฉันเอาโฆษณาให้ดู ‎คุณบอกว่าชอบอพาร์ตเมนต์นี้นี่
‎- แต่มันต้องลงเงินดาวน์สูงมาก ‎- ใช่
‎ลองไปดูที่อื่น ทบทวนดูสักสามสี่วันก่อนเถอะนะ
‎สามสี่วันก็ไม่ว่างแล้วค่ะ
‎งั้นก็หาที่อื่น ไม่มีปัญหา
‎หายากนะคะอพาร์ตเมนต์ ‎ที่มีคุณสมบัติแบบนี้ในราคาเท่านี้
‎เห็นไหม
‎เราดูไปแค่ที่เดียวเอง
‎ถ้ามันใช่มันก็ใช่แหละ
‎ของแบบนี้มันรู้สึกได้
‎ขอผมคุยกับเธอเป็นการส่วนตัวได้ไหม
‎เพื่ออะไร
‎เพื่อคุณจะได้บ่นนู่นนี่นั่นไม่หยุดใช่ไหม ‎ฉันไม่มีอารมณ์จะฟังหรอกนะ
‎ขอโทษที่ทำให้เสียเวลาค่ะ
‎ฉันจะไปทำงานแล้ว ไว้ค่อยคุยกัน
‎นี่ผมพูดอะไรผิดไปหรือว่า…
‎อยากเห็นที่จอดรถหรือว่า…
‎นี่คุณไม่เข้าใจ…
‎ในที่สุดฉันก็มีทุกอย่าง
‎และฉันก็เอาทุกอย่างให้เธอไป
‎ในที่สุดเธอก็ต้องการฉัน
‎หลังจากนั้นเธอก็ไม่เคยจำฉันใส่ใจ
‎- สวัสดี ‎- เอานี่ไปเก็บให้หน่อยได้ไหมคะ
‎ในที่สุดก็โผล่หน้ามาจนได้สินะ
‎จะมาว่าฉันไม่ได้นะ ฉันก็โทรหาคุณเหมือนกัน
‎ก็ใช่ แต่หลังจากเมินฉันอยู่หลายวัน
‎ฉันก็ส่งข้อความบอกคุณแล้วไงว่าฉันงานยุ่ง
‎ซึ่งตอนนี้ฉันคือคนที่กำลังงานรัดตัวอยู่
‎- เดี๋ยว ขอฉันอธิบาย… ‎- จะเริ่มเรียนแล้วค่ะ เตรียมของให้พร้อม
‎เราจะวาดภาพนิ่งกัน
‎ใช้สีอะคริลิกนะคะ โอเคไหม
‎ใช้ดินสอวาดก่อน
‎จำที่ฉันบอกเมื่ออาทิตย์ที่แล้วได้ไหม
‎ฉันเฝ้ามอง
‎กะไว้แล้วว่ามันต้องเป็นแบบนี้
‎สำหรับฉันอะไรๆ ก็ไปได้สวยเหมือนกัน
‎ฉันคิดไว้หมดแล้ว
‎ซ่อมเครื่องทำความร้อนสักทีเถอะ ‎ที่นี่หนาวอย่างกับแลปแลนด์
‎ใช่ ฉันรู้
‎ไม่ต้องรีบซ่อมก็ได้นี่ เพราะแบบนี้ ‎เราถึงอยู่ในแถวเมดิเตอเรเนียนกันไง
‎โอเค
‎แล้วนิยายเล่มที่สองเป็นไงบ้าง
‎แย่
‎- ฉันมั่นใจว่ามันไม่แย่ขนาดนั้นหรอก ‎- จ้ะ
‎ไม่ ไม่นะ ลอล่า
‎ไม่นะ ไม่
‎ห้ามแอบอ่านนะ ลอล่า
‎- ฉันรู้ว่าเธอเป็นคนยังไง ห้ามอ่าน ‎- "อิมโพสเตอร์ ภาคสอง"
‎ชื่อเรื่องอย่างเห่ย หวังว่าตอนเปิดเรื่องจะ…
‎เพิ่งเขียนแค่ชื่อเรื่องเหรอ
‎ใช่
‎- แต่… ‎- ก็บอกแล้วไงว่าฉันฝืดมาก
‎วาล
‎อย่างน้อยก็น่าจะเขียนได้สักย่อหน้า ‎เขียนวันที่ หรืออะไรก็ได้หน่อยสิ
‎ฉันไม่แน่ใจว่าตัวเองอยากเขียนเรื่องอะไร
‎อยากให้มันเกี่ยวกับตัวฉันมากกว่าขึ้น ‎และเกี่ยวกับคนรอบๆ ตัวฉันให้น้อยลง
‎ได้คุยกับวิกเตอร์หรือยัง
‎- ไม่เลย ตั้งแต่ทะเลาะกับอาเดรียน ‎- ให้ตาย…
‎ไม่รู้ทำไม แต่อยู่กับเขาทีไร
‎ไม่รู้จริงๆ ว่าทำไม
‎ฉันจะรู้สึกตัวเล็กจิ๋วทุกที
‎เล็กกว่านี้อีก
‎- วาล ‎- ฉันรู้ฉันผิดเอง
‎ผิดเต็มๆ ฉันรู้มาตลอดว่าอาเดรียนต้องการอะไร
‎และวิกเตอร์ไม่ต้องการอะไร แต่ในระหว่างนั้น…
‎เธอปล่อยให้พวกผู้ชายได้ใจ แล้วก็มาบ่นตลอด
‎คิดสิว่าตัวเธอเองต้องการอะไร
‎ฉันไม่ได้บ่น
‎เธอต้องไปคุยกับวิกเตอร์
‎ฉันรักพวกเธอทั้งคู่
‎และอยากเห็นพวกเธอลงเอยกันสุดๆ แต่…
‎พวกเธออาจจะไม่ได้คิดตรงกัน
‎ฉี่จะแตกแล้ว
‎เชิญครับ
‎ใช่ ผมซื้อชามาติดบ้านไว้ให้คุณ
‎- หวังว่ามันจะทำให้คุณอุ่นขึ้นนะ ‎- ขอบคุณค่ะ
‎ฉันเสียใจเรื่องอาเดรียน
‎แต่เสียใจยิ่งกว่าที่ทำแบบนั้นกับคุณ
‎ไม่ต้องคิดมากหรอก
‎คุณเจอเรื่องลำบากมาเยอะในช่วงเวลาสั้นๆ นั้น ‎ปกติแหละ
‎เพราะแบบนี้ล่ะฉันถึงอยากคุยกับคุณ
‎เรื่องของเรื่องคือ
‎นอกจากสิ่งที่อาเดรียนพูดกับฉัน ‎ฉันก็เก็บมาคิดๆ ดู
‎ผมก็เหมือนกัน
‎- จริงเหรอคะ ‎- ครับ
‎โอเค คือว่า
‎ถ้าให้บอกตามตรง สิ่งที่ฉันต้องการในตอนนี้คือ…
‎กุญแจอะไร
‎กุญแจบ้านผม
‎ให้คุณ
‎จะไม่พูดอะไรหน่อยเหรอ
‎คือฉัน…
‎ไม่นึกว่าจะเป็นแบบนี้น่ะ
‎ผมไม่เคยเอากุญแจบ้านให้ใครมาก่อนเลย
‎คุณเป็นคนแรก
‎แต่คุณไม่ได้อยาก…
‎ผมไม่รู้ว่า ‎ตัวเองจะให้สิ่งที่คุณต้องการได้ทั้งหมดไหม
‎แต่ผมอยากให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
‎ตกลงว่าไง
‎จะรับมันไปไหม
‎พอเป็นเธอ ทุกอย่างฟังดูดีขึ้น
‎ยามฉันมองเธอ เสียงรอบนอกก็พลันเงียบหาย
‎พอเป็นเธอ ทุกอย่างฟังดูดีขึ้น
‎- ไม่ค่ะ ‎- ไม่
‎พอเป็นเธอ ทุกอย่างฟังดูดีขึ้น
‎อะไรเนี่ย
‎(คุณสวยมากตอนนอนหลับจนผมไม่อยากปลุกคุณ)
‎(ป.ล. เป็นมนุษย์จริงๆ เหรอเนี่ย)
‎สาวๆ อยากมากินมื้อเช้าที่บ้านวิกเตอร์ไหมจ๊ะ
‎- อย่าทำหก ‎- ไม่หกหรอกน่า
‎ฉันมีปัญหาแล้ว
‎- ฉันถือให้ ‎- เอามาๆ
‎ระวังนะ มันร้อน
‎- เข้ามา ‎- ระวังๆ
‎- เอ้า ‎- เกิดอะไรขึ้น
‎- ข้างนอกหนาวมาก ว่าไหม ‎- สวัสดี
‎- เข้ามา ‎- ในนี้อุ่นจัง
‎ว้าว
‎ไม่ควรได้มาเห็นที่นี่ช่วงหาอพาร์ตเมนต์เลย ‎ทีนี้ฉันได้เรื่องมากแหงๆ
‎ทำไมเธออยู่คนเดียวล่ะ
‎อะไรน่ะ
‎ฉันไม่ได้จะย้ายมาอยู่กับเขาหรอก
‎เขาให้กุญแจเหมือนมา ‎เพราะอยากให้ฉันรู้สึกเหมือนอยู่บ้านน่ะ
‎นั่นไง เธอปล่อยให้เขาคุมเกมอีกแล้ว
‎ไม่ ไม่ใช่แบบนั้น
‎ไม่ นี่ไม่ใช่แค่กุญแจทั่วๆ ไป
‎มันคือประตูที่แง้มเปิดอยู่
‎ซึ่งอาจจะเป็นจุดเริ่มต้นของบางสิ่ง
‎เธอนี่มันแกร่งจริงๆ วาล
‎ใครจะไปสนเรื่อง "ค้นหาตัวเอง" ไร้สาระนั่น
‎ถึงต้องเสียใจก็ยังดีกว่าต้องมานั่งคิดว่า "รู้งี้"
‎- พูดบ้าอะไรของนาง ‎- คำคมประจำตัววิกเตอร์น่ะ
‎วาลแสดงตัวตนของตัวเอง ‎โดยการรับมันมาเป็นของนาง
‎พวกเธอเป็นเพื่อนฉันนะ ‎อย่างน้อยก็น่าจะดีใจกับฉันหน่อย
‎เริ่มด้วยการคิดคำคมติดแก้วน้ำ ‎ด้วยตัวเองก่อนเลย
‎เสร็จแล้ว
‎นี่เป็นวันแรกที่เธอมีกุญแจบ้านเขา ‎แต่มันดันเหมือนฉากในหนังของทาแรนติโน
‎ฮาเป็นบ้า
‎นี่จ้ะ ‎ถ้วยประจำเดือนที่เธอขอ
‎ไม่ขำนะ ฉันไม่มีวันกำจัดคราบนี้ออกได้แน่
‎หาผ้ารองกันเปื้อนมาใช้สิ
‎เหมือนกางเกงซับน่ะ
‎ยกมือขึ้นถ้าไม่เคยทำประจำเดือนเลอะผ้าปูที่นอน
‎โกหก
‎- ลองใช้ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ยัง ‎- หา
‎ซื้อใหม่เอาก็ได้นี่
‎- ยี่ห้ออะไร ‎- ดูแป๊บ นี่ๆ
‎สามร้อยยูโรเหรอ
‎งั้นฉันต้องกลับไปเขียนนิยายภาคสองด่วนๆ เลย
‎ไม่ก็เขียนแค่วันที่
‎คนบ้าอะไรใช้ผ้าปูที่นอนราคา 300 ยูโร
‎พอหลับแล้วก็ไม่รู้เรื่องด้วยซ้ำ
‎เขาแพ้เส้นใยบางแบบน่ะ
‎เขาเลยใช้ผ้าปูที่นอนกับกางเกงในแพงๆ ‎ปลอดภัยไว้ก่อน
‎ตอนเขาไปนอนโรงแรมที่ฉันเคยนอน ‎ตื่นมาพร้อมผดตามตัวทุกที
‎- บ้ามาก น่าสงสารจริงๆ ‎- ที่โรงแรมเหรอ
‎ฉันหมายถึงตามที่ที่เขาไปพัก ‎ไม่ได้หมายถึง "โรงแรมของฉัน"
‎ถ้าเธอว่างั้นนะ
‎โทษที
‎ลอล่า
‎(สองเดือนเหรอ)
‎(สามเดือนเหรอ)
‎ถ้าฉันบอกเธอว่าเราเคยเดตกันอยู่สองสามเดือน ‎เธอต้องโวยวายแน่
‎สรุปว่าคั่วกันอยู่สองหรือสามเดือนกันแน่
‎ไม่รู้สิ เราไม่ใช่เด็กสิบขวบนะ ใครจะไปนับ
‎- ฉันนับ ‎- ฉันก็นับ
‎ฉันไม่นับ
‎ไม่ อันที่จริงตอนนางบอกฉันเรื่องบ๊วบ
‎ฉันตอบรับไม่ค่อยดีเท่าไร
‎ขอบคุณ
‎เธอไม่บอกฉันเพราะแบบนี้เหรอ
‎- ฉันบอกแล้ว ‎- ไม่
‎บอก ตอนนั้นฉันบอกเธอแล้ว
‎ผู้ชายที่ฉันเจอที่เบอร์ลิน ‎เราเชื่อมถึงกันลึกซึ้งยิ่งกว่าแค่เซ็กส์
‎พอเวลาผ่านไป ‎เรามีอะไรกันน้อยลง และพูดคุยกันมากขึ้น
‎ก็เลยตัดสินใจว่าเป็นแค่เพื่อนกัน ‎น่าจะดีกว่าเป็นแฟน
‎- ฉันจะบ้าตายแล้ว ‎- นี่ไง
‎โวยวายแล้ว
‎บอกเธอไปมันก็ไม่คุ้ม ‎ก็ตอนแรกพวกเธอแค่กิ๊กๆ กั๊กๆ กันเอง
‎ฉันเลยไม่อยากทำให้เธอสับสน
‎ฉันมั่นใจว่าเธอคงจะไม่คั่วกับเขา
‎ใช่ๆ แถมเรื่องมันก็นานมาแล้วด้วย
‎ใช่เลย ถูกเผง
‎ถ้าพูดในแง่การมีเซ็กส์ ฉันมั่นใจ ‎ว่าสำหรับวิกเตอร์ ลอล่าก็เป็นแค่อะมีบาแหละ
‎ใช่เลย
‎มีอะไรไหม้อยู่หรือเปล่า
‎- ถ้วยประจำเดือน ‎- จริงด้วย
‎เวรกรรม ลวกมือๆ
‎- สวัสดีตอนบ่าย ‎- สวัสดี
‎- ฉันเนเรีย เบอร์นัลค่ะ ‎- ครับ
‎- โอลก้าอยู่ไหน ‎- บนนั้นครับ
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- ครับ
‎- สวัสดี ‎- มาทำอะไรที่นี่
‎ฉันทำงานอยู่
‎ฉันรู้ ฉันถึงได้สมัครเข้าร่วมเวิร์กช็อปไง
‎- หา ‎- วันนี้ฉันคือนักเรียนของคุณ
‎เนเรีย นี่มันชั้นเรียนระดับสูงนะ
‎- จริงเหรอ ‎- ใช่
‎ฉันวาดรูประบายสีเก่งนะ
‎- ตรงนี้เหรอ ‎- ครับ
‎- เสื้อคลุมของคุณ ‎- ขอบคุณค่ะ
‎- สวัสดี ‎- สวัส…
‎ยังโกรธผมเรื่องอพาร์ตเมนต์อยู่เหรอ
‎- ไม่ยักรู้ว่าคุณชอบมันขนาดนั้น ‎- ฉันเก็บของเตรียมไว้บ้างแล้ว
‎ก็แค่กล่องเดียวน่ะ ฉันไม่ได้บ้าขนาดนั้น
‎ฉันไม่เข้าใจ ไหนคุณบอกว่าชอบภาพถ่ายพวกนั้น
‎บอกว่านี่แหละที่พวกเรากำลังตามหา
‎แต่อยู่ดีๆ คุณก็เอาแต่บ่นไม่หยุด
‎แม่โทรมา ขอผมโทรกลับก่อน
‎- มันเกี่ยวกับ… ‎- อะไร
‎คือว่า…
‎เรื่องของเรื่องคือผมเป็นพวกมาตรฐานสูง
‎ไม่ค่ะ บอร์ฮา ดูอพาร์ตเมนต์นี้สิ
‎นี่ไม่เรียกว่ามาตรฐานสูง ที่นั่นน่ะสมบูรณ์แบบแล้ว
‎มีอะไรงั้นเหรอ
‎ผมยังไม่ได้บอกพ่อแม่เลย
‎อย่างนี้นี่เอง
‎- ผมรอจังหวะดีๆ อยู่ ‎- ค่ะ
‎จะย้ายมาอยู่กับแฟนนี่ก็ต้องขออนุญาตด้วยเหรอ
‎ไม่เอาน่า คุณ 30 แล้ว ไม่ใช่ 16
‎เข้าใจผมหน่อยเถอะ พวกท่านแก่แล้ว ‎แล้วผมก็เป็นลูกคนเดียว
‎มันก็แค่ข้ออ้างที่คุณใช้เพื่อจะได้ไม่ต้องอยู่กับฉัน
‎- นั่นแหละ ‎- ไม่ใช่
‎- ไม่เหรอ ‎- ไม่ใช่
‎จะบอกเรื่องพวกนี้ ‎ก็ต้องให้เวลาพวกท่านเตรียมใจหน่อย
‎ผมมั่นใจว่าพอได้เจอคุณ พวกท่านต้องรักคุณแน่
‎- แน่นอน ‎- ครับ
‎ผมต้องไปแล้ว
‎ครับแม่
‎ครับ โทษที กำลังไปแล้ว
‎ไม่ต้องมาเจอกันน่าจะดีที่สุด
‎ฉันอยากให้เธออยู่ให้ห่างจากฉัน
‎กำแพงที่ฉันสร้างขึ้นมา
‎คือสิ่งที่เธอบอกให้ฉันทำ
‎ดีมากค่ะ
‎เพิ่มแสงเงาลงไปตรงนี้หน่อย
‎แล้วก็ระวังเส้นโค้งตรงนี้ด้วย
‎แต่…
‎ส่วนอื่นดีมากค่ะ
‎คิดว่าไง
‎ไม่เลว
‎ไม่เหมือนใคร
‎คุณพูดถูก ฉันเงียบหายไปบ้างจริงๆ
‎- บ้างงั้นเหรอ ‎- แต่ก็ไม่เห็นต้องเคืองกันเลย
‎ฉันจะพูดตรงๆ นะ
‎ภาพวาดของคุณมันห่วยแตก
‎แต่ก็ยังมีส่วนดีอยู่
‎คุณลองวาดทั้งๆ ที่ไม่รู้อะไรเลย
‎ขอบคุณ มั้งนะ
‎คุณลองวาดภาพ
‎คุณลองเสี่ยงเรื่องงาน
‎แล้วจะลองเสี่ยงเรื่องฉันไหม
‎ฉันก็มาแล้วนี่ไง
‎ไม่
‎เลิกอ้อมค้อมสักทีเถอะ
‎ซื่อสัตย์หน่อยสิ เนเรีย
‎คุณอยากจริงจังกับฉันไหม
‎เน้นที่ฉากหลังไปแล้วกัน ส่วนนั้นง่ายสุด
‎ไม่ เดี๋ยวก่อน
‎ปล่อยให้มันสุกด้วยน้ำของมันเอง ไม่ต้องใช้น้ำมัน
‎คุณเชฟมาเอง
‎เป็นเคล็ดลับที่เวอร์จิเนียสอนผมมา
‎เวอร์จิเนีย
‎เพื่อนคุณ
‎(หึงเหรอ)
‎(ไม่มั่นใจ)
‎เมื่อเช้าประจำเดือนฉันมา
‎และ…
‎ฉันทำผ้าปูที่นอนคุณเลอะ
‎ขอโทษจริงๆ ฉันสาบานว่าจะซื้อผืนใหม่มาให้
‎ทันทีที่ฉันเก็บเงินหรือยืมเงินมาได้
‎ไม่ต้องซื้อมาคืนหรอก
‎- จริงเหรอ ‎- แน่นอน
‎ฉันต้มถ้วยประจำเดือนแล้วเผลอทำหม้อไหม้ด้วย
‎แล้วทำน้ำท่วมห้องน้ำด้วยไหม ‎หรือจะเก็บไว้ทำวันอื่น
‎เปล่าค่ะ แต่ฉันทำไวน์หนึ่งขวด ‎กับแก้วหนึ่งใบตกพื้น
‎แล้วก็ทำแผงเครื่องเทศหล่นด้วย ‎ก็เลยไม่มีทั้งพริกไทย อบเชย และกานพลู
‎ข้าวก็ด้วย
‎เศษแก้วตกลงไปเพียบเลยน่ะ
‎มีอะไรอีกไหม
‎ไม่มีแล้วค่ะ
‎ฉันขอโทษ
‎ขอโทษจริงๆ
‎ไม่ต้องขอโทษหรอก
‎แค่เตือนให้ผมทำประกันบ้านที่ดีกว่าหน่อยก็พอ
‎คนบ้า
‎- แต่ผมจะจับคุณไว้ ‎- งั้นเหรอ
‎คุณจะได้ไม่ทำอะไรพังอีก
‎ระวังนะ
‎- แล้วแซลมอนล่ะ ‎- คุณไงแซลมอน
‎เขาเก่งใช่ไหมล่ะ
‎โก่งหลังหรือทำอะไรสักหน่อยสิ
‎แบบนี้ๆ
‎คุณโอเคไหม
‎ฉันไม่เป็นไร
‎- มานี่หน่อย ‎- โอเค
‎ถามจริง
‎นั่นเข็มขัดนะ ไม่ใช่ตู้เซฟ
‎ถอดได้ไหม
‎- ผมถอดเอง ‎- ค่ะ
‎โอเค
‎มิชชันนารีเหรอ
‎- ฉันล่ะผิดหวังในตัวเธอจริงๆ ‎- หยุด
‎เป็นอะไรไป
‎ไม่มีอะไร
‎ฉันอยากเข้าห้องน้ำ
‎เอาออกก่อนแตก
‎เรื่องปกติมาก
‎แต่ไม่เคยเกิดขึ้นกับฉันและวิกเตอร์
‎- อย่ามากวนฉันนะ ‎- ฉันเหรอกวนเธอ
‎ฉันเป็นแค่มโนภาพในหัวเธอ กำจัดฉันออกไปซะสิ
‎- บ้าเอ๊ย ‎- งั้นฉันคงต้องอยู่ต่อ
‎ความผิดเธอนั่นแหละ ‎น่าจะบอกฉันเรื่องวิกเตอร์ตั้งแต่เนิ่นๆ
‎แหงล่ะ เพราะเวลาฉันบอกอะไรเธอ ‎เธอจะมีปฏิกิริยาที่เป็นผู้ใหญ่และมีเหตุมีผลเสมอ
‎เธอกับวิกเตอร์เป็นแค่เพื่อนกัน ‎เธอบอกฉันแบบนั้นและฉันก็เชื่อ
‎แล้วฉันก็บอกด้วยว่า ‎ฉันไม่ได้รู้สึกอะไรกับเซอร์คิโอ
‎แต่ดูสิ
‎คุณโอเคไหม
‎ฉันเหนื่อยน่ะ กลับบ้านดีกว่า
‎ทำไมรีบกลับ ผมพูดหรือทำอะไรผิดไปหรือเปล่า
‎ฉันคิดมากน่ะ
‎เรื่องเขียนนิยาย
‎ต้องกลับไปเขียนงานต่อแล้ว
‎โกหก เธอยังไม่ได้เขียนเลยสักนิด
‎ไว้ค่อยเขียนไม่ได้เหรอ
‎พรุ่งนี้ค่อยคุยกันนะคะ ฉันสัญญา
‎จะสนใจไปทำไมว่าฉันอยู่ที่นี่ด้วย
‎ให้เขาเป็นคนคุมเกมตามเคย
‎- ทำอะไรเนี่ย ‎- โทษที
‎แค่อยากเช็กบางอย่าง
‎- เช็กอะไร ‎- กำลังจะออกไปข้างนอกเหรอ
‎ใช่ ต้องไปซื้อของขวัญ
‎- ฉันไปด้วย ‎- โอเค
‎เจ็บนะ
‎เอ่อ
‎ขอโทษ
‎ไม้กายสิทธิ์หรือกระต่าย
‎นั่นสิ เอาทั้งสองอย่างไปเลย
‎นี่ ตอนที่…
‎ตอนเธอคบกับวิกเตอร์
‎ได้ใช้อะไรพวกนี้กับเขาไหม
‎ก็นะ
‎ไม่เคยใช้
‎เขาไม่เคยขอให้ฉันใส่สายคาด
‎เธอก็รู้ว่าฉันจะสื่ออะไร
‎เธอดูมีลับลมคมในมากเรื่องวิกเตอร์
‎ก็ไม่แปลกถ้าฉันจะสงสัย
‎เธอไม่เคยบอกฉันด้วยซ้ำ ‎ว่าใครเป็นฝ่ายรุกก่อน
‎นานเป็นชาติแล้ว ฉันจำไม่ได้หรอก ‎ว่าเราทำอะไรบนเตียงบ้าง
‎ไม่เอาน่า พยายามเข้าใจฉันหน่อยสิ
‎เธอคือเทพีแห่งเซ็กซ์ อะโฟรไดรต์เมืองมาดริด
‎ไอดอลผู้ซาบซ่านของฉัน
‎และฉันก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอันนี้มีไว้ทำอะไร
‎บอกตามตรงฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
‎วาล
‎นี่ไม่ใช่การแข่งขันนะ
‎ถ้าเคมีเข้ากันได้ จะต้องไปสนใจอะไรอีก
‎ฉันทำตัวงี่เง่าอยู่ใช่ไหม
‎สุดๆ เพราะความไม่มั่นใจในตัวเอง ‎ที่เธอเป็นมานานนั่นแหละ
‎แต่เทพีแห่งเซ็กซ์กับอะโฟรไดต์เมืองมาดริด ‎คือเรื่องจริง
‎ดูสิ
‎ฉันหวังว่าวันนึงเธอจะเห็นตัวเองในแบบที่ฉันเห็น
‎- สวัสดี เอเลน่า ‎- ไง
‎คอลเลคชั่นของเอริก้า ลัสต์ ‎กับลูซี่ บลัชที่ฉันสั่งไว้อยู่ไหน
‎คุณลืมสินะ
‎(แม่เป็นแม่ที่ยอดเยี่ยมที่สุดในโลก)
‎สวัสดีค่ะ
‎โทษที ฉันไม่สนใจ
‎ไม่ค่ะ เดี๋ยวก่อน
‎ฉันการ์เมนค่ะ
‎การ์เมนเหรอ
‎แฟนบอร์ฮา
‎ลูกชายฉันไม่มีแฟนหรอกจ้ะ
‎ขอโทษค่ะ
‎นี่อพาร์ตเมนต์ห้องสามบีใช่ไหมคะ
‎- ใช่ ‎- โอเค
‎งั้นลูกชายคุณก็มีแฟนค่ะ
‎ถ้ามีฉันต้องรู้สิ ฉันเป็นแม่เขานะ
‎ฉันรู้ค่ะ ฉันมีอะไรกับเขา
‎ไม่ใช่เหรอ
‎การ์เมน
‎ผู้หญิงคนนี้เป็นใคร
‎ใช่ ฉันเป็นใคร
‎นี่คือการ์เมน
‎เข้ามาสิ นั่งก่อน
‎นั่งๆ
‎คุณนอนในที่แบบนี้ได้ ‎แต่เรื่องมากเรื่องหาอพาร์ตเมนต์ใหม่เนี่ยนะ
‎ผมอธิบายได้นะ
‎โอเค อยากฟังใจจะขาดแล้ว
‎- เอากาแฟสักหน่อยไหม ‎- ไม่เป็นไรครับแม่ ขอบคุณนะ
‎- คุณล่ะเอาไหม ‎- ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณ
‎เอาล่ะ อธิบายมา
‎- โอเค ‎- ว่าไง
‎โทษที เอากล้วยทอดราดน้ำผึ้งไหม
‎- น่าอร่อยจัง ขอบคุณครับแม่ ‎- ลูกก็รู้ว่าแม่รักลูก
‎ขอบคุณครับ
‎ขอบคุณค่ะ
‎คุณชอบแบบนี้มากกว่าอยู่กับฉันจริงๆ เหรอ
‎- อันนี้เหรอ ‎- ไม่ใช่
‎ใช้ชีวิตเหมือนวัยรุ่นที่แม่เข้ามาในห้อง ‎ทั้งที่ไม่เคาะประตูได้ต่างหาก
‎- แม่มาเอาผ้าไปซักจ้ะ ‎- นี่ครับ มีถุงเท้าอยู่ตรงนี้ด้วย
‎- แล้วก็เอานี่ไปด้วย ‎- คุณพระ
‎งั้นก็โอเค
‎- พวกเขาเป็นพ่อแม่ผมนะ ‎- และฉันเป็นแฟนคุณ
‎เคยกินหรือยัง
‎- นี่ล้อฉันเล่นใช่ไหม ‎- เปล่านะ มันอร่อยจริงๆ
‎ปูรี
‎การ์เมน
‎ลองนึกภาพว่าวิวที่บ้านตัวเองเป็นแบบนี้สิ
‎จริง
‎ทำไมภาพถ่ายของคนอื่นถึงดูดี๊ดูดี ‎แต่ของฉันทุเรศตลอดเลย
‎พวกนั้นใช้ฟิลเตอร์ไง
‎- สาวสวยคนนี้เป็นใคร ‎- แฟนเก่าของวิกเตอร์
‎ไม่สิ เพื่อนเขาต่างหาก
‎ก็เธอไม่ได้สวยขนาดนั้นหรอก
‎ฉันไม่เป็นแบบนี้ตอนเดินนะ
‎จะบอกฉันได้หรือยังว่าเราจะไปไหน ทำอะไร
‎เราได้บัตรคอนเสิร์ตที่ร้านฟูล่ามา
‎เซอร์ไพรส์
‎ฉันรู้ว่าเธอบอกว่าเธอไม่เป็นไร ‎แต่เธอดูหงอยๆ นะ
‎เราเลยอยากช่วย
‎ขอบใจนะ
‎ถ้าเธอไม่อยากไป เราไม่ไปก็ได้นะ ‎หาอะไรดื่มอยู่ที่นี่ก็ได้
‎ไม่ก็ลองไปดูว่ามันจะเป็นยังไง
‎เธออาจจะสดชื่นขึ้น แล้วก็ได้เจอสาวๆ ด้วย
‎ไม่ก็ไปบ้านฉัน สั่งพิซซ่ามากิน
‎- แน่นอน ‎- ฉันอยากกินคาร์โบนาร่า
‎ถามจริง แผนของเราคือทำให้เนเรียสดใส
‎แต่ตอนนี้เธอกลับอยากทำให้พวกเราดิ่งไปด้วย
‎เป็นอะไรกันไปหมดเนี่ย
‎คือว่า…
‎ฉันไม่รู้ว่าบอร์ฮาพร้อมจะทุ่มเทหรือเปล่า
‎ฟังนะ ถ้าบอร์ฮาไม่พร้อมจะทุ่มเท ‎ในสิ่งที่เธอต้องการ
‎ทั้งๆ ที่เธอเป็นยอดหญิงผู้น่าทึ่ง บางทีเธอน่าจะ…
‎เป็นอะไรอีกเนี่ย
‎ฉันเพิ่งคิดได้ว่าเธอพูดถูก ‎ฉันไม่มีความมั่นใจในตัวเอง
‎- พอเป็นวิกเตอร์ เลยยิ่งแย่เข้าไปใหญ่ ‎- ถูกต้อง
‎- พวกเธอคิดงั้นเหรอ ‎- ใช่
‎ปัญหาคือตัวฉันเองสินะ
‎เอาล่ะ
‎ฉันอยากคบกับโอลก้า
‎นั่นไง โทษที พูดต่อเลย
‎ตั้งแต่ลาออกมา ‎ฉันก็สนใจแต่ธุรกิจของตัวเองจนละเลยโอลก้า
‎- และตอนนี้ก็เป็นฝ่ายโดนเมินซะเอง ‎- เธออาจจะยังเจ็บอยู่
‎ไม่ก็เพราะฉันไม่สามารถพูดว่า ‎"ฉันรักคุณ" หรือ "ฉันชอบคุณ" ได้
‎ช่างหัวคอนเสิร์ตเถอะ มากับฉันดีกว่า
‎- ว้าว ‎- สุดยอดเลย
‎เห็นมาดริดได้ทั่วเลย
‎- และห่างไปอีกหนึ่งก้าวคือ… ‎- ความเวิ้งว้าง
‎ฉันพาเธอมาที่นี่เพื่อให้เห็นภาพ
‎ไม่ได้พามาดื่มหรอกเหรอ
‎นั่นก็ใช่ แต่ตอนนี้ชีวิตเรากำลังอยู่ในช่วง
‎ที่เรากำลังถูกทดสอบจิตใจ
‎แล้วข้างล่างนั้นคืออะไร
‎การเป็นผู้ใหญ่
‎- ไม่นะ ‎- ไม่แย่ขนาดนั้นหรอกน่า
‎สาวๆ ฉันจะเป็นคุณป้าเท่ๆ ที่เดินทางไปรอบโลก
‎และกิ๊กกั๊กกับผู้ชายวัยเกษียณแซ่บๆ
‎ฉันอยากเป็นผู้หญิงที่สง่างาม
‎ที่จัดงานอีเวนต์สุดเลิศ ‎แบบที่จะไปอยู่ในนิตยสารได้
‎เธอทำได้แน่
‎ขอแค่ไม่ลงเอยแบบแม่บอร์ฮา ฉันก็พอใจแล้ว
‎แล้วเธอล่ะ
‎เธอหมดรักฉันในตอนที่ฉันต้องการเธอ
‎คุณพระคุณเจ้า
‎เธอหันหลังให้ฉัน
‎เธอหมดรักฉันในตอนที่ฉันคาดไม่ถึงที่สุด
‎ตอนที่ฉันรักเธอสุดใจ ‎เธอกลับไม่รับรู้มันอีกต่อไปแล้ว
‎ฉันนึกว่าตัวเองแกร่งที่สุด
‎แต่ฉันรู้สึกถึงหัวใจตัวเองแล้ว
‎เธอบีบมันแรงเหลือเกิน หยุดเถอะ ที่รัก
‎ถ้าเธอต้องการ ฉันยอมรับก็ได้ว่าเธอพูดถูก
‎วิกเตอร์ครับ มีคนมาหาคุณ
‎ขอบคุณค่ะ
‎ขอเวลาเดี๋ยว
‎เธอหมดรักฉันในตอนที่ฉันคาดไม่ถึงที่สุด
‎ตอนที่ฉันรักเธอสุดใจ…
‎เซอร์ไพรส์จัง
‎ฉันเอาของมาคืนค่ะ
‎แน่ใจนะ
‎ฉันไม่ควรหาคำจำกัดความให้กับความสัมพันธ์ ‎เพียงเพราะอยากรู้สึกดีกับตัวเอง
‎มันควรจะเป็นอีกแบบ
‎ฉันอยากไม่เป็นอะไร
‎และฉันจำเป็นต้องอยู่ด้วยตัวเอง
‎แน่ใจเหรอ
‎ผมเริ่มจะเบื่อเรื่องดราม่าพวกนี้แล้วนะ
‎ฉันก็เหมือนกัน
‎เพราะงั้นหยุดเดินเป็นวงกลมน่าจะดีที่สุด
‎ลาก่อน วิกเตอร์
‎เธอหมดรักฉันในตอนที่ฉันต้องการเธอ
‎ในตอนที่ฉันต้องการเธอที่สุด
‎เธอหันหลังให้ฉัน
‎เธอหมดรักฉันในตอนที่ฉันคาดไม่ถึงที่สุด
‎ตอนที่ฉันรักเธอสุดใจ
‎เธอกลับไม่รับรู้มันอีกต่อไปแล้ว
‎ฮัลโหล
‎(กำลังเผยแพร่)
‎(เผยแพร่เว็บไซต์แล้ว)
‎โอลก้า ฉันชอบคุณ
‎โอลก้า
‎สาวๆ ฉันรู้ว่าฉันอยากเป็นคุณป้าแบบไหน
‎ฉันอยากเล่าเรื่องราว ‎การผจญภัยของตัวเองให้ลูกหลานฟัง
‎แต่ก็ไม่หยุดผจญภัย
‎มีอะไร
‎เรียบร้อย ขอมีความสุขกับบ้านใหม่นะคะ
‎- ขอบคุณมากครับ ‎- ขอบคุณ
‎ยินดีด้วยค่ะ
‎โอ๊ย
‎โคมไฟๆ
‎และบ้านฉันจะเต็มไปด้วยหนังสือ ‎เป็นบ้านสุดวินเทจ
‎ซึ่งหลายๆ เล่ม
‎จะเป็นหนังสือที่ฉันเขียนเอง
‎เธอต้องไม่เชื่อแน่ว่าใครโทรมาหาฉัน
‎ไม่นะ
‎บ้าเอ๊ย
‎ไม่นะ
‎ไม่
‎มาแล้ว
‎ฉันไม่มีขนมปัง
‎ส่วนไวน์ก็มีแต่ไวน์แดง เพราะฉันไม่ดื่มไวน์ขาว
‎แต่ถ้าคุณอยากดื่มเบียร์ ฉันมีนะคะ
‎- หรือน้ำเปล่าหรือ… ‎- ไม่เป็นไรค่ะ วาเลเรีย
‎ใช้เวลาไม่นานหรอก
‎เราได้ยินเรื่องความสำเร็จ ‎ของ "อิมโพสเตอร์" มา
‎ยังคิดอยู่ไหมฉันทำพลาดที่ทิ้งข้อเสนอคุณมา
‎ค่ะ
‎แต่เราจะไม่ทำพลาดซ้ำสอง
‎เราอยากซื้อลิขสิทธิ์และตีพิมพ์มัน
‎โดยใช้ชื่อฉันเหรอ
‎"อิมโพสเตอร์" โดยวาเลเรีย เฟอร์ริซ
‎ขอตัวแป๊บนะคะ
‎ว่าไงคะ คุณจะตัดสินใจยังไง
‎ค่ะ ฉันรับข้อเสนอ
‎อร่อยไหม
‎เต็มสิบไม่หักเลยค่ะ
‎คำบรรยายโดย: พรสุดา โนกา