‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎มันเหมือนเธอ…
‎- สาวๆ ฉันไปก่อนนะ ‎- โอเค
‎- พรุ่งนี้ขอให้โชคดี ‎- ขอล่ะ ฉันกังวลจะตายแล้วเนี่ย
‎ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย ‎ไม่ต้องห่วง เธอเก่งที่สุด
‎- รักนะ ‎- มันต้องออกมาดีแน่
‎- ถึงบ้านแล้วส่งข้อความมาด้วยนะ ‎- ได้เลย
‎- ข้อความสั้นๆ ‎- ใช่ๆ
‎- บาย ‎- บาย สาวๆ
‎บายจ้ะ ที่รัก
‎- ฉันก็จะไปแล้ว ‎- โอเค ส่งข้อความมานะ โอเคไหม
‎- ได้ ‎- ดี
‎- เอาล่ะ เธอก็ไปเถอะ ‎- ไปแล้วนะ
‎- จะกลับไปทำอะไรเหรอ ‎- เธอก็รู้นี่ น่ารำคาญจริงๆ
‎- บาย ‎- บาย
‎ผมเลิกงานตอนตีสองครึ่ง ‎เผื่อคุณอยากไปหาอะไรดื่ม
‎หา
‎ขอโทษครับ
‎ทำไมไม่ตอบ
‎สวัสดี ให้พี่ไปส่งไหมน้อง
‎อะไร อายเหรอจ๊ะ
‎ผู้หญิงทุกคนที่แกฆ่าคือแรงบันดาลใจของฉัน
‎อะไรกัน ไม่ไว้ใจพวกเราเหรอ
‎เราดูเหมือนพวกลักพาตัวหรือไง
‎ไม่เห็นต้องไปปกป้องคนที่ทำร้ายคนอื่น
‎ผู้บุกรุกมาที่นี่เพื่อจัดการแก
‎จะไปไหน
‎ถึงจะใส่กระโปรงสั้น ก็ไม่ควรตกเป็นเหยื่อ
‎ถึงปากจะแต้มลิปสติก ก็ไม่ควรตกเป็นเหยื่อ
‎ต้องไม่ตกเป็นเหยื่อ
‎ต้องไม่ตกเป็นเหยื่อ ไม่เป็นเหยื่อ ไม่อีกแล้ว
‎- อย่ามายุ่งกับฉัน ‎- นังโง่
‎นังบ้า
‎ต้องไม่ตกเป็นเหยื่อ ไม่เป็นเหยื่อ ไม่อีกแล้ว
‎ต้องไม่ตกเป็นเหยื่อ ไอ้พวกเวร ‎ไม่เป็นเหยื่อ ไม่อีกแล้ว
‎(เพื่อนกันตลอดไป - ถึงบ้านแล้ว ปลอดภัยดี)
‎(เนเรีย - ถึงบ้านแล้ว)
‎(การ์เมน - ถึงแล้วเหมือนกัน เพื่อนๆ )
‎(ลอล่า - ฉันก็ด้วย รักพวกเธอนะ ‎สาวแซ่บทั้งหลาย)
‎(การ์เมนซิลลา97 - ถึงบ้านแล้ว)
‎(ลูเซียนากา000 - เรียบร้อยดีไหม)
‎(การ์เมนซิลลา97 - ปลอดภัยหายห่วง)
‎(อายเลน - ถึงบ้านแล้ว ‎ลอร่า - กำลังเดินเข้าบ้าน)
‎(มาเรีย - แถวบ้านฉันปลอดภัยดี ถึงบ้านแล้ว)
‎(พอลล่า - ถึงบ้านแล้ว จุ๊บๆ )
‎(อัลม่า - ถึงบ้านแล้ว ‎เมาเท่น - ฉันถึงแล้ว เธอล่ะ)
‎(ซีเลีย - ถึงแล้ว ขอบคุณ ‎อัลม่า - ฉันถึงบ้านแล้ว ถึงแล้วทักมาบอกด้วย)
‎(ลู - ถึงบ้านแล้ว อยากนอนแล้ว ‎อีวา - ถึงบ้านแล้ว)
‎(อะเนลีส - ฉันปลอดภัยดี)
‎(ต้องไม่ตกเป็นเหยื่ออีก)
‎(สร้างจากนิยายโดยเอลิซาเบท เบนาเวนต์)
‎(2.5 หลอมละลายและระบายออก)
‎เช้าตรู่แบบนี้คุณก็ยังหล่อขนาดนี้ได้ยังไง
‎- หรืออาจจะเพราะฉันยังตื่นไม่เต็มตา ‎- ก็อาจจะใช่ นอนต่ออีกหน่อยเถอะครับ
‎วันนี้ผมอยากไปไวเพราะต้องเตรียมประชุม
‎ไม่เป็นไร ฉันจะลุกแล้ว ‎เราจะได้กินมื้อเช้าด้วยกัน
‎- ผมดื่มกาแฟไปแล้ว ‎- จริงเหรอ
‎ผมไม่ชอบกินมื้อเช้าตอนเช้าเกินไป
‎ฉันไม่รู้ว่าคุณต้องตื่นแต่เช้า
‎ถ้ารู้ เมื่อวานคงมาหาคุณให้ไวขึ้น
‎การประชุมไหน ‎ก็ไม่ทำให้ผมเสียใจที่คุณมาผมเมื่อคืน
‎- ผมต้องไปแล้ว ‎- จริงเหรอ
‎- ใช่ วาเลเรีย ‎- งั้นเหรอ ไปสิ
‎จะว่าอะไรไหมถ้าฉันขอหาอะไรกินที่นี่หน่อย
‎ถ้าไม่ได้กินมื้อเช้าฉันจะไม่เป็นผู้เป็นคนน่ะ
‎ได้สิ ตามสบายเลย
‎หลังจากนั้นฉันจะกลับบ้านไปทำงาน
‎ยอดขายเพิ่มขึ้นแล้ว เลิศมาก
‎ยังไม่อยากเชื่อเลย ‎ว่าคนที่ฉันไม่รู้จักอ่านหนังสือฉันด้วย
‎ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ‎ฉันอาจจะต้องเริ่มเขียนเล่มที่สองแล้ว
‎คุณอาจจะต้อง…
‎ทำแบบนั้น
‎อิมโพสเตอร์
‎บอกทีว่าคุณมีชา
‎- ไม่ ‎- ไม่มีเหรอ
‎ผมมีบลูเบอร์รี่ ข้าวโอ๊ต
‎แล้วก็น่าจะมีเมล็ดเจียเหลืออยู่นิดหน่อย
‎ไปแล้วนะ
‎บายครับ
‎บายค่ะ
‎ตายจริง
‎("อิมโพสเตอร์" - รีวิวใหม่)
‎(- ฉันอ่านรวดเดียวจบ ‎- ภาคสองจะออกเมื่อไหร่)
‎(เพื่อนกันตลอดไป - "อิมโพสเตอร์" ‎อยู่ในกู๊ดรี้ดส์แล้ว)
‎(คืนนี้มาฉลองกัน วันฮาโลวีน)
‎สวัสดีค่ะ
‎สวัสดีครับ ‎ยินดีด้วยกับการเริ่มงานวันแรกของเจ้านาย
‎น่ารักจังเลย
‎ฉันตื่นเต้นมากจนเหงื่อแตกไม่หยุด ‎นี่ชุดใหม่ซะด้วยสิ
‎ว้าว คุณดูดีมากเลย
‎- ผมอยากให้เจ้านายประทับใจ ‎- คุณทำสำเร็จแล้ว
‎- ผมซื้อกาแฟมาฝากด้วย ‎- น่ารักที่สุด มานี่เลย
‎- ฉันมีเรื่องอยากให้คุณช่วย ‎- โอเค
‎- ตั้งใจฟังนะ โอเคไหม ‎- ครับ
‎"ยินดีต้อนรับเข้าทีม" หรือ…
‎"ยินดีต้อนรับเข้าที่ม"
‎- แบบไหนดี ‎- เหมือนกันทั้งสองแบบเลย
‎ไม่สิ ที่รัก อันนึงฉันพูดแบบเป็นกันเอง ‎แต่ไม่ถึงขนาดเป็นเพื่อนกัน
‎ส่วนอีกอันดูหนักแน่นแต่ก็เข้าใจได้
‎โอเค ลองพูดอีกทีซิ
‎จะพูดแล้วนะ ตั้งใจฟังล่ะ
‎- "ยินดีต้อนรับเข้าทีม" ‎- อันนี้คือเป็นเองแบบเพื่อน
‎ไม่ใช่ แบบหนักแน่นแต่ก็เข้าใจได้ต่างหาก
‎- "ยินดีต้อนรับเข้าทีม" ‎- คุณดูไม่ออกเหรอว่ามันเหมือนกัน
‎ไม่เหมือน "ยินดีต้อนรับเข้าทีม" ‎หรือ "ยินดีต้อนรับเข้าทีม"
‎- คุณทำตัวเองสับสนแล้วนะ ‎- ช่างมันเถอะ
‎ใจเย็นๆ ดื่มกาแฟก่อน…
‎ขอโทษค่ะ
‎เรื่องรายงาน ฉันเขียน ‎เรื่องการบังคับการจำนองมาหลายสัปดาห์แล้ว
‎เลยสงสัยว่ามีอย่างอื่นให้ฉันทำบ้างไหมคะ
‎คุณคิดว่างานคุณน่าเบื่อไหม
‎ไม่อยู่แล้วค่ะ
‎ชงกาแฟให้หน่อย
‎มาเริ่มกันเลย
‎อย่างที่รู้ ในสัปดาห์นี้เรากำลังจะเซ็นสัญญา ‎ข้อตกลงกับพาร์ทเนอร์ของสำนักกฎหมายปราก้า
‎- งั้นก็ต้องชงกาแฟเพิ่มสินะ ‎- ว่าไงนะ
‎ฉันพูดว่า "งั้นฉันจะไปชงกาแฟมาเพิ่มค่ะ"
‎แล้วก็อาจจะต้องมีการจัดเลี้ยงและถ่ายภาพด้วย
‎โมนิก้าพูดถูก
‎งานเลี้ยงอะไรแบบนั้นเหรอ
‎ไม่ค่ะ ฉันว่าไม่ต้องถึงขั้นเลิศหรูอลังการก็ได้
‎เป็นงานที่จัดขึ้นเพื่อชื่นชมสำนักกฎหมายนั้น
‎พวกเขาจะได้รู้สึก ‎ว่าพวกเขาสำคัญและได้รับการดูแล
‎แต่ไม่ต้องอึกทึกเกินไป
‎ฉันจัดการให้ได้นะคะ
‎ฉันชอบนะ
‎ความคิดริเริ่มและความกระตือรือร้น
‎ขอบใจนะโมนิก้า
‎หวังว่าตอนเขียนรายงานจะทุ่มเทได้แบบนี้บ้างนะ
‎เอาล่ะ…
‎ยินดีต้อนรับเข้าทีม
‎ยินดี โธ่เว้ย
‎ไม่เอาน่า ตั้งสติหน่อย
‎ยินดีต้อนรับเข้าทีม
‎ยินดี ทำอะไรของฉันเนี่ย ยินดี…
‎อรุณสวัสดิ์ ‎นึกว่าคุณมีประชุมทีมตอนเก้าโมงครึ่งเสียอีก
‎ใช่ค่ะ แต่บอร์ฮาจะมาสายนิดหน่อย ‎ฉันอยากรอเขาก่อนน่ะ
‎วันแรกก็มาสายเลยเหรอ
‎เขามีปัญหานิดหน่อย
‎เริ่มตอนนี้เลยไม่ได้เหรอ
‎ฉันรักเธอ
‎เห็นข้อความของการ์เมนหรือยัง
‎ไม่
‎- โอ๊ะโอ ‎- มีอะไร
‎มีอะไร
‎- หนังสือของเธอ… ‎- ทำไม
‎อยู่ในกู๊ดรี้ดส์แล้ว
‎- ใช่ ‎- พูดจริงเหรอ
‎งานนี้เธอได้ดังแน่ สาวน้อย
‎ถ้าไม่เหนื่อย ฉันคงกระโดดสูงกว่านี้อีก
‎แล้วแต่เลย
‎- นี่ ‎- หา
‎ในนี้ไม่หนาวไปหน่อยเหรอ
‎เครื่องทำความร้อนเสียน่ะ
‎แต่ฉันไม่เป็นไร สบาย
‎- จริงเหรอ ‎- เธอไม่เป็นงั้นเหรอ
‎- ก็ไม่เชิง ‎- ว่าแต่ เธอเป็นยังไงบ้าง
‎- ได้คุยกับเนเรียหรือยัง ‎- ยัง
‎นางทำตัวปกติ แต่ฉันว่านางเกลียดฉัน
‎- นางไม่เกลียดเธอหรอก ‎- ฉันทำตัวทุเรศน่ะ
‎- ฉันมันทุเรศ ‎- โอเค
‎- ทุเรศสุดๆ ‎- โอเคๆ
‎เธอทำตัวแย่ๆ ใส่ฉันตั้งหลายครั้ง ‎แต่ฉันก็ไม่เกลียดเธอ
‎- แต่เธอควรคุยกับเนเรียนะ ‎- อือ
‎แล้วนี่ฉันได้รับเกียรติอะไรเหรอ ‎ปกติเธอกินมื้อเช้าตอนเที่ยงนี่
‎ฉันผิดเหรอที่เป็นพวกชอบใช้ชีวิตตอนกลางคืน ‎ในโลกของคนตื่นเช้า
‎- ไม่มีน้ำตาลทรายบดหรอ ‎- มีแต่น้ำตาลทรายดิบ
‎เอาใส่ชูโรสไม่ได้
‎อย่างน้อยฉันก็มีอะไรหวานๆ
‎ที่บ้านวิกเตอร์มีแต่อาหารเพื่อสุขภาพ
‎วิกเตอร์กล้าดียังไงถึงทำให้เธอตื่นแต่ไก่โห่ ‎แบบไม่มีอาหารตกถึงท้อง
‎เงียบไปเลย ฉันได้รู้แล้วว่าเขาเป็นพวกตื่นเช้า
‎เป็นประเภทที่พร้อมลุยตั้งแต่เจ็ดโมงเช้า ‎อย่างกับตื่นมาตั้งสองชั่วโมงแล้ว
‎น่ารักจัง ‎เธอเหมือนฮีโร่ในหนังเรื่อง "เลดี้ฮอว์ก" เลย
‎- เขาบอกให้ฉันอยู่ที่บ้านเขาต่อได้ ‎- ตายแล้ว
‎รู้งี้ไปกินชูโรสที่บ้านเขาดีกว่า
‎เขากล้าปล่อยให้ฉันอยู่ที่บ้านเขาคนเดียว
‎ห้อมล้อมไปด้วยอาหารเพื่อสุขภาพและข้าวโอ๊ต ‎แต่กลับบอกไม่ได้ว่าความสัมพันธ์ของเราคืออะไร
‎อะไร
‎ฟังนะ
‎เป็นไปได้ไหมที่เธอหมกมุ่น ‎เรื่องชื่อเรียกความสัมพันธ์ของเธอกับวิกเตอร์
‎เพราะเธอไม่อยากรู้ว่า
‎ถ้าอยู่ตัวคนเดียวเธอจะเป็นยังไง
‎(ฉันอยู่คนเดียวได้ไหมนะ ไว้คืนนี้จะลองคิดๆ ดู)
‎(วันฮาโลวีน)
‎มาแล้ว
‎- แต่นแต๊น ‎- ว้าว
‎เดี๋ยว
‎- ชาร์ลี แชปลินเหรอ ‎- วันฮาโลวีน
‎เอดการ์ แอลลัน โพต่างหาก ดูนะ
‎"อีกาเอ่ยว่า 'กา'"
‎"กา ๆ "
‎เธอต้องอธิบายชุดตัวเองไปทั้งคืนแน่
‎- แล้วทำไมเธอยังไม่แต่งตัว ‎- ฉันคือคนตายทั้งเป็น
‎- สวัสดี ‎- เธอก็ไม่แต่งตัวเหรอ
‎จะแต่งไปเพื่ออะไร ‎ที่นี่คนเขาไม่ค่อยฉลองวันฮาโลวีนหรอก
‎เพราะมันสนุกกว่าการไปเยี่ยมหลุมฝังศพ ‎ปู่ย่าตายายเราไง
‎ฟังนะ เกราโชเหรอ
‎- เอดการ์ แอลลัน โพ ‎- บอกแล้วไง
‎การให้เกียรติคนตายเป็นธรรมเนียมที่ดีงาม
‎นางปีศาจ
‎ปิตาธิปไตยสุดคลาสสิก
‎เซ็กซี่เสมอ ไม่เคยเสื่อม
‎ถามจริง พวกเราจะไปออกไปข้างนอก ‎แล้วปาร์ตี้กันไม่ใช่เหรอ
‎น้ำมูกฉันไหล
‎แล้วก็ฉันเป็นแม่มด ‎เพราะวันนี้ฉันทำตัวไม่ดีใส่บอร์ฮา
‎แค่ดียังไม่พอ เราต้องเป็นที่สุด
‎ขอโทษที่มาสายครับ
‎เราต้องเป็นที่หนึ่ง
‎พูดอะไรหน่อยสิ
‎ค่ะ
‎บอร์ฮาคะ ‎คราวหน้าพยายามมาให้ตรงต่อเวลาหน่อยนะ
‎การมาให้ครบองค์ประชุมตอนเช้าเป็นเรื่องสำคัญ
‎- แต่ผมเพิ่งมาจาก… ‎- เรื่องนั้นไว้ก่อนเถอะ
‎บอร์ฮา เราคุยกันได้ใช่ไหม เพราะว่า…
‎บอร์ฮา อย่าเพิ่งไป
‎- ผมไม่อยากมาสายแล้ว ‎- วันนี้ฉันเพิ่งได้เริ่มงานวันแรกนะ
‎ผมก็เหมือนกัน แล้วคุณก็เป็นคน ‎บอกให้ผมกลับไปเปลี่ยนชุดด้วย
‎ฉันรู้ แต่ออร์ตาจ้องฉันเขม็งเลย ‎ฉันไม่อยากดูไม่ดี
‎ผมคิดมาตลอด ‎ว่าคุณจะเป็นหัวหน้าที่ดีเพราะคุณยุติธรรม
‎และไม่มีวันเหยียบหัวใครเพื่อเอาตัวรอด
‎ผมคิดแบบนั้นมาตลอด แต่ไม่แล้วล่ะ
‎วันหนึ่งเรายังสาว
‎แต่วันต่อมา ‎ขออยู่บ้านกินเกาลัดคั่วดีกว่าออกไปข้างนอก
‎- นี่ไม่ใช่ฮาโลวีนแบบที่ฉันคิดไว้เลย ‎- ไม่เลย
‎ต้องอย่างนี้สิ
‎- ใช่ ขอด้วย ‎- แหงล่ะ
‎ก็เป็นกันซะอย่างนี้
‎ถ้าพูดถึงทนายความ พวกเธอนึกถึงอะไร
‎- ทนายโทงเทงเหรอ ‎- ขอค้าน ศาลที่เคารพ
‎พวกเธอนี่ฮากันจริงๆ
‎ฉันขอโทษ
‎ชอบบริษัทไหมล่ะ
‎ก็…
‎เบื่อเขียนรายงานแล้วเหรอ
‎ยังไงก็เถอะ ไม่ต้องห่วง แค่งานชั่วคราว
‎- เดี๋ยวก็ดีขึ้นเหรอคะ ‎- แน่นอนสิ
‎จากเขียนรายงาน ‎จะเปลี่ยนไปเป็นอ่านและเน้นคำแทน
‎อันนี้ ฉันดื่มแบบใส่นมถั่วเหลืองและมีโฟม
‎ชีวิตที่เหลือของฉันจะเป็นแบบนั้นแหละ
‎แล้วเรื่องที่อยู่ใหม่ล่ะ
‎(โอลก้า - เป็นไงบ้าง ‎อยากออกไปดื่มเบียร์วันฮาโลวีนด้วยกันไหม)
‎โอลก้า เดี๋ยวฉันโทรกลับนะ
‎มีคนใช้กาแฟของฉัน
‎ถ้าเป็นพวกคุณสองคนล่ะก็ ซื้อมาคืนฉันด้วย
‎(เนเรีย)
‎ฟังนะ ถ้าวันไหนเธออยากมาบ้านฉัน
‎ก็มาอยู่แล้วก็ทำงานได้ ‎แม้แต่ตอนที่ฉันไม่อยู่บ้านก็ได้หมด
‎โอเค ขอบคุณ
‎ทำไมคนไม่ถือสาอะไรแล้ว ‎เวลามีคนมาอยู่บ้านตัวเอง
‎ทั้งๆ ที่ตัวเองไม่ได้อยู่ด้วย
‎นางพูดถึงวิกเตอร์ แต่สำหรับฉัน ฉันถือนะ
‎ถ้าการที่บ้านเป็นพื้นที่ส่วนตัว ‎ไม่ได้สื่อว่าคนสองคนคบกัน
‎แล้วอะไรที่สื่อแบบนั้น
‎ฉันคิดเสมอว่าการฉี่ต่อหน้ากันได้คือถือว่คบกัน
‎ฉันจริงจังนะ มันเป็นช่วงเวลาส่วนตัว ‎ที่เรามีร่วมกันหลังผ่านช่วงตื่นเต้นๆ ไปแล้ว
‎แต่มีความรักอยู่
‎ฉันคิดว่าการได้ไปเจอครอบครัวเขา ‎นั่นแหละของจริง
‎ซึ่งบอร์ฮา ‎ยังไม่เคยพาฉันไปเจอครอบครัวเขาเลย
‎ไปเที่ยวพักร้อนด้วยกัน
‎มันให้ความรู้สึกเหมือนอยู่ด้วยกันไง
‎ฉันใช้เวลาช่วงสุดสัปดาห์กับบอร์ฮา ‎แต่นั่นไม่ใช่การพักร้อน
‎ไม่ใช่
‎ปกติเขาแทบไม่ค้างคืนด้วยซ้ำ
‎- หา ‎- อือ
‎ขนาดเซอร์คิโอยังค้างคืนเลย
‎- จริงเหรอ ‎- แน่นอน
‎เขาไม่ทิ้งอะไรไว้ที่นี่เลย ไม่ว่าจะแปรงสีฟัน
‎หรือเสื้อเผื่อไว้เปลี่ยนตอนทำกาแฟหก
‎เอาวะ
‎- ทำอะไรน่ะ ‎- ส่งข้อความหาเขา
‎เขาต้องมาที่นี่ ยกโทษให้ฉัน ร่วมรักกับฉัน
‎เหมือนที่คู่รักจริงๆ จังๆ เขาทำกัน
‎แล้วเราล่ะ
‎ฉันกลับได้นะ
‎- ตอนนี้เลยเหรอ ‎- ได้เลย
‎ยังพอมีเวลาดื่มก่อนเขาจะมาถึงนะ
‎โอเค งั้นเร็วเลย
‎ดื่มฉลองให้กับความสำเร็จของ "อิมโพสเตอร์"
‎- ใช่ ‎- ได้ไปอยู่ในกู๊ดรี้ดส์ ปังแน่ค่ะ
‎ขอบคุณ
‎สุดยอด
‎เธอคู่ควรที่ประสบความสำเร็จกับหนังสือเล่มนี้ ‎และเล่มอื่นๆ ที่จะตามมา
‎นี่แต่งเป็นโจรสลัดเหรอ
‎บอกแล้วไง
‎ฮาโลวีนนิดๆ หน่อยๆ
‎ได้เห็นพวกเราในสภาพคนแก่ น่ากลัวสุดๆ
‎- ไม่จริงน่า ‎- จริงสิ
‎ไม่
‎พิจารณาจากการที่ฉันเป็นพวกนอนดึก ‎และเขาเป็นพวกตื่นเช้า
‎ส่งข้อความหาเขาตอนนี้จะดึกไปไหม
‎ไม่มีคำว่าดึกเกินไป
‎สำหรับการได้คั่วกันหรอกย่ะ
‎ตามสถิติของทินเดอร์น่ะนะ
‎- ฉันจะไปเจอเซอร์คิโอ ‎- ตอนนี้เนี่ยนะ
‎ตอนนี้แหละ
‎(วิกเตอร์)
‎(มาหลอกหรือเลี้ยงที่บ้านฉันไหมคะ)
‎ฉันว่าเธอมีแขกนะ
‎ให้ตาย
‎ไงคะ
‎สวัสดี
‎เข้ามาสิ
‎บอร์ฮา ฉันขอโทษจริงๆ คุณพูดถูกแล้วล่ะ
‎ฉันทำตัวไม่ยุติธรรมเลย ‎ขอโทษสำหรับทุกอย่างที่เกิดขึ้น
‎ฟังนะ
‎- ผมจะทำผิดพลาด ‎- ไม่ค่ะ
‎ทุกคนล้วนเคยผิดพลาด
‎แต่อย่ามาสั่งสอนผมถ้าผมไม่สมควรได้รับมัน
‎โอเค
‎ฉันไม่ได้พูดแบบนี้เพราะอยากคืนดี
‎แต่ไอเดียของคุณตอนประชุมน่าประทับใจมากเลย
‎- อะไร พูดไปงั้นหรือเปล่า ‎- เปล่าสักหน่อย
‎จริงๆ นะ
‎ฉันดีใจมากที่รับคนมีความสามารถเข้าทีมมา
‎ทีมที่ทำงานและทีมส่วนตัวของฉัน
‎คุณร้อนแรงจัง
‎ฉันร้อนแรงเพราะคุณ
‎ไม่ ผมพูดจริงๆ
‎คุณตัวร้อน
‎- ฉันรู้สึกแย่มากเลย ‎- จริงเหรอ
‎ฉันเปิดแอร์แรงเกินไป
‎- โอ้โห ‎- ขอโทษ ฉันขอโทษ
‎มานี่เลย
‎- หนาวจัง ‎- นอนลง
‎นั่นแหละ
‎- ที่รัก ฉันคิดๆ ดู… ‎- ว่าไง
‎อุบัติเหตุเรื่องเสื้อคุณที่เกิดขึ้นวันนี้
‎ฉันว่าคุณควรจะ.…
‎เย็นเฉียบเลย
‎นั่นแหละประเด็น
‎- มีพาราเซตามอลไหม ‎- ที่โต๊ะข้างเตียง
‎ที่รัก ฉันคิดว่าบางที
‎คุณน่าจะเอาของมาไว้ที่บ้านฉันบ้าง
‎พวกน้ำยาจำกัดคราบสินะ
‎ไม่ใช่สิ ตาบ๊อง ของของคุณต่างหาก ‎ฉันแบ่งลิ้นชักให้คุณได้นะ
‎- กินยาก่อน ‎- โอเค
‎ให้ตาย
‎แบบนั้นแล้ว เวลาคุณทำกาแฟหก
‎จะได้มีเสื้อเปลี่ยนที่นี่เลย
‎เหมือนที่นี่
‎เป็นบ้านของคุณ
‎เป็นความคิดที่ดีมาก
‎จริงเหรอคะ
‎- ครับ ‎- แน่ใจเหรอ
‎รักเลย
‎เหรอ จริงเหรอ
‎- ครับ ‎- ที่รัก เยี่ยมไปเลย
‎- แต่คุณไม่พร้อม ‎- ไม่พร้อมเลย
‎- นอนเถอะ ‎- มานี่สิ
‎- หนาวจัง ‎- ซุกผ้าห่มไว้
‎ดีจังที่คุณอยู่ด้วย
‎ถ้าเธออยู่
‎เธอจะไม่เปลี่ยนไป
‎ทีนี้ก็นอนหลับพักผ่อนซะนะ
‎เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมโทรหา โอเคไหม
‎จะไปแล้วเหรอ
‎ใช่ ก็คุณต้องนอนพัก
‎ใช่ แต่ฉันป่วย คุณควรอยู่ดูแลฉันสิ
‎- ฉันอาจจะเป็นอะไรไปก็ได้ ‎- การ์เมน แค่หวัดเอง
‎ไม่ตายง่ายๆ หรอก
‎นี่คุณพูดจริงหรือเปล่าเนี่ย
‎- ให้นั่งเฝ้าคุณ ผมไม่เอาด้วยหรอก ‎- แต่…
‎แล้วผมก็ไม่ได้บอกแม่ไว้ก่อนด้วย ‎ว่าจะไม่กลับไปนอนบ้าน
‎พักผ่อนเถอะ
‎- เดี๋ยวพรุ่งนี้คุณก็หายเป็นปลิดทิ้งแล้ว ‎- ค่ะ
‎เหงื่อแตกให้เต็มที่เลย
‎โอเค
‎ไปนะที่รัก
‎แน่ใจนะว่าไม่อยากได้อย่างอื่น
‎วาล
‎ผมอ่านหนังสือคุณแล้ว
‎ฉันขอโทษ
‎ทุกอย่างในที่คุณเขียนคือเรื่องจริงเหรอ
‎ค่ะ
‎อาดรี ตอนนั้นพวกเราระหองระแหงกันอยู่
‎และฉันอยากเล่าเรื่องจริง
‎- อือ ‎- สิ่งที่เกิดขึ้นกับเราก็เป็นเรื่องจริง
‎ใช่ คุณก็เลยต้องเอา ‎เรื่องเราไปโพนทะนาให้ทั้งโลกรู้สินะ
‎อยู่กับผมมันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ
‎ฉันไม่เขียนแบบนั้นสักหน่อย
‎ก็ใช่ไง คุณมัวแต่สนใจเรื่องบนเตียง
‎สุดพิเศษที่ผู้ชายคนนั้นทำกับคุณ ‎ตอนที่คุณยังแต่งงานกับผมอยู่
‎เขาว่ากันว่า "รู้หน้าไม่รู้ใจ"
‎ไม่นึกเลยว่าจะได้เอาวลีนี้มาใช้กับคุณด้วย
‎เราระหองระแหงกันอยู่หลายเดือน ‎คุณไม่สัมผัสหรือช่วยเหลือฉัน…
‎แทนที่จะแก้ปัญหาของเราด้วยกัน ‎คุณกลับไปนอนกับคนอื่น
‎- ฉันไม่คิดแก้ตัว ฉันทำไม่ถูกต้อง ‎- ไม่ถูกต้องงั้นเหรอ
‎วาล ที่คุณทำมันเป็นเรื่องเหลือรับ
‎ผมนึกว่าคุณรักผม แต่คุณโกหกผม
‎- เพียงเพราะคุณอยากรู้สึกดีขึ้น ‎- ไม่
‎- ฉันทำไปเพราะฉันอึดอัด ‎- นี่แหละโลกแห่งการเป็นผู้ใหญ่
‎บางครั้งเราจม
‎บางครั้งเราลอย และอาจจะโดนคลื่นซัดไป
‎แต่ไม่ได้หมายความว่า ‎เราต้องทำคนอื่นซวยไปด้วย
‎ฉันจะไม่ยอมรับความผิดนี้
‎อะไรที่ตายไปแล้วก็คือตายไปแล้ว
‎เก็บสำบัดสำนวนนั้นไปใช้ ‎ในนิยายเรื่องต่อไปของคุณเถอะ
‎คุณทำเกินไปแล้ว
‎- ผมเนี่ยนะ ‎- ใช่
‎โทษที ผมลืมไปว่าตัวเองเป็นสามีหน้าโง่
‎คุณไม่ใช่สามีฉันแล้ว ‎และไม่ได้เป็นมานานมากแล้วด้วย
‎อยากรู้ไหมว่าคุณเป็นอะไร
‎ของเล่นของเขา
‎แต่ปัญหาไม่ใช่ผมหรือวิกเตอร์ ‎มันคือคุณต่างหาก และคุณก็รู้อยู่แก่ใจ
‎เด็กเห็นแก่ตัวอายุเกือบ 30 ‎ที่ใช้ชีวิตอยู่ในโลกนิยายของตัวเอง
‎ไม่ต้องห่วง ผมจะกลับอยู่พอดี
‎จบบทแบบค้างคาดีกว่าอยู่แล้ว
‎เธอเบื่อที่จะรักฉันแล้ว
‎เธอไม่เคยกล้าพอหรอก
‎ฉันรู้ว่าเธอจะไม่ลั่นไก
‎ไม่เห็นต้องพยายามขนาดนั้นเลย
‎เพราะเราตายทั้งเป็นกันอยู่แล้ว
‎เพราะอะไรกัน
‎ที่รัก
‎เพราะอะไรกัน
‎คุณส่งข้อความมาบอกว่าคุณมีไวน์อยู่ขวดหนึ่ง
‎ซึ่งฉันมีจริงๆ
‎แต่ดื่มไปแล้ว
‎โทรเรียกผมให้มาดูแลคุณเหรอ
‎ฉันกินเกาลัดแล้วก็ดื่มไวน์หรูๆ
‎ฉันโทรเรียกคุณออกมา ‎เพื่อทำให้ฉันรู้สึกเป็นสาวอีกครั้ง
‎ผมพอจะคิดออกแล้วว่าจะทำยังไง
‎เซอร์ไพรส์
‎- ให้ฉันเหรอ ‎- ครับ
‎ชอบไหม
‎ชุดเดรสเหรอ
‎ผมอยากให้คุณใส่ชุดนี้ ‎ตอนผมพาคุณไปเจอเพื่อนๆ ผมวันอาทิตย์นี้
‎ใส่แล้วคุณต้องสวยมากแน่เลย
‎ขอบคุณค่ะ แต่ฉันมีชุดไว้ใส่ตอนวันอาทิตย์แล้ว
‎ใช่ แต่พวกมัน…
‎พวกเขาอยู่ในแวดวงการเงิน ‎จะแต่งตัวแบบนั้นไปมันก็…
‎แบบนั้นคือแบบไหน
‎- คุณก็รู้ ‎- ฉันไม่รู้ บอกมาเถอะ
‎คุณมีสิทธิ์เลือกชุดให้ฉันใส่แล้วสินะ
‎ลอล่า อย่าคิดแบบนั้นสิ
‎ฟังนะ ถ้าคุณอยากเล่นแต่งตัว ก็ไปซื้อตุ๊กตานู่น
‎- ผมว่าผมกลับดีกว่า ‎- เห็นด้วยค่ะ
‎อือ
‎อือๆ เลือกชุดนอนให้ฉันก่อนกลับก็ได้นะ
‎ไม่เหรอ
‎เขาเจ็บปวด เวลาคนเราเจ็บปวด ‎ก็มักจะพูดอะไรโดยไม่ทันคิด
‎ฉันใช่ของเล่นของคุณหรือเปล่า
‎คุณเพิ่งกลับมาจากเบอร์ลิน
‎ฉันเป็นผู้หญิงแต่งงานแล้วที่อยู่ในช่วงวิกฤต
‎ฉันเป็นของเล่นของคุณใช่ไหม
‎ลืมสิ่งที่อาเดรียนพูดไปเถอะ
‎ทำไมไม่ตอบล่ะ
‎คุณเคยเป็นของเล่นของผม
‎เยี่ยม
‎- แต่แค่ช่วงแรกๆ ‎- อย่าบอกนะ
‎ว่าหลังจากนั้นคุณก็เริ่มเปลี่ยน ‎และเริ่มรู้สึกอะไรต่างๆ
‎- เหมือนในนิยายเลย ‎- ทำไมคุณถึงวิเคราะห์ทุกอย่างอยู่เรื่อย
‎ใครสนว่าเอเดรียนพูดว่าไง
‎- ผมก็แค่บอกความจริงกับคุณ ‎- คุณก็พูดง่ายสิ
‎คุณไม่เคยมีความสัมพันธ์จริงๆ จังๆ ‎แค่เล่นๆ ไปเท่านั้น
‎ไปซะ
‎ฉันอยากอยู่คนเดียว
‎เอดการ์ แอลลัน โพ
‎ฉันทนที่ต้องอยู่ใกล้ๆ เธอไม่ไหว
‎หรือแม้แต่ตอนนึกภาพเธอ
‎ถึงฉันจะพูดสิ่งที่เธออยากได้ยิน
‎ฉันเบื่อที่ต้องเห็นหน้าเธอ
‎ฉันเบื่อที่ต้องรักเธอ
‎แต่ฉันก็พาตัวเองกลับมาทุกบ่าย
‎ยังสถานที่แห่งความเจ็บปวดของทุกคน
‎ตอนนี้ฉันสับสน เลยดื่มล้างใจ
‎แต่ไม่เคยได้บอกเธอออกไปว่าเพราะอะไร
‎ที่รัก
‎เพราะอะไรกัน
‎จมอยู่ในบ่อน้ำตา
‎เฝ้าถามหยดน้ำตา
‎ถ้าเรานั้นแสนเศร้า
‎เราก็คงต้องเศร้าต่อไป
‎(เด็กเห็นแก่ตัวอายุเกือบ 30)
‎(ผมนึกว่าคุณรักผม)
‎(คุณโกหกผม)
‎(คุณเป็นของเล่นของเขา)
‎และจมอยู่ในอดีต
‎เฝ้าถามอดีต
‎ถ้าเราเป็นเพียงอดีต
‎เราก็จะเป็นเพียงอดีตต่อไป
‎มาแล้ว
‎ยินดีต้อนรับ
‎สวัสดี
‎โอเค แบบนั้นแหละ
‎ฉันจัดโต๊ะไว้ให้เธอแล้ว
‎อยู่ได้นานเท่าที่เธอต้องการเลย
‎- ขอบคุณ ‎- ไม่ต้องขอบคุณหรอก
‎ยังไงซะที่นี่ก็ยังเป็นบ้านของเธอ
‎ถ้าอยากค้างคืน…
‎ตอนกลางคืนเงียบกว่า ‎ฉันกลับไปทำงานที่ห้องฉันได้
‎เธอว่าไงฉันก็ว่างั้น
‎สบายดีนะ
‎ฉันดีใจที่เธอมา
‎และฉันขอโทษที่ทำตัวแย่ๆ
‎รู้แล้ว วันต่อมาเธอก็บอกฉันเลย ‎ทั้งโทรมาและส่งข้อความมาบอก
‎ไม่ต้องคิดมากแล้ว
‎งั้นก็โอเค
‎รู้สึกแบบนั้นจริงๆ เหรอ
‎เธอบอกว่าเธอเสียใจ
‎แต่รู้สึกแบบนั้นจริงๆเหรอ
‎ใช่
‎บางครั้งเธอก็เย็นชา
‎และบางครั้งฉันก็โง่
‎แต่อะไรๆ ก็เปลี่ยนแปลงได้
‎แม้แต่งานของเธอก็ด้วย เนเรีย
‎เธอเรียนกฎหมายเพราะพ่อแม่อยากให้เรียน
‎เอาเถอะ ฉันจะไปหาอะไรดื่ม ‎เธอจะได้ทำงานสงบๆ
‎ทำไมถึงไปบอกเธอว่าเธอเป็นของเล่นของคุณ
‎- ก็ผมไม่อยากโกหก ‎- ไม่นะ
‎ถ้าคุณอยากมีความสัมพันธ์
‎จงอย่าใช้ความซื่อสัตย์ ‎มาเป็นข้ออ้างให้ตัวเองจะพูดอะไรก็ได้
‎- รู้จักไหม สิ่งเล็กๆ ที่เรียกว่าชั้นเชิงน่ะ ‎- โอเค
‎คุณคิดว่าผมไม่รู้เหรอว่าความสัมพันธ์คืออะไร
‎มาถามฉันเนี่ยนะ
‎ฉันคิดว่าในสถานการณ์ทั้งหมดนี้ ‎เธอทุ่มไปเยอะกว่าคุณมาก
‎และเสียเยอะกว่ามากเช่นกัน
‎เรื่องนั้นผมรู้
‎งั้นคุณก็น่าจะรู้นี่ว่ามันก็ปกติที่เธอจะไม่มั่นใจ
‎โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตอนนี้
‎โอเค เรื่องนั้นผมเข้าใจ แต่ผมไม่เข้าใจ ‎ว่าทำไมต้องทำให้มันซับซ้อนด้วย
‎จะไม่ง่ายกว่าเหรอ ถ้าไม่มีเรื่องดราม่า
‎งั้นคุณก็ไม่ควรไปยุ่งกับ ‎ผู้หญิงแต่งงานแล้วที่ไม่มั่นคง
‎ซึ่งกำลังอยู่ในวิกฤตทางหน้าที่การงาน
‎(บอร์ฮา - เป็นไงบ้าง)
‎(การ์เมน - เหงา…)
‎(ดีขึ้นแล้ว ขอบคุณ…)
‎(โอลก้า - ไม่ได้รับสองสาย)
‎(ยังมีชีวิตอยู่ไหม ‎หรือแค่ไม่อยากออกไปกินเบียร์)
‎เนเรีย หยุดทำงาน เก็บของ ‎ฉันคิดอะไรออกแล้ว ฉันจะโทรหาการ์เมน
‎(ยินดีด้วย วาเลเรีย ‎"อิมโพสเตอร์" วาเลเรีย เฟอร์ริซ)
‎("อิมโพสเตอร์" รีวิวใหม่)
‎(ฉันอ่านรวดเดียวจบ)
‎(เหมาะอ่านตอนพักร้อนมาก ‎ภาคสองจะออกเมื่อไหร่)
‎(ฉันชอบตัวละครมากเลย ‎อยากรู้จักคนเฮงซวยแบบเขาบ้างจัง)
‎วาเลเรีย
‎วาล
‎วาล ไม่เอาน่า
‎- ไง ‎- ลงมา
‎- ทำไมล่ะ ‎- มาเถอะน่า
‎- ไว้จะเล่าให้ฟัง ‎- หนาวจัง
‎ใจเย็น ขอฉันหยิบเสื้อโค้ทก่อน เดี๋ยวลงไป
‎- เร็วเข้า ‎- เยี่ยม
‎- นี่คือที่ที่ฉันกับอาดรี… ‎- มีเซ็กส์กันเป็นครั้งแรก
‎เธอเล่าให้เราฟังหลายรอบมาก
‎จนอีกนิดจะเหมือนฉันเป็นคนที่อยู่ในรถแล้ว
‎วิกเตอร์เล่าเรื่องอาเดรียนให้ลอล่าฟัง
‎เขาเป็นเพื่อนฉันน่ะ
‎อาเดรียนบอกว่าฉันทำตัวเหมือนอยู่ในนิยาย
‎เธอควรเลิกกังวลเรื่องตัวละครรอง
‎และมาสนใจว่าใครกันแน่คือนางเอก ‎และเธอต้องการอะไร
‎เราคิดว่าพาเธอมาที่นี่น่าจะดี
‎เพราะนี่คือที่ที่เธอเริ่มต้นกับอาเดรียน
‎ซึ่งตอนนี้มันจะเป็นที่ที่เธอได้บอกลาเขา
‎มันจบแล้ว วาล
‎เอาล่ะ จะทำทั้งทีก็ต้องทำให้ถูกต้อง
‎- มาเถอะ ‎- อย่างถูกต้องที่สุด
‎- อะไรเหรอ ‎- มาเถอะมากับเรา
‎มานี่หน่อย
‎- ขึ้นไปเลย ‎- อือ
‎- อะไร ‎- ขึ้นไปยืนบนม้านั่ง
‎- จะบ้าเหรอ ‎- เรียกเสียงฮาให้พวกเราหน่อย
‎- ตะโกนออกมาเลยว่าอยากเปลี่ยนอะไร ‎- ไร้สาระ
‎- อย่าลงมานะ ‎- รู้ไหมอะไรที่ไร้สาระ
‎แยกกันอยู่มาตั้งหลายเดือน ‎แต่ยังสวมแหวนแต่งงานอยู่ไงล่ะ
‎วาล แหกปากเลย
‎ฉันอยากไม่เป็นไร
‎- ไม่ได้ยินเลย ‎- ดังอีก
‎ฉันอยากไม่เป็นไร
‎- ตะโกนออกมา ‎- แหกปากเลย
‎ฉันอยากไม่เป็นไร
‎ฉันอยากเลิกสนใจว่าคนอื่นจะคิดยังไง
‎ฉันอยากมีความสุขกับตัวเองและชีวิตของฉันเอง
‎ฉันอยากรู้ว่าตัวเองเป็นใคร วาเลเรียเป็นใคร
‎ไม่ใช่วาเลเรียกับอาเดรียน ‎ไม่ใช่วาเลเรียกับวิกเตอร์ ไม่ใช่
‎วาเลเรีย
‎สุดยอด
‎แบบนั้นแหละ
‎- เก่งมาก ทำดีมาก ‎- สุดยอดเลย
‎ต่อกันเลย ต่อไปใคร
‎- ฉันๆ ‎- ตอนนี้เหรอ
‎- ฉัน ‎- ทุกคนเลยเหรอ
‎ดูนะ
‎ฉันอยากอยู่กับบอร์ฮา
‎- โอเค ‎- ฉันอยากตื่นมาเจอเขาทุกวัน
‎ทุกวัน
‎และฉันอยากให้เขาดูแลฉันตอนฉันป่วย
‎ใช่แล้ว ทำได้ดีมาก
‎- นั่นแหละที่ฉันต้องการ ‎- โอเค ตาฉัน
‎- โอเค ‎- ลุยเลย
‎ฉันอยากทิ้งเซอร์คิโอ
‎คุณพระช่วย
‎ฉันให้คำแนะนำคนอื่นเก่ง
‎แต่ทำไมพอเป็นเรื่องตัวเองถึง…
‎ฉันอยากเป็นอิสระอีกครั้ง
‎ฉันอยากไปเที่ยว
‎- ว้าว ‎- เยี่ยม
‎สุดยอด
‎- รู้สึกดีโคตรๆ ‎- ใช่ไหมล่ะ
‎- ไปสิ ‎- หา
‎ตาเธอแล้ว
‎- ใช่ ‎- ถามจริง
‎- จริง ‎- จริงจัง
‎พวกเธอนี่มันขี้เว่อร์ชะมัด
‎เอาล่ะ
‎ฉันอยากเลิกเป็นคนเย็นชา
‎ดีมาก
‎และฉันไม่อยากเป็นทนายแล้ว
‎ฉันโคตรเกลียดมันเลย
‎นั่นแหละ
‎เธออยากทำอะไร
‎ฉันอยากเป็น
‎นักจัดงานอีเวนต์
‎- จริงเหรอ ‎- สุดยอด
‎คาดไม่ถึงเลยแฮะ
‎แต่…
‎ฉันทำแล้วมีความสุขแถมทำได้ดีด้วย ‎ฉันอาจจะเปิดบริษัทของตัวเองก็ได้
‎ฉันวางแผนธุรกิจมาสักพักแล้ว ‎และมันก็ดูจะเป็นไปได้
‎ถ้าจะมีใครที่ทำงานนี้ได้ดี ก็ต้องเป็นเธอนั่นแหละ
‎ขอบคุณ
‎นักจัดงานอีเวนต์
‎ฉันจะพานางไปด้วย
‎เก่งมากสาวๆ เราพูดออกมาหมดแล้ว
‎ทีนี้ก็เหลือแค่ต้องทำให้ได้
‎ต้องทำให้ได้
‎ฉันเบื่อที่ต้องรอคอยอยู่ตลอด
‎ลุยกันเลย
‎ฉันหน่ายที่ต้องคอยเสาะหา
‎พอกันที ฉันพร้อมแล้ว
‎ฉันจะบอกเลิกเธอ
‎บาดแผลทั้งหมดหายดีแล้ว
‎ฉันเหวี่ยงตัวเองเข้าไปตามทางของฉัน
‎เป็นชิ้นส่วนเล็กๆ น้อยๆ เป็นแก้วร้าวๆ
‎เลือดในร่างกายกู่ร้อง "แสงสว่าง" ‎ราตรีจึงร่ำไห้
‎ฉันจะโผบินขึ้นฟ้า ก้มมองดูเธอร่วงหล่น
‎ฉันจะตื่นให้เต็มตา จะไม่ละสายตาไปไหน
‎ฉันจะบอกเลิกเธอ
‎และทำให้โซฟาลุกเป็นไฟ…
‎- ชุดนี้ไม่ใช่ของฉัน ‎ - แต่…
‎แล้วก็ไม่ใช่ของคุณเช่นกัน
‎ผมไม่เข้าใจ
‎ในที่สุดเราก็ได้เป็น…
‎นั่นแหละปัญหา
‎เราอยาก "เป็น" มานานเหลือเกิน
‎นานจนสายเกินไปที่จะเป็นได้จริงๆ
‎เธอ ลบเส้นทางของฉันออก ‎เราจะเริ่มใหม่ตั้งแต่ต้น
‎ขวดเหล้ามากมายกองอยู่ที่หน้าบ้านฉัน
‎พร้อมข้อความเดิมๆ กลัวการใช้ชีวิต
‎มันคือรหัสผ่านเข้าใช้เว็บไซต์เช่าอพาร์ตเมนต์
‎อยากมาอยู่กับฉัน ‎ในอพาร์ตเมนต์ที่ใหญ่กว่านี้ไหมคะ
‎แน่นอน
‎ขอตัวแป๊บนะคะ
‎โมนิก้า
‎ขอบคุณนะ สมบูรณ์แบบ ปังจริงๆ
‎ฉันขอลาออก
‎- หา ‎- ฉันจะลาออก
‎ฉันเรียนกฎหมายเพราะพ่อแม่ แต่ฉันเกลียดมัน
‎แล้วก็ฉันชื่อเนเรีย
‎ฉันเบื่อที่ต้องรอคอยอยู่ตลอด
‎- เลิศ ‎- แม่เจ้า
‎แด่งานแต่งของเรา
‎แด่การแต่งงานของเรา
‎- สวยจังเลย ‎- ใช่
‎- งามสุดไรสุด ‎- ขอบคุณนะ วาล
‎ฉันรักพวกเธอ
‎ทั้งปวงเพื่อหนึ่งเดียว
‎ฉันจะไม่หันกลับไปมอง
‎เธอมันไม่เคยรู้จักพอ
‎ต้องตายก่อนถึงจะเริ่มใหม่ได้
‎และทำให้โซฟาลุกเป็นไฟ…
‎คำบรรยายโดย: พรสุดา โนกา