‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(โตรยาเดลิเวอรี่)
‎อย่ายุกยิก คุณขี่มอเตอร์ไซค์อยู่นะ
‎ตอนรถออกตัวอย่าทำแบบนี้นะ ผมรู้จักคุณดี
‎(โทรหาบอร์ฮา)
‎(บอร์ฮา - สายไม่ว่าง)
‎(ดิแอซแอนด์แอสโซสิเอทส์)
‎(ถึงเนเรีย ทางบริษัทยังไม่มีตำแหน่งว่างให้คุณ)
‎(ร้านหนังสือลาลา)
‎(เอลิซาเบท เบนาเวนต์ ‎"อัน กูเอนโต เพอร์เฟกโต")
‎ฉันว่าฉันมาที่นี่บ่อยกว่าลูกค้าคนอื่นแน่ๆ เลย
‎เคยมาแล้วเหรอคะ
‎ทุกสัปดาห์เลยล่ะ
‎ฉันเป็นนักเขียน
‎เพิ่งตีพิมพ์หนังสือไปด้วย
‎เรื่องนี้เหรอคะ ขายดีเป็นเทน้ำเทท่าเลย
‎ไม่ใช่ค่ะ ร้านคุณไม่มีหรอก ฉันทำขายเองน่ะ
‎เผยแพร่แบบสื่อออนไลน์
‎ฉันยอมเสี่ยง
‎เพื่อแลกกับการได้เป็นตัวของตัวเอง และได้…
‎ทั้งหมด 32.90 ค่ะ
‎เอาถุงไหม
‎ไม่ค่ะ
‎ไม่เป็นไร ขอบคุณ
‎(ไง วาเลเรีย เฟอร์ริซ)
‎(ชำระเงินสำเร็จ)
‎ขอบคุณค่ะ
‎ขายไปกี่เล่มแล้วคะ
‎(สร้างจากนิยายโดยเอลิซาเบท เบนาเวนต์)
‎ใครที่มีหมายเลขนี้ จะได้เครื่องดื่มฟรี
‎(2.3 หนังสือไม่ได้เป็นแค่หนังสือ)
‎- เจ็ด ‎- ไม่นะ
‎สาม
‎ใช่เลย
‎จำนวนหนังสือที่ฉันขายได้คือสามเล่ม
‎- น่าสมเพชจริงๆ ‎- แล้วคาดหวังไว้ยังไงล่ะ
‎- เป็นหนังสือขายดีในหนึ่งในสัปดาห์เหรอ ‎- นี่ให้กำลังใจเหรอ
‎แผนการตลาดที่ฉันกับบอร์ฮา ‎ช่วยเธอทำยังไม่คืบหน้าเท่าไร
‎เขายังไม่รับโทรศัพท์เธออีกเหรอ
‎เขาไม่ปล่อยให้เสียงเรียกเข้าดัง หรือให้ ‎ฝากข้อความ แบบ "โทษที ผมยุ่งอยู่" ด้วยซ้ำ
‎- ตัดสายกันไปดื้อๆ เลย ‎- เธอบอกว่า 45 ใช่ไหม
‎- หมายเลข 55 ‎- มาเลยจ้า
‎แล้วก็นะฉันอ่านหนังสือเธอแล้ว ‎และฉันก็บอกเธอไปแล้วด้วยว่าฉันชอบมาก
‎ไม่ได้พูดไปงั้นหรอกเหรอ
‎เธอทำให้ฉันเป็นเพื่อนสายซั่มในตำนาน ‎ฉันจะไม่ชอบได้ไง
‎ฉันอ่านตั้งสองรอบแน่ะ
‎จริงเหรอ ‎เพราะเธอไม่มีเงินไปซื้อเล่มอื่นอ่านสินะ
‎ก็ใช่ และเพราะฉันหยุดอ่านมันไม่ได้
‎- จริงเหรอ ‎- เธอพูดว่าอะไรนะ
‎ฉันอ่านรวดเดียวจบเลย
‎เพราะบอร์ฮาไม่ยอมคุยกับฉัน ‎เลยมีเวลาว่างเยอะน่ะ
‎บ้าเอ๊ย
‎- อะไร ‎- หนึ่ง สอง และสาม
‎- สามเล่มที่ขายได้คือพวกเธอนี่เอง ‎- แล้วครอบครัวเธอล่ะ
‎ฉันไม่ได้บอกพวกเขาน่ะ อาเดรียนก็ด้วย
‎ในหนังสือมีเรื่องที่ฉันนอกใจอยู่ ‎เขาจะเกลียดฉันไปตลอดชาติได้น่ะสิ
‎เธอน่าจะใช้อภิสิทธิ์ศิลปินตั้งแต่แรก
‎รู้งี้เผยแพร่แบบใช้นามแฝงซะก็ดี
‎ไม่ต้องห่วง ไม่มีใครรู้เรื่องหนังสือเธอหรอก
‎- เพื่อน ‎- ก็แค่ในช่วงนี้
‎ยอดขายน่ะมันต้องใช้เวลา
‎บางครั้งเราก็คาดหวังกับตัวเองมากเกินไป
‎มาเลย ไง
‎ยี่สิบเก้า
‎ฟังนะ ได้ยินเมื่อกี้ไหม ‎มันไม่ใช่แค่หมายเลขหรอก
‎มันคือเส้นตายของความสำเร็จ
‎- ยี่สิบเก้าน่ะเหรอ ‎- เธอถึงได้เครียดไง
‎และก็เป็นเหตุผลว่าทำไมการนำเสนองานของฉัน ‎ถึงไม่กระเตื้องสักที
‎- ฉันเมาจนตามเธอไม่ทันแล้ว ‎- ฉันจริงจังนะ
‎เธอไปพักร้อนครั้งล่าสุดเมื่อไหร่ ‎เธอล่ะสัมภาษณ์งานไปกี่งานแล้ว
‎ฉันเป็นคนเดียวที่รู้สึกกดดันว่าต้อง ‎ประสบความสำเร็จก่อนอายุ 30 คนเดียวเหรอ
‎พออายุ 30 คนจะมองว่าเราเป็นมดลูกเดินได้
‎เพื่อนร่วมงานฉันบอกว่า ‎ผู้หญิงที่เป็นผู้สร้างกับผู้ให้กำเนิดไม่เหมือนกัน
‎อย่างกับว่าเราเป็นทั้งสองอย่างไม่ได้งั้นแหละ
‎- ไม่ก็ไม่เป็นสักอย่าง ‎- บิงโก
‎- ใครพูด "บิงโก" คะ ‎- ไม่ใช่ค่ะ
‎- เอามือลง ‎- นี่ค่ะ บิงโก
‎- เธอบิงโกแล้วน่ะ ‎- เข้าใจผิดเฉยๆ ค่ะ
‎- ไปนั่งที่โต๊ะตรงนั้นกันดีกว่า ‎- ก็ได้ๆ
‎- โอเค ‎- ฉันพาเธอไปไหนไม่ได้เลย
‎- มาร้องเพลงกัน ‎- เอาๆ
‎- ดื่มนี่หมดฉันก็จะไปแล้ว ‎- น่าอายจริงๆ
‎- หยุดนะ ‎- ให้ฉันแก้ผ้าเหรอ
‎- ใช่ ‎- งั้นแค่ถอดเสื้อก็ได้
‎- เสร็จแล้วไปกินมื้อค่ำกันเถอะ ‎- ฉันต้องไปฮูปเดต ขอใหม่ในทินเดอร์น่ะ
‎เธอตามเทรนด์แอปพวกนี้ทันได้ยังไงกัน
‎ก็ตามกระแสไปไงจ๊ะ เพื่อน
‎เซอร์คิโอไม่ติดต่อมาเลยเหรอ
‎เขาเทฉันล่ะ
‎แบบนั้นก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ
‎ฉันก็ต้องไปเดตเหมือนกัน
‎มื้อค่ำกับวิกเตอร์ คิดว่านะ
‎"คิดว่านะ" งั้นเหรอ
‎- ใส่อะไรเพิ่มเข้าไปเนี่ย ‎- ผงกะหรี่
‎ไม่นะ ใส่ไปทำไม อี๋จะตาย
‎ผมได้สูตรมาจากเบอร์ลิน
‎- งั้นเหรอ ‎- ใช่
‎แล้วได้อะไรมาอีกบ้าง
‎- หนังเริ่มแล้ว ‎- ฉันไม่สน
‎- เราจะพลาดตอนต้นเรื่องที่สำคัญนะ ‎- แล้วไง
‎ไปกันเถอะ
‎ในนี้บอกว่ามันเหมือนบัลเลต์
‎ค่ะ เป็น "สวอนเลค" ‎เวอร์ชั่นที่มีการเต้นแบบร่วมสมัยด้วย
‎ไม่ใช่บัลเลต์แบบยืนบนนิ้วเท้า ‎แต่ออกแนว อะไรเหรอ
‎มีอะไร
‎คุณสวยเกินไป
‎เธอต้องการอะไรแบบนั้นแหละ คู่นอน
‎วิกเตอร์เหมาะมาก ถ้าเธอไม่อยากผูดมัดน่ะนะ
‎จะได้หมดปัญหาเรื่องปวดหัวในความสัมพันธ์
‎แน่นอน ถูกต้องที่สุด ไม่ได้คบกันจริงจังก็ดีอย่างนี้
‎อย่าบอกจะว่าเธออยากจริงจัง
‎- เปล่าสักหน่อย ‎- แต่เธอคิด
‎- ไม่มีทาง ‎- ก็นางทำหน้าแบบนั้น
‎- หน้าแบบตอนหั่นหัวหอม ‎- แบบจริงจังด้วยนะ
‎- ภูมิแพ้ขึ้นตา ‎- ฉันไม่ทำแบบนั้นนะ
‎แหงล่ะ
‎นี่ นั่นวิกเตอร์นะ ฉันรู้จักเขาดี
‎อย่าหวังว่าจะได้กินมื้อสาย ‎หรือใช้เน็ตฟลิกซ์แอคเคาท์เดียวกัน
‎ก็ไม่ได้หวัง แค่สงสัยว่า ‎สิ่งเดียวที่เราชอบเหมือนกันคือเซ็กส์เหรอ
‎แล้วมีปัญหาอะไร
‎มันเป็นเรื่องใหม่สำหรับฉันไง
‎ฉันกำลังพยายามทำตัวให้ชิน ‎กับความสัมพันธ์แบบยืดหยุ่นนี่อยู่
‎ว่าแต่เธอบอกเจ้านาย ‎เรื่องมีคนเสนองานใหม่ให้เธอหรือยัง
‎- ไม่เอาน่า ‎- คุณพระ
‎- เปลี่ยนเรื่องปุบปับแบบนั้นเลย ‎- ก็แค่ถามเฉยๆ
‎จ้ะ ฉันรู้จ้ะ
‎เธอสั่งงานเกี่ยวกับฟิตเนสมาให้ฉัน
‎แล้วก็
‎ฉันได้เรียนโยคะฟลายฟรี ‎อยากไปเรียนตอนไหนก็ได้ด้วย
‎เหมาะเหม็ง วาลจะได้ยืดหยุ่นแล้ว
‎ใช่ไหม
‎เดี๋ยวนะ เราผ่านมาแล้วใช่ไหม
‎ใช่ เหมือนจะสามถนน…
‎งั้นตรงนี้ก็…
‎ตึกที่สาม นี่ไง
‎- หมายเลข 11 ที่นี่แหละ ‎- เดี๋ยวก่อน
‎- อะไรคะ ‎- ผมชอบเวลาคุณยิ้มแบบนี้
‎- ไม่ เดี๋ยวก่อน มีบางอย่างที่ฉันอยากทำ ‎- ผมก็ด้วย
‎สิ่งที่ฉันอยากทำไม่เกี่ยวกับเซ็กส์ค่ะ
‎แค่ตอนเริ่มต้นเท่านั้นแหละ โอเคไหม
‎- เข้าไปกันเถอะ ‎- ค่ะ
‎แน่ใจเหรอ
‎- แล้วที่นี่ล่ะ ‎- หมายความว่าไง
‎- มีอะไรเหรอ ‎- เดี๋ยวก็รู้ค่ะ เป็นเซอร์ไพรส์
‎- มีคนแนะนำมาเหรอ ‎- ไว้ฉันจะเล่าให้ฟัง
‎เห็นผู้หญิงคนนั้นไหม
‎นั่นลูนา มิเกล กวีคนโปรดของฉัน
‎- ผมรักบทกวี ‎- ค่ะ ใช่รู้
‎ตอนนี้เป็นการดื่มก่อนการอ่านบทกวีค่ะ
‎คนแปลกหน้ามาที่อพาร์ตเมนต์นี้เพื่อฟังเธออ่าน
‎เข้าใจแล้ว
‎- วิกเตอร์ เดี๋ยวคุณได้จำกลอนฉันได้ขึ้นใจแน่ ‎- ผมไม่เคยเบื่อเลยล่ะ
‎บอกแล้วไงว่าผมชอบบทกวี
‎- อยากกินอะไรไหม ‎- ไม่ค่ะ
‎งั้นคุณก็เคยมาที่นี่แล้ว ‎มาคนเดียวมันรู้สึกแปลกๆ เนอะ
‎- ปกติคู่รักจะมาด้วยกัน ‎- ก็เหมือนเราไง
‎ฉันหมายถึงคู่รักแบบคบกันน่ะ
‎มาการองนี่นา พวกเขาทำตามคำแนะนำผมด้วย
‎น่าทึ่งจริงๆ ที่คุณรู้จักลูนา มิกูเอลด้วย
‎ฉันชอบที่ได้รู้เรื่องใหม่ๆ เกี่ยวกับคุณ
‎เกี่ยวกับเรา สิ่งที่เราเป็นเหมือน
‎สิ่งที่เราเป็นจริงๆ
‎- ค่อยเป็นค่อยไป ‎- แน่นอนค่ะ
‎- เอาหน่อยไหม ‎- เอาสิ
‎ฉันชอบการค่อยเป็นค่อยไปนะ ‎แต่แบบที่รู้ว่ากำลังไปที่ไหน
‎ซึ่งทำให้ฉันสงสัย
‎ว่าคุณกับฉัน…
‎จะเริ่มอ่านบทกวีแล้วครับ
‎คุณกับผม
‎ควรไปหาที่นั่ง
‎ลอล่า คุยกันหน่อยได้ไหม
‎ภาษาไหนก็ได้ แต่ฉันไม่คุยกับคุณ
‎- ฉันโทรหาคุณทั้งสัปดาห์เลย ‎- อย่ามาโกหก
‎- คุณไม่ตอบข้อความผมเลย ‎- ข้อความอะไร
‎เซอร์คิโอ มันจบแล้ว เลิกพยายามเถอะ ‎คุณกับฉันไม่มีอะไรต้องคุยกันได้แล้ว
‎ผมขอแค่ห้านาที
‎คุณมีเวลาตั้งหลายเดือนแล้ว โทษที
‎ผมทิ้งมาร์ทาก็เพราะคุณ
‎เพราะผมอยากอยู่กับคุณ
‎ไม่มีอะไรจะพูดเลยเหรอ
‎ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
‎ค่ะ เรียบร้อยดี
‎ไปจากที่นี่กันเถอะ
‎วันนี้ฉันขอพูดให้ชัดๆ
‎ฉันจะพูดให้ชัดเจนแจ่มแจ้งเลยว่าฉันจะไปจากที่นี่
‎"เธอขอให้ฉันเขียนบทกวีที่สุขสันต์ ‎อยากให้ฉันพูดว่าอะไรล่ะ
‎ฉันเชื่อในความรัก
‎สิ่งที่ทำให้ฉันตื่นเต้นที่สุดในชีวิต ‎คือการกินพิซซ่าในวันอาทิตย์
‎ฉันชอบที่ได้สัมผัสสเปิร์มตรงหว่างขา
‎จนกระทั่งน้ำรักไหลออกมา หยดแล้วหยดเล่า ‎หล่นกระทบพื้นเย็นเยียบแห่งความฝัน
‎เธอขอให้ฉันเขียนบทกวีที่สุขสันต์…"
‎ฉันอยากยืดหยุ่น
‎แต่ก็อยากรู้ด้วยว่ามันจะไปทางไหน
‎ไว้ค่อยคุยกันทีหลังได้ไหม
‎เราไม่เคยคุยกันทีหลังสักครั้งเลย ‎เราอึ๊บกันอย่างเดียว
‎ขอโทษค่ะ
‎ลุกขึ้น
‎"ฉันอ่านหนังสือที่ตัวเอกฆ่าแมวตัวเอง"
‎ขอโทษที่เหยียบเท้าค่ะ ขอโทษจริงๆ
‎"ที่คนรักสองคนเลิกรา"
‎อย่าหัวเราะสิ
‎อย่าหัวเราะ ฉันจริงจังนะ
‎เราคบกันมาหลายสัปดาห์แล้ว ‎แต่ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุณชอบบทกวี
‎หลังคบอาเดรียนได้ไม่กี่สัปดาห์ คุณก็แต่งงาน
‎- ซึ่งไม่เห็นจะเข้าท่า ‎- เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับอาเดรียนสักหน่อย
‎เกี่ยวสิ คุณเอาแต่คิดถึงอดีตและอนาคต
‎และไม่ยอมสนุกกับระหว่างทาง
‎จะให้ฉันสนุกได้ยังไง ‎ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับคุณเลย
‎อาหารโปรดคุณฉันก็ไม่รู้
‎เซบิเช
‎- คุณดื่มกาแฟแบบไหน ‎- อเมริกาโน่ ไม่น้ำตาล
‎- จริงเหรอ ‎- จริงสิ
‎แล้ววันเกิดคุณล่ะ
‎สัปดาห์หน้า
‎แหงล่ะ
‎สัปดาห์หน้าจริงๆ นะ
‎หา
‎คุณราศีตุลย์เหรอ
‎โทษที
‎แล้วเขากำลังจะอายุเท่าไร
‎ไม่รู้สิ ฉันตกใจมากจนไม่ได้ถาม
‎นั่นสิ 35 ใช่ไหม
‎- น้อยกว่าที่คิดเนอะ ‎- ตาสีอ่อนนี่เชื่อไม่ได้เลย
‎แล้วเธอล่ะเป็นไงบ้าง
‎แห้งแล้งอย่างกับ ‎แม่น้ำแมนซานาเรสเลยค่ะ คุณเพื่อน
‎รู้ไหมว่าอะไรที่ทำให้ฉันรู้สึกแย่ที่สุด
‎ฉันวิจารณ์บอร์ฮา ‎แล้วตัวเองฉันเองล่ะมีอะไรบ้าง
‎อนาคตที่สดใสและสมองที่ปราดเปรื่องไง
‎ใช่ คนที่คิดแคมเปญดีๆ ไม่ออก
‎จำไว้นะ ช่วงเวลาที่ห่วยแตกที่สุด ‎ทั้งเรื่องหน้าที่การงานและชีวิตส่วนตัว
‎คือแรงบันดาลให้ฉันเขียน "อิมโพสเตอร์" ขึ้นมา
‎ก็จริง แต่ฉันต้องขายลิปสติก ‎ให้ได้มากกว่าสามแท่งนะ
‎ฉันส่งข้อความหาบอร์ยาและบอกให้ ‎เขาซื้อหนังสือสำหรับแคมเปญการตลาด
‎แต่รู้อะไรไหม เขาไม่ยอมรับสาย
‎("อิมโพสเตอร์" ขายได้สี่)
‎เขาเพิ่งกดซื้อหนังสือฉัน
‎อย่างน้อยฉันก็ได้รู้ว่าเขาเห็นข้อความฉัน
‎แล้วจะซื้ออะไรให้วิกเตอร์เหรอ
‎ทั้งหมดที่ฉันรู้เกี่ยวกับเขา ‎คือเขาชอบเซบิเชและกาแฟอเมริกาโน่
‎อย่าแม้แต่จะคิดว่าจะซื้อหนังสือทำอาหารให้เขา
‎ถ้ารู้ว่าพวกเราเป็นยังไงก็แน่ก็คงจะดี
‎- เรื่องนั้นมันเกี่ยวด้วยเหรอ ‎- เกี่ยวสุดๆ
‎นี่ ฉันซื้อ "เดอะ ไลท์ เยียร์ส" ให้เขาได้นะ ‎แต่มันมีภาคต่อน่ะสิ
‎นี่ฉันจะซื้อหนังสือให้เขาทั้งห้าเล่มเลยเหรอ
‎- อย่างกับขอแต่งงาน ‎- ก็นิดหน่อย
‎หรือเอาวรรณกรรมคลาสสิกแบบ ‎"สาวทรงเสน่ห์"
‎แต่มันดูไม่จริงใจเลย
‎สิ่งที่ฉันกับวิกเตอร์มีมันชักจะเสี่ยงเกินไป
‎เธอชอบหนัง ‎ที่เอาไปดัดแปลงปี 1995 หรือ 2005
‎โคลิน เฟิร์ธ
‎แต่ก็ไม่สำคัญหรอก
‎หนังที่เอางานวรรณกรรมไปดัดแปลง ‎โดนวิจารณ์ตลอดแหละ
‎อือ
‎ไม่ต้องซื้ออะไรให้เขาเลยก็ได้มั้ง ‎เพราะระหว่างฉันกับเขา มันไม่มีอะไรเลย
‎เลือกมาสักเล่มและเลิกจิตตกสักทีเถอะ
‎ไม่ มันไม่ใช่แค่หนังสือ
‎มันคือของขวัญในรูปแบบคำพูด ‎ความใกล้ชิด และช่วงเวลาต่างๆ
‎เป็นข้อความในตัวของมันเอง
‎"ข้อความในตัวมันเอง"
‎ใช่เลย
‎ใช่เลย ช่วงเวลา ข้อความในตัวของมันเอง
‎- ทำได้ดีมาก ฉันต้องไปทำงานแล้ว ‎- ฉันพูดอะไรไป
‎- รักนะ ขอบคุณมาก ‎- ช่วยฉันก่อนสิ
‎ไม่ได้
‎อยากได้อะไรเหรอคะ
‎(เซอร์คิโอ - สองสัปดาห์ก่อน)
‎(หลังจากนี้อีกหน่อย ผมอยาก…)
‎(มาร์ทาไม่ได้ทำงาน คงไปเจอกันยาก)
‎(ฉันมีนัดกับเพื่อนๆ )
‎(จะแวะไปตอนหกโมง ผมต้องการคุณ)
‎(หลังจากนั้น อยากกลับบ้านไปอาบน้ำ)
‎(บล็อกการติดต่อ)
‎เป็นอะไรหรือเปล่า
‎เป็นอะไรไป คุณดูแปลกๆ ตลอดทั้งบ่ายเลย
‎ไม่มีอะไร
‎ฉันไม่เป็นไร จริงๆ นะ
‎ผมอยู่นี่นะ
‎ถ้าคุณอยากคุยหรืออยากระบาย…
‎ฉันไม่อยากเสียเธอไป
‎เราเป็นเพียงอดีตในวันวาน
‎วันนี้ไม่ใช่
‎แค่วันอีกวันหนึ่ง
‎วันนี้ไม่ใช่
‎แค่วันอีกวันหนึ่ง
‎วันนี้ฉันจะไม่
‎ตื่นแต่เช้า
‎เธอจะไม่ทักทายฉันว่า
‎อรุณสวัสดิ์ตรงโถงทางเดิน
‎อาดรี
‎ผมบอกว่าจะแวะเข้ามาเอาของของผม ‎จำไม่ได้เหรอ
‎- ถ้าตอนนี้ไม่สะดวก ไว้ผม… ‎- เปล่าค่ะ
‎- ไม่เป็นไร เข้ามาเลย โทษที ‎- ผมจะไม่รบกวนนาน
‎พอได้เห็นบ้านตัว
‎ในฐานะคนนอกแล้วประหลาดดี
‎นั่นสินะ
‎ตอนกลับมาจากบาเลนเซียฉันก็รู้สึกแบบนั้น
‎พอไม่มีคุณ บ้านก็ดูแปลกไป
‎- เอาเบียร์ น้ำเปล่า หรือชาไหม ‎- ไม่เป็นไร ขอบคุณ
‎- โอเค ‎- ผมมาหาฟิล์มเนกาทีฟน่ะ
‎มันอาจจะยังอยู่ที่นี่ ขอหาดูหน่อยได้ไหม
‎แน่นอน อยากหาอะไรก็ตามสบายเลย ‎ยังไงซะมันก็เคยเป็นบ้านคุณ
‎เรื่องหนังสือเป็นยังไงบ้าง จะได้ตีพิมพ์เมื่อไหร่
‎อันที่จริงน่าจะอีกนานเลย
‎พวกเขาขอให้ฉันปรับนู่นนี่ในนาทีสุดท้าย ‎และอย่างที่รู้ฉัน…
‎- ฉันจะไปเอากล่องคุณมาให้แล้วกัน ‎- โอเค
‎(โทรหาวิกเตอร์)
‎ดีจังเธอมาแล้ว ฉันต้องไปสัมภาษณ์งาน
‎คิดว่าไง บอกทีว่าฉันไม่ได้ดูจืดชืดเพราะ…
‎- มีอะไร ‎- เธอบล็อกเซอร์คิโอเหรอ
‎ใช่ ฉันทำ
‎ไหนดูซิว่าฉันเข้าใจถูกไหม
‎ฉันให้เธอมาอยู่บ้านฉัน แต่เธอทำกับฉันแบบนี้
‎แล้วฉันทำอะไรลงไปกันแน่
‎ให้เธอได้ก้าวต่อไป ‎ผลักให้เธอได้ไปเจอความสัมพันธ์ดีๆ
‎- ได้เห็นรอยยิ้มเธอเวลาพูดถึงหนุ่มๆ ‎- เรื่องนั้นฉันจะตัดสินใจเอง
‎ไม่ เขาต่างหากที่ได้ตัดสินใจ ‎นั่นแหละปัญหา เขาได้สิทธินั้นตลอด
‎ได้ยินที่ตัวเองพูดไหมเนี่ย ‎เธอวิจารณ์เขาที่ตัดสินใจแทนฉัน
‎แต่เธอก็กำลังทำแบบเดียวกัน
‎- คุณสมควรได้รับสิ่งที่ดีกว่านี้ ‎- ดีกว่าเหรอ
‎ดีกว่าอะไร ฉันไม่ได้อยากได้คนที่ดีกว่า ‎คนที่มีปัญหาอาจจะเป็นเธอต่างหาก
‎เธอมันเป็นพวกคลั่งความสมบูรณ์แบบ ดูเธอสิ ‎เสื้อไม่มีแม้แต่รอยยับ
‎แต่โลกไม่ใช่แบบนั้น เราเปลี่ยนคนไม่ได้หรอก
‎เธอเลยยอมเป็นแค่ตัวเลือกงั้นเหรอ
‎เขาทิ้งมาร์ทามาหาฉัน
‎- คิดว่ามันจะเปลี่ยนอะไรได้เหรอ ‎- นั่นแหละที่ฉันต้องหาคำตอบ
‎เธอจะมาโกรธฉันที่พยายามจบเรื่องนี้ไม่ได้นะ
‎ฉันรู้
‎แต่ฉันรักเขา
‎ฉันรู้
‎เขาก็เช่นกัน
‎ช่วยอะไรหน่อยสิ
‎ไม่ว่าเธอจะรักเขามากแค่ไหน…
‎จงรักตัวเองให้มากกว่านั้น
‎(วิกเตอร์ - ผู้ใช้งานออฟไลน์)
‎หาไม่เจอเหรอ ถ้าคุณต้องรีบ ฉัน…
‎ไม่เป็นไร ขอหาในห้องนอนหน่อยนะ
‎- จะไปเจอเพื่อนๆ เหรอ ‎- เปล่าค่ะ ไม่ใช่
‎สงสัยเป็นของที่ฉันสั่งไปน่ะ คุณ…
‎โอเค
‎- เป็นอะไรหรือเปล่า ‎- เปล่าค่ะ
‎ฉันโทรหาคุณ แต่คุณปิดเครื่อง ‎ไว้เราค่อยเจอกันใหม่ได้ไหม
‎เพราะเรื่องที่เราคุยกันเหรอ
‎- อะไร ‎- ที่ผมไม่ได้บอกว่าเราเป็นอะไรกัน
‎ไม่ใช่ค่ะ
‎คือว่าฉันไมเกรนขึ้นน่ะ
‎ใช่แล้ว ไมเกรน เป็นหนักด้วย
‎เพราะว่าจ้องจอคอมนานเกินไป
‎ก็จริงที่ผมยังไม่อยากแปะป้ายว่าเราเป็นอะไรกัน
‎และคงต้องใช้เวลามากกว่าคุณ ‎แต่ผมมั่นใจว่าผมอยากคบกับคุณจริงๆ
‎แล้วก็…
‎อยากชวนคุณไปงานวันเกิดผม ‎ที่ครอบครัวจัดให้ผมด้วย
‎ว่าไงนะ
‎ไม่มีอะไรพิเศษหรอก ‎ผมแค่อยากให้พวกเขาได้เจอคุณ
‎จริงเหรอคะ
‎จริงสิ
‎โอเค ได้เลย แน่นอนค่ะ
‎แต่ฉันต้อง…
‎- จริงด้วย ไปพักผ่อนเถอะ ‎- ค่ะ
‎- กินยาไปหรือยัง ‎- ยังค่ะ ไว้ถ้าจำเป็นค่อยกิน
‎- ฉัน… ‎- อยู่ในที่มืดๆ นะ
‎เจอแล้ว
‎สบายดีไหม กินอะไรหรือยัง
‎คือ…
‎(ร้านขายยา)
‎(วาเลเรีย)
‎(ผมซื้อยาไมเกรนมาให้คุณ)
‎- เป็นอะไรไหม แน่ใจนะ ‎- ครับ
‎ไปสวนสาธารณะเพื่อถ่ายรูปแบบ…
‎- เนเรีย เบอนัลใช่ไหมคะ ‎- ค่ะ ฉันเอง
‎เชิญทางนี้ค่ะ
‎โอเค
‎คือว่า
‎ฉันอ่านเรซูเม่คุณแล้ว
‎คุณไม่เคยทำงาน ‎ในสำนักงานกฎหมายหลายแห่งเลย
‎มีอะไรหรือเปล่าคะ
‎ฉันว่าฉันไปดีกว่า จะได้ไม่เสียเวลาของเราทั้งคู่
‎- ว่าไงนะ ‎- ฉันรู้ค่ะว่ามันจะเป็นยังไง
‎ฉันเคยทำงานแค่ที่สำนักงานกฎหมายของพ่อแม่
‎และคุณต้องการคนที่มีประสบการณ์
‎แต่ฉันทุ่มสุดตัวแล้ว
‎เรื่องนั้นฉันทราบค่ะ แต่ฉันไม่เข้าใจ…
‎คุณไม่รู้หรอก ‎ว่าเดือนนี้ฉันไปสัมภาษณ์งานมากี่ที่แล้ว
‎ฉันอายุ 29 ในขณะที่เพื่อนๆ ‎อยากรู้ว่าตัวเองจะประสบความสำเร็จไหม
‎แต่ฉันยังต้องมาห่วงว่าจะเลี้ยงปากท้องตัวเอง ‎ได้ไหม ขอโทษนะคะ แต่ฉันเบื่อแล้ว
‎ฉันเบื่อที่จะต้องนั่งเงียบๆ และถูกตัดสิน
‎ขอบคุณค่ะ
‎สาว ๆ นี่คืองานนะ
‎เสร็จจากนี่ฉันอยากให้พวกเธอ ‎สนใจกิจกรรมกลุ่มมากกว่าเรื่องเบียร์
‎- ไหนเธอบอกว่าโยคะงี่เง่า ‎- ถ้าเป็นกุณฑาลิณีล่ะก็ใช่
‎ฉันไม่ได้มีเซ็กส์มาหลายวันแล้ว เหี่ยวไปหมด ‎แล้วโยคะนี่ก็ฟรีด้วย
‎ฉันว่ามันดูอันตรายยังไงไม่รู้
‎อะไรก็ตามที่เกี่ยวกับการออกกำลังกาย ‎เธอก็ว่าดูอันตรายหมดแหละ
‎มีครั้งหนึ่งฉันไปบ้านผู้ชาย ‎แล้วเขามีไอ้นี่ด้วย ฉันทำได้โอเคเลย
‎- ผู้จากทินเดอร์เหรอ ‎- ไม่ใช่ จากเกมออนไลน์
‎อะไรก็ฉุดไม่อยู่นะเธอเนี่ย
‎สาวๆ คะ เราจะเริ่มจากการยืดเส้นก่อน
‎วางขาซ้ายไว้ที่ห่วง และกางแขนขวาออก
‎เซอร์จิโอทิ้งมาร์ทาแล้ว
‎หา
‎เขาอยากให้เราลองดูสักตั้งน่ะ
‎ฉันยังอยากรู้ว่าความสัมพันธ์แย่ๆ ‎จะเปลี่ยนไปได้ไหม
‎ทีนี้สลับขาค่ะ
‎อย่างน้อยเธอก็รู้สถานะความสัมพันธ์ของตัวเอง
‎ตอนนี้จากวิกเตอร์คู่นอน ‎กลายเป็นชวนไปบ้านพ่อแม่แล้ว
‎หา
‎- ขอโทษค่ะ ‎- เขาบอกว่ายังไม่ทางการ
‎ดูหนังไม่ก็ได้กันต่างหากที่เรียกไม่เป็นทางการ ‎ไปเจอพ่อแม่นี่มันคนละเรื่องเลย
‎ที่นี้เอาห่วงไว้ที่หลังหัวไหล่
‎และค่อยๆ แอ่นหน้าอก
‎- การ์เมน เธอรู้จักพ่อแม่บอร์ฮาไหม ‎- ไม่
‎ดีแล้ว
‎- ดียังไง ‎- เพราะเธอเพิ่งกวนน้ำให้ขุ่นไปไง
‎ไม่รู้ทำไมคนถึงคิดว่าเป็นเรื่องดี
‎ครอบครัวทำให้คนทะเลาะกัน สร้างปัญหา ‎ไหนจะเรื่องฉลองวันคริสต์มาสอีก
‎เงียบหน่อย สาวๆ
‎ทีนี้เอนหลังและแอ่นหน้าอก
‎พระเจ้า นี่แหละที่ฉันต้องการ
‎ฉันได้อีเมลจากบริษัท ‎ที่ฉันไปสัมภาษณ์งานมาเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว
‎- ข่าวดีเหรอ ‎- ไม่รู้สิ
‎ฉันคงไปทิ้งอะไรไว้ ถ้าไม่นับศักดิ์ศรีน่ะนะ
‎ห้อยหัวแบบนี้นานๆ ไม่อันตรายเหรอ
‎เขาว่ากันว่าทำให้ของเหลวในร่างกายพังได้เลย
‎เธอนี่โชคดีจะที่ได้ยีนดีมมา ‎เพราะเธอไม่ถูกกับการออกกำลังกายเลย
‎- เอาล่ะ สาวๆ ทีนี้ทำท่าค้างคาวกัน ‎- ท่าอะไรนะ
‎เอนหลังจับเชือก
‎พันขาไว้กับเชือกและม้วนตัวไปด้านหลัง
‎การ์เมน สิ่งที่ฉันพูดยังสร้างแรงบันดาลใจ ‎ให้งานโฆษณาของเธอได้อยู่ไหม
‎"การแต่งหน้าคือภาษา เผยตัวตนออกมา"
‎ต้องอย่างนั้นสิ การ์เมนเพื่อนฉัน
‎ฟังดูดีนะ แต่นั่นหมายความว่า
‎ผู้หญิงที่แต่งหน้าไม่เป็น ‎มีปัญหาเรื่องการสื่อสารน่ะสิ
‎ดูนี่ ฉันไม่ได้ห่วยแตกเรื่องกีฬาสักหน่อย
‎ค่อยๆ กลับไปท่าเดิมนะคะ จับเชือก
‎และยกตัวเองกลับขึ้นมา
‎- วาล ‎- เป็นอะไรไหม
‎- ไม่เป็นไร ‎- ตายแล้ว
‎สุขสันต์วันเกิดค่ะ
‎ขอบคุณครับ
‎คาดเข็มขัดสิ
‎ก็ได้
‎- รอด้วย ‎- ผมไม่ชอบมาสาย
‎ประหม่าเหรอคะ ‎ตอนอยู่บนรถคุณแทบไม่พูดอะไรเลย
‎ไม่ได้ประหม่า ‎คุณไม่ใช่ผู้หญิงคนแรกที่ผมพามาบ้านพ่อแม่หรอก
‎วิกเตอร์
‎- ไวน์ขาวใช่ไหม ‎- ค่ะ
‎นึกว่าจะใกล้ชิดกันกว่านี้เสียอีก
‎- พี่สาวฝาแฝดผมก็เกิดวันนี้ ‎- คุณมีพี่สาวฝาแฝดเหรอ
‎แม่ครับ
‎ลูกรัก
‎- วันนี้เป็นยังไงบ้าง ‎- ดีครับ แล้วแม่ล่ะ
‎ดีมากจ้ะ แต่เมานิดหน่อย
‎พ่อกับแม่ลองชิมไวน์ก่อนเริ่มงานน่ะ
‎- นั่นวาเลเรียใช่ไหม ‎- ค่ะ
‎วาเลเรีย
‎- ตายแล้ว ดีใจที่ได้เจอนะจ๊ะ ‎- สวัสดีค่ะ
‎มานี่มา
‎สวยมาก
‎- คุณก็เหมือนกันค่ะ ‎- ตามสบายเลยนะ แล้วไวน์นั่น
‎- มีไวน์แดงด้วยนะ ริโอฮา ‎- ค่ะ เยี่ยมเลย
‎- ให้ผมแนะนำคุณกับคนอื่นไหม ‎- ได้ค่ะ
‎แม่คุณน่ารักจัง
‎แครอล
‎- นี่พี่สาวฝาแฝดของผม คาโรลิน่า ‎- สวัสดีค่ะ
‎ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ยินดีด้วยนะ กี่เดือนแล้วคะ
‎แปดเดือนค่ะ ‎อยากให้เจ้าเอเลี่ยนนี่ออกมาจะแย่แล้ว
‎- อย่าพูดถึงหลานฉันแบบนั้นนะ ‎- เงียบไปเลย
‎นี่สามีของเธอ ปีเตอร์
‎ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
‎ตรงนั้น คุณพอจะเดาได้ พ่อผม วิกเตอร์
‎ฉันเอาของหวานมาด้วยค่ะ
‎ฉันน่าจะเอามาเยอะมากกว่านี้
‎ไม่เป็นไรเลยจ้ะ ขอบใจนะจ๊ะ
‎- แล้วไอน่าล่ะ น้องสาวคนเล็กของผมน่ะ ‎- มาสายน่ะ ตามเคย
‎ได้เวลากินแล้ว เชิญนั่งได้เลยครับ
‎มาเถอะ
‎มากับฉันสิ ฉันจะเอานี่ไปไว้ในครัว
‎- แม่ ‎- เดี๋ยวแม่เอาเธอมาคืนจ้ะ
‎- ขอโทษค่ะ ‎- น่ากินจัง
‎ขอบคุณ
‎- มีอะไรให้ช่วยเหรอคะ ‎- ไม่มี นั่งก่อนสิ
‎- ริโอฮาสักแก้วไหม ‎- ได้ค่ะ
‎ฉันดีใจที่เธอมานะ
‎ปกติวิกเตอร์ ‎ไม่ค่อยเล่าเรื่องสาวๆ ของเขาให้เราฟัง
‎เขาเล่าเรื่องฉันเหรอคะ
‎ใช่จ้ะ
‎บ่อยมาก จนเมื่อเช้าฉันกดซื้อหนังสือของเธอเลย
‎คุณเป็นคนแรกที่ฉันไม่รู้จัก ‎ที่ซื้อหนังสือของฉันเลยค่ะ
‎จริงเหรอ บอกเลยว่าฉันจะไม่ใช่คนสุดท้ายแน่
‎- เท่าที่อ่านมา ฉันชอบทุกอย่างเลย ‎- ฉันก็อยากอ่านเหมือนกันนะ วาเลเรีย
‎แต่ฉันไม่แน่ใจว่าตัวเองพร้อมจะรู้เรื่อง ‎ลีลาบนเตียงของน้องชายตัวเองไหม
‎เขายอดเยี่ยมมาก
‎แม่คะ ขอล่ะ
‎- จากที่อ่านมา… ‎- ให้ตายเถอะ
‎ไม่ต้องห่วง แม่เป็นนักเพศวิทยา ‎แม่ไม่เขินหรอกค่ะ
‎คุณคิดถูกแล้วที่ทิ้งสามีมา
‎- แม่ ‎- ไม่เอาน่า คาโร
‎เรื่องของเรื่องคือ ‎หากความสัมพันธ์ทางเพศไม่ทำให้พึงใจ
‎นั่นหมายความว่ามีปัญหาที่ลึกกว่านั้น
‎ผู้เชี่ยวชาญพูดเลยนะ
‎ไม่นึกมาก่อนเลยว่าบทสนทนาแรก ‎ของฉันกับครอบครัววิกเตอร์
‎จะเป็นเรื่องชีวิตเซ็กส์ของฉัน
‎- น่ากินจัง ขอกินหน่อย ‎- ไม่ได้ หยุดเลย
‎คุยอะไรกันอยู่เหรอ
‎เรื่องเซ็กส์ซีนของลูกในหนังสือเธอน่ะ
‎นายก็รู้จักแม่นี่
‎แล้วก็เรื่องที่ฉันตัดสินใจถูกแล้วที่ทิ้งอาเดรียน
‎แล้วใครบอกว่าคุณทิ้งเขา
‎เราแยกกันอยู่แล้ว
‎คุณยังสวมแหวนอยู่
‎เอานี่ออกไปกันเถอะ แล้วเจอกันข้างนอกนะ
‎- แม่ไปก่อนเลยค่ะ ‎- ขอบใจจ้ะ
‎อะไรเนี่ย
‎- มันก็แค่เศษเหล็ก ‎- ไม่ใช่
‎ทุกครั้งที่มองมัน ผมเห็นเขา
‎อาเดรียนไม่ได้อยู่ในชีวิตฉันอีกต่อไปแล้ว
‎ทำไมคุณไม่บอกผมว่าเขามาบ้านคุณ
‎ผมไม่อยากโดนคุณหลอกเหมือนที่คุณทำกับเขา
‎คุณก็น่าจะคุยกับฉันก่อน ‎ไม่ใช่ทำตัวฟึดฟัดแบบนั้นต่อหน้าแม่คุณ
‎ฉันไม่อยากให้มันอึดอัด
‎ใครอึดอัด คุณ หรือพวกเรา
‎วาล เป็นผู้ใหญ่หน่อยเถอะ ‎บอกเอเดรียนไปซะว่าเรา…
‎- เราอะไร ‎- คุณก็รู้นี่
‎ไม่ บอกตามตรงฉันไม่รุ้อะไรเลย
‎มีชื่อเรียกความสัมพันธ์ไม่ช่วยอะไรหรอก
‎บอกผมมาตามตรง คุณจะหย่าไหม
‎แป๊บนะ นี่ฉันเข้าใจถูกหรือเปล่า
‎คุณไม่อยากจำกัดความว่าเราเป็นอะไรกัน
‎แต่คุณก็คาดคั้นให้ฉันจำกัดความ ‎เรื่องความสัมพันธ์ของฉันกับอาเดรียน
‎ฉันพยายามทำตัวเป็นผู้ใหญ่อยู่ ‎แต่การอยู่กับคนไม่รู้จักโตมันไม่ช่วยเลย
‎- "คนไม่รู้จักโต" งั้นเหรอ ‎- ใช่
‎สุขสันต์วันเกิด วิกเตอร์
‎- ฉันกลับก่อนนะคะ มีเรื่องนิดหน่อย ‎- ไม่เป็นไรจ้ะ ไม่ต้องห่วง
‎ขอบคุณค่ะ
‎ลาก่อน
‎ไปให้พ้น
‎จากความมืดมิด
‎ฟ้าสว่างแล้ว
‎(วลาดิมีร์ นาโบคอฟ - โลลิต้า)
‎ใช้สมองก่อนหัวใจ
‎พร้อมที่จะ
‎ออกวิ่งไปกับ
‎ความฝันเหนือจริง
‎แต่มันกลับไม่ราบรื่น
‎ว่ากันว่าเวลาจะเยียวยาทุกสิ่ง
‎แต่ฉันกลับต้องมาเห็น
‎เธอจมอยู่ในน้ำตา
‎เราต้องการสิ่งที่ชัดเจน
‎เวลาผันผ่าน แต่ทุกอย่างยังเหมือนวันเก่า
‎หัวใจยังแตกสลาย ไม่ได้รับการรักษา
‎เธอจมอยู่ในน้ำตา
‎เราต้องการสิ่งที่ชัดเจน
‎เวลาผันผ่าน แต่ทุกอย่างยังเหมือนวันเก่า
‎หัวใจยังแตกสลาย ไม่ได้รับการรักษา
‎กู่ร้องดังก้องในความเงียบงัน
‎เพื่อไม่ให้ความเจ็บปวด
‎ของคนอื่นๆ
‎ฟื้นคืนกลับมา
‎สีแดงแผดเผา…
‎(ขายได้ห้าเล่ม)
‎แห่งนรกในใจ
‎อีกไม่นานจะแปรเปลี่ยนเป็นสวรรค์
‎ขอบอกเธอไว้เลย
‎ว่ากันว่าเวลาจะเยียวยาทุกสิ่ง
‎สาวๆ วันนี้ของฉันห่วยแตกมาก ‎อยากเจอพวกเธอจัง
‎แต่ฉันเบื่อฟังเรื่องของตัวเองแล้ว ‎และไม่อยากคิดอะไรด้วย
‎เราไม่ได้ออกไปสังสรรค์กันนานเกินไปแล้ว
‎แต่ทุกอย่างยังเหมือนวันเก่า
‎หัวใจยังแตกสลาย ไม่ได้รับการรักษา
‎คืนนี้ช่างหัวทุกอย่างไปกันเถอะ
‎ยินดีด้วยค่ะ เริ่มงานวันจันทร์นะ
‎ตามมาสิ ฉันจะพาไปดูรอบๆ
‎ฉันมั่นใจว่าพวกเธอหาเรื่องให้ฉันฉลองได้แน่ๆ
‎(การแต่งหน้าคือภาษา เผยตัวตนออกมา)
‎ไม่ว่าจะเป็นเรื่องน่ายินดีอะไรก็ดื่มได้ทั้งนั้นแหละ
‎แต่ถ้าเป็นค็อกเทล ฉันคงไม่ไหว
‎- ช่วยเซ็นหน่อยได้ไหมคะ ‎- ได้สิ
‎- นี่นะ ‎- เจ๋งดี น่าซื้อจัง
‎- จริงเหรอ ‎- ค่ะ
‎- ลาก่อน ‎- ขอบคุณค่ะ
‎แต่ประเด็นจริงๆ ‎คือการได้ใช้เวลาร่วมกันต่างหาก
‎เพราะเรื่องของอาเดรียนและวิกเตอร์ ‎บางครั้งฉันก็หลงลืมไปว่า
‎ว่าพวกเธอคือเรื่องราวความรักที่ดีที่สุดของฉัน
‎คำบรรยายโดย: พรสุดา โนกา