‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎- อะไรน่ะ ‎- นั่นอะไร
‎- ฉันมาแล้ว ‎- ไงพวก
‎- ไวน์สักหน่อยไหม ‎- ขอไวน์ขาวแล้วกัน
‎อย่าเรื่องมากนักเลย นี่ไวน์บ้านๆ ‎ดื่มแล้วเป็นคราบเลอะฟัน
‎ถามจริง
‎วาเลเรียไม่มาเหรอ
‎ตั้งแต่ส่งรูปนั้นมา ‎ก็ไม่ได้ยินข่าวคราวจากนางมาสองวันแล้ว
‎(ฉันจะเริ่มการทำหนังสือด้วยตัวเองแล้ว)
‎- นางกำลังมีความสุขกับชีวิตสุดๆ เลยสินะ ‎- ใช่แล้ว
‎- ไหนดูซิ ‎- พอดแคสต์จากวาเลเรีย
‎จำตอนที่ฉันตัดสินใจอย่างห้าวหาญ ‎ว่าจะทำหนังสือด้วยตัวเองได้ใช่ไหม
‎กลายเป็นว่ามีแต่เรื่องเฮงซวยเต็มไปหมด
‎- ตายจริง นางอารมณ์ไม่ดี ‎- เกือบจะบ้าแล้วนะนั่น
‎ไม่เอาน่า
‎(สร้างจากนิยาย โดยเอลิซาเบท เบนาเวนต์)
‎(ทำหนังสือด้วยตัวเอง: ‎ศักดิ์ศรี ทรมาน และฝันร้าย)
‎(2.2 ถ้าไม่รู้ว่าจะทำยังไง ก็เขียนออกมา)
‎ภาษาเกาหลีหมดเลย
‎แน่นอนสิ ที่รัก ของแท้ไงคะ
‎การเลือกอาหารก็เหมือน ‎การเล่นรัสเซียนรูเล็ตด้วยอาหาร
‎ฟังนะ ฉันชอบทุกอย่างเลย
‎ยกเว้นกิมจิ
‎- กิมจิเหรอ ‎- ใช่
‎ไหนกิมจิ
‎น่าจะอยู่แถวๆ นี้นะ
‎หรือตรงนี้นะ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
‎ไม่แน่ใจมันอยู่ตรงไหน แต่มันเผ็ดเกินไปน่ะ
‎เราไม่ได้มากินมื้อเที่ยงด้วยกันนานแล้วเนอะ
‎งานยุ่งกันทั้งคู่เลย
‎แล้วก็ไม่รู้สิ ว่าแต่
‎ที่ไปนำเสนองานกับฮัวร์คิน ออร์ตาเป็นยังไงบ้าง
‎ก็ดี อย่างที่คุณรู้แหละ
‎ไม่ค่ะ
‎- ฉันไม่รู้ ถึงได้ถามคุณไง ‎- ก็ทั่วๆ ไป รวบรวมไอเดียอะไรประมาณนั้น
‎ที่รัก
‎ถ้าเจอปัญหา ก็บอกฉันได้นะ
‎ขนาดฉันยังรู้สึกว่ามันยากใช้ได้เลย
‎ผมรู้ แต่ผมไม่มีปัญหาอะไร ‎อันที่จริงผมพัฒนาขึ้นเยอะเลยล่ะ
‎โอเค
‎แล้วมันคืออะไร ‎คุณกลัวว่าฉันจะเลียนแบบคุณเหรอ
‎- เปล่านะ ผมไม่ได้กลัวโดนคุณเลียนแบบ ‎- กลัวสิ
‎- คุณกลัว ‎- ผมเปล่า
‎ฟังนะ เลียนแบบผมงั้นเหรอ ไม่มีทาง
‎ผมแค่ไม่อยากให้ความคิด ‎ของแต่ละฝ่ายถูกปนเปื้อน
‎คุณเคยทำให้ความคิดฉันปนเปื้อนด้วยเหรอ
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดี
‎โอเค ผมขอ "บิบิมบรา"
‎แล้วก็กิมจิ
‎เหมือนกันค่ะ
‎ขอบคุณค่ะ
‎- ไม่นะ ‎- ไม่เหรอ
‎- ไม่ค่ะ ‎- ทำไมล่ะ
‎- นั่นไม่ได้พิสูจน์อะไร ‎- จริงเหรอ
‎รู้อะไรไหม กิมจิของที่นี่ก็ไม่ได้เท่าไรหรอก
‎- ครับ ‎- พ่อคนเก่ง
‎(เดรส 125 ยูโร รองเท้า 90 ยูโร ‎เครื่องประดับ 25 ยูโร)
‎(จนแต่อยากอวดชุดใหม่)
‎(วาลเฟอร์ริซโพสต์รูป)
‎(จนแต่อยากอวดชุดใหม่)
‎เวอร์จิเนียร์รอคุณไปเปิดการประชุมอยู่ครับ
‎เข้าใจใช่ไหม
‎ประชุมเหรอ
‎- ประชุม ‎- เรื่องการออกแบบทางเข้า
‎จริงด้วย เรื่องนั้นนี่เอง
‎"จริงด้วย เรื่องนั้นนี่เอง"
‎ดูเหมือนพักนี้คุณจะชอบรีเซ็ตตัวเองนะ ขอตัวก่อน
‎ครับ มีอะไรเหรอ
‎ขอโทษที ผมมัวแต่ทำโปรเจกต์อื่นอยู่น่ะ
‎โปรเจกต์ผมแดงที่วิ่งออกจากบ้านคุณไป ‎เมื่อวันก่อนน่ะเหรอ
‎ไม่นึกเลยว่าคุณจะตกหลุมรักผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว
‎- ตอนนี้ไม่ได้แต่งแล้ว ‎- สาบานเลยว่าฉันเห็นแหวน
‎เร็วเข้า ไปกันเถอะ
‎มาแล้ว
‎ก็บอกว่ามาแล้วไง
‎- หน่วยกู้ภัย ‎- มากู้ภัยอะไรไม่ทราบ
‎- เธอไง ‎- จากอะไร
‎- ชีวิตแสนเศร้า ‎- ชีวิตฉันไม่เศร้านะ
‎- แหงล่ะ ‎- ได้ส่องกระจกบ้างไหมเนี่ย
‎สภาพอย่างกับของที่ขายในอาลีเอ็กซ์เพรส
‎- หนาวจัง ‎- ได้ฟังข้อความเสียงที่ตัวเองส่งให้พวกฉันไหม
‎เธอดูสติหลุดไปแล้ว
‎ฉันก็แค่เครียดเรื่องทำหนังสือเองนิดหน่อย
‎- แหงล่ะ ‎- นั่นก็แค่ส่วนหนึ่งของปัญหา
‎ไม่ ฉันรู้นะว่าเธอต้องการจะสื่ออะไร
‎- ใช่ ฉันรู้จักเธอ ‎- ลอล่า หยุด
‎- อะไรน่ะ ‎- ความยุ่งเหยิงนี้คือภาพสะท้อนชีวิตของเธอ
‎ฟังนะ ใส่กางเกงที่มันสะอาดๆ ซะ
‎- ตัวนี้เหรอ ‎- ตัวนั้นไว้ใส่หน้าร้อน
‎- สาวๆ ฉันยุ่งอยู่ ‎- สเวตเตอร์ล่ะ สีชมพูหรือสีเขียวดี
‎- สีเขียว เข้ากับสีตานางดี ‎- ยอดเยี่ยม
‎- มีสีเหลือง… ‎- ไม่เอา ยกแขนขึ้น
‎สูงอีก สูงๆ เลย
‎อาบน้ำครั้งล่าสุดเมื่อไหร่เนี่ย
‎ออกไปสูดอากาศบริสุทธิ์ให้สมองปลอดโปร่งเถอะ
‎- เธอดูซีดๆ นะ ‎- เพราะแสงอาทิตย์ไม่สาดส่องไง
‎- ชาแนลรูจ ‎- ฉันร้องไห้หนักมากตอนที่เธอให้ฉัน
‎- เห็นไหมล่ะ ‎- สาวๆ เดี๋ยวก่อน
‎ที่ฉันไม่ออกไปข้างนอก ‎เพราะฉันจนและมีงานต้องทำเยอะ
‎เราไม่ได้ขอให้เธอไปกินคาเวียร์ที่โรงแรมริตซ์ ‎สักหน่อย แค่อยากให้ออกไปข้างนอก
‎ไม่ต้องห่วง
‎กลับมา ละครโลกที่หนึ่งของเธอ ‎ก็ยังไม่หายไปไหนหรอก
‎ลุกขึ้น
‎ไหนดูซิ มือถือล่ะ
‎- เจอแล้ว ‎- กระเป๋าล่ะ
‎- นี่ ‎- เยี่ยม
‎สาวน้อยแสนสวยผู้พร้อมออกไปดื่ม
‎- มาค่ะ ‎- ใช่เลย
‎ไปกันเถอะ
‎ดวงอาทิตย์นี่เชื่อถือไม่ได้เลยว่าไหม ‎หลอกลวงชะมัด
‎- หนาวจัง ‎- จะบ้าตาย
‎- แล้วพวกเรามายืนต่อแถวทำไมเหรอ ‎- เซอร์ไพรส์จ้ะ
‎ตอนฉันไปสัมภาษณ์งานครั้งล่าสุด ‎มีคนเยอะกว่านี้อีก
‎- อดทนไว้ เดี๋ยวก็ได้งานน่า ‎- มันน่าหงุดหงิดนี่
‎เธอกล้าหาญแต่ก็ยังว่างงาน ฉันกล้าหาญ ‎แต่ก็ยังไม่ได้ตีพิมพ์หนังสือสักเล่ม
‎- การกล้าหาญอาจจะถูกให้ค่าสูงไป ‎- อย่างน้อยเธอก็มีบ้านเป็นของตัวเอง
‎เอาอีกแล้ว ‎เธออยู่กับฉันได้นานเท่าที่ต้องการเลยนะ
‎ฉันว่าฉันใช้เวลาช่วงเช้า ‎ทำความสะอาดและทำงานบ้านให้เธอได้นะ
‎น้ำใจงามมากจ้ะ แต่ไม่ต้องหรอก
‎ไม่ใช่เพื่อเธอ แต่เพื่อตัวฉันเอง ฉันรู้สึกไร้ค่าน่ะ
‎- งั้นก็ได้ ‎- แล้วกับบอร์ฮาเป็นไงบ้าง
‎ตอนนี้ฉันโกรธมากเลย
‎เขาไม่ยอมบอกฉัน ‎เรื่องไอเดียงานที่เขาเสนอฮัวร์คิน ออร์ตา
‎- เขาคงไม่อยากทำให้ความคิดเธอปนเปื้อน ‎- ปนเปื้อนอีกแล้วเหรอ
‎เราเป็นนักโฆษณา ไม่ใช่เกรียตา ทุนแบร์ยนะ
‎- แล้วเธอได้บอกของตัวเองไหม ‎- ก็บอกนะ ถ้าฉันมีไอเดียนะน่ะ
‎- ไม่คืบหน้าเลยเหรอ ‎- ใช่ เพราะฉันรู้ว่าคู่แข่งฉันคือบอร์ฮาไง
‎- ฉันไปไม่เป็นน่ะ ‎- อย่างนี้นี่เอง
‎- ได้ข่าวจากวิกเตอร์หรือยัง ‎- ไม่
‎- แบบนี้อาจจะดีกว่า ‎- นั่นสิ
‎ฉันไม่รู้ว่าจะพูดอะไรกับเขา
‎ก็ไม่ได้จะบอกว่าสิ่งที่เขาทำมันผิดหรอกนะ ‎แต่มันก็ไม่ใช่อย่างที่ฉันคาดไว้
‎ไม่รู้สิ
‎เธอกลับไปคุยกับเซอร์คิโออีกแล้วเหรอ
‎เพิ่งยืนต่อแถวมาได้สิบนาที
‎แต่พวกเราคุยเรื่องบอร์ฮา วิกเตอร์ ‎และเซอร์คิโอกันแล้ว ตื่นค่ะ
‎- พวกเราเป็นผู้หญิงที่ไม่ขึ้นอยู่กับใครนะ ‎- ทำตัวดีๆ สิลอล่า
‎เราไม่ใช่เด็กอายุ 15 แล้วนะ
‎เราชอบภาพยนตร์ หนังสือ และสนใจการเมือง
‎ขอแค่สิบนาที เลิกพูดถึง…
‎วาฟเฟิล
‎- คุ้มค่าไหมล่ะ ‎- ต้องต่อแถวตั้ง 20 นาที
‎แต่เธอพูดถูกเนเรีย ‎เราทุ่มเทเวลาให้พวกเขามากเกินไป
‎ก็จริง
‎เราช่วยเธอเรื่องหนังสือได้นะ
‎- รู้จักใครที่ทำเลย์เอาต์เป็นไหม ‎- ไม่รู้
‎ฉันถามกราฟิกดีไซเนอร์ที่ฉันรู้จักให้ได้นะ
‎จริงเหรอ
‎- โอลก้าเป็นนักวาดภาพประกอบใช่ไหม ‎- คนที่วาดกราฟิตี้ใส่บ้านเธอน่ะเหรอ ไม่เอา
‎ใช่แล้วล่ะ
‎- แล้วไง เธอติดค้างฉันอยู่ ‎- แน่ใจเหรอ
‎ฉันวางแผนการตลาดตอนเปิดตัวให้เธอได้นะ
‎- จริงเหรอ ‎- แน่นอน
‎ถ้าไม่มีพวกเธอ ฉันจะทำยังไงเนี่ย
‎หนึ่งเดียวเพื่อทั้งหมด…
‎และทั้งหมดเพื่อหนึ่งเดียว
‎ก็นะ ฝันไปเถอะ
‎- เธอใช้ซาทิสฟายเออร์เหรอ ‎- เปล่า
‎- แต่… ‎- มันทำแบบนั้น
‎จริง
‎แล้วเธอก็ส่งข้อความมา
‎ด้วยอีโมจิหัวใจแตกสลายตอนนั่งอยู่ที่บ้าน
‎อ๊ะ อะ อา
‎สักวันเธอจะเสียฉันไป
‎อ๊ะ อา
‎นั่นคือสิ่งที่เธอต้องการ
‎วาเลเรีย
‎วาล
‎เธอตรงมาหาฉันโดยที่ไม่…
‎นั่นคือสิ่งที่เธอต้องการ
‎เธอตรงมาหาฉันโดยที่ไม่รู้ว่าฉันจากไปแล้ว
‎ว่าฉันไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว
‎ฉันจะไม่แม้แต่จุมพิตเธอ
‎สวัสดี
‎ฉันจะไม่รบกวนคุณนานหรอก
‎เข้ามาสิ
‎ไม่ยักรู้ว่าตอนนี้คุณอยู่ที่นี่แล้ว
‎ฉันไม่ได้อยู่ที่นี่หรอก
‎แค่มาทำงานน่ะ
‎อีกหนึ่งชั่วโมงมีถ่ายแบบบอดี้เพนต์
‎ไหนๆ คุณก็มาแล้ว ก็ช่วยฉัน
‎ระบายสีด้านหลังให้หน่อยแล้วกัน
‎- ว่าไงนะ ‎- ก้นฉันไง
‎ฉันอยากให้คุณระบายสีก้นฉัน
‎ผู้ช่วยฉันเจอรถติดมาเป็นชั่วโมงแล้ว
‎มันต้องแห้งก่อนช่างภาพมาน่ะ
‎โอเค
‎ดูนะ แถวๆ นี้น่ะ โอเคไหม
‎สองอันนั้นใช้สีเดียวกัน ไม่ซับซ้อนเท่าไร
‎สิ่งที่คุณต้องทำคือดูให้แน่ใจ ‎ว่าปาดพู่กันไปในทิศทางเดียวกัน
‎ทำได้ไหม
‎ได้สิ แน่นอน
‎ต้องการอะไรเหรอ
‎ใช่ๆ จำเพื่อนฉันทีชื่อวาเลเรียได้ไหม
‎เธออยากได้คนไปวาดภาพประกอบปกหนังสือเธอ
‎ตอนนี้ถังแตกอยู่ แต่เธอจะจ่ายทันทีที่จ่ายได้
‎ถ้าไม่ต้องวาดรูปประกอบก็หมูๆ
‎ผมทำไม่กี่วันก็เสร็จแล้ว
‎เธอทำบางส่วนใกล้เสร็จแล้ว แต่จะส่งไปคืนนี้
‎ขอบคุณมากๆ เลยนะคะ ฉันรู้ว่าคุณงานรัดตัว
‎รู้ได้ยังไง ‎ตั้งแต่ตอนนั้นคุณไม่เคยโทรหาผมอีกเลย
‎ลบผมออกจากสมุดรายชื่อเล่มแดง ‎ของคุณไปแล้วสินะ
‎ฉันลืมเรื่องสมุดรายชื่อนั่นไปแล้ว
‎ไม่ต้องใช้หรอก ‎ฉันแอบสตลอ์กคุณในอินสตาแกรมแทน
‎- สตอล์กเหรอ พูดจาทันสมัยเชียว ‎- ส่วนคุณก็พูดจาเหมือนตัวตลก
‎ผมดีใจนะที่ได้เจอคุณ พูดจริงๆ
‎ไม่มีเติมแต่ง
‎ลอล่า ถ้าเป็นหลายปีก่อน ‎คุณคงดื่มเบียร์ได้ทั้งโรงงาน
‎แต่ดูตอนนี้สิ ดื่มไวน์ได้แค่แก้วเดียวเอง ‎คุณอ่อนแอลงนะ
‎เปล่าสักหน่อย ฉันแพ้กลูเตน
‎ทันสมัยมาก
‎นี่คุณคิดว่าตัวเองตลกเหรอ
‎ดูสิว่าผมได้อะไรมา
‎ดูสมบัติชิ้นเล็ก ๆ นี้สิ
‎ตอนไปเที่ยวที่เวียดนามนี่นา สุดยอดเลย
‎ไม่อยากจะเชื่อว่าเราทำมัน ‎บนจักรยานซิงเกิ้ลสปีด
‎พวกเรานี่บ้าเนอะ
‎มีรูปจากตอนไปเที่ยวต่อที่โมร็อกโกด้วยนะ
‎พระเจ้าช่วย
‎คุณยังทำแบบนี้อยู่ไหม
‎อยู่นั่นไง
‎ไซบีเรียนสเตปป์ เรามาแล้ว
‎ได้แบบนั้นก็คงดี
‎ฉันคิดถึงการเดินทางแบบปุบปับ
‎ตอนนี้จะลาพักร้อนทีต้องแจ้งล่วงหน้าสามเดือน
‎การแก่ตัวมันแย่แบบนี้แหละ
‎เครื่องติดแล้วสินะ
‎- ทำพรีเซนต์เทชั่นอยู่เหรอ ‎- เปล่า
‎ฉันกำลังช่วยวาลทำการตลาด ‎เรื่องหนังสือของเธอน่ะ
‎ทำไมไม่บอกผมล่ะ
‎ที่รัก คงเพราะฉันกลัวว่า ‎ตัวเองจะทำความคิดคุณปนเปื้อน
‎ใช่ไหม
‎งานที่ทำให้ฮัวร์คิน ออร์ตามันคนละเรื่องกัน
‎ถ้าเราไม่ใช่คู่แข่ง ผมจะบอกคุณทุกอย่างเลย
‎ค่ะ
‎ผมชอบทำงานกับคุณ
‎คุณก็รู้นี่
‎ไหนบอกมาซิว่าคุณจะทำอะไร ‎ผมคิดถึงการระดมสมองของเรา
‎ไม่มีอะไรหรอก จริงๆ นะ ไม่รู้สิ
‎เว็บไซต์ที่เหมาะสำหรับการขาย ‎ที่ผู้คนสามารถเรียนรู้เกี่ยวกับนักเขียนได้
‎โอเค
‎และคุณก็ควรทำแคมเปญแนะนำ ‎ทางโซเชียลมีเดียด้วย
‎โอเคไหม
‎หรือถ้าให้ดีกว่านั้น…
‎มาทำด้วยกันซะเลย
‎เอางั้นเหรอ
‎นี่คือสิ่งที่เราจะทำ
‎- ฉันช่วยคุณได้นะ ‎- จริงเหรอ
‎ใช่ แต่ฉันไม่อยากได้เงิน
‎ฉันอยากได้คำขอโทษ
‎คนที่ควรจะขอโทษคือคุณต่างหาก
‎ไหงงั้น ฉันทำอะไรผิด
‎คุณไปพ่นสีกราฟิตี้บอกว่าฉันเป็น "เบี้ยน" ‎ใส่บ้านพ่อแม่ฉัน
‎- คุณบังคับให้ฉันต้องเปิดตัว ‎- ฉันไม่ได้ทำแบบนั้นสักหน่อย
‎คุณโมโหที่ฉันอยากไปร่วมประท้วงกับกลอเรีย
‎ฉันกับคนอีกครึ่งสมาคม แล้วไง
‎- ไม่ใช่คุณเหรอ ‎- ไม่ใช่
‎ไม่ใช่แน่นอน
‎ฉันจะหาว่าเป็นฝีมือใคร เพราะมันไม่ถูกต้อง
‎ไม่รู้จะพูดยังไงเลยแฮะ
‎ฉันกะจะใช้เรื่องนั้นเป็นข้อต่อรอง ‎ให้คุณวาดปกหนังสือของวาเลเรีย
‎ไม่ต้องต่อรองอะไรหรอก
‎ฉันจะทำเพราะคุณขอ
‎สายตาที่มองเลื่อนมาจับจ้องที่ริมฝีปากฉัน ‎เว้าวอนรอการตอบรับ
‎ถนนเอ็ม-30 หรือการเดินขบวนอืดอาดกันแน่
‎ฉันกำลังจะกลับพอดี
‎ฉันจะส่งเรื่องย่อของหนังสือมาให้นะ ‎คุณจะได้ใช้เสริมไอเดีย
‎- โอเคนะ ‎- โอเค
‎ตาสบตา ระยะห่างไร้ซึ่งความหมาย
‎เพราะมันเกิดขึ้นแล้วในความคิด
‎จำที่อัมสเตอร์ดัมได้ไหม
‎สองร่างหลอมละลายลงบนพื้นเป็นจังหวะขึ้นลง
‎พวกเขาไล่เราออกจากโฮสเทลใช่ไหม
‎ใช่
‎ไม่ยุติธรรมเลย
‎เราก็แค่นัวเนียกันอยู่ในห้องของเรา
‎ต่อหน้าแขกอีกสี่เตียง
‎อย่างกับว่าเราสนใจว่าจะมีใครเห็นงั้นแหละ
‎ฉันจำได้แม่นเลย
‎เตียงนั่นเอาเราแทบไม่อยู่
‎มือเขาลูบไล้บนขาฉัน
‎ไม่
‎บนเข่าฉัน
‎"มือเขาลูบไล้บนเข่าฉัน
‎และเลื่อนขึ้นมาสัมผัสต้นขาขวาด้านใน…"
‎- แล้วก็ต้องคิดชื่อแฮชแท็ก… ‎- ที่จะทำให้ข้อมูลแพร่หลาย
‎ให้ตาย เวลาเราใจตรงกันแล้วผมสยิวกิ้วทุกที
‎ไม่รู้สิ คิดอะไรออกอีกไหมคะ
‎- อันที่จริงก็มีนะ ‎- จริงเหรอ
‎ใส่ตัวอย่างหนังสือลงในเว็บไซต์ด้วย ‎ให้น่าสนใจขึ้น
‎แล้วก็ระบบอีเมลการตลาดแบบอัตโนมัติ
‎ที่ทำมาอย่างดี
‎ไร้ที่ติสุดๆ
‎"ขากางอ้าออก
‎รอให้เขาสอดใส่เข้ามาสู่จุดสุดยอด"
‎คุณไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิดตั้งแต่ที่โฮสเทลนั่น
‎ก็ไม่เชิง
‎- ขอประวัตินักเขียนใช่ไหม ‎- และรูปถ่ายสำหรับโปรไฟล์ที่ขายได้
‎- เราไม่ได้ทำอีกฝ่ายปนเปื้อน ‎- ไม่เลย
‎เราทำงานด้วยกันได้ดี
‎ถอดออก
‎งานเปิดตัว ‎ในร้านหนังสือบรรยากาศอบอุ่นล่ะเป็นไง
‎ฉันชอบนะ แล้วก็ติดต่ออินฟลูเอนเซอร์ ‎ให้มารีวิวชมหนังสือด้วย
‎ฉันอยากได้ยินอะไรนะ
‎ตำแหน่งตัวช่วยค้นหา
‎"เขาเปิดริมฝีปากฉันและสอดมันเข้ามา"
‎บ้าเอ๊ย
‎ถ้าไม่ใช่เรื่องสำคัญนะ
‎ผมเองก็ชอบโผล่มาไม่บอกไม่กล่าวเหมือนกัน
‎และคุณก็ไม่ได้อยู่คนเดียวด้วย
‎ขอเข้าไปได้ไหม
‎ค่ะ
‎แน่นอน
‎จำเป็นต้องมาปุบปับแบบนี้ด้วยเหรอคะ
‎ฉันไปที่บ้านคุณ ซึ่งคุณแต่งตัวเต็มแต่ก็ดูสบายๆ
‎กำลังดื่มไวน์อยู่กับหญิงสาวแสนสวย
‎แต่นี่คุณโผล่มาที่บ้านฉัน และเห็นฉันในชุดนอน
‎มัดผมมวยกระเซอะกระเซิง ‎กำลังดื่มอยู่กับซาทิสฟายเออร์
‎ตั้งใจแกล้งกันสินะ
‎ผมอยากเจอคุณจริงๆ
‎ตั้งแต่ที่คุณหนีกลับ ผมก็รู้สึกแย่มาตลอด
‎เราสองคนไม่ควร ‎ได้กลับมาเจอกันอีกครั้งแบบนั้นเลย
‎ไม่ค่ะ
‎ขอโทษนะถ้าคืนนั้นฉันทำคุณเสียบรรยากาศ
‎ผมไม่ได้นอนกับเธอหรอก
‎ไม่ใช่คืนนั้น
‎ผมไม่ได้นอนกับใครเลยตั้งแต่ได้พบคุณ
‎เพราะผมหยุดคิดถึงคุณไม่ได้
‎ว้าว
‎ฉันเองก็อยากพูดแบบเดียวกับคุณ
‎แต่ฉันต้องรับแขกน่ะ
‎ผมสงสัยมาตลอดว่าไอ้เจ้าเครื่องนี้
‎มันทำงานยังไง
‎ง่ายจะตาย
‎เปิดโหมดสั่น
‎แล้วเอาไปไว้ตรงปุ่มกระสัน
‎จากนั้นก็เพิ่มความเร็ว
‎- แบบนี้เหรอ ‎- แบบนั้นแหละ
‎ดีมาก
‎เหมือนสำนักงานกฎหมายของพ่อแม่ฉันเลย
‎- ขอบคุณครับ ‎- ฉันต่างหากที่ต้องขอบคุณ
‎แล้วก็…
‎- อย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกใครนะคะ ‎- ไม่มีปัญหาครับ แล้วเจอกันนะ
‎ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าทำไมผมถึงได้ชอบรูปพวกนั้นนัก
‎- คุณมันหื่นกาม ‎- คงงั้นมั้ง
‎ศิลปะก็คือศิลปะ
‎อาเดรียนเป็นคนถ่าย
‎- อยากได้ไปติดที่บ้านสักรูปจัง ‎- เดี๋ยวรู้กันค่ะ
‎- มีอะไร ‎- ผมต้องไปแล้ว
‎- ไม่ค่ะ ‎- ครับ
‎- ทำไมคุณต้องทำงานด้วย ‎- ผมมีนัดประชุมสำคัญ
‎- ไม่เอา ฉันไม่ให้ไป ‎- ให้ไปสิ
‎- ไม่ให้ไป ‎- ให้ไป
‎- สั่งพิซซ่ามากินกันไหม ‎- ผมไม่มีเวลาแล้ว
‎- ไม่มีเหรอ ‎- ไม่มี
‎- แน่ใจนะว่าจะไป ‎- ครับ แน่ใจ
‎ไว้จะโทรหานะ
‎"ไว้จะโทรหานะ" เหรอ
‎(เพื่อนกันตลอดไป)
‎(ไว้จะโทรหานะ…)
‎(บอกลาแบบเย็นชาหรือยังอยากเจอกันอีก)
‎(เนเรีย - ฉันก็ใช้นะ แต่สำหรับพวกเธอ ‎ฉันมันเนเรียคนเย็นชาอยู่แล้วนี่)
‎(การ์เมน - ถ้าเขาอยากโทร ‎เดี๋ยวเขาก็โทรหาแหละ)
‎(ลอล่า - ฉันพูดบ่อยเลย ‎โดยเฉพาะเวลาตอนคิดว่าจะไม่โทรไป)
‎(การ์เมน - ไว้คุยกันคืนนี้ที่คาราโอเกะ)
‎เพิ่งผ่านไปแป๊บเดียวก็คิดถึงกันแล้วเหรอเนี่ย
‎สวัสดี อาเดรียน
‎(สโลแกนที่อาจจะใช้: ‎"พลังแห่งความเย้ายวน")
‎"พลังแห่งความเย้ายวน"
‎"เครื่องประดับที่เข้ากับรอยยิ้มคุณ"
‎"คุณจะชอบตัวเอง ถ้าคนอื่นชอบคุณ"
‎ไร้สาระเป็นบ้า
‎นี่ จำสมุดรายชื่อเล่มแดงของฉันได้ไหม
‎จะลืมได้ยังไง
‎สมุดนั่นมีสังคม ‎มากกว่าตลอด 29 ปีของชีวิตฉันเสียอีก
‎ทำไมเหรอ
‎- ไม่มีอะไร ไว้จะเล่าให้ฟัง ‎- ใคร
‎- ไม่ ‎- หนึ่งในแบ็กสตรีตบอยส์เหรอ
‎ใช่
‎ฉันจะไม่ร้องเพลงกับคนที่ชอบฮาววี่
‎โทษที แต่วงนี้ไม่ได้มีแค่ไบรกันกับนิคนะ
‎- ไม่ ‎- จะไปว่าเธอก็ไม่ได้หรอก
‎ฉันชอบวิกตอเรียวงสไปซ์เกิร์ลส์
‎แล้วก็ในวงเอลลา เบลา โซลาด้วยใช่ไหม
‎- ตอนนั้นพวกเธอเป็นนักสิทธิสตรี ‎- มาร์ทากับมาริลเลีย
‎จะมีเพลงยุค 90 สักกี่เพลง
‎ที่อารมณ์แบบได้มีเซ็กส์กับผู้ชาย ‎แล้วก็ "สนุกดี บาย"
‎งั้นก็ต้องร้องแล้วล่ะเพลงนี้
‎- "อมอส์ เดอ บาร์รา" ‎- โอเค
‎- ไม่เอา เอาเพลงอื่น ‎- ถามจริง
‎ก็เพลงมันเกี่ยวกับลิปสติก และฉันเจอมัน ‎ในแคมเปญของฮัวร์คิน ออร์ตาบ่อยแล้ว
‎- ลืมเรื่องนั้นไปก่อนเถอะ ‎- ไม่ได้ คือว่า…
‎ฉันแอบส่องไอเดียของบอร์ฮามา
‎- การ์เมน ‎- สักทีหลังจากลีลามานาน
‎- ถามจริง ‎- เธอไม่ได้จะพูดแบบนั้นเหรอ
‎- เขาทำพลาดครั้งใหญ่เลย ‎- แย่ขนาดนั้นเลยเหรอ
‎ไอเดียของเขาจะแปลกใหม่สุดๆ ‎ถ้าเป็นปี 1980 น่ะนะ
‎นึกออกแล้ว "ฮุนโตส์" ‎ของพาโลมา ซาน บาซิลลิโอ
‎- ใช่ๆ ‎- ไม่เอา ขอล่ะ
‎พวกเขาคิดเงินเราเป็นรายชั่วโมงนะ
‎มันคือเพลงที่อาเดรียนกับฉันร้องด้วยกันประจำ
‎เธอและคนอีก 90 เปอร์เซ็นต์ในสเปน ‎โทษทีนะ เธอไม่ได้พิเศษอะไรหรอก
‎- เขาโทรมาบอกว่าอยากเจอ ‎- โธ่ พ่อคุณ เขาคงคิดถึงเธอแหละมั้ง
‎แล้วเธอพร้อมเจอเขาเหรอ
‎ไม่รู้สิ
‎แต่ก็แปลกๆ ที่ไม่มีเขาอยู่ด้วย
‎และเขาคงกำลังลำบากอยู่
‎แล้วเธอจะบอกเขาเรื่องนิยายไหม
‎ให้ตายก็ไม่มีวัน
‎สิ่งสุดท้ายที่ฉันอยากให้เขารู้ ‎คือฉันนอกใจเขาไปหาวิกเตอร์
‎เขาต้องน้ำหนักลดลงแน่เลย
‎เวลามีเรื่องหนักใจ เขาจะซูบผอมลง
‎มันเป็นสถานการณ์ที่ค่อนข้างละเอียดอ่อน
‎แล้วเธอจะแต่งตัวยังไง
‎หยุดเลย
‎จะใส่ชุดนั้นไปจริงๆ เหรอ
‎- หมายความว่าไง ‎- ต้องเซ็กซี่เบอร์นั้นเชียว
‎โหดร้ายมาก
‎แต่งตัวมอซอมาตั้งหลายสัปดาห์ แต่จู่ๆ ก็แต่งเต็ม
‎ไปหาคนที่กำลังแตกสลายเนี่ยนะ
‎นึกถึงจิตใจคนอื่นหน่อยสิ
‎ก็ได้
‎- ฉันขอเบอร์เกอร์ค่ะ ‎- ทำอะไรน่ะ บ้าไปแล้วเหรอ
‎- อะไร ‎- อย่าไปเจอเขาตอนมื้อเที่ยง
‎การกินอาหารใช้เวลานานเกินไป
‎หาอะไรที่ใช้เวลาแค่ช่วงสั้นๆ ได้ ‎เผื่อพวกเธออึดอัด
‎จะได้เผ่นได้หลังผ่านไปสิบนาที
‎เอาแค่เบียร์ดีกว่าค่ะ
‎- นั่นแหละ ‎- ไม่เอา ไม่เอาแอลกอฮอล์
‎เธอต้องมีสติอยู่กับตัวจะได้ไม่เผลอทำพัง
‎ก็ได้
‎- ขอชาแล้วกันค่ะ ‎- สมบูรณ์แบบ
‎รู้หรือยังว่าจะพูดอะไรกับเขา
‎อาดรี สบายดีไหม
‎กล้าดียังไงมาถามว่าผมเป็นยังไงบ้าง
‎แล้วยังไงต่อ
‎- เห็นๆ อยู่ว่าเขาไม่สบายดีแน่ ‎- เธอต้องมั่นใจมากกว่านี้
‎ให้ตาย หายนะแน่งานนี้
‎เธอบอกว่า "มั่นใจ" ไม่ใช่แย่ๆ ‎ฉันเชื่อว่ามันจะเป็นไปได้ด้วยดีนะ
‎ปล่อยชีวิตให้ผลิบาน
‎ในยามที่เธอไม่ทันตั้งตัว
‎ปล่อยให้มันเป็นไปตามทางของมันเอง
‎เกาะเกี่ยวเลี้ยวเลาะเหมือนเถาวัลย์
‎ล่องลอยไปกับสายลม
‎ไปสู่อนาคตใหม่ๆ
‎ให้ฉันกลับไปสู่จุดเริ่มต้น
‎และปล่อยให้ความกลัวเลือนหาย
‎สวัสดีค่ะ
‎ขอโทษค่ะ
‎เป็นไงบ้าง
‎- ไง ‎- สวัสดี
‎- นั่งกันเถอะ ‎- ครับ
‎ฉันตื่นเต้นที่จะได้เจอคุณ
‎วันก่อนผมเห็นคุณในรถไฟใต้ดิน
‎- ตอนไหน ‎- คุณไม่เห็นผมน่ะ
‎ผมลองวิ่งไปหาคุณแล้ว แต่ก็ไม่ทัน ‎เหมือนเรื่องของเราสองคนเลย
‎เป็นไงบ้าง
‎ก็ดี ยุ่งๆ
‎- เบียร์สองแก้วครับ ‎- ค่ะ ไม่เอา
‎- ไม่เอา ‎- ไม่เหรอ
‎ไม่ค่ะ ขอชาสักแก้วดีกว่า
‎- ชาหนึ่ง เบียร์หนึ่งครับ ‎- รับทราบค่ะ
‎ขอบคุณ
‎ผมกำลังทำงานถ่ายภาพชุดอยู่น่ะ
‎- จริงเหรอ ‎- ครับ
‎- แล้วก็ทำงานให้นิตยสารท่องเที่ยวด้วย ‎- ยินดีด้วยนะ
‎- ขอบคุณ ‎- น้ำหนักไม่ลดลงด้วย
‎ไม่เลย
‎ฉันแค่จะบอกว่าคุณดูดี
‎ขอบคุณ
‎อือ
‎สวมมาตั้งหลายปี ‎พอไม่สวมแล้วมันรู้สึกแปลกๆ น่ะ
‎- เวลาสวมแหวนแต่งงาน ฉันรู้สึก… ‎- อุ่นใจ
‎ใช่
‎ผมถอดออกก่อนเข้ามาน่ะ
‎ผมพร้อมจะก้าวต่อไปแล้ว
‎ผมคิดได้ในวันนั้น
‎ที่รถไฟใต้ดิน
‎รถไฟของคุณออกไปแล้ว ‎และผมก็ยังอยู่ได้โดยไม่มีคุณ
‎ดีแล้ว
‎ครับ
‎แต่ก่อนหน้านั้น ผมมีเรื่องสองสามอย่าง
‎ที่คิดไว้ว่าอยากคุยกับคุณ
‎เมื่อวานผมไปธนาคารมาและได้คุยกับ…
‎ในความว่างเปล่าที่เธอทิ้งไว้ให้ฉัน
‎ในตัวฉัน
‎และฉันจำไม่ได้สิ่งที่เธอทำไม่ได้ด้วยซ้ำ
‎หรือแม้แต่วันที่เธอจากไป
‎ไม่มีอะไรเหลือเลย
‎ไม่มี
‎ฉันเรียนรู้ที่จะอยู่กับความชอกช้ำ
‎- วาล ‎- โทษทีค่ะ
‎โทษที ใช่ บัญชีร่วมของเรา
‎- คุณโอเคไหม ‎- ครับ
‎- ก็ได้ ‎- แน่นอน
‎ถ้าสัปดาห์นี้คุณพอจะมีวันว่าง
‎ก็ส่งข้อความมานะ จะได้ไปทำด้วยกัน ‎ถ้าคุณสะดวก
‎ได้ค่ะ
‎ไม่มี
‎แต่ท้ายที่สุดแล้ว
‎ฉันลืมว่าต้องลืมเธอ
‎ฉันลืมว่าต้องลืม…
‎- มาทำอะไรที่นี่ ‎- สวัสดีใช่ไหม
‎สวัสดี แน่นอน เข้ามาสิ
‎ฉันเอาปกหนังสือของเพื่อนคุณมาให้น่ะ
‎สวยจัง
‎- รักเลย ‎- จริงเหรอ
‎- ขอบคุณนะ ‎- ด้วยความยินดี
‎ฉันมาผิดจังหวะหรือเปล่า
‎ไม่นะ ฉันซักผ้าอยู่เฉยๆ
‎มาสิ
‎นี่ซักผ้าหรือทำค็อกเทลโมโลโทฟกันแน่เนี่ย
‎บ้าเอ๊ย
‎ดูเหมือนคุณจะไม่เคยใช้เครื่องซักผ้ามาก่อนนะ
‎นี่ไม่เคยใช้มาก่อนสักเครื่องเลยเหรอ
‎- พ่อแม่ไม่ได้สอนเหรอ ‎- พ่อแม่ฉันก็ไม่ได้ใช้เหมือนกัน
‎- เอสเตล่าเป็นคนทำ ‎- เอสเตล่าเหรอ
‎- อย่าขำสิ ‎- ขอโทษ
‎อย่าหัวเราะเยาะกันเลย ฉันกำลังพยายาม ‎พึ่งพาตัวเองให้มากขึ้น และ…
‎เป็นลูกคุณหนูให้น้อยลง
‎- คุณก็คิดแบบนั้นเหรอ ‎- ไม่เอาน่า
‎คุณอายุจะ 30 แล้ว แต่ไม่เคยใช้เครื่องซักผ้า
‎แต่ถ้าอยากเรียนรู้จริงๆ ‎ก็อย่าให้อะไรมาขวางทาง
‎ขั้นตอนที่สำคัญที่สุดคือแยกผ้าสีอ่อนกับสีเข้ม
‎เรียบร้อย
‎โอเค แล้วก็…
‎จะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันซักผ้าที่สีตรงข้ามกันด้วยกัน
‎สิ่งที่จะเกิดขึ้นก็คือ
‎เสื้อของคุณจะไม่บริสุทธิ์อีกต่อไป
‎การ์เมน
‎ผมว่าเราเอาอันนี้กลับบ้านด้วยดีกว่า
‎- ทำอะไรน่ะ ‎- เจ๋งใช่ไหมล่ะ
‎หยุดสักทีได้ไหม น่าอายชะมัด มีสมาธิหน่อย
‎คุณคิดว่าสีนี้เป็นไง มันอาจจะดูแปลกๆ
‎แต่ก็ไม่เป็นไร เพราะฉันทาลิปเพื่อตัวเอง
‎ไม่ใช่เพื่อเอาใจคนอื่น
‎แล้วคุณจะอยากรู้ไปทำไมว่าผมคิดยังไง
‎ถูกของคุณ
‎จริงด้วย ฉันเข้าใจนะ แต่ลองสีนี้บ้างดีกว่า
‎เห็นไหมคะ
‎สีนี้น่ะ
‎สีนี้ดูสดใสกว่าเนอะ
‎ดูเป็นฉันมากกว่า
‎ปกติฉันเลือกสีลิปตามแต่อารมณ์
‎ไม่ใช่เพื่อเป็นเครื่องประดับ
‎ขอบคุณที่บอก
‎ลองอันนี้สิ
‎ที่รัก นี่ไม่ใช่ลิปสติกค่ะ มันคือไฮไลต์เตอร์
‎- อ๋อ ‎- ค่ะ
‎แล้วก็…
‎ดูอันนี้สิ สวยมากเลย
‎สีอ่อนมาก ทำให้ปากเงางามนิดหน่อย
‎แต่การไม่แต่งหน้า ‎นั้นไม่เหมือนกับการโป๊เปลือยหรอกนะ
‎ครับ จริงครับ
‎เพราะการแต่งหน้าเป็นแค่ทางเลือกหนึ่ง ‎ของผู้หญิง ไม่ใช่สิ่งที่จำเป็นต้องทำ
‎แล้วการแอบดูไอเดียงานผม ‎เป็นทางเลือกหรือสิ่งที่ต้องทำ
‎คุณโจมตีไอเดียผมไม่มีชิ้นดีเลย
‎ค่ะ
‎อะไร
‎- ฟังนะ อย่าเอาไอเดียนั้นไปนำเสนอเลย ‎- เห็นไหม
‎รู้ไหมว่ามันน่าขายหน้าแค่ไหน ‎เวลามีคนพยายามแก้ไขงานของเรา
‎- ฉันรู้ ‎- ยิ่งคนคนนั้นคือคุณด้วยแล้ว
‎คุณพูดเรื่องความไว้ใจและการทำงานร่วมกัน
‎- คุณแอบดูคอมพิวเตอร์ผม ‎- อย่าเอามาปนกันสิ
‎ฉันไม่อยากให้เรื่องนี้กระทบความสัมพันธ์เรา
‎ผมเห็นด้วยกับคุณ
‎โอเค
‎ทำอะไรน่ะ
‎บอร์ฮา จะไปไหน รอฉันด้วยสิ ‎อย่าเดินหนีไปดื้อๆ แบบนี้
‎บอร์ฮาเดี๋ยวก่อน
‎จะไปไหน
‎กลับบ้านตัวเองไปซะ ผมก็จะกลับไปบ้านผม ‎แล้วเจอกันตอนนำเสนองาน
‎- ไม่ ‎- แบบนี้เราจะได้แยกแยะได้
‎แต่…
‎ให้ตายเถอะ
‎- เวลาคุณตั้งใจทำบางอย่างคุณเซ็กซี่มาก ‎- มาทำอะไรที่นี่
‎- ผมไม่ได้ข่าวคราวจากคุณมาสักพักแล้ว ‎- ก็ฉันตั้งใจให่้เป็นแบบนั้น
‎ฉันไม่รู้ว่าคุณเข้าใจไหม แต่มันจบแล้ว
‎นี่คุณกำลังแก้เผ็ดให้ผมทรมานเหรอ
‎คุณนี่ทุเรศครบสูตรเลยจริงๆ
‎นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เกิดเรื่องแบบนี้สักหน่อย
‎คุณบอกผมว่ามันจบแล้ว สองสัปดาห์ผ่านไป
‎ผมมาที่นี่และเราก็อึ๊บกันอย่างถึงใจที่สุด
‎ฉันจะเล่าเรื่องใหม่ให้ฟัง
‎ฉันบอกว่า "มันจบแล้ว" ‎และฉันจะไม่โทรหาคุณอีก
‎คุณมาที่นี่แต่ฉันไม่สนใจ เพราะฉันมีงานต้องทำ
‎- งั้นไว้เจอและคุยกันทีหลังได้ไหม ‎- ไม่
‎- ยุ่งขนาดนั้นเลยเหรอ ‎- ยุ่งมากจนต้องซื้อแพลนเนอร์เล่มใหม่
‎แล้วรู้อะไรไหม
‎ไม่มีช่องว่างสำหรับคุณ
‎(ลาก่อนเซอร์คิโอ)
‎(ของเสียในทะเลและผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม)
‎(เกือบเสร็จแล้ว)
‎(อัปโหลด "อิมโพสเตอร์" สำเร็จ)
‎(ยินดีด้วย หนังสือของคุณเปิดให้ซื้อแล้ว)
‎สาวๆ เรียบร้อย เป็นทางการแล้ว
‎หนังสือฉันหาซื้อได้ในอินเทอร์เน็ตแล้ว
‎ต้องขอบคุณพวกเธอทุกคนจริงๆ ‎ไม่ใช่แค่ที่ช่วยฉันตีพิมพ์นะ
‎ลอล่า ขอบคุณที่มอบความมั่นใจ ‎ให้ฉันกล้าเดินทางนี้
‎ถ้าเธอไม่ทำตัวน่ารำคาญ ‎ฉันคงยังใส่กางเกงวอร์มไปทั้งสัปดาห์
‎และไม่ได้อาบน้ำ
‎(เซอร์คิโอ - สายที่ไม่ได้รับ)
‎(เซอร์คิโอ - หนึ่งข้อความ)
‎(สองข้อความ)
‎ขอบคุณนะ เนเรีย
‎เธอสร้างความเปลี่ยนแปลง ‎เพื่อเป็นตัวเองอย่างแท้จริง
‎ขอบคุณที่ขจัดความกลัว ‎และช่วยให้ฉันมีสมาธิกับอนาคต
‎(เซอร์คิโอ - ลอล่า รับสาย ‎เรามีเรื่องต้องคุยกัน)
‎(ผมเลิกกับมาร์ทาแล้ว โทรมาเถอะนะ)
‎(ลบ)
‎(เซอร์คิโอ - บล็อกหมายเลขนี้)
‎การ์เมน เพราะเธอฉันจึงได้เรียนรู้ว่า
‎ถ้าไม่แสดงความรู้สึกออกไป มันจะไม่หายไปไหน
‎เหมือนที่เธอเคยบอกฉันว่า ‎"ถ้าอยากร้องไห้ ก็ร้องเลย"
‎"ถ้าอยากหัวเราะ ก็หัวเราะ"
‎"และถ้าไม่รู้จะทำยังไง
‎ก็เขียนออกมา"
‎เพราะพวกเธอทุกคน
‎"อิมโพสเตอร์" จึงเป็นแค่ชื่อหนังสือ ‎ที่เขียนโดยวาเลเรีย เฟอร์ริซ
‎ชีวิตนั้นสั้นเกินกว่าจะรอให้บางอย่างเกิดขึ้น
‎ถ้าอยากได้อะไร จงลงมือทำมันซะเลย
‎คำบรรยายโดย: พรสุดา โนกา