‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎หนังสือนั่นไม่ใช่แค่ของเธอ ของฉันด้วย
‎- ของฉัน และของเนเรียด้วย ‎- แต่คนเขียนคือฉัน
‎- ทำอะไรน่ะ ‎- ฉันเป็นโรคกลัวที่แคบ
‎- แล้วจะเอายังไงต่อ ฉันจะสายแล้วนะ ‎- เลิกคิดถึงแต่ตัวเองสักครั้งเถอะ
‎- ว่าไงนะ ‎- เราเบื่อแล้ว
‎เธอไม่เคยคว้าสิ่งที่ตัวเองต้องการเอาไว้ ‎แล้วก็ส่งข้อความเสียงมายืดยาว
‎เพราะเธอยอมรับการตัดสินใจของตัวเองไม่ได้
‎ฉันทำไม่ได้
‎- ฉันทำไม่ได้ ฉันสติแตกแล้ว ‎- หยุดสักทีได้ไหม
‎เราแค่ขอให้เธอซื่อสัตย์กับตัวเองหน่อย
‎- เหมือนที่เธอซื่อสัตย์กับบอร์ฮาสินะ ‎- เล่นสกปรกนี่
‎ขอโทษด้วยแล้วกัน ‎ที่จิตใจเราไม่ได้กล้าแกร่งเหมือนเธอ
‎- เธอไม่ได้แกร่งอย่างที่คิด ‎- เดี๋ยว ทำไมพูดงี้
‎เธอสิต้องบอกฉัน
‎ไม่รู้หรอกนะว่าเกิดอะไรขึ้นที่กัมพูชา ‎แต่สำหรับคนที่เพิ่งเปิดตัวว่าเป็นเกย์…
‎ไม่รู้ทำไมชีวิตเธอจืดชืดจังเลย
‎เลิกเถียงกันได้แล้ว ไม่มีอะไรดีขึ้นมาหรอก
‎การ์เมนพูดถูก ‎วาล เธอต้องบอกเรามาว่าเกิดอะไรขึ้น
‎(สร้างจากนิยายโดยเอลิซาเบท เบนาเวนต์)
‎(หนึ่งสัปดาห์ก่อน)
‎(2.1 เลิกวิ่งหนี)
‎(วิกเตอร์ - สามสัปดาห์ที่แล้ว)
‎(ผมจะรอจนกว่าคุณจะโทรมา วาเลเรีย ‎แต่ผมจะไม่รอตลอดไปหรอกนะ)
‎สาวๆ ฉันกลับจากบาเลนเซียแล้วนะ ‎กลับสู่โลกแห่งความจริงในสเปนแท้ๆ แล้ว
‎ไปจัตุรัสเมโมเรียทรานส์ค่ะ
‎จัดไป ลุยกันเลย
‎ฉันรู้ตัวนะว่าหายหน้าหายตาไปเลย
‎แต่ฉันจำเป็นต้องตัดขาดจากโลก ‎ไปใช้เวลากับหลานสาวน่ะ
‎เดี๋ยวจะส่งรูปให้ดู หลานตัวโตใหญ่แล้ว
‎เออนี่ การ์เมน ‎พี่สาวฉันชอบของขวัญเธอมากเลยนะ
‎ฟังนะ พูดตามตรง
‎ที่ถ่อไปถึงบาเลนเซียนี่ไม่ได้ช่วยอะไรเลย ‎ฉันยังไม่ได้ตอบวิกเตอร์อยู่ดี
‎ฉันรับแรงกดดัน ‎จากการต้องให้คำตอบไม่ไหวหรอก
‎ฮัวร์คิน ออร์ตา รองประธานบริษัทฮอร์เก รูบิโอ
‎กำลังรอคุณอยู่ มากับฉันได้เลยค่ะ
‎เยี่ยมเลย ขอบคุณ
‎ฉันเป็นนักเขียน แต่พอเป็นเรื่องของเขา ‎ฉันกลับคิดคำอะไรไม่ออกเลย
‎นี่ยังไม่พูดถึงผู้ชายอีกคน ‎ที่ทำให้ฉันไม่ได้หลับไม่ได้นอนนะ
‎เขาชื่อปิแอร์ ดูวอนต์ อย่าหัวเราะนะ เนเรีย
‎ฉันรู้เธอคิดว่าชื่อนี้ตลก
‎ไปรถบัสเถอะ
‎ไง ลอล่า ฉันอยากมั่นได้เหมือนเธอจังเลย
‎ตอนนี้พวกเธอรู้ทุกอย่าง ‎เกี่ยวกับชีวิตเศร้าๆ ของฉันแล้ว
‎เดี๋ยวเรานัดเจอกันได้ไหม ‎ฉันจะได้อัปเดตชีวิตพวกเธอบ้าง รักนะ
‎(ข้อตกลงและเงื่อนไขในสัญญา)
‎(ผู้แต่ง วาเลเรีย เฟอร์ริซ ‎จะไม่ใช้ชื่อของตัวเอง)
‎(แต่ใช้นามปากกาปิแอร์ ดูวอนต์)
‎(ผู้เขียนจะได้รับเงินจำนวน 15,000 ยูโร)
‎ไม่เอาน่า
‎ไม่เห็นเหรอว่าทำแบบนั้นไม่ได้ ไอ้ทึ่มเอ๊ย
‎(15,000 ยูโร นามปากกา)
‎(ลายเซ็นผู้เขียน)
‎จอดตรงนี้
‎นี่ของแถม หัวข้อคือปัญหาเกี่ยวกับการตีพิมพ์
‎เรื่อง "นักเขียนไส้แห้ง" นี่ดูดีนะในชีวประวัติ
‎แต่ฉันจะทำยังไงดีล่ะ ‎ให้ขายวิญญาณให้สำนักพิมพ์ไหม
‎หรือยึดมั่นในศักดิ์ศรีเอาไว้ ‎แล้วต้องลากกระเป๋าเดินทางไปทั่วมาดริด
‎บ้าเอ๊ย
‎ให้ตายเถอะ
‎ไอ้กระเป๋าโง่
‎(คุณ - สามสัปดาห์ที่แล้ว)
‎(ผมจะรอจนกว่าคุณจะโทรมา วาเลเรีย ‎แต่ผมจะไม่รอตลอดไปหรอกนะ)
‎(ลอล่า - สวัสดี สบายดีไหม)
‎เดี๋ยว ขอส่งอีโมจิให้ด้วย
‎ผมขอโทษ คุณพูดถูก
‎คุณเป็นคนขอเจอฉันก่อนเริ่มงานเองนะ
‎กลับมาแล้วๆ
‎เล่าเรื่องย้ายบ้านให้ฟังหน่อยสิ ‎มันคือคฤหาสน์เลยใช่ไหม
‎ใช่แล้ว
‎สตูดิโอปรับปรุงมันใหม่ และพ่อแม่ผม ‎ตัดสินใจเก็บมันไว้ มันคือคฤหาสน์เลยแหละ
‎บางครั้งพวกเขาก็ให้ฉันเก็บเอกสารแปลไว้
‎- เหมือนกันเป๊ะเลย ‎- ใช่
‎อะไร
‎ผมสัญญากับตัวเองไว้ว่าจะไม่ถาม ‎คุณอาจจะพอเดาได้ว่าเรื่องอะไร
‎ฉันไม่รู้จริงๆ
‎- ต้องรู้สิ ‎- ไม่ ฉันไม่รู้เลย
‎- ได้ข่าวจากวาเลเรียหรือยัง ‎- ว่าแล้ว
‎เธอเพิ่งส่งข้อความเสียงยาวแปดนาทีมาให้
‎- เธอเป็นยังไงบ้าง ‎- ไม่รู้สิ ฉันยังไม่ได้ฟังเลย
‎ผมไม่เข้าใจ คือผม…
‎เธอไม่ยอมส่งข่าวว่าเป็นตายร้ายดี ‎เธอเป็นตัวหายนะ
‎เธอยุ่งเหยิง ซุ่มซ่าม ไม่มั่นใจ
‎แต่ผมก็ยังชอบเธอ
‎นั่นแหละ วาลของฉัน
‎ผมไม่อยากเฝ้ารอ ‎ให้โทรศัพท์ดังแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ
‎ฟังนะ ในฐานะเพื่อนของวาเลเรีย ‎ฉันว่าเธอต้องการเวลา
‎แต่ในฐานะเพื่อนของคุณ ฉันว่า…
‎ถึงเวลาที่คุณต้องเลิกมองมือถือได้แล้ว
‎ฉันจะยึดโทรศัพท์คุณไว้หนึ่งวัน
‎ไม่ถ่าย
‎ไม่เอา อย่าถ่ายรูปฉัน
‎อย่าถ่ายรูปฉัน ไม่
‎ไม่นะ หยุดเถอะ ฉันต้องมีสมาธิ
‎- อย่า ‎- อย่าจับกล้องผมสิ
‎ไม่เอา
‎เมื่อสายตาของคุณ
‎สบกับฉัน
‎มันคือรักแรกพบนะ
‎มันคือพรหมลิขิต
‎เช้าตรู่วันหนึ่ง
‎ฉันตื่นขึ้นมาแล้วถอนหายใจ
‎ฉันฝันว่าร่างกายของคุณ
‎รวมเป็นหนึ่งเดียวกับฉัน
‎แล้วคุณล่ะ…
‎แกล้งทำเป็นไม่เห็นก็ได้
‎คุณจะปฏิเสธก็ได้เหมือนกัน
‎คุณจะใช้ชีวิตต่อไปก็ได้
‎ฉันก็จะไปตามทางของฉัน
‎คุณจะบอกว่ากลัวก็ได้
‎ฉันก็กลัวเหมือนกัน
‎แรงมากเลย
‎คุณอาจจะคิดว่าทั้งหมดมันเป็นเรื่องบังเอิญก็ได้
‎แต่ฉันจะบอกความจริงกับคุณ
‎หมุนอีกรอบ
‎แต่ฉันจะบอก…
‎ความจริงให้ฟัง
‎- เราจะไปไหนกัน ‎- ทางนี้
‎- แหมๆ ‎- ไง
‎เธอให้เราเล่นเกมล่าสมบัติเหรอ
‎ฉันรอเวลานี้มาตั้งนาน
‎นี่ ที่รัก ฉันนึกว่าเราจะไปคาเฟ่ริมทางเสียอีก
‎ฉันถังแตก อันนี้ถูกกว่าและสวยกว่า
‎ใช่ ก็จริง
‎ใช่ มันสวยมาก
‎รอการ์เมนมาถึงก่อนเถอะ ‎รองเท้ายายนั่นเจาะพื้นหญ้าเป็นหลุมหมดแน่
‎ฉันเอาเบียร์ไร้กลูเตนกับผักดองมาด้วย
‎พระเจ้า ฉันรักเธอจังเลย
‎- สาวๆ ‎- อยู่นี่เอง
‎แหม เดินส่ายเซ็กซี่จังเลยนะ
‎- สาวเซ็กซี่ ‎- ระวังนะ
‎ไง
‎เธอน่าจะบอกก่อนนะ ‎ว่าเราจะมาดื่มเหล้าในสวนสาธารณะ
‎- ฉันจะได้เอากลองเจมเบ้มาด้วย ‎- หัวสูงกันจังเลยนะ
‎เราจะไปปิกนิกกัน เอามาคนละสามยูโร
‎สามเหรอ
‎สาวกัมพูชาคนสวยของฉัน
‎- ขอดูหน่อย ผิวไม่แทนเลยนี่ ‎- ไม่
‎ดีนะที่เธอกลับมา ‎เราเกือบจะประกาศตามหาคนหายแล้ว
‎- ฉันรู้ตัว ฉันเงียบหายไปนิดหน่อย ‎- นิดหน่อยเหรอ
‎ขนาดฉันอยู่อีกซีกโลก ‎ยังส่งข้อความกลับมามากกว่าเธอ
‎- บาเลนเซียเป็นยังไงบ้าง ‎- บาเลนเซียก็ดี
‎ได้ใช้เวลาอยู่กับครอบครัวแล้วก็นู่นนี่นั่น ‎แต่ฉันอยากฟังเรื่องพวกเธอมากกว่า
‎นี่ เธอไปไหนมาเนี่ย ทำไมดูสวยจัง
‎- ใช่ ‎- นั่นสิ
‎ฮอร์เก รูบิโอบอกผมว่าคุณ ‎คือหนึ่งในคนที่เก่งที่สุดเท่าที่เขาเคยเจอ
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- ส่วนอีกคนที่เก่งคือเพื่อนร่วมงานคุณ บอร์ฮา
‎เราถึงได้เสนองานให้เขา
‎จริงเหรอ
‎ฉันไม่รู้เลย
‎คือเราไม่คิดว่าคุณจะเปลี่ยนใจ
‎เข้าใจค่ะ
‎คือบางครั้งคนเราก็ต้องจัดลำดับความสำคัญใหม่
‎- ครับ ‎- ค่ะ
‎ผมคิดออกแล้ว
‎คุณลองเสนอไอเดียของคุณ ‎เกี่ยวกับการเปิดตัวลิปสติกใหม่ให้ผมฟังสิ
‎หา
‎บอร์ฮายังไม่ได้เซ็นสัญญาเลย
‎เดี๋ยวผมจะมอบหมายงานเดียวกันนี้ให้เขาด้วย ‎แล้วผมค่อยตัดสินใจ
‎ใช่ ฉันรู้ ฉันทำพัง
‎ฉันนึกว่าเขาจะจ้างคู่ไง ‎เพราะเขาเจอเราในฐานะทีมนี่
‎แต่ฉันก็บอกเขาไปนะ ‎ว่าให้ฉันไปบอกบอร์ฮาเองดีกว่า
‎ฟังนะ ฉันรู้ว่ามันอาจจะฟังดูเหมือน ‎เป็นการแทงข้างหลัง แต่...
‎เหมือนหรอ มันใช่เลยล่ะ
‎แต่พวกเขาเสนอให้ฉันก่อนนี่
‎ใช่ แต่เธอปฏิเสธไปแล้ว
‎- ก็ใช่ เนเรีย แต่มันไม่ง่ายขนาดนั้น ‎- ง่ายสิ
‎ไม่ง่าย มันคืองานฉันกับแฟนฉัน
‎- เธอจะลาออกเพราะแฟนเหรอ ‎- ไม่ ฉันจะขอพัก
‎- ใจเย็นๆ ‎- ไม่ นั่นไม่ยุติธรรมเลย
‎ตานั่นตอบตกลงโดยไม่ลังเลเลย ‎ทำไมฉันถึงทำแบบเดียวกันบ้างไม่ได้ล่ะ
‎เธอพูดถูก
‎- โอเค ‎- แล้วเขาว่าไงตอนเธอไปบอก
‎คือว่า…
‎นามสกุลที่สองคือ "เฟอร์ราร์" ใช่ไหม
‎- เฟร์เรอร์ ‎- ใช่
‎- ฉันมั่นใจว่าเขาต้องเข้าใจแน่ ‎- เธอโกหกเขา เขาไม่ได้โกหกเธอ
‎ก็ได้ ฉันรู้ว่าฉันเป็นคนเลว
‎ไม่ เธอไม่ใช่คนเลวเลย ส่วนเธอก็อย่าตึงมากสิ
‎เพิ่งไปอยู่ที่ที่อากาศอบอุ่นมาแท้ๆ ‎ดันทำตัวเย็นชากว่าปกติอีก
‎- เธอกับกลอเรียมีอะไรกันหรือเปล่า ‎- เปล่า ทุกอย่างเรียบร้อยดี
‎แล้วทำไมไม่เล่าเรื่องทริปที่ไปให้ฟังบ้างล่ะ
‎เธอนั่นแหละจะทำยังไงกับเรื่องปิแอร์ ดูวอนต์
‎บอกไปในข้อความเสียงแล้วไง
‎ฉันตั้งโหมดเครื่องบินเอาไว้น่ะ
‎ไม่ ฉันโกหกเธอไม่ลง ฉันยังไม่ได้ฟังเลย
‎แล้วมาบอกว่าฉันหายหน้าเนี่ยนะ
‎ใช่
‎ยังไม่ได้ฟังเหมือนกัน ช่วงนี้ทำงานไม่ได้หยุดเลย
‎ยุ่งสุดๆ
‎หมดเรี่ยวหมดแรง
‎ฉันบอกว่ายังไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน
‎ฉันต้องการเงินก้อนนั้นนะ
‎แต่อิมโพสเตอร์มันเป็นเรื่องส่วนตัวมาก
‎เป็นฉันจะเอาเงิน
‎ฉันก็มีศักดิ์ศรีนะ แต่ตอนนี้ฉันตกงาน ‎แถมต้องไปซุกหัวนอนที่บ้านลอล่า
‎มันไม่ใช่แค่เรื่องเงิน ‎หนังสือเล่มนั้นทำให้ชีวิตคู่ของฉันพัง
‎ชื่อหนังสือคืออิมโพสเตอร์แท้ๆ ‎ถ้าใช้นามปากกาก็ยิ่งไปกันใหญ่เลยน่ะสิ
‎ถ้าพวกเธอเปิดฟังข้อความเสียง ‎ก็จะรู้ว่านี่ไม่ใช่เรื่องเดียวที่ฉันกังวล
‎ขอเดานะ พ่อตาเขียวใช่ไหม
‎และเธอเมินเขามาหลายสัปดาห์แล้ว
‎เขาบอกเธอแล้วใช่ไหม
‎ฉันแวะไปออฟฟิศเขาด้วย
‎ให้ช่วยอะไรไหมครับ
‎- สวัสดี ‎- สวัสดีครับ
‎ค่ะ
‎มีค่ะ คือ…
‎- ฉันมาหาวิกเตอร์ อันดราดราส ‎- คนพ่อหรือคนลูกครับ
‎คนลูกค่ะ หวังว่านะ
‎สักครู่นะครับ
‎(อาดรี - บาเลนเซียเป็นยังไงบ้าง ‎แม่คุณบอกผมว่าคุณกลับมาถึงมาดริดแล้ว)
‎(ผมแค่อยากรู้ว่าคุณเป็นยังไงบ้าง)
‎สวัสดีค่ะ
‎วิกเตอร์ มีคนมาหาคุณ
‎- เมื่อกี้เธอยังอยู่นี่อยู่เลย ‎- ลูกค้าเหรอ
‎น่าจะไม่ใช่นะ
‎- ขอบคุณ ‎- ด้วยความยินดี
‎ฉันได้รับข้อความจากอาเดรียนและสติแตก
‎เธอกำลังแยกกันอยู่นี่ เธอจะทำอะไรก็ได้นะ
‎แต่ฉันรู้สึกเหมือนกำลังหักหลังเขา
‎เธอคิดไปเองทั้งนั้น
‎เธอเป็นอะไร
‎เธอเป็นห่วงแฟนเก่าตัวเอง ‎มากกว่าคนที่เธอชอบ
‎มันไม่ยุติธรรมทั้งกับเขา ‎และกับตัวเธอเองนะ วาล
‎รู้
‎ใช่ ฉันรู้ แต่เขาทำให้ฉันประหม่า
‎แล้วก็…
‎รู้สึก…
‎เข้าใจใช่ไหม
‎มีอารมณ์หน่อยๆ
‎เดี๋ยวฉันจะส่งที่อยู่คฤหาสน์หลังใหม่ของเขาไปให้
‎ฉันคิดถึงวิกเตอร์แล้วมันก็…
‎ตายแล้ว
‎ให้ตายสิ ขยะแขยงชะมัด
‎บอกแล้วว่าเราควรไปร้านกาแฟข้างทาง
‎(ลายเซ็นผู้เขียน)
‎(ใช้ชื่อปิแอร์ ดูวอนต์แทน เงิน 15,000 ยูโร)
‎คงพิมพ์ผิดแน่ๆ เลย
‎- เรซูเม่ของฉันเหรอคะ ‎- ใช่
‎ฉันเห็นประวัติทำงานแค่ที่เดียว ‎กับงานอาสาอีกนิดหน่อย
‎ประวัติการทำงานที่เหลือของคุณมันหายไปน่ะ
‎ไม่เป็นไรหรอกค่ะ บอกปากเปล่าก็ได้
‎ฉันเคยเป็นผู้ช่วยที่ ‎สำนักกฎหมายเบอนัลแอนด์แอสโซสิเอทส์
‎และเคยเป็นผู้ประสานงาน ‎ที่สมาคมสตรีนิยมในลาวาเปียสค่ะ
‎แล้วไงอีก
‎แล้วไงอะไร
‎ที่พูดมามันอยู่ในนี้หมดแล้ว
‎เส้นทางอาชีพคุณมีแค่นี้เหรอ
‎ฉันเคยทำงานที่เดียวก็จริง
‎แต่ฉันมีประสบการณ์ในกระบวนการกฎหมาย ‎ทั้งคดีพาณิชย์ คดีแพ่ง และคดีครอบครัว...
‎ในสำนักงานกฎหมายของพ่อแม่คุณเอง
‎ก็ฉันเป็นทนาย พ่อแม่ฉันมีบริษัท
‎ฉันรู้เรื่องกฎหมายทะลุปรุโปร่ง ‎ฉันเลยไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องผิดอะไร
‎(เพื่อนกันตลอดไป - คุยกับบอร์ฮาหรือยัง)
‎(ยัง เขาปวดฟันหนักเลย ‎ฉันว่าตอนนี้ไม่เหมาะจะพูด)
‎(และคืนนี้เรามีงานอีเวนต์ ‎สำหรับเอเจนซี่ที่เรายังทำงานอยู่ด้วย)
‎(เนเรีย - เวลาเหมาะๆ มันไม่มีจริงหรอก ‎รีบคุยเลย)
‎(ลอล่า - คุยที่งานอีเวนต์ของเอเจนซี่คืนนี้สิ)
‎ให้เวลายาชาออกฤทธิ์สิบนาทีนะคะ เดี๋ยวหมอมา
‎เราต้องคุยกันเรื่องงาน
‎- ตอนนี้เลยเหรอ ‎- ใช่ ตอนนี้เลย
‎ไม่ต้องห่วง มันไม่เกี่ยวกับเอเจนซี่ ‎มันเกี่ยวกับฮัวร์คิน ออร์ตา
‎- ฮัวร์คิน ออร์ตาเหรอ ‎- ใช่ คืองี้
‎ฉันรู้ว่าเขาเสนองานให้คุณที่บริษัทของเขา
‎แต่เรื่องของเรื่อง ‎คือเขาเสนองานเดียวกันนี้ให้คนอื่นก่อน
‎- คนอื่นเหรอ ‎- ใช่
‎และคนที่ว่านี้…
‎ด้วยเหตุผลต่างๆ มากมาย ‎เธอเรียงลำดับความสำคัญได้ไม่ทันเวลา
‎และหลังจากคิดดูถี่ถ้วนแล้ว ‎คนคนนั้นจึงไปของานของเธอคืน
‎- งานผมน่ะเหรอ ‎- ใช่ งานคุณ
‎คนคนนั้น…
‎คือฉันเอง
‎พูดจริงเหรอ
‎คุณพูดก็ง่ายสิ แต่ฉันก็อยากได้งานนั้นเหมือนกัน
‎- ฉันสมควรได้รับมันไม่ต่างจากคุณ ‎- แล้วคุณบอกผมตอนนี้เนี่ยนะ
‎แต่…
‎คือขอโทษนะ แต่ฉันตกใจมากเลย
‎ฉันตกใจมากที่ได้ยินว่าคุณคิดกับฉันแบบนั้น
‎เห็นไหมว่าคุณมีปฏิกิริยายังไง นี่แหละเหตุผล
‎เห็นไหม ฉันเลยไม่บอกคุณเร็วกว่านี้ไง
‎(ทางหนึ่งในการขจัดสิ่งเร้า ‎ก็คือยอมๆ มันไปเถอะ)
‎- ไอ้นี่ต้องสกปรกสุดๆ แหงเลย ‎- เอาเท้าลง
‎ไม่เอาน่า ร่าเริงหน่อย สัมภาษณ์หนแรกเอง
‎- แต่ถ้าทุกที่เป็นแบบนี้เหมือนกันหมด… ‎- เดี๋ยวมันก็ลงตัวเอง
‎วัดผิดชัดๆ โซฟาตัวนี้ไม่ได้ยาวสองเมตร
‎ไม่ใช่ความยาว นั่นคือราคา 2,000 ยูโร
‎แม่เจ้า
‎ฉันยังคิดว่าอิเกียน่าจะดีกว่า
‎ที่อิเกีย เราแทบจะต้อง ‎ไปตัดต้นไม้มาทำเองเลยนะ
‎ฉันรู้จักที่นี่ มันคุ้มค่ากับราคา
‎มันเล็กไปหน่อยสำหรับเราสองคนนะ
‎เราไม่ได้หาโซฟาสำหรับสองคนนี่
‎เรากำลังหาโซฟาให้คุณ
‎ถ้าเป็นของฉัน ฉันจะซื้อที่อิเกีย
‎มีอะไรหรือเปล่า
‎มี คุณทำแบบเดียวกับตอนเราไปเที่ยวเลย
‎- ทำอะไรมิทราบ ‎- ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นผู้ดีตีนแดง
‎งั้นก็เลิกทำตัวแบบนั้นสิ
‎ขอโทษที ก็ฉันชอบโซฟาที่มันนั่งสบาย
‎และชอบดื่มน้ำจากขวด ‎ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
‎ใช่ กาแฟก็ต้องมีฟอง แชมพูก็ต้องยี่ห้อหรู
‎- และสั่งคราฟต์เบียร์เป็นขวด ‎- ก็เบียร์กระป๋องมันรสชาติเหมือนกินเหล็ก
‎ใช่ ยินดีต้อนรับสู่ชนชั้นกลาง
‎ได้มาแล้ว
‎ไวน์เรียวฮาหมักพิเศษ
‎ไม่ยักรู้ว่าคุณเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านไวน์ พ่อนักชิม
‎ไม่ใช่หรอก ผมก็แค่หยิบขวดที่มันแพงที่สุดมา
‎ไปกินมื้อค่ำที่บ้านคุณเลยเถอะ ผมหิวจะแย่แล้ว
‎คุณเป็นใคร และคุณทำอะไรกับเซอร์คิโอ
‎นึกว่าคุณไม่อยากดูหนัง ไม่อยากกินมื้อค่ำ ‎หรือทำอะไรพวกนี้เสียอีก
‎นี่ ไม่ใช่เรื่องโรแมนติกอะไรแบบนั้นหรอก
‎มันคือการเอาตัวรอดล้วนๆ
‎ผมเข้าประชุมมา ไม่ได้กินมื้อเที่ยง
‎แล้วคุณก็รู้ดีว่าเราผลาญแคลอรี่ไปเยอะขนาดไหน
‎ช่วยไปหยิบไวน์มาอีกขวดได้ไหม
‎- อีกขวดเหรอ ‎- ก็คนมันหิวน้ำ
‎- นั่นสินะ ‎- ใช่
‎ใช่ ไวน์อยู่ทางนั้น
‎อ้าว เธอมาทำอะไรที่นี่
‎ฉันอยู่บ้านเดียวกับเธอ ‎นี่คือซูเปอร์มาร์เก็ตใกล้บ้านของเรา
‎บอกฉันหน่อยสิ ‎ว่าการดื่มแต่เบียร์ขวดมันไม่ใช่เรื่องแปลก
‎เธอไม่ได้ไปค้างคืนที่บ้านกลอเรียเหรอ
‎ฉันเหนื่อยและอยากอยู่บ้านมากกว่า ‎วันนี้มันหายนะ
‎งั้นก็ยิ่งมีเหตุผลให้ต้องไปอยู่กับกลอเรียใหญ่เลย
‎ฉันไม่อยากไป
‎ฉันว่ามันจำเป็นสำหรับเธอนะ
‎ได้จู๋จี๋กัน ขย้ำกัน
‎- ไปกินข้าวเย็นกันเถอะ ‎- ฉันต้องแปลงานประชุม
‎ตอนนี้เนี่ยนะ
‎ฉันสายแล้ว เอานี่กลับบ้านให้ฉันที
‎- ขอบคุณ ‎- แล้วรถเข็นล่ะ
‎มันไม่ใช่ของฉัน สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัวน่ะ
‎บาย
‎- เดี๋ยวฉันพาไปเลี้ยงข้าว ‎- ไหนว่าจะไปบ้านคุณ
‎ถ้าคุณหิวจริง คุณไม่อยากให้ฉันทำอาหารแน่
‎ใช่ แต่ไวน์...
‎บอกว่าจะไปจากที่นี่แล้วไง
‎- เดี๋ยวนี้เลยเหรอ ‎- ใช่
‎- แน่ใจเหรอ ‎- ลอล่า
‎สวัสดีครับ ผมเซอร์คิโอ
‎เนเรีย
‎จะทำสลัดอะโวคาโดเลี้ยงกี่คนครับเนี่ย
‎คือบางทีก็มีคนโผล่มา ‎โดยที่เราไม่คาดคิดมาก่อนน่ะ
‎คนที่ไม่คิดว่าจะได้เจออีก
‎ฉันว่าลูกค้าดูมีความสุขดีนะ ว่าไหม
‎- จริงเหรอ ‎- ใช่
‎- แน่นอน ‎- คุณพอใจกับผลงานไหม
‎ใช่ งานนี้ประสบความสำเร็จ
‎และตอนนี้ฉันอยากให้คุณสองคน ‎ทำรายงานการตลาด
‎เกี่ยวกับแบรนด์แชมพูอันดับหนึ่งในยุโรป
‎ผมคิดว่าการ์เมนควรเป็นคนทำ ‎เธอมีความสามารถพอจะทำตัวคนเดียวได้
‎ใช่ แชมพูบนท้องตลาดมีตั้งมากมาย
‎รายงานน่าจะสะท้อนให้เห็นค่ะ ‎ว่าการแข่งขันไม่ควรทำให้เรารู้สึกว่าถูกคุกคาม
‎ไม่มีใครเหมาะจะพูดถึงแชมพู ‎เท่าคนที่ชอบเหยียบหัวคนอื่นอีกแล้ว
‎- เตรียมมาจากบ้านเลยสินะดอกนี้ ‎- ใช่ คิดออกตอนคุณกำลังประจบเธอน่ะ
‎พอได้แล้ว ‎ใครช่วยบอกฉันทีได้ไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้น
‎ก็ได้ ไม่รู้เรื่องอะไร เคลียร์กันให้ได้ก็พอ ‎แล้วก็ช่วยกันทำรายงานด้วยล่ะ
‎พวกคุณน่ะ เก่งกันทั้งคู่นั่นแหละ
‎แต่เวลาอยู่ด้วยกันพวกคุณจะเก่งกว่าเดิม
‎พระเจ้า
‎ไม่ ไปก่อนเลย
‎ฉันรู้ คุณไม่ได้รอฉันอยู่ ‎แต่ฉันเฝ้ารอจะเจอคุณมานานแล้ว
‎สวัสดีค่ะ
‎ไม่ได้
‎นี่สิ
‎ฉันรู้ คุณไม่ได้รอฉันอยู่ แต่…
‎ขอโทษ
‎ฉันขอโทษ
‎- ไม่ ‎ - ฉัน...
‎- ฉันขอโทษ ‎- ไม่ เดี๋ยวก่อน
‎วาเลเรีย
‎เดี๋ยวมานะ
‎วาเลเรีย รอก่อน
‎- วาเลเรีย เดี๋ยว อย่าไป ‎- ฉันน่าจะโทรมาก่อน ฉันนี่โง่จริงๆ
‎- ขอผมอธิบายก่อน ‎- ไม่ต้องอธิบายอะไรเลย ไม่เป็นไร
‎- เป็นสิ ‎- มันดึกแล้ว
‎(ว้าย ค่าโทรหมดแล้วนะ)
‎ผมเฝ้ารอให้คุณโทรมาเป็นเดือนแล้วนะ ‎จะส่งข้อความมาหรือแค่กดไลก์รูปผมก็ได้
‎จะให้ผมทำยังไงล่ะ
‎อดทนไว้
‎เวลาเราแคร์ใครสักคน เราก็จะอดทนรอเขา
‎ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุณกลับไปหาอาเดรียนหรือเปล่า
‎- คุณถามลอล่าก็ได้นี่ ‎- ถามแล้ว
‎ผมไม่อยากรู้เรื่องคุณผ่านลอล่า
‎ได้
‎ฉันจะสรุปให้ฟัง
‎ฉันมีหลานสาวคนสวย เธอชื่อมาร์
‎ฉันกลับมาถึงมาดริด
‎แล้วก็ยังไม่รู้จะทำยังไงกับหนังสือของฉัน
‎ฉันไม่ได้อยู่กับอาเดรียน
‎และฉันก็เพิ่งทำให้ตัวเองขายหน้า
‎ไม่ ไม่ต้องขายหน้า วาล เธอเป็น...
‎เวอร์จีเนียเป็นแค่เพื่อน
‎แค่เพื่อนเหรอ
‎ใช่ เธอ…
‎คือ…
‎เราต้องคุยเรื่องนี้ตอนนี้เลยเหรอ
‎ไม่ต้องหรอก คุณกลับเข้าไปข้างในเถอะ ‎ไปหาเพื่อนคุณเลย
‎- คุณไม่มีสิทธิ์โกรธเลยนะ ‎- ไม่ ฉันโกรธได้สิ
‎ถึงมันจะไม่ยุติธรรมก็เถอะ
‎ถ้าคุณไม่ว่าอะไร ฉันอยากกลับบ้านแล้ว
‎- ให้ผมเรียกแท็กซี่ให้ไหม ‎- ไม่ต้อง
‎ฉันถังแตกอยู่ ตราบใดที่ยังไม่เซ็นสัญญา ‎กับสำนักพิมพ์ ฉันต้องขึ้นรถเมล์
‎ฉันไม่รู้หรอกว่าตัวเองชดใช้ไปหมดหรือยัง
‎กับความเสียหายที่ฉันได้ก่อไว้
‎บางทีมันอาจจะมากเกินไป
‎เกินกว่าฉันจะรับมือไหว
‎ฉันได้ยินเสียงครวญคราง
‎ของกระดูกในร่างที่ถูกบดขยี้
‎วิญญาณของฉัน
‎กำลังออกจากร่างไป
‎จิตใจฉันไม่สงบเลย
‎เธอไม่อาจเต้นรำ
‎ท่ามกลางความมืดมิด
‎โดยไม่สะดุดได้เลย
‎(ผมจะรอ)
‎(ผมจะรอจนกว่าคุณจะโทรมา วาเลเรีย)
‎(แต่ผมจะไม่รอตลอดไปหรอกนะ)
‎มาแล้ว
‎- เยี่ยม ‎- สวัสดี
‎บอร์ฮายังโกรธฉันอยู่ ‎ทำงานสภาพนี้คือเป็นไปไม่ได้เลย
‎- ไง ‎- ยังโกรธอยู่อีกเหรอ
‎เราต้องทำรายงานให้เสร็จวันนี้ ‎และฉันไม่รู้ว่าเราจะทำได้ยังไง
‎พระเจ้า
‎- นี่ฉันมาสายเหรอ ‎- ใช่แล้ว
‎เรายังไม่ได้สั่งเลย วาลยังไม่มา
‎ซูชิดีไหม
‎ไม่เอา ขอของถูกๆ อิ่มๆ ฉันหิว
‎พอดแคสต์จากวาเลเรีย ‎กว่าเราจะฟังจบเธอก็มาถึงพอดีแหละ
‎มาฟังกัน
‎ขอโทษที่บอกช้านะ ฉันจะไม่ได้ไปกินมื้อเที่ยงด้วย
‎ฉันตัดสินใจเซ็นสัญญาแล้ว ‎พวกเขาว่างจะพบฉันตอนนี้เลย
‎ฉันรู้ว่าฉันเคยบอกว่ามันคือส่วนหนึ่งในชีวิตฉัน ‎และมันพรากชีวิตคู่ของฉันไป แต่…
‎การที่เราจะหนีไปพร้อมศักดิ์ศรีได้ ‎เราต้องขึ้นแท็กซี่ให้ได้ก่อน
‎- ก็จริง ‎- หมายความว่าไงน่ะ
‎ฉันต้องไปแล้ว ‎ฉันไม่อยากไปสาย ไว้จะเล่าให้ฟัง
‎- คิดเหมือนฉันไหม ‎- คิดว่ายัยนั่นทำถูกแล้วน่ะเหรอ ใช่
‎- เธอเซ็นไม่ได้ ‎- เธอเสียใจภายหลังแน่ ผิดปกติแล้ว
‎- ก็เธอถังแตก เห็นพูดเรื่องแท็กซี่… ‎- ฟังอีกรอบ
‎และมันพรากชีวิตคู่ของฉันไป แต่…
‎การที่เราจะหนีไปพร้อมศักดิ์ศรีได้ ‎เราต้องขึ้นแท็กซี่ให้ได้ก่อน
‎- เธอร้องไห้ ‎- เราไม่รู้หรอก
‎แฮมเบอร์เกอร์ไหม
‎เสียงเธอสั่นเครือ ‎เหมือนตอนดูโฆษณาคริสต์มาสเลยนะ
‎เหมือนตอนเราบริจาคช่วยเด็ก ‎เป็นของขวัญวันเกิดให้เธอ
‎เราซื้อลิปชาแนลสีแดงให้เธอด้วย
‎- แต่เธอร้องเพราะเงินบริจาค ‎- ฉันไม่ค่อยมั่นใจเท่าไร
‎- หมายเลขที่ท่านเรียก… ‎- เธอปิดเครื่อง
‎- เธอรู้ว่าเราจะโทรหา ‎- เธออาจอยู่ในรถไฟใต้ดิน
‎- จะเอาเฟรนช์ฟรายส์หรือมันฝรั่งทอด ‎- เธอรู้ไหมว่าสำนักพิมพ์อยู่ไหน
‎- รู้ ‎- เอาล่ะ
‎- ล้อเล่นหรือเปล่า ‎- ไม่
‎- เอาจริงเหรอ ‎- เนเรีย ไปกันเถอะ
‎- แต่เรากำลังจะกินกันนะ ‎- ไปกันเถอะ
‎- ฉันเพิ่งสั่งไปเอง ‎- ฉันไม่สน
‎"ฉันเพิ่งสั่ง"
‎ไม่ อย่าทำ
‎ให้ตายสิ ลอล่า
‎- ขอโทษ นี่เรื่องฉุกเฉิน ‎- อย่า
‎- มาทำอะไรที่นี่ ‎- เธอกำลังทำผิดพลาด
‎- พวกเธอกินมื้อเที่ยงอยู่ไม่ใช่เหรอ ‎- ก็ใช่น่ะสิ
‎เธอไม่อยากเซ็นหรอก ฉันรู้จักเธอดี ยัยหัวแดง
‎เธอไม่รู้จักฉันหรอก ฉันทำสีผม
‎- จริงเหรอ ‎- ไม่สำคัญหรอก
‎หนังสือนั่นไม่ใช่ของดูวอนต์ ‎มันคือชีวิตของเธอในปีที่ผ่านมานะ
‎- มันต้องมีชื่อเธอสิ ห้ามมีชื่อคนอื่น ‎- มันหนังสือของฉัน ฉันจะทำอะไรก็ได้
‎หนังสือนั่นไม่ใช่ของเธอคนเดียว เป็นของฉันด้วย
‎- ของฉัน และของเนเรียด้วย ‎- แต่คนเขียนคือฉัน
‎- ทำอะไรน่ะ ‎- ฉันเป็นโรคกลัวที่แคบ
‎แล้วจะเอายังไงต่อ ฉันจะสายแล้วนะ
‎- เลิกคิดถึงแต่ตัวเองสักครั้งเถอะ ‎- ว่าไงนะ
‎เราเบื่อแล้ว ‎เธอไม่เคยคว้าสิ่งที่ตัวเองต้องการเอาไว้
‎แล้วก็ส่งข้อความเสียงมายืดยาว ‎เพราะเธอยอมรับการตัดสินใจของตัวเองไม่ได้
‎ฉันทำไม่ได้
‎- ฉันทำไม่ได้ ฉันสติแตกแล้ว ‎- หยุดสักทีได้ไหม
‎เราแค่ขอให้เธอซื่อสัตย์กับตัวเองหน่อย
‎- เหมือนที่เธอซื่อสัตย์กับบอร์ฮาสินะ ‎- เล่นสกปรกนี่
‎ขอโทษด้วยแล้วกัน ‎ที่จิตใจเราไม่ได้กล้าแกร่งเหมือนเธอ
‎- เธอไม่ได้แกร่งอย่างที่คิด ‎- เดี๋ยว ทำไมพูดงี้
‎เธอสิต้องบอกฉัน
‎ไม่รู้หรอกนะว่าเกิดอะไรขึ้นที่กัมพูชา ‎แต่สำหรับคนที่เพิ่งเปิดตัวว่าเป็นเกย์…
‎ไม่รู้ทำไมชีวิตเธอจืดชืดจังเลย
‎เลิกเถียงกันได้แล้ว ไม่มีอะไรดีขึ้นมาหรอก
‎การ์เมนพูดถูก ‎วาล เธอต้องบอกเรามาว่าเกิดอะไรขึ้น
‎ฉันไปหาวิกเตอร์มา เขาอยู่กับผู้หญิงอีกคน
‎แค่นั้นเหรอ
‎ไม่มีผู้ชายคนไหนที่มีค่าพอ ‎ให้เธอสูญเสียความมั่นใจในตัวเองไปหรอกนะ
‎- ลอล่ายังคบกับเซอร์คิโออยู่ ‎- นางสารเลว
‎เธอควรเริ่มทำตาม ‎คำแนะนำของตัวเองได้แล้วนะ
‎นี่ ในนี้มันร้อนๆ หรือเปล่า
‎ใช่ ฉันยังไปเจอกับเซอร์คิโออยู่ ‎แต่มันเป็นแค่เรื่องเซ็กส์
‎- เธอไม่ได้บอกเรานี่ ‎- ฉันไม่อยากให้พวกเธอตัดสินฉัน
‎หรือไม่ก็ไม่อยากรับฟังความจริง
‎บ้าเอ๊ย
‎คือ…
‎ถ้าจะว่ากันตามตรง
‎ฉันไม่มั่นใจเลย ‎ว่าความสัมพันธ์กับบอร์ฮามันจะไปรอดไหม
‎พวกเธออุตส่าห์ซื้อทริปให้ แต่ฉันกลับไม่สนุกกับมัน
‎กลอเรียกับฉันไม่มีอะไรเหมือนกันเลย
‎เรายังตัดสินใจไม่ได้ด้วยซ้ำ ‎ว่าอยากนอนโซฟาด้วยกันไหม
‎มานี่มา
‎การ์เมน เธอคือหนึ่งในคนสามคน ‎ที่ฉลาดที่สุดที่ฉันเคยรู้จักมา
‎ถ้าเธอยังสร้างสมดุล ‎ระหว่างความสัมพันธ์กับเรื่องงานไม่ได้
‎ฉันก็ไม่รู้แล้วว่าใครจะทำได้
‎ลอล่า เซอร์คิโอมันเป็นผู้ชายขยะ ‎และเธอก็รู้อยู่เต็มอก
‎เขาเป็นขยะจริงๆ แหละ
‎แต่ไอ้จ้อนอย่างสวยเลยนะ
‎ไม่มีไอ้จ้อนไหนที่มีค่าพอ ‎กับวิธีที่เขาปฏิบัติกับเธอหรอก
‎นี่ เนเรีย
‎ถ้าเธอแบ่งโซฟานอนกับใครสักคนไม่ได้
‎บางที คนคนนั้นคงไม่เหมาะ ‎กับเธอเท่าไรหรอก ว่าไหม
‎- มันไม่ใช่การขึ้นแท็กซี่หรอก ‎- อะไรนะ
‎ในข้อความเสียง เธอพูดไว้
‎"การที่เราจะหอบศักดิ์ศรีหนีไปได้ ‎เราต้องขึ้นแท็กซี่ให้ได้ก่อน"
‎บางที สิ่งที่เราจำเป็นต้องทำ
‎คือเลิกวิ่งหนีมากกว่า
‎ที่ประตูแล้วพาเด็กฝึกงานไปนะ...
‎เป็นไงบ้าง
‎เรามีเรื่องต้องคุยกัน
‎โอเค
‎สวัสดี
‎- ว่ามาสิ ‎- เข้ามาก่อน
‎คืองี้
‎ฉันมาคิดดูแล้ว
‎ถ้าเราจะเป็นคู่แข่งกันแบบพาร์ทไทม์
‎โดยที่มีพื้นที่ส่วนตัว
‎แต่ขอเป็นคู่รักแบบฟูลไทม์ คุณว่าได้ไหม
‎ฟังนะ ผม…
‎บอกตามตรง ‎มันคงเป็นเกียรติมากที่จะได้แข่งขันกับคุณ
‎คุณกำลังทำพลาดครั้งใหญ่
‎ก็อาจจะเป็นไปได้
‎แต่อย่างน้อยความผิดพลาดครั้งนี้ ‎ก็จะมีชื่อฉันติดอยู่
‎แบบนั้นแหละผมชอบ
‎แต่ฉันไม่อยากทำ
‎- เป็นอะไรไป ‎- ฉันไม่อยาก
‎ฉันไม่อยากทำแบบนี้
‎เป็นอะไรเนี่ย
‎ขอร้องล่ะ เก็บของคุณแล้วไปจากที่นี่ซะ
‎พูดจริงเหรอ
‎ประเด็นคือ…
‎มันไม่คุ้มกันน่ะ
‎แท็กซี่ไหมครับ
‎ไม่ล่ะ ขอบคุณ
‎คำบรรยายโดย: พรสุดา โนกา