NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Evet, yüzde yüz müsaitim.
Pazartesi başlayabilirim.
Teşekkürler! Çok teşekkürler!
Peki, kendinize iyi bakın.
Dergideki işi aldım!
İşte bu!
Dostum, bu harika! Tebrikler.
Hak etmiştin. Gerçekten.
-Teşekkürler. -Demiştim sana.
Valencia'da iş bulmak burada bulmaktan daha zor.
Pazartesi başlıyorum. Pazartesi başlıyorum!
-Dinle. -Ne?
Madrid'deki ilk işini kutlayalım.
Madrid'deki ilk maaşımı alana kadar beklesek?
Olmaz.
Lola, olmaz. Seni tanıyorum. Hayır, özel görünüyor.
-Evet. Yani? -Hayır, hadi ama.
-Bak, Val. Şimdi. Önce sen. -Hayır.
Evet. Hadi.
Dostum, çok iyi.
Nedir bu?
Bilmem. Tuhaf, değil mi?
Bak, bu daha ilginç.
Ama...
Madrid'e hoş geldin!
Muhteşem!
-Evet, ilk işine. -Altı üstü stajyerim.
-İlk işine! -Pekâlâ!
Dostum, çok göze batıyoruz. Herkes çok şık.
Stajyer gibiyiz.
Kimse stajyerleri takmıyor yani. Aklımda olsun.
O hariç.
Tatlı, değil mi?
Geldiğimizden beri sana bakıyor.
-Öyle mi dersin? -Demiyorum, biliyorum.
-Siktir, geliyor. -Gelsin.
-Ne diyeyim? -Sen sus, o konuşsun.
-Selam. -Merhaba.
Kaçak girdiniz ama görmezden geleceğim.
-Olur mu? -Evet.
Elbette.
-Pardon, adın nedir? -Valeria.
Valeria, arkadaşına yaklaş. Işık daha iyi.
-Tabii. -Teşekkürler.
Bak, ben bir içki daha alacağım,
arkadaşım ışığıyla başını döndürsün diye sizi yalnız bırakacağım.
Adın ne?
Adrián.
KISA KARŞILAŞMA
HEPSİ BUYDU.
SON.
ELÍSABET BENAVENT ROMANLARINDAN ESİNLENMİŞTİR
TAKLİTÇİ
Selam Chus. Sana ilk romanımı yolluyorum.
Umarım beğenirsin. Fırsat için de çok teşekkürler.
Beni haberdar et. Kendine iyi bak.
KİME: CHUS
TAKLİTÇİ.DOC
BİTTİ Mİ?
ŞİMDİ "GÖNDER"E BASTIM
YANİ KOCANLA KONUŞTUN MU?
HAYIR. STOKHOLM NASILDI?
BİR SÜRÜ TOPLANTI VE SOĞUK. NE ZAMAN GÖRÜŞEBİLECEĞİZ?
BİR AY OLDU!
BU ARADA ROMANIN İÇİN TEBRİKLER. SENİNLE GURUR DUYUYORUM TAKLİTÇİ.
ÜÇ NOKTA
-Adri... -Val.
Son videomda o çorap reklamı yapıp 3,000 avro kazandım.
Süper.
Kaç gün iznin kaldı?
-Yedi galiba. -O zaman benimle gel.
Arabayla Gürcistan'a gitmenin tam zamanı.
Böyle kazanırsam kendi şovumu yaparım.
-Adri, şu an... -Para harcamak istemiyorsun.
Merak etme, ben hallederim.
Benimle bir hafta kal, ben biraz daha kalırım.
Romanımı teslim ettim az önce.
Eminim çok satacak.
Olay şu ki...
Boş hissediyorum kendimi.
Şimdi yolculukla baş edemem.
Bu kadar mı?
İki ay önce tanıştığım bir adamla Gürcistan'a gitmem.
Neden Gürcistan?
O ülkeye yıllardır takığım.
Müthiş dağlar ve kalıntılar var.
Bir karavan kiralayıp kameramla kaybolmak istiyorum.
Lizbon.
Güzel bir şehirmiş ve harika kitapçılar varmış.
Morina balığını pek sevmem.
Ama gastronomi turu değil zaten.
Hayır...
Bir yabancıyla Lizbon.
Aileme nasıl söylerim, bilmiyorum.
-Anlarlar, değil mi? -Bilmem.
Onlara asıl gittiğin yeri söylesen...
Yani...
Balayın olduğunu.
Ne?
Evet, bence anlarlar!
Ne zaman peki?
-Montes dosyası sende mi? -Evet anne.
Güzel. Duruşma ne zaman?
Birazdan, öğleden önce.
-Öğle yemeği yiyelim mi? -Olur, ararım seni.
Bize katılacak mısın?
Nerea?
Nerea!
Sizinle çalışmak istemiyorum.
Nereden çıktı bu?
Kim olduğumu bile bilmiyorsunuz.
-Hasta mısın? Sen... -Hayır, hasta değilim.
Lezbiyenim.
-Ciddi misin? -Evet.
Bravo! Yürü be!
Nasıl geçti?
Arabaya binip gittiler.
Bu mu? Bu kadar mı? "Sonra konuşuruz." bile mi yok?
Bombayı bırakınca benimle konuşmazlar, demiştim.
Annemler lezbiyenlerin ağda yapmadığını, pembe giymediğini sanıyor.
Ne yapıyorsun?
Sigara arıyorum...
Zaida giderken hiç bırakmadı mı?
Bak, lezbiyen olmak sorun değil. Ama akciğer kanseri sorun.
Sinirim tepemde ama!
Yeter. Kendinle gurur duymalısın.
Bitti!
Yapman gerekeni yaptın. Düşünsene.
Daha iyi hissetmiyor musun?
Başardın! Yaptın ve bitti.
Evet.
-Evet. -İnanılmaz.
Sende kalabilir miyim? Yoksa turist mi kalıyor?
Yok, o iki Rus'tan sonra biraz yalnız kalmak istedim.
-Ha, tabii. -Hayır! Sen kalabilirsin.
-İstediğin kadar. -Öyle mi?
Teşekkürler, bir iş bulup oda veya stüdyo daire kiralayana kadar.
Sadece bir ay.
En fazla iki.
Bizce bu krem mükemmel ama mükemmel kadın için değil.
Uzun, kısa, zayıf, kilolu, farklı uluslardan kadınlar için.
Mankenimiz yok. Mankenimiz sensin.
Açık hava reklam kampanyası düşündük.
Otobüs durağında beklerken bir reklam gördüğünüzü hayal edin.
Ama bu kez, afiş yok.
Bu kez...
...bir...
MANKENİMİZ SENSİN
...ayna var.
Aynada kendi yansımanı görüyorsun.
Manken yok.
Mankenimiz sensin.
Berbat, değil mi?
-Marka değiştirmelisin. Bu iğrenç. -Evet, gerçekten çok kötü.
Ne zamandır burada çalışıyorsun?
Ekimde beş yıl olacak.
Stajyer olarak girdim ve kaldım.
İş değiştirmeyi düşündün mü hiç?
Daha sorumluluk aldığın, daha iddialı bir projede çalışmayı?
Bak, düşünme tarzını seviyorum. Bence cesur ve zeki birisin.
Hiç böyle kolay ikna olmamıştım.
-Sen kolayca ettin. -Teşekkürler.
Seni ekibimde istiyorum.
Ne?
Kendi reklamımızı yapmak için bir pazarlama bölümü kuruyorum.
Yönetmeni isterim.
-Ben mi? -Evet, sen. Daha iyi biri gelmiyor aklıma.
Üst düzey maaş.
Ne dersin?
Seninle gurur duyuyorum.
-Evini açtığın için seninle de. -Sığınmacılara açığız.
-Neden buradasınız? Hava çok güzel. -O yüzden zaten. Teraslar dolu hep.
-Burada indirim saati. -Çok iyi yapmışsın.
Teşekkürler.
-Şerefine Nerea. -Evet, şerefine.
Evet. Şerefine.
Neden geciktin?
-Hiç, iş mevzuları. -İş mevzuları mı?
Olay şu ki...
Ajanstaki iş arkadaşlarımdan biri çok gıcık
ve sabahtan beri kafamı ütülüyor
çünkü çok iyi bir iş teklifi almış.
Aslında iyiden de öte. İnanılmaz bir iş.
Ne yapacağını bilmiyor.
Ajansta mutlu ve iş arkadaşıyla sevgili. Tıpkı ben ve Borja gibi.
Yani işi alırsa bir daha asla birlikte çalışmazlar.
Zavallının kafası çok karışmış.
Arkadaşına kariyerini sevgilisinden ayırmasını söyle.
-Evet. -Ve o işi derhâl kabul etmesini!
-Hemen. -Hemen.
Ben de aynı şeyi söyledim tabii ama ikna olmadı.
-Bilmiyorum. -Evet.
Neyse, tebriklerimizi ilet kendisine.
-Aynen. -Tebrikler.
-Söyle ona... -En iyisi...
Arkadaşımı boş verelim, olur mu?
Peki, sen? Sen nasılsın?
Sesli mesajın bizi merakta bıraktı.
Artık dayanamıyorum kızlar. Adri'den ayrılacağım.
-Evleniyor musun? -Evet!
Bir saniye.
-Emin misin? -Evet! Evet, çok eminim.
Hayalperest olmak için senin kadar hayalci biri olmalı yanında.
En önemlisi de beni çok mutlu ediyor.
-Gerçekten mi? -Çok.
-Ağlıyor musun? -Ne?
-Ağlıyorsun! -Yok, hayır.
-Dört bira içtik ve çakırkeyfim... -Tabii. Lola ağlıyor...
Tamam, dört bira ve bir teklik!
-Düğün için tebrikler. -Sağ ol!
Sen de bir tane içmez misin?
-Peki madem. -İşte bu!
Düğününe!
Ve bize.
Ve bekârlığa veda partisine!
Peki, düğün ne zaman?
Çoğu insan bahar ister ama bence sonbahar.
Yemekte millet alerjiden kırılmaz.
-Cidden mi? -Evet.
-Düğün organizatörü müsün? -Reklamcıyım, okulum bitmek üzere.
Tamam, yani bana yardım edebilirsin.
Kır saçlı, hoş patronunun ilgisini nasıl çekeceğimi söyle.
Bana yardım edersen seni düğününe çağırır.
-O mu? -Cidden mi?
-Ne? Bence seksi. -Baksana, yarın doğum günü.
-Güzel! -Bir uğrayın!
Bence çok iyi arkadaş olacağız.
Evet.
Ona söyledin mi?
Bu sabah söyleyecektim ama çok heyecanlıydı.
Benimle çıkacağı Gürcistan yolculuğunu planlıyordu.
Şimdi yolculuk ne iyi gelirdi.
-Ama ben olsam gitmezdim. -Ben de.
Ya da gidip orada söyleyebilirsin.
Evde söyleyemediysem Gürcistan'da hiç olmaz.
Doğru.
En kötüsü de bugün hayatımın en mutlu günü olmalıydı
ama kutlayasım bile yok.
Azıcık bile mi?
Azıcık.
-Tamam, belki azıcık. -İşte böyle.
-Çıkış tarihi ne zaman belli olur? -Bir haftaya sanırım.
Beni güç veren şey o zaten.
-Of ya, büyük sıçtım. -Yeter.
Yaptıklarını düşünmeyi bırak ve yapman gerekene odaklan.
Merak etme, Adri mantıklı biri.
Üzülecek mi? Evet.
Seni dinler mi? Evet.
Nihayetinde hepimiz gibi kabul etmesi gerekecek.
Çok stresli.
Ablam!
Tamam, 12 dakika.
-Hastaneye! -Ne?
-Hemen! -Tamam.
-Puset. -Tamam.
-Zıbınlık. -Ne?
-Çanta! -Tamam!
Çanta!
-Beş dakikada bir olması gerekmez mi? -Beni eve göndermezler. Bağlantılarım var.
Peki.
Nerede bu? Jamie'yi ara!
Tamam.
Jaime.
-Cevap yok. -Bana bir şey anlat.
Belki rahatlarım.
Adrián'dan ayrılıyorum.
Delirdin mi? Gerçekten evleniyor musun?
-Daha tanışmadık bile. -İyi ya, tanışsanız evlenmek istemezdi.
İnanılmazsın. İlk evlenen olmak için yapıyorsun, değil mi?
-Böyle mi düşünüyorsun? -Tabii ki.
Her şeyde ilk olmama hep gıcık oldun.
Şampuanımı sormadan almana daha gıcık oluyordum.
Annemlere ben söylemem, ona göre.
Doğrudan davetiyeyi göndermeyi düşünüyorum.
Ne haber? Bebek doğdu mu?
Yok ya. Eve gönderdiler. Çok sabırsız.
-Yeğenin annesiyle tanışmaktan kaçıyor. -Aynen öyle.
Şu otele bak.
Çok merkezi ve araba kiralama hizmeti var.
-Ne dersin? -Hoş gibi.
-Daire mi tercih ederdin? -Hayır, otel iyi.
Ayırtayım mı o zaman?
-İkinci yılımız kutlu olsun. -Sağ ol.
Kapkekler!
-Sever misin? -Bayılırım. Müthişler.
Al, bunu dene.
-Sana bir sürprizim var. -Ne?
Yayıncıdan bir mektup.
Vay canına!
-Ne diyor? -Hiçbir şey.
Çok iyi yazdığımı ama ilgilenmediklerini.
Her zamanki gibi.
Bebeğim, biraz ara versen?
Yani, iki yıldır kötü haber alıyorsun.
Yazmayı bırakmam.
Tek tatminim bu.
Kendine başka şeyleri sevme şansı vermiyorsun.
Bak, diyorum ki...
...hiç olmayabilecek bir şey yüzünden kendini harap etme.
Boktan bir felsefe, biliyorum ama bence böyle.
Bırakmayacağım.
Tabii ki.
Val.
Yer ayırtayım mı?
Yarına kadar beklesek?
Ben yatıyorum. Çok yoruldum.
Tabii.
ACI, AŞK
ANNE
Selam.
Az önce Sergio'yu gördüm.
Bir kızla beraberdi.
Karısı mı?
Marta'ysa yaşlanma karşıtı kremini merak ettim.
Yok ya! Kız en fazla 22 yaşındaydı.
-Ne arıyorsun? -Dün istediğin sigarayı.
Aramızdaki bağ var ya...
-Hâlâ bırakamadın mı? -Yok, sosyal içiciyim.
-Sergio'yu yani. -Abartma.
Bağımız çok güçlüydü.
Çok.
Bunu bulmak kolay değil.
Ama bitti gitti. Konu kapandı.
Sen nasılsın?
Birkaç özgeçmiş gönderdim ve üç saattir annemleri arasam mı diyorum.
Bu evde sigara yok.
Tatile çık.
Şu anda Madrid'de olmaman gerek.
Aileme 3,000 avro borcum var ve senin evine çöktüm.
En fazla Talavera de la Reina'ya giderim.
İki günlüğüne.
Her şey için çok teşekkürler.
En çok özleyeceğim şeyi söyleyeyim.
Giysilerinle dalga geçmeyi.
Çok aptalsın.
-Kahve ister misin? -Yok, sağ ol.
Birbirimizi gördük.
Lanet olsun, gezegeni yok etmekte üstümüze yoktu.
Hâlâ seninle gezegeni yok ettiğimizi hayal ediyorum.
Seni görmek isterim.
Peggy Olson ve Dan Draper'dan bu yana en iyi kreatif ekibe.
Saçmalama!
Saçmalamak mı? Jorge Rubio'yu görmedin mi? Bizi seviyor.
Evet, bugün seviyor.
Bakalım yarın nasıl olacak.
Belki...
Başka bir ajans seçebilirler
ya da bizi ayırabilirler.
Herhâlde farklı toplantılardaydık.
Hey...
Hiç şeyi düşündün mü?
Mesela şirketten ayrılmayı?
Eskiden evet.
Başta biraz zorlanıyordum
ama ekip olduğumuzdan beri çok iyi.
Gülme, ciddiyim. Seninle çalışmayı seviyorum.
Çok eğleniyorum. Sen?
Ben de.
Ben de seninle çalışmayı seviyorum.
Ayrıca bence gelmiş geçmiş en iyi ekibiz.
Hepsi ölecek.
Ama onları çok seviyorum.
Penguenleri yani.
Nesilleri tükeniyor.
Sorma.
Val'e yazıyorsun, değil mi?
Müzeden fotoğraf paylaştı, cumartesi diye moral veriyorum.
Ondan çok hoşlanıyorsun.
Ama ne yapacağını bilmiyorsun, değil mi?
Biliyorum.
Hayatımda ilk kez ne yapacağımı biliyorum.
Gerçekten mi? Lütfen aydınlat beni.
Onu yemeğe çıkarmak, kahvaltı etmek, öğle yemeği yemek, günü birlikte geçirmek,
yatağa girmek, sevişmek ve uyumak istiyorum.
-Sonra... -Sevgili istiyorsun.
Hayır, öyle demedim.
"Eş" etiketi olmayan bir eş istiyoruz diye kendimizi havalı sanıyoruz.
Ama aslında biz de diğerleriyle aynı şeyi istiyoruz.
Gerçekten mi? Neymiş o? Lütfen aydınlat beni.
Yani...
Bizi ebediyen sevecek birini.
Penguenler gibi. Tek eşleri var ve gayet de iyiler.
Öğle yemeğine yetişemiyorum.
Çünkü tüm gün çalışmak istiyorum.
Evet, yarın Usul Hukuku ve sonra...
Lanet olsun.
Rahatsız mı ettim?
Yani, evet.
Özür dilerim! Benim hatam.
-Ne yazıyorsun? -İkinci romanımı.
İlki de yayımlanmadı aslında ama ondan vazgeçtim.
Bol şans. Çok güzel olacaktır eminim.
Teşekkürler.
Bakabilir miyim?
Tabii...
Bir saniye.
İşte.
Takılırsam öykü şeklinde yazmamı söyledi.
Bence iyi bir tavsiye.
Val, bak.
Bizim yerimiz.
Sen hiç tavsiye vermiyorsun. Edebiyat kariyerim hakkında yani.
-Birkaç kez verdim. -Evet, bırakmamı söyledin.
Süper tavsiye.
Yazdığım hiçbir şeyi okumuyorsun. Hatta beni yazar olarak tanımıyorsun.
-Karımdan farklı mısın? -Evet, çok.
Karın Valeria cesur, tuttuğunu koparan biri
ama yazar Valeria daha da beter.
Sorun şu ki iki Valeria da istediğini alamadığında
faturalarını fotoğrafçı kocası Adri ödüyor.
Hiç de bile.
Her reddedildiğinde bir ay surat asıyorsun.
-Bana hiç moral vermiyorsun. -Tartışmak istemiyorum.
Yoruldum. Eve gideyim.
-Ben bira içeceğim. -İyi!
Selam kızlar.
Dün Adri'yle konuşamadım.
Ablamın yanlış alarmı yüzünden eve çok geç gittim.
Ama bugün o gün.
Kararlıyım.
Neyi fark ettim, biliyor musunuz?
Adri'yle birbirimizi epeydir mutlu edemiyoruz biz.
Bence mutlu değiliz artık.
Mutlu olmanın yolunu unuttuk.
Bence ayrılmalıyız.
Bakalım...
Bu, buraya gitsin.
Burada çok yer var.
Buraya başka ne koyabiliriz, bilemedim.
Dur...
Bunu!
Bakın, süper!
-Burada çok iyi durdu. -Evet, mükemmel.
Bu çirkin kutuyu ne yapayım? Atayım mı?
Kalsın orada.
Yok, bana ver.
İçine bir şeyler koyarım.
Matruşka Yöntemi.
Çok kitap var, değil mi?
Sana bir bitki lazım. Odaya renk katar.
-Yok, bitki olmaz. -Neden?
Amaç boşlukları doldurmak.
-Daha çok kitap o zaman. -Aynen.
Benimkileri al. Benim eve sığmadıkları için depodalar.
Kızlar, şimdilik durabilir misiniz?
Fena oldun, değil mi?
Tamam, geçti.
BİR HAFTA SONRA
ANNEM SENİ SORUYOR
ONA BİR ŞEY SÖYLEME, TAMAM MI?
Selam.
Kusura bakma, ben...
Seninle tartışmak istemiyorum. Hele ki o kadın yüzünden. Tamam mı?
GERÇEKTEN ÇOK ÇABALIYOR.
BAZEN GURURUNU BİR KENARA KOYUP İNSANLARA İKİNCİ BİR ŞANS VERMELİSİN
Merhaba Don Draper.
-Başıma gelene inanamazsın. -Ne oldu?
-İnanmazsın. -Ne oldu?
Jorge Rubio şirketinde pazarlama bölümü kuracakmış.
-Kendi kreatif ekipleri olacak. -Evet...
Benim de bölümün başına geçmemi istiyor.
-Ne? -Biliyorum! Ben de inanamıyorum.
-Peki, ne cevap verdin? -Daha vermedim ama kabul edeceğim.
Ciddi misin?
Seninle çalışmayı seviyorum. Biliyorsun.
-Evet. -Ama bu çok acayip bir fırsat.
İki katı maaş. Odama kahve makinesi bile koyacaklar.
Vay canına!
Geçen gün selam vermek istedim.
Neden vermedin?
Sanırım doğru zaman değildi.
Seni özledim.
En çok ne zaman özlüyorsun?
Karını sikerken mi, sevgilini yalarken mi?
Ben de seni görmek istedim.
Ama seninle olmak istemiyorum.
Farkı anlıyor musun?
Sen anlıyor musun?
Hatırlasana, geçen sefer mutlu çifti oynamak isteyen sendin.
Bak...
Birbirimizi özlememizi de istemiyorum, pişman olacağımız şeyler söylemek de.
Eğer cidden görüşmek istiyorsak en iyi yaptığımız şeyi yapmak için olsun.
Bunu nerede öğrendin?
Bir bilsen.
-Ne zamandır içiyorsun? -Geçen haftadan beri.
Ailenle olanlar çok boktan ama sigara biraz fazla kaçmamış mı?
Eşcinsel olduğumu söyledim
ve rekor sürede işsiz, ailesiz ve derneksiz kaldım.
-Camela olsa albüm yapar. -Doğru.
Büyük bir sırt çantan var mı?
Yok. Neden?
Çünkü...
Benimle Kamboçya'ya geliyorsun.
Çok isterdim ama hiç param yok.
Al.
-Bu ne? -Aç.
Lola'ya yazdım çünkü gitmeden sana sürpriz bir yemek düzenlemek istedim.
O da bu süper fikri buldu.
Keşke seninkiler gibi dostlarım olsa.
EQUIS SİNEMASI KISA KARŞILAŞMA
Gitmişti...
...ve birden onu bir daha göremeyeceğim gerçeği
beni dehşete düşürdü.
Canım, üzgünüm. Seni uyaramadım...
Koş! Trenin!
Müdire acil bir ameliyata girmek zorunda kaldı.
Kaçıracaksın!
Sana not bırakmak istedim ama adını anons ederlerse kızarsın dedim.
Lütfen özür dileyip durma.
Koş!
Treni kaçırmaması için koşmasını söylediği sahne.
-En sevdiğim filmlerden biridir. -Bin kere izlemişimdir.
Romantik mi oldun?
Aslında bir penguene dönüşüyorum.
Ne?
Boş ver.
Nasılsın?
Yarın editörümle buluşup romanın yayın tarihini öğreneceğim.
Birden kolumu kesmişler gibi oldu.
Her şeyi diğer kolla yapmayı öğrenmeliyim.
Ama geçer.
Doğru karardı.
Keşke şu an bir trene atlayıp yok olabilsem.
Koş! Kalkmak üzere!
Gidelim o zaman.
Ne oldu aniden?
Atocha'dan ilk trene binelim. Ne yapacağımıza sonra karar veririz.
Ne diyorsun?
Özgür olduğunu anlaman için zaman şart.
Ama hatırlatmak isterim. Özgürsün.
Víctor...
Aramızda çok özel bir şey var
ama şu anda bunu düşünemem.
Biraz zamana ihtiyacım var.
Birbirlerini sevdiklerini fark etmek için kaç perşembe buluştular.
Bu sadece bir film.
Biz çok daha fazlasıyız.
Valeria!
-Bana bir iyilik yap. -Ne?
İlk söyleşi tarihini herkesten önce en büyük hayranına söyleyeceksin, söz mü?
-Tabii, söz. -Öyle mi? Sabırsızlanıyorum!
-Bol şans, işe gittim! -Sağ ol.
-Güle güle! -Görüşürüz.
Bak, Valeria...
Bunu duyunca beni öldürmek isteyeceksin.
-Beğenmedin. Yine. -Hayır...
Mükemmel.
Ama yeni bir satış stratejimiz var.
-Pierre Duvont'u tanıyor musun? -Tabii. Şu çok satan erotik destanı yazdı.
Bu bir mahlas, Pierre Duvont gerçek değil. Aslında senin gibi bir kız.
O zamanlar kitabı satmak için orijinal bir fikir gibi gelmişti.
Nihayet kadınları anlayabilen heteroseksüel bir yazar olacaktı.
İşe de yaradı.
Bu da bir Pierre Duvont.
Hayır. Bu, bir Valeria Férriz.
Bu işe her şeyimi verdim ve evliliğime mal oldu.
Hoşuna gitmeyecek demiştim ama dinle.
Romanını Pierre Duvont adıyla yayımlarsak çok para kazanırsın.
Çok.
Valeria, lütfen bana bak.
Sonunda en sevdiğin işle geçineceksin.
Sonra da söz veriyorum, senin adınla ne istersen basacağım.