‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪คุณยังไม่บอกชื่อฉันเลยนะ
‪- จอห์นนี่ ‪- จอห์นนี่เหรอ
‪จอห์นนี่
‪- จอห์นนี่ ใช่ ‪- ฉันชอบมากค่ะ จอห์นนี่
‪- จอห์นนี่ ‪- โอ๊ย จอห์นนี่
‪เร็วเข้า จอห์นนี่
‪แบบนี้แหละ
‪(ระวังแตก)
‪(สร้างจากนิยาย ‪โดยเอลิซาเบท เบนาเวนต์)
‪- สุดท้ายคุณก็ปาร์ตี้หนักเลย ‪- ใช่
‪สนุกไหม
‪แล้วคุณล่ะคะ เมื่อคืนเป็นยังไงบ้าง
‪ผมเหรอ
‪ก็ดี สนุกกับพวกหนุ่มๆ
‪พวกเขาบอกว่าไปอีบีซาสนุกมากเลย
‪ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
‪ดื่มเยอะไปหน่อย
‪มีน้ำผลไม้ในตู้เย็นนะ
‪แต่พวกเขาบอกว่า ‪เบียร์แก้เมาค้างได้ดีที่สุด
‪คุณชอบไหม หรือมันมากไป ‪สำหรับงานประชุมสัมมนายูทูเบอร์
‪คุณดูหล่อมากค่ะ
‪ครับ
‪คุณน่าจะไปนอนนะ
‪แต่เขาอาจจะโทรมา ผม...
‪รอของมาส่งน่ะ คุณช่วยอยู่บ้านรอได้ไหมครับ
‪ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ไปไหนหรอกค่ะ
‪(น่ารังเกียจ-เลว-แมลง-ทรยศ-สำส่อน)
‪(ระวังแตก)
‪(7. พัสดุ)
‪คุณมาทำอะไรที่นี่
‪ถ้าเกิดอาดรีอยู่นี่ล่ะ
‪ก็ได้ ฉันยอมรับว่าฉันเลื่อนมันออกไปเพราะ...
‪เพราะ...
‪คุณก็รู้ว่าทำไม
‪คุณก็รู้สึกเหมือนกัน
‪นี่ พรุ่งนี้มาที่บ้านฉันสิ ‪แล้วเรามากินมื้อเช้ากัน
‪อาดรีไม่อยู่บ้าน
‪เราจะได้คุยเรื่องนี้กับแบบตัวต่อตัว
‪มื้อเช้าไหม
‪ไม่
‪ไม่เหรอ
‪อยากออกไปข้างนอกไหม
‪ไม่ได้ค่ะ จริงๆ นะ วิกเตอร์ ‪ไว้วันหลังนะ
‪นี่ ในนิยายเขาก็กินมื้อเช้ากันนะ ‪คุณให้พระเอกอดข้าวไม่ได้
‪ผมหิวจะตายแล้ว
‪นี่...
‪จำที่ปรับอากาศรูปต้นไม้ ‪ที่พ่อแม่เราติดไว้ในรถได้ไหม
‪- ที่แขวนตรงกระจกหลัง ‪- ใช่เลย
‪บางทีเราน่าจะส่งที่ปรับอากาศพวกนั้น ‪ไปกับคำโฆษณาของเรานะ
‪"ที่ปรับอากาศ ‪ที่ไม่ใช่ที่ปรับอากาศอีกต่อไป"
‪คุณหมายถึงส่งไปรษณีย์เหรอ
‪ใช่
‪ให้ลูกค้าทุกคนเหรอ
‪ใช่
‪- ไปรษณีย์อืดอาดแบบดั้งเดิมเหรอ ‪- ใช่
‪ใช่ เราจะได้รู้ไง ‪ว่าพวกเขาเข้าใจสิ่งที่เราจะสื่อ
‪และมันก็เป็นสิ่งที่พวกเขา ‪สามารถจับต้องและได้กลิ่น
‪แต่คนสมัยนี้ยังเช็กจดหมายกันอยู่เหรอ
‪นั่นสินะ
‪ใช่ คุณพูดถูก ‪มันเป็นความคิดเชยๆ
‪ไม่ คอนเซปต์มันเจ๋งดี ‪แต่เราต้องปรับมันหน่อย
‪ไม่ มันห่วยแตกมาก จบนะ
‪เอาอีกแล้ว
‪คุณทำตัวเหมือนวันก่อนอีกแล้ว
‪อะไรคะ
‪ฟังนะ ผมจะไม่รู้สึกแย่ ‪เพราะคุณมีไอเดียดีๆ หรอกนะ
‪ก็ได้ งั้น...
‪ขอโทษค่ะ
‪คุณไม่จำเป็นต้องขอโทษ ‪ทุกห้านาทีหรอก ผมไม่ได้โกรธ
‪ค่ะ
‪คืนนี้ไปกินมื้อเย็นที่บ้านฉันไหม
‪ผมยังไม่รู้เลย
‪คุณโกรธ
‪นั่นแหละปัญหาของคุณ
‪เอาเรื่องงานมาปนกับเรื่องส่วนตัวตลอด ‪มันไม่ได้เรื่องนะแบบนี้
‪- ขอโทษนะ ‪- คุณจะไปไหน
‪บ้าน
‪กลับไปทำงาน เพราะวันนี้... ‪มันไม่ค่อยลื่นไหล
‪"ผู้หญิงมิลเลนเนียลเป็นคนพิถีพิถัน ‪แต่ไม่หมกมุ่น
‪ถูกจำกัดแต่ไม่หัวอ่อน
‪ระวังตัวแต่ไม่ระแวง"
‪ระแวงเหรอ นี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย
‪ฉันอ่านไม่ได้ พวกเขาอยากให้เราเชื่อว่า ‪นักสังคมวิทยาผู้เชี่ยวชาญเป็นคนวิจัยอันนี้
‪อย่างกับมันเป็นงานวิจัยสถิติจำนวนประชากร ‪ที่มีผลกระทบกับจำนวนผู้หญิงทั้งหมด
‪- เราต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว ‪- ฉันจะเผามันให้หมดเลย
‪- มีอะไรทันสมัยกว่าการเอาแส้ฟาดไหม ‪- การก่อกวน
‪อะไรนะ
‪ฉันจะก่อกวนสำนักพิมพ์ด้วยกราฟฟิตี้
‪หรือ... ไม่รู้สิ โยนเนื้อเน่าไว้ที่ประตูพวกเขา
‪มันเหม็นนะ อะไรสักอย่าง ‪ที่สร้างปัญหาให้เขาจริงๆ
‪- ไม่ มันไม่ใช่นโยบายของเรา ‪- ก็ได้ แต่...
‪ฉันว่าเราสามารถป่วนสำนักพิมพ์ในทวิตเตอร์ได้ ‪แค่นั้นก็พอแล้ว
‪ฉันว่าความคิดกลอเรียก็ไม่แย่นะ กราฟฟิตี้
‪งั้นเธอไม่อยากประท้วง ‪เพราะการลงถนนมันโง่
‪แต่เธออยากจะวาดกราฟฟิตี้ ‪หน้าประตูสำนักพิมพ์
‪ใช่เลย
‪ฉันว่านิตยสารนี้กำลังทำเราอับอาย ‪และเราควรทำแบบเดียวกับพวกเขา
‪ใช่ แต่มันขัดกับองค์กร กลุ่ม และก็เรา
‪งั้นเรายืนหยัดเพื่ออะไรล่ะ
‪เธอน่าจะรู้สิ ‪เธอประสานงานชุมชนขององค์กรนี่
‪เธอคิดว่าฉันถูกเลือกเพราะเหตุผลอื่นใช่ไหม
‪ลอล่า
‪รู้ไหมว่าการก่อกวนคืออะไร
‪ตอนที่มีคนก่อกวนคุณที่บ้านคุณไง
‪ฉันต้องคุยกับเธอนะ
‪- คุณนี่ไร้สาระจริงๆ ‪- ไปกินกาแฟกันไหม
‪- ลอล่า ขอล่ะ ‪- คุณหลอกดานี่ได้ แต่หลอกฉันไม่ได้หรอก
‪ไปกินกาแฟกัน ฉันจะอธิบายให้ฟัง
‪เห็นบาร์ตรงนั้นไหม
‪พวกเขามีอาหารเช้านะ กาแฟก็อร่อย
‪แต่น้ำผลไม้พวกเขาไม่ได้คั้นสด ‪มันเกือบจะปลอมเท่าคุณแล้ว
‪ผมรัก... แก้วของผม
‪ค่ะ...
‪- ฉันไม่อยากล้างจานแล้วก็... ‪- ครับ
‪ผมจับของๆ อาเดรียนไม่ได้สินะ เข้าใจแล้ว
‪ขอโทษนะ
‪เป็นยังไงบ้าง
‪เมาค้างสุดๆ
‪ครับ
‪ผมก็เหมือนกัน
‪ผมก็คิดว่าเราทั้งคู่กำลังเลื่อนมันออกไป
‪จำได้ไหม ในวาเลนเซียคุณถามว่า ‪ผมต้องการอะไรจากคุณ
‪ค่ะ
‪ได้รู้จักคุณไง
‪จริงๆ
‪ดูว่ามันยังมีอย่างอื่นอีกไหม
‪และมันก็มี
‪และ... มันทำให้ผมกลัวมาก
‪แล้วคุณล่ะ
‪ฉันรู้สึกต่างไปเมื่ออยู่กับคุณ
‪ต่างเหรอ
‪ใช่ แต่ในทางที่ดีนะ
‪อย่าง...
‪คุณเป็นแรงบันดาลใจให้ฉัน
‪คุณทำให้ฉันมีไอเดีย
‪คุณสนับสนุนฉันให้เขียนนิยายให้เสร็จ
‪ขอบคุณนะ
‪ไม่ ผมสิต้องขอบคุณ
‪สำหรับอาหารเช้า
‪พวกเขาไม่ได้กินมื้อเช้ากันในนิยายนะ
‪- ไม่เหรอ ‪- ไม่ค่ะ
‪มันเป็นส่วนที่น่าเบื่อที่สุดเลย
‪งั้น...
‪ฉันข้ามมันไปตลอด
‪แล้ว...
‪ตอนนี้คุณอยากเขียน
‪อะไรครับ
‪ก็...
‪เวรแล้ว ของมาส่ง
‪ของอะไรครับ
‪- คะ ‪- วาล นี่ฉันเอง การ์เมน
‪ฉันส่งข้อความหาเธอเป็นพันๆ แล้ว
‪ฉันหาโทรศัพท์ไม่เจอ
‪โอเค ตอนที่เธอเริ่มคบกับอาดรี ‪เธอหาเรื่องทะเลาะกันบ้างไหม
‪มีแหละ เหมือนคนอื่นๆ จริงไหม
‪ไม่ ไม่เหมือนทุกคนสิ ฉันมันบ้า
‪ฉันเอาแต่คิดว่าเขาจะทิ้งฉัน
‪- ทำไมเนี่ย ‪- มันเป็นความไม่มั่นใจแล้วก็รู้สึกกลัว
‪- ใช่ กลัว แต่ฉันกลัวอะไร ‪- ก็...
‪นี่ ฉันขอได้ไหม ฉันเครียดๆ น่ะ
‪ได้สิ
‪เธอกลัวว่าจะเสียเขาไป
‪เรามักทำเรื่องโง่ๆ เวลาชอบใครสักคน
‪โดยเฉพาะตอนเราเมา
‪เราพูดถึงฉันอยู่เหรอ
‪ใช่ แน่นอน
‪ฉันควรไปที่ทำงานแล้วคุยกับเขาไหม
‪คุย เราใช้เวลาทั้งชีวิตไปกับ ‪การปรับความเข้าใจ
‪ถ้าคนสองคนรู้สึกบางอย่าง ‪พวกเขาก็ไม่ต้องใช้คำพูดหรอก
‪ให้ตายเถอะ ถ้าเธอชอบใครสักคน ‪เธอก็แค่ชอบเขา มันก็แค่นั้น
‪เธอวางแผนเรื่องพวกนี้ไม่ได้หรอก ‪มันก็แค่เกิดขึ้น
‪เรายังพูดเรื่องฉันอยู่ใช่ไหม
‪แน่นอน
‪- ฟังนะ ถ้าเธออยากไปที่ทำงานก็ไปเลย ‪- นั่นสินะ
‪หรือ... ฉันก็ไปชอปปิง ทำสมองให้โล่ง
‪แล้วหลังจากนั้น ฉันค่อยโทรหาเขาก็ได้ ถูกไหม
‪แต่ถ้าฉันไม่เจออะไรที่ชอบ มันจะยิ่งแย่นะ
‪เธอคิดมากไปแล้ว ‪เขาว่ามันไม่ดีต่อตัวเธอนะ
‪นี่ โทรศัพท์เธออยู่นั่นไง มันดังอยู่
‪ใช่ จริงด้วย
‪เธอจะไม่... รับมันเหรอ
‪คือ... พวกบริการอินเทอร์เน็ต ‪โทรหาฉันทั้งหน้าร้อนเลย
‪ฟังนะ ฉันไม่อยากเสียบอร์ฮาไป ‪เพราะความไม่มั่นใจของตัวเองเลย
‪เธอกำลังทำความรู้จักกันอยู่ ‪เขาไม่ทิ้งเธอเพราะเรื่องนั้นหรอก
‪ใช่ แต่ฉันรู้สึกเหมือนว่า
‪- อะไร ‪- นั่น...
‪- อะไร ‪- ช่วยรับสายทีเถอะ ฉันไม่มีสมาธิเลยเนี่ย
‪- อ้อ ได้ๆ ‪- รับเลย
‪(แม่)
‪ว่าไง มีอะไรคะ
‪จริงเหรอ วันนี้เหรอ
‪ได้ค่ะ ค่ะ
‪พอเสร็จแล้ว ฉันจะส่งไปให้แน่นอน
‪บายค่ะ
‪ชุส... เธออยากได้อีก 30 หน้า
‪สำหรับวันนี้ ไม่อยากจะเชื่อ
‪- แต่มันดีแล้ว ถูกไหม ‪- ใช่
‪แต่เราต้องเริ่มตอนนี้ ไม่งั้นฉันจะทำไม่ทัน
‪อ้อ ได้ เดี๋ยวฉันไปนะ
‪ฉันไม่อยากกวนเธอ ไม่อยากทำให้เธอ ‪พลาดรางวัลเซอร์บันเตส
‪ขอบใจนะ
‪นี่ วาล ขอบคุณที่ฟังฉันนะ
‪- ด้วยความยินดีจ้ะ ‪- แล้วถ้าวันนี้เธอเขียนเสร็จไว
‪แล้วอยากไปเดินเล่น ก็...
‪ฉันกำลังรอพัสดุของอาดรีอยู่น่ะ
‪ได้เลย
‪ไม่มีปัญหา
‪นี่ เธอช่วยเอาโทรศัพท์ไว้ใกล้ๆ ได้ไหม ‪เผื่อฉันต้องโทรหาเธออีกรอบ
‪- ได้เลย ‪- จริงเหรอ โอเค
‪นี่ เราโทรหาสาวๆ แล้ว...
‪- การ์เมน ฉันต้องเขียน ‪- ก็ได้ ฉันจะเงียบแล้ว
‪- ฉันรักเธอนะ ‪- สู้ๆ
‪ฉันเพิ่งวางสายแม่คุณไป
‪ขอโทษนะ
‪ไม่เป็นไร
‪เธอชินแล้วล่ะ เธอโทรมาตอนผมประชุมตลอด
‪จะว่าไป คุณพูดถูกนะ
‪เราทำตัวโง่ๆ เสมอเวลาชอบใครสักคน
‪วิกเตอร์
‪ฉันต้องบอกบางอย่างกับคุณ
‪- เมื่อวาน... ‪- เมื่อวาน...
‪เมื่อวานก็คือเมื่อวาน
‪นั่นสินะ
‪ไม่ ไม่เอาที่เตียง ไม่นะ
‪ขอล่ะ ไม่เอา
‪เป็นอะไรไหม
‪โอเคไหม
‪ครับ
‪แน่ใจเหรอ
‪วาล เธออยู่ไหน
‪ฉันวางแผนจะเจอลูกค้า แต่คืนนี้เราอาจจะ ‪ไปดื่มกันหลังจากนั้นได้ใช่ไหม
‪มีบางอย่างเลวร้ายเกิดขึ้นกับฉันที่องค์กร
‪เสาร์อาทิตย์นี้อาดรี ‪จะไปบาร์เซโลนาไม่ใช่เหรอ
‪ไม่รู้สิ ฉันไปพิมพ์ในกลุ่มได้นะ ‪แล้วเราก็ไปที่บ้านเธอทีหลัง
‪บอกฉันด้วยนะ
‪เนเรีย
‪อะไร
‪ฉันไม่ชอบวิธีที่เธอพูดกับโอลก้าเลย
‪มันอาจจะไม่ดีเท่าไหร่ แต่เธอพูดว่า
‪ฉันเอากับคนครึ่งนึงขององค์กร ‪เพื่อให้ได้เสียงโหวตนะ
‪- คุณก็คิดแบบนั้นเหรอ ‪- เปล่า
‪ฟังนะ คุณจะทำอะไรกับจิ๋มคุณก็ได้ ‪ตามใจคุณเลย
‪แต่โอลก้าชอบคุณ
‪มากด้วย
‪ใช่ แต่เธอไม่มีสิทธิ์ ‪พูดเรื่องแย่ๆ แบบนั้น ไม่มีเลย
‪ไม่มีอยู่แล้ว แต่...
‪ฟังนะ โอลก้าทำอะไรให้องค์กรนี้มาเยอะ
‪เธอหาเงินสนับสนุนให้ที่นี่ ‪และก่อตั้งกลุ่ม...
‪ฉันคงรู้สึกไม่ดีที่เธอไม่สบายใจ ‪ในบ้านของตัวเอง
‪เพราะงั้น... ไม่รู้สิ คุยกับเธอดูนะ ตกลงไหม
‪ขอโทษซะ
‪นี่
‪ถ้าเธออยากขอโทษ ค่อยขอโทษนะ
‪เธอเป็นคนตัดสินใจเอง ถูกไหม
‪มันไม่ใช่แบบนั้น
‪มาเร็ว กินเบียร์จะได้รู้สึกดีขึ้น
‪ฉันมีงานต้องทำ ไปไม่ได้
‪นั่นสินะ ลืมไปว่าเธอเป็นลูก
‪ที่ถูกพ่อแม่เอาเปรียบ ‪ในบ้านนอกที่เมืองจีน ถูกไหม
‪โมฮิโต้แก้วเดียวแล้วก็แยกย้ายนะ
‪นั่นแหละปัญหา
‪ทุกอย่างที่เราเรียกว่า "เฟมินิสต์" ‪กลายเป็นการประกาศจุดยืนไปหมด
‪เธอคิดว่าทุกอย่างมันผิดตลอดเวลา จริงไหม
‪ไม่ ไม่เลย แต่...
‪ฉันไม่ชอบหุบปากแล้วเชื่อฟัง ‪ถ้าฉันไม่เห็นด้วยกับอะไรบางอย่าง
‪และฉันว่าเธอก็เป็นแบบนั้น
‪ถึงแม้เธอจะทำแบบนั้นที่บ้านมาทั้งชีวิต
‪อย่าให้มันเป็นแบบนั้นกับเธอที่องค์กร
‪ฟังนะ
‪เธอต้องการอะไร
‪เธออยากทำกราฟฟิตี้
‪- ฉันยอมรับว่าไอเดียนั่นทำฉันสนใจ ‪- นั่นแหละ
‪ฉันทนไม่ได้กับวิธีที่เขาทำกับเรา ‪ในนิตยสารนั่น
‪เธอไม่จำเป็นต้องขอความเห็นชอบจากใคร
‪อะไร
‪ฉันชอบเธอ
‪จะพัฒนาโรคที่ผู้ใหญ่เป็น
‪อย่างเช่นปัญหาสุขภาพทางจิต
‪ความอ้วนหรือสุขภาพหัวใจ
‪ดานี่ - แม่ขอเบอร์พี่ ‪โทรหาเธอด้วย เร็วเข้า
‪อีเวรเอ๊ย
‪(บอร์ฮา)
‪- ผมขอโทษ ‪- ไม่ ฉันขอโทษ
‪- เป็นอะไรไหมคะ ‪- ไม่เป็นไร ขอโทษนะ
‪- แน่ใจเหรอ ‪- ไม่เป็นไรครับ
‪- โอเคค่ะ ดีแล้ว ‪- ขอโทษนะ
‪นี่เหรอ
‪นี่เราเชื่อในพลังรักษาของขาแกะจริงๆ เหรอ
‪ใช่
‪ทำไมคุณถึงมีมันเนี่ย
‪ฉันซื้อมันตอนที่อยากไปแข่งมาสเตอร์เชฟ
‪จูเนียร์เหรอ
‪ตลกมากนะ
‪เดี๋ยวสิ
‪มันเจ็บมากจริงๆ เหรอ
‪ไม่ ผมแค่คิดว่าหลังผมจะแข็งซะก่อน
‪แต่...
‪คุณอาจจะ
‪ทำให้ผมอุ่นขึ้นได้
‪ถ้าคุณถูตรงนี้หน่อย
‪อย่างนั้นแหละ
‪- นี่เหรอ ‪- ใช่ ตรงนั้น
‪- พัสดุ ‪- ใช่ รอแป๊บนะ
‪- เธอมาที่นี่ทำไม ‪- ยกโทษให้ฉันได้ไหม
‪ลอล่า เราคุยทีหลังได้ไหม
‪วาล ฉันขอโทษ แต่ตอนนี้ฉันต้องการเธอ
‪มากกว่าครั้งไหนๆ
‪ไม่ เดี๋ยวสิ
‪อะไรเนี่ย
‪ลอล่า มันไม่ใช่...
‪- อย่างที่เห็นนะ ‪- ไม่
‪- ไม่
‪(มันเป็นอย่างที่เห็น)
‪- คุณเล่นเชลโลเหรอ ‪- เคยเล่น
‪มันทำให้ฉันนึกถึง
‪ยัยนั่นมากเกินไป
‪ฉันเห็นหล่อนมาทำงานที่นี่
‪เล่นในคอนเสิร์ตหน้าร้อน
‪ถ้าเป็นผม ผมคงไปกินกาแฟกับเขานะ
‪เราทุกคนต่างมีเหตุผลในสิ่งที่ทำลงไป
‪- เหตุผลเหรอ ‪- ตอนนั้นเขาคงแค่คิดว่ามันถูกต้อง
‪ถูกต้องสำหรับเขา
‪ทิ้งลูกไปเพื่อเล่นให้เวียนนาซิมโฟนี่
‪คุณจะไม่ทิ้งทุกอย่างเพื่อนิยายของคุณเหรอ
‪ฉันไม่มีลูกนะ
‪บางครั้งโอกาสก็มาถึง ‪ตอนที่เราคาดหวังมันน้อยที่สุดไง
‪คุณจะไม่ทำเหรอ
‪ฉันยอมทิ้งชีวิตที่มีอยู่ตอนนี้
‪แต่ถ้ามีลูกก็ไม่
‪ขอบคุณนะ
‪ฉัน...
‪ไม่ได้โทรหาเธอเลยเพราะ...
‪ฉันรู้ว่าเธอคงจะไม่รับ
‪ใช่
‪ฉันก็คิดแบบเดียวกัน
‪เธอยังคิดว่าฉันหยาบคายใช่ไหม
‪ลอล่า เราจะไม่พูดเรื่องนี้ตอนนี้นะ
‪นั่นสินะ
‪ไม่สิ เธอคงรอให้ฉันกลับไป
‪- ไม่ ลอล่า ‪- ฉันเข้าใจดี บ้าเอ๊ย
‪เธอคงอยากเอากันจะแย่
‪สมมติว่ายังไม่ได้เอากันน่ะนะ
‪ลอล่า
‪ฉันยังคิดว่าเธอหยาบคายอยู่ ‪และบางครั้งเธอก็ทำร้ายคนอื่นสุดๆ
‪เธอน่าจะทำอะไรสักอย่างเรื่องนั้นนะ ‪จะได้ไม่ลงเอยเหมือนแม่ตัวเอง
‪ล้ำเส้นไปไกลมากนะ
‪- ฉันไม่รู้จักแม่เธอนี่ ‪- เราไม่เหมือนกัน
‪- แค่จากสิ่งที่เธอพูด ‪- บ้าเอ๊ย เขาอยากจะเป็นเหมือนฉัน
‪- ฉันรู้ว่าเธอเสียใจที่พูดแบบนี้ ‪- ฉันไม่คิดว่าเธอเหมือนเขา
‪- เธอคงไม่มีทางทิ้งฉัน ‪- เธอก็เหมือนกัน
‪- ยกโทษให้ฉันนะ ‪- ยกโทษให้ฉันนะ
‪- สำหรับทุกอย่าง ‪- สำหรับทุกอย่าง
‪ขอให้สนุก
‪ทำอาหารกันไหม
‪ถ้าคุณอยากนะ
‪(แมตช์)
‪(ใช่ มาดริดมันโล่ง ‪ขึ้นรถไฟก็เลยสนุกดี)
‪(ตอนนี้ก็คุยกันพอเป็นพิธีแล้ว)
‪(อยากมาเจอกันไหม)
‪(ไฮเม - ว้าว คุณนี่ไม่ได้มาเล่นๆ เลย)
‪(เล่าเรื่องตัวเองให้ผมฟังอีกหน่อยสิ)
‪(ฉันเป็นนักบินอวกาศ รอภารกิจต่อไปอยู่)
‪(จะเดินทางไปดาวดวงใหม่)
‪(เพราะดวงนี้ทำฉันเบื่อจะตายแล้ว)
‪(จริงเหรอ)
‪บ้านสวยนะ
‪มีอะไร
‪ฉันจะย้ายมาที่มาดริด
‪นึกว่าแค่แวะมาเฉยๆ
‪ฉันจะสอนที่โรงเรียนสอนดนตรีน่ะ
‪แล้วก็จะดูแลน้องชายเธอด้วย
‪เป็นแม่ตอนอายุ 50 ‪ไม่เหมาะกับคุณเลย จริงไหม
‪ฉันอยากอยู่ใกล้ๆ เธอด้วย
‪ฟังนะ
‪ตอนนี้ฉันไม่ต้องการแม่แล้ว
‪เคยอยากมีเมื่อ 12 ปีก่อน
‪ตอนที่ฉันทำข้าวเย็นให้ดานี่ ‪ขณะที่ฉันเตรียมสอบเลขอยู่
‪หรือตอนที่ฉันเริ่มคบใครสักคน ‪ซึ่งหายนะมาก จะว่าไป
‪ตอนนี้ไม่แล้ว
‪ก็ได้
‪อธิบายเหตุผลห่วยๆ มาสิว่า ‪ทำไมคุณถึงทิ้งเราไป
‪เราจะได้จบๆ เรื่องนี้ไปสักที
‪ลอล่า
‪ฉันโทรหาเธอ
‪ทุกอาทิตย์
‪แต่เธอไม่อยากคุยกับฉัน
‪หรือเจอหน้าฉันตอนที่แวะมาหา
‪- เธอวิ่งไปที่บ้านปู่ย่า ‪- แล้วหวังอะไรไว้เหรอ
‪ให้ฉันอ้าแขนต้อนรับรึไง
‪แม่ต้องอยู่เคียงข้างกันเสมอสิ ‪แตคุณไม่ทำแบบนั้น จบนะ
‪ฉันรู้
‪ฉันไม่เชื่อในเรื่องชดใช้ ‪เวลาที่เสียไปอะไรนั่นหรอก
‪แต่เรายังเจอกันได้นะ นานๆ ครั้ง
‪แต่ฉันไม่รู้จักคุณ
‪คุณไม่รู้จักฉัน
‪บางทีเราอาจเกลียดกันไปเลยก็ได้
‪งั้นบอกมาสิว่าเธอเป็นใคร
‪เอาจริงเหรอ
‪อยากรู้เหรอว่าฉันเป็นใคร ‪คุณมาอยากรู้ตอนนี้เนี่ยนะ
‪ฉันมันโคตรเละเทะเลย
‪ฉันเป็นโรคกลูเตน! แพ้กลูเตน
‪เลยเปลี่ยนจากเบียร์มาเป็นวอดก้า
‪เพื่อนฉันคิดว่าฉันหยาบคาย ‪แล้วก็ชอบดูถูกคนอื่น
‪แต่ความจริงคือฉันกลัวว่าจะเสียพวกเขาไป
‪และบางครั้งฉันก็ทำตัวเหมือน ‪ฉันไม่สนพวกเขา แต่ฉันสน... มากด้วย
‪กับผู้ชายบางคน ‪มันก็เคยเกิดเรื่องแบบนี้กับฉัน
‪ฉันควรเปลี่ยนไหม
‪ใช่
‪แต่ฉันไม่รู้ว่าต้องทำยังไง
‪อะไร
‪งงเลยใช่ไหมล่ะ
‪ไม่
‪เอาจริงๆ ก็ไม่เลย
‪ฉันอ่าน... ทุกโพสต์ของเธอแล้ว
‪ฉันเป็นแม่ที่ไม่ดี แต่ทันสมัยมากนะ
‪คืนนี้ฉันมีแสดง
‪น้องชายเธอก็มา
‪ฉันไม่คิดว่าเธอต้องเปลี่ยนอะไรนะ
‪แต่บางครั้ง เธอแค่ต้องเข้าใจว่าสิ่งต่างๆ
‪ไม่ได้เป็นแค่แบบที่เธอคิดว่ามันเป็น
‪ถ้าเธออยากรู้จักฉันจริงๆ ‪เธอก็จะเห็นว่าเราไม่ได้แตกต่างกันขนาดนั้น
‪ฉันว่าเราต่างกันนะ
‪เธอประหม่ามากเลย
‪- ดูสิ พวกเขาออกมาแล้ว ‪- ปิดไฟแล้ว
‪ว่างแล้ว ไปเร็ว
‪ไม่ เดี๋ยวสิ มาทวนแผนกันก่อน
‪- จะถอยเหรอ ‪- ไม่ แค่อยากทวนเฉยๆ ฉันเมาสุดๆ
‪- เธอจะถอย ฉันรู้ ‪- ไม่ใช่
‪- ใช่สิ ถอยแน่ ‪- ไม่
‪ก็ได้ อาจจะ ฟังนะ มันมีกล้องทุกที่เลย
‪เราไม่ถูกจับได้หรอก จริงๆ
‪เชื่อฉันสิ
‪(การพูดว่าขอโทษไม่ใช่การพูดว่า ‪ขอโทษอีกต่อไป หรือจะใช่นะ)
‪(ผมขอโทษ)
‪ว่าไง
‪ทำอะไรอยู่
‪- เขาจะได้เข้าใจผิด ‪- ไอ้จ้อนเหรอ
‪ใช่ แต่แบบนี้พวกเขาจะได้คิดว่า ‪เป็นฝีมือผู้ชาย
‪แต่เราไม่อยากได้แบบนั้น ถูกไหม
‪ดี แล้วผู้ชายก็ชอบ ‪เวลาคนพูดถึงไอ้จ้อนของพวกเขา
‪ทีนี้ข้อความที่จะสื่อก็ไม่มีความหมายเลย
‪ก็ได้ ฉันลืมตัวไปไกลเลย
‪- จริงๆ นะ ‪- เธอนี่มันโง่จริงๆ ไปกันเถอะ
‪(ร่างกายของฉันไม่ต้องการความเห็นของคุณ)
‪ไม่ ไม่เลย มันดูดีนะ
‪(อาดรี - ของมาส่งรึยัง)
‪คุณรู้ไหมว่าแกะปาตาโกเนีย ‪กินหญ้าแค่ชนิดเดียว
‪พวกมันเดินหาหญ้าเป็นไมล์เลย ‪เพราะแบบนั้นถึงมีไขมันน้อยมาก
‪ฉันชอบนะเวลาคุณทำแบบนั้น
‪อะไร
‪นั่นไง
‪ผมไม่รู้ว่าคุณหมายถึงอะไร
‪ใช่ รู้สิ
‪นี่
‪เดี๋ยวนะ มันถอดไม่ออก
‪เดี๋ยวก่อน หลังผม
‪- เจ็บเหรอ ‪- ใช่
‪อยากอยู่ข้างบนไหม
‪ฉันมีถุงยางนะ
‪- ดีเลย ‪- ค่ะ
‪โอเค
‪เดี๋ยวนะ
‪ให้ผมนะ
‪- ครับ ผมทำเอง ‪- ได้ค่ะ
‪โอเค
‪เป็นอะไรไป ไม่ชอบเล้าโลมเหรอ
‪อะไรนะ ใช่ ชอบอยู่แล้ว
‪- คุณไม่ชอบเวลาที่ฉันพูดใช่ไหม ‪- เปล่านี่ ทำไม
‪เสร็จแล้วเหรอ
‪เราจะได้เอากล่องใส่อาหารที่เล็กกว่า
‪ไว้ในอันที่ใหญ่กว่า... อย่างที่คุณเห็นครับ
‪ดีมาก
‪แล้วเราก็ปิดฝา...
‪ของอันเล็กแล้วก็ปิดมันให้หมด
‪อย่างที่คุณเห็น กล่องใส่ของอื่นๆ ‪เป็นกล่องขนาดกลาง
‪แล้วเราก็เก็บมันไว้แบบเดียวกันเลย
‪อะไรต่อนะ เราจะเอาของไปใส่มันไว้ ‪เพื่อประหยัดพื้นที่
‪อย่างเช่นผมเลือกผ้าเช็ดปากพวกนี้
‪แทนที่จะใช้กระดาษ ซึ่งเป็นจุดสำคัญ
‪(ดานี่ - จะมาไหม)
‪แล้วเราก็ปิดมันไว้
‪สมบูรณ์แบบเลย
‪(ไม่)
‪เราเอามันใส่ไว้ข้างใน ‪เหมือนที่เราทำกับกล่องใส่ของอื่นๆ
‪แล้วก็ดูนะครับ เรามาถึงกล่องใบใหญ่ที่สุดแล้ว
‪พอมีฝาอันอื่นๆ อย่างที่เห็น
‪เราจะวางมัน...
‪(เมื่อไหร่จะหยุดทำตัวหยิ่งซะทีวะ)
‪แบบนี้ เยี่ยมเลย
‪(รู้ไหมว่าตอนไหน ไม่มีวันไง)
‪มันจะเข้าไปแนวทแยงมุมนะ
‪ใช้พื้นที่ว่างให้เป็นประโยชน์ ‪ที่สุดนะครับ แบบนั้นเลย
‪ยอดเยี่ยมมาก
‪จำไว้นะเพื่อนๆ ‪ช่วยกดติดตามช่องผมด้วยนะ
‪"เอาอาดรีไว้ในชีวิตคุณ" ‪และทางที่ดีที่สุด...
‪เวรเอ๊ย
‪อย่าเครียดสิ ไม่เป็นไร
‪มันไม่ใช่เซ็กส์ที่ดีที่สุดในชีวิตเรา
‪ไม่ใช่เหรอ
‪แต่ฉันอยากอยู่กับคุณจริงๆ
‪ใช่ ผมก็เหมือนกัน คุณดูไม่ออกใช่ไหม
‪ก็...
‪รู้สึกยังไงบ้าง
‪เมื่อวานฉันนอนกับผู้ชายที่บาร์
‪ฉันเมามาก เมาสุดๆ
‪แล้วก็โคตรหื่นเลย
‪ว้าว
‪ฉันขอโทษ
‪ไม่ ไม่ต้อง คุณไม่ต้องขอโทษ ‪เราไม่ได้เป็นแฟนกันหรืออะไรสักหน่อย
‪ไม่ ฉันขอโทษที่ไม่ได้บอกคุณก่อนหน้านี้
‪ผมไม่สนว่าคุณจะทำอะไร ‪ผมก็ไม่ได้บอกคุณเรื่องชีวิตผมเหมือนกัน
‪แต่ผมไม่ได้ปิดบังอะไร
‪คุณจะกลับแล้วเหรอ
‪อยู่ต่อเถอะนะ
‪แบบนี้ กล่องทุกใบของเราก็เป็นระเบียบแล้ว
‪นี่วิธีที่ดีที่สุดครับ
‪จำไว้นะ
‪ช่องของผม "เอาอาดรีไว้ในชีวิตคุณ"
‪เรียบร้อยค่ะ ไม่ต้องทอนนะ
‪- ขอบคุณมากค่ะ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪- ลาก่อนค่ะ ฝันดีนะ บาย ‪- ฝันดีนะคะ บาย
‪เวรเอ๊ย
‪(#ฉันเป็นเลสเบี้ยน ‪#อย่าทำร้ายฉัน)
‪ไม่เอาน่ะ...