‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(สร้างจากนิยาย ‪โดยเอลิซาเบท เบนาเวนต์)
‪(ความแตกต่างระหว่างร่างอุ่นของเรา ‪กับผนังที่แนบอยู่ทำให้ฉันมีอารมณ์)
‪(เขาเริ่มต้นโดยการสอดมือ ‪เข้ามาในเสื้อยืดของฉัน)
‪(ฉันภาวนาให้เขานึกอยากสัมผัสหัวนมของฉัน ‪และอยากเลียมันช้าๆ)
‪(คุณจะไม่หยุดเขียน ‪แล้วมาเดินดูเทศกาลหน่อยเหรอ)
‪(มันความผิดคุณที่สนับสนุนให้ฉันเขียนนะ)
‪(555 แล้วตอนนี้คุณ ‪ก็ลงโทษผมเพราะแบบนั้น)
‪(กลับไปพิมพ์ต่อแล้วนะ ขอโทษด้วย)
‪(ก็ได้ แค่อยากบอกให้รู้ว่าผมกลับมาแล้ว)
‪(ได้พักแล้วดีมากเลย)
‪(แต่มันคงดีกว่านี้ถ้าผมได้เจอคุณ)
‪(ไว้คุยกันนะ)
‪(เขาจับฉันหันหลังด้วยการขยับอย่างรวดเร็ว)
‪ผมเข้าไปนะ วาล
‪ได้ค่ะ
‪มันแค่ส่วนแรกค่ะ ‪ฉบับร่างอันแรกของส่วนแรกค่ะ
‪ฉันกำลังคิดจะเปลี่ยนมุมมอง ‪บางทีอาจให้อีกคนเป็นคนเล่า
‪- เราหา... ‪- ฉันชอบนะ
‪จริงเหรอ ฉันก็เหมือนกัน
‪นี่แหละสิ่งที่ฉันหมายถึงครั้งที่แล้ว
‪มันมีความจริงอยู่ คนจริงๆ ‪ไม่ใช่แค่ตัวละคร
‪เธอกลัวชู้ของเธอมาก
‪(6. กระป๋องรดน้ำ)
‪จนเธอวางแผนมัน ‪เหมือนเป็นการฆาตกรรม สุดยอดมาก
‪เธอไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี ‪แล้วสุดท้ายก็คงไม่ทำ...
‪- ไม่ทำเหรอ ‪- เธออยากนะคะ
‪เธออยากจริงๆ แต่เธอไม่รู้ว่าเธอจะรับมือ ‪กับความรู้สึกผิดที่จะตามมาได้ไหม
‪- เธอกลัวมาก ‪- ก็ได้ แต่ทิ้งความกลัวและรู้สึกผิดไป
‪เราต้องการตัวละครที่มีพัฒนาการ
‪แต่นี่เป็นเรื่องใหญ่สำหรับเธอ ชุส
‪- มันไม่ใช่เรื่องที่จะตัดสินใจง่ายๆ ‪- แต่ถ้าเธอเน้นเรื่องนั้น
‪ตัวเอกก็สูญเสียความเป็นธรรมชาติ ‪แล้วสุดท้ายก็น่าเบื่อ
‪น่าเบื่อสำหรับใครคะ
‪ฉันว่าเธอไม่ควรใช้มากกว่า 70 หน้า ‪สำหรับเรื่องนี้นะ
‪จากนั้นก็เน้นไปที่ ‪ความสัมพันธ์ทางเพศอันต้องห้าม
‪อย่าลืมว่ามันเป็นนิยายอีโรติกนะ ‪นี่แหละวิธีขายของเรา
‪ฉันหวังกับเธอไว้ไม่มากหรอก วาเลเรีย
‪เพราะงั้นฉันดีใจที่เธอพยายามทำต่อนะ ‪ไปได้ไอเดียมาจากไหนเหรอ
‪ฉันว่ามันอยู่ในหัวมาสักพักแล้ว ‪แต่ฉันไม่กล้าจะปล่อยมันออกมาน่ะ
‪นั่นสินะ
‪อัตชีวประวัติมันเขียนไม่ง่าย
‪เธอคิดว่าจะเขียนเสร็จเมื่อไหร่
‪นิยายของฉันจะวางขายวันคริสต์มาสนะ
‪- พระเจ้า ‪- ฉันจะได้ตีพิมพ์แล้ว
‪- บก.ชอบมันแหละ ในที่สุด ‪- ใช่
‪- ฉันก็ชอบเหมือนกัน มัน... ‪- เบาๆ หน่อยได้ไหม
‪ได้ค่ะแม่ ไว้หนูจะโทรไป ‪ทำความเข้าใจกับเขาทีหลัง
‪ฉันนึกว่าฉันจะติดอยู่ในพิพิธภัณฑ์ ‪ตลอดไปซะอีก
‪คือฉันก็ไม่ได้จะลาออก ‪แค่เพราะงานได้ตีพิมพ์หรอกนะ
‪ฉันเริ่มชอบหินก้อนนั้นด้วยซ้ำ
‪พระเจ้า ใช่แล้ว
‪อันโตนิโอเป็นเครื่องรางนำโชคของฉัน
‪ดูสิ เธอมาแล้ว มานี่สิ
‪เดี๋ยวหนูโทรกลับได้ไหมคะ
‪ค่ะ ได้ค่ะ บาย
‪ฉันได้ยินเธอจากข้างนอกเลย
‪เกิดอะไรขึ้น เธอจะไล่พวกลูกค้าออกไปนะ
‪คริส พอเรากลับ ‪เก็บแก้วของวาเลเรียไว้นะ
‪สักวันมันจะมีค่าสามพันเลย
‪นิยายเธอได้ตีพิมพ์แล้ว
‪มันตีพิมพ์แล้วไม่ใช่เหรอ
‪ใช่ แต่ตอนนี้พวกเขา ‪จะตีพิมพ์ไวขึ้นนิดหน่อย
‪มันยังเป็นนิยายอีโรติกไหม
‪ตอนนี้มันเหมือนสยองขวัญมากกว่า
‪งั้นเธอก็กลับไปที่ไอเดียเดิม ‪แล้วมันก็ไม่อีโรติกแล้วเหรอ
‪อันนั้นก็ด้วย แต่มันก็สยองขวัญด้วย
‪เป็นสยองขวัญอีโรติก
‪- เจ๋ง ฉันชอบนะ ‪- คริส
‪แก้วเธอราคาสามพัน ส่วนช้อนก็พันนึง
‪โหย ฉันรออ่านไม่ไหวแล้ว
‪ไว้เจอกันนะ
‪คริสไม่รู้ว่านิยายอีกเรื่องของเธอ ‪โดนปฏิเสธใช่ไหม
‪คริสเป็นแฟนเบอร์หนึ่งของฉัน ‪ถ้าฉันเสียเธอไป ฉันก็เสียทุกอย่าง
‪แต่โกหกเพื่อรักษา ‪ประธานแฟนคลับเนี่ยนะ ไม่รู้สิ
‪เธอจะโกรธไปอีกนานแค่ไหน ‪วาลจะได้ตีพิมพ์แล้วนะ
‪ฉันรู้และฉันก็ดีใจด้วยจริงๆ ‪แต่เธอก็รู้ว่าฉันจะไม่ปิดปากเงียบแล้ว
‪ถ้าฉันไม่พอใจอะไร ฉันจะบอกพวกเธอ
‪งั้นบอกพ่อแม่เธอด้วยดีไหม
‪ลอล่า อย่าเริ่มสิ
‪ชุสบอกว่าตัวเอกของฉัน ‪ต้องมีความเป็นธรรมชาติกว่านี้
‪งั้นเธอนอนกับวิกเตอร์ในสิบหน้าแรกเหรอ
‪ก็ได้ มันมาจากฉัน ‪แต่มันก็ยังเป็นเรื่องแต่งเถอะ
‪- ไม่จำเป็นต้องเกิดขึ้นสักหน่อย ‪- แล้วเกิดอะไรขึ้นล่ะ
‪ไม่รู้สิ
‪ฉันเอาวิกเตอร์ออกจากหัวไม่ได้เลย
‪และพอเขียนนิยาย ‪ฉันก็หยุดคิดเรื่องฉัน อาดรี และ...
‪เรื่องที่เราไม่มีความสุขไม่ได้
‪- เธอจะเลิกกันเหรอ ‪- เปล่า
‪อีกอย่าง เรื่องของฉันกับวิกเตอร์มันดี ‪เพราะฉันแต่งงานแล้ว
‪ใช่ เหมือนบ่อน้ำของฉัน ‪ไม่มีใครอยากผูกมัดหรอก มันเลยไปรอดไง
‪ฉันจะไม่เลิกแค่เพื่อให้ได้ขึ้นเตียงหรอก
‪ฉันจะเลิกก็เฉพาะตอนที่มันไปไม่รอดแล้ว
‪ให้ตายสิ หัวฉันจะระเบิด
‪ฉันว่าเธอก็ตัดสินใจไปประมาณนึงแล้วล่ะ
‪เธอแค่กลัว
‪เธอรู้ดี ถ้าเธอทำมัน ‪ก็จะไม่มีการถอยกลับแล้ว
‪แต่ลึกๆ แล้วมันก็คือสิ่งที่เธอต้องการ ถูกไหม
‪วิธีมาโตรชกามันมีประโยชน์มากเลยนะ ‪ตอนที่เก็บของ
‪อย่างเช่นถ้าคุณมีรองเท้าผ้าใบแบบนี้
‪คุณยัดของอย่างอื่นลงไปในนี้ได้
‪ถ้าเราพับถุงเท้าดีๆ ‪เราสามารถยัดลงในรองเท้าได้สองคู่เลย
‪เหมาะกับวันหยุดสุดๆ คุณต้อง...
‪เขาเก่งเรื่องบนเตียงสุดๆ ‪หาคนโครเอเชียเก็บไว้สักคนนะ!
‪- ว่าไง ‪- ไม่ ผมไม่ได้ถ่ายทอดสดอยู่
‪โล่งอกไปที
‪นี่ ข่าวดีเรื่องชุส
‪ใช่ ฉันนึกว่าฉันทำวิดีโอคุณพังแล้ว ขอโทษนะ
‪ไม่ เดี๋ยวผมโพสต์มันคืนนี้
‪ช่วงคนดูเยอะเลยนี่ สุดยอดเลย
‪คุณกับวาลนี่ขาขึ้นสุดๆ รับฉันไปเลี้ยงที
‪ปีนี้คุณจะไปเที่ยวบ้างไหม
‪ผมว่าคงจะมีแค่ที่ไปวาเลนเซีย ‪เมื่ออาทิตย์ก่อนแหละครับ
‪โหย ฉันอยากไปจริงๆ นะ
‪วิกเตอร์บอกว่าอากาศที่นั่นสุดยอดเลย
‪อาทิตย์นั้นวิกเตอร์ก็อยู่ที่นั่นเหรอ
‪ใช่ เราเอากันที่ปาร์ตี้ของฉัน
‪แล้วก็พูดว่า "ปาเอญ่าในวาเลนเซีย"
‪อร่อยเด็ดสุดๆ
‪- อะไรนะ ‪- คุณไม่รู้เหรอ
‪ไม่ รู้สิ รู้อยู่แล้ว
‪ฉันนึกว่าเธอจะไม่บอกใคร
‪นี่ก็แค่อาดรีเอง ไม่เป็นไรหรอก
‪ยังไงก็เถอะ เราซื้อตั๋วรถไฟ
‪แล้วก็พร้อมไปกินปาเอญ่า ‪ตอนที่เกิดเรื่องกลูเตนขึ้น
‪ฉันเลยบอกว่า "คุณไปเถอะ ‪คุณมีเพื่อนอยู่ที่นั่นนี่"
‪แค่นั้นแหละ
‪ผมนึกว่าคุณสองคนคบกัน ‪แต่วาลบอกว่าคุณเป็นแค่เพื่อนกัน
‪เรานอนด้วยกันตอนคืนแรกที่เราเจอกันน่ะ
‪สองปีก่อน
‪แล้วก็คืนนั้นอีกครั้ง
‪แต่ฉันไม่ได้ชอบวิกเตอร์
‪แล้วเขาก็ไม่ชอบฉัน มันเลยไม่มีอะไร
‪เราไปที่ห้องฉันกันดีไหม
‪คุณจะได้ถ่ายวิดีโออย่างสงบๆ ‪ไปเลยไหม
‪ไปสิ
‪ถ้าเราพับถุงเท้าให้เรียบร้อย
‪อะไร
‪เรื่องนอนกับวิกเตอร์นั่นมันอะไรกัน
‪ฉันต้องพูดอะไรสักอย่าง ‪เพื่อไม่ให้ทุกอย่างพัง จริงไหม
‪บ้าแล้ว พูดว่านอนด้วยกันคืนแรกที่เจอกัน ‪มันมากไปหน่อยนะ ไม่คิดงั้นเหรอ
‪- ไม่ อันนั้นเรื่องจริง ‪- อะไรนะ
‪ก็แค่ใช้ปากอมให้เขาเอง ‪ฉันแทบจะจำไม่ได้เลย เราเมาเละมาก
‪- ทำไมเธอไม่บอกฉัน ‪- เพราะมันก็แค่ใช้ปากอมไง
‪โอเค ฉันไม่สนเรื่องอม ‪ความเป็นไปได้มันก็สูงอยู่แหละ
‪บอกอาดรีเรื่องวาเลนเซียมันแย่กว่าเยอะนะ
‪เธอตั้งใจพูดใช่ไหม แหงแหละ
‪เธอทำไปเพื่อบังคับให้ฉัน ‪คุยกับอาดรีแล้วก็ตัดสินใจสักที
‪- อะไรนะ ‪- ใช่ แล้วฉันก็เบื่อทัศนคติแบบนี้ของเธอ
‪- เบื่ออะไรนะ ‪- เธอมันปากมากไง
‪เธอปากสว่างทุกทีเลย
‪กับเนเรียและการ์เมนก็เหมือนกัน
‪- ฉันเนี่ยนะปากมาก ‪- ใช่
‪แล้วเธอล่ะ
‪เธอก็เอาแต่บ่น อย่างกับพวกเราที่เหลือ ‪ไม่มีปัญหาอะไรเลยงั้นแหละ
‪- พวกเธอพูดเรื่องนั้นรึเปล่า ‪- เรื่องอะไร
‪เรื่องที่เธอเบื่อฉันแค่ไหน
‪แล้วพวกเธอคุยกันรึเปล่าว่าฉันน่าเบื่อแค่ไหน
‪ไม่ ทุกครั้งที่พูดถึงเรื่องนั้น ‪เธอก็ส่งข้อความเสียงบัดซบนั่นมา
‪- เห็นไหม เธอมันหยาบคาย ‪- ฉันไปแล้ว
‪ไม่ เดี๋ยวสิ
‪อาดรียังถ่ายอยู่
‪เราออกไปไม่ได้
‪คนที่เห็นด้วยกับมิเรียม
‪คนที่เห็นด้วยกับเนเรีย
‪เรียบร้อย
‪เนเรียจะแทนที่โอลก้าเรื่องแคมเปญ ‪การเหยียดเพศและกลัวคนรักร่วมเพศ
‪ว้าว ขอบคุณนะ
‪เธอจะทำได้ดีแน่ คอยดูเลย
‪ฉันจะวุ่นๆ อยู่กับงานใหม่นะ
‪แต่ถ้าต้องการอะไร ‪ฉันจะคอยช่วยเสมอ ตกลงไหม
‪ขอบใจ แต่ฉันว่ากลอเรียน่าจะช่วยฉันได้นะ
‪เธอมาใหม่ ทำงานด้วยกันน่าจะช่วยเธอ
‪จับทางได้มากขึ้น
‪ได้ค่ะ ยินดีช่วยเลย
‪ใช่ แต่ฉันเป็นคนที่รู้เรื่องนี้มากที่สุดนะ
‪สาวๆ ทำไมเราไม่พักกินกาแฟกันก่อนล่ะ ‪พวกเธอจะได้คุยกันเรื่องนี้ด้วย
‪- ดีไหม ‪- เยี่ยมเลย
‪งั้นเธอจะเมินฉันไปเลยใช่ไหม
‪ฉันโทรหาเธอตอนวันหยุด เธอก็ไม่ตอบเลย
‪- ฉันยุ่งอยู่ ‪- ทั้งเสาร์อาทิตย์เนี่ยนะ
‪ฟังนะ มันก็แค่ ‪คบกันช่วงหน้าร้อน แค่นั้นเอง
‪นี่ยังสิงหาอยู่เลยนะ
‪คือ... ตั้งแต่ฉันบอกเธอเรื่องบ่อน้ำ
‪เธอก็หลงตัวเองสุดๆ เลยนะ
‪แม่งเอ๊ย เธอไปเอากับใครที่อยู่แถวนี้อีกบ้างล่ะ
‪ที่จริง ยังไม่ได้เอากับใครมากกว่า
‪เธอโมโหที่ฉันเจอบ่อฉันที่นี่แล้วเหรอ
‪ใช่ ประมาณนั้น
‪มันก็ได้ผลดีกับเธอนี่ ‪เป็นวิธีง่ายๆ ให้คนโหวตให้เธอ
‪มีข่าวอะไรเรื่องแต่งหน้าไหม
‪- ประชุมกันรึยัง ‪- ครับ
‪พวกเขาชอบนะ แบบไม่เอารูปหรือสโลแกน ‪แล้วก็ให้โลโก้ใหญ่กว่าเดิม
‪โอเค สุดท้ายแล้ว เราจะมุ่งไปที่ ‪แคมเปญสำหรับรถคันใหม่นะ
‪มันเป็นระบบไฟฟ้า เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม
‪การ์เมนกับบอร์ฮา ‪ฉันอยากลองให้คุณสองคนเป็นทีมเดียวกัน
‪มีปัญหาอะไรไหม
‪- ไม่ ‪- ไม่เลยค่ะ
‪งั้นเริ่มทำงานได้เลย
‪นี่ ฉันนึกว่าเรากลับบ้านมาทำงานซะอีก
‪- เดี๋ยวเราก็ทำไง ‪- จริงเหรอ
‪เห็นสรุปไหม แรกๆ ก็น่าสนใจนะ ‪แต่หลังๆ มาก็ไม่แล้ว
‪ทำไมล่ะ
‪พวกเขาอยากขายรถโดยไม่พูดถึงรถไง
‪มันธรรมชาติและเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม
‪- ไม่เอาน่ะ พวกเขาน่าจะปลูกมะเขือเทศไปซะ ‪- ใช่เลย
‪รถสำหรับคนที่เกลียดรถ
‪เดี๋ยวนะ มันดีมากเลย
‪"รถสำหรับคนที่เกลียดรถ" มันใช้ได้นะ
‪- คุณว่างั้นเหรอ ‪- ใช่
‪ไม่ คุณใช้คำว่า "เกลียด" ในสโลแกนไม่ได้
‪ไม่...
‪งั้นเอาแบบเบากว่านี้ไหม
‪อย่าง "รถที่ไม่ใช่รถอีกต่อไป"
‪คุณคิดว่าเวลานี้เหมาะจริงๆ เหรอ
‪- ไม่ใช่ใช่ไหม ‪- ไม่ใช่
‪ก็ได้
‪แล้วถ้าเราทำให้มันเหมือนทีเซอร์ล่ะ
‪เราเริ่มด้วยรูปล้อรถก็ได้นะ
‪กับสโลแกน "ล้อที่ไม่ใช่ล้ออีกต่อไป"
‪จากนั้นก็รูปเครื่องยนต์ ‪กระจกมองหลัง
‪แล้วสุดท้ายก็... รูปรถ
‪"รถที่ไม่ใช่รถอีกต่อไป"
‪บ้าเอ๊ย มันดีมากนะ
‪คุณชอบไหม
‪- มันเยี่ยมเลย ‪- จริงเหรอ
‪แล้วคุณก็เยี่ยมมากด้วย
‪ถอดมันออกเลย
‪ไม่ต้องกังวลนะ
‪เราทั้งคู่คงจะแค่...
‪เหนื่อย
‪ก็แค่ใช้ปากอมให้เขาเอง ‪ฉันแทบจะจำไม่ได้เลย
‪เราเมาเละมาก
‪มีอะไรให้ช่วยไหม
‪ครับ ผมแค่ต้องหั่นอันนี้น่ะ
‪มีดนี้ดีกว่า วาล
‪ค่ะ
‪ไม่ หั่นให้บางกว่านั้น
‪ขอโทษค่ะ
‪นี่ ให้ผมทำนะ
‪ชุสบอกว่าเธอจะให้เวลาฉัน ‪จนถึงปลายฤดูร้อนเพื่อเขียนนิยายให้เสร็จ
‪คุณทำได้ไหม
‪ฉันแค่ต้องเริ่มทำงานแล้ว
‪อยากให้ฉันอ่านให้ฟังสักนิดไหม
‪ได้สิ ถ้าคุณอยากนะ
‪ไม่เป็นไร
‪คุณคบวิกเตอร์อยู่เหรอ
‪ทุกครั้งที่ชื่อเขาโผล่มา ‪คุณทำตัวแปลกๆ ตลอด
‪ขอโทษที บางทีผมคงจะคิดมากไปเอง
‪ไม่ ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ
‪เขาจีบฉันที่ปาร์ตี้ ‪แต่แล้วเขาก็ไปคบกับลอล่า
‪อ่อ
‪ความรู้สึกผิดก็เหมือนแจ้งเตือนของกูเกิล
‪ยกเว้นว่าแทนที่มันจะเตือนเรา ‪ว่าพรุ่งนี้เป็นวันเกิดเพื่อนสนิท
‪มันกลับเตือนเราพร้อมเสียงเตือน ‪ที่ดังอยู่ในสมองตลอดเวลา
‪ว่าอีกไม่กี่ชั่วโมง เราจะทำเรื่องผิดพลาด ‪ที่แย่ที่สุดในชีวิต...
‪หรือตัดสินใจอย่างดีที่สุด
‪อย่าแรงเกินไปนะ โอเคไหม
‪(ผมขอโทษ)
‪(มันแย่มากเลยเหรอ)
‪(สุดยอดมาก)
‪(ขอโทษเรื่องเสียงเตือนในสมองคุณด้วยนะ)
‪(ผมก็มีเหมือนกัน)
‪(ลอล่าบอกฉันว่าคุณสองคนเคยนอนด้วยกัน)
‪ไม่เป็นไร โอเคไหม ฉันไม่ได้หึง
‪คุณก็ทำแบบนั้นตลอด
‪อะไร
‪ถ้าคุณไม่อยากพูดเรื่องไหน ‪คุณก็เปลี่ยนเรื่อง
‪ฉันไม่เข้าใจเลย
‪ในนิยายคุณ คุณบอกว่าความรู้สึกผิด ‪ทำคุณจะบ้าตายแล้ว
‪- ไม่ใช่ฉัน ตัวละครฉันต่างหาก ‪- นั่นสินะ
‪คุณพูดถึงลอล่าเพื่อเปลี่ยนเรื่องไง
‪คุณจะไม่ยอมรับว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับเรา ‪มันทำให้คุณกลัว
‪ช่างเถอะ ลืมมันไปซะ
‪ไว้เราค่อยคุยเรื่องนี้วันอื่นนะ ตกลงไหม
‪- ได้ค่ะ ‪- พักผ่อนนะ
‪(กลุ่ม - เพื่อนกันตลอดไป - การ์เมน)
‪(คราวหน้า)
‪(ตอนนี้)
‪(สายไปไหม)
‪ฉันชอบอันนั้นนะ
‪แล้วอันนั้นล่ะ
‪- มันโกงนี่หว่า ‪- คุณห่วยมาก
‪มาสิ!
‪- คราวนี้ฉันยิงอันไหนดี ‪- อันที่อยู่ด้านล่าง
‪ทำอะไรอยู่เนี่ย
‪บอร์ฮาน่ะ
‪เขาสติแตก
‪เขาแกล้งทำว่าไม่เป็นไร ‪แต่เขาสติแตกแน่ๆ
‪เป็นเพราะไอเดียของฉันดีกว่าเหรอ
‪ไม่รู้สิ แต่จู่ๆ ทุกอย่างมันก็...
‪อ่อนแรง
‪เร็วเข้า เธออยากได้อันไหน
‪กล่องไหม ไม่ แว่นหลอนๆ สีแดงดีกว่า
‪แล้วถ้าเขาไม่มีอารมณ์กับฉันแล้วล่ะ
‪ฆ่าฉันซะเถอะ การ์เมน เธอบอกว่าฉันหยาบคาย ‪แต่เธอก็ไม่ให้ทางเลือกฉันเลย
‪ใครบอกว่าเธอหยาบคาย
‪เธอไม่คิดว่าฉันหยาบเหรอ
‪ไม่ ไม่รู้สิ ไปเอามาจากไหน
‪- ไม่มีอะไร ‪- ต้องมีสิ พูดมา
‪ฉันบอกวาลว่าฉันเคยมีอะไรกับวิกเตอร์ครั้งนึง ‪แล้วเธอก็บ้าไปเลย
‪จริงเหรอ
‪ใช่ เธอพูดอะไรแย่ๆ เพียบเลย
‪ไม่นะ เธอเคยนอนกับวิกเตอร์จริงเหรอ
‪มันก็แค่อมให้เฉยๆ
‪อะไรนะ
‪ไม่... ต้องห่วงเรื่องนั้นนะ
‪จริงๆ
‪เราทั้งคู่...
‪แค่เหนื่อย
‪- ฉันต้องโทรหาบอร์ฮาแล้ว ‪- แก อย่าทำให้เซ็ง
‪ถ้าเขาสติแตก เราก็ควรคุยกัน ถูกไหม
‪เรื่องอะไร เขานกเขาไม่ขัน ‪เธอเลือกไม่ดีเอง บาย
‪รู้อะไรไหม เธอนี่มันหยาบคายจริงๆ
‪เธอ ฉันขอโทษ เดี๋ยวเลี้ยงเหล้านะ
‪ไม่ ไม่อยากกินอะ
‪ฉันจะกลับบ้านแล้ว บาย
‪นี่ของรางวัลครับ คุณผู้หญิง
‪เราไม่ค่อยเข้าใจที่สรุปน่ะ
‪พวกเขาอยากขายรถ ‪แต่ปฏิเสธทุกอย่างที่รถเป็น
‪มันต้องเป็นมิตรกับธรรมชาติ
‪ไม่เอาน่ะ พวกเขาน่าจะไป ‪ปลูกมะเขือเทศซะเลย
‪แต่แล้วเราก็คิดว่า "เดี๋ยวนะ ตรงนี้น่าสนใจ"
‪ใช่แล้ว สมัยนี้ทุกอย่างมันกำลังเปลี่ยนไป
‪โทรศัพท์เป็นคอมพิวเตอร์ ‪เครื่องดูดฝุ่นเป็นหุ่นยนต์
‪เราไม่จีบกันแล้วด้วยซ้ำ เราปัดขวา
‪ทำไมไม่ทำแบบเดียวกับรถล่ะ
‪เหมือน "นี่ไม่ใช่ไปป์" ของมากริตต์
‪เราจะทำแคมเปญเป็นช่วงๆ ‪เริ่มจากหมัดเด็ดนี้ก่อน
‪"ล้อที่ไม่ใช่ล้ออีกต่อไป"
‪แล้วเราค่อยปล่อยอันอื่นๆ ต่อ ‪อย่าง "เครื่องยนต์ที่ไม่ใช่เครื่องยนต์อีกต่อไป"
‪จนในที่สุด ก็ทีเซอร์จบแคมเปญ
‪"รถที่ไม่ใช่รถอีกต่อไป"
‪ทำได้ดีมากทั้งสองคน เยี่ยมมาก
‪ฉันรู้ว่าคุณจะทำงานเป็นทีมได้ดีมาก
‪มันเป็นความคิดของการ์เมนน่ะครับ
‪หลอดไฟในสมองเธอมันสว่างขึ้นมาเลย
‪ใช่ แต่ทั้งหมดมันก็เริ่มจากไอเดียของบอร์ฮา
‪ที่จริงแล้วมันน่าสนใจกว่านะคะ ‪มาเสนออันนั้นกันด้วยเถอะ
‪"รถสำหรับคนที่เกลียดรถ"
‪พวกเขาไม่ซื้อสโลแกน ‪ที่มีคำว่า "เกลียด" หรอก
‪ไม่ ไม่มีทาง มันก้าวร้าวไป
‪งั้นเราจะยึดตามไอเดียคุณนะ การ์เมน ‪แล้วก็เบาๆ ลงหน่อย บอร์ฮา ไม่เอาน่ะ
‪ที่นี่เราไม่ต้องการความแมนขนาดนั้นหรอก ‪มันไม่ใช่อู่รถมือสอง
‪ตรวจอันนี้อีกรอบนะ
‪เจ๋งมาก
‪ฉันว่ามันน่าจะได้ผลนะ
‪ฟังนะ ฉันขอโทษ
‪มันไม่ก้าวร้าวเลย มันดีกว่า...
‪ผมบอกคุณแล้วไง คุณจะพูดถึงมันทำไมอีก
‪ก็เพราะ...
‪มันไปได้ดี พวกเขาชอบแล้ว ‪มันไม่จำเป็นต้องพูดเลย
‪ฉันแค่อยากให้พวกเขารู้ว่า ‪คุณมีไอเดียดีๆ เหมือนกันนะ
‪พวกเขารู้อยู่แล้ว ‪พวกเขาถึงได้จ้างผมไง
‪ฟังนะ การที่คุณมีไอเดียดีๆ ‪มันไม่ได้ทำให้ผมแย่ลง ตรงกันข้ามต่างหาก
‪ฉันเข้าใจว่าทำไมคุณถึงสติแตกนะ บอร์ฮา
‪ผมไม่ได้สติแตก
‪ฉันหมายถึง...
‪คืนก่อนที่ห้องฉัน
‪แต่มันไม่เป็นไรนะ จริงๆ
‪คุณคิดว่าที่มันไม่แข็ง ‪เพราะคุณมีไอเดียดีๆ เหรอ
‪- ผมแค่เหนื่อย ‪- ไม่ต้องอธิบายหรอกค่ะ
‪- หยุดเลยนะ ‪- อะไร
‪- พยายามทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นไง ‪- เปล่าซะหน่อย
‪ฉันคิดว่าคุณสุดยอดจริงๆ
‪ตราบใดที่ผมทำให้มันแข็งได้
‪ไม่จริง
‪ลืมมันไปเถอะ
‪ไปทำงานกัน ฝ่ายศิลป์รออยู่
‪ได้ค่ะ
‪ฉันจะ...
‪(#ฉันเป็นเลสเบี้ยน ‪#อย่าทำร้ายฉัน)
‪ไอเดียการใช้คำว่า "ฉัน" ในแฮชแท็ก ‪#ฉันเป็นเลสเบี้ยน และ #อย่าทำร้ายฉัน
‪ได้ผลดีสุดๆ
‪เราถูกแท็ก 1,834 ครั้งแล้ว
‪ส่วนใหญ่เป็นโพสต์เกี่ยวกับ ‪การกลั่นแกล้งและกลัวคนรักร่วมเพศ
‪ดีเลย แต่อย่าลืมเป้าหมายของเรานะ
‪สอนพวกวัยรุ่นให้คิดใหม่ ‪เรื่องนี้ต้องใช้เวลา
‪โรซิโอ อย่าต่อต้านนักเลย ‪เราต้องเริ่มต้นสักที่นะ
‪เรื่องสำคัญคือสิ่งที่เราต้องการจะสื่อ ‪ได้ไปถึงวัยรุ่นหลายคนแล้ว
‪- ซึ่งเป็นหนึ่งในเป้าหมายของเรา ‪- ใช่เลย
‪ปาตริเซีย ช่วยอ่านข้อความ ‪จากผู้หญิงที่ถูกกลั่นแกล้งได้ไหม
‪"คนเดียวที่สามารถตะโกนออกมาได้
‪โดยไม่รู้สึกกลัวหรือทำร้ายใคร
‪ว่า "ฉันเป็นเลสเบี้ยน" ‪ก็คือฉัน ฉัน ฉัน ฉันเป็นพันๆ ครั้ง"
‪เยี่ยมเลย
‪ฉันดีใจที่มันได้ผลนะ
‪ฉันว่าเธอน่าจะใช้คำพวกนั้น ‪ในบัญชีโซเชียลมีเดียของเราต่อไปนะ
‪แต่ฉันว่าเราควรพยายาม ‪ลองอันที่มันเรียบง่ายกว่านี้
‪อันที่ทุกคนสามารถเข้าถึงได้
‪ใช่ ฉันมีไอเดียนึงนะ
‪ที่พูดชัดเจนเลยว่าเราควรรู้สึกเป็นอิสระ ‪ในทุกการตัดสินใจของเรา
‪#ฉลาดคิดด้วยช่องคลอด
‪หรือ "จ้อนคลอด"
‪จะได้รวมถึงกลุ่มแปลงเพศด้วยไง
‪- นั่นสิ ‪- จริงไหม
‪ตกลงทุกคนคิดว่าดีไหม
‪- ดี ‪- งั้นใช้ทั้งสองอย่างเลย
‪โอเค วันนี้พอเท่านี้ก่อนนะ
‪ไว้เจอกันครั้งหน้า
‪เยี่ยม
‪ใช่เลย
‪แล้วเธอก็นิสัยดีมากเลย ฉันชอบเธอมาก
‪ยินดีด้วยนะ ที่รัก เธอสุดยอดเลย
‪เธอเพิ่งมาถึง ฉันเห็นนะ
‪แต่ฉันมาถึงที่นี่ทันช่วงเด็ดเลยนะ ‪"ฉลาดคิดด้วยช่องคลอด"
‪เอาไปสกรีนใส่เสื้อยืดได้ไหม
‪แล้ว...
‪นี่คือบ่อของเธอเหรอ
‪ไม่ใช่ทุกคนหรอก ที่นี่ก็มีหญิงแท้เหมือนกัน
‪ให้ฉันแนะนำเธอไหม
‪ไม่ ไม่เป็นไร มันสายแล้ว
‪อยากไปกินเหล้ากันไหม
‪- เธอจะไปเจอสาวๆ เหรอ ‪- เปล่า
‪ฉันหมายถึงเธอกับฉัน
‪- แค่เราเหรอ ‪- ใช่ มันแปลกตรงไหนเหรอ
‪โดยไม่มีวาลเหรอ
‪เกิดอะไรขึ้น
‪- เธอไม่คุยกับฉัน โอเคไหม ‪- เธอทำอะไรไป
‪ทำไมถึงคิดว่าเป็นความผิดฉันล่ะ
‪- เธอก็คิดว่าฉันหยาบคายเหรอ ‪- ก็เธอชอบวิจารณ์นี่
‪หลังๆ มานี้เธอก็ตามมาติดๆ เลยนะ
‪แล้ว... เธอพูดอะไรกับวาล
‪ก็แค่บอกว่าฉันเคยนอนกับวิกเตอร์ครั้งนึง ‪นานเป็นชาติแล้ว
‪- อะไรนะ ‪- มันก็แค่อมให้เขา
‪ฉันไปไม่ได้ ต้องไปช่วยพ่อแม่เรื่องงาน
‪อะไร
‪ไม่มีอะไร
‪เธอบอกว่าเธออยากพูดกับพวกเขาตรงๆ ‪แต่เธอไม่เคยกล้าขัดพวกเขาเลย
‪ให้เวลาฉันหน่อยเถอะ
‪เธอก็เร่งจะทำทุกอย่างตลอด
‪งั้นไปดื่มกันสักแป๊บได้ไหม
‪ไม่ ไม่ได้ ไปคุยกับวาล ‪แล้วปรับความเข้าใจกันซะ
‪(วาเลเรีย)
‪(ขอโทษที ฉันมีแขกแอร์บีเอ็นบี ‪สองคนมาพักที่บ้าน)
‪- สวัสดี ‪- ว่าไง
‪- คืนนี้ออกไปเที่ยวเหรอ ‪- ใช่ค่ะ อยากไปด้วยกันไหม
‪ไม่เป็นไร ฉันหมดแรงแล้ว
‪- สวัสดีค่ะ ‪- สวัสดี
‪กินไหมคะ
‪อร่อยนะ
‪ไม่เป็นไรค่ะ ฉันกินไม่ได้ แต่ขอบคุณนะ
‪คุณจะไปเทศกาลลาปาโลมาเหรอ
‪- ใช่ มันเจ๋งนะ ‪- ใช่เลย
‪- ทำไมคุณไม่ไปกับเราล่ะ ‪- ฉันเหรอ
‪มาเถอะ
‪เราสนุกแน่
‪เอาสิ ได้เลย
‪วาล ผมเข้าไปได้ไหม
‪ค่ะ
‪คุณสวยมากเลย
‪ขอบคุณค่ะ
‪พนักงานที่พิพิธภัณฑ์ไปกันหมดเลยใช่ไหม
‪ไม่ค่ะ แค่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย
‪ดูเหมือนว่าเขาจะจัดทุกปี
‪- กลับดึกไหมครับ ‪- ไม่ค่ะ
‪ก็ไม่รู้สิ
‪คุณจะไปกับใครเหรอ
‪กับฮูลิโอแล้วก็ฮอร์เก
‪ฟังดูน่าสนุกนะคะ
‪ฝากทักทายเขาด้วยนะ
‪ผมชอบที่คุณมัดผมกว่านะ
‪อาเดรียน มาทำอะไรที่นี่เหรอ
‪เลิกยุ่งกับวาเลเรียได้แล้ว
‪อะไรนะ
‪นี่มันอาจจะเป็นเกมสำหรับคุณ ‪แต่มันกำลังทำลายชีวิตผม เข้าใจไหม
‪ต้องการอะไรจากเธอ
‪ผมจะไม่ตอบคำถามนั้น ‪เพราะไม่มีอะไรเกิดขึ้น
‪ก็ได้ แค่จะมาบอกให้แน่ใจ ‪ว่าเลิกมาวุ่นวายได้แล้ว
‪ฟังนะ ปัญหาความสัมพันธ์ ‪ไม่เคยเริ่มจากบุคคลที่สามหรอก
‪มันกลับกันต่างหาก
‪ก็จริง
‪มันไม่เกี่ยวอะไรกับคุณ
‪คุณแค่โผล่มาช่วงที่เรามีปัญหาพอดี
‪มันอาจจะเป็นคนอื่นก็ได้
‪พูดว่า "โกซิโด เอสปาญอล"
‪โกซิโด เอสปาญอล
‪ฉันไม่เอาเบียร์ค่ะ
‪ขอโทษที คุณมีซังเกรีย ‪หรืออะไรแบบนั้นไหม
‪ฉันอยากเอากับคุณ
‪ว่าไงคะ
‪ตอนนี้คุณไม่อยากเหรอ หรือ...
‪ไม่ คุณก็รู้ว่าผมอยาก
‪ดีเลย งั้น...
‪ก็ตกลงตามนั้น
‪คุณอยาก...
‪ฉันก็อยาก...
‪ไม่มีอย่างอื่นให้ต้องพูดแล้ว
‪ดื่มอะไรก่อนไหม
‪ได้ค่ะ
‪มาดริด
‪ไวน์เรา
‪ตอติญ่า
‪ช็อต ชน!
‪ไม่ ไม่ปาร์ตี้แล้ว มันดึกแล้ว
‪- ขอนะ ‪- แก้วสุดท้าย
‪ไม่ "แก้วสุดท้าย" แล้ว ไสหัวไปนอน
‪- ไปนอนซะ ‪- ไม่เอาน่ะ
‪(การ์เมน - หวังว่าเธอกับวาลจะดีกันแล้วนะ)
‪(เนเรีย - คุยกับวาลรึยัง)
‪(คืนนี้ฉันไม่อยากนอนคนเดียว)
‪(วิครัม - กำลังไป)
‪- ฉันไม่เคยพูดแบบนั้น ‪- ใช่ พูดสิ
‪อีกแก้วไหม
‪- เอาสิ ‪- ได้เลย ขอโทษนะ
‪ขอจินโทนิคอีกสองแก้วครับ ขอบคุณ
‪อีกแก้วตรงนี้ด้วย
‪เขาชอบคุณนะ
‪ใครคะ
‪ผู้ชายตัวสูงตรงนั้นไง
‪- ไม่มีทาง ‪- จริงๆ
‪มันความผิดคุณ
‪- ผมเหรอ ทำไมล่ะ ‪- ข้อความของคุณไง
‪ฉันคงปล่อยฟีโรโมนเยอะเป็นพิเศษ ‪หรืออะไรแบบนั้นมั้ง
‪เพราะหลังๆ มานี้มีผู้ชายมองฉันบ่อยนะ
‪ผมไม่แปลกใจเลย
‪คุณดูสวยนะ ผมชอบที่คุณปล่อยผม
‪- จริงเหรอ ‪- มันคงจะเกี่ยวด้วยนะ
‪ไม่รู้สิคะ
‪แล้วนิยายเป็นยังไงบ้าง
‪ก็ดีค่ะ ฉันกำลังถึงจุดน่าสนใจแล้ว
‪ผมว่าผมพอรู้นะว่ามันคือส่วนไหน
‪สิ่งที่ตัวละครกำลังคิดอยู่ตอนนี้ใช่ไหม
‪เธอรู้ว่าถ้าเธอนอนกับเขา ‪มันจะไม่มีทางย้อนกลับไปแล้ว
‪แต่ลึกๆ แล้ว เธอก็รู้ว่านั่นคือสิ่งที่เธอต้องการ
‪จู่ๆ ผมก็รู้สึกพลาดที่สั่งเหล้าแก้วนี้
‪- เราเอาแก้วพลาสติกแบบใส่กลับไปดีไหม ‪- เดี๋ยว ดื่มที่นี่กันเถอะ
‪งั้นก็ได้
‪- ผมไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ ‪- ได้ค่ะ
‪- ผมจะใบ้อะไรให้นะ ‪- เอาเลยค่ะ
‪ทุกครั้งที่ผมไปเที่ยว ผมจะสักหนึ่งที่
‪จริงเหรอคะ
‪บ้าไปแล้ว
‪ที่ผมเที่ยวเยอะเหรอ
‪ไม่ ที่คุณมีรอยสักเยอะมาก
‪คุณว่าเขามีรอยสักกี่อันคะ
‪ถ้าทายถูก รอบต่อไปผมเลี้ยงเอง
‪เอาสิ เอาเลย ทายตัวเลขเลย
‪- สิบแปด ‪- ใกล้เคียง
‪- ตาคุณแล้ว ‪- ไหนดูสิ
‪- เราไปกันดีไหม ‪- เดี๋ยวสิ ฉันทายได้
‪แปด...
‪เห็นไหม
‪กับคุณก็เหมือนเดิมตลอด
‪อะไร
‪หาข้ออ้างเพื่อเลื่อนมันออกไป
‪เขามาตอนที่คุณไปเข้าห้องน้ำ ‪เป็นอะไรไป เขานิสัยดีนะ
‪ผมไม่ได้บอกว่าเขาไม่ดี ‪คุณจะทำอะไรก็ได้ตามใจคุณ
‪แล้วอะไร
‪วิกเตอร์
‪มาที่นี่มันยากสำหรับฉันมากนะ
‪คงจะแบบนี้แหละ
‪อะไร
‪คุณคิดมากไป ‪แล้วมันก็ยากมากจนตอนนี้...
‪อะไร บอกฉันสิคะ
‪มันควรจะเป็นอะไร ‪ที่เกิดขึ้นตามความรู้สึก
‪อะไรที่สนุก
‪แต่มันไม่ใช่
‪วันนี้อาเดรียนมาหาผมด้วย
‪อะไรนะ
‪แล้วเขาบอกอะไรคุณ
‪บอกให้เลิกยุ่งกับคุณ
‪บอกว่าผมแค่บังเอิญอยู่ตรงนั้น ‪ช่วงที่คุณกำลังมีปัญหากัน
‪บอกว่ามันอาจจะเป็นผมหรือผู้ชายคนอื่นก็ได้
‪ไม่ใช่ว่าผมหึงหรืออะไรแบบนั้นนะ
‪มันเป็นเพราะอย่างอื่น
‪มัน...
‪ผมเบื่อที่ต้องรออะไรที่ไม่มีวันเกิดขึ้น
‪บางทีคุณอาจจะไม่อยากให้มันเกิดขึ้นก็ได้
‪- อะไรนะ ‪- บางทีคุณกำลังหาเรื่อง
‪ทะเลาะงี่เง่านี่ ‪เพื่อที่คืนนี้จะได้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
‪เอาจริงเหรอ
‪คุณบอกว่าฉันเป็นคนกลัว
‪แต่คุณต่างหากที่เป็นฝ่ายกลัว
‪ไร้สาระแล้ว
‪ลืมๆ มันไปเถอะ
‪- ก็ได้ ‪- ก็ได้
‪- เรียกแท็กซี่ไหม ‪- ฉันไม่เป็นไร
‪ฉันจะกินให้หมด
‪ก็ดี
‪ดี
‪เยี่ยมมาก
‪บาย
‪ว่าไง
‪กี่รอยสักครับ
‪- สามสิบสาม ‪- ใช่เลย
‪นี่ครับ
‪คำบรรยายโดย วลัชญ์วรรณ์ อรรคศรีวร