‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎"หยิกตัวเองและพูดว่า ‎'ฉันตื่นอยู่' ชั่วโมงละครั้ง
‎มองดูที่มือ นับนิ้วทีละนิ้ว
‎มองดูนาฬิกาบนผนังหรือนาฬิกาข้อมือ
‎มองไปทางอื่น
‎มองกลับมา
‎สงบใจและตั้งสมาธิ
‎แล้วนึกถึงประตู"
‎ฉันจะทำยังไงดี
‎อรุณสวัสดิ์จ้ะ
‎- ฉันแค่... ขอโทษค่ะ ‎- ขอโทษนะ
‎เก่งเรื่องนี้นะ
‎ครับ
‎- คุณมาไวนะ ‎- คุณก็เหมือนกัน
‎ผมจะทำบันทึกอยู่ในนี้...
‎จนกว่าจะถึงนัดตอนเที่ยงนะ
‎ดีเลยค่ะ
‎- เดวิด... ‎- ลูอีส
‎ขอผ่านไปได้ไหม
‎อ้อ ได้สิ ขอโทษที
‎- สวัสดีค่ะ ซู ‎- รู้สึกดีขึ้นแล้วเหรอ
‎อะไรนะคะ
‎หลังจากที่หยุดพักเมื่อวานไง
‎ค่ะ ฉันไม่เป็นไรแล้ว
‎ขอบคุณนะคะ
‎แน่ใจเหรอ
‎ยังดูซีดๆ อยู่เลยนะหนู
‎ไม่มีอะไรที่ชาช่วยไม่ได้หรอกค่ะ
‎ตราบใดที่เธอไม่ได้มาที่นี่ ‎เพราะกังวลเรื่องไอ้คนอมทุกข์
‎เรื่องที่ว่าเขาจะคิดยังไง
‎- ฉันจะไปชงชานะ ‎- โอเคค่ะ
‎คุณออกไปไวนะ
‎ผมมีงานเยอะ
‎เมื่อคืนคุณกลับมาบ้านกี่โมง
‎ไม่รู้สิ
‎คุณไปไหนมา
‎ผมต้องไปแล้ว
‎ไว้ผมจะโทรหานะ
‎ฉันรักคุณค่ะ
‎เดวิด
‎ผมได้ยินแล้ว
‎คุณพูดมันออกมาไม่ได้เหรอ
‎ผมก็รักคุณเหมือนกัน
‎บาย
‎(ดร. ดี. เฟอร์กูสัน)
‎สวัสดี คุณนายโรบินสัน ‎ดีใจที่ได้พบกันอีกครับ
‎(อยากไปกินมื้อเที่ยงพรุ่งนี้ไหม)
‎(ฉันต้องออกไปจากบ้านนี้ ‎จะบ้าตายอยู่แล้ว จุ๊บๆ)
‎ฆ่าฉันซะเถอะ
‎เอามานี่มา
‎นายไปเอามาจากไหน
‎- ฉันไปอมให้พยาบาลคนหนึ่งมา ‎- ถามจริง
‎ฉันพูดจริง แบบโคตรจริงเลย
‎- คนไหนเหรอ ‎- แกรี่
‎คนที่ตัวใหญ่ๆ ฟิตๆ ‎ถือว่าได้ผลประโยชน์ทุกฝ่าย
‎ให้ตายเถอะ ‎เดวิดได้โมโหเป็นบ้าแน่นอน
‎- เรื่องที่ฉันไปอมให้แก๊ซซ่าเนี่ยนะ ‎- ไม่ใช่ เรื่องนี้ต่างหาก
‎งั้นก็อย่าบอกเขา หัดสนุกบ้างเถอะ
‎ฉันเก็บเรื่องนี้เป็นความลับเล็กๆ ก็ได้
‎ทุกคนก็มีความลับกันทั้งนั้น
‎ฉันไม่อยากมีความลับกับเดวิดนี่
‎ฉันอยากให้เรารู้ ‎ทุกอย่างเกี่ยวกับกันและกัน
‎ตลอดเลย
‎จะอ้วก
‎โชคดีแล้วกัน
‎ฉันเบื่อนับนิ้วตัวเองจะแย่แล้ว
‎ฉันก็แอบหวังว่าสักวัน ‎จะเห็นมันมี 11 นิ้ว
‎พอนายเห็น ‎นายก็จะรู้ว่าตัวเองฝันอยู่
‎จากนั้นก็นึกภาพประตูแล้วเปิดมัน ‎นายจะฝันถึงอะไรที่นายอยากฝันก็ได้
‎ฉันควรฝันให้ตัวเองไปไหนนะ
‎บ้านไหม
‎ไม่มีวัน
‎แย่ขนาดนั้นเลยเหรอ
‎ครอบครัวฉันก็ตามฉบับซ้ำซาก ‎อยู่ตึกห้องแถวเศร้าๆ แบบกลาสโกว์
‎ไม่เคยรู้จักพ่อ แม่ก็ตายแล้ว
‎ฉันเลยอยู่กับอลิซา ‎พี่สาวฉันที่ร้ายสุดๆ
‎แค่ให้ฉันอยู่ด้วยเพื่อสวัสดิการ
‎เธอยืนอยู่ตรงนั้นพร้อมยื่นมือออกมา ‎ทันทีที่ฉันได้เลย
‎อย่างกับว่าเธอกำลังช่วยฉัน ‎ที่ให้ฉันนอนในห้องที่ยังเหลือ
‎ฟังเสียงเธอเอากับแฟนชั้นต่ำทุกคืน
‎นั่นแหละ ชีวิตฉัน
‎หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก ‎เจ็ด แปด เก้า สิบ...
‎แค่ผ่านมาอีกแล้วเหรอ
‎ผม...
‎- ผมขอเข้าไปได้ไหม ‎- แน่ใจเหรอมันจะดี
‎วันนี้มันหนักมาก
‎ผมทำแบบนั้นทุกวันไม่ได้
‎คุณเป็นยังไงบ้าง
‎ฉันรู้สึกแย่มากกับสิ่งที่เราทำ
‎คุณไม่รู้สึกเหรอ
‎ผมรู้สึกแย่ แต่...
‎ไม่ใช่เพราะเหตุผลที่คุณคิด
‎งั้นเพราะอะไรล่ะ
‎มันนานมากแล้ว ‎ตั้งแต่ที่ผมได้รู้สึก...
‎ไม่โดดเดี่ยว
‎ค่ะ
‎ฉันไม่อยากเป็นผ้าห่มเน่า ‎ที่มีชีวิตของคุณ
‎ไม่ นั่นไม่ใช่...
‎ผมไม่ได้รู้สึกแบบนี้กับใครก็ได้นะ
‎แค่คุณนี่แหละ
‎ผมอยากเป็นเพื่อนคุณ ผมอยาก...
‎เวร ผมทำพังหมดแล้ว
‎- และผมคิดว่า... ‎- เรื่องนี้ เรา...
‎มันจะเป็นอะไรไม่ได้ทั้งนั้น
‎ทำไมคุณถึงหย่า
‎เขาทิ้งฉันไปหาคนอื่น ‎ที่เขาเจอที่ทำงาน
‎คบกับเธอไม่นาน หรือคนถัดไปก็ด้วย ‎แต่ตอนนี้...
‎เขากำลังมีลูกกับคนล่าสุด ‎มันก็... ดีเหมือนกัน
‎คุณมาที่นี่ทำไม
‎ถามจริงๆ
‎ผมไม่มาไม่ได้
‎ทำไมคุณถึงให้ผมเข้ามาล่ะ
‎ฉันไม่ให้ไม่ได้
‎งั้น...
‎สามีเก่าคุณก้าวต่อไปแล้ว
‎ทำไมคุณถึงยังไม่ทำล่ะ
‎- ทำไมคุณถึงรู้สึกโดดเดี่ยวในชีวิตคู่ล่ะ ‎- ผมถามคุณก่อนนะ
‎ก็นะ ฉัน...
‎ฉัน "เยียวยาตัวเอง" ‎แล้วก็อะไรพวกนั้น
‎ที่พวกเขาบอกให้เราทำ ‎เวลาเราใจสลาย
‎เข้าไปใช้แอป
‎แต่ผู้ชายที่ฉันไปเดตด้วย ‎ไม่ได้มองหาความสัมพันธ์อะไร
‎พวกเขาแค่อยากกินเหล้า เอากัน ‎แล้วก็ไม่ต้องคุยกับฉันอีก
‎คุณดีเกินไปสำหรับเรื่องพวกนั้น
‎ผมไม่ได้หมายถึง...
‎ดีแค่ข้างบนนี้นะ ‎แต่คุณส่องประกายเลย
‎แล้วภรรยาคุณล่ะ
‎เธอส่องประกายด้วยไหม
‎เธอเคยนะ
‎ครั้งหนึ่ง
‎แต่ตอนนี้ไม่แล้ว
‎คุณไม่รู้จักอเดล
‎คุณควรไปได้แล้ว
‎ครับ
‎นั่นสิ
‎เดวิด
‎นี่มันอะไรกัน
‎ฉันทำมื้อเย็นค่ะ
‎คุณทำงานเยอะมาก ‎เราไม่ได้กินข้าวด้วยกันนานแล้วนะ
‎ผมไม่หิว
‎ฉันกำลังพยายามอยู่นะ เดวิด
‎พยายามเพื่ออะไร
‎เพื่อให้คุณมีความสุขไง
‎มันเกิดขึ้นอีกแล้วเหรอ เดวิด
‎คุณพูดเรื่องอะไร
‎คุณก็รู้ว่าฉันหมายถึงอะไร
‎ผมรู้เหรอ
‎คุณบอกผมมาสิ
‎มันเกิดขึ้นอีกแล้วเหรอ
‎ใช่หรือเปล่า
‎ผมควรเริ่มหางานใหม่ไหม อเดล
‎คุณทำฉันกลัวนะเวลาคุณตะคอก
‎แม่ง ย้อนแย้งดีจริงๆ
‎(ใต้สะพาน)
‎(อเดล ‎ฉันทำอะไรผิดหรือเปล่า)
‎(หวังว่าจะไม่นะ)
‎(พรุ่งนี้หยุดไหม)
‎(เราไปกินกาแฟกันได้ไหม จุ๊บๆ)
‎(ดร. ดี. เฟอร์กูสัน)
‎สวัสดีค่ะ ที่รัก
‎ผมนึกว่าคุณจะไม่รับซะแล้ว
‎ฉันรับแล้วนี่ไงคะ
‎(แทรกสาย)
‎ผมกังวลน่ะ
‎ฉันทำอะไรผิดไปเหรอ
‎เมื่อคืนคุณ...
‎คุณทำผมกังวล
‎วันนี้คุณจะทำอะไร
‎คุณอยากรู้จริงๆ ‎หรือคุณแค่อยากรู้ว่าฉันอยู่ไหน
‎ทั้งสองอย่าง
‎ฉันจะไปยิมค่ะ
‎จากนั้นอาจจะไปหา ‎คาเฟ่อุ่นๆ นั่งกินกาแฟ
‎นั่นตั้งใจจะให้ตลกเหรอ
‎อะไรคะ
‎ผมต้องปรับทุกกอย่างใหม่ไหม
‎ไม่ค่ะ
‎ไม่เลย
‎งั้นก็พิสูจน์ให้ผมเห็นสิ อเดล
‎ผมต้องไปแล้ว
‎ถ้ามีอะไรก็โทรมานะ
‎รักคุณนะคะ
‎นี่ เรื่องนี้มันน่าอึดอัด...
‎แต่ฉันแค่... ฉันไม่รู้จักคนอื่น ‎ให้หันหน้าไปพึ่งแล้ว
‎ฉันกังวลมากเลย
‎เดวิดเป็นคนยึดความสมบูรณ์แบบ
‎แล้วในที่ทำงาน ‎เขาก็มักจะทำอะไรมากเกินไป
‎เขากำลังพยายามจะปรับตัวให้ดีขึ้น แต่...
‎เขาชอบควบคุมทุกอย่าง
‎ชอบมาตลอด
‎เวลาอะไรๆ มันมากเกินไป เขา...
‎เขาอะไรเหรอ
‎เครียดน่ะ
‎แล้วพอเป็นแบบนั้น
‎เขาก็ตัดสินใจผิดพลาด
‎ฉันว่าเขาอาจจะดื่มมากเกินไปหน่อย
‎เขากลับมาบ้านดึก
‎ออกไปก่อนฉันจะตื่น ‎เขาทำงานหนักเกินไปแล้ว
‎พักนี้เขาไปนอนในห้องรับแขกด้วย
‎ขอโทษที่มาระบายให้คุณฟังนะ
‎แต่ฉันตัวคนเดียวตลอดเวลา
‎ฉันคิดอะไรเยอะแยะไปหมด ‎แล้วฉันก็จะกลัวไปเอง
‎ฉันคุยกับเขาไม่ได้ ‎แล้วก็ไม่มีคนอื่นให้คุยด้วย
‎คุณเป็นเพื่อนคนเดียวที่ฉันมีที่นี่
‎- ฉันไม่รู้ว่าทำไมคุณถึงยอมทนกับฉัน ‎- ไม่เป็นไรนะ
‎นี่
‎อเดล...
‎ฉันฟังอยู่นะ
‎แค่ได้พูดมันออกมาให้คนอื่นฟัง ‎ก็รู้สึกดีขึ้นแล้ว
‎ฉันรักเดวิดนะ
‎ไม่มีอะไรเปลี่ยนเรื่องนั้นได้
‎และครั้งหนึ่งเขาก็วิ่งเข้าไป ‎ในบ้านที่ไฟไหม้เพื่อช่วยคุณ
‎นั่นมันรักมากเลยนะ
‎น่าจะมีวิธีเตือนเขาเรื่องนั้นได้
‎จริงด้วย
‎ขอบคุณนะคะ
‎ไม่เลย
‎แล้วกับสมุดเล่มนั้นเป็นยังไงบ้าง
‎หยิกตัวเองอย่างกับคนบ้าเลย
‎ใช่ ฉันรู้สึกเหมือนคนโง่
‎- ฉันว่าฉันไม่เข้าใจนะ ‎- เดี๋ยวก็เข้าใจ
‎คุณต้องอยากเปลี่ยนแปลงชีวิตตัวเอง
‎คุณอยากฝันผวาไปตลอดชีวิตเหรอ
‎ไม่อยากเลย
‎งั้นสัญญาฉันว่าคุณจะทำต่อไปนะ ลูอีส
‎อย่ายอมแพ้
‎- ยอมแพ้ไม่ได้ ‎- ตกลง
‎ฉันจะทำต่อไปค่ะ
‎แล้วร็อบนี่คือใครเหรอ
‎ฉันนึกว่าบันทึกนั้นเป็นของคุณ
‎เพื่อนเก่าน่ะค่ะ
‎ดูน่าสนใจดีนะคะ
‎สุดๆ เลยค่ะ
‎ฉันตื่นอยู่
‎พวกหมอบอกว่าความฝันพวกนี้ ‎แสดงถึงความรู้สึกผิดเกี่ยวกับนิสัยของฉัน
‎ใช่กับผีน่ะสิ
‎ความฝันพวกนั้นมันเกี่ยวกับ ‎ครอบครัวที่ดูดเอาชีวิตไปจากฉัน
‎ปกติแล้วตอนนี้คือตอนที่ ‎ฉันจะตื่นขึ้นมา...
‎แล้วมันก็เกิดขึ้น
‎มันต้องอย่างนี้สิ
‎สวัสดี
‎แค่นี้แหละ แกรี่
‎ถามจริง
‎มันความฝันฉันนี่
‎ประตูฉันอยู่ไหนวะเนี่ย
‎อรุณสวัสดิ์ค่ะ
‎อรุณสวัสดิ์
‎ยาแบบใหม่สำหรับคุณครับ
‎ทำไมคะ
‎ผมไม่ชอบน้ำเสียงที่คุณคุยโทรศัพท์ ‎เมื่อวันก่อนเลย
‎น้ำเสียงฉันมันเป็นยังไงเหรอ
‎ก็แบบนั้นไง
‎ฉันไม่ต้องใช้ยาใหม่ค่ะ
‎กินเข้าไป
‎ฉันไม่อยากกินจริงๆ ค่ะ
‎ผมดูแลคุณตลอดไม่ใช่เหรอ
‎นี่คือสิ่งที่คุณต้องการไม่ใช่เหรอ
‎สิ่งที่คุณต้องการมาตลอด
‎คุณก็รู้ว่ามันใช่
‎นั่นแหละสิ่งที่ผมทำอยู่
‎ดีครับ
‎โอเค
‎งั้นฉันไปแล้วนะ
‎เดินออกไปไหม
‎คุณไปเลยค่ะ
‎ฉันต้องให้เขาเซ็นบางอย่างก่อน
‎งั้นก็ได้จ้ะ
‎- ลาก่อนนะ ‎- ฝันดีค่ะ
‎เข้ามาได้
‎เอกสารที่ต้องเซ็นนะคะ
‎โอเคครับ
‎(อเดล เฟอร์กูสัน)
‎- ขอบคุณ ‎- ยินดีค่ะ
‎เจอกันพรุ่งนี้นะคะ
‎ครับ
‎ฉันต้องเจอดร.เฟอร์กูสันเดี๋ยวนี้เลย
‎คุณฮอว์กินส์ คุณเข้ามาในนี้ได้ยังไง
‎ฉันต้องเจอดร.เฟอร์กูสันเดี๋ยวนี้ นังบ้า
‎คุณฮอว์กินส์ คุณต้องใจเย็นก่อนนะคะ
‎แล้ว "คุณฮอว์กินส์" มันใครวะ
‎นั่นมันพ่อฉัน อีโง่
‎ดร.เฟอร์กูสัน!
‎ผมรู้ว่าคุณอยู่ที่นี่
‎- แอนโธนี ‎- คุณบอกว่าผมจะโทรมาเมื่อไหร่ก็ได้
‎ผมน่าจะอยู่กับคนไข้รายอื่นน่ะครับ
‎คุณโอเคไหม
‎ผมควรโทรหา 999 ไหม
‎ไม่ ผมไม่ต้องการไอ้ 999
‎เมื่อสองชั่วโมงที่แล้วผมต้องการคุณ
‎ปกติแล้วผมไม่พบคนไข้ ‎โดยไม่ได้นัดล่วงหน้าครับ
‎แต่ผมจะยกเว้นให้
‎แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว
‎งั้น... ไม่ ไม่ใช่ในห้อง
‎หมดชั่วโมงทำการแล้ว ‎เราไปคุยกันข้างนอกได้
‎คุณช่วยรอหน่อยได้ไหม
‎ได้ค่ะ
‎ทุกอย่างจะต้องไม่เป็นไรนะ
‎ไม่มีใครช่วยผมเลย ไม่มีสักคน!
‎ไม่มีเลย
‎ผมไม่ได้หมายถึงคุณนะ
‎ตอนนี้มันสายไปแล้ว มันสายไปแล้ว
‎วันพรุ่งนี้เราพอหาเวลาสักชั่วโมง ‎ให้แอนโธนีได้ไหม
‎คุณว่างตอนบ่ายโมงค่ะ
‎- แบบนั้นเป็นไงครับ ‎- ได้
‎ได้ โอเค แล้วผมจะมา
‎คุณบาร์สลีย์ แอนโธนีกับผม ‎คุยกันอย่างดีแล้วครับ
‎เราสร้างกฎพื้นฐานบางข้อแล้ว
‎เรามีนัดประจำสัปดาห์...
‎และถ้าผมต้องพบ ‎ดร.เฟอร์กูสันระหว่างนั้น
‎ผมจะโทรมาที่สำนักงาน
‎และ...
‎และผมขอโทษ ‎ที่เรียกคุณว่านังบ้ากับอีโง่
‎คุณไม่ใช่นังบ้า...
‎หรืออีโง่
‎ไม่เป็นไรค่ะ คุณฮอว์กินส์
‎งั้นก็ตามนั้น
‎โชคดีนะครับ
‎แล้วเจอกันพรุ่งนี้
‎ขอบคุณอีกครั้งครับ ดร.เฟอร์กูสัน
‎ผมขอบคุณจริงๆ
‎ขอโทษเรื่องนั้นด้วยนะ
‎ไม่เป็นไรค่ะ
‎แต่ฉันว่าเขาเริ่มหมกมุ่นกับคุณแล้วนะ
‎ก็ใช่น่ะสิ
‎ไอ้เด็กนั่นโคตรเพี้ยนเลย
‎คุณใช้คำนั้น มันไม่ละเมิด ‎คำปฏิญาณของหมอหรืออะไรแบบนั้นเหรอ
‎ก็อาจจะใช่ แต่...
‎บางครั้งมันก็ไม่มีคำอื่นให้ใช้แล้ว
‎หลังห้าโมงเย็น ‎คุณก็สับสวิตช์จากมืออาชีพ
‎เป็นออกจากตำแหน่งเลยใช่ไหม
‎ฉัน... มันไม่...
‎ฉันไม่ได้หมายความ...
‎ผมรู้
‎เอาสิคะ
‎ชนครับ
‎แมคคัลแลน
‎ฉันจำมันได้
‎ตัวเริ่มปัญหาทั้งหมดนี้
‎คุณจะเปลี่ยนใจไหม
‎ถ้าทำได้
‎ไม่ค่ะ
‎ผมก็เหมือนกัน
‎แม่ง นี่มัน...
‎เวรจริงๆ
‎เดวิด
‎ผมไม่ใช่คนเลวนะ ลูอีส
‎ผมไม่ใช่
‎มันแค่...
‎มันมีบางอย่าง...
‎นี่
‎ไม่ๆ เดี๋ยว ฉันเข้าใจ
‎เธอแค่ทำสิ่งที่คนเป็นเพื่อนกัน ‎จะทำในสถานการณ์นั้น
‎เธอเอากับผัวเขา ถึงสองครั้ง
‎โห ลู!
‎ตามที่เธอพูดมา มันฟังเหมือนเธอ ‎เอากับพวกเขาทั้งคู่เลยนะ
‎เดี๋ยว...
‎- เธอเอากับพวกเขาทั้งคู่เลยเหรอ ‎- ไม่ใช่ ไม่ใช่อยู่แล้ว
‎โล่งอกไปที ไม่งั้นมันคงได้เป็น ‎สารพัดเรื่องงามหน้าระดับท็อป
‎ฉันรู้ ฉันรู้เรื่องนั้นแต่...
‎ฉันชอบทั้งคู่นะ
‎หรือไม่เธอก็รู้สึกผิด ‎ที่ไปเอากับผัวยัยนั่น
‎เธอก็เลยเอาแต่บอกตัวเองแบบนั้น
‎เธอไม่ฟังเลย
‎โอเค งั้นช่วยให้ฉันเข้าใจที
‎เธอชอบอะไรในตัวพวกเขา
‎อเดลใจดี
‎และมีน้ำใจ
‎และเธอดูสมบูรณ์แบบเกินไป แต่เธอ...
‎ทั้งเศร้าและโดดเดี่ยว
‎ฉันรู้ดีว่ามันเป็นยังไง
‎เธอเป็นเพื่อนที่จริงใจกับฉัน ‎ฉันทิ้งเธอไปเฉยๆ ไม่ได้
‎เธออาจจะเศร้าเพราะผัวเธอไปมีชู้ก็ได้
‎แต่ทำไมเขาถึงมีล่ะ
‎ระหว่างพวกเขา ‎เห็นได้ชัดเลยว่ามันไม่ปกตินะ
‎พวกเขาทั้งคู่มีความสุขกับฉัน ‎มากกว่าตอนพวกเขาอยู่ด้วยกันอีก
‎ลู
‎เธอต้องถอยออกมานะ
‎ทำไมฉันต้องถอยด้วย
‎จริงๆ นะ
‎อาจจะแค่สักครั้ง แต่ฉันอยากทำอะไร ‎แบบไม่ต้องห่วงความรู้สึกคนอื่นบ้าง
‎พวกเขาเป็นผู้ใหญ่ทั้งคู่
‎พวกเขาซ่อนบางอย่างไม่ให้อีกคนรู้ ‎แล้วทำไมพวกเขาไม่ถอยล่ะ
‎ทำไมฉันต้องเป็นฝ่ายที่ ‎ทำสิ่งที่ถูกต้องตลอด
‎และมันก็จะจบตอนอดัม ‎กลับมาบ้านอยู่แล้ว เพราะงั้น...
‎แค่ตอนนี้เนี่ย เธอปล่อยให้ฉัน ‎สนุกกับตัวเองได้ไหม
‎บ้าเอ๊ย
‎ฉันสมควรได้เหลวแหลกสักนิดบ้างนะ
‎เธอปล่อยให้ตัวเองเหงาเกินไป
‎ฟังนะ...
‎เธอต้องทิ้งทั้งสองคนนั้นไป
‎เพราะจะต้องมีใครสักคนเจ็บปวดแน่ ‎และคนนั้นก็น่าจะเป็นเธอ
‎เธอพูดถูก
‎ฉันรู้ เธอพูดถูก
‎งั้นเธอจะหยุดใช่ไหม
‎ลู
‎ใช่
‎- ว่าไง ‎- สวัสดี
‎เป็นยังไงบ้าง
‎พระเจ้า
‎เร็วเข้า เธอทำได้
‎ไม่ได้ว่านะ แต่...
‎ฉันนึกภาพคุณเป็นหนุ่มชาวไร่ไม่ได้เลย
‎ผมเองก็แทบจำไม่ได้เลย
‎มันเป็นยังไงเหรอ
‎โคตรลำบาก
‎พ่อผมทำงานหนักกว่าคนอื่นๆ ‎ที่ผมเคยรู้จักเลย
‎ก็ยังไม่พออยู่ดี
‎ผมว่าเขารู้สึกเหมือนตัวเองล้มเหลว
‎คุณวิเคราะห์คนอื่น ‎ตั้งแต่ตอนนั้นแล้วสินะ
‎อาจจะใช่นะ
‎ผมคิดว่าบางครั้ง...
‎เราทุกคนก็ชอบคิดว่าเราควบคุม ‎โชคชะตาของตัวเองอยู่ จริงไหม
‎แต่...
‎จริงๆ แล้วชีวิตเราส่วนมากก็ถูกหล่อหลอม ‎โดยการตัดสินใจของคนอื่นๆ
‎อย่างที่คุณโผล่มาที่ประตูฉัน
‎แล้วคุณก็ให้ผมเข้าไป
‎ก็นะ
‎ถ้าฉันรู้ว่านอนคุยกับจิตแพทย์ ‎มันเป็นแบบนี้
‎ฉันคงไปนานแล้ว
‎ไปโดนอะไรมาเหรอ
‎ถูกไฟไหม้น่ะ
‎หนักอยู่นะเนี่ย
‎นานมากแล้วละ
‎เล่าแค่นี้เองเหรอ
‎ไม่เอาน่ะ เดวิด
‎มันมีไฟไหม้...
‎ใกล้ๆ กับที่ที่ผมอยู่
‎ไฟไหม้หนักมาก
‎ผมดึงผู้หญิงคนหนึ่งออกมา ‎แล้วก็ได้แผลเป็นรางวัล
‎แล้วเกิดอะไรขึ้นกับผู้หญิงคนนั้น
‎ผมก็ไม่ค่อยแน่ใจ
‎แล้วคุณไม่อยากตามหาเธอเหรอ
‎ผู้หญิงคนนั้นน่ะ
‎มันก็นานมาแล้ว
‎แม่ครับ!
‎อดัม
‎ลูกอยู่ไหน
‎แม่ครับ!
‎ช่วยด้วย!
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- ขอบคุณครับ
‎ไม่อยากเชื่อว่า ‎เขาจะพูดหรือทำแบบนั้นเลย
‎แต่เขาพูด เขาบอกว่า...
‎ไอ้โรคจิต!
‎- ฉันบอกแล้วว่าให้หยุด ‎- เล่าให้ฟังหน่อยสิว่าเมื่อกี้มีอะไร
‎เรื่องบ้านนั้นน่ะ
‎มันทำไมเหรอ
‎มันมีหลายอย่างต้องจัดการ
‎ต้องจ่ายค่าน้ำค่าไฟ ค่าซ่อมแซม ภาษี
‎ทำแบบนี้มันง่ายกว่าน่ะ
‎แบบไหน
‎เดวิดเป็นคนดูแลบ้าน
‎เดี๋ยวก่อน อย่าบอกนะว่าเธอเพิ่ง ‎เซ็นชื่อโอนเงินหลายล้านให้ดร.เดวิด
‎เราจะแต่งงานกันทันที ‎ที่ฉันออกไปจากที่นี่นะ
‎ของของฉันก็จะเป็นของเขาอยู่แล้ว
‎ตอนนี้ฉันต้องการให้เขาช่วย
‎มันมากกว่านาฬิกาข้อมือนะ อเดล
‎รู้ไหมว่าทำไมฉันถึงใส่มัน
‎เพราะเดวิดใส่ไม่ได้
‎เพราะเขาต้องปลูกถ่ายผิวหนังที่แขน
‎จากแผลไฟไหม้ ‎ที่ได้มาเพราะไปช่วยชีวิตฉันไว้
‎ฉันแค่คิดว่าอย่างน้อยเธอก็น่าจะรอ ‎จนกว่าเธอจะได้ออกจากโรงบาลบ้าก่อน
‎เดวิดจะดูแลฉันเอง
‎เขาดูแลฉันตลอด
‎สวัสดี นี่อเดลค่ะ
‎สวัสดี พอรู้ไหมว่าฉันจะ...
‎ไง หลงทางเหรอ
‎สวัสดี
‎มาตามหาใคร
‎- ฉันอยาก... ‎- อยากได้อะไร
‎- ฟังก่อน
‎อย่ามาสั่งฉัน
‎- ฉันชอบแจ็กเก็ตตัวนี้นะ ‎- ไปไกลๆ ตีนเลย
‎มีคนอื่นเจ็บไหม
‎- ตอบผมมา ‎- ไม่มี
‎ฉันบอกคุณแล้วไง
‎ฉันเปิดตู้
‎แล้วมันก็กระแทกหน้าฉัน
‎คุณแค่กระแทกหน้าตัวเองสินะ
‎ยาพวกนั้นมันทำฉันมึน
‎เล่าให้ผมฟังทั้งหมดว่า ‎วันนี้คุณทำอะไร
‎ฉันไปยิม
‎กลับมาบ้าน
‎- ฉันเปิดตู้เพราะจะชงชา ‎- ทำไมคุณไม่รับสายผม
‎ฉันนอนเอาน้ำแข็งประคบหน้าอยู่ข้างบน
‎ฉันมึนๆ นิดหน่อย
‎จริงๆ นะ เดวิด ‎คุณตื่นตูมเกินไปแล้ว
‎คุณออกมาจากที่ทำงาน ‎แค่เพราะฉันไม่รับสายจริงๆ เหรอ
‎ใช่
‎แล้วทำไมถึงเป็นแบบนั้นล่ะ
‎ฉันดีใจที่คุณมาที่นี่นะ
‎เราแค่... อยู่ด้วยกันไม่ได้เหรอ
‎อยู่ที่นี่ต่อทั้งวันเถอะนะ
‎บ่ายนี้ผมนัดคนไข้อีกสองคน
‎ผมจะรีบกลับมาให้เร็วที่สุดนะ
‎นั่นสินะ
‎คุณออกไปช่วยคนอื่นเถอะ!
‎ใครจะสนเรื่องชีวิตแต่งงานของคุณล่ะ ‎ยังไงก็กินยาแก้ปัญหาได้ตลอดอยู่แล้ว
‎ฉันตื่นอยู่
‎แล้วนึกถึงประตู
‎แม่ครับ!
‎นึกถึงประตู
‎ฉันฝันอยู่
‎เดวิด
‎ชนหน่อย
‎เรื่องมันเป็นยังไง อเดล
‎ฉันก็ถามคุณแบบนั้นได้เหมือนกัน
‎ก็...
‎ผมไม่ใช่คนที่ตาเขียวนะ
‎ฉันก็ไม่ใช่คนที่กลับบ้านตอนเที่ยงคืน
‎ฉันกังวลเรื่องที่คุณดื่มนะ
‎คุณกังวลเรื่อง...
‎จริงเหรอ
‎ให้ตายสิ อเดล
‎ฉันยอมรับว่าฉันทำพลาดไปบ้าง
‎แต่คุณบอกว่านี่เป็นการเริ่มต้นใหม่
‎สิ่งที่เกิดขึ้นก่อนที่เราจะย้ายมานี่
‎- นั่นมัน... ‎- นั่นมันความผิดของคุณ
‎คุณบอกเองนะ
‎อเดล...
‎ผมไม่สามารถ...
‎คุณไม่สามารถอะไร ควบคุมฉันเหรอ
‎คุณเป็นจิตแพทย์นะ เดวิด ‎คุณก็รู้ว่ามันทุเรศแค่ไหน
‎ผมดูแลคุณต่อไปไม่ได้แล้ว
‎ผมแค่...
‎ผมทำไม่ได้
‎เรามีอะไรหลายอย่างด้วยกัน
‎คุณกับฉัน
‎ไม่ว่าใครหรืออะไร ‎จะเข้ามาแทรกกลางระหว่างเรา
‎เราก็มีหลายอย่างร่วมกัน ‎ที่เราไม่มีวันบอกคนอื่นได้
‎คุณก็รู้ว่า ‎คุณไม่มีทางไปจากฉันได้ เดวิด
‎ผมรู้