Leż tam!
Nie ruszaj się!
Tak!
Mayday! Tu Sawyer-Two.
Zaatakowali nas piraci.
Wyślijcie pomoc.
Podobno każdy ma jakiś talent.
Ja? Gadam z rybami.
Tak się zakumplowałem ze Stormem.
Zawsze i wszędzie mnie podrzuca.
Słyszę czasem, że się ośmieszam, ale lata mi to.
Wiecie czemu? A temu, że mam inny talent.
Umiem rozwalać łby.
Papa rzucił się na piratów.
Pirat myśli, że da radę?
Papa skopał im zadki.
Glonojady nie miały szans.
Papa rozłożył ich na łopatki.
Dowal im!
Unik.
Sorki, tatku. Za ostro.
A właśnie, to mój syn, Arthur Junior.
Cztery lata temu się pozmieniało.
Poznałem kobietę, zakochałem się...
I nie wiedzieć kiedy
chajtnąłem się i urodziło się dziecko.
Mały przebija wszystko inne na tym świecie.
Ale kaszojad w ogóle nie śpi.
Naładowałeś?
Dobra.
I nigdy nie pudłuje.
Co jest?
A ja zrywam się o świcie,
bo oprócz żony i dziecka
mam też wreszcie robotę.
Tak jest.
Dostalem etat króla Atlantydy.
Ale że jak? — spytacie.
Nie pozwoliłem bratu, Ormowi, najechać powierzchni.
I z automatu zająłem jego miejsce na tronie.
Początkowo czułem się...
Tak!
Wody terytorialne od dawien dawna...
A potem się okazało, że rządzenie wcale nie jest spoko.
Przypominam więc królowi Nereusowi...
Całe dnie spotkania i polityka.
Taka nuda, że nawet nie patrzę,
którym otworem król puszcza bańki.
Tak! Piękna mowa!
A jakby tego było mało,
wyszło, że są jakieś Rady Rodów,
o których nie wiedziałem.
I one mi torpedują wszystkie plany.
I w zasadzie całą tę harówkę
i bezsennne noce wynagradzały mi chwile z młodym.
Pudło!
Oczywiście robota miała zalety.
Mogłem chronić oceany po swojemu.
A najlepsze były te nielegalne walki.
Ale co zaliczałem sukces, to musiałem coś schrzanić.
- Bosko. - Trzymaj.
Doróbcie mu brata albo siostrę.
Przecież ma psa.
Ja nie żartuję.
Widziałem, jak się męczyłeś, dorastając sam.
Jedynak.
Żałuję, że o to nie zadbałem.
Daj spokój, nie biczuj się tak.
Bo jednak mam brata i straszny z niego wał.
Przestań.
Twoja relacja z Ormem... nie jest typowa.
Jasne, rodzeństwa się kłócą i tłuką, ale nie zapominają, że są rodziną.
I że mogą na siebie wzajemnie liczyć.
Wiesz, ja prędzej niż jego wybiorę psa.
Ty, zobacz.
Cholera.
Cześć, chłopaku. Gadasz z rybkami?
Nieźle. Tato, odpał.
Całe życie chciałem się z kimś podzielić tym darem.
Synu, my dwaj, jesteśmy inni. Wyjątkowi.
Mamy więź z lądem i oceanami.
Jeszcze trochę i pokażę ci wszystkie potężne stworzenia.
I jaki wspaniały jest świat.
Ogarniemy, ty i ja.
AQUAMAN I ZAGINIONE KRÓLESTWO
Sprawdziłam współrzędne od doktora Shina. Pusto.
Pod lodem nie ma ani śladu Atlantydy.
Znowu nas wrobił w szukanie wiatru w polu.
Każdy dzień z niesprawną zbroją to dodatkowy dzień życia dla Aquamana.
Sprawdź drugi raz.
Tym razem jesteśmy blisko. Czuję to.
Dziennik wyprawy, dzień 463. Mówi doktor Stephen Shin.
Poszukiwanie Atlantydy zaprowadziło mnie na koniec świata.
David Kane się niecierpliwi.
Jeśli wkrótce nie odnajdę atlantydzkiej technologii,
pewnie mnie...
Nieważne, nie nie ma co. Na pewno się uda.
Doktorze, pan spojrzy.
Powiedz, że coś znalazłeś.
Sejsmograf szaleje.
Gdzie jest epicentrum?
Pod naszymi stopami.
Wiej!
Co to było? Trzęsienie ziemi?
Nie. Kawał pokrywy lodowca się odłamał.
Szybko. Wstawaj.
- Chyba złamałem kostkę. - Chodź.
Wstawaj. Wiejemy. Musimy wiać.
Uciekamy. Próbuj.
PRZESYŁAM
Proszę cię. Pomóż.
Pomóż. Nie puszczaj mnie.
A tobie co, do cholery?
Tam coś jest.
Niesamowite.
Z odczytów wynika, że coś tu jest.
Na tyle duże, że może i statek Atlantów.
Wtedy by można wymontować części do naprawy zbroi.
Jak powstają takie miejsca?
Pewnie wcześniej był tu lód, stopiło go globalne ocieplenie.
Bogu dzięki, że jest, nie?
Wiesz, nie ma się z czego cieszyć.
Trop prowadzi tutaj.
Skafandry.
Czekaj, trop prowadzi tam,
czyli potwór tam jest.
Spoko. Zejdziemy.
Nie do wiary.
Tu jest jakaś budowla.
I przez lód przeziera więcej.
Myślałem, że znajdziemy statek.
- Rozproszyć się i szukać. - Rozkaz.
Trafiliśmy na coś dużego, doktorku.
Jak nic ma kilka tysięcy lat.
Niesamowite.
Co tutaj jest?
Nareszcie. Zjawiłeś się.
Wyrwij mnie z niewoli,
a w zamian dam ci siłę,
abyś wykończył zabójcę twego ojca.
Nie możesz go zostawić!
O łaskę proś morze.
Uciekaj. Musisz przeżyć, żeby zabić sukinsyna.
Odbierzesz mu to, co ci ukradł.
Jego dom spłonie,
a jego poddani ugną się przed moimi legionami.
David. Nie.
David. Spokojnie.
Nic ci nie grozi.
Co to za cholerstwo?
PIĘĆ MIESIĘCY PÓŹNIEJ
Z całego świata spływają zdumiewające materiały.
Dobry wieczór.
Od pięciu miesięcy notujemy nadmierne
ocieplenie na całym świecie.
Skutkiem tego są ekstremalne zjawiska pogodowe.
Tak, zamieć w Dallas, w Teksasie.
Widoczność spada do zera, a wieczorna suma opadów
ma przekroczyć roczną wartość dla tego regionu.
I to tylko jedna z wielu odnotowanych anomalii
niewidzianych dotąd na świecie.
Arthur.
Rada zwołała posiedzenie nadzwyczajne.
Wybuchła kolejna epidemia.
...naukowcy nie potrafią wyjaśnić.
Pytanie brzmi,
ile to potrwa? I jakich upałów należy się spodziewać?
RADA ATLANTYDY
Gdzie tym razem?
W Dziewiątej Triadzie Atlantydy.
Są też doniesienia o epidemii w Królestwie Rybaków.
Coś takiego nie zdarzyło się od wieków.
Dlaczego teraz?
Zakwaszone oceany, mniejsza zawartość tlenu, toksyczne algi.
Jest z czego wybierać.
Powierzchnia zatruwa naszą atmosferę od przeszło wieku.
Jak mają się nami przejmować,
skoro nawet o nas nie wiedzą?
Aby wziąć udział w rozmowie,
należy usiąść do stołu.
Pora ujawnić się powierzchni.
Wasza Wysokość zna stanowisko Rady na ten temat.
Możemy zebrać ich naukowców, połączyć technologie
i naprawić szkody, które wyrządzili.
Wiem, że to wbrew zwyczajom, ale świat się kurczy
i dawne rozwiązania nas nie ocalą.
Czasy się zmieniły.
Tego pragnie Atlantyda.
Nowe pokolenie ma dość ukrywania się.
Zdążyłeś, panie, zapomnieć, że ta plaga
zabiła twego uwielbianego mentora
i chcesz z nimi negocjować?
Nieprzypadkowo daliśmy twemu bratu tytuł i uprawnienia Władcy Oceanu.
Jeśli kiedykolwiek ujawnimy się mieszkańcom powierzchni,
to po to, aby ich unicestwić, a nie współegzystować.
Nieźle.
Ja cię usypiałem dwa razy dłużej.
Nie wiem, jak dałeś radę.
Mnie i Merze pomaga całe królestwo,
a dzieciak i tak nas dojeżdża.
A ty...
zajmowałeś się mną, wychowywałeś w pojedynkę.
To ty jesteś superbohaterem.
Za samotnych rodziców.
Wiesz, miałem w pracy mniej stresów niż ty.
Nadal tej roboty nie ogarniam.
Vulko chciał, żebym zjednoczył ląd i wodę.
Kłopot w tym, że pół Atlantydy dalej chce zniszczyć powierzchnię.
Nie posłuchają. Dupa, nic nie zjednoczę.
Vulko w ciebie wierzył. Naprawdę.
Wiem.
Brakuje mi go.
Synu.
Wszystkich nie uratujesz.
Wiesz, jak cię wychowałem? Całkiem sam?
Nie poddawałem się.
Ciesz się ze zwycięstw, opłakuj porażki.
I następnego ranka zaczynaj od nowa.
Czasem walka do końca to akt największej odwagi.
GDZIEŚ NA WODACH ATLANTYKU
Nie stworzono nas do życia w głębinach.
Tym się nie martw.
Pamiętaj, kto zbudował ten statek.
Bardziej martwi mnie, jak dawno go zbudowano.
Podchodzimy. Uruchamiam tryb stealth.
Doktorku.
Działo cały czas w gotowości.
Dziennik wyprawy, dzień 613.
Przed Kane'em najniebezpieczniejsza misja.
Infiltracja na trzy oktoboty.
Niesamowite, że te pradawne maszyny
po tylu latach nadal są sprawne.
Zmodyfikowałem je pod nas,
ale zasila się je paliwem o określonej charakterystyce.
Kane nazywa je orichalcum.
Nie mam pojęcia, skąd o nim wie,
ale olśniło go, kiedy znalazł trójząb.
Zaczął sypać nieznanymi faktami jak z rękawa,
na przykład takim, że orichalcum można zdobyć,
tylko wykradając je z pilnie strzeżonych magazynów.
I chce okraść ten, który forsuje się najtrudniej.
Macie kwadrans na całą akcję.
Margines błędu wynosi zero.
Tędy przepłyniecie dalej.
Starcie nie wchodzi w grę.
David, nie pokonamy całej armii.
Uważajcie.
Nie mamy pojęcia, jakie zabezpieczenia stosują.
MAGAZYN ORICHALCUM
Zaczynam przeładunek.
Ostrożnie. Jest niestabilne.
Ładujemy na barkę.
Ogończa. Zmiana planu.
Wyciągnijcie nas. I to już.
Na stanowiska bojowe.
KRÓLESTWO ATLANTYDY
Niesamowite.
Do niezidentyfikowanego okrętu.
- Jesteś poza strefą tranzytową. - Doktorze.
Ładuj akumulator dźwiękowy.
W przypadku przekroczenia granicy
- otworzymy ogień. - Już!
Ładowanie w toku.
Straż graniczna, mamy intruza.
Namierzyć go i uzbroić hydrodziało.
Działo przy bramie głównej, namierzam cel.
Ustawiona moc maksymalna.
OSŁONA AKTYWNA
Intruz widoczny.
Zatopić ich!
Na co czekasz? Strzelaj!
Szefie, siły Atlantów się zbliżają.
Rozdzielić się. I do punktu zbornego.
Rozkaz.
Okradli magazyn paliw. Nie damy im uciec.
Bez obaw, nie uciekną. Zajmę się tym.
Wstrzymać ogień! Płyną przez Nocny Market.
Uważać na cywilów.
Uwaga. Wtargnięcie do hiperkanału.
Przekroczenie dozwolonych 600 węzłów.
Natychmiast zmniejsz prędkość.
Cholera.
David, czekamy w punkcie.
Orichalcum na pokładzie.
Wynośmy się!
Nie! Jeszcze nie!
Najpierw ukatrupię syrenę.
Łapy precz od mojej żony!
Twojej żony?
Najpierw podbierasz bratu tron,
a potem kobietę?
Aquamanie, wstydziłbyś się.
David, musimy wiać.
Płynie tu cała armia Atlantów.
Albo wiejemy, albo już po nas.
20 stopni w lewo!
Odpal działo dźwiękowe.
Szybciej, Shin!
Lady Karshon zwołała nadzwyczajne posiedzenie Rady
celem rozpatrzenia wniosku o pozbawienie tronu władzy wykonawczej.
Tron jest sercem Atlantydy.
Nazbyt często stoi pusty,
ponieważ król spędza połowę czasu na lądzie.
Jego wrogowie z powierzchni podążyli za nim do domu.
Ta tragedia to tylko przedsmak krzywd, których doznamy,
jeśli powierzchnia dowie się o Atlantydzie.
Jak król, który nie potrafi chronić rodziny,
miałby ochronić nas?
Zmienił się. Jest silniejszy niż dotąd.
Bez zbroi walczy ze mną jak z równym.
I skąd on ma te nowe zabawki?
Technologia wydaje się pradawna, ale my takiej nie widzieliśmy.
Wystrzelił z broni jakąś energię ultradźwiękową
wpływającą na układ nerwowy.
Wiemy, co ukradł?
Uciekł z zapasem orichalcum.
Powinienem kojarzyć?
Orichalcum było źródłem energii używanym w dawnych czasach.
Wydziela ogromne ilości gazów cieplarnianych,
szkodliwych dla planety.
Właściwie, my sami zagroziliśmy oceanom,
zanim zrozumieliśmy, co robimy.
Nie da się go bezpiecznie zutylizować, dlatego zapas
zamknęliśmy w 12 magazynach głęboko pod powierzchnią.
To dajmy znać pozostałym.
Już tam był. Wszystko wywiózł.
Naszym zdaniem potajemnie okradał magazyny od pięciu miesięcy.
Dopiero go przyłapano.
Wzrost temperatury, który powoduje kataklizmy na powierzchni
i szkodzi stworzeniom w morzach, trwa od pięciu miesięcy.
On tym kradzionym orichalcum podgrzewa Ziemię.
Tylko po co?
Nie wiem, ale się dowiem.
Jeśli naprawdę tak wykorzystuje orichalcum,
mamy mało czasu.
Dochodzimy do punktu krytycznego.
Zatrzymajmy go, inaczej doprowadzi do katastrofy klimatycznej.
Wiemy, że trzeba go znaleźć, ale się rozpłynął.
Chyba wiem, kto mógłby pomóc.
Ale się zdenerwujesz.
Twój brat?
Wierz mi, nie uśmiecha mi się go błagać o pomoc,
ale miał do czynienia z Mantą
i tylko on może go w porę znaleźć.
Rybacy nie dadzą ci porozmawiać z Ormem.
Zabił ich króla.
Nie miałem zamiaru prosić o zgodę.
Arthurze, nie możemy go wydostać z więzienia sojuszników.
Wywołalibyśmy tym wojnę.
Atlantyda tego nie zrobi.
Ja go stamtąd wyciągnę.
Karshon szuka pretekstu, żeby odebrać ci władzę.
Jeśli to zrobi, będziesz zwykłym figurantem.
Tam jest moje miejsce, ja się sprawdzam w walce.
Męczy mnie, że nic nie mogę załatwić.
Muszę to zrobić.
Jeśli się wyda albo cię schwytają,
z sojuszy nic nie zostanie.
Więc pomóż załatwić to po cichu.
Xebeliański wywiad ustalił, że twojego brata przetrzymują
w tajnym, podziemnym kompleksie o unikatowej konstrukcji.
Zakładają, że morskie stworzenie nie przejdzie przez pustynię.
WIĘZIENIE GRYŹ-PIACH
Tu masz specjalny strój.
Dziecięca "iks-emka"?
Ma być obcisły.
Chromatofory zapewniają jednominutowy kamuflaż,
większość czujników cię nie wykryje.
A oni nawet się nie zorientują.
Dostanę komunikator?
Za duże ryzyko wpadki.
Wyślę z tobą głowonoga, będzie naszym posłańcem.
To ośmiornica.
Taktyczny Operator Pościgowo-Obserwacyjny.
W skrócie Topo.
Genetycznie zmodyfikowana inteligencja. Infiltruje i szpieguje.
Gra też na różnych instrumentach muzycznych.
Na miejscu masz się nie wychylać.
Może cię nie widać, ale hektokotylus
ci zajeżdża jak stary twaróg.
Topo, głupi kalmarze.
Bez jaj.
Sepia to szczyny?
Na straży więzienia stoją nieustraszeni Pustynnicy.
Ascetyczni wyznawcy śmierci. Przetrwali pustynnienie Sahary
dzięki temu, że zaczęli żywić się krwią.
Jeśli cię dopadną, nie zostawią ani kropli.
Orm będzie osłabiony.
Wydzielają mu wodę do picia...
dostaje minimum, które pozwala przeżyć.
Jeśli do niego dotrzesz, przekaż, że go kocham.
Że myślę o nim każdego dnia.
Przekażę.
Wiem, że to twój brat,
ale nie zapominaj, z kim masz do czynienia.
Po tym, jak go uwolnisz,
nie spuszczaj go z oka.
Potrzebujesz go, ale mu nie ufaj.
Coś wychudłeś.
Cholera, a ty skąd i po co?
Wpadłem cię uwolnić.
Do reszty oszalałeś?
Przez ciebie tu trafiłem.
Po co to wywlekać? Chodź, potem pogadamy.
Nie możesz mnie odbić.
Podpisaliśmy traktat z Rybakami.
Muszę ocalić świat przed Kane'em.
I tylko ty możesz mi pomóc. Tak że rusz głową.
Już syf. Wstawaj, Cast Away. Bierz Wilsona i spadamy.
Ruchy. Chodź.
To niczego nie zmienia.
Też to tak widzę, braciszku.
Tylko nie "braciszku".
No weź.
Topo, durny kalmarze. Budź się i otwórz.
Topo?
Ten głowonóg?
Wierz mi, nie ja to wymyśliłem.
Topo!
Dobra, chodź.
Czekaj.
Przyniosłeś... wodę?
Jasne.
Nie, sorki.
Po drodze całą wypiłem.
- Że co? - Straszny tu skwar.
Ty gnido!
Spokój.
- Umiesz na tym jeździć? - Kpisz?
- Nawet nie wiem co to. - Co?
Tak!
Ostro!
Dobra, tam jest woda.
Chodź, chudolini.
Luks. Dobra.
Ładnie, braciszku. Piona.
Nie.
Nieważne. Dobra robota.
Piętrzą mi się królewskie pierdoły w Atlantydzie, więc się zwijajmy.
Rusz się, Topo!
Jest gorzej niż w najczarniejszych wizjach.
Bezpieczeństwo Atlantydy to nienaruszalna świętość.
Od stu pokoleń żaden król nie pozwolił wrogom wedrzeć się za mury.
Sto pokoleń? Serio?
Ile to w latach?
Słaby jestem z geologii. Będzie z milion?
Jestem jeden na milion?
Taka chwila, a ciebie się żarty trzymają?
Królowi nie wypada się naigrawać.
Wybacz, Wasza Wysokość, że żartami
maskuję emocje i rozładowuję stres.
Nie chcę skończyć jak ty. Z bolesnym dupościskiem.
Z dupą w imadle.
Jeśli presja władania cię wykańcza,
może ustąp i oddaj tron komuś, kto zna się na rzeczy?
Wiesz co?
Jak skończymy, od razu odeślę cię do mamra.
Nie będziesz musiał. Po wszystkim
oddam się w ręce Rybaków.
Jestem to winien Atlantydzie.
Żenujący teatrzyk.
Lata mi to, tylko pomóż znaleźć dupka.
Informator będzie wiedział, gdzie szukać.
Co mu się stało?
Dawniej Kane był bezlitosny, ale nie szalony.
Przystawił światu broń do skroni i nacisnął spust.
Nie przedstawiając żądań.
PRADAWNA RAFINERIA ORICHALCUM
Gratuluję, doktorku.
Działo się sprawdziło, tak jak zapewniałeś.
Ty je znalazłeś. Ja tylko rozgryzłem.
Nie sądziłem, że z niego skorzystamy.
No co ci powiem?
Czasem plany się zmieniają.
I właśnie tego się boję.
David, to coś może zmienić klimat na całej planecie.
Doktorku.
Wkrótce rozpracujemy największą moc znaną człowiekowi.
A ty mówisz, że chcesz zrezygnować?
Załóżmy, że tak. Pozwoliłbyś mi?
Jasne.
Chcesz sprawdzić, ile przeżyjesz w tej dziczy?
Proszę bardzo.
Jednak zostanę.
Mądrze.
Wody bezprawia witają.
Rabowano tu statki z całego świata i tak powstało to miejsce.
Zatopiona Cytadela.
Nigdzie indziej nie mieszają się szumowiny z wody i lądu.
Przypływasz tu, żeby zniknąć.
Urokliwe wygnajewo.
Dlaczego o nim nie słyszałem?
Ma nie być powszechnie znane. To azyl dla piratów.
Piratów?
Nie wiem, czy słyszałeś,
ale piraci za mną nie przepadają.
Wiem doskonale.
Spokojnie. Inaczej byśmy nie weszli.
Mogłeś mnie uprzedzić.
A wszedłbyś w to?
- W życiu. - To nie zawracaj tyłka.
Tam. To Kingfish.
On mnie skontaktował z Kane'em.
Dogaduje interesy między piratami, przemytnikami i handlarzami.
Spoko.
Pójdę i mu nakopię.
Zostaw tę sprawę mnie.
Bez niego nie znajdziemy Manty,
a nic nam nie powie, jak zaczniesz
od pokazu siły i mięśni.
Masz fart, że nie dorastaliśmy razem, braciszku.
Skończ z tym "braciszkiem".
Proszę...
A to ci niespodzianka, prawda?
Nie wiedziałem, że cię wypuścili z więzienia.
Sprawa jest względnie świeża.
Wyjęty spod prawa. Jak my wszyscy.
Szukamy Davida Kane'a.
Zasmucę cię, niestety.
David Kane wypadł z oferty.
Nie na sprzedaż, za żadną cenę.
Działa jako niezależny wykonawca.
Gdzie się ukrywa?
W zamian wyświadczy ci przysługę
sam król Atlantydy.
Serio mam się układać z typem,
który ma tyle krwi na rękach?
Ja nie mam rąk!
Ani stóp!
Słuchaj, jak informacja się potwierdzi,
obiecuję, że nie od razu wrócę roznieść tę norę.
A to nieładnie.
Zwyczajowo królowie Atlantydy przymykali oczy na Zatopioną Cytadelę.
Ale tobie oczy trzeba będzie wyłupić.
Dobra. Rób ten pokaz siły.
Rozwalcie mu ten pusty łeb.
Do słoja, tłuściochu.
Dobra. Dogadamy się. Da się.
Gadaj.
Nie wiem, gdzie jest, ale krążą plotki.
Uśpiony wulkan na Południowym Pacyfiku. Tak zwana Czarcia Jama.
Gadaj szybciej.
Wieki nic tam nie rosło.
Teraz od podróżnych słyszy się o dżungli.
Nawigacja wariuje, jak się zbliżasz do celu.
A kto się zbliży za bardzo, nie wraca!
Gdybym lubił zakłady, a wierz mi, lubię,
założyłbym się, że Kane tam jest.
Tyle wystarczy. Uciekamy.
Wkrótce będziesz od niego potężniejszy.
Lecz na razie nie jesteś gotów i za szybko zwróciłeś jego uwagę.
Czuję, że depczą nam po piętach.
Czy mnie to stresuje?
Jeśli już, tylko ułatwił mi zadanie.
Lepiej byśmy tego nie zaplanowali.
Cześć. Ja z taką sprawą, że piec do orichalcum
osiągnął maksymalną wydajność.
GDZIEŚ NA POŁUDNIOWYM PACYFIKU
CZARCIA JAMA
Wygrałem.
Topo, wracaj z naszymi współrzędnymi do Atlantydy.
Wiesz, co mi się marzy?
Posiłki?
Pyszny, wielki, tłusty cheeseburger i duży Guinness.
Przyznaj, na lądzie mają lepsze żarcie.
Nie chce mi się wierzyć.
Czekaj.
Nie byłeś na lądzie na cheeseburgerze?
- Co? - Na pizzy? Pepperoni?
Albo grubym, soczystym steku z frytkami i shake'iem?
Nawet te nazwy potraw z powierzchni są obrzydliwe.
Uprzedzenia pozbawiają cię przyjemności połowy świata.
Przemyśl to. Dużo tracisz, stary.
Tak!
Tego też nie jadłeś.
- Co to? - Karaluch.
To się je?
Jasne. Lądowa krewetka.
No. Pychota. Masz, pij.
Najpierw ty.
Widzisz to?
Nie jest normalny?
Zdecydowanie nie.
Spadajmy. Widzisz, jak groźne jest orichalcum.
Przez nie flora i fauna uległy ekspresowej mutacji
i powstały te giganty.
W mordę.
Wiej!
Dawaj.
Szybciej!
Co ty odstawiasz?
Nie wiem. Nie umiem biegać.
Naśladuj mnie.
Ruszaj rękami i nogami. Podnoś.
Że tak?
- Cholera. - Tak!
- Czekaj. - Ekstra!
Skaczemy. Przeżyjemy upadek.
Odbiło ci? Zaboli.
To co? Wolisz walczyć ze skaczącymi demonami?
Co to? Co tam wyryli?
Po staroatlancku.
"Prawdziwy król buduje mosty".
Co robisz?
Inne pomysły, pantofelku?
Widzisz? Prawdziwy król buduje mosty.
To tylko metafora!
A właśnie! Bym zapomniał.
Mama cię kocha.
Bez przerwy o tobie myśli.
Po cholerę mi to teraz mówisz?
Nie wiem. Nie chce mi się tego odwlekać.
Wstawaj.
Moja metafora uratowała ci tyłek.
David? Zrobiłem badania i wyniki są niepokojące.
Trzeba przerwać spalanie orichalcum.
David?
Co, doktorku? Tak bardzo chcesz poznać mój plan.
Brzmi tak.
Zabiję Aquamana i zniszczę wszystko, co kocha.
Wymorduję mu rodzinę i spalę królestwo na popiół.
Pomszczę mojego ojca.
Nawet gdybym miał sprzedać duszę diabłu.
David, nie ufaj trójzębowi.
Wyciągam ten nóż, tylko kiedy ma lać się krew.
Módl się, żebyś go więcej nie zobaczył.
Zbliżamy się do źródła promieniowania.
Poczekajmy, aż Topo dostarczy wiadomość.
Na razie zróbmy zwiad.
Słuchaj, Loki. Nie proszę cię o radę.
Już się wywiązałeś z umowy.
Możesz wracać do Azkabanu, mam to gdzieś.
Jaki masz plan?
Na razie żadnego.
Ale zaatakował mi żonę, więc wyrwę mu jęzor przez zad.
Jesteś królem. Odłóż na bok osobiste pobudki.
Mówi gość, który wykorzystał cały kraj,
żeby pompować własne ego?
Moje ego?
To ty przypłynąłeś, żeby przejąć tron.
Bo chciałeś zniszczyć powierzchnię.
Gdybyś nie był dupkiem, rządziłbyś do dziś.
Niewiarygodne.
Czekaj.
Zająłeś mój tron, a wcale nie chciałeś?
Serio pytasz? Nie trawię tej roboty.
Rządzę, żeby Atlantyda nie zniszczyła powierzchni.
I nawet to mi nie idzie.
Nie chciałeś władać?
Ani trochę.
Odkąd ojciec dowiedział się o tobie,
przygotowywał mnie na to,
że rzucisz mi wyzwanie.
Naprawdę smutne.
Zwłaszcza że cię rozłożyłem
tak właściwie z marszu.
Pociśnięte.
Nie tak to wyglądało.
- Właśnie tak. - Mera cię uratowała.
Wcale nie. Dokopałem ci.
Nie. Wciągnęło mnie w jej wir wodny.
Zamilcz. To chyba tu.
Dobra, do roboty.
Po wszystkim skoczymy na burgery i piwo.
- Nie przeginaj. - Tacosy i tequilę.
Nawet nie znam tych słów.
Braciszku.
To piec na orichalcum.
Całe skradzione zapasy.
Tak po prostu je palą.
Specjalnie podgrzewa atmosferę.
To się skończy katastrofą.
Musieli wszystko zaizolować,
żeby satelity z powierzchni nic nie wyłapały.
Jak ich powstrzymamy?
Żeby zniszczyć reaktor, trzebaby zatopić całą wyspę.
Odejdźcie od tego! Już!
Może to i starodawna broń, ale wykańcza Atlantów.
Przepraszam. Wcale wam nie grożę.
Bałem się, że mnie połamiesz, zanim się poddam.
Weźcie mnie ze sobą.
Strzel go w papę i pomóż ukryć ciała.
Nie. Czekajcie, proszę.
Nie na to się pisałem.
Ja tylko chciałem na własne oczy zobaczyć Atlantydę.
Myślałem, że pokażę jej cuda światu.
Jestem badaczem, chciałem, żeby się ze mną liczono.
Kane obiecał pomóc, a teraz nie daje mi odejść.
Mamy uwierzyć, że nie miałeś z tym nic wspólnego?
Wiem, jak to brzmi.
Nie jestem z siebie dumny.
Ale groził, że mnie zabije.
Strzel go w papę.
Nie.
- To ja go strzelę. - Nie!
- Co znów? - Nie.
Dobra!
Możesz z nami iść.
Dziękuję.
Ale wszystko nam powiesz. Albo ci zrobię sassa!
Dobrze.
To przez czarny trójząb. Tworzy więź z pradawnym demonem.
Daje Kane'owi moc, a w zamian...
Nienawidzę takich akcji.
Zatrzymać ich!
Nie, nie. Nie orichalcum!
Chcesz nas wysadzić?
- To wybucha? - Tak!
To sorry.
Przestań tym wymachiwać!
Milcz i daj się uratować.
Znowu.
Będzie z nami walczył bez zbroi?
Mówiłem, jest silniejszy.
Ale to istota z powierzchni.
Brat!
Kto by pomyślał, że połączycie siły w walce?
Specjalnie dla ciebie zrobiliśmy wyjątek.
Brata bić wolno tylko mnie.
Chciałem cię zabić na końcu. Ale miło, że wpadłeś wcześniej.
Ułatwisz mi zadanie.
Atakuj.
Zabójco krolów.
Zrównać wyspę z ziemią!
Strzelać bez rozkazu!
Zabierajmy się stąd.
Awaria. Uwaga.
Shin, szybciej.
Na co czekasz?
Odpalaj to cholerne działo!
Nie chciałem was w to wciągnąć.
Ale Rybacy nie mogą powiązać sprawy z nami.
Atlantyda nie dowodzi armią Xebelu. Tylko ja.
I Słonowodni nie zapomnieli o długu wobec ciebie.
Zawsze możesz na nas liczyć.
Coś się ze mną stało.
Po dotknięciu czarnego trójzębu.
Co on tu w ogóle robi?
Powinien wracać do więzienia.
Wysłuchajmy go chociaż.
Już raz popełniłem ten błąd.
I dziś wiem, że nie można mu ufać.
To on odciął mi szczypce.
Okrągły rok czekałem, aż odrosną.
Chce powstrzymać Mantę tak jak my.
I żeby była jasność,
tylko dzięki niemu tyle załatwiliśmy.
Widziałem Zaginione Królestwo.
Mamo, za mało wiem na ten temat.
To w ogóle możliwe?
Wiadomo tylko tyle, że istniało siódme królestwo
i pewnego dnia, tuż przed zatopieniem,
wszystkie zapisy zostały wymazane z kronik.
Skąd wiesz, że widziałeś Zaginione Królestwo?
Nikt nawet nie pamięta jego nazwy.
Nosiło nazwę Necrus.
I nie tylko je widziałem.
Czułem, że je znam.
Jakbym je sobie... przypominał.
Jakbym łowił skrawki cudzych wspomnień.
W czasach króla Atlana było siedem zjednoczonych królestw Atlantydy.
I wisiała nad nimi klątwa Czarnego Miasta.
Za sprawą orichalcum
Necrus w krótkim czasie stało się niedoścignioną potęgą.
Ale słono za to zapłaciło.
Zatruta została gleba, wody.
Nawet umysł tyrana rządzącego Necrusem.
Rodzonego brata Atlana, Kordaksa.
Atlan prosił go o rozwagę, dopóki szkody były odwracalne.
Jednak Kordax nienawidził Atlana,
był przekonany, że próbuje mu odebrać władzę.
Dlatego sięgnął po czarną magię i odlał artefakt zła.
Czarny trójząb.
Zamienił poddanych i siebie w potwory,
by walczyć z Atlantydą.
I tak bracia rozpoczęli wojnę.
Atlan pokonał Kordaksa. Uwięził jego i poddanych,
rzucając zaklęcie wzmocnione własną krwią,
aby mroczna moc Kordaksa nie została odnaleziona.
Dlatego zapiski o Necrusie wymazano z kronik.
To zło miało pozostać zamrożone na wieczność.
Ale David Kane je odnalazł.
I powoli staje się jego sługą.
Nawet jeśli lodowce stopnieją, Kordaksa nie da się uwolnić.
Atlan zapieczętował jego więzienie magią krwi.
Tylko on mógłby go uwolnić.
Manta nie potrzebuje Atlana. Tylko jego krwi.
Magia krwi to tak naprawdę DNA.
Kluczem do więzienia Kordaksa jest królewska krew.
Czyli Manta potrzebuje krwi twojej, mojej albo Arthura.
Jesteśmy ostatni z rodu.
Nieprawda.
Doniesienie trafiłoby na pierwsze strony gazet.
Ale te pożary zdarzają się co tydzień.
Na naszych oczach dochodzi do kataklizmów na całym świecie
i nadal nie znamy przyczyn gwałtownych zmian klimatycznych.
Z jednej strony upały i susze,
którym towarzyszą rekordowe temperatury, z drugiej ulewy.
- Co się dzieje? - Huragany
na wschodzie pozbawiły prądu milion domostw.
Milion i jedno.
Idę po latarkę, bąku.
Oszczędzę cię, żeby zobaczył, jak umierasz.
Tato!
- Tom! - Tato!
Tom!
Nie. Tato.
Gdzie junior?
Tom. Nie.
Przepraszam, synu.
Gdzie junior?
Manta... go porwał.
Nie!
PRZESYŁAM WSPÓŁRZĘDNE
PRZESŁANO
Ratownicy go ustabilizowali.
Wyjdzie z tego.
Zarejestrowaliśmy sygnał.
Słaby, ktoś nadaje na częstotliwości starych sonarów atlanckich.
Kieruje się na Antarktydę.
- Odzyskaj malca. - Odzyskam.
Marzyłam o tym.
Bracia walczący ramię w ramię.
Obiecajcie wzajemnie się bronić.
Obiecaj, Orm.
Ruszajcie.
Piękne fale, Nereusie.
Okręt masz mocny, ale wolniejszy niż krowa morska.
Zrzućmy cały balast i płyńmy na pusto.
A co, gdy strzeli z działa dźwiękowego?
Jedyna opcja to pójść masą ze wszystkich stron.
- Nie możemy narażać juniora. - Mamy inne wyjście?
Przed działem nic nas nie obroni.
Chwila.
Działo wysyła falę dźwiękową wpływającą na układ nerwowy?
Tak jest. Ultradźwiękowe echa.
A gdyby zaburzyć te echa
inną falą na tej częstotliwości,
ale dużo głośniejszą?
Chcesz zakłócić ich zakłócenie?
Akurat to pójdzie gładko.
Bierzcie broń.
I szykujcie wierzchowce.
Naprawdę cię nie lubi, co?
Zrobiliśmy duże postępy.
Zniszczyli piec, zanim skończyliśmy,
ale niewiele zabrakło.
Jedna celna rakieta i po temacie.
Boże, co my narobiliśmy?
Nic, czego ludzie by sami nie robili.
Tylko przyśpieszyliśmy bieg spraw o kilka lat.
Lód całkiem nie stopniał, ale skaner wykrył słaby punkt.
Tutaj.
Tędy dotrzesz prosto do Kordaksa.
Ładować działo dźwiękowe.
Brać dzieciaka i się przebierać.
Kapitanie, wrogowie się zbliżają.
RAKIETA UZBROJONA
Spóźniliście się.
Czekaj.
Rozpocząć ładowanie.
Chyba sobie jaja robią.
Niesamowite.
NECRUS — ZAGINIONE KRÓLESTWO
Obszar jest ogromny. Może być wszędzie.
Tron stoi w sercu miasta.
- Wyczuwam coś. - Oświetlić obszar.
Nie wspominałeś, że Kordax zamienił poddanych w armię potworów?
Tak. Wspominałem.
Oczy szeroko otwarte.
Łatwizna. Mnie się nie zamykają.
Wszyscy w gotowości. Coś się zbliża.
Strzelać bez rozkazu!
Znajdźmy stąd wyjście.
Tu chyba jest.
Weźmiemy te robale na siebie.
Płyń, ratuj księcia.
Dziękuję, Wasza Wysokość.
Chodźcie, bezkręgowce!
Walczymy!
Pomóż!
Daj mi dzieciaka.
Kiepski dzień na rehabilitację kręgosłupa moralnego.
Chować się za bramę!
Trzeba ją zamknąć!
Wara od mojego syna!
Twoja krew też się nada.
Chcesz krwi? To sobie weź.
Aquaman!
Nosisz zbroję mojego brata, walczysz jego trójzębem,
ale nie dorastasz mu do pięt.
Jakie to żałosne.
Mera!
Idźcie.
Mera...
Uciekaj!
Uwolnij mnie z niewoli,
a będziesz mógł władać moją mocą, jak tylko zechcesz.
Zabij go i ponownie stań się Władcą Oceanu!
Zdecydowanie czuję poprawę.
Silne, atlanckie ciało.
I ten tu nienawidzi cię bardziej niż tamten.
Nieprawda. Przestań. Wiem, że słyszysz.
Nie rozumiesz? Nie wygrasz.
Zabijesz brata albo sam zginiesz.
Niech krew Atlana złamie zaklęcie.
Moja wieczna noc się kończy.
Nie będę walczył z twoimi marionetkami.
Idę po ciebie.
- Oddawaj. - Nie.
- Zakończę to. - Nie pozwól mu.
Mało ci odebrał?
Zrezygnuj z tronu.
Odzyskam to, co mi przeznaczone.
Tylko głupiec mógł uwierzyć, że się zmieni.
Wiedziałem, że to zrobisz.
To ty jesteś prawdziwym królem.
Atlantyda na takiego zasługuje.
Ja jestem jedynym prawdziwym królem!
Był taki czas, kiedy pragnąłem cię poznać.
Powiedzieć, że nie jesteś sam i że możemy na siebie liczyć.
Obiecajcie się wzajemnie bronić.
Chodź, braciszku. Załatwmy drania.
Nie kłamałem, gdy się poznaliśmy.
Choćby nie wiem co, nie jesteś sam.
Walczymy razem.
Jesteś moim bratem.
Orm.
Oddaj trójząb.
Orm, puść go.
Wróciłem do żywych!
Niezliczone wieki czekałem w mroku na tę chwilę.
Cholera.
Arthur!
Nigdy.
Uciekamy. Zaklęcie straciło moc.
Wiejemy!
Szybko!
Tak jest!
Dawaj, dziecino!
Tak!
Ukochana.
Cześć, chłopaku.
Shin.
Dziękuję.
Niesamowite.
Wszyscy cali. Dobrze.
Ale nie ja. Szczypce mi odcięli.
Znowu!
Twardy z Waszej Wysokości skorupiak.
Jeśli o mnie chodzi, spłaciłeś dług.
Ale nie wszyscy tak na to spojrzą.
Wielka szkoda, że cię tam zabili.
Tak.
I jeszcze ten lód.
Zwłoki za nic się nie znajdą.
Przyczaj się na trochę.
Tylko nie za daleko.
Możliwe, że będę potrzebował rady.
Wiesz, w sprawie rządzenia królestwem.
Dziękuję...
bracie.
Rządzisz lepiej, niż ci się wydaje.
Twoi podwładni mają szczęście.
Masz cechy, których mi brak.
Postępujesz słusznie, nie stawiasz na łatwe rozwiązania.
I umiesz poprosić o pomoc nawet odwiecznego wroga.
Czasem będziesz czuł, że się gubisz,
ale ufaj intuicji.
Idź przodem, Atlanci pójdą za tobą.
Bo jak mówią, prawdziwy król buduje mosty.
A to nie była metafora?
Twoja metafora chyba właśnie ocaliła świat.
Z ostatniej chwili.
Wiekopomne wydarzenie.
Następstwa zaistniałej sytuacji
...będą niebagatelne.
Pierwszy kontakt...
z ludem Atlantydy.
Odkrywamy cywilizację, która tysiące lat pozostawała w ukryciu.
Nie przesadzając, wszystko się zmieni.
Król Atlantydy wystąpił do ONZ
z wnioskiem o członkostwo.
Ma zaproponować rozwiązania dotyczące zmian klimatycznych.
Podobno jest to rezultat długotrwałych, tajnych rozmów
- z ONZ. - Przenosimy się na Ellis Island,
skąd przedstawiciel Atlantydy
przemówi do Narodów Zjednoczonych.
Przybywam tu jako przedstawiciel dwóch światów.
Lądowego i wodnego.
Jestem też żywym dowodem na to, że czekają nas zmiany.
Wzywam was do jedności w obliczu światowego kryzysu.
Aby zapanowała harmonia między nami i naturalną równowagą świata.
Atlantyda jest gotowa udostępnić swoje zdobycze technologiczne.
Z waszą wiedzą na temat atmosfery i naszą na temat wód
możemy napisać kolejny rozdział historii,
a nie jej zakończenie.
Czasami różnice poglądów wydadzą się nie do pogodzenia,
lecz jeśli tylko spojrzymy szerzej,
zobaczymy, że mamy te same cele i ambicje.
Nawet jeśli nasze zwyczaje
- mogą wydawać się dziwne. - Piwo i burger.
Tłusty, zgodnie z zamówieniem.
Kiedy pokonamy uprzedzenia,
staniemy się silniejsi i lepiej poznamy siebie.
Wykorzystajmy tę okazję, aby zadbać o lepszą przyszłość
dla naszych dzieci i rodzin.
Nazywam się Arthur Curry.
Jestem prawowitym władcą podwodnego ludu Atlantów.
Jestem ojcem, bratem,
wojownikiem i przyjacielem.
Jestem królem Atlantydy.
Jestem Aquaman.
AQUAMAN I ZAGINIONE KRÓLESTWO
Tekst — Jakub Kowalczyk