Hymn to pieśń, która powinna wyrażać
ducha, oddanie i honor grupy.
Nie ma lepszego instrumentu, który odzwierciedla te elementy, niż flet.
Używano go podczas amerykańskiej wojny o niepodległość,
by pobudzić żołnierzy.
To moja propozycja hymnu Sił Kosmicznych.
- Nieźle. - Nie spodziewałem się.
Dziękuję.
Grasz na piszczałce.
Tak.
Wydaje taki piskliwy dźwięk.
To okropnie brzmiący instrument.
Kiedy grasz solo,
jest bardzo nieprzyjemny dla uszu.
Przypomina mi się ostatni bastion Custera.
Włożyłbym tam korek.
Dobra. Rozumiem. Dziękuję za opinię.
Ktoś jeszcze ma pomysł?
Najpierw wrzućmy to na tablicę.
Może nie.
Flet.
Świetnie.
Moja propozycja jest bardziej minimalistyczna.
To…
Co to jest? To dźwięk, a nie hymn.
Tak, ale dźwięk naśladuje
gwiezdne wibracje Słońca.
- Myślałem nieszablonowo. - Zapiszmy to na tablicy.
Nie musisz myśleć nieszablonowo. Szablon jest okej.
Nie majstrujmy przy szablonie.
Teraz nawet seriale nie mają tematów muzycznych.
Często używa się tylko krótkich dźwięków.
Szablon jest okej. Zostaw go w spokoju.
Zwięzłość może być bardzo sugestywna.
Nie potrzebujemy… Odłóżmy szablon na bok.
A może zrobimy coś nieszablonowego i przyszłościowego.
Na przykład Trixie Mattel albo Shangela mogłyby zaśpiewać?
Zróbmy to. Nikt nie chce fleciku.
Niech będzie „Shnangela”.
Tato, to dwie wspaniałe i utalentowane drag queens.
Miałbyś szczęście.
Jesteś stażystką. Nie masz głosu.
- Nie zapisuj tego. - Wszyscy macie niesamowite pomysły.
Są świetne,
ale lądują w koszu, bo mam zwycięzcę.
Panie i panowie, gwiazdy indie rocka, Wilco,
przygotowali dla nas demo hymnu Sił Kosmicznych.
Może pan odłożyć swój flecik.
Jeśli szukasz pięknej przestrzeni
Z miejscem na wszystko, co kochasz
Szafy i spiżarnie Szafki i półki
Szafy?
Siły Kosmiczne…
- To my! - No tak.
Czekaj. Czemu śpiewają o szafkach i półkach?
Wilco myśleli, że Siły Kosmiczne to grupa ludzi,
którzy oferują miejsca do przechowywania.
Pomagają się zorganizować. Nie poprawiłem ich.
Spoko.
- Zagram jeszcze coś. „Siedem gwiazd”. - Nie…
SERIAL NETFLIX
Mam stać z tyłu na zdjęciu grupowym,
co musi być pomyłką, bo sam wszystko zorganizowałem.
Nie, jesteś z tyłu. Ja też. Będziemy sąsiadami.
Nie mów tak. Jest u siebie? Mogę wejść?
Nie. Oddaje auto do naprawy.
I na pewno nie ma go gdzie indziej.
Tak. Oddaje auto do naprawy.
- Dobra. - Tak.
Świetnie. Zadzwoń, gdy wróci.
Tak. Jasne.
- Dobra. - Od razu zadzwonię.
Super.
No nie wierzę. Nie zgadniesz, kto właśnie napisał.
- Kto? - Generał.
Tak?
Możesz wyluzować. Napisał, gdzie jest.
O rany. Przykro mi, Tony. Prosił, żebym nie mówił.
Mnie też. „Nikomu nie mów…”.
Ale obaj wiemy, że jest…
U lekarza.
Jest u lekarza. Tak. Właśnie to napisał.
No tak.
- Nasz mały sekret. - Pewnie.
PSYCHIATRA
Podczas rozwodu poczucie winy, wstydu i samotności są powszechne.
Najpierw trzeba zacząć żałobę, a potem proces uzdrowienia.
Taki będzie cel naszych spotkań.
Nie.
Czyli nie ma wizyty u lekarza?
Wszyscy wiedzą, że „wizyta u lekarza”
oznacza, że szukasz innej pracy. Wiesz, co to znaczy?
Naird zostaje przeniesiony.
Podobno prezydent chce go zastąpić.
Cholera. Jak ja tu sobie poradzę bez generała?
Ale nie zrobiliby mu tego. Prawda?
- Nie. - Skąd.
Nie zrobiliby mu tego. Historia pokazuje,
że rząd USA traktuje wszystkich równo i sprawiedliwie.
Pamiętam. Prawie zostawili cię na Księżycu.
- Wiem. - Bohaterkę.
- „Niech umrze”. - Wiem. Byłam tam.
Obudź się.
Istnieje szansa, że to koniec Sił Kosmicznych.
- Musimy znaleźć nowe fuchy. - Co to za „my”?
Cieszę się, że o tym mówisz. Umowa na książkę. Czarna na Księżycu.
Dwadzieścia tygodni na liście bestsellerów. Nie ma za co.
Mam dość Księżyca. Koniec z tym księżycowym gównem.
Ja też mam sekret.
Też idę dziś do lekarza.
- O czym ty mówisz? - No wiesz…
- Tak. Czyli co? - Kurs w branży nieruchomości.
Wyobrażasz to sobie?
Będę pić martini na plaży na Hawajach po całym dniu sprzedawania domów.
Fantastycznie. A co ze mną? Miałem na tobie zarobić.
Jesteś takim pasożytem.
Pasożyt potrzebuje wspaniałego, inteligentnego jelita,
żeby trochę pożyć.
To piękne. Powinieneś pójść ze mną na kurs.
- Byłbyś w tym świetny. - Naprawdę?
Chodzi o terytoria. Jak w wojnie…
- Ale bez gangsterki. - Spoko.
Agenci nieruchomości mają różne dzielnice.
Okej.
Hej.
Chcę, żebyś coś wiedział.
Zadzwonił do mnie kolega ze SpaceX.
Szukają głównego naukowca do nowego projektu.
Robią to bardzo dyskretnie.
Bierzesz to pod uwagę?
Tak.
Jakie jest moje dziedzictwo? Nie wysłałem człowieka na Marsa.
Prawda.
Chciałem tylko, żebyś wiedział, że nie zgodzę się nawet na rozmowę,
jeśli nie przyjmą nas obu.
Wow. Dziękuję.
Dobrze jest być chcianym.
To dla mnie zaszczyt być Krillinem dla pańskiego Goku.
Krillin i Goku to dwie postacie z Dragon Ball Z. To japońskie anime.
Azjatycka wersja Batmana i Robina.
Dzięki tobie czuję się młody.
Co tam, Brad?
Kolegium Połączonych Szefów Sztabów,
a o 16.00
przychodzi fotograf z magazynu Time,
by zrobić zdjęcie załogi na okładkę.
Okładka magazynu Time! Siły Kosmiczne.
- Wielka sprawa. - Tak.
Niech spróbują nas zastąpić po tym, jak tam trafimy.
- Genialne. - Dzięki.
Pana generałem Dabneyem Schrammem.
Że co?
Chcą na moim miejscu Schramma? Skąd to wiesz?
Ja? Nie wiem. To pan to wie.
Nie, ty to powiedziałeś.
To pan to powiedział.
- Nie. Ty. - Nie sądzę.
Nie… Dobra. Nieważne.
Dlatego to zdjęcie jest tak ważne.
Musimy emanować pewnością siebie.
Niech nasze twarze mówią: „Tylko spróbujcie nas zastąpić”.
- O to nam chodzi. - Tak. Podoba mi się to.
Mam tu inspirację. Wyciągnąłem z archiwum.
Boski Norman Schwarzkopf. To spojrzenie mówi wszystko..
Chcesz się poddać i oddać mu całą ropę.
- Oddam wszystko. - Boże.
- W porządku? - Tak.
Nadwyrężyłem plecy, ćwicząc.
O rany.
Umówiłeś się z tą osobą, którą poleciłem?
Tak. Boże!
- Wszystko w porządku? - Nadwyrężył plecy.
Mogę rzucić okiem?
Nie. Nie trzeba.
- Możesz podnieść rękę? - Tak. Jestem…
- Tutaj? - Boże!
To jego plecy.
Spokojnie. Oddychaj normalnie.
- Oddycham. - Nie. Pokaż.
Nie wiem, czy źródło bólu jest tutaj,
czy po prostu nie lubisz być dotykany, ale to może być kamica nerkowa.
Nie. To tylko plecy.
Co jadłeś na śniadanie?
To, co zwykle.
Potrzebuję więcej szczegółów.
Stek i jajka.
Czasem zmieniam na bekon i jajka.
Duża ilość mięsa w diecie
zwiększa ryzyko kamieni nerkowych.
- Na lunch je kanapki z wołowiną. - Dobra, skarżypyto.
Nie pytał, co jadłem na lunch. Nie jest doktorem.
Jestem.
Nie jesteś doktorem doktorem.
Potrzebuje pan internisty. Doktor doktor leczy doktorów.
Jestem doktorem doktorem doktorem,
ale jeśli wolisz to skonsultować z doktorem doktorem, rozumiem.
Chciałbym.
- Dobrze. Pójdę już. - Dziękuję.
No to pa.
Umówić wizytę u pani doktor doktor?
Odwołaj terapeutkę. Osiem zmarnowanych minut.
- Dobra. - Wiesz co?
Na lunch zamów mi kanapkę z pastrami i bekonem na wierzchu.
Ja mu pokażę kamicę nerkową.
- O kurczę, znowu. - Pomóc?
- Na pewno? - Nie dotykaj mnie.
Cześć, Erin.
Hej. Zalogowałam tę informację i wyczyściłam gluty z klawiatury.
- Wow! - Coś jeszcze?
Coś ważnego, by przekonać mamę, że powinnam mieć rok przerwy?
Mogę coś wystartować?
Nie, ale zrobimy to jutro. Mamy telekonferencję.
Sprawdź, czy wszystkie zegary
podają tę samą godzinę.
Brzmi nudno.
- Tak. - Ale koniecznie.
Powiedzmy.
Dzień dobry. Tu komandor Lancaster z misji na Marsa.
Kim jesteś?
Erin.
Stażystka.
Nieważne. Cudownie. Musiałem usłyszeć ludzki głos.
Porozmawiaj ze mną. Marzę o rozmowie z człowiekiem.
O czym?
O czymkolwiek.
Porozmawiajmy o tobie.
Tata jest na mnie zły.
Dlaczego?
Bo handlowałam akcjami,
wykorzystując pieniądze na studia.
I wszystko straciłaś?
Nie.
Zarobiłam 14 000 $.
Tata uważa, że to było zbyt łatwe.
- Mówi, że to kradzież. - Chyba się o ciebie martwi.
Boi się, że skończę w więzieniu jak moja mama.
Moja mama też jest w więzieniu.
Co zrobiła?
Sprzedawała podróbki Estée Lauder.
- Można iść za to do więzienia? - A twoja?
Coś trochę gorszego.
Dzień dobry, panowie.
To zaszczyt wreszcie cię poznać, Adrianie. Twoja reputacja cię wyprzedza.
Oby tylko ta dobra.
Catherine, to dr Chan,
światowej klasy inżynier i mój protegowany.
- Witam. - Dzień dobry.
Wysłaliśmy wam gogle, żebyście mogli wirtualnie zwiedzić SpaceX.
Będziecie musieli podpisać wirtualną umowę o poufności. Formalność.
Tak. Oczywiście.
- Teraz? - Tak, proszę.
A to zakładam na głowę.
Tak, to ma być przed oczami.
Przepraszam, nigdy tego nie robiłem.
I już.
Proszę podpisać wirtualną umowę.
W powietrzu, tak?
- Kręci mi się w głowie. - Boże. Niesamowite.
- O rany. - Ile przestrzeni.
Niedobrze mi.
- Potrzebuję chwili, by się przyzwyczaić. - Boże.
Nie moje pokolenie. To za mną chodzi…
- Jak w naukowym Disneylandzie. - Mam żołądek w gard…
Widzę prawdziwych ludzi. Niesamowite.
Jezu! Gdzie ja właściwie zwymiotowałem?
- Bardziej wirtualna rzeczywistość? - Gdzie?
Jest zjeżdżalnia wodna. No nie mogę!
Jestem w układzie chłodzącym turbiny.
Źle się czuję.
- Jak kolejka górska! - Muszę wyjść.
Dostała za to tylko 20 lat?
- Miała dobrego prawnika. - Tak.
Co pijesz?
To napój winogronowy.
Zabiłbym za napój gazowany.
Cokolwiek, co ma smak.
Mam dość picia własnego moczu.
Nie smakuje jak mocz.
Smakuje jak plastikowa torba,
w której był mocz.
To straszne.
Czy w automatach nadal są te serowe krakersy?
Czasem mi się się śnią.
Sprawdzę. I tak chciałam coś przekąsić.
Naprawdę? Byłoby super!
Widok prawdziwego jedzenia poprawiłby mi humor.
- Nie ma sprawy. - Erin! Czekaj.
Jeśli już wychodzisz,
może wstąpisz do stołówki?
Hilda robi świetną kanapkę z kurczakiem.
No dobrze.
I może weź też kawałek pizzy.
Zapiszę to sobie.
PENTAGON
Poznajcie nowe Siły Powietrzne. To jego pierwsze kolegium.
Witamy na pokładzie.
Nie denerwuj się.
Nie denerwuję się. Ale ty masz u mnie przesrane.
- Naird się spóźnia. - Pewnie opłakuje rozwód.
Dlatego nigdy się nie ożenię.
- Nie dlatego. - Jeśli w to wierzysz.
- Witam. - Cześć, Naird.
Co tam w Siłach Kosmicznych?
Nic, bo zmniejszyli wam budżet o połowę.
Nie chodzi o rozmiar, a o podział środków.
Ja tam wolę duży rozmiar.
A jednak będziemy na okładce Time.
- Zazdrosny, Schramm? - Chciałbyś.
Nic ci nie jest, Naird? Jesteś bledszy niż zwykle.
Nadwyrężyłem sobie plecy podczas ćwiczeń.
Też mnie napierdalały plecy po seksie.
Jaki jest twój protokół współżycia, Naird?
Pomówmy o ruchu miednicy.
Okrągły czy bardziej po osi? Mów śmiało.
To nie przez stosunek.
Ja się nie ruszam podczas seksu. To kobieta powinna.
- Leżysz jak trup? - Tak jest w Biblii.
- Nie sądzę. - Czytaj dalej.
- Brałeś ibuprofen? - Nie pomógł.
Dwa słowa. Bengay.
Tylko nie daj sobie nic nastawić. Jakiś gość od tego umarł.
A może chodziło o kark?
Bengay.
Kark.
Podobno zwisanie do góry nogami działa, ale do 20 minut.
- Gość z Florydy… - Umarł?
Nie, zemdlał i popuścił.
- Potem umarł. - Dobra.
Bengay.
Masz akcje Bengay?
To dobry moment na kupno.
No dobrze.
No to może…
otwórzmy colę.
Powoli
i bliżej mikrofonu,
żebym mógł słyszeć.
Dobra.
Brakowało mi tego dźwięku.
No dobrze.
Weź łyk.
Mały łyczek.
Och. No dobrze.
Podkręćmy tempo. Teraz kęs pizzy.
Jakie nuty wyczuwasz?
- Nuty? - Smaki.
Trochę tektury.
Odrobina Toyoty Camry z 1999 roku.
I dym papierosowy.
Kawałek nieba.
O tym mówię.
Bądźmy szczerzy.
Chcecie sprzedawać nieruchomości, bo chcecie być kimś.
Ale ja chcę wam powiedzieć, że już jesteście kimś.
No nie?
Jaka jest najbardziej ekscytująca rzecz, jaką zrobił pan w życiu?
Przeszedłem maraton na pięć kilometrów.
Brawo. Jestem tu po to, by powiedzieć, że osiągnie pan jeszcze więcej.
- Na kolejnym spróbuj pobiec. - Przestań.
A pani najbardziej ekscytująca rzecz?
Wczoraj po raz pierwszy spróbowałam „pa-pa-jej”.
Bardzo egzotycznie. Prawda?
Wy dwoje. Jakie jest wasze ekscytujące osiągnięcie.
Nie mam nic do powiedzenia, ale brawo dla was.
Na pewno coś się znajdzie.
No dawaj.
No dobrze. Jestem astronautką.
Poleciałam na Księżyc
i spacerowałam po jego powierzchni.
Takie rzeczy.
Spoko.
Nie klaszczemy?
Nie musisz zmyślać.
To brzmi niewiarygodnie, ale poleciałam na Księżyc.
Nie kłamie.
Była na Księżycu. Pierwsza czarna kobieta na Księżycu.
To nie tak porywające jak jedzenie „pa-pa-jesz”.
Chyba nie wszyscy rozumieją. Jeśli mogę.
Ta kobieta jest bohaterką.
Od dziś będziecie opowiadać o tym,
że siedzieliście obok kobiety, która była na Księżycu.
Brawo.
Tak. Bohaterka.
To było miłe.
A co pan zrobił?
Zostałem wybrany najlepszym konsultantem ds. mediów w 2018 roku.
- Nieźle. - Dziękuję.
Słabsze te brawa. W porządku.
Mogę zrobić influencera z każdego w niecałe dwa tygodnie.
Jeszcze jedna runda braw.
Nie. To może pan zrobić dla innych.
Co pan zrobił?
Dla siebie?
No tak.
Kiedyś skoczyłem z dachu do basenu sąsiada.
Brawo! To odważniejsze, niż myślisz.
SIŁY KOSMICZNE USA
Proszę to włożyć. Świetnie.
Świetnie.
Nie będę tego trzymał.
- Jest pan naukowcem. - Tak, ale nie Muppetem.
On się zgodził.
To Muppet.
Jest tu Naird? Gdzie on jest?
Boże. Zgubiłem dowódcę.
Uspokój się. Gdzie go ostatnio widziałeś?
Chodziłem mu po plecach, wkurzył się
i poszedł do toalety, ale go tam nie ma.
Mark? Czy to ty?
Nic ci nie… Gdzie jesteś?
Jestem…
Brzmi, jakby powiedział „Hawaje”.
Jest na Hawajach. Zasłużył pan na to.
Mark, zostań tam, gdzie jesteś. Znajdziemy cię.
Leć.
Jak się nabawiłem kamicy nerkowej?
Może to zła dieta, ale najczęstszą przyczyną jest stres.
To nie stres. Jem stres na śniadanie.
I ogromne porcje mięsa. Jest też w trakcie rozwodu.
Nie o to chodzi.
Gdybyś nie był tak spięty,
nie miałbyś głazu w moczowodzie.
Co teraz, doktorze?
Zwykle pije się dużo płynów i wydala kamień.
W pana przypadku kamień jest niezwykle duży.
Musimy zrobić ureteroskopię, która może być bardzo bolesna.
No dobrze.
Gorąco polecam zastrzyk z morfiną.
Nie. Nie biorę morfiny.
Weź morfinę, Mark.
Nie, morfina jest dla dzieci.
Ja wezmę trochę tego nektaru nirwany.
Nie słyszę szumu liści.
Staram się. Nie jestem wiatrem.
Boże. Tęsknię za drzewami.
Mogę przestać? Zmęczyłam się.
Tak. Dobrze.
Dziękuję, że to dla mnie zrobiłaś.
Już nie mam ochoty się zabijać.
Wszystko dzięki tobie, Erin.
Ale chciałeś to zrobić?
Już nie.
Ale coś ci powiem. Jesteś ważna.
Ziemia jest ważna.
Znajdź czas, by przytulić drzewo,
zanurzyć stopę w jeziorze.
Obiecujesz?
Dobrze.
Muszę wracać do pracy.
Erin?
Coś ci powiem.
Tutaj
łzy dryfują.
Jak małe globusy.
Tak samo słone jak morze.
Tęsknię za tobą, Ziemio.
Powinienem złapać tę łzę,
zanim wyczerpie zasoby i się uduszę.
Pa!
Szukam moczowodu.
Oto i on. Jedziemy.
O rany. To droga moczowa generała?
Drogi, tak. Proszę nie dotykać monitora
tłustymi palcami.
Chcę to zobaczyć.
Brad, udostępnij mi ekran swojego telefonu.
No dobrze.
Działa.
Nie. Dokąd to wysyłasz?
- Dalej, stary. - A to co?
Jakby twój ojciec krzyczał. Czy to jest to, co myślę?
Kamień nerkowy przedostaje się przez układ moczowy.
Dalej. Nic tu nie ma!
Ja widzę go dobrze.
Nie mogę patrzeć. To najgorszy koszmar każdego faceta.
Co się dzieje?
Adrian, trzymaj mnie za rękę!
- Już prawie koniec! - Dawaj, tato!
Już blisko.
Wychodzi.
- Boże. - Ulżyło mi.
Wszystko w porządku?
Mogę go zobaczyć?
Halo?
Doktorze Chan. Tu Catherine ze SpaceX.
Chętnie pana zatrudnimy.
Naprawdę?
Świetnie. Dzwoniła pani do dra Mallory'ego?
Nie, oferujemy pracę tylko panu.
Czujemy, że pana energia lepiej pasuje do naszego biura.
Dobrze.
- Mogę oddzwonić? - Tak.
O cholera.
Zróbmy to zdjęcie.
Sąsiąd z tyłu.
Dobra, wszyscy czujni, patrzymy w obiektyw.
Myślimy o naszej ulubionej konstelacji. Na trzy. Raz, dwa, trzy.
SIŁY KOSMICZNE
CZY SĄ WARTE TYCH KOSZTÓW?
Napisy: Paulina Korzeniewska