SERIAL NETFLIX
- Cześć. - Hej.
Jak kolacja?
Było fajnie. Jerome gotował, Adrian pokazywał nam…
Doktor Mallory?
Kazał mi mówić do siebie Adrian.
Pokazywał nam albumy z Afryki.
- Wiedziałeś, że mieszkał w 11 krajach? - Nie.
Jest super.
Oglądaliśmy Ostatni taniec.
Piliśmy yerba mate. Jest jak zielona herbata, ale fajniejsza.
No wiesz. Wiesz, co jest naprawdę dziwne?
Dennis Rodman i Madonna byli parą. Wiedziałeś?
- O tym wiedziałem. - Dziwne.
Moment. Chodź do mnie.
Miałaś wrócić wcześniej, żeby przygotować się do rozmowy.
- Tak. Rozmowa. - W college'u Kolorado.
To poważna sprawa. Potraktuj to poważnie.
Traktuję to poważnie.
Idź na górę i połóż się.
Musisz być w formie, żebyś zmiażdżyła ich rano.
- Dobra. - Bo tak właśnie będzie.
- Spróbuję. - Nie próbuj, tylko zrób.
Kochanie? Chodź tu.
Chcę to usłyszeć. „Zmiażdżę ich”.
- Zmiażdżę ich. - Nie słyszę.
Zmiażdżę ich!
Dobra. Powiedz to sto razy, zanim pójdziesz spać.
Dobrze.
- Zmiażdżę ich. - Jeden.
- Zmiażdżę ich. - Dwa.
- Zmiażdżę ich. - Trzy.
Tato, zgadnij, co zrobię jutro? Zmiażdżę ich!
- Jestem dobrym ojcem. - Zmiażdżę.
Wiem, co zrobię.
Nie, wszystko psujesz.
Nie mogę poprowadzić Erin przez proces aplikacyjny.
Bo jestem, no cóż, tutaj.
Przygotowuję ją. Zmiażdży ich.
- Czy aby na pewno? Zmiażdży ich? - Tak.
Oby.
Pilnowałam jej przez 16 lat. Była najlepsza w klasie.
Potem przeniosłeś nas do Wilde Horse i wszystko się posypało.
Wnioskowałeś o wyłączną opiekę.
Dostałeś ją, więc to twoje zadanie.
Mówimy o opiece? Jasne, mam wyłączną opiekę.
Bo tobą opiekują się w więzieniu.
Znowu przyjemna rozmowa staje się nieprzyjazna.
Klasyczny Mark.
Przestań…
Chyba słyszałem Maggie. Jak się masz, Mags?
Cześć! Świetnie. Robię dyplom z księgowości.
A ja mam szczura.
- Doskonale. - Mógłbyś?
Dobra. Pozdrów Louise. Generale, już są.
Muszę lecieć.
Mam spotkanie z producentem energetyków.
- Możemy dokończyć później? - Pewnie. Brzmi poważnie.
No… Dobra.
Co robisz?
Ukrywasz się?
Wiążę but.
Dobra. To bardzo dziwne.
Czemu to dziwne?
Codziennie na całym świecie wiąże się buty.
Jesteś za biurkiem ochrony.
- Niby się przed tobą ukrywam? - Nie wiem.
- Chyba się przeceniasz. - Wcale nie.
To ty jesteś dziwny. Co robisz?
- Zawiążę drugi but. - Mam gdzieś, co robisz.
Zawiąż jeden, dwa albo nie noś butów.
Obchodzą cię jego buty? Nie wierzę, że się tak zachowujesz.
Możesz tu zostać, ile chcesz, stary.
Dzięki.
Będą totalnie… Generał Naird!
To Audrey Haller, dyrektorka marketingu w Mad Buff.
Miło mi. Dzięki za sponsoring tej imprezy.
To najlepszy moment.
Chcecie poszerzyć grupę docelową.
My szukamy fajnej marki, by zdobyć dodatkowe fundusze.
Jak w komedii romantycznej, ale nie ma irytującego przyjaciela.
Zawody Botów Bojowych są bardzo w naszym stylu.
W naszym też.
„Boty” i „bojowe” to tutaj najbardziej popularne słowa.
To i „nauka”.
„Nauka”, „boty” i „bojowe”.
- Właściwie jesteśmy tacy sami. - Nieprawda.
Proszę posłuchać.
Ich hasło to „Mad Buff daje szaloną pewność siebie”.
„Pewność siebie” to fraza, która znamy w wojsku,
ale pewność siebie bez arogancji.
Jestem fanem futbolistów, którzy nie tańczą z radości,
tylko w ciszy celebrują wykonane zadanie.
- Też to lubię. - Tak.
Ale lubię też świętowanie. Uwielbiam je.
Mogliby ciągle robić tak. Nie obchodzi mnie nawet, jaki jest wynik.
Idzie nam wspaniale.
Też macie wrażenie, że latacie? Czuję, jakbym unosił się nad ziemią.
Generał wystąpi w reklamie!
O nie. Nie ma mowy.
Malutka reklama.
- Tylko… - Nie!
Dokładamy 300 000 dolarów.
Trzysta, generale.
Moglibyśmy o tym porozmawiać.
O ile nie muszę mówić i robić niczego,
co naraziłoby dobre imię Sił Kosmicznych i amerykańskiej armii.
- Mały miś obroni dużego. - Nie.
- Ostatni raz. - Do widzenia.
Dziękuję.
Co z tobą? Jesteś pobudzony bardziej niż zwykle.
Wypiłem Mad Buffa. Mam wrażenie, że widzę dźwięki.
Mogę z panem porozmawiać? Proszę mnie wysłuchać.
Nic nie mówiłem.
Przepraszam. Założyłem, że pan odmówi.
A może ta akcja z Mad Buffem nie musi być jednorazowa?
Zróbmy z tego stałą współpracę między Siłami Kosmicznymi a Mad Buffem.
To rozwiązałoby nasze problemy finansowe.
Zgrzytasz zębami. To obrzydliwe.
Nie mogę tego powstrzymać.
Jeśli sekretarz obrony zobaczy, że zebraliśmy fundusze,
jest szansa, że coś dołoży.
Może uda nam się wznowić misję dra Mallory'ego na Marsa.
„Misja doktora Mallory'ego na Marsie”. Słyszy pan?
Misja na Marsa będzie kosztować cztery miliardy dolarów.
To początek. Widzi pan to?
Komandor Lancaster ląduje na Marsie, rozgląda się i mówi:
„Jeden mały krok dla człowieka… Co to jest?
Jeden wielki łyk energetyku numer trzy w kontynentalnych Stanach Zjednoczonych”.
Nie zależy mi na pieniądzach,
ale chętnie pokażę sekretarzowi naszą inicjatywę.
Zajmij się tym.
- Daj znać, czy coś z tego będzie. - Dziękuję.
- Nie! Przestań! - Robi się.
Witajcie, przyszli inżynierowie, na Zawodach Botów Bojowych.
Podopieczni i mentorzy,
przynieście swoje roboty do recepcji, by uzyskać certyfikat i instrukcje.
- Tak. I kolejny A-210. - Proporcje muszą być dokładne.
To Perkusistka z Księżyca Możemy podejść? Dzięki niej gram.
- Chyba nie… - Nie znasz jej?
Znam ją. Oczywiście, że ją znam.
Chodź.
Czy to nie było 2,5?
- 2,4. - Musi być dokładnie.
Pani kapitan, przedstawiam Jill, moją podopieczną.
- Cześć. - Cześć.
- Podoba mi się wasz robot. - Dzięki. Mi też.
Fajny. Sześć gładkich powierzchni. Nieprzepuszczalne pudło.
Chodzi o to, Jill,
by nikogo nie wpuszczać, ukrywając się przed światem
i dezorientując przeciwników.
Nie wiem, Jill. Niektóre rzeczy nie są takie proste.
Ma wiele wewnętrznych cech, o których nic nie wiesz.
Jeśli twój wróg nie zrozumie twojego robota, przegra.
- Ktoś musi przegrać. - Ciekawe kto!
To będzie fajny dzień, Jill.
Pożegnaj się z tą miłą panią.
- Pa. - Pa.
Co to było?
To tylko Boty Bojowe. Wiesz co? Nie twój interes.
Wszystko w porządku?
Nie.
Wygrajmy.
- Nie musisz się martwić. - Dam ciała na tej rozmowie.
- Nie. - Tata mnie zabije.
Też się tak denerwowałeś?
Nigdy nie aplikowałem. Zwerbowano mnie.
Ale nie każdy musi iść na studia.
Erin musi, doktorze. Cześć, kochanie.
Hej.
Gotowa?
Czy Adrian mógłby mi pomóc z rozmową? Udzielić mi moralnego wsparcia?
Normalnie mama by tu była,
ale…
Z chęcią pomogę, jeśli nie masz nic przeciwko.
Jasne. Im więcej osób, tym weselej.
- Zaczynamy. - No dobrze.
Przykładowe pytanie.
Erin, dlaczego chcesz studiować w college'u Kolorado?
Jest na tyle blisko mojego taty, że może mieć na mnie oko
bez zmiany przeznaczenia satelity.
Dobra. Bardzo ładnie.
Prawdziwa odpowiedź brzmiałaby:
„Chcę stworzyć silną bazę naukową
na kolejny stopień naukowy,
która doprowadzi do satysfakcjonującej kariery”.
Albo coś takiego.
Nie muszą to być te słowa, ale możesz ich użyć.
- Mogę się wtrącić? Pracowałem na uczelni. - Oczywiście.
Mam małą sugestię.
Na miejscu Erin powiedziałbym:
„Chcę studiować w college'u Kolorado, by się uczyć.
Odnaleźć swoją drogę”.
Wspaniała rada…
Tylko sama podróż da odpowiedź na to,
dokąd ta droga prowadzi.
Dr Mallory ma dobre intencje,
ale razem z mamą
dużo myśleliśmy o twojej podróży od urodzenia.
Jasne, że tak. Rozumiem.
- Oczywiście. - We dwoje. Jej matka i ja.
- Tak. - Kontynuujmy.
Emanuj pewnością siebie. To najważniejszy czynnik sukcesu.
A jeśli naprawdę się denerwuję?
Nie! Nie denerwuj się.
- Spokojnie! Odpręż się. - Jak mam się odprężyć?
Dobrze.
Teraz jest jeszcze gorzej.
Mogą zapytać, gdzie widzisz się za dziesięć lat.
- Nie wiem! - Nie! Nie mów, że nie wiesz.
- Ty wiesz, gdzie będziesz? - Nie o to chodzi.
- Mark? - Tak?
Gdybym prowadził tę rozmowę,
uznałbym jej odpowiedź za niezwykle szczerą.
Odpowiedź na pytanie brzmi:
„Za cztery lata ukończę tę uczelnię z wyróżnieniem”.
Bum! Rzucam mikrofon.
- Co to jest? - To „dab”.
Dab?
- Mad Buff daje szaloną pewność siebie. - Wymiata pan, lecimy dalej.
- Jeszcze raz? - Tak.
Dziękuję.
Jeszcze pewniej.
Mad Buff daje szaloną pewność siebie. Okej?
Na pewno.
Pewność siebie aż się wylewa. Dalej?
Było trochę głośniej, więc…
Zdecydowanie.
Może pan przyłożyć puszkę bliżej twarzy?
Prawie dotyka mojego policzka.
Proszę docisnąć. Mamy taki mem. „Dociśnij Byka”.
- Nie zrobię tego. - Nie zrobi tego.
Wygląda świetnie. Wygląda jak silny mężczyzna.
Okej, coś z tego wybierzemy.
- Dziękuję. - Dziękuję, generale.
Uwaga, gwiazda idzie.
Proszę to wyłączyć.
Odmawiam zgody na filmowanie.
To rozkaz.
No i już tego nie użyjecie.
Witamy na corocznych Targach Robotyki w Wilde Horse!
Sponsorowane przez Siły Kosmiczne i napój energetyczny Mad Buff.
Jedyny napój, który daje pewność siebie.
W pierwszym pojedynku zabijcie swoje roboty.
Dadzą radę.
Brawa dla Jill i Chana!
I ich przeciwnicy.
To myśliciel, nie śmieszek.
Brawa dla doktora Xylera.
I Douga.
Do dzieła!
Prosto na niego! Tak!
W lewo. Objedź go!
Wsteczny!
Tak! Jeszcze raz! Dalej!
O nie!
- Tak! - Cholera, Doug!
Tak!
Zwyciężają Jill i dr Chan!
- Jesteś do bani, Xyler! - Zamknij się.
Doug, znajdź sobie lepszego mentora.
Erin.
Boże! Co robisz?
Dam ci radę, ale nie słyszałaś jej ode mnie.
Twój ojciec chce dobrze,
ale musisz mówić prosto z serca
i zaufać, że zobaczą,
jak niezwykłą młodą kobietą jesteś.
Przede wszystkim odpręż się.
Tak. Przynajmniej w tym się zgadzacie.
Nie wszystko zależy od tej rozmowy. Właściwie bardzo niewiele.
Jeśli chcesz wyjechać, zanim zaczniesz studia, zrób to.
Znam ludzi, którzy to zrobili.
Ja tak zrobiłem. W czasie tej przerwy widziałem cuda antycznego świata.
- Grecję, Rzym, Egipt. - Fajnie.
Ta podróż była też dla mnie przebudzeniem seksualnym.
Ledwo wystarczało mi na jedzenie i hotel
od Algieru do Królewca.
Wow.
To naprawdę coś. Dziękuję.
- Tak. To było niesamowite. - Na pewno…
Czekaj. Utknąłem.
Erin! Mój sweter!
Chyba kupię coś z automatu.
Mark, to ty?
Może chipsy serowe.
Mark, pomożesz mi się stąd wydostać?
Mark.
Nie rób tego.
- O rety. Smakowicie wyglądają. - Mark.
- Pycha.
Mark.
Siri, zadzwoń do doktora Chana.
Witamy w finale!
Nasi zawodnicy to moje dwie ulubione osoby na ZIemi.
Ze śnieżnego Honolulu, kapitan Angela Ali!
A z egzotycznego raju, jakim jest północnowschodnie Ohio,
dr Chan!
To wszystko dzięki Mad Buff.
Rozkosz w każdym łyku.
Ich podopieczne to Jill coś tam i Rowan.
Na mój znak…
zaczynamy!
Wal prosto. Rozwalimy ich.
Dasz radę. Dalej!
Z czego się tak cieszy?
Wie, że beze mnie nie poleciałaby na Księżyc.
To nie czas ani miejsce.
Dawaj tę żałosną skrzynkę.
Nie wierzę, że to robisz. Chcesz wojny?
Umiesz łamać serca, spróbuj złamać to.
Co? Wiedziałeś, co się dzieje. Od początku byłam z tobą szczera.
Nawet nie wiesz, czego chcesz. To ty za mną latałaś.
No i co? A potem ty za mną.
To niedorzeczne. Z nikim nie było mi tak dobrze.
- Naprawdę? - Doktorze, to pułapka!
Brad! To faul!
To rażący faul. Zrób coś.
Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem…
- Nie! To nie koniec. - …pięć, cztery, trzy…
- To nie może być koniec! - …dwa, jeden, koniec!
Nie!
Angela nigdy nie przyjmie go z powrotem!
Udało się!
Mamy zwycięzcę!
Główna nagroda trafia do drużyny Cube.
A trofeum wręczy
największy BILF Instagrama, Mad Buffy!
Przemoc robotów
Lubią walczyć Ale dlaczego nie potrafią kochać?
Nie, dam radę. Pokaż na ekranie.
Paula. Proszę bardzo. Dzień dobry.
Witaj. Tu profesor Yaffe.
Dzień dobry.
Chciałem ci życzyć powodzenia.
Nie wiedziałem, że rozmowa już trwa. Przepraszam. Jestem dr Mallory.
Erin jest stażystką w dziale naukowym Sił Kosmicznych.
Bardzo inteligentna młoda kobieta. Wyjątkowo.
Zostawimy cię.
Chciałem życzyć powodzenia. Powodzenia, Erin.
To twoi rodzice?
O nie. Nie mam trzech ojców.
To nie byłby problem.
College Kolorado to inkluzywna uczelnia.
- W porządku. - To miłe.
Mam tylko jednego tatę.
- To mój tata. - Dzień dobry.
Generał Naird. Dowódca Sił Kosmicznych.
Ci dwaj to moi przyjaciele.
Jestem jak rodzina. Nie łączą nas więzy krwi, ale duszy.
Stresujesz ją. Dziękuję.
Tak.
- Przepraszam. - Przepraszam.
Miło cię poznać.
Chciałabym się czegoś od tobie dowiedzieć.
Co każdy powinien o tobie wiedzieć?
Co za niewiarygodny dzień.
Spójrzcie na nich, ale zwycięska ekipa może być tylko jedna.
Brawa dla Rowan Martin i kapitan Angeli Ali!
Dziękuję. Moje!
Dzięki.
To lepsze niż lot na Księżyc.
Mogę potrzymać puchar?
Przepraszam. Tak.
- Co z tobą i doktorem Chanem? - Nic. Nie bądź wścibska.
Ja przyjaźnię się z moimi byłymi.
Co tak długo?
Może to i dobrze. Rozgadała się, rozmowa się klei.
Nie jest gadatliwa.
Wczoraj przy kolacji chętnie mówiła.
Naprawdę?
Tak, ale łatwiej im się otworzyć
przed dorosłym, który nie jest ich rodzicem.
Chyba tak.
Cześć. Jak było?
Możesz skreślić z listy college Kolorado.
Co się stało, do cholery?
Wiesz co? Znam tam kogoś. Zadzwonię.
To może się udać, Scarapiducci.
Chcę, żeby się udało.
Spójrz na to.
Zmontowaliśmy krótką reklamę. Spodoba ci się.
Nie mogę się doczekać.
Co zrobisz, gdy przyjdą po ciebie mordercze roboty?
Mad Buff!
- Mad Buff daje szaloną pewność siebie. - Więcej energii!
- Pewność siebie. - Kofeiny!
- Pewność siebie. - Ekstra dawka…
Pewność siebie.
Doprowadzi cię do szaleństwa!
Jak bardzo ci się podoba?
Ron, tu Adrian Mallory.
Dzwonię w sprawie rozmowy Erin.
Zapytałem dyskretnie profesor Yaffe, jak prosiłeś.
Jak bardzo źle jej poszło?
Co powiedziała?
Powiedziała, cytuję:
„Najlepszy pokaz charakteru i pewności siebie,
jaki widziałam na rozmowie od 35 lat”.
- Naprawdę? - Naprawdę?
Tak.
Jak często osoba w jej wieku mówi, że będzie aplikować na studia dopiero,
gdy będzie na to gotowa?
Bardzo mądre i samoświadome.
Rozumiem.
Ktoś taki odniesie sukces w życiu bez względu na to, co zrobi.
A niech mnie.
- Proszę. Moje gratulacje. - Dziękuję.
Chcesz kulkę waniliowych?
Mam ci przynieść łyżkę?
Przypomina mi ciasto truskawkowe.
Tak. To dobry pomysł.
Mogę z panem porozmawiać?
- Jasne. - Doprowadzi cię do szaleństwa!
Słodki Jezu.
Co za gówno.
Wiem. Chcą to wypuścić jako reklamę.
- Nie. - Nie zgodziłbym się.
Nie zgodziłem się. To moja wersja.
Siły Kosmiczne Stanów Zjednoczonych
i ich szczodrzy partnerzy
pozdrawiają przyszłych naukowców,
astronautów i inżynierów.
Bohaterów jutra.
Podoba mi się to.
Ale zakładam, że to zaszkodzi współpracy z Mad Buffem.
To nie współpraca dla nas.
Jestem z ciebie dumny, Anthony.
Dziękuję.
To wiele znaczy, duży misiu.
Przesadziłem. Przepraszam.
Ten jeden raz.
Proszę.
Dzięki.
Wszystko będzie dobrze.
Wiem, że chciał pan wygrać, ale drugie miejsce też jest niezłe.
Tak. Wiem.
- Hej, bączku. - Hej.
Banana split?
Myślałam, że stać nas tylko na czekoladę i wanilię.
Miałam dobry dzień na giełdzie, więc dałam Bradowi kilkaset dolców.
Napisy: Paulina Korzeniewska