SERIAL NETFLIX
Jeśli istnieje życie pozaziemskie,
- myślisz, że nas polubią? - Nie wiem.
Moją żonę porwali w podróży służbowej.
- Musiała uprawiać seks z szefem. - Wiem.
Dzień dobry.
Za chwilę otrzymam szczegółowe informacje na temat naszej roli w misji „Europa”.
Panie i panowie, wracamy do gry!
Generale, nawet pan nie wie, ile to dla mnie znaczy.
Europa to mój ulubiony księżyc Jowisza. Może znajdziemy istoty pozaziemskie!
- Oby równanie Drake'a było trafne. - Oby też lubiły Drake'a.
Zaczynamy.
Panie sekretarzu.
Naird, naciskał pan i naciskał,
aż wykorzystał pan wszystkie przysługi w Waszyngtonie i…
Tak?
Macie to.
Nie chciałem dramatyzować.
Połykałem miętówkę.
Macie część projektu „Europa”.
Super!
Świetna wiadomość, panie sekretarzu.
Chciałbym podzielić się tym z zespołem. Pokażę pana na dużym ekranie.
Na pewno chce pan to zrobić przed całą ekipą?
No dobrze. Dzień dobry.
Właściwie to NASA zajmie się większością projektu Europa.
Co?
W ogóle by was w nim nie było, gdyby nie kongresmen Bob White z Oklahomy.
Jest w Kongresie od początku programu kosmicznego.
Boże. To był rok 1952.
Niech go Bóg błogosławi. Nasz zagorzały obrońca.
Jest 103-latkiem.
Dziarskim.
Macie przygotować
prezentację w PowerPoincie na temat obrony astronautów.
W PowerPoincie?
Obrony przed kim?
To międzynarodowe przedsięwzięcie angażujące praktycznie każdy kraj.
Obrony przed formami życia, które możemy napotkać.
Załoga musi być gotowe na ich zabicie.
Nie widzę waszych twarzy,
ale zakładam, że wyglądacie na wkurzonych.
Kongresmen White ma obsesję na punkcie inwazji kosmitów,
a my spełniamy jego życzenie,
które może być jego ostatnim.
Jest bardzo mało prawdopodobne, że spotkacie kosmitów.
A jeszcze mniej prawdopodobne, że będą wrogo nastawieni.
Ale ten wkład może być kluczowy.
Nie dam rady.
Nasz wkład jest niezwykle ważny
czy niezwykle nieważny?
Nieważny.
Z drugiej strony, dla was to bardzo ważne,
bo jak kiepsko wam pójdzie, macie przesrane.
Tak się kończy telekonferencję.
No dobrze.
Przynajmniej
jesteśmy częścią projektu „Europa”.
Haniebną i nieistotną częścią.
Nie ma małych zadań, Adrianie.
Są, a my mamy najmniejsze.
Rany. Co się właśnie stało?
O nie. Przepraszam. To był twój pierwszy raz?
- Drugi z tobą, więc… - Czyli twój drugi raz.
- Co najmniej trzeci. - Dobrze.
O co chodzi z nami?
Co robimy?
Odezwałaś się znienacka o trzeciej nad ranem.
Próbuję się dowiedzieć, co nas łączy.
No wiesz, to.
Dzięki za wyjaśnienie.
Dobrze.
W tej chwili tylko na tyle mam przepustowość. Może być?
- Przepustowość? - Tak.
Mówi nienaukowczyni?
Wiem, co to znaczy,
ale może ty mi wyjaśnisz, co znaczy przepustowość.
Boże.
Co robisz?
Sprzątam mieszkanie.
Potem zamówię buty do biegania
i zapłacę rachunki.
- Teraz będę grać na perkusji. - O czwartej rano?
Niesamowite, co można osiągnąć, jeśli wyeliminuje się sen.
Możemy o tym porozmawiać?
Angela!
Cicho!
Ochrona życia ludzi jest kluczowa dla powodzenia misji „Europa”.
W razie mało prawdopodobnego, ale możliwego, kontaktu z obcymi
musimy być gotowi na reakcję.
Przerwę panu.
- Co? - Może to pomoże.
Proszę powiedzieć, co to za misja. Jak przyjacielowi.
By chronić naszych astronautów przed wrogimi obcymi.
Niesamowite. To było genialne.
Proszę powiedzieć to, co powiedział pan mi.
- W mało… - Nie.
- Ten głos nie przejdzie. - Jaki głos?
„Generał przemawia do grupy”.
Co?
Ma pan dziwny,
sztuczny tembr głosu, gdy mówi pan do grupy.
To niedorzeczne.
No tak. Ma pan rację.
Może jestem idiotą. Jeszcze raz. Proszę.
W mało prawdopodobnym, ale możliwym, przypadku kontaktu z wrogim obcym…
- Dobra. - To niedorzeczne.
No tak. Ma pan rację.
Może jestem idiotą. Jeszcze raz. Proszę.
W mało prawdopodobnym, ale możliwym, przypadku kontaktu…
Kurwa.
Te tutaj są w porządku alfabetycznym,
więc znajdź literę, zdejmij to, odłóż na stos i już.
Uważaj na palec. Jest ostry.
To może być najważniejsza część twojej pracy.
Parzenie tacie kawy?
„Parzenie tacie kawy”. To coś więcej, Erin.
To utrzymanie u niego odpowiedniego poziomu kofeiny.
Nie może być ani roztrzęsiony, ani ospały.
No tak.
- Żeby mógł podejmować dobre decyzje. - Żeby nie był na mnie zły.
Bierzemy filtr. Rozwijamy go.
Mówi, że nie ma przepustowości.
Nie mogła powiedzieć: „Nie jesteś dla mnie dość dobry”.
Nie chodzi o ciebie.
Myślałem, że byłoby wspaniale być zabawką seksualną.
Kto by tego nie chciał?
Ale wiesz, czego ci nie mówią? To nie takie proste.
Myślałeś, żeby powiedzieć jej, co czujesz?
Próbowałem, ale nie jestem w tym dobry.
Boże! Jesteś wspaniały, Chan.
Spójrz na mnie. Jesteś wspaniały.
Widzę w tobie pięknego Adonisa.
Widzę kogoś tak mądrego,
że boję się odezwać, żeby nie wyjść na głupka.
Widzę troskliwego, wrażliwego naukowca.
To właśnie widzę.
Gdy to mówisz, brzmię atrakcyjnie.
No i?
Powiesz jej to?
Co mam zrobić?
Powiedz, że jestem wspaniały, przystojny. Jak przed chwilą.
- Mam być twoim hypemanem? - Byłoby super!
Nie mogę. Próbowałem w liceum. Zawsze daję ciała.
Nie chcesz tego.
Przepraszam. Przesadziłem.
To prawda.
- To było dziwne. - Masakra.
- Nie musisz tego robić. - Dziękuję.
Sporo nuggetsów, co?
Nie…
- Zrobię to. - Tak?
- Tak. - Naprawdę?
Zajmę się tym.
- Serio? - Mówię poważnie.
Boże. Jesteś najlepszy!
Proszę bardzo.
Dzięki, skarbie.
I jak?
Dobra.
Zadam ci pytanie.
Mogłaś odbyć staż u każdego.
Dlaczego wybrałaś Brada?
Nie wiem.
No bo…
wszyscy mnie tu onieśmielają.
To naukowcy, astronauci i żołnierze.
Kosmonauci.
Nieważne. Brad wydawał się dobrym początkiem.
Zawsze mówisz, że nie ma małych zadań.
Oboje wiemy, że to bzdura.
Nie powinniśmy najpierw porozumieć się z obcymi, zanim ich zabijemy?
Jak się ma moja grupa geniuszy? Co macie do tej pory?
No dobra. Na tej podstawie
możemy ich zastrzelić albo wybielić na śmierć.
Wiem, że nie jesteście fanami tej misji,
ale dajcie spokój.
Potrzebujemy czegoś lepszego.
Możemy ich zanudzić na śmierć prezentacją o zabijaniu obcych.
Czasem wszyscy musimy robić rzeczy,
których nie chcemy.
To przemowa motywacyjna?
Nie każda praca jest atrakcyjna, ale każdą warto dobrze wykonać.
Mój tata mawiał: „Wynieś śmieci.
Ale nie tylko je wynieś. Wyrzuć je do kosza.
Nie tylko je wyrzuć. Wepchnij je na dno.
Ale nie tylko. Musisz też zamknąć klapę, Mark.
Musisz zatrzasnąć wieko, żeby w koszu nie buszowały zwierzęta”.
Był mądrym człowiekiem.
Mógłby zapytać, o jakich obcych mówimy.
„Czy to kosmita z twardą skorupą żółwia?
A jeśli tak, jakiego kalibru użyjemy, by przebić tę skorupę?”
Jakiegokolwiek?
Żółwie skorupy nie są kuloodporne.
Słuchajcie, zróbcie coś dla mnie
i spróbujcie wymyślić jakieś kreatywne sposoby, by coś zabić.
- Dziękuję. - Zrozumiano.
- Pogadamy? - Nie oddam ci miejsca parkingowego.
- O Chanie. - Nic mu nie jest?
Boże. Jeśli cię to martwi, pójdzie super. Chodźmy.
Chan ma się dobrze.
Mam na myśli, że czuje się super,
ale też, że super wygląda…
- Nie podoba mi się to. - Oczywiście. Spójrz.
- Oto i on. - Co?
Wow!
Wiedziałaś, że w wieku dziesięciu lat Chan był mistrzem tenisa stołowego?
Nie wiedziałam.
A wiedziałaś, że jest bardzo wrażliwy i troszczy się o ludzi?
Jeśli tak traktuje szczura,
wyobraź sobie, jak traktuje partnerkę. Może ciebie.
Tony, to głupie.
Zapłacił ci? Namówił cię do tego?
- Robię to pro bono. - Jestem zaskoczona.
- Wiem. Jest niesamowity, co? - Nie. Tobą.
Zawsze uważałam cię za egocentrycznego manipulatora
i kłamcę bez duszy.
Wow.
To forma sztuki. Dziękuję.
Co ty na to? Ustawić was na randkę?
Przysięgam, że gdy się spotkacie, poczujesz to, co ja teraz.
Nie. Nie wiem. Nie chodzi o Chana.
Pogadajmy o tym. Jeśli nie o Chana, to o co?
Muszę się napić.
Zobacz.
To sztuczka, której nauczyłam się w liceum.
Dobra. Za co pijemy?
Za Chana.
Może sam się z nim umów.
Może powinienem. Nie mam nikogo innego.
Niemożliwe. Znasz masę ludzi.
W tym telefonie musi być ktoś wart uwagi.
- Nie dotykaj. - Co?
Nie przeglądaj mi telefonu.
Nie zrobię nic złego.
Nikt do niego nigdy nie zaglądał.
Mogę? Proszę? Uspokój się.
Kogo tu mamy? Zobaczmy.
Zaraz. „Złe czasy w Reno”.
„Za bardzo lubi jazz”.
Dwie osoby zapisane jako „Fuj” i „Ojej”. Kto to?
Ten system nie ma wad. Dodaję ludziom opisy.
Łatwiejsze niż zapamiętywanie imion.
- Jaki ja mam opis? - Nieważne. Tylko imię…
Chcę zobaczyć.
No tak. Jesteś bohaterką.
Bądźmy szczerzy. Co jest nie tak z Chanem?
Nic. Chan jest świetny. Naprawdę.
Lubię się z nim spotykać.
Nie jestem gotowa na poważny związek.
Jeśli wysyła skrzydłowego, postradał zmysły.
Jest gotowy na związek, więc jeśli ty nie jesteś…
Nie.
…nie powinniście ze sobą sypiać.
To wspaniały, delikatny ptaszek.
No tak.
Nie. Masz całkowitą rację. To mnie tylko rozprasza.
Cóż. Koniec z Chanem.
W porządku.
- Powiesz mu? - Nie. Ja mam mu powiedzieć?
- Tak. - Nie chcę.
Doktorze, proszę spojrzeć na coś na moim komputerze.
Potrzebuję naukowej opinii.
Czy to coś znaczy?
Ten gatunek bakterii
zachowuje się bardzo nietypowo.
Proszę go poobserwować,
by zauważyć, czy ma jakieś ślady…
Jezu!
Cholera!
Mam was, suki!
Mam was!
Tak się to robiło w latach 70. ma MIT.
Proste, ale skuteczne.
- Niezłe. - Dopalacz morale za darmo.
Nie ma za co.
- Boże! - Zacznijmy te igrzyska.
Jezu, nie!
Upuszczasz i przycinasz.
Robicie postępy w prezentacji o obronie przed obcymi?
Tak jest. Nasi najlepsi ludzie nad tym pracują.
Co tam się dzieje, Naird? To materiał wybuchowy z mentosa?
Oddzwonię.
Co za bałagan tam u pana.
Kto za to odpowiada?
Chyba nie rozumiesz procesu twórczego.
Zabawa jest kluczowa dla kreatywności.
Nie. Wy nie rozumiecie.
Jest duża różnica między kreatywnością a durnymi wygłupami.
Przez durne wygłupy ludzie, którzy pracują w agencjach rządowych, tracą pracę,
a agencje rządowe przechodzą pod skrzydła innych agencji rządowych.
Myślałem, że to zabawne.
Zabawne?
Wiesz, co jest zabawne?
Kiedy ktoś ma lody na brodzie i o tym nie wie.
Zwierzęta jeżdżące na innych zwierzętach!
Głupkowate miny!
Ktoś oberwał w krocze!
Pies w spodniach!
Albo pies, który próbuje zjeść masło orzechowe!
To jest humor!
Tato, to był tylko żart.
Tak, ze mnie.
I ze Stanów Zjednoczonych.
Ojej.
Brzmi, jakby był szczerze zraniony.
Chyba przesadziliśmy.
Może przyłóżmy się do podręcznika o mordowaniu Marsjan.
Koniec z wygłupami.
Doktorze, proszę zostawić to tutaj. Nie chce, by mu przeszkadzać.
Wciąż wkurzony?
PowerPoint gotowy.
Proszę, szefie.
Nieźle.
Staż u Brada?
To bohaterski, ale lekkomyślny wybór.
Co twój tata sądził o prezentacji?
A, to. Nie dokończył jej.
Wyszedł zdenerwowany. Mówił, że idzie do piwnicy szóstej.
Piwnica szósta? Co tam jest?
- Nie mam pojęcia. - Tam się dąsa?
Nie wiem. To mój pierwszy dzień.
Ale nic mu nie jest?
Wydawał się zdenerwowany.
Nie wiem. Nie chciał o tym rozmawiać.
- Skąd to masz? - Wyjęłam z szuflady taty.
SB6.
Kto by pomyślał.
Kto przeprowadzi przeprosiny?
To moje zadanie.
Co jest, kurwa?
Co jest pod tym prześcieradłem?
Pojęcia nie mam.
Czy to ręka z płetwą?
O Boże.
Porusza się.
Boże! Mark, uważaj!
- Nie! - Mark, uderz go!
Skurwysyny.
Mamy was!
Świetnie. Brawo!
Ale mieliście miny!
Wiedziałaś o tym?
Nabraliście się? Chciałem, żeby narastało napięcie.
Angela jest kobietą żądną przygód i wolnym duchem.
I oczywiście jest bohaterką.
A bohaterowie mają dużo na głowie.
Wiem. Już mi się podoba. Czemu mi to mówisz?
Poprosiłeś mnie, żebym z nią o was pogadał.
- Tak. I? - Pogadałem.
Uznaliśmy, że to nie najlepszy moment, żebyście się spotykali.
Co? Prosiłem, żebyś był moim skrzydłowym. W ten sposób mi pomagasz?
Pomagam. Nie chcę, żebyś cierpiał.
Oto moja propozycja.
To koniec.
Co?
Kazała ci ze mną zerwać?
Tak, ale to z nią jest problem.
- Spotyka się z kimś? - Oczywiście, że nie.
Nie zrobiłaby ci tego.
- To o co chodzi? - Nie może być teraz w związku.
Ja też nie muszę być w związku.
- Może być cokolwiek. - Chan.
Powiedz jej. Nie przeszkadza mi to.
Naprawdę nie przeszkadza ci, że nie jesteście w związku?
I tylko sypiacie ze sobą?
Wszystko w porządku? Chcesz jogurt?
- Tak. - Jesteś dużym chłopcem.
Kupmy jogurt dla dużych chłopców. Wszystko będzie dobrze.
Czapki z głów.
To był doskonały żart.
Całkowicie przekonujący.
Potrafię być zabawny.
Miałeś rację.
Czasem zespół potrzebuje trochę wygłupów.
Dziękuję.
I ja tobie.
- Kto to zrobił? - Co?
Piękne. Kto to zrobił?
Uwaga.
Chciałbym poinformować, że otrzymałem
papiery rozwodowe.
Jestem zdruzgotany,
bo najwyraźniej żona mnie opuszcza,
to koniec.
PODPISZ TUTAJ
- Mark… - Będę samotnym ojcem. O nie!
Co ja teraz zrobię?
Umrę w samotności.
Gratulacje dla wszystkich za świetną robotę.
Pokaż mi to szatańskie dzieło.
Spójrz.
Wow!
Dbałość o szczegóły…
Cóż…
Foka Kolorado jest…
całkiem dokładna.
Wygląda bardzo realistycznie.
Boże!
Boże, Adrian!
Boże!
To się dzieje naprawdę!
Boże, co ja zrobię?
Napisy: Paulina Korzeniewska