NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Czterogwiazdkowy generał. Najwyższa ranga w amerykańskim wojsku.
Odpowiadasz tylko przed sekretarzem obrony i prezydentem.
Gratuluję, generale Naird.
Dziękuję.
Zawsze chciałem dowodzić siłami zbrojnymi.
Byłem na celowniku, dosłownie i w przenośni,
ale nie poddałem się.
No dobra.
Mój stary dowódca mówił, że największym atutem F-35,
a to samolot wart 100 milionów,
jest jego pilot.
Kiedy byłem… Streszczam się.
Mógłbym mówić dalej.
Żałuję tylko…
że moi rodzice nie mogą tego zobaczyć.
Ale nie zdążyli kupić biletów na samolot.
Maggie, Erin, to zwycięstwo rodziny Nairdów.
- Jestem z ciebie dumna. - Dzięki.
Nie rozumiem.
Tato, gdy dostałeś trzecią gwiazdkę, mieliśmy setkę gości i zespół.
Teraz mamy inny rząd.
Jest nieco chaotyczny.
Dom dowódcy Sił Powietrznych w Arlington jest piękny i ma służbę.
Dziękuję.
Jestem z ciebie taka dumna.
- Dzięki. - Generale.
Posiedzenie sztabu za pięć minut.
Kick.
Spadaj, Naird. To dla czterech gwiazdek.
Takich jak ja.
Nie mówili ci? Czy zapomniałeś?
Tak jak zapomniałeś o przetargu na AT-6B?
O czym? Że nosisz kiecki?
Już to wiedziałem.
Stereotypy płciowe.
Obraźliwe i staromodne. Tak jak ty.
Już nie muszę tego słuchać.
Powodzenia na emeryturze.
Mówię to prześmiewczo,
bo jesteś oszustem, kobieciarzem i nienawidzę cię.
Ale mi ulżyło.
Dziękuję za przybycie. Prezydent ma pomysł.
Za pięć minut napisze o tym tweeta. Oby wam się spodobał.
Powitajmy nowego czterogwiazdkowego generała,
Marka Nairda, dotąd zastępcę dowódcy Sił Powietrznych.
Świetnie się spisywał przez całą swoją karierę.
- Internet… - Przepraszam.
Czemu Kick wciąż tu jest?
Internet, w tym Twitter,
wykorzystuje satelity narażone na ataki.
Prezydent chce pełnej dominacji w kosmosie.
Buty na Księżycu do 2024 roku.
W tym celu tworzy nowy rodzaj sił zbrojnych.
Siły Kosmiczne.
Podległe Markowi.
Słucham?
Ściśle współpracujące z Siłami Powietrznymi Kicka.
Żartujesz sobie.
Nie. To jego słowa.
Buty na Księżycu w 2024 roku.
Właściwie to „fiuty na Księżycu”, ale to chyba literówka.
To bzdura. Kosmos jest częścią powietrza.
Naird pracuje dla mnie.
Chwila. W kosmosie nie ma powietrza.
Ani wody, admirale. Pani zdanie się nie liczy.
Dawniej Siły Powietrzne były częścią armii.
Chętnie wchłonąłbym was obu.
Skoro nie ma powietrza ani wody,
to co tam jest i dlaczego nie słyszą tam twojego krzyku?
Przynajmniej Straż Wybrzeża nie będzie w ogonie.
- Jesteście w ogonie. - O tak.
Jesteście za Armią Zbawienia.
Jak sobie z tym radzisz?
Wiem, że chciałeś Siły Powietrzne, a nie jesteś elastyczny.
Mogę być elastyczny. Na rozkaz.
Przyznam, że trochę się rozczarowałem.
Ale potem zobaczyłem portret
Johna Paula Jonesa.
Zacząłem myśleć.
Założyciel Sił Kosmicznych. To będę ja.
To świetna okazja, żeby zbudować coś od podstaw.
Zbudujemy ogromną bazę.
Ceny nieruchomości są takie,
że raczej nie będzie w okolicy.
Na pewno będzie trochę dalej.
Jakieś 3000 kilometrów.
- Jedziemy do Kolorado. - Słucham?
Jest taka stara baza NORAD, która ma spory potencjał.
A Kolorado?
Rozwija się.
Amazon buduje tam nową siedzibę.
Naprawdę?
Nie. Ale poważnie to rozważali.
Będziecie z Erin zachwycone. Nauczycie się jazdy konnej.
To będzie dobry rok.
A w przyszłym roku o tej porze…
możemy mieć buty na Księżycu.
ROK PÓŹNIEJ
RAKIETOWE CIASTKA
WILD HORSE W KOLORADO
Dziś ważny start, co?
Start?
W nowej bazie.
Jakiej bazie?
No tak. To tajemnica.
Gdybym wiedział, zabiłbyś mnie?
KONIEC DROGI
ZAWRÓĆ
- Hej. - Proszę pana.
W bagażniku ktoś jest. Puścić po starcie.
Tak jest.
Co jest, kurwa?
GENERAŁ MARK R. NAIRD
- Dziś start. - Tak.
I obiad z delegacją Kongresu.
Ma pan przemawiać w miejscowym liceum.
Ale mamy nowego pilota,
więc dotrze pan raz-dwa.
Start o 17.00 będzie transmitowany na żywo.
Ma pan czas zacząć od siłowni.
Według kalendarza dziś ćwiczy pan nogi.
Doktor Mallory.
Doktor na pana czeka.
Owszem.
- Prosił, żebym nie mówił. - Dziękuję.
Musimy odwołać start.
Nie.
Senator Schugler, Pitosi
i ta wściekła kongresmenka tu będą.
Odniesiemy sukces albo obetną nam budżet.
Według mnie to nie sukces,
jeśli wart sześć miliardów dolarów sprzęt
rozpadnie się nad Denver.
To się nie stanie.
Nie lubię wykorzystywać pozycji,
ale rozkazuję ci przełożyć start.
Dobrze?
W powietrzu jest za dużo wilgoci.
Wolimy mniej zjonizowane środowisko.
Jesteś cywilnym doradcą.
Zawsze będzie jakieś ryzyko.
Warunki nigdy nie są idealne.
Jutro mają być idealne.
Jutro delegacji tu nie będzie.
- Zatrudniłem cię… - To ja cię zatrudniłem.
…bo myślałem, że twoją zaletą jest to, że słuchasz dobrych rad.
Jeśli ją straciłeś,
poszukamy kogoś innego.
„My”? O kim ty właściwie mówisz?
- Nie masz uprawnień, żeby to wiedzieć. - W tej bazie mogę wszystko.
Przełóż start, mój drogi.
Nie.
- Ponoć odwołaliśmy start. - Wcale nie.
Muszę powiedzieć biolożce.
- Co? - Ma zebrać zagrożone jaszczurki
w promieniu 600 metrów.
Ale Mallory mówił, że przekładamy start.
Nie! Tylko ja mogę tu coś przełożyć.
Tak jest.
Cześć, Jurij.
Jurij tam jest.
- Wiem. - Kazał nic nie mówić.
Dziękuję, Brad.
Masz może miętówki?
Co tu robisz?
Ponoć przełożono start.
To nieprawda, Jurij.
Mów mi Bobby. To dodaje otuchy.
Mogę zobaczyć dane techniczne pompy paliwowej E-16f?
Po co ci to?
Jako obserwator z kraju partnerskiego MSK chcę je poobserwować.
To dziwne.
Waszemu prezydentowi zależy na dobrych relacjach z Rosją.
Spokojnie. Nie jesteśmy Chinami.
Jeśli prezydent chce, żebym coś ci pokazał, da mi znać.
Dobrze.
- Dostaniesz SMS-a z bezpiecznej komórki. - Skąd o niej wiesz?
Nie wiem o komórce.
- Właśnie o niej wspomniałeś. - Nie.
- Tak. Powiedziałeś. - Nie.
Powiedziałeś.
- Nie. - Tak.
Miętówki.
Tu są.
Nie wiem sam, słyszałem, że…
Bardzo zimno jest w kosmosie
POKAŻ BOBBY’EMU, CO CHCE. PREZYDENT.
TEREN ZASTRZEŻONY
Joł.
- Generale. - Może przełożymy Epsilon.
- Czy Szerszeń jest gotowy? - Wątpię.
Na litość. Przekroczyli budżet i harmonogram.
Racja. Powinni coś mieć.
- Właśnie. Idziemy. - Zadzwonię.
- Pan biegnie? - Nie. Nadążaj.
Szerszeń zrobi wrażenie?
Superszybka rakieta niszcząca niszczyciele satelitów?
Na mnie, kurwa, robi.
Wygląda dobrze.
- Tak. - Super.
Bardzo elegancka.
Fajne stateczniki.
Mamy ich dość, żeby zrobić potem kolejny test?
Tak jest.
Dobra, zróbmy to.
- Odpalić. - Przyjąłem.
Jeszcze niegotowa.
- Ile to kosztowało? - Cztery.
- Miliony? - Gimnazja.
Tyle co cztery gimnazja.
Kurwa!
- Biegnie pan! - Nadążaj.
Ponoć testujemy dziś Szerszenia?
Nie.
Sorki, Sheila. Łap jaszczurki.
Fiut Tony tam jest.
- Generale. - Dzień dobry.
Przygotowałem twój codzienny tweet,
spodoba ci się. I to jak. Proszę.
Nie rozumiem.
Nic a nic?
Dobrze.
Dobra.
- Wiesz, że są nowe Gwiezdne wojny? - Tak.
A Wendy’s ma nowego krwistego hamburgera…
Czyli gdybym miał miecz świetlny,
mógłbym przyrządzić…
burgera lepiej.
Trochę to trwało, ale brawo.
- Jaki to ma związek z misją? - Kulturowy.
Nie rozumiem, jak złośliwości wobec hamburgera
mają być kulturowe.
Czy ty rozumiesz,
co jest na szali?
Chcę umieścić buty na Księżycu.
Buty na Księżycu.
Miecz laserowy to zabawka.
To miecz świetlny.
Wiesz, co mówisz? Miecz laserowy!
Chyba skończyliśmy.
- Za stary na to jesteś. - Dobra.
Dostajesz lajki, nabijając się z kont
- pyskatych fast foodów. - Pyskatych.
Czemu wykładam ci teorię ciętej riposty?
Jednym uchem wlatuje, a drugim…
Co powiesz na to?
- Zwalniam cię. - Słucham?
Twoje usługi nie będą już potrzebne.
Zwalniasz mnie za tweeta?
Dlatego mnie zwalniasz? Dobra. Wiesz co?
Ciesz się z 3000 followersów,
na więcej nie masz szans.
- Brad. - Tak?
Dopilnujesz, żeby Tony został zatrzymany do startu
i nie tweetował głupot?
- Jasne. - Dziękuję.
Zabezpiecz telefon.
Wy tak serio? Stójcie.
Siri, wyślij tweeta. Wyślij!
Mam cię.
Nie za nisko?
Lecę bezpiecznie.
Mogę lecieć wyżej.
Jak wolisz.
Ma pan uprawnienia, żeby latać F-35, tak?
Tak, latałem chyba każdym modelem serii F od Tomcata po F-117 Nighthawk.
Bajer, proszę pana.
Jak się nazywasz?
Kapitan Angela Ali.
Jesteś w ROTC?
W OCS. Przeniosłam się.
- Byłam starszą szeregową. - Siły Powietrzne czy Kosmiczne?
Kosmiczne.
Nie używasz pełnej rangi?
Przepraszam.
- Starsza szeregowa kosmitka. - To nie powód do wstydu.
Siły Powietrzne mają lotników, a Kosmiczne kosmitów.
To nie powód do wstydu ani śmiechu.
Tak jest.
Ziemia to jedyna planeta w naszym wszechświecie,
o której wiemy, że podtrzymuje życie.
Pięćdziesiąt lat temu
Amerykanie wylądowali na Księżycu i zrobili to zdjęcie.
Hashtag „bajer”, nie?
Wiecie co, dzieci?
Wracamy.
Ale nie dla nauki.
Nie po jakieś kamyki.
Po terytorium.
Buty na Księżycu!
Buty na Księżycu.
I choć to międzynarodowa misja,
do której wykorzystamy geniuszy z całego świata,
możecie być pewni, że to będą amerykańskie buty.
To znaczy amerykańskie stopy w butach.
Nie wiem, gdzie będą zrobione te buty.
W Meksyku albo w Portugalii.
Prowadzimy przetarg.
Jedno jest pewne.
W tych butach będą nasze stopy.
Maturzyści.
Zaciągając się na czteroletnią służbę jako kosmiczni kadeci,
możecie zarobić na studia do 35 tysięcy dolarów.
Jeśli to nie jest spoko oferta, to nie wiem, co to jest.
To jak?
Będziecie siedzieć
bezczynnie jak idioci?
Czy zaciągniecie się
i sięgniecie gwiazd?
Dziękuję.
Tak!
Dziękuję. Dzięki, że przyszliście.
- Zaciągamy się. - Widzimy się na Księżycu.
- Cześć. - Robaczku.
Potrzebuję 100 dolarów.
Bobby zabiera mnie na koncert na pustyni.
Wykluczone. Dzień dobry.
Tato, wszystko gra. Daj mi forsę.
Nie.
Do widzenia.
Znasz Bobby’ego. Z pracy.
Znam go? Jakiego Bobby’ego?
Telatowicza.
Jurija?
Z nim się widujesz? Jest dziesięć lat starszy.
Jezu Chryste, Erin.
Żegnam. Miłego dnia.
Jest uroczy.
Nie. To zły człowiek.
To nie ja przywiozłam nas na to zadupie.
Nie nazywaj tak tego miasta. To wspaniałe miasto.
I tak pojadę.
Ale bez kasy będę w pełni zależna od Bobby’ego.
Będę musiała robić, co mi każe.
Nie pogrywaj ze mną. To nie zadziała.
Porozmawiam z mamą.
Dzięki, generale.
Dzień dobry.
Jak się masz?
Dobrze.
- Dobrze się odżywiasz? - Tak.
Uprawiam rzodkiewki w donicy.
Mogę je jeść, kiedy chcę.
- Nieźle. - Tak.
I taka strażniczka, Louise,
czasem daje mi jedzenie.
Wyglądasz świetnie.
Tęsknię za tobą. Bardzo.
Mark, spędzę tu dużo czasu.
Więc jeśli potrzebujesz…
towarzystwa…
Nie.
Nie. Jestem twoim mężem.
Tak, ale zrozumiem, jeśli…
Wykluczone. Nie wspominaj o tym więcej.
Proszę.
Co u Erin?
Erin chce iść na koncert na pustyni ze starszym Rosjaninem,
który wyciąga od niej informacje.
Mając 18 lat, popełniasz błędy i wyciągasz wnioski.
Mam ją puścić?
Nie wiem, jak miałbyś ją powstrzymać.
Louise mówi, że jeśli nic nie możesz zrobisz,
równie dobrze możesz się nie opierać.
To dobra koleżanka.
Cóż…
Kurczę, spóźnię się.
Wyląduj obok sklepu.
Nie mogę.
Mam wyznaczone lądowisko.
Jeśli ja ci tak każę, to możesz.
Czeka na mnie delegacja Kongresu.
To tylko sto metrów.
Delegacji nie będzie przeszkadzać minuta opóźnienia.
Grabisz sobie.
Grabisz.
Generale. Na słówko.
- Spóźnię się. - Sprawdziłam to.
Kręgielnia nie zmieści się pod cyklotronem,
chyba że zakrzywiona, a to nie wypali.
Proszę to załatwić, ufam pani.
Jestem Kelly.
STOŁÓWKA OFICERSKA
- Miło, że jesteś. - Przepraszam. Kłopoty z helikopterem.
Co macie dobrego?
Polecam tuńczyka.
Sushi?
Ile płacą za to podatnicy?
To kanapka.
Wiedziałam. To był żart.
I to dobry.
Zawiera ziarno prawdy.
Grabaston z Sił Powietrznych mówi,
że ta baza to strata pieniędzy.
Zapewniam, że wszystko idzie zgodnie z planem.
Epsilon wystartuje o 17.
Epsilon to kosmiczny myśliwiec, tak?
Zgadza się.
W co będzie uzbrojony?
Laser? Broń pulsacyjną?
To chyba coś z Gwiezdnych wojen.
Tak.
Ale gdybym miał działo laserowe,
pewnie przysmażyłbym nim hamburgera z Wendy’s.
Epsilon wyposażono w kinetyczny system dezaktywujący.
Czyli?
Może wystrzelić metalową sieć.
Liczymy, że tą siecią
zdoła splątać wrogie satelity.
Zdetonuje je?
Zaplącze.
Oby to był zajebiście bezbłędny start.
Sześć miliardów na sieć. Kiepska sprawa.
Przepraszam.
Boże. Muszę odebrać.
Tato, wszystko gra?
Twoja mama znowu uciekła.
Nie widzę jej. Pobiegłbym za nią,
ale chyba miałem rano mały zawał.
Czuję się trochę nieswojo.
Tato, czy jest tam opiekun? Podaj mi go.
Jest w drodze. Wkrótce tu będzie.
Co tam z twoją damą?
Wiesz, że moja żona jest w więzieniu.
Wiesz, co wczoraj zrobiłem?
Musiałam wczołgać się pod dom. Coś ciekło.
Nie, tato. Nie rób…
Mamy od tego ludzi, tato.
Nic nie mówiłem. Nikt nie wiedział, że tam jestem.
O Boże.
Proszę, tato, nie wchodź pod dom!
Co tam u ciebie? Jak twoja żona?
Dobrze.
Będziecie świetną parą.
Jest tam opiekun, tato?
- Co robisz poza domem? - Podaj go.
- Wejdź do domu. - Podaj mi go.
Chce z tobą pogadać.
Boże. Nie wiem, co robić.
On powinien być w szpitalu.
Pańska mama poszła gdzieś w koszuli nocnej.
Może mi pan pomóc?
Chciałbym, Jean Baptiste, ale mam urwanie głowy.
Nie pozwól tacie znowu wejść pod dom.
Próbuję. Wie pan, że robi, co chce.
- Nie! - Spytaj…
Nie spuszczaj go z oka. Rozumiesz?
- Tak. - Spytaj o jego żonę.
Co u pańskiej żony?
Boże. Poczekaj, Jean Baptiste.
Brad, skieruj znowu satelitę
- nad Nutley w New Jersey. - Już.
Jest na parkingu przy aptece.
- Napisz, jak będzie w aucie. - Tak. Dziękuję.
SIŁY KOSMICZNE USA
Zawala sprawę, tak jak myślałeś.
To kompletny burdel.
Moja pralnia.
Zgubili mój mundur galowy.
Odwołałem start.
Mallory czeka.
- Miałem nie mówić. - Dziękuję.
- Nie powiedziałem. - Brawo.
Dziękuję.
To decyzja za sześć miliardów. Nie możemy ryzykować.
Dla naukowców to może dużo,
ale w wojsku zwykle ryzykujemy życie.
Zarabiając 50 tysięcy rocznie,
trzeba by pracować 120 000 lat, żeby zarobić 6 miliardów dolarów.
To życiowe zarobki 3000 osób.
Ile razy kraj może zmarnować dorobek całego życia
tysięcy swoich obywateli,
zanim stanie się coś złego?
Ty wciąż o tych osłonach przycisków?
Tysiąc dolarów za plastikową osłonę?
To szaleństwo!
Czyli będziemy gotowi do listopa…
Trzy.
- Dwa. - Kurde.
Jeden…
Przepraszam.
Ile razy mam przepraszać?
Chodź na platformę startową, pokażemy ci.
Wilgotność powinna być poniżej 40%.
Dzisiaj wynosi 54%.
To wpływa na natlenienie i spalanie paliwa.
Paliwo jest precyzyjnie odmierzone.
Jeśli będzie go za mało, rakieta nie dotrze na orbitę.
Skąd jesteś, Chan?
- Z Ohio. - A oryginalnie?
Co to ma wspólnego…?
Sugerujesz, że Chan jest chińskim szpiegiem?
Pan Chan już się wypowiedział.
- Doktor. - Doktor Chan.
Pora na kolejną opinię.
Może ktoś ma odmienne zdanie od narzuconego.
Kto mi powie, czemu powinniśmy dziś wystartować?
Ktokolwiek?
Żebym rozważył wady i zalety?
Nie masz ryzykantów w zespole, Mallory?
- Należy startować. - Świetnie.
I to mówi doktor…
Mów mi Eddie.
- Kurde. - Żaden doktor. Ale chodzę do nich.
Cudownie. Czyli za przełożeniem startu
jestem ja, doktor Chan, doktor Swedberg,
doktor Bohr, doktor Revredesh,
doktor Yamato, doktor Lowenstein,
doktor Washington i doktor Zisk.
Za startem jesteś ty i Eddie.
Masz nazwisko, Eddie?
Wolę nie podawać.
Dobrze.
Chan, co masz za plecami?
To parasol, proszę pana.
Myślał pan, że to miecz samurajski?
Chce pan go sprawdzić?
Nie. Koniec rozmowy.
Czyli przekładamy start?
Nie słyszę cię przez wirniki.
Coś się wydarzy czy nie?
Bo jeśli nie, to bez sensu…
Przepraszam państwa.
Brad…
chcę mieć pięć minut spokoju.
Aruba, Jamajka Och, to będzie bajka
Bermudy, Bahamy Ślicznotko, już ruszamy
Key Largo, Montego Zabawimy się tęgo
Na Jamajce Z Florydy tylko o krok
Jest miejsce zwane Kokomo
To tam chcesz udać się Problemy odrzucić precz
Ciała na piasku plaż
Tropikalny drink w ręku masz
Miłości wybuchnie żar Gdy porwie nas stalowych bębnów czar
Tam w Koko…
Poszli sobie.
Delegacjo!
Start się odbędzie.
- Co? - Widzimy się o 17.
Ale…
Sheila? Tak.
Dobra.
Nie uciekajcie.
Chodzi o wasze bezpieczeństwo.
No dajcie spokój, chcę was uratować!
Szlag, wracaj tu!
Nasz kraj, najstarsza demokracja świata,
wysłał człowieka na Księżyc.
To chyba nasze największe osiągnięcie.
Obok konstytucji i karty praw.
I oczywiście Cudu na lodzie.
Dzisiaj wystartuje Epsilon 6,
owoc wspólnej pracy naukowców ze Stanów Zjednoczonych,
Japonii, Europy, Turcji, Izraela, Australii
i starego wroga, Rosji.
A to przybliży nas do powrotu na Księżyc,
skąd udamy się na Marsa.
Po drodze napotkamy trudności.
Każde wielkie przedsięwzięcie jest ryzykowne.
Ale nie da się dotrzeć na szczyt bez…
udręki.
I poświęcenia.
Jestem z was tak bardzo dumny.
Boże, gość się zaraz załamie.
Więc…
Bez zbędnych ceregieli.
Tym guzikiem
rozpoczynam start…
Epsilonu 6.
- Miłe nawiązanie do sportu. - Dzięki.
Powinienem pisać tweety.
Gdzie on jest?
Co się dzieje? Wybuchł?
Jeszcze nie.
Jest na orbicie.
Pewnie każe mnie jutro przenieść,
jak to przemyśli.
Ale co miałam zrobić?
Lądując helikopterem w złym miejscu,
można kogoś skrócić o głowę.
Poczekaj, mamo.
„Wybacz, że się wkurzyłem. Dobrze, że z nami jesteś”.
Jest coś, czego nie rozumiem.
Miałeś rację co do startu,
choć nie masz pojęcia o nauce.
Chyba znam się trochę na ludziach.
Gdy byliśmy przy platformie, na niebie były ze dwie chmurki.
A Chan miał parasol.
Tacy ludzie nie znoszą ryzyka.
Nie ma mowy, żebyśmy wrócili na Księżyc
z takim nastawieniem.
Dobra obserwacja. Przemyślana.
Na zdrowie.
Dziękuję.
Wiesz co?
Epsilon powinien przelatywać teraz nad nami.
Widzisz go?
Tam jest iskierka.
Pięknie. Rety.
Widzę go.
Czy to druga iskra?
Skurwysyn!
PAMIĘCI FREDA WILLARDA
Napisy: Krzysiek Ceran