Deze serie is gebaseerd op verhalen uit Oslo's financiële wereld.
Is dat genoeg? - Meer.
Kom op.
Zo is het genoeg. - Nog eentje.
Nee. - Nog eentje.
Nog eentje.
Kom op. Nog eentje.
Wil je dat ik... - Nee.
Alleen Adam en ik zijn hier.
Hoe moeilijk kan het zijn? Ik weet dat je gekwetst bent.
Geef gewoon een beetje.
Ik heb hem m'n halve leven gegeven. Daar had ik zo veel mee kunnen doen.
Dan had je mij niet gehad. - Dat is niet eerlijk, Jeppe.
Heb ik van jou geleerd. - Ik zie het.
Hij verdient geen lof voor hoe goed jij geworden bent.
Hij bouwde z'n bedrijf op met mijn erfenis, ging met iedereen naar bed.
Toen we scheidden, was m'n erfenis ineens van hem.
Luister. Pap gaat dood, jij blijft leven.
Hoe moeilijk kan het zijn?
Ik vraag alleen om een lunch van twee uur.
Ik regel alles. Ik betaal ervoor.
Vertel hem gewoon dat je niet meer boos bent.
Daarna hoef je nooit meer met hem te praten.
Voor mij.
Prima, twee uurtjes.
Ik hou van je. Het wordt geweldig.
Ik hou van je, mam.
Hoi.
Mag ik gaan zitten?
Ik heb de kinderen naar een vriendje gestuurd.
Oké, bedankt.
Het spijt me zo. Het spijt me zo dat ik...
Ik weet niet wat ik moet zeggen, Pim.
Er valt niets te zeggen.
Ik kan er niet meer tegen.
Ik begrijp het. Natuurlijk.
Maar jij bent niet degene die moet vertrekken, Pim.
M'n jongens zijn dol op je.
Ze hebben jou meer nodig dan mij.
Dat is gewoon zo.
Dus nu, Pim...
blijf jij hier.
En ik ga weg.
Dat is beter, ik beloof het je.
Je bent niet echt.
Ben je klaar?
William.
Moeten we dit niet voor eens en altijd oplossen?
We weten allebei dat dit niet goed is voor je hoofd.
Bel het slachthuis.
Hallo, met Adam Veile. Kunt u me helpen?
Natuurlijk.
Herinner je je die zaak met Veile vorig jaar?
Hoi.
Alles in orde?
Doe de stoel naar achteren.
Je ziet er goed uit.
Ik weet het niet, hoor.
Ik heb de halve dag nagedacht over wat ik tegen haar moet zeggen.
Wees gewoon jezelf.
De man die ze haat. - Ze haat je niet, pap.
Beloof me alleen...
dat je geen ruzie gaat maken. Je wilt haar toch ontmoeten?
Ik wil me niet meer schuldig voelen.
Vooral dat.
Kun je me iets beloven?
Zeg niet dat ik ziek ben.
Het gaat vast goed.
Toen we...
Toen we nog met z'n drietjes waren...
was ik voor het laatst gelukkig.
Zorgeloos.
Gewoon...
gelukkig.
Waarom wil je dit?
Om dezelfde reden als jij.
Hou je vast. Nul tot honderd in 2,8 seconden.
En gisteravond?
Dit sprookje eindigt hier.
Haal je paspoort en je geld...
en ga naar huis.
Maar ik heb je gezien.
Je hoeft dit niet te doen.
Je moet nu weg.
Ik heb uitgecheckt.
Je hebt twee gekneusde ribben, maar niets gebroken.
Eens kijken.
Kom binnen. - Hallo, ik ben van de politie.
We zijn klaar. Ze mag naar huis.
Geeft u ons een paar minuten?
Ja. - Bedankt.
Kun je dat?
Naar huis?
Of is hij er nog? - Dat is mijn appartement.
Hij...
Iemand moet hem de sleutels hebben gegeven.
Of hij heeft er iemand voor betaald.
Waar denk je dat hij nu is?
Als je moest raden.
Ik denk dat hij weet...
dat ik hem ga aangeven.
Ben je daarom naar het bureau gekomen?
Maar je ging weg omdat je bang was?
Trouwens...
Ik heb iets wat je misschien ook wilt horen.
Adam? - Ik kom eraan.
Ga je helemaal met de boot?
Nee, naar Cuxhaven. Dan gaat hij op de vrachtwagen naar Barcelona.
Van daaruit vaar ik naar Gibraltar en bezoek ik wat banken.
Dan verkoop ik de boot en vlieg naar huis. Vakantietje. En jij?
Jij zei ooit:
We hebben een anker nodig, anders hebben we geen houvast.
Ik heb geen anker nu. - En dat meisje van gisteren?
De hoer. - Magdalena.
Zij is nou niet echt een anker.
Maar is ze verliefd op je?
Misschien.
De hoerenmoordenaar is nu een hoerenfluisteraar.
Zoals tegen paarden. - Hoe dan ook, ze is geen anker.
Wat ga je doen?
Ik ga terug naar huis.
Oké. - Wat denk je?
Je voelt je verloren en alleen...
dus je gaat terug naar de plek die je om diezelfde redenen verliet.
Alsof je een zinkende boot met water vult.
Het was toen minder klote dan nu.
Ze betrapte je met een hoer in jullie bed.
En je mag weer bij haar wonen?
Ze zal bereid zijn het te vergeten...
om een bepaalde levensstandaard te handhaven.
Dus het is nooit gebeurd?
Nee. Wat?
Dat is prachtig.
Het is niet mooi, maar wel menselijk.
En ik stop met doen alsof.
Dat ben ik zo moe.
Ik wil van binnen en van buiten hetzelfde zijn.
Goed? - Natuurlijk.
En jij?
Wat? - Hermine.
Dat is...
Daarom ga ik ook weg.
Ik krijg haar niet uit m'n hoofd.
Ik heb afstand nodig.
Als het mentaal niet lukt, lukt het fysiek wel.
Is dat Tomine die huilt?
Ze willen me interviewen over Salmaking.
Strijk gerust met de eer. - Bedankt. Geen schaamte.
Kom op. Ik moet naar m'n buren.
Adam. Je boot wordt te oud.
Het is slecht voor ons imago.
Hou je mond, Duitse klootzak, met dat Italiaanse stuk stront.
Dat kloteland heeft corona over heel Europa verspreid.
Ik tel geld, jij telt lijken.
Hij verkoopt hem, dus het duurt niet lang meer. Interesse?
Met Thomas. - Ik heb een onbekende auto nodig.
Wat voor een? - Boeit niet, wees maar creatief.
Eentje die ze niet herkennen. Geld speelt geen rol.
En hij moet bezorgd worden. - Waar?
Ik app je wel.
Ze is er al. - Daar lijkt het wel op.
Zijn we te laat? - Nee, ze is te vroeg. Geen zorgen.
Ik wil laten zien dat ik zelf kan lopen.
Hoi, welkom. - Dank je.
Daar is mama. Geweldig.
Hoi, schat.
Bedankt.
Ja. - Dit ziet er goed uit.
Je kent het menu vast uit je hoofd.
Ik krijg niet vaak de kans om hier te komen.
In tegenstelling tot jullie moet ik aan de prijs denken.
Zei je iets, Herman? - Niets.
Ik bekijk het menu.
Oké.
Maar ik wil je bedanken...
omdat we hier met z'n drieën zijn.
Voor jou is het misschien niet belangrijk, maar voor mij wel.
Bij gebrek aan een beter woord.
Jeppe vroeg het, dus, ja.
Wilde je niet mee?
Ja, mam wilde absoluut komen.
Heb je iets gevonden? Ik trakteer, natuurlijk.
Daar was je altijd al goed in.
Betalen was nooit een probleem.
Dat is geen slechte eigenschap, mam.
Ik neem de Argentijnse garnalensalade.
En een paar flessen wijn. Nog wat champagne, mam?
Wat wil jij, pap? - Dat weet ik nog niet.
Oké, prima.
Ze hebben jonge duif.
Dat is misschien wel iets voor jou. Gevolgd door een zoete traktatie.
Tenzij je smaak veranderd is.
Kunnen we even ophouden?
De enige reden dat we hier zitten...
is omdat hij stervende is.
Je zou niets zeggen.
Ja, hij heeft me verteld dat je doodgaat.
En nu wil je vergiffenis om je veilig te voelen.
En wij moeten zonder jou verder, net zoals toen jij ons in de steek liet.
Ik vergeef je.
Goed zo?
Helpt dat?
Eigenlijk wel.
Nu weet ik weer hoe het was voor ik vertrok.
Je bent nooit hertrouwd.
En hebt geen relaties gehad. - Wat weet jij er nou van?
Vraag jezelf maar eens waarom.
Jeppe, ik heb jou. Dat is genoeg voor mij.
Meer heb ik niet nodig.
Dit niet, tenminste.
Zie je? Hij gaat weer weg.
Zoals altijd.
Hij heeft nooit iets voor je gedaan. Ik heb je gemaakt tot wie je bent.
Dat was nergens voor nodig.
Ik vroeg je aardig te zijn. Dat was het minste wat je kon doen.
Pap is stervende. - Wij allemaal.
Zo. Bedankt.
Bedankt.
Jammer dat jij het zwembad in gaat en niet ik.
Man, wat stinkt dat.
Wat is dit?
Wat gebeurt er hier? - Vraag het hem.
Kjølsen, verdomme.
We verhuizen naar Spanje. We hebben er genoeg van, klootzak.
Kijk niet zo naar me.
Leuk je weer te zien.
Ik heb je cijfers bekeken. Gefeliciteerd.
Top vijf dit jaar.
Dezelfde namen duiken op als het gaat om de winst van aandelenhandel.
Dat zet me aan het denken. Hebben jullie een speciaal talent?
Daar zou ik niet mee beginnen.
1400 Noren zijn 100 miljoen of meer waard.
Onroerend goed, handel, erfenissen, asielcentra...
Vis, jeugdzorginstellingen of de aandelenmarkt.
365.000 Noren hebben aandelen.
Maar 80 procent van de winst...
gaat naar een groep van 500 mensen.
Slechts 0,2% verdient veel geld.
De op een na beste kan misschien een vakantiehuisje kopen.
Het gaat om wie je kent en wat je weet.
Het is geen geluk, maar kennis.
Weet je wie dit heeft gezegd? 'All men are created equal.'
Thomas Jefferson? - Ja.
Hij had zes kinderen bij een van z'n slaven.
Ze was pas veertien. Misschien wilde hij indruk maken.
Het was geschreven als reactie op slavernij...
maar waarom hadden ze slaven?
Waarom werkten sommige mensen gratis?
Omdat meer ontwikkelde landen...
gratis arbeidskrachten uit de minder ontwikkelde landen haalden.
Zo werkt het nog steeds.
Zo gaat het hier nu.
Niet alle mensen zijn gelijk.
Sommigen worden geboren met een andere drijfveer.
Ze zijn bereid harder te werken om te bereiken wat ze willen.
Om zichzelf te helpen. Om de klus te klaren.
Ik ben een rijke, witte man in een van de rijkste landen ter wereld.
Ik heb de loterij gewonnen en die en duizendmaal vermenigvuldigd.
Daar voel ik me niet slecht over.
Ik maak niets.
Fabrieksarbeiders maken iets. Bakkers maken iets.
Onze maatschappij is hartstikke verwrongen.
Maar ik zit in de schaduw terwijl anderen katoen plukken.
Je meent het echt.
Ja.
Wil je dat ik dat schrijf?
Ja. - Je hangt jezelf op.
Nee.
Omdat het me geen reet kan schelen en niemand me iets kan maken.
We denken graag dat we in een sociale democratie leven...
waar iedereen gelijk is.
Dit is toch provoceren? - Alsjeblieft.
Kijk om je heen.
Er is geen gelijkheid.
Brood en circus zijn vervangen door tv en de vrij-mi-bo.
Het is één grote grap. We worden geboren en we sterven.
Doe daartussenin je best om een goed leven te hebben.
En met geld heb je een beter leven dan zonder. Dus heb ik geld.
Je krijgt er geen medaille voor.
'Ik wil het juiste doen.'
Nee. Rot op.
Je hoeft alleen verantwoording af te leggen aan jezelf.
Als mensen dat zouden begrijpen, zouden ze veel meer lol hebben.
Jij betaalt.
Graag.
Ik spreek je nog.
Hallo. - Met Krøvel.
Hoi, hoe gaat het? - Prima.
Ik ga nu naar de bank.
Ik vlieg morgen terug voor nog een rondje. Jij?
Ik heb een korte vakantie genomen.
Ik had rust nodig.
Weg met de dingen die je vervreemden...
omarmen van de dingen die je verbinding geven.
Dat heb ik in de kliniek geleerd, dus nu ga ik terug naar de natuur.
Ik maak het hier even af. - Ik spreek je later.
Leuk dansje.
Zo doen we dat in de kreeftenbusiness.
Dus? Alles goed?
Alles goed. - Mooi.
Wat nu?
Het spijt me, maar...
Weet je...
Het ligt niet aan jou, maar aan mij. Ik ben dit niet gewend.
Ik vind het een beetje vreemd om...
Voor hoelang ben je...
ingehuurd?
Waarom wil je dat weten?
Waarom? Ik heb gewoon...
Tot ongeveer...
acht uur gisteravond.
Dus...
Wat nu?
Mag ik je mee uit eten nemen?
Ja.
Natuurlijk. Ik ken een goed visrestaurant in de buurt.
Vlees. Vlees zou lekker zijn, als je het niet erg vindt.
Ik vind het niet erg.
Goed, dan gaan we.
Voel je je al beter? - Niet echt.
Wraak, overwinning, wat ik maar wilde.
Dat zijn maar woorden.
Maar ze geven je een plaats aan tafel.
Wat je daarmee doet, moet je zelf weten. Proost.
Misschien moet ik iets doen.
Ik moet iets vinden.
Wat heb jij gedaan? - Springsport.
Meen je dat? - Ja.
Om m'n sociale status te behouden.
Mijn dochters rijden graag, je gaat met de juiste mensen om.
Op kroondomein Bygdøy.
Waar alle moeders nepborsten hebben.
En waar iedereen het met iedereen doet.
Dat deel was oké.
Toen ben ik een opleiding gaan doen en begonnen met wat ik nu doe.
En wat doe jij?
Hondentrimmer.
Ik was verwende handtasaccessoires.
Het betaalt goed.
Daar drink ik op.
Ga naar huis. De kinderen hebben je nodig. Ik ben er niet.
Ik weet niet of dit goed nieuws is.
Dan drink er nog maar eentje.
Proost.
Wat voelt dit goed.
Hoi, schat. - Nee.
Ik wil je hier niet.
Hoi, jongens. Papa is thuis.
Papa.
Hoe gaat het? Hoi, Thelma.
Hé, vriend. Gaat het?
Ik heb jullie zo gemist. Ga maar weer zitten.
Mag ik hier zitten?
Het ruikt hier heerlijk. Pizza?
Mogen we Harry Potter kijken? - Ja, laten we Harry Potter kijken.
Ik ga douchen. Ik kom zo terug.
Dit is de deal:
Ik ga douchen en als ik terugkom...
doen we alsof er niets is gebeurd.
Heb je daar problemen mee?
Nee?
Henrik.
Hallo.
Rustig hier vanavond, hè?
Wat wil je?
Grappig dat je dat vraagt.
Twee gin-tonics, graag.
Zoveel mogelijk gin en zo weinig mogelijk tonic.
Hallo.
Vraagje.
Zijn jullie wel eens geneukt door een arend?
Is dat een slechte openingszin?
Het klinkt als de titel van een liedje.
Enorme snavel.
Schip ahoi, Veile.
Ga je op reis?
Een zeetochtje?
Doet het pijn?
Een beetje beurs.
Een passend lied.
Hoelang doe je dit al?
Heel lang.
Word je er nooit moe van?
Ik neem af en toe vrij.
Ik ben ooit in therapie geweest.
Ze zei dat hoe meer je verdient...
hoe minder je je verbonden voelt met de maatschappij.
Ja, zo is het precies.
Waarom stop je niet gewoon?
Om van je geld te gaan leven?
Ik dacht altijd dat 55 m'n streefgetal was.
Ik stop op de dag van m'n 55e verjaardag.
Dan ben ik nog jong genoeg om ervan te genieten.
Of misschien is m'n glas nu maar halfvol.
Alleen je mentale glas, gelukkig. Dat andere kun je altijd bijvullen.
Luister.
Bedankt.
Alweer.
Ik maak niet vaak...
nieuwe vrienden.
Ik ook niet.
Wil je echt niet mee?
Ik moet eerst even alles op een rijtje zetten.
Zo, daar zitten we weer.
Wil je me vertellen wat er deze keer gebeurd is?
Of weet je deze keer...
ook niets meer?
Dat...
Dat heb ik niet gedaan.
Oké.
Was het niet genoeg om haar zo bang te maken dat ze een miskraam kreeg?
Moest je haar ook slaan?
Wilde je haar straffen?
Dat heb ik niet gedaan.
Ik ben niet bij haar geweest. Ik zweer het.
Als je nog één ding doet dat me niet bevalt...
ga ik je leven tot een hel maken.
Niets?
En dit dan?
Ik ben niet bij je thuis geweest.
Lieg niet tegen me, verdomme.
Dat is wel genoeg.
Dat is jouw stem, hè?
Ik begrijp hoe dit overkomt.
Maar misschien is ze niet zo onschuldig als ze lijkt.
Is dat te moeilijk voor je?
Om beide kanten van de situatie te zien?
Waarin ze zwanger wordt van je beste vriend?
Ze verhuist.
Door jou verliest ze haar kind. Maar dat is niet genoeg voor jou.
Want jij wilt alles bezitten. Jij wilt haar bezitten.
Nee. - Nee?
Zei je daarom tegen de conciërge dat je haar broer was...
zodat je een sleutel van haar huis kreeg?
Waar ging je vanavond heen?
Met de boot? Een reisje naar Nice?
We hebben miljoenen kronen aan boord gevonden.
Wat zal de economische politie daarvan zeggen?
Het zit zo.
Oké.
Ik heb geld, dat weet je.
Als ik dat op m'n boot bewaar, is dat mijn keuze.
Maar je hebt m'n boot doorzocht...
zonder huiszoekingsbevel.
Ik heb genoeg geld om jou en de rechtbank jaren bezig te houden.
Je moet één ding over me weten.
Jon Erik Hartmann, Danmarksgate 50.
Ik ben heel goed in overal mee wegkomen.
Je eerste vechtclub?
Ik kan je rondes bijhouden.
Ik doe maar één ronde.
Vertaling: Nikki Kragten Iyuno