NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
"Sammie.
Rebecca." Vay be!
İlk ben miyim?
Süpermiş.
Tanışacağımıza cidden çok sevindim.
Umarım dördü de gerçek çıkar.
Gerginim çünkü Seaburn'le tanışacaklar
ve sahte olduğumu anlayacaklar. Ayaklarım geri geri gidiyor.
Biri mi geliyor?
-Shooby. -Joey?
Hayır.
Rebecca.
Tanrım!
Selam.
Nasılsın adamım?
-Selam. -İyiydi.
Seninle tanışmak beni çok gerdi.
-Çünkü çok iyiydin ve... -Hadi ya. Evet.
"Umarım arkadaş oluruz." dedim.
Hayır, yani... Ben...
Tabii ki. O kadar çok konuştuk ki çok acayip geldi.
Evet.
Özür dilerim, kafam gitti resmen.
Konuşmalarımızda gerçekten samimiydim.
-Bağımız gerçekti yani. -Evet, gerçekti
ama fotoğraf sevgilimindi.
Gerçek adın nedir Rebecca? Bilmeyi çok isterim.
Selam. Ben Seaburn.
Seaburn mü? Süper. Shubham.
Peki madem konuşurken samimiydin, niye kendin olarak katılmadın?
İlginç bir durum çünkü buraya bir prensiple, bir fikirle geldim.
Bizim oralarda duygularını ifade etmek zayıflık emaresidir.
-Tamam. -İşte...
Yüreğini ortaya koymak,
-bunu gerçekten yapmak... -Evet.
...kadın olsam mı daha etkili olurdu, erkek olsam mı?
Erkekler duygularını saklamaya itiliyor.
Niye saklıyoruz?
Bunun altını çizmek istedim, çizdim de zaten.
Bak, oturduk,
-bunu konuşuyoruz. -Anlıyorum.
Nihayetinde bu bir oyun, katılmana saygı duyuyorum.
Gerçek olduğumu görmeni,
seni gerçekten sevdiğimi anlamanı istedim.
-Ben... -Tabii ki.
İlk günde darmadağındım, hatırlasana. Sekizinci olmuştum.
-Evet. -O gün yanımda oldun, benimle konuştun.
Birbirimizi kollamamız çok güzeldi.
Boş muhabbetlere girmedik.
Başka bir saçmalık yoktu. Yürekten konuştuk.
Evet, ben de gerçekten seninle arkadaş olmak istedim.
Benim kafa yapım şöyleydi, kendim olarak gelip
başka bir şeye gerek olmadığını, bunun yeteceğini göstermek istedim.
Senin inançların seni buraya nasıl getirdiyse
benimkiler de beni öyle getirmiş, ilginç bir şey.
Hatta kendime Köpek Balığı Shubham demiştim
çünkü başta sahtelerin peşindeydim.
Ama oyunun ortalarında felsefi açıdan düşündüm.
Tanıdığım biri, mesela sen ya da Joey, sahte çıkarsa
nihayetinde bir şey fark eder miydi?
Çünkü kurduğumuz bağ gerçekse ve bunda samimiysen...
-Bir şey fark eder miydi? -...fark eder miydi?
Tabii ki Rebecca olmaman çok acayip
ama sonuçta önemli olan kurduğumuz bağ, değil mi?
Evet. Fark ettim ki seni gerçekten kardeşim gibi sevdim.
Tuhaftı çünkü bir açıdan ikimiz de birbirimizi koruduk.
Tabii ki beklediğim gibi bitmedi ama pişman değilim.
-"Ya benden nefret ederse?" demiştim. -Evet.
Fotoğraftaki kız olmadığımı söyleyip bozulabilirdin yani.
Ama öyle olmaması
ve oyunda samimi olduğumu, hakiki olduğumu görmüş olman...
Bunu bilmek beni çok mutlu etti.
Evet, gerçekten de... Artık kız kardeşim olamasan da
-kardeşimsin. -Evet.
Süper bir ilişkiydi, cidden.
Kankayız artık.
Çember'e gelirken sonunu göreceğim hiç aklıma gelmezdi.
Umarım bekledikleri kişiyimdir.
Çok gerginim.
Rebecca'yla tanış.
Ebesinin amı!
Yok artık!
Sarıl bakayım. Çok yakışıklısın.
-Ne haber? -İyidir.
Sammie, ne haber?
-Bunu iple çekiyordum. -Neyse ki gerçekmişsin.
-Tanrım! -İyi ki gerçeksin.
Bütün hafta kıçını çimdiklemek istediğimi söyledim.
Evet, ama... Yani... Tanrım!
-Ne güzel. -Gerçekçi olayım.
Seninle kız kıza konuşmak
-çok acayipti. -Neden?
Çünkü sevgilimdim ve...
Şu doğal süreçler konuşulmuştu ya?
-Regl olayı mı? -Evet, ben...
"Ha siktir!" dedim.
Bir ara sorgulamıştım.
Fazla duygusal gelmiştin.
"Bir sakinleşeyim." dedim.
Sonra konuştuğumuzda anlaştık, bir daha sorun etmedim.
-Evet. -Sevdim.
Kafayı yiyordum ya. "Beni dövecekler." dedim.
"Joey tepeme binecek.
'Sammie, bacaklarını tut!' diyecek. Shubham da vuracak falan.
-Chris gelip 'Saldırın lan!' diyecek." -Yarıldım ya.
Çocuklar, bu bugüne dek yaptığım en zor şeydi
-çünkü... -Kız olmak mı?
-Bir de gerçeğini düşün. -Kız olmak zor çünkü artık...
Artık kadınlara olan saygım daha da arttı. Yani...
Anne, özür dilerim. Böyle olduğunu bilmiyordum.
-Ona âşık değil miydin? -Yok. Cidden değildim.
Kardeş gibiydik ya.
Oyunda en sevmediğim şeyin
sahte flörtler ve manipülasyon olduğunu söyledim,
aramızdaki ilişki öyleydi. Seninle de.
Herkesin görünüşünden bahsetmesinden bıkmıştım.
Ama sen bundan ötesin.
Sürekli, aralıksız. "Yüksek lisans yapıyorum.
Sadece yüzden ibaret değilim." dedim. Gerçek olmana çok sevindim.
-Ben de. -Çünkü...
-Çünkü seni hep sevdim. -En başta kâbus gibiydi.
Sonra bana açıldın ve...
Evleneceğiz!
-Birdenbire bağ kurduk. -Evet.
Rebecca'yı ve Joey'yi kurtarmalıydım.
Bir ara senden şüphelenmiştim. Duygularından yani.
Çünkü Chris gelip "Bence sahte." demişti.
Sonra da... Evet.
Sonra Ed ve Joey sana laf edince düşündüm ki
"Vay be! Yutmayan dört kişi var."
Bir ara sorguladım,
sana direkt sormayı düşündüm.
Cidden acayipti çünkü ben hep
"Sammie benim kankam." diye düşündüm. Şüphesiz bir şekilde
-seni kollayacağımdan emindim. -Evet.
En baştan beri Shubham, sen ve Joey vardınız.
Daima.
-Ben de. -Ben de, en baştan beri.
Daima.
Ama öyleydi, değil mi? Cidden...
Baştan sonra hep sizi kolladım.
Sahte olmanı beklemiyordum.
-Joey ya da Chris'i bekliyordum. -Evet.
Tanışacağım için çok heyecanlıyım, sahte olsalar bile.
Nihayet yüz yüze görüşeceğiz.
-Chris! -Tanrım!
Tanrım!
Selam tatlım!
Rebecca.
Şükürler olsun!
Biliyor muydun?
Tanrım! Sahte çıkmana çok sevindim.
O kadar sevindim ki.
Nasılsın aşkım? Sammie Hanım gerçekmiş.
Evet, tabii ki gerçeğim.
Shubham da gerçek.
-Süpersin! -Sağ ol.
-Gerçeksin. -Evet.
Evet! Biz gerçeğiz lan!
Tanrım! İnanılmazsınız ya.
Merhaba, ben Seaburn.
-Ben Chris Sapphire, memnun oldum. -Ben de Chris.
Ne demek.
-Çocuklar, çok mutluyum. -Shubham...
Odamda öyle bir hâldeydim ki.
Doğuracak gibiydim.
Acayip bir beklenti.
Bize kendinden bahset.
Tanrım! Dallas, Teksaslıyım.
Dallas, Teksas. 15 yaşından beri ilişkim yok.
Bu gerçek miydi? Ciddi misin?
-Evet, 15 yaşından beri yok. -Vay be!
Hakkımdaki her şey gerçekti, her şey.
"Kendim olacağım." dedim.
Çok inançlıyımdır. 14 yaşında Tanrı'yı buldum.
Tüm yolculuğum onunlaydı.
Yapmak istediğim her şey için
-dua ederim, gerçek olur. -Evet.
Çok heyecanlıyım. Titriyordum. Kafayı yiyecektim.
Dedim ki "Bilinmeze gidiyorsun.
Kim çıkacak, bilmiyorsun." Ama...
Tanrım! İyi ki sahtesin.
-Sevindim çünkü... -Ben sevinmedim.
...bu harika oyunun son birkaç turunda
kafamda bazı soru işaretleri vardı,
paranoyaklaştığımı falan düşünmeye başlamıştım.
Yeni tanıştığın adamın arkasından ağlaman...
Sonra bir de sen "Yemezler." deyince...
-Aynen. -Yemedin demek.
-Ben, sen, Ed, Joey. -Ed ve Joey, evet.
"Rebecca'da bir sıkıntı gören tek ben değilmişim." demiştim.
Çok sevindim.
Umarım o... Ben...
-Bu var ya! -Chris'le tanışmayı çok istiyordum.
-En sona kaldı, ondan korkuyorum. -Joey sahte çıkarsa benden bu kadar.
Şu anda neler olacağını hiç ama hiç kestiremiyorum.
Herkesin gerçek olması imkânsız.
Kim çıkarsa çıksın, herkese kocaman sarılıp öpeceğim.
Evet.
Nasılsınız?
-Gerçekmişsin! -Joey!
-Gerçeksin! -Geldim!
-Gerçeksin! -Gerçeğim!
-Gerçekmiş lan! -Tanrım! İyi ki gerçeksin!
Selam canım.
-Shooby! -Gerçeksin! Evet be!
-Tanrım! -Neler oluyor?
-Rebecca. -Rebecca mı?
Joey. Ne haber bebeğim?
Öncelikle tebrik etmek istiyorum çünkü ben yemiştim. Cidden inanmıştım.
Önce kendimi tanıtayım.
-Ben Seaburn. -Nasılsın Seaburn?
-Çok memnun oldum dostum. -Ben de.
-Gerçek olmana çok sevindim. -Sağ ol.
Çünkü nihayetinde bu oyunda kimseye tam güvenilmiyor.
Ama artık görüştük ve her şey gerçek oldu. Yaşasın!
-Çok acayip ya. -Çok.
Buraya gelirken düşündüm,
"Ben olduğum kişiyim. Hep böyleydim."
Daima dürüsttün,
buna hep ama hep saygı duydum.
Ve... Yani... Sen benim kankamsın Joey.
Sen de adamımsın bebeğim.
Bir şey diyebilir miyim? Bunca zamandır bunu...
-Bunu istiyordum. -Bunu bekliyordum.
-Tam olarak bunu. -Evet.
Kesinlikle. Evet.
Bu odadaki sevgiyi, kurduğumuz bağları gerçekten hissediyorum.
Şu anda bu masayı bu kadar sevmemin, mükemmel bulmamın sebebi,
hepimizin çok farklı ama çok da benzer olması.
-Evet. -Bu çok güzel bir şey.
Biliyorum ki bu oyun bittiğinde
-bu dostluk sürecek. -Kali'ye geleceğim. Dallas'a da.
-Evet. -Her yere gideceğim.
Açıkçası en başta buraya geldiğimde ilk gün eleneceğimi düşünmüştüm.
Sekizinci olmuştum, gideceğimi düşündüm.
Her birinizle gerçek bağlar kurdum.
Hiç pişman değilim. Sen sahte çıksan bile...
-İş sertleşti! -Shooby! Saldırdı!
Hiçbir pişmanlığım yok, o yüzden...
Buraya kendim olarak geldim ve herkes görsün, hepimiz başardık.
Açıkçası benim görüşüm şöyle.
Bu hiç beklenmedik, çok güzel bir maceraydı,
asla unutmayacağımız türden bir şeydi bence.
-Birlikte yaşlanacağız bebeğim. -Özel bir şey.
Hepinizi seviyorum.
-Pekâlâ bebeğim, ben varım. -Bana uyar!
-Sikerler. -Benimki bitti.
Beş finalistimiz için artık toplanma vakti.
Her biriyle duygusallaşmaya hazırım.
Vay be! Son akşamları çok duyguluydu.
İzlerken bile yoruldum.
Finalistlerimiz artık Çember'i terk edecek ve onlarla tanışmayı iple çekiyorum.
Kısa süre içinde 100.000 doları kimin kazandığını öğreneceğiz.
Çok heyecanlı!
Ben Michelle Buteau, The Circle'ın finalindeyiz.
Tanrım!
Çember'den engellenmiş olabilirler
ama bugün arkadaşlık isteğimi kabul ettiler.
İşte engellenmiş oyuncularımız.
Tanrım! Sizi gerçekte görmek harika.
Acayip heyecanlıyım!
Ed ve Tammy, siz var ya...
-Nasılsın? -İyiyim!
Büyük beden elbisemi giydim, süperim.
Doğrudan Rebecca'yı çözmeniz beni çok etkiledi.
-Evet. -Evet.
-Nereden bildiniz? -Sezdim.
İlk grup sohbetinden sonra dedim ki
"Rebecca! Hayır! Olamaz! İmkânsız!"
O anda düşmanı oldum.
-Acayip... -Cidden düşman oldun ama.
Fazla iyiydi.
Hep ağlıyordu, iyiydi, kibardı.
Kim bu kadar iyi olabilir? Ed hemen söyledi.
-Size göre olamazmış demek ki. -Evet.
Ed, annen olmasaydı daha iyi iş çıkarabilir miydin?
Dürüst olayım.
Annemle olmak güzeldi. Çok iyidir. Müthiş biridir.
Ama bence annesiyle baş başa
onca gün geçiren herkes...
Anlatabiliyor muyum? Herkes biraz delirirdi yani.
-Evet. -Arada takıştık
ama nihayetinde iyi vakit geçirdik.
-Kötü değildi. -Evet.
Ben de oğlumun güzel kadınlarla flört edişini izlemek zorundaydım.
Tuhaftı.
Biraz tuhaftı, yalan olmasın. Ama tebrik ederim!
Miranda, kimi görmeyi iple çekiyorsun?
Tabii ki Joey'yi heyecanla bekliyorum.
Zaten biraz görüştük
ve farklı bir bağ kurduk...
Evet, tüm farkını gördüm.
Evet, gördük canım.
-Sean. -Evet.
-Seni çok seviyorum. -Sağ ol, ben de seni.
Kendin olarak gelmemene biraz üzüldüm.
Pişman mısın?
Hayır, çünkü gerçek hayatta sürekli kendim gibiyim zaten
ama burası Çember. Bu bir oyun yani.
Kendimi seviyorum. Fotoğraflarımı koyduğum iyi oldu
-çünkü kendim de çok tatlıyım yani. -Evet.
Ama sosyal medyada trolleri hep görüyorum.
İnsanlar ön yargılı. Anlatabiliyor muyum?
Onlarla uğraşmak istemedim yani.
-Tamam, kızmadım. -Sağ ol.
-Selam kız. -Merhaba.
-Selam. -Merhaba.
-Nasılsın? -İyiyim.
-İlk engellenen olduğuna üzüldün mü? -İlktim, evet.
-O günden beri taco mu yiyorsun? -Evet, her gün hem de.
-Yemiyorsundur. -Her gün.
-Bill! -Selam!
-Tanrım, nasılsın? -İyiyim.
Oyunda çok yeniydin
ve herkese direkt sahte dedin.
-Evet. -Olayın ne senin?
Dayanamadım ya. Bütün yorumlar aynıydı.
Sevgiler, sadakatler... Bunları görünce şöyle oldum...
-Sevgiyi mi sevmiyorsun? -İlk günden olmaz bence.
Buna inanmıyorum, yani...
Tanrım! Kim yaktı canını?
-Adam, Alex... Hangisini istersin? -Sen bilirsin.
Bugün nasılsın? Tahrik oldun mu?
Adam bu güzel insanları görünce epey tahrik oldu.
Alex ise evli ve mutlu.
Tahrik falan olamaz. Yani belki biraz ama...
Tamam.
-Antonio. -Selam.
O kadar erken engellenmene çok şaşırmıştım.
-Sorma, ben de. Acayipti. -Neden oldu sence?
Bence bir bakıma herkes kendisi gibiydi.
-Beni bitiren bu oldu. -Peki.
Ben hariç.
Selam canım.
Final beşlisine sevindin mi?
Evet. Biraz taraflıyım.
-Peki. -Chris'çiyim.
Rebecca, en başından beri söylüyorum, bu Külkedisi ve prenses ayakları
-tamamen sahte bence. -Peki.
Shooby sanki küçük kardeşim gibi. Farklıydı, güzeldi.
-Tanışma vakti canım. -Hadi bakalım.
Teksas'ta her şey büyüktür, derler.
Yürek, ruh ve sevgiden bahsedeceksek
ilk finalistimiz için kesinlikle haklılar.
Teksas'ta dedikleri gibi, hiç boş durmayan adam geliyor.
İşte Chris!
Tanrım!
Selam güzelim. Nasılsın?
Tanrım!
Geç, otur.
Tanrım!
-Ağlatacaksınız beni. -Güzel.
-Nasılsın? -Makyajın mahvolur ama.
Sorma. Tanrım!
Normalde çok sakinimdir
ama şu an adrenalinim tavan. Acayip heyecanlıyım.
Niye hâlâ buradasın, finaldesin sence?
Ben de henüz çözemedim.
Körlemesine girmiştim. Oyunu oynamayı bilmiyordum.
Hiç duymamıştım. Evdeydim... Hikâyemi anlatıp duruyorum.
Evde eşofmanla oturmuş çekirdek çitliyor, takılıyordum
ve bir baktım, buradayım.
-Bayıldım. Tamamen kendinmişsin. -Evet. Amacım oydu.
Rahat şeyler giyip çekirdek çitliyor, hayatı çözüyormuşsun.
Karışık saçlar, sıfır makyaj, sükûnet ve belgeseller.
Yüz yüze konuşmak tuhaf geldi mi?
Çünkü hep mesajlaşıyordunuz, şimdi gerçeğe döndünüz.
Biraz tuhaf. Gerçekte insanlarla tanışmayı çok severim.
-Çok sosyalimdir. -Belli.
Restoranda bile herkesle tanışırım. Öyle biriyimdir.
Ama gerçeküstü bir deneyimdi.
Çok iyi bir arkadaşsın.
Teşekkür ederim. İyi geldi.
Hep sözlerime dikkat ediyordum, kimse incinmesin diye.
-Dikkat mi ediyordun? -Elimden geldiğince.
-Bu kendini tutan hâlin miydi? -İnsanları incitmeyi hiç sevmem.
Çünkü küçükken biri kafama kocaman bir top atmıştı.
Kızın biri attı sanıp çıldırmıştım, ağlamaya başlamıştı.
Meğerse benden hoşlanıyormuş. O günden beri
kimseyi incitmemeye çalışıyorum.
-Hem hakiki olup hem de... -Hakiki olduğun kesin.
Sevgi, umut ve neşeyle doluydun, bir bakış atalım.
Nasıl gidiyor millet?
Adamım Chris.
Günaydın kızlar.
Nasılsınız?
Dünyada bir tane Beyoncé var.
Gideri hedef alacaksın, o kadar.
Chris'i çok seviyorum.
Kankayız kızım.
Bana yazması cidden çok hoş.
Misler gibi uyandım.
Chris herkesle bağ kurabiliyor, benim hiç beceremediğim bir şey.
Haklı.
"Çok güzelsin.
Tanrı hata yapmaz
ve biz de hata değiliz."
Güçlü bir mesajdı Chris.
Vay be!
Kendim olarak son beşe kaldım.
Birçok kişi herkesin suyuna gittiğini düşündü
-çünkü çok kibardın. -Evet.
-Şimdi ne düşünüyorsun? -Benim karakterim böyle.
"İsa olsa ne yapardı?" diyorum. Samimi ve kibarım.
Herkese adil davranıyorum, yargılamıyorum.
Hayatım boyunca çok yaftalandım. Sahte dediler, gerçek dediler.
Çirkin, yakışıklı dediler. Eskiden sivilceliydim, şişmandım.
Her türlü etiketi taşıdım.
Ama benim tanımımı Tanrı yaptı ve öz güvenim de ondan geliyor.
Tanrı'ya güven yani, biraz farklı.
Magnet'ini yaptıralım.
Evet, olur. Şu anda da hissediyorum. Vücudumda hissediyorum, evet.
Seni çok sevdim.
-Sağ ol. -Evet!
Çok sağ ol. Başak gücü!
Kazanırsan parayla ne yapacaksın?
Ağlatma beni.
Zaten birkaç kez ağlamaklı oldun.
-Oprah'ya çıktım sanki, çok acayip. -Koltuğunun altına bak.
Hiçbir şey yok!
Para falan var sandım. Bir faturamı öderdim.
Yok, ben küçükken... Ailem hiçbir zaman varlıklı olmadı
ama bana ve kardeşime karşı daima çok iyiydiler.
O yüzden annemle otururken bazen üzülüyorum.
Yemek yerken
biraz boğazına takılıyor falan.
Diş yaptıracak paramız yok.
İmplant çok pahalı.
Ben de düşündüm ki "Annemin gülüşünü geri getireceğim
çünkü hayatımın her gününde yüzümü güldürmeyi başardı."
Söylemiştim, ağlatma beni.
Ufak bir ev yaptırmak istiyorum.
Kendime küçük bir ev.
Parayla bunları yapacağım.
Bence büyük, sevgi dolu bir ev kurdun ve herkes gelmek istiyor
çünkü müthiş birisin.
-Çok sağ ol. -Sen sağ ol. Teşekkürler.
Sarıl bakayım.
Git, engellenenlerle otur.
Çok sağ ol.
-Teşekkürler. -Yürü Chris! Hadi bebeğim!
Hadi canım! Süpersin bebeğim, söylemiştim.
-Söylemiştim bebeğim! -Sağ ol!
Sıradaki finalistimiz.
Cabrini mezunu, ilişkide arkadaşlığın uzmanı.
Karşınızda, Sammie.
Evet!
Selam bebeğim!
Nasılsın?
Gel bakayım.
Biliyorum. Bak, bu sensin.
-Tebrikler. -Teşekkürler.
Ayakta kalan son gerçek kadın oldun.
Genelde öyle olur.
Niye en sona kalan kadın sen oldun sence? Nasıl buraya varabildin?
Bilmem ki. Kendim olarak.
Samimi olmak için elimden geleni yaptım,
o yüzden bence beni buraya o taşıdı. Bilemiyorum.
Yemek nasıldı? Senin için heyecanlandım.
Epey ağırdı. Giderken epey korktum.
Çünkü birilerinin sahte çıkacağını önceden hissetmiştim.
Shubham ve Joey gerçek olsun diye dualar ediyordum.
-Derdim oydu. -Seni izlemek keyifliydi
çünkü doğru ve yanlışı çok net ayırt ediyorsun.
Bu kadar net olman sence oyunu oynamanı kolaylaştırdı mı
yoksa zorlaştırdı mı?
Bence kolaylaştırdı çünkü birçok konuda hızlıca karar verebildim.
Kendimle konuşup çözdüm. Kendim olmamam imkânsızdı nihayetinde.
Bir de şeyi çok sevdim,
flört etmeyi hiç mi hiç sevmiyorsun.
Evet, çok kötüyüm... Gerçi gerçekte daha iyiyim.
Yapabiliyorum ama yazarak flörtleşmek,
bir de cevabı okuyup çözmek beni acayip yordu.
-Kanıtlar elimizde canım. İzleyelim. -Hay sikeyim!
"Ne habersiniz?"
Şimdiden midem kalktı.
Lütfen flört etme.
"Tahrik" biraz iğrendirdi.
Fazla geldi, romantizmi sevmem.
Bence tek istediği tahrik olmak.
Tanrım! Hayır Adam!
Tanrım! Bu...
Birlikte okuduğum serserileri hatırlattı.
Sıradaki!
Hayır ya!
Defol!
Kes şunu.
Her konuda böyleyim. Her şeye kusma tepkisi veriyorum.
Ama yani... Niyetim o değildi.
Tipin ne o zaman? Neyi romantik bulursun?
-Tipim mi? -Evet.
Hiç romantik değilim, cidden çok kötüyüm.
Hatta biraz acınası.
-Öyle mi? -Evet.
Sanki iki taraflısın.
İyi kız ve kötü kız.
-Evet. -Master yapıyorsun.
-Evet. -Ama kıç fotosu da atıyorsun.
Evet.
Kızların internette işi zor mu sence?
Seksi bir foto koyunca flört daveti gibi mi oluyor?
Kesinlikle zor.
Çünkü bir yandan diyorum ki "Seksi olmak istiyorum,
kendimi seviyorum, bir foto koyacağım."
Ama diğer yandan işimi düşününce böyle şeyler koyamıyorum.
Millet "Çocuklarla çalışıyorsun." diyor.
-Yani biraz... -Evet, denge arıyorsun.
Evet, zor.
Hayatını yaşa bence.
Rebecca'dan başta şüphelenmiştin ve haklı çıktın.
Sence Ed'in yaptığı gibi sen de Rebecca'ya
daha fazla yüklenmeli miydin?
Joey de bir ara çıkışmıştı.
Bir noktada istemiştim aslında. "Evet, kararımı verdim." dedim.
Ama sonra onunla konuşup
biraz üzerine düşünüce
kendimi iyice kaptırdım
ve "Fazla duygusal." dedim.
En çok ona takıldım.
"Fazla duygusal, dayanamıyorum." dedim.
İncitmek mi istemedin?
Yok, "Bir insan bu kadar duygusal olamaz ki." dedim.
Ama sonra düşününce
"Belki de onun duygusallaştığı konularda
ben duygusuz davranıyorumdur.
Kızın duygularına böyle kötü gözlü bakmayayım." dedim.
Hâlâ kızmış gibi konuşuyoruz.
-Değil mi? Sorma! -Artık öğrendik ki
-kız değilmiş, Seaburn'müş. -Evet. Kızdım.
Değil mi?
Seaburn'e ne diyorsun?
Bozuldum, evet.
Öyle öfkelenmedim ama bir ara ona çok değer vermiştim.
Ben onun duygularını yargılamamak için uğraştım,
onu el üstünde tuttum ama...
Evet.
Sonunda "Kahretsin, gerçek değilmiş ki." dedim.
Evet, bu bir oyun. Sosyal medyaya dair ne öğrendin?
-Çıkardığın en büyük ders ne? -Kimseye güvenmeyin.
-Kimseye asla güvenmeyin. -Evet.
Bana bile daima güvenmeyin.
Çok sağ ol Sammie. Çıkardığın derslere bayıldım.
-Süpersin. -Teşekkürler.
Vay be!
Tanrım!
Buraya bir sosyal medya düşmanı olarak geldi
ama dört kere Fenomen olunca sosyal medyaya âşık oldu.
Karşınızda, Shubham!
Selam. Hoş geldin.
-Memnun oldum. -Ben de.
Geç, otur.
Tanrım! Shooby! Sana Shooby diyebilir miyim?
Evet, tabii.
-Seni görmek güzel. -Evet, seni de.
Sosyal medya kullanmıyordun.
-Evet. -Sosyal medyayı
şeytan olarak görüyordun, değil mi?
Sosyal medya, sosyal Medusa'dır, evet. Öyle diyordum.
-Cehenneme hoş geldin. Nasılmış? -Burada olmak güzel.
Sosyal medya deneyimin çok az, değil mi?
-Evet. -Sence faydası mı oldu, zararı mı?
Çok faydası oldu.
Buraya bir şey kanıtlamaya geldim.
Sosyal medyanın modern çağın vebası olduğunu düşünmem
çok etkili bir mesajdı bence.
O yüzden çok faydası oldu.
Geldiğimde çok gergindim. Grup sohbetlerine yabancıydım.
Flörtten nefret ederim, hiç anlamam.
Hazırcevap değilimdir, emoji bilmem.
İlk gün eleneceğimi düşünüyordum, bunu kabullenmiştim.
"Sahte olup finale varacağıma kendim olup başta elenirim." dedim.
Beğeni aldıkça hissetmeye başladın sanki.
-Evet... -Anladın yani, değil mi?
Serotonin patlaması. "Tanrım, bağ kuruyorum." falan.
Dijital beğenileri anlamıyorum, anlayamayacağım da ama...
Bana göre ben bir rakiptim. Rekabeti çok severim.
Savaşmam gerekiyordu. İlişkiler kurdum. Bu bağları benimsedim.
Belli oluyordu. Herkes seni sevdi ve bunun kanıtı da elimizde. Oynatalım.
Özel sohbetlerde çok heyecanlanıyorum.
Mesaj. "Rebecca, birbirimize karşı en baştan dürüst olmamız çok güzel."
"Bence gerçek bir bağ kurup
sonuna dek müttefik kalabiliriz."
Evet!
"Kanka, o kadar uyumluyuz ki.
Adamımsın ya."
Eritiyor beni ya.
Çok sevimli.
Şaşırtmaktan hiç vazgeçmiyor.
"Shooby, senin için ölürüm."
Çok tatlı.
Sevmemek imkânsız.
"Seni tüm kalbimle seviyorum, hep arkamda olduğunu biliyorum."
Yaşasın! Kardeşim Joey beni hâlâ seviyor.
Böyle hissediyorum.
Rebecca ilk arkadaşımdı. Küçükken odama koyduğum
gece lambam gibiydi.
Korkunç şeyler uzakta kalırken rahat uyuyabilmek için.
Kurtaracağım oyuncu...
Evet!
-Shooby. -Efendim?
Bak, sosyal medyayı ve bize etkisini sevmediğini biliyorum
ama söylemeliyim ki harika oynadın. Cidden iyisin.
Gerçek bağlar kurdun, değil mi?
-Elimden geleni yaptım. -Başardın.
Özellikle Rebecca ile iyi ilişki kurdun.
Evet, kurdum. Evet.
Rebecca şokunu düşünecek zamanın oldu mu?
Evet.
Rebecca'yı, yani Seaburn'ü görünce epey şaşırdım.
Yalan yok, üzüldüm. Cidden.
Çünkü Rebecca kardeşim gibiydi,
tıpkı Sammie gibi.
Rebecca her ne yaptıysa
beni baştan sona güvende hissettirmeyi başardı.
Nihayetinde Seaburn çıkması biraz canımı yaktı
ama onunla konuşunca kesinlikle samimi olduğuna inandım.
O yüzden şu anda bir fark görmüyorum.
Sadece Rebecca, Seaburn'müş.
Sonuçta bu bir oyun ve o da oynadı, yani...
Bence bu bağ ikimiz için de gerçekti.
Rebecca'ya birazcık âşık mı oldun?
Hayır, gerçekten. En baştan beri söyledim.
Romantik açıdan kimseyle ilgilenmedim ve...
Çünkü onu iyi kolladın, değil mi?
Ona arkadaş gibi davrandın.
Evet, Adam konusunda.
Adam geldiğinde, evet.
-Onu sağlam kolladın. -Evet, yani...
Oyuna girip ilişkiler kuruyorsun
ve bu bağları ne kadar benimsediğini fark etmiyorsun bile.
Bu dörtlü, yani Chris, Sammie, Joey ve Rebecca,
nihayetinde benim için her şeyden önemliydi.
Bilemiyorum.
İzlemekten keyif aldığım bir başka bağın da Joey ileydi.
-Evet, kankam Joey. -Kankan Joey.
Tam bir erkek dostluğuydu.
Peki önce ittifak mı, dostluk mu geliyordu?
Dostluk. Daima öyleydi.
Yani dostluğunuz ittifaka dönüştü.
Çünkü bir ara bir işler çeviriyor gibiydiniz.
Evet, olabilir ama nihayetinde
Joey ile en başından beri birbirimize karşı dürüsttük.
Evet, işin özü dostluktu.
Bence bu oyunda dostluk her şeyin önüne geçiyor,
ittifak yalnızca ekstrası oluyor.
-Taktiklerin iyi. -Tabii.
Diyelim ki sahte profil açacaksın.
Kimi oynardın acaba?
Daha yaşlı biri olarak gelirdim çünkü pek yaşlı yoktu,
daha yaşlı biriyle bağ kurmaları çok hoşuma giderdi
çünkü aramızda deneyimi olan biri yoktu, çok şey öğrenebilirdik.
Çok şey bilmiyorum. Bir sürü kusurum var
ve daha yaşlı biriyle bağ kurmak güzel olabilirdi.
Öyle isterdim ama sahtelik zaten bana uymaz.
Asla sahte olamam, kendim olurdum.
Böyle iyi kal, hiç değişme Shooby!
Gel bakayım! Sana dayanamıyorum!
Çok teşekkürler.
İkile! Hadi yürü!
Sırada, güzellik rutininden hiç kopmayan
elmanın diğer yarısı var.
Kanka Joey!
Hadi! Duyayım sizi!
-Evet! Merhaba. -Nasılsın?
Nasılsın? İyiyim, sen?
Hayallerimi yaşıyorum.
Evet, haklısın, yaşıyorsun.
-Nasılsın? -İyiyim.
-İyi misin? -Evet. İyi görünüyorsun.
Dolapta birkaç şeyim vardı. Niye olmasın, dedim.
Senden sağlık sigortası alırım. O havayı sezdim.
Hadi başlayalım o zaman.
Hadi bakalım, hadi.
Tanrım! Finale kalacağını düşünmüş müydün?
Hayır, her gün kalp krizi geçirdim.
-Cidden mi? -Her gün.
-O yüzden mi gözlük takıyordun? -Evet.
Evet, arada güneş gözlüğü havasını katmak lazım yani.
Bugün de giyecektim ama dedim ki
"Bugün klas takılacağım."
-Tamam. -Biraz klas.
Klas demişken, epey flörtözdün.
-Kim? -Sen canım.
-Selam verdik alt tarafı. -Neredeyse herkesle flört ettin.
Haklısın. Evet, haklısın.
-Haksız mıyım? -Haklısın.
-Sence faydası mı oldu, zararı mı? -İkisi de olabilirdi.
Yani...
Güzel bir kadın görüp selam verdiğinde, biraz elektrik alırsan yokluyorsun işte.
-Öyle mi? -Evet.
Alana ile direkt flört ettin.
-Alana benimdi. -Evet.
-Ne haber? -Selam Joey.
Bazı flörtlerin üst seviyeydi.
Birkaç güzel an oldu.
-Miranda ile mesela. -Evet.
Onunla gerçek bir bağın olduğunu söyledin
-ama sonra onu kurtarmadın. -Evet.
Kurtarmadım.
-Gerçekti ama. -Öyle mi?
-Evet, kesinlikle. -Miranda?
-Selam. -Hâlâ sorun etmiyor musun?
Etmiyorum tabii ki.
-Gerçekten mi? -Evet.
Telafi etmesi de uzun sürmedi.
-Hiç hem de. -Evet, izleyelim.
Şimdi sana bir sorum var. Daima centilmenimdir
ama senden çok etkilendim.
Hadi oradan.
Bir veda öpücüğü almam mümkün mü?
Seve seve.
-Tek bir öpücük, centilmenim ben. -Tek.
İzleyen de yok.
Kazan bu oyunu. Ruj bulaştı.
-Ruju severim. -Güzel.
Genelde sürmem ama senin için sürdüm.
-Tanrım! Seni uğurlayabilir miyim? -Lütfen.
Pardon.
Hiç böyle bir bağ kuracağını düşünmüş müydün?
Hayır, açıkçası düşünmemiştim.
Miranda şu anda bile kızarıp bozardı.
Miranda muhteşem biri, gerçekten.
-O yüzden zordu. -Ağlayacağım.
Biriyle bağ kurduğunu hesaba katmak zorundasın
ama sonuçta bu bir oyun.
Sadakat benim için her şeydir
ve Sammie ile Chris en baştan beri beni kollamıştı,
bu yüzden o anda buna mecburdum. Bu...
Çıkacak mısınız? Onu evine götürecek misin?
Kesinlikle çıkacağız, yüzde 100.
-Peki. Umarım köfte seviyorsundur. -Kesinlikle.
Sean ile de bir bağ kurmuştun.
"#Arkandayım" demiştin, sonra da sırtından bıçakladın.
Bıçakladım, evet. Açıklayayım mı?
Gerçekten bağ kurmuştuk.
Ama onun ne düşündüğünü bilmiyordum
çünkü bana göre
çok cesurca, kahramanca bir şey yapmıştı ve herkes onu kollamak isterdi
ama onunla baş başa konuşana dek
onun da benimle bağ kurduğunu bilmiyordum.
İşin zor tarafı da bu, yazıdan anlaşılmıyor.
-Sean? -Efendim?
Şimdi, Joey seni de,
Miranda'yı da zor duruma soktu, değil mi?
Sence gerçekten yüreğiyle mi oynuyordu
-yoksa bunlar taktik miydi? -Zor bir şey çünkü...
Açıkçası berbat bir şekilde ironikti
çünkü Joey ne düşündüğümü bilmezken ben onu birinciliğe koymuştum.
Burada neler olduğunu anlamak imkânsız, bu da bunun bir kanıtı.
Tabii ki işin içinde biraz taktik var ama ben de oynadım.
Joey'nin iyi yürekli olduğuna da gerçekten inanıyorum.
-Evet. -Evet.
Kurduğun dostluklardan biri, ki muhtemelen favorim, Shooby ile olandı.
Shooby! Hastasıyım onun.
Dostluğunuz daha sevimli olamazdı.
Gerçekte de böyle bağ kurabilir miydiniz?
Joey ile birçok açıdan farklıyız.
Öyle yani. Bir araya koyunca uyumsuz iki insanız.
Ama en baştan beri onun hislerini anladım.
Çok dobra, dürüst, hakiki biriydi.
Kankam Joey benim en iyi dostumdu. Kardeşimdi yani.
Sonlara doğru onun için oyundan bile vazgeçerdim.
Seni seviyorum adamım.
Evet. Joey, sen ne diyorsun?
Gerçek dünyada tanışsaydık kesin arkadaş olurduk bence.
Birçok açıdan farklı olduğum sayısız arkadaşım var,
hatta kendim gibilerle takılmayı sevmem, can sıkıyorlar.
-Joey, kazanırsan... -Evet.
-...parayla ne yapacaksın? -Döşenmesi gereken yeni bir dairem var.
En baştan başlıyorum. Yeni bir sayfa açtım.
Eski evimden taşındım. Yürekten sevdiğim, yardıma ihtiyacı olan bir teyzem var.
-Bir de hep yanımda olan anne babam. -Tanrım! Evinde Noel geçirmek isterdim.
-Sağ ol Joey, süpersin. -Teşekkürler.
-Çok memnun oldum. -Ben de.
Tanrı aşkına!
Sıra son finalistimizde.
Sevgilisinin fotoğrafı ve Bay Ayıcık'ıyla
ve Doğa Ana'nın aylık faturasına dair şüpheli bilgileriyle...
Regl yani.
Karşınızda, Seaburn!
Seaburn! Geç, otur.
Seni seviyorum Rebecca!
Seaburn mü desem, Rebecca mı?
Eyvah. Seabee diyebilirsin.
Tamam, ayakta kalan son sahtesin.
-Öyleyim. -Nasıl bir his?
Sahteler kazanıyor bebeğim!
Kaşımı da düzelteyim.
Rebecca ile Seaburn arasındaki çizginin bulanıklaştığı oldu mu hiç?
Çılgın bir şey çünkü sonuçta...
İkisini birbirinden ayırmak zorundaydım. Aynı anda iki beyne sahip olmak gibi.
Sevgilin gerçekte nasıl?
Gerçekte o kadar duygusal değil.
Kesinlikle değil.
Daha ziyade eğlenceli bir tip.
-Geyik biri yani. -Evet.
Çok şakacıdır.
Bu ilişkinin duygusal tarafı sen misin?
Hiç de bile. Bu kadar duygusal olmadığım kesin.
Bunlar benim için yepyeni şeylerdi.
-Yabancı topraklardı. -Evet.
Şey gibiydi...
Aynı anda bu kadar duyguyu ifade etmek
benim için anlaması güç bir şeydi.
Shooby'ye karşı çok duygusaldın ama.
Shooby...
Evet, kesinlikle en baştan beri çok yakındınız.
Oyuna girer girmez ilgimi çekti.
İlgimi çektiği için de
zaman içinde böyle bir bağ kurduk.
Kesinlikle gerçekti, o benim kankam.
Ona yalan söylemek zor muydu?
Gerçekten berbattı
ve çok da zorlandım
çünkü onunla gerçek, hakiki, samimi bir bağ kurmuştuk
ama söylediğim kişi değildim.
-Bir de seni savundu. -Evet, yani...
Yanlış olmasın, ben de onu savundum ve daima kolladım
ama olduğum kişi hakkında yalan söylemek zorunda olmam
berbat bir şeydi.
Sean sahte olduğunu duyurduğunda
sen de itiraf etmek istemedin mi?
Sean kendisini gösterdiğinde onu çok takdir ettim
ve gerçekten destekçisi oldum,
yaptığı şeyin cesaret gerektirdiğini düşündüm.
O andan itibaren onu çok sevdim
ama geri dönemeyecek kadar ilerlemiştim.
"Fazla derine indim. Çok derindeyim." dedim.
Dibin dibindeydin resmen. Tamamen içindeydin.
-Evet. -Müthiş Dadı'daki dadı gibiydin.
Birkaç sıkıntı da yaşadın, görüntüler elimizde.
İzleyelim.
"Sizce Chris yakışıklı mı?"
"Bebeğim, adam gey."
Öyle mi?
"Açıkçası bu sabah acayip ağrım vardı."
Tanrım!
"Benim bir tek sol yanım acayip ağrıyor."
Vay be, bunu hiç duymamıştım.
Sol yanı mı?
Apandisin olduğu yer mi?
BU FİLMİN ADI NEDİR?
Bu normalde seks anlamına gelir.
Rebecca, sen bir şairsin.
Biraz fazla masum bence, yutmadım açıkçası.
Adamım ya!
"Adam'ın gerçek olmaması
beni derinden yaraladı."
"Rebecca, 20 yaşında falan değil mi?"
"Gerçek mi?"
"Erkekler için ağlamamayı iki yaşında öğrendim."
Yemezler.
"Arkandaki kim?"
"Tatlım, Adele o. LOL."
Adele'miş.
Tanrım! Seaburn!
Öncelikle bir sürü sorum var.
Sol yan muhabbeti neydi? Nereden çıktı bu?
İlginç çünkü kız arkadaşım Doğa Ana'nın engeliyle karşılaştığında...
Engel mi? Akıyor be.
Evet, engelin tam tersi.
Gerçekten de sol yanı ağrıyor.
-Anladım. -Anılarımdan feyzaldım.
Evet, bir kontrol ettirsin.
Adele'i nasıl tanımazsın peki?
Çok acayipti... Yüzünün yarısını görünce
"Joey'nin yanındaki yarım kadın kim?" dedim.
"Şu Gaga da, yarım olan kim?"
Tanrım! İşte karşınızda, yarım kadın Adele! Gel bakalım.
Şaka şaka. O kadar bütçemiz yok.
Özür dilerdim herhâlde.
Chris de hemen göğsünü tutup şoka girdi.
Favori anlarımdan biri de
Rebecca ile Adam'ın akşam yemeğiydi.
Şaka gibi olaydı.
Selam Adam. Bak, senin eşin
ya da senin sevgilin bu flörtünüze ne derdi?
Acayip güler, dalga geçerdi.
Epey masum takıldık, utanmıyorum yani.
Sence oyuna kendin olarak katılsaydın
finale kalır mıydın Seaburn?
Açıkçası şu anda düşününce, başka şekilde yapmazdım.
Sahte olmak çok daha eğlenceliydi
çünkü hep diken üstündesin ve birileri seni ziyaret ederse
yakalanacağını biliyorsun.
Sonra nasıl başa çıkacağını düşünüyorsun falan.
Değiştirmezdim. Cidden aynı şeyi yapardım
çünkü herkesle yine de gerçek bağlar kurdum
ve şimdi bunu Rebecca olarak yaptığımı düşününce
aklıma "Kendim olarak gelseydim neler olurdu?" sorusu gelmiyor değil ama...
-Ama aynısını yapardım. -Peki.
Harika bir oyun oynadın Seaburn.
Çok sağ ol. Şimdi arkadaşlarına katıl.
Ortamı büyük duyuru için hazırlamalıyız.
Çocuklar, gelin de koltukları çekin!
Her şey nasıl başladı, hatırlıyor musunuz? Ben de unuttum.
Ama işte tüm bunları ve daha fazlasını özetleyen bir video.
Başta, sekiz oyuncu Çember dairelerine yerleşti.
Vay be!
-Süpermiş be! -İşte bu ya!
Çember'i açmayı öğrendikten sonra...
Merhaba Çember.
...profil oluşturma vaktiydi.
"Profesyonel basketbol oyuncusu."
Kimisi kendini oynadı...
İyi bir dış fırçası olduğu belli.
...kimisi de bambaşka bir karakteri.
Sevgilimin fotolarını kullanıyorum çünkü çok güzel.
Efsane olacak.
Ama kim olurlarsa olsunlar, önemli olan en popüler oyuncu olmaktı.
Basit.
Birincim belli zaten.
İlk iki oyuncu, Fenomen oluyordu.
Fenomen ne?
Fenomenlik de güzel bir histi.
-Tanrım! -Evet!
Tanrım! Fenomen oldum!
Ama Fenomenlik inişli çıkışlı bir deneyimdi.
Olamaz! Şimdi hedef olacağım.
Sosyal medya düşmanından dinleyin.
Fenomenlerden hep nefret ettim,
bence sosyal medyanın en kötü tarafı onlar.
Ama büyük güç,
büyük sorumluluk getirir.
"Fenomenler, hangi oyuncunun Çember'den engelleneceğini seçmelisiniz."
-Aman... -Tanrım!
En korktukları şey de
Çember'in malum mesajıydı...
ENGELLENDİN
Çember'in sonucu söylemesini beklemeye hiçbir zaman alışamadılar.
Eve dönmeye hazır değilim.
Aklım çıktı resmen.
Oyunları bir bir son buldu.
ENGELLENDİN
Ha siktir!
Hayır ya!
Saygı duruşu.
Duruş bitti. Sıradaki.
Acele etmeyelim
çünkü engellenenler son bir vuruş yapabiliyordu.
Hem de yüz yüze.
Ha siktir!
Dalga mı geçiyorsun?
Garezler döküldü.
Sana çok kızgınım.
-Neden? -Beni engelledin!
Sahteler tanıştı.
Adamım!
Çevrim içi bir fantezi...
Merhaba.
...gerçek oldu.
Ama oyuncular engellendikçe yenileri geldi.
Tanrım! Geldik!
Çember. Çember, ben geldim.
Sean ve Bill kim amına koyayım?
Biri annesini bile getirdi.
-Televizyon lazım. -Ha siktir!
Onu hizada tutsun diye.
"Beni de gülümsettin hain kadın."
"Hain kadın.'' deme be.
Çember'de birbirlerini kolladılar.
Bir bağ kuruyoruz.
Chris'le çok iyi anlaşıyoruz bence.
"Kankanım kızım."
İyi bir kız.
Âşık oldum. Gerçek ben âşık oldu.
Sevgileri gerçekti...
Hiç böyle bir ilişkim olmadı,
burada kardeşim olman benim için çok önemli.
...insanlar gerçek olmasa bile.
Tanrım!
Birazcık bana yürüyor olabilir.
Ama oyun ilerledikçe planlar dağılmaya başladı.
İnsanı sahte yapan filtre olduğunu bilmiyordum.
Şu anda neye inanacağımı şaşırdım.
Aman be Bill.
"Hediyeni gördüğümde ağlayacaktım."
Bir samimiyetsizlik seziyorum.
Yemezler.
Her fotoğrafında bambaşka görünüyor.
Tanrım! Beni sahte sanıyorlar. Çok komik.
Bana taktik amaçlı yazdı.
"#HerkesSahteOlduğunuBiliyor."
Ve duygulandılar.
Dayanamıyorum.
Normalde bu kadar ağlamam.
Teşekkürler. Çok güzel bir cevaptı. Çok sağ ol.
-Seni seviyoruz. -Gina! Blooper!
Umarım senin izinden giderler çünkü sen hayallerini gerçek kılıyorsun.
Ağlama.
Ama yapmayın böyle, iyi günler de geçirdik.
Tanrım!
Çember misafirlerine hep iyi baktı.
Pekâlâ!
Hayır!
Her yer pasta oldu.
Tek seferde götüreceğim.
Başardık!
Çok heyecanlıyım.
Yemeğimizi böldün.
Bu çocuğa hastayım.
"Bir dakika, jakuzi mi?"
Çember'e hoş geldiniz!
-"Aynen kızım!" -Bütün gün izleyebilirim.
Artık beş kişi kaldılar.
"En sevdiğim dörtlüye kadeh kaldırmak istiyorum."
İçlerinden biri 100.000 dolar kazanacak.
Şerefe!
İşte bu iş böyle yapılır.
Pekâlâ millet, sona geldik.
Çember'in galibini duyurmak üzereyiz.
Biri 100.000 dolar kazanacak
ve umarım bana yeni bir popo, yeni dişler, yeni bir ev alırlar.
Uyarımız var.
Yine mi ulan?
Çember'in galibini duyurma vakti.
İstemiyorum.
Hazır mıyız?
-Hayır. -Hadi.
-Sarılın bana. -Sakinleşmeliyim.
Beşinci sırada...
Tanrım!
Bakamıyorum. Siz söyleyin.
...Rebecca, namıdiğer Seaburn. Çok teşekkürler.
-Seni seviyorum. -Ben de seni.
Harika oynadın Seaburn.
Çok teşekkürler.
İyi misiniz?
-Hayır. -Dayanıyoruz.
Dördüncü sırada...
...Chris!
Çok üzgünüm.
Olsun.
-Sorun değil. -Çok sağ ol.
İyi şanslar çocuklar.
-Elendik ya. -Gel.
Pekâlâ.
Üçüncü sırada...
-Hayır! -...Sammie.
Çok üzgünüm Sammie.
-Çocuklar! -Efendim?
Bunu bekliyor muydunuz?
-Hayır. -Hayır.
İlk iki siz oldunuz.
Unutmayın, oyuncu arkadaşlarınız
birinizi birinci seçti.
-Elin titriyor. -Feci.
Ve birinci, 100.000 doları alacak.
Çember...
...birinciyi göster bize.
BİRİNCİ
Joey!
Tanrım!
Tebrikler Joey!
Gel bakayım.
Joey, gel.
-Tanrım. -Gelin millet, toplanın.
100.000 dolar!
Arkadaşlar, sona geldik!
Her bir oyuncumuz muhteşemdi. Sizi çok özleyeceğim.
Sammie'nin göz devirmeleri, Chris'in ceketleri,
Seaburn'ün regl sohbeti
ve elbette Shooby ve Joey'nin inanılmaz dostluğu...
-Arkadaşlar, tebrik ederim. -Çok teşekkürler.
-Helal Joey! -Çok iyiydi. Ben Michelle Buteau,
The Circle'ı izlediniz.
Mesaj. "İyi geceler. Göz kırpan emoji." Gönder!
Joey!
Alt yazı çevirmeni: Feride Nilay Sağlık