NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
„Sammie.
Rebecca”. O rany!
Jestem pierwszy?
Super!
Strasznie się cieszę, że wreszcie się spotkamy.
Mam nadzieję, że wszyscy będą sobą.
Denerwuję się, bo zobaczą Seaburna...
i zrozumieją, że się podszywałem.
Boję się tego.
Ktoś przyszedł?
- Shooby. - Joey?
Nie.
Rebecca.
O mój Boże!
Cześć.
Jak leci, stary?
- Hej. - To było dobre.
Bałem się cię spotkać. Myślałem:
- „Shubham to taki fajny gość...” - Jasne.
Miałem nadzieję, że się zaprzyjaźnimy.
To znaczy...
Jasne. To niesamowite. Tyle ze sobą gadaliśmy.
Tak.
Wybacz. To dla mnie totalna faza.
Wszystko, co mówiłem w rozmowach, było prawdą.
- Czyli więź była prawdziwa. - Właśnie.
A zdjęcie jest mojej dziewczyny.
A jak naprawdę masz na imię, Rebecco?
Cześć. Jestem Seaburn.
Seaburn? Miło mi, Shubham.
Skoro rozmawiałeś szczerze, czemu nie grałeś jako ty?
Przyjechałem tu z takim przekonaniem.
W moich stronach emocje okazują tylko słabi.
- Jasne. - Dlatego...
podchodzenie do ludzi z sercem na dłoni
- i bycie otwartym... - Tak.
...bardziej mi pasuje do kobiety
niż do faceta.
Facetów uczy się nie okazywać emocji.
Dlaczego?
Chciałem wysłać ten przekaz.
I zrobiłem to.
- Siedzimy tu i możemy o tym rozmawiać. - Jasne.
To jest gra i szanuję to, jak to rozegrałeś.
Miałem nadzieję, że mnie zrozumiesz
i zobaczysz, że naprawdę jesteś dla mnie ważny.
- Myślałem... - Pewnie.
Pamiętasz mój początek? Byłem na ósmym miejscu.
- Tak. - A ty mnie wsparłeś
i powiedziałeś...
Fajnie było wspierać się wzajemnie.
Nie było żadnej ściemy.
Żadnego udawania. Pełna szczerość.
I ja naprawdę myślałem:
„Chcę się zaprzyjaźnić”.
Ja z kolei chciałem wystartować jako ja
i pokazać, że można po prostu być sobą.
Że to wystarczy.
Ty przyszedłeś tu z pewnym założeniem
i ja też. To ciekawe.
Mówiłem na siebie Rekin Shubham,
bo na początku polowałem na podszywaczy.
Ale gdzieś w połowie zadałem sobie filozoficzne pytanie:
„Jeżeli ty albo Joey byście się podszywali,
czy to coś zmienia?
Bo jeśli więź była prawdziwa i byliście szczerzy...
- Czy coś się zmienia? - Właśnie.
Oczywiście szkoda, że nie jesteś nią,
ale liczy się ta więź, prawda?
Tak. Myślałem: „Naprawdę kocham go jak brata”.
To ciekawe,
bo przez cały czas chroniliśmy się wzajemnie.
Nie tego się spodziewałem, ale nie żałuję.
- Myślałem: „A jeśli będzie zły?”. - Jasne.
„A jeśli powie: »Nie jesteś dziewczyną ze zdjęcia«”?
To, że tak się nie stało,
że widzisz i rozumiesz,
że intencje miałem czyste...
Bardzo mnie to cieszy.
Naprawdę czułem się, jakbym miał... Jak widać, nie siostrę,
- ale brata. - Brata.
To były super relacje, stary. Naprawdę.
Bracia.
Przyjeżdżając tu nie sądziłam,
że dotrę do finału.
Mam nadzieję, że ich nie zawiodę.
Strasznie się denerwuję.
To Rebecca.
Kurwa, nie wierzę!
Nie wierzę!
Chodź tutaj. Przystojny jesteś.
- Jak się masz? - Dobrze.
Siema, Sammie.
- Czekałam na to... - Super, że ty to ty.
- Boże! - Fajne, że jesteś prawdziwa.
Nie mogłam się doczekać, aż wyściskam ci tyłek.
Wybacz, ale tak było ... O Boże!
- Spoko. - Będę szczery.
Babskie pogaduchy z tobą
- mnie przerażały. - Czemu?
Bo moja dziewczyna...
Gdy wypłynął temat Matki Natury.
- O okresach? - Tak, myślałem...
„O cholera!”.
W pewnym momencie miałam wątpliwości.
Myślałam: „Laska jest zbyt wrażliwa”.
Postanowiłam poczekać i poobserwować.
A potem pogadałyśmy i pomyślałam: „Nie, jest spoko”.
- Jasne. - „Lubię ją”.
Ja miałem pełne gacie. Myślałem: „Pobiją mnie.
Joey mnie przytrzyma.
Powie: »Sammie, trzymaj mu nogi«. Shubham zacznie mnie tłuc.
A Chris zawoła: »Wal go, zołzo!«”.
Umieram.
To była najtrudniejsza rzecz, jaką musiałem w życiu zrobić,
- bo... - Bycie laską?
A pomyśl, jak jest w realu.
Teraz podchodzę do kobiet
z jeszcze większym szacunkiem. Myślę sobie:
„Mamo, wybacz. Nie wiedziałem, że to tak jest”.
- Nie kochałeś się w niej? - Nie. Naprawdę.
Byliśmy jak rodzeństwo.
Mówiłem mu, że najbardziej w tej grze
nie lubię tego fałszywego flirtu.
Nas łączyło co innego. Z tobą też.
Wkurzała mnie gadka o twoim wyglądzie.
Masz dużo więcej.
Właśnie. Myślałam: „Słuchajcie, ja robię magisterkę.
To nie tylko twarz”.
Cieszę się, że jesteś prawdziwy.
- Ja też. - Bo myślałam...
- „Kocham go”. - Na początku
to był dla mnie koszmar.
A ty otworzyłaś się i...
Weźmiemy ślub.
- Ta więź była niespodziewana. - Tak.
Musiałem ratować Rebeccę i Joeya.
Przez chwilę w ciebie wątpiłam. W twoje emocje.
Chris odezwał się do mnie i napisałam mu: „Nie kupuję tego”.
A potem... Właśnie.
Potem Ed i Joey cię zaatakowali i pomyślałam:
„Kurde! Już cztery osoby tego nie kupują”.
Miałam więc wątpliwości i chciałam ci to wprost powiedzieć.
A ja cały czas myślałem:
„Sammie to moja kumpela”. Bez cienia wątpliwości.
- Trzymałem z tobą na 100%. - Jasne.
Dla mnie to byliście Shubham, ty i Joey.
Od początku.
- U mnie to samo. - U mnie też.
Przez cały czas.
Prawda? Dosłownie...
Przez cały czas to byliście wy.
Nie spodziewałam się, że to ty.
- Myślałam: „Joey albo Chris”. - Ja też.
Fajnie, że wreszcie ich spotkam, prawdziwych lub nie.
Wreszcie zobaczymy się na żywo.
- Chris! - O Boże!
O mój Boże!
Hej, skarbie!
Rebecca.
Dzięki ci, Boże.
Wiedziałeś?
Boże! Tak się cieszę, że się podszywałeś.
Tak się cieszę.
Jak się masz, kochanie? Panna Sammie jest prawdziwa.
Oczywiście, że tak.
Shubham też jest prawdziwy.
- Niech cię Bóg błogosławi! - Dzięki.
- Jesteście prawdziwi. - Tak.
Hurra! Jesteśmy prawdziwi!
O Boże! To niesamowite.
Cześć. Jestem Seaburn.
- A ja Chris Sapphire. Miło mi. - Mnie też.
Bardzo mi miło.
- Tak się cieszę. - Shubham.
Siedziałem w pokoju i myślałem: „O rany!
Czuję się, jakbym rodził”.
To całe oczekiwanie.
Opowiedz nam o sobie.
Boże! Jestem z Dallas w Teksasie.
Samotny od 15 roku życia.
Poważnie? Mówiłeś to serio?
- Tak, od 15 roku życia. - O rany!
Wszystko, co o sobie mówiłem, było prawdą.
Powiedziałem sobie: „Przez cały czas będę sobą”.
Jestem uduchowiony. Odnalazłem Boga w wieku 14 lat.
To jest moja droga.
Jeśli chcę coś osiągnąć,
- modlę się o to i się spełnia. - Jasne.
Aż się trząsłem z emocji. To takie niesamowite.
Myślałem: „Idę w nieznane.
Nie wiem, kogo tam spotkam”. Ale...
O rany! Tak się cieszę, że się podszywałeś.
- Tak się cieszę, bo... - Ja nie.
...w ostatnich rundach tej niezwykłej gry
coś mi się nie zgadzało.
I myślałem: „Czy ja dostaję paranoi?”.
Płakanie przez gościa, którego ledwo znasz?
Wtedy ona napisała: „Nie kupuję tego herbatnika”.
- Mokrego herbatnika. - Herbatnika.
- Ja, ty, Ed i Joey. - Ed i Joey.
I myślałem: „Czyli nie tylko mnie coś nie pasuje w Rebecce”.
Tak się cieszę.
Mam nadzieję, że on nie...
- On! - Myślałem: „Muszę poznać Chrisa”.
Jest ostatni, to mnie niepokoi.
Jeśli Joey się podszywał, załamię się.
Nawet nie mogę sobie wyobrazić, co się zaraz stanie.
Nie wierzę, że wszyscy są sobą.
Ale kim by nie byli, przytulę ich i dam całusa.
Tak.
Siema.
- Prawdziwy! - Joey!
- Prawdziwy! - Jestem!
- Jesteś prawdziwy! - Jestem.
- Cholernie prawdziwy! - Tak się cieszę, że ty to ty.
Hej, skarbie.
- Shooby! - Jesteś prawdziwy! Tak!
- Boże! - Co tu się dzieje?
- Rebecca. - Rebecca?
Joey. Siemka.
Przede wszystkim, gratuluję.
Nabrałeś mnie, ziomek. Naprawdę.
Przedstawię się.
- Jestem Seaburn. - Hej, Seaburn.
- Miło cię poznać, stary. - Wzajemnie.
- Cieszę, że jesteś prawdziwy. - Dzięki.
Zdawałem sobie sprawę,
że nie można nikomu ufać w 100%.
Ale teraz widzimy się na własne oczy. Dzięki Bogu.
- Niesamowite. - To prawda.
Przyjechałem tu myśląc:
„Jestem, jaki jestem. Jaki zawsze byłem”.
Szanowałem twoją pełną szczerość
od początku programu.
I nawet nie... Jesteś moim bracholem.
A ty moim ziomkiem, stary.
Przez cały ten czas najbardziej czekałem...
- Na to. - ...na to.
- Dosłownie. - Tak.
Zdecydowanie tak.
Naprawdę czuje się tu tę miłość i więzi, które nawiązaliśmy.
Najbardziej mi się tu podoba,
idealne jest to,
że jesteśmy różni, a jednak podobni.
- Tak. - I to jest piękne.
Wiem, że gdy program się skończy,
- to będzie trwało. - Jadę do Kalifornii.
I do Dallas.
- Tak. - Jadę wszędzie.
Końcowy toast. Przyjeżdżając tu myślałem,
że odpadnę pierwszego dnia.
Będąc na ósmym miejscu myślałem, że już po mnie.
Z każdym z was nawiązałem prawdziwą więź.
Niczego nie żałuję. Mimo, że ty...
- Zaczyna się. - Trafił mnie!
Niczego nie żałuję, tak jak ty.
Przyjechałem tu jako ja i to dało rezultaty u nas wszystkich.
Ja widzę to wszystko
jako niespodziewaną, piękną przygodę.
Coś, o czym nigdy nie zapomnimy.
- Do późnej starości. - Coś pięknego.
- Za przyjaźń po kres. - Zdrowie.
Kocham was.
- Dobra, pasuje mi. - Mnie też pasuje.
- Jebać to. - Nie wiem.
Pora, by finaliści spakowali walizki,
bo porządnie przetrzepię każdego z nich.
O rany! Ostatnia noc była mocna.
Zmęczyłam się samym oglądaniem.
Pora, by finaliści opuścili Krąg,
a ja nie mogę się już ich doczekać.
KRĄG
Już niedługo dowiemy się, kto wygrał 100 000 $.
Ależ to ekscytujące!
Jestem Michelle Buteau. Witam w finale Kręgu.
O Boże!
Zablokowano ich w Kręgu,
ale przyjęli moje zaproszenie do znajomych.
Przed nami zablokowani gracze.
Jezu! Wspaniale jest poznać was w realu.
Aż nie mogę wytrzymać.
Ed i Tammy!
- Ja się masz? - Dobrze.
Mam moją kieckę dla puszystych, jest super.
Byłam pod wrażeniem, że tak szybko rozgryźliście Rebeccę.
- Tak. - Tak.
- Skąd wiedzieliście? - Instynkt.
Po pierwszej rozmowie na grupowym czacie
pomyślałem: „Nie, Rebecca.
Nie ma mowy!”.
Od tej chwili byłem na nią cięty.
- Po prostu... - To prawda.
Była zbyt miła.
Ciągle płakała. Za słodka, za dobra.
Kto jest taki dobry? Ed od razu to wyczuł.
- Nikt w waszej okolicy. - Właśnie.
Ed, myślisz że poradziłbyś sobie lepiej bez mamusi?
Będę szczery.
Fajnie było być z mamą. Jest kochana i wspaniała.
Ale chyba każdy
po tylu dniach sam na sam z mamą...
Rozumiecie?
Miałby trochę dość.
- Tak. - Trochę się kłóciliśmy,
ale ogólnie to była dobra zabawa.
- Było nieźle. - Właśnie.
A ja obserwowałam, jak mój syn flirtuje z pięknymi kobietami.
Dziwne to było.
Było. To prawda. Ale daliście radę. Mazel!
Miranda, na kogo najbardziej czekasz?
Oczywiście na Joeya.
Trochę już go poznałam
i nawiązaliśmy więź na innym poziomie...
Tak, widziałam te poziomy.
Wszyscy widzieliśmy, skarbie.
- Sean. - Tak.
- Kocham cię bardzo. - Dzięki, ja ciebie też.
Było mi smutno, że nie startowałaś jako ty.
Żałujesz tego?
Nie, bo sobą na 100% jestem codziennie w realu,
a to jest Krąg. To jest gra.
Kocham siebie. Fajnie, że mogłam pokazać własne zdjęcia,
bo też jestem słodka, no nie?
Ale moje życie to social media. Znam trolli.
Ludzie mają różne uprzedzenia.
Rozumiesz?
I nie chciałam się z tym zmagać w programie.
- Ok, nie gniewam się. - Dzięki.
- Hej, laska. - Hej.
- Hej.
- Jak tam? - Dobrze.
Masz doła, że odpadłaś pierwsza?
Tak, odpadłam pierwsza.
- Opychasz się od tego czasu tacos? - Cały czas.
- Nie wierzę. - Codziennie.
- Bill. - Co tam?
- Jak się masz? - Dobrze.
Byłeś zupełnie nowy
i od razu zarzuciłeś wszystkim fałsz.
- Tak. - O co tu chodzi?
Mdliło mnie już od tego. Każdy wpis to było:
„Miłość”, „lojalność” i takie tam.
Myślałem...
- Nie lubisz miłości? - Od pierwszego dnia? No nie wiem.
Nie wierzę w to.
Boże, kto cię skrzywdził?
- Adam, Alex, jak do ciebie mówić? - Obojętne.
Jak się dziś czujesz? Podniecony?
Adam jest bardzo podniecony tymi pięknymi ludźmi.
Alex jest żonaty.
Nie mogę być podniecony. No, może troszeczkę, ale...
Dobra.
- Antonio. - Cześć.
Zaskoczyło mnie, że odpadłeś tak wcześnie.
- Mnie też. - Jak myślisz, czemu tak się stało?
Myślałem, że każdy jest każdym.
- I to mnie zgubiło. - Jasne.
Oprócz mnie.
Hej, wiewióreczko.
Podoba ci się skład finałowej piątki?
Tak. Jestem stronnicza.
Trzymam za Chrisa.
Co do Rebekki, od początku mówiłam, że ten Kopciuszek, ta księżniczka...
- to jakaś ściema. - Jasne.
Shooby był dla mnie jak młodszy brat. To było coś innego.
- Pora ich poznać, skarbie. - Jedziemy.
Podobno w Teksasie wszystko jest większe.
Jeśli chodzi o serce, ducha i miłość,
u naszego pierwszego finalisty się to sprawdza.
On nie owija w bawełnę.
Powitajmy Chrisa!
O mój Boże!
Część, piękna. Jak się masz?
Boże!
Siadaj proszę.
Jezu!
- Zaraz się rozpłaczę. - Dobrze.
- Jak się masz? - Popsujesz makijaż.
Wiem. Mój Boże!
Zwykle jestem bardzo spokojny,
ale teraz buzuje we mnie adrenalina. O mój Boże!
Jak sądzisz, dlaczego jesteś w finale?
Nadal próbuję to zrozumieć.
Przyjechałem tu na ślepo. Nie wiedziałem, jak się gra.
Nigdy o tym nie słyszałem. Siedziałem w domu... Ciągle to opowiadam.
Siedziałem w domu w luźnych szortach, jadłem ziarna słonecznika,
a potem nagle znalazłem się tutaj.
Super. Byłeś sobą.
Staram się być.
Jadłeś sobie w luźnych szortach, myśląc o życiu.
Rozczochrany, bez makijażu, oglądałem na luzie filmy.
Dziwnie rozmawia ci się na żywo?
Tam było: „utwórz wiadomość”, „wyślij”. A to jest real.
Trochę dziwnie.
Ale ja lubię poznawać ludzi.
- Jestem kontaktowy. - Widzę.
Mogę w restauracji podejść do kogoś i po prostu zgadać.
Ale tu było dziwnie.
Byłeś dla innych przyjacielem.
Dziękuję. Miło mi to słyszeć.
Uważam na to, co mówię. Nie chcę zrobić nikomu krzywdy...
- Uważasz? - Próbowałem.
To było uważanie?
Staram się nie ranić niczyich uczuć.
Bo gdy byłem mały,
ktoś rzucił mi w głowę piłką.
Nakrzyczałem za to na dziewczynę. I rozpłakała się.
Nie wiedziałem, że się we mnie kocha.
Wtedy obiecałem sobie nie ranić więcej niczyich uczuć.
- Staram się być szczery, ale... - I byłeś szczery.
Pełen miłości, światła i radości. I teraz to pokażemy.
Co słychać?
To mój ziomek, Chris.
Dzień dobry, laski.
Jak się macie?
Wiemy, że jest tylko jedna Beyoncé.
Celuj do zlewu.
Zawsze tak mówię.
Kocham Chrisa.
Laska, zdobyłaś ziomka.
Miło, że się do mnie odezwał.
Obudziłem się świeży jak sałata.
Chris umie zrozumieć każdego. Ja tak nie potrafię.
To prawda.
„Jesteś przepiękna.
Bóg nie popełnia błędów.
I nie zaczął od nas”.
To piękny przekaz, Chris.
Cholera!
Pierwsza piątka i wciąż jestem sobą.
Wiele osób uważało cię za lizusa,
- bo byłeś bardzo miły. - Tak.
- Co o tym myślisz? - Jestem po prostu sobą.
Myślę, jak postąpiłby Jezus. Jestem szczery.
Wszystkim daje równe szanse. Nie osądzam.
Nazywano mnie już wszystkim.
Fałszywym i szczerym.
Brzydkim i przystojnym. Kiedyś miałem trądzik. Byłem gruby.
Nazywano mnie wszystkim.
Sam określam się względem Boga. Z niego czerpię pewność siebie.
Nazywam ją pewnością Boga. Jest nieco inna.
To dobre na magnes.
To pewność Boga. Czuję ją nawet teraz.
Przepływa przeze mnie.
Jesteś wspaniały.
- Dziękuję. - Tak!
Bardzo dziękuję. Potęga znaku Panny!
Co zrobisz z kasą, jeśli wygrasz?
Zaraz się rozpłaczę.
Zbierało ci się już chyba kilka razy.
Czuję się jakbym był u Opry. Niesamowite.
Zajrzyj pod siedzenie.
Nic tam nie ma!
Myślałem, że może jakaś kasa.
Wiesz, gdy dorastałem... Nie byliśmy bogaci.
A rodzice dali mnie i mojemu bratu wszystko.
I pęka mi serce, gdy jestem u mamy,
widzę jak je...
i trochę się krztusi.
Nie stać nas na takie zabiegi.
Implanty są drogie.
I postanowiłem przywrócić mamie uśmiech,
bo dawała mi powody do uśmiechu przez całe życie.
Mówiłem, że się rozpłaczę.
Chciałbym też kupić mały domek.
Zbudować mały dom.
Na to wydałbym pieniądze.
Zbudowałeś już wielki dom z miłości. Każdy chce go odwiedzić,
bo jesteś wspaniały.
- Dziękuję. - Dziękuję bardzo.
Chodź do mnie.
Dołącz do zablokowanych graczy.
Dziękuję.
- Dziękuję. - Brawo Chris!
Dajesz, papi. Jesteś niezwykły. Mówiłam ci.
- Mówiłam, skarbie! - Dziękuję!
Pora na kolejną finalistkę.
Oto królowa friendzonowania kształcona w Cabrini.
Powitajmy Sammie.
Tak!
Hej, słonko!
Jak się masz?
Chodź do mnie.
Patrz, to twoja buzia.
- Gratulacje. - Dziękuję.
Jesteś ostatnią prawdziwą kobietą na polu walki.
Zwykle tak jest.
Dlaczego wytrwałaś na ringu?
Jak dotarłaś tak daleko?
Po prostu byłam sobą.
Z całych sił starałam się być prawdziwa
i myślę...
że to dzięki temu.
Jak było na kolacji? Pewnie się denerwowałaś.
Ostro było. Bałam się tam iść...
Przeczuwałam,
że będą tam ludzie, którzy się podszywali.
Modliłam się, żeby Shubham i Joey byli prawdziwi.
- To mnie martwiło. - Lubiłam cię oglądać,
bo miałaś silne poczucie, co jest dobre, a co złe.
Myślisz, że było ci łatwiej, czy trudniej
przez taką postawę?
Myślę, że łatwiej,
bo szybko podejmowałam decyzję.
Zastanawiałam się,
ale ostatecznie mówiłam: „Będę sobą”.
Wiesz, co jeszcze było fajne?
To, że flirtowanie zupełnie cię nie kręciło.
Nie, jestem kiepska... Może nie kiepska. Na żywo jestem lepsza.
Umiem to robić, ale mówić to,
potem czytać, rozgryzać. To takie...
Mamy dowody, skarbie. Pokażmy to.
O kurwa!
„Co tam?”
Już mnie mdli.
Proszę, nie flirtuj ze mną.
Obrzydza mnie to „podniecony”.
Przesada. Nie kręci mnie romantyzm.
Chyba chce się... podniecić.
Boże! Adam, nie!
Boże! To jest...
Przypomina mi dupków, z którymi studiowałam.
Następny!
Nie ma mowy! Wypad!
Przestań.
Wszystko tak komentuję. Taki mam odruch. Krztuszę się.
Znaczy... Nie o to mi chodziło.
A jaki jest twój typ? Co jest romantyczne?
- Mój typ? - Tak.
Zupełnie nie jestem romantyczna. Leżę na tym polu.
To aż smutne.
- Tak? - Tak.
Ale masz dwie twarze, prawda?
Mówisz o dobrej i złej dziewczynce.
- Tak. - Robisz magisterkę.
- Tak. - Ale masz też sexy fotki.
Zgadza się.
Myślisz, że dziewczyny mają ciężko w internecie?
Wrzucają ładną fotkę i ludzie zaczynają flirtować?
To trudne.
Z jednej strony myślę: „Chcę być sexy i wrzucić fotkę,
bo dobrze się czuję w swoim ciele”.
Ale mam pracę. Nie mogę wrzucać takich rzeczy.
Bo powiedzą: „Ty pracujesz z dziećmi?”.
- Więc... - Potrzebny jest balans.
To bywa trudne.
Ciesz się życiem, dziewczyno.
Miałaś wątpliwości co do Rebekki. I okazały się słuszne.
Myślisz, że powinnaś była uderzyć w nią mocniej,
jak Ed
albo Joey?
W pewnym momencie byłam na to gotowa.
Myślałam: „Dobra, jestem pewna”.
Ale potem pogadałyśmy,
przemyślałam to,
przespałam się z tym
i pomyślałam: „Jest bardzo wrażliwa”.
To był mój główny problem.
„Ta laska jest zbyt wrażliwa. Nie mogę z nią”.
Nie chciałaś jej urazić?
Nie. Myślałam: „To niemożliwe, że ktoś jest aż tak wrażliwy”.
Ale myślałam też:
„Dobra, ja w ogóle nie jestem wrażliwa
na rzeczy, na które ona reaguje.
Nie mogę potępiać jej za to, że jest na drugim końcu spektrum”.
Gadamy, jakby to była ona.
- Właśnie! - A wiadomo już,
- że to Seaburn. - Wiem. Byłam zła.
Tak?
Co myślisz o Seaburnie?
Byłam na niego zła.
Nie byłam wściekła,
ale bardzo się zaangażowałam.
I przez to, że się zaangażowałam,
bo myślałam, że nie mogę osądzać jej wrażliwości...
Jasne.
A potem okazało się, że to nawet nie było prawdziwe.
Czego nauczyłaś się o social mediach? Jaka jest główna lekcja?
Nie ufać nikomu.
- Absolutnie nikomu. - Pewnie.
Nawet samej sobie.
Bardzo dziękuję, Sammie. To cenna lekcja.
- Jesteś super. - Dziękuję.
O rany!
Boże!
Przyjechał tu jako przeciwnik social mediów,
ale gdy cztery razy został influencerem, został ich zwolennikiem.
Powitajmy Shubhama.
Cześć. Witaj.
- Miło cię poznać. - Wzajemnie.
Siadaj.
Boże! Shooby! Mogę cię tak nazywać?
Proszę bardzo.
- Miło cię widzieć. - Ciebie też.
Wcześniej nie używałeś social mediów.
- Nie. - Uważałeś, że...
social media to samo zło.
Social media to społeczna Meduza. To było moje hasło.
Witaj w piekle. Jak nastrój?
Miło mi, że tu jestem.
Czyli mało wiesz o social mediach.
- Tak. - Pomogło ci to czy przeszkadzało?
Bardzo mi pomogło.
Przyjechałem tu z pewną misją.
Mam to przekonanie, że...
social media to współczesna czarna śmierć.
I bardzo mi to pomogło.
Na początku bardzo się denerwowałem.
Czaty grupowe były mi obce.
Nie znoszę flirtowania. Nie rozumiem go.
Nie umiem pisać ciętych komentarzy. Nie znam emotek.
Myślałem, że odpadnę pierwszej nocy.
I akceptowałem to.
Wolałem być sobą i odpaść pierwszego dnia,
niż wygrać jako ktoś inny.
Ale gdy pojawiły się lajki, poczułeś się sobą.
- Tak... - Teraz rozumiesz?
Ten zastrzyk serotoniny. Myślisz: „Boże, nawiązuję więzi”.
Nie, nie rozumiem cyfrowych lajków.
Ale lubię rywalizację.
Tu musiałem walczyć.
Budować relacje. Włożyłem w to wszystko.
Skutecznie. Wszyscy cię kochali, mamy na to dowody. Zobaczmy.
Te prywatne czaty są ekscytujące.
Do Rebekki: „Cieszę się, że od początku jesteśmy szczerzy”.
„Myślę, że możemy stworzyć szczerą więź
i działać jako sojusz do samego końca”.
Tak!
„Brachu, niesamowite jacy jesteśmy zgrani.
Jesteś moim ziomkiem”.
Chwyta mnie za serce.
To urocze.
Ten gość wciąż mnie zaskakuje.
„Shooby, oddałbym za ciebie życie”.
Urocze.
Nie da się go nie lubić.
„Kocham cię całym sercem i wiem, że zawsze mnie wspierałeś”.
Hurra! Brat Joey wciąż mnie kocha.
Tak się czuję.
Rebecca jest jak lampka nocna,
którą zapala się w pokoju, będąc dzieckiem,
by odpędzić strachy.
Osoba, którą ratuję to...
Tak!
- Shooby. - Tak?
Wiem, że nie lubisz social mediów i tego, co z nami robią,
ale muszę przyznać, że grałeś świetnie
i nawiązałeś z ludźmi silne więzi.
- Starałem się. - I udało się.
Szczególnie dobre relacje miałeś z Rebeccą.
Tak. To prawda.
Czy miałeś czas, by...
ogarnąć tę całą sytuację z Bombową Becky?
Tak.
Gdy zobaczyłem Rebeccę, czyli Seaburna, to zaniemówiłem.
Przyznam szczerze, że zabolało mnie to.
Bo Rebecca była dla mnie jak siostra.
Tak jak Sammie.
Rebecca dużo dla mnie zrobiła.
Dzięki niej czułem się bezpiecznie od początku do końca.
Gdy okazało się więc, że to Seaburn, było mi przykro.
Ale rozmawiałem z nim i wiem, że był szczery.
Myślę więc, że wszystko było takie samo.
Tyle, że to był Seaburn.
To jest gra. I rozegrał to świetnie.
Ja czułem tę więź. On też.
A nie zabujałeś się w niej trochę?
Nie, naprawdę. Mówiłem to od początku.
Nikt nie pociągał mnie na gruncie romantycznym.
Bo bardzo o nią dbałeś.
Sam się zfriendzonowałeś.
- Tak, sprawa z Adamem. - Rozumiesz?
- Bardzo ją broniłeś. - Tak, cóż...
W tej grze buduje się relacje
i czasem człowiek nie zauważa, ile wkłada w to siebie.
Zobaczyć w finale Chrisa, Sammie, Joeya i Rebeccę,
to było coś wspaniałego.
Sam nie wiem.
Nawiązałeś też fajną więź z Joeyem.
- Tak. Brachol Joey. - Brachol Joey.
To prawdziwa męska przyjaźń.
Co było pierwsze: sojusz czy przyjaźń?
Przyjaźń. Od początku.
Czyli przyjaźń zmieniła się w sojusz.
Bo trochę jednak kombinowaliście.
Pewnie tak, ale koniec końców,
Joey i ja byliśmy wobec siebie szczerzy.
To była przyjaźń.
W tej grze to przyjaźń jest najważniejsza,
a sojusz jest miłym dodatkiem.
- Jesteś strategiem. - Tak.
Załóżmy hipotetycznie, że miałbyś się podszywać.
Kim byś był?
Kimś starszym,
bo mało było w grze starszych,
a chciałbym, żeby były i budowały więzi z innymi.
Brakuje nam starszych osób, ich doświadczenia
i wiedzy. Ja wciąż mało wiem.
Mam wiele wad
i byłoby miło zbudować więź z kimś starszym.
Mógłbym być kimś takim, ale nigdy nie będę się podszywał.
I tak byłbym sobą.
Nigdy się nie zmieniaj, Shooby!
Chodź do mnie! Nie mogę z tobą!
Dziękuję bardzo.
Idź już!
A teraz ziomek naczelny,
który zawsze jest zadbany.
Powitajmy Brachola Joeya.
No dalej! Głośniej!
Tak! Cześć.
- Jak się masz? - Dobrze. A ty?
Czuję się jak w niebie.
Jak w niebie. Dobrze, skarbie.
- Jak się masz? - Dobrze.
- Tak? - Dobrze wyglądasz.
Wisiało w szafie, więc pomyślałem, że narzucę.
Mogłabym od ciebie kupić ubezpieczenie.
Super. Zróbmy to.
Do dzieła.
Spodziewałeś się, że dotrzesz do finału?
Nie. Codziennie miałem atak serca.
- Serio? - Codziennie.
- Dlatego nosiłeś okulary? - Tak.
Cóż, czasem trzeba zbudować klimat okularami przeciwsłonecznymi.
Dziś też chciałem je założyć, ale pomyślałem:
„Dziś będzie z klasą”.
- Dobra. - Z klasą.
A propos klasy, dużo flirtowałeś.
- Kto? - Ty, słonko.
- Tylko rozmawiałem. - Flirtowałeś prawie z każdym.
Tak, masz rację.
- Prawda? - Tak.
Pomogło ci to, czy zaszkodziło?
Mogło być różnie.
Jeśli...
widzę piękną kobietę, wypada zagadać,
trochę poczarować i może coś z tego będzie.
- Tak? - Tak.
Z Alaną zacząłeś od razu.
Alana to moja laska.
- Siema. - Hej, Joey.
Niektóre flirty zaszły dalej.
Bywało.
- Tak jak z Mirandą. - Tak.
Powiedziałeś jej, że łączy was więź,
- ale jej nie uratowałeś. - Nie.
Nie uratowałem.
- To była prawdziwa więź. - Tak?
- Oczywiście. - Miranda?
- Hej. - Nie przeszkadza ci to?
Nic a nic.
- Serio? - Tak.
Szybko ci to wynagrodził.
- To prawda. - Zobaczmy to.
Mam pytanie... Zawsze jestem dżentelmenem,
ale strasznie mnie pociągasz.
Daj spokój.
Czy zechciałabyś dać mi całusa na pożegnanie?
Z przyjemnością.
- Jednego, bo jestem dżentelmenem. - Dobrze.
I nikt nie patrzy.
Wygraj. Masz szminkę na wardze.
Lubię szminkę.
Umalowałam się dla ciebie.
- Mogę cię odprowadzić? - Proszę.
O rany!
Przepraszam.
Czy sądziłeś, że nawiążesz taką więź?
Nie sądziłem, naprawdę.
Mirandzie aż się zrobiło gorąco.
Miranda jest niesamowita, naprawdę.
- To było trudne... - Popłaczę się.
...mieć z kimś taką więź,
ale pamiętać, że to gra.
Lojalność znaczy dla mnie wszystko,
a Sammie i Chris wspierali mnie od początku,
musiałem więc to zrobić.
Pójdziecie na tę randkę?
Pójdziemy na 100%.
Super! Obyś lubiła klopsiki.
Na 100%.
Nawiązałeś też więź z Sean.
Napisałeś: „Możesz na mnie liczyć” i wbiłeś jej nóż w plecy.
To prawda. Może wyjaśnię.
Naprawdę czułem z nią więź.
Ale nie wiedziałem, co ona o mnie myśli.
Myślałem, że skoro zrobiła coś tak odważnego i śmiałego,
wszyscy będą ją wspierać.
Dopóki nie rozmawiałem z nią na żywo,
nie wiedziałem, że naprawdę czuła tę więź.
To trudne, gdy widzi się tylko tekst.
- Sean. - Tak?
Joey postawił i ciebie,
- i Mirandę w tym samym położeniu, prawda? - Tak.
Myślisz, że wkładał w tę grę serce,
- czy to była strategia? - Trudno powiedzieć.
To była wyjątkowo perfidna ironia losu,
bo Joey nie wiedział, co o nim myślę, a ja przyznałam mu wtedy pierwsze miejsce.
To pokazuje, jak mało wiemy o tym, co naprawdę się dzieje.
Na pewno było w tym trochę gry,
ale ja też grałam.
Ale generalnie uważam, że Joey ma dobre serce.
- Tak. - Tak.
Jedna z twoich przyjaźni podobała mi się najbardziej.
Ty i Shooby.
Shooby! Kocham tego gościa.
To była wyjątkowo urocza męska przyjaźń.
Myślicie, że w realu też stworzylibyście taką więź?
Joey i ja bardzo się różnimy.
Taka jest prawda.
Jesteśmy jak dwie różne papużki nierozłączki.
Ale rozumiałem motywację Joeya od samego początku.
Jest bezpośredni, szczery i uczciwy.
Brachol Joey był moim przyjacielem i bratem.
Dla niego chyba nawet poddałbym grę.
Kocham cię, brachu.
Joey, co ty na to?
Myślę, że zaprzyjaźnilibyśmy się
również w realu.
Mam wielu przyjaciół, którzy różnią się ode mnie.
Nie lubię ludzi podobnych do mnie, wkurzają mnie.
- Jeśli wygrasz... - Tak.
Co zrobisz z kasą?
Kupiłem nowe mieszkanie, które muszę wyposażyć.
Po programie zaczynam od nowa. Nowy rozdział.
Zmieniłem mieszkanie.
Mam też kochaną ciocię, która potrzebuje pomocy
i rodziców, którzy wspierali mnie od początku.
Chciałabym spędzić z wami święta.
- Dzięki, Joey. Jesteś wspaniały. - Dzięki.
- Miło było cię poznać. - Wzajemnie.
Dobry Boże!
Pora na ostatniego finalistę.
Uzbrojony w zdjęcie dziewczyny, pluszowego Misiowego Misia
i wątpliwą wiedzę o Matce Naturze...
Chodzi o okres.
Powitajmy Seaburna!
Seaburn! Siadaj.
Kocham cię, Rebecca!
Jak do ciebie mówić? Seaburn? Rebecca?
Mów mi Seebee.
Jesteś ostatnim z podszywających się.
- Tak. - Jakie to uczucie?
Cóż...
Podszywacze górą!
Przylizanie brwi.
Zatarły ci się granice między Rebeccą a Seaburnem?
To jest mocno zakręcone...
Musiałem rozgryźć kim jestem ja, a kim Rebecca.
Prawie jakbym miał dwa mózgi.
Jaka jest twoja dziewczyna?
O rany! Na pewno nie jest taka wrażliwa.
Zdecydowanie nie.
Jest wyluzowana
i raczej sprzeda sójkę w bok.
- Lubi się wygłupiać. - Tak. Taka żartownisia.
Czyli to ty jesteś tym wrażliwym?
Zdecydowanie nie. Nie przeżywam tak niczego.
To było dla mnie nowe terytorium.
- Nieznany ląd. - Jasne.
To było...
Nie mogłem pojąć koncepcji
wyzwalania tylu emocji na raz.
Wobec Shooby’ego wyzwoliłeś wiele emocji.
Shooby był...
Ciągnęło was ku sobie od początku.
Już na początku
coś mnie do niego przyciągało.
I już ta świadomość sprawiła,
że z czasem zbudowaliśmy więź.
To było szczere od samego początku.
Trudno było go okłamywać?
To było okropne.
Czułem to cały czas.
Stworzyłem z nim prawdziwą, szczerą więź,
a nie byłem tym, za kogo się podawałem.
- I stał za tobą murem. - Tak...
Ja też stałem za nim murem na 100%
i zawsze go wspierałem,
ale świadomość, że go okłamuję
była do dupy.
A gdy Sean się ujawniła,
nie myślałeś: „To dobry moment, bym i ja się ujawnił?”.
Gdy Sean się ujawniła, bardzo ją podziwiałem.
I wspierałem jej decyzję. Myślałem:
„Trzeba być bardzo odważnym, by zrobić coś takiego”.
Uwielbiałem ją za to.
Ale uważałem, że ja tkwię w tym już za głęboko.
Myślałem: „Ja już nie mogę. Tkwię w tym po uszy”.
Tak, tkwiłeś w tym jak bohater filmu Tootsie.
- Tak. - Jak w Pani Doubtfire.
Było trochę wpadek. A my mamy nagrania!
Zobaczmy.
„Podoba ci się Chris?”
„Skarbie, on jest gejem”.
„Serio?”
„Obudziłam się dziś ze strasznymi skurczami”.
O rany!
„Mnie zaczyna strasznie boleć lewa strona”.
Nigdy o tym nie słyszałam.
Lewa strona?
To nie wyrostek?
PODAJ TYTUŁ FILMU
To zwykle oznacza bzykanko.
Rebecca, jesteś poetką.
Jest trochę zbyt niewinna.
Nie kupuję tego.
Stary!
„Byłam załamana,
że Adam nie był prawdziwy”.
„Rebecca jest już po dwudziestce".
„Czy to szczere?”
„Ja przestałem płakać przez facetów w wieku dwóch lat”.
Nie kupuję tego.
„Kim jest ta osoba za tobą?”
„Skarbie, to Adele. LOL”.
To Adele.
Boże! Seaburn!
Tyle się tam działo.
Skąd ci się wzięły te skurcze po lewej stronie?
Moja dziewczyna,
gdy doświadcza tej blokady Matki Natury...
Blokady? To wyciek.
To przeciwieństwo blokady.
Ją właśnie boli lewa strona.
- Jasne. - Opierałem się na faktach.
Powinna się zbadać.
Nie wiedziałeś, kim jest Adele?
Widziałem pół twarzy i myślałem:
„Kim jest te pół kobiety na zdjęciu z Joeyem?
Jedna to Gaga, a kim jest ta pół-kobieta?”.
Boże! Przed państwem pół-kobieta! Zapraszamy Adele.
Żartuję. To nie na nasz budżet.
Powiedziałbym: „Przepraszam!”.
Wiem. Widziałeś reakcję Chrisa?
„O mój Boże!”.
Jednym z najlepszych momentów
była randka Rebekki z Adamem.
Niesamowite.
Cześć, Adam.
Co by powiedziały wasze kobiety, widząc jak ze sobą flirtujecie?
Uśmiałaby się i nabijała ze mnie.
Byliśmy raczej grzeczni. Ja nie mam wyrzutów sumienia.
Seaburn, myślisz że dotarłbyś do finału,
gdybyś grał jako ty?
W tej chwili, patrząc na to wszystko, nic bym nie zmieniał.
Podszywanie się było fajniejsze,
bo trzeba być ciągle czujnym i gotowym na to,
że ktoś przyjdzie i cię odkryje.
Jak się z tego wykręcić?
Naprawdę nic bym nie zmieniał,
bo zbudowałem prawdziwe więzi ze wszystkimi.
Teraz, gdy wiem, że zrobiłem to jako Rebecca,
zastanawiam się:
„Jak by to było, gdybym grał jako ja?”. Ale...
- Nic bym nie zmieniał. - Dobrze.
Rozegrałeś to świetnie, Seaburn.
Dziękuję. Dołącz teraz do przyjaciół.
Musimy przygotować to miejsce do wielkiego finału.
Chłopaki, przesuńcie te kanapy.
Pamiętacie, jak to się zaczęło? Ja też.
Ale zobaczymy teraz nagranie z podsumowaniem tego wszystkiego. Tak!
Na początku do pokoi Kręgu weszło ośmioro graczy.
O cholerka!
Niesamowite!
Kasa!
A gdy zorientowali się jak uruchomić Krąg...
Cześć, Kręgu.
...uzupełnili też profile.
„Zawodowy koszykarz”.
Niektórzy byli sobą...
Widać, że ten gość ma dobrą szczoteczkę.
...inni wcielili się w kogoś innego.
Używam zdjęć mojej dziewczyny, bo jest śliczna.
Będzie super.
Ale kogo by nie grali,
ich celem był tytuł najpopularniejszego gracza.
Łatwizna.
Wiem już, kto będzie moim numerem jeden.
Dwaj najpopularniejsi gracze byli influencerami.
Kim jest influencer?
A bycie influencerem... było fajne.
- O mój Boże! - Tak!
O Jezu! Jestem influencerem!
Ale bycie influencerem ma też wady.
O nie! Jestem na celowniku.
Przeciwnik social mediów wie to najlepiej.
Całe życie nie znosiłem influencerów.
To przez nich social media są tak zepsute.
Ale z wielką mocą...
wiąże się wielka odpowiedzialność.
„Influencerzy, musicie zdecydować, którego zagrożonego gracza zablokujecie”.
- O mój... - Boże!
Wszyscy bali się jednego.
Że Krąg ogłosi: „Zostałeś...”
ZABLOKOWANY
A czekanie na wyniki zawsze było ciężkie.
Nie chcę jeszcze wracać do domu.
Serce wypadło mi z dupy.
Odpadali jedno po drugim.
ZABLOKOWANY
Cholera!
O nie!
Chwila ciszy.
I minęła. Następny.
Nie tak szybko.
Zablokowani mogli się jeszcze pożegnać.
Niektórzy osobiście.
O cholera!
Żartujecie sobie?
Zgłaszano pretensje.
Jestem na ciebie wściekła.
- Czemu? - Zablokowałaś mnie!
Spotykali się podszywacze.
Stary!
A sieciowe fantazje...
Hej.
...stawały się faktem.
Ale gdy blokowano jednych, pojawiali się inni.
Boże! Udało się!
Kręgu, już jestem. Przybyłem.
Kim są, kurwa, Sean i Bill?
Jeden przywiózł nawet mamę.
- Telewizor. - Cholera!
By miała go na oku.
„Teraz ja też się uśmiecham, skurkowana”.
Nie nazywaj jej skurkowaną.
Gracze w Kręgu wspierali się wzajemnie.
Chyba tworzymy więź.
Świetnie dogadujemy się z Chrisem.
„Laska, zdobyłaś ziomka”.
Wydaje się być spoko.
Zakochałam się.
Miłość była szczera.
Z nikim nie miałem takich relacji,
cieszę się, że jesteś moją siostrą.
Nawet jeśli ludzie nie byli.
O rany!
Chyba się do mnie przystawia.
Ale w toku rozgrywki plany zaczęły się sypać.
Nie wiedziałem, że są filtry dla podszywaczy.
Sama nie wiem, komu wierzyć.
Jak sobie chcesz, Bill.
„Prawie się rozpłakałam, widząc twoją paczkę”.
Trochę to nieszczere.
Nie kupuję tego.
Na każdym zdjęciu wygląda inaczej.
Boże! Myślą, że się podszywam. Przezabawne.
Odezwał się do mnie ze względów taktycznych.
„Hasztag, wszyscy wiedzą, że ściemniasz”.
W grę weszły emocje.
Już nie mogę.
Zwykle nie jestem taką beksą.
Dziękuję. Piękna odpowiedź. Bardzo mi miło.
- Kochamy cię. - Gina! Blooper!
Wierzę, że pójdą w twoje ślady, bo zmieniasz marzenia w rzeczywistość.
Nie płacz.
Ale hej, nie było tak źle.
O Boże!
W Kręgu było sporo zabawy.
Dobra!
Nie!
Wszędzie pełno tortu.
Wszystko za jednym razem.
Udało się!
Ale się cieszę.
Przeszkadzasz w kolacji.
Kocham tego młodego.
„Chwila.
Przecinek. Jacuzzi”.
Witamy w Kręgu.
„Amen, siostro!”.
Oglądałbym cały dzień.
A teraz została nam finałowa piątka.
„Kielich w górę, za ukochaną czwórę”.
Jedno z nich wygra 100 000 $.
Zdrówko!
Tak się to robi.
Dobra, wielka chwila nadeszła.
Za chwilę poznamy zwycięzcę Kręgu.
Ktoś zdobędzie 100 000 $
i może kupi mi nowy tyłek,
zęby albo dom.
Mamy wiadomość!
Znowu to samo.
Poznamy teraz zwycięzcę Kręgu.
Ja nie chcę.
Gotowi?
- Nie. - Do dzieła.
- Trzymaj mnie. - Jeszcze nie.
Piąte miejsce...
O rany!
Nie patrzę. Powiedzcie mi.
Rebecca, czyli Seaburn. Dziękujemy bardzo.
- Kocham cię, stary. - Wzajemnie.
Świetnie grałeś, Seaburn.
Dziękujemy.
Trzymacie się?
- Nie. - Damy radę.
Czwarte miejsce...
Chris.
Tak mi przykro.
Nie szkodzi.
- W porządku. - Dziękujemy.
Powodzenia.
- Usiądziemy razem. - Chodź do mnie.
No dobra.
Trzecie miejsce zdobywa...
- Nie! - Sammie.
Przykro mi, Sammie.
- Chłopaki. - Tak?
Spodziewaliście się tego?
- Nie. - Nie.
Jesteście najpopularniejszymi graczami.
Współgracze uznali jednego z was
za najpopularniejszego w Kręgu.
- Ręka ci drży. - Strasznie.
Ta osoba zabierze do domu 100 000 $.
Kręgu...
pokaż nam zwycięzcę.
ZWYCIĘZCA
Joey!
O mój Boże!
Brawo, Joey!
Chodź do mnie.
Joey, chodź.
- Boże. - Zbierzcie się wszyscy.
Sto tysięcy dolarów!
Kochani, to wszystko.
Każde z was było wspaniałe.
Będę za wami tęsknić.
Za minami Sammie, blezerami Chrisa, interpretacją okresu Seaburna.
I oczywiście przyjaźnią Shooby’ego i Joeya.
- Gratuluję wam. - Dziękuję bardzo.
- Dawaj, Joey! - Jestem Michelle Buteau,
a to był Krąg.
Utwórz wiadomość: „Dobranoc. Mrugająca emotka”. Wyślij.
Napisy: Paweł Awdejuk