ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Ρόι!
Θέλω μόνο να…
Μέρα νύχτα με πρήζεις.
-Μη θυμώνεις… -Να μη θυμώνω όταν με ξυπνάς…
-Δεν μ' αρέσει να… -Ας μ' ακούσει όποιος θέλει.
-Σταμάτα! Όχι! -Έλα δω!
Σου έφτιαξα κάτι.
Χιλιάδες κόσμος μαζεύεται
για την ορκωμοσία του Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι.
Καθώς η αυτοκινητοπομπή φτάνει στη λεωφόρο Πενσιλβάνια,
ελπίζουν ότι θα διακρίνουν την Τζάκι Κένεντι
με φόρεμα του σχεδιαστή Όλεγκ Κασίνι
και ένα απλό, αλλά κομψό πίλμποξ από τον πιλοποιό κύριο Χάλστον.
Είπαν το όνομά σου;
ΜΠΕΡΓΚΝΤΟΡΦ ΓΚΟΥΝΤΜΑΝ
Με συγχωρείτε. Καλημέρα.
Κομψότητα, ας πούμε.
Θα μείνετε πολύ ικανοποιημένη.
Τι στον διάολο συμβαίνει;
Τι συμβαίνει;
Η Ζακλίν Κένεντι ανέφερε το όνομά σου.
Ήδη πουλήσαμε 50 και δεν είναι ούτε 10 το πρωί.
Εσείς δεν είστε;
Είστε ο κύριος Χάλστον.
Ο Θεός να ευλογεί την Τζάκι Κένεντι.
Γάμα την Τζάκι Κένεντι.
Χάλστον. Γιατί το λες αυτό μετά από όσα πέρασε;
Σε έφτιαξε, Χάλστον.
Και μετά με σκότωσε.
Δεν φοράει πια καπέλα για να μη χαλάσει το γιγάντιο χτένισμά της.
Έχεις ένα λεπτό;
Λυπάμαι. Όπως βλέπετε, είμαστε πολύ απασχολημένοι.
Ήρθε η έκθεση δεύτερου τριμήνου.
Δεν είναι καλή.
Οι πωλήσεις μειώθηκαν κατά 30%, ενώ το προηγούμενο τρίμηνο κατά 40%.
-Λες ότι έχουμε βελτίωση. -Όχι, δεν λέω αυτό.
Ξέρεις τι λένε. Αριθμοί.
Ποιος το λέει;
Όλοι. Όλη την ώρα.
Ο κόσμος δεν φοράει πια καπέλα, αυτό είναι το θέμα.
Ναι. Ως πιλοποιός, Χένρι, το έχω υπόψιν μου.
Εννοώ, τι θα κάνεις γι' αυτό;
Δουλεύω σκληρά για να ξαναφέρω λιακάδα,
αλλά μέχρι να φτιάξω τη βροχομηχανή μου, δεν ξέρω τι θα κάνω.
Εκτός από το να πιω μετά τη συνάντηση.
Από τον κύριο στην άκρη.
Το επέστρεψε.
Τι δεν σ' αρέσει σε ένα amaretto stone sour;
Το κουκούτσι, έτσι; Κίνδυνος πνιγμού. Θα πω να το αφαιρέσουν.
Όχι, ευχαριστώ.
-Να κεράσω κάτι άλλο. -Όχι, ευχαριστώ.
Δεν δέχομαι ποτά από ξένους.
Πες μου το όνομά σου. Δεν θα είμαστε ξένοι.
Εσύ πρώτος.
-Έρικ. -Και με τι ασχολείσαι, Έρικ;
Είμαι γερακάρης.
Μαλακίες.
Είμαστε ήρωες, το γεράκι μου κι εγώ. Ελέγχουμε τον πληθυσμό των ποντικών.
Είναι πολύ στιλάτη η ασχολία μας.
Το μακρύ δερμάτινο γάντι, η κουκούλα που του βάζω.
Βιτσιόζικο.
Άσε με να σε κεράσω.
Μπορώ να ρωτήσω τι σ' έκανε να με προσέξεις;
Τι εννοείς;
Γιατί ψωνίζεις εμένα κι όχι κάποιον άλλον;
Δεν είμαι σαν τους άλλους.
Δεν περίμενα να είμαι ο τύπος σου.
Ποιος είναι ο τύπος μου;
Ένας λευκός με ακριβό κοστούμι.
Ή ίσως σε νοιάζει απλώς το μέγεθος.
Ή…
έχω υπάρξει κι εγώ ξένος σ' όλη μου τη ζωή.
Με στραβοκοίταζαν οι λευκοί με τα ακριβά κοστούμια
γι' αυτό που ήμουν και το ποιον ήθελα ή για το ποιος ήμουν και τι ήθελα.
Μέχρι που, μια μέρα, σταμάτησε να με νοιάζει.
Εντ.
Με λένε Εντ.
Χάρηκα, Έρικ.
Αν και δεν σε λένε όντως Έρικ, έτσι;
Ρόι.
Αν και ούτε έτσι με λένε.
Μ' αρέσει να με λένε Χάλστον.
Πλάκα κάνεις.
Ο σχεδιαστής καπέλων;
Πάντα αναρωτιόμουν. Πώς καταλήγει κανείς να σχεδιάζει καπέλα;
Γλυπτική είναι.
Πάντα το έκανα. Έφτιαχνα καπέλα για να φτιάξω το κέφι της μαμάς μου.
Αγάπη μου.
Παραείσαι ξεχωριστός γι' αυτό το μέρος.
Είχα μαγική παιδική ηλικία.
Αλλά άφησα την Ιντιάνα μόλις μπόρεσα. Πρώτα στο Σικάγο και μετά εδώ.
Φτιάχτηκα από το τίποτα.
Με μεταξωτές κορδέλες.
Άντρες σαν εμάς…
ερχόμαστε εδώ από μακριά για να βρούμε τον εαυτό μας.
Να φτιάξουμε κάτι από το τίποτα.
Δεν ήρθα από τόσο μακριά.
Απλώς διέσχισα τον ποταμό από το Νιου Τζέρσι, αλλά…
Εκείνος ο εαυτός μου μοιάζει πολύ μακρινός.
Τι θα κάνεις τώρα;
Οι γυναίκες δεν φοράνε πια καπέλα.
Εντ, έχω ένα σχέδιο.
Έχεις ακουστά τον Ραλφ Λίφσιτς;
Ποιον;
Πρόσφατα, ο Ραλφ Λίφσιτς μπήκε στο Μπλούμινγκντεϊλς
με μια σειρά γραβατών 2,5 εκατοστά φαρδύτερες από όλες τις άλλες
και μια ετικέτα που λέει "Πόλο".
Είπαν "Αν τις κάνεις 2,5 εκατοστά πιο στενές
και βάλεις τη δική μας ετικέτα, θα τις πουλήσουμε".
Είπε όχι.
Και έφυγε.
Δύο εβδομάδες αργότερα, το Μπλούμινγκτεϊλς τον ξαναφώναξε.
Είπαν "Κάναμε λάθος".
"Λατρεύουμε τις γραβάτες σου. Μας στοίχειωσαν.
Κράτα την ετικέτα. Κράτα τις φαρδύτερες.
Και θέλουμε να φτιάξεις ασορτί πουκάμισα".
Σχεδιάζω καπέλα για το Μπέργκντορφ από το 1961.
Εγώ τους έκανα γνωστούς.
Θα κάνω ό,τι έκανε ο Ραλφ Λίφσιτς, αλλά καλύτερα.
Γιατί δεν τον ξέρω;
Επειδή άλλαξε το επώνυμό του σε Λόρεν.
Έχω ένα όραμα, Εντ.
ΜΠΕΡΓΚΝΤΟΡΦ ΓΚΟΥΝΤΜΑΝ
Ένα μαγαζί μέσα σε μαγαζί;
Είδες; Απλό.
Να πουλάει τι;
Χάλστον.
Θέλω να είμαι ο πρώτος που θα έχει και πλήρη σειρά.
Οι γυναίκες θα έρχονται
και θα τους δίνω μια ολοκληρωμένη εμπειρία υψηλής ραπτικής.
Θα την ντύνω από πάνω μέχρι κάτω.
Φόρεμα, σουτιέν, σλιπ, καλσόν…
Δεν ξέρω, Χάλστον.
Κανείς δεν θέλει πια ευρωπαϊκές απομιμήσεις.
Αν το Μπέργκντορφ Γκούντμαν φιλοξενούσε τον πρώτο Αμερικάνο μόδιστρο;
-Εσένα; -Όχι.
Τον Χάλστον.
Που είμαι εγώ.
Είναι ενδιαφέρον.
Γιατί δεν ξεκινάς με μερικά φορέματα;
Και μετά τι έγινε; Πόσα πούλησες;
Δεν θα το πιστέψεις.
Ήταν απόλυτη καταστροφή. Καμία πώληση. Πλήρης αποτυχία.
Θεέ μου. Λυπάμαι. Καλά είσαι;
Καλά είμαι. Τι εννοείς; Εγώ ήμουν υπέροχος, εκείνοι είναι βλάκες.
Θα σου βάλω άλλο ένα.
Και τι θα κάνεις;
Θα συνεχίσω.
Η επίδειξη δεν έπιασε. Ωραία. Ξέρω τι πρέπει να κάνω.
Τι είναι αυτό;
Δεν με χωράει το δωμάτιο.
Πρέπει να βγω μόνος μου.
Είσαι εντυπωσιακός, φίλε.
Αυτό είναι το θέμα. Ξέρω ότι θέλεις να σου λένε "ναι" σε όλα.
Εγώ έχω να προσφέρω περισσότερες συλλαβές.
Δοκίμασέ με. Πες μου κάτι που δεν θα μου αρέσει.
Καλά.
Η συλλογή για το Μπέργκντορφ; Ήταν σαν τσιμέντο.
Γι' αυτό δεν πούλησαν. Κανείς δεν τα ήθελε.
Δεν τα κατάλαβαν.
Δεν θες να καταλάβεις ένα φόρεμα. Θες να το αγαπήσεις.
Θες να γίνεις Μπαλενσιάγκα. Υπάρχει ήδη Μπαλενσιάγκα.
Πρέπει να βρούμε την υπογραφή σου.
Τι θα με κάνει να δω μια πανέμορφη γυναίκα
σε μια λέσχη, να φοράει ένα υπέροχο σύνολο και να πω "Αυτό είναι Χάλστον";
Δηλαδή, είσαι μέσα;
Καλησπέρα.
Πρέπει να σας πω ότι έχω πρόβλημα μερικές φορές.
Το όνομά μου.
Για παράδειγμα, κάποιος μπορεί να μου πει "Γεια σου, Λίσα. Πώς είσαι;"
Και θα πω "Καλά είμαι, αλλά είναι Λάιζα. Έχει ένα ζήτα".
Ή κάποιος θα πει "Λίσα, τι ωραίο καπέλο που φοράς".
Και θα πω "Ευχαριστώ πολύ, αλλά με λένε Λάιζα".
-Λάιζα! -"Κι είναι τα μαλλιά μου".
-Μπράβο! -Θαυμάσια!
Λάιζα!
Από δω ο Χάλστον.
Ναι, σε είδα εκεί έξω.
Όλοι οι άλλοι τρελάθηκαν
και εσύ καθόσουν αμίλητος κι αγέλαστος.
Για να είμαι ειλικρινής, με απέσπασε το παιδικό συνολάκι.
Νομίζω ότι χρειάζεσαι νέο λουκ.
-Τον αγαπώ ήδη. -Το ήξερα.
Ακριβώς. Η συλλογή ήταν καταστροφή και το ήξερα.
Αποφάσισα να τα πετάξω όλα.
Έφυγα από το Μπέργκντορφ και κατέστρεψα τη ζωή μου.
Όχι. Μην το σκέφτεσαι έτσι.
Δεν πέταξες τίποτα. Έκανες ένα τεράστιο δώρο στον εαυτό σου.
Άφησες πίσω όλα όσα ήξερες, άρα είσαι ανοιχτός στην έμπνευση.
Και η έμπνευση θα σε βρει.
Ξέρεις κάτι;
Το πίλμποξ που φορούσε η Τζάκι; Αυτό είναι η Τζούντι Γκάρλαντ σου.
Εσύ κι εγώ ζούμε κάτω από σκιές και προσπαθούμε να κάνουμε το ίδιο.
Φεύγουμε.
Λέμε "Όχι. Θέλω να με πάρουν στα σοβαρά για μένα".
Είμαι…
Δεν θέλω να είμαι απλώς η κόρη της Τζούντι Γκάρλαντ.
Ούτε εσύ να είσαι ο καπελάς της Τζάκι.
Γιατί ντύνεσαι σαν κοριτσάκι;
Είδες; Ακριβώς. Γιατί το κάνω αυτό;
Είναι χαριτωμένο, αλλά δεν είσαι εσύ. Δεν νομίζω.
Είσαι γυναίκα. Ντύσου σαν γυναίκα.
Υποθέτω ότι είσαι ο κατάλληλος να με βοηθήσει.
Ναι, νομίζω ότι είμαι.
ΠΕΜΠΤΗ ΛΕΩΦΟΡΟΣ 24
Βγάλε το σουτιέν και το σλιπ.
Χάλστον, μου την πέφτεις;
Ούτε καν.
Κράτα αυτό. Αυτός είναι ο λαιμός σου.
Τώρα…
Έτοιμη;
Να το.
Αυτό είναι Χάλστον.
Θεέ μου.
Χάλστον, είσαι ιδιοφυΐα.
Θεέ μου!
Υπέροχο.
Αυτό το μέρος θα είναι ο καμβάς σου. Στον τρίτο όροφο είναι το εργαστήρι.
Όλη υπερσύγχρονα, όπως ο Balenciaga στο Παρίσι.
Αυτή θα είναι η αίθουσα αναμονής.
Και εδώ θα είναι το σαλόνι όπου θα γίνονται όλα.
Θέλω να δημιουργήσω μια νέα εμπειρία.
Θέλω να έρχονται οι γυναίκες και να μεταφέρονται σε έναν άλλο κόσμο.
Τι σόι σχέδια φαντάζεσαι;
Ξέρεις, Χάλστον. Πλούσια, ανάγλυφα, κουλ.
Σαν μια Σάνγκρι-Λα στο Άπερ Ιστ Σάιντ.
Εντάξει. Χάλστον, πόσο καιρό γνωριζόμαστε;
Ωχ, όχι.
Σ' αγαπώ σαν οικογένεια, αλλά αυτό που περιγράφεις κοστίζει.
-Ξέρω ότι δεν έχεις λεφτά. -Δεν είναι αλήθεια.
Είσαι ο μόνος άνθρωπος που μπορεί να το κάνει.
Αυτό που έκανες με το Opera Club στο Met…
Κόστισε εκατομμύρια δολάρια.
Μόνο εσύ μπορείς.
Έκανες μοντέρνο το Κι Γουέστ, Άντζελο.
Δεν μπορείς να με πληρώσεις.
Δεν γίνεται σε τιμή κόστους;
Τα αυτιά σου δεν λειτουργούν.
Σου δίνω την ευκαιρία να περάσει η αφρόκρεμα της Νέας Υόρκης
από αυτήν την πόρτα, να δει αυτό το μέρος και να πει
"Είναι εντυπωσιακό. Ποιος το σχεδίασε;"
Μα τον Θεό, αξίζει περισσότερα από όσα σου έδωσε το Opera Club.
-Το εννοείς; -Σου έχω πει ποτέ ψέματα;
-Εντάξει. -Ο ήρωάς μου.
-Κόφ' το. -Τι λες, λοιπόν;
Κάποιος έχει καλή διάθεση.
Πάντα ονειρευόμουν να έχω εκθεσιακό χώρο κι εργαστήρι σε άλλον όροφο.
Και το βρήκα και το νοίκιασα.
-Πού; -Στην 68η και Μάντισον.
Περίμενε να το δεις. Κυριολεκτικά. Είναι χάλια.
Και βρήκα την ομάδα μου. Απροσάρμοστοι όλοι τους.
Ο Τζο Εγιούλα θα είναι ο εικονογράφος. Είναι φανταστικός.
Σχεδίασε συλλογές για τις Vogue, Givenchy, Coco Chanel.
Δύσκολα συλλαμβάνεις την κομψότητα. Είναι άπιαστη, μα εκείνος μπορεί.
Γιατί χρειάζεσαι εικονογράφο;
Θέλω να δω μια ολόκληρη συλλογή μπροστά μου.
"Ξεφορτώσου το. Χαμήλωσε το ντεκολτέ".
Ο σχεδιαστής και ο εικονογράφος του έχουν πολύ στενή σχέση.
Ο Τζο είναι το δεύτερο μυαλό μου, αλλά μη με αποσπάς.
-Συγγνώμη. -Η Έλσα Περέτι.
Θα είναι το μοντέλο μου. Ιταλίδα.
Από λεφτά, αλλά τα άφησε πίσω της.
Είναι εκθαμβωτική. Σε σαγηνεύει.
Κάποια μοντέλα φορούν ρούχα. Η Έλσα τα κάνει δικά της.
-Δεν είναι η Λάιζα η μούσα σου; -Δεν φτάνει μία μούσα.
Μη ζηλεύεις, Εντ.
Μετά είναι το παιδί, ο Σούμακερ.
Κάνει τις βιτρίνες στο Παραφερνάλια. Θα φέρει νεανική πνοή.
-Συγγνώμη, εσύ το έκανες αυτό; -Ναι. Σχεδίασα τα φορέματα.
Η ομάδα είναι έτοιμη. Μόνο τα λεφτά λείπουν.
Μόνο; Δεν έπρεπε να τα βρεις πρώτα;
Ένα εκατομμυριάκι χρειάζομαι μόνο.
Ένα εκατομμύριο;
Σχεδίαζα να τα ζητήσω από τους άντρες των παλιών πελατισσών μου.
Άρθουρ Βάντερμπιλτ, Τσαρλς Ένγκελχαρντ, βαρόνος Ρόθτσαϊλντ.
Και πώς πήγε;
Δεν είπαν όχι.
Τέλος πάντων, δεν ανησυχώ. Αύριο θα συναντήσω την Εστέλ Μαρς.
Ο άντρας της έχει πετρέλαια στο Τέξας.
Μη με κοιτάς έτσι. Το έχω στο τσεπάκι.
Κυρία Μαρς, πότε ήταν η τελευταία φορά που σας ρώτησαν ειλικρινά
τι χρειάζεστε;
Στο Μπέργκντορφ, έβαζα τις κυρίες μου να καθίσουν
κι έλεγα "Πες μου τι σε απασχολεί. Τι χρειάζεσαι;"
Μια τόσο μικρή ερώτηση, που σχεδόν κάθε φορά απαντιόταν με…
αρχικά, λίγη θλίψη.
Επειδή λίγοι άνθρωποι στη ζωή τους, ειδικά οι άντρες,
σκέφτονταν να το ρωτήσουν.
Ο πρώην άντρας μου έλεγε "Τι στον διάολο θέλεις;"
Κυρία Μαρς.
Πήγατε ποτέ στον Μπαλενσιάγκα στο Παρίσι να παραγγείλετε ρούχα;
Ελάτε.
Ο Μπαλενσιάγκα θέλει να κάνει τις γυναίκες να φοβούνται.
Όταν ανεβαίνεις στο ατελιέ του,
συναντάς μια αυστηρή γραμματέα
που σε κάνει να νιώθεις ασήμαντος κι άσχημος.
Εδώ δεν θα συμβεί αυτό.
Εδώ θα είναι η αίθουσα αναμονής όπου θα ξεκουράζεστε,
θα χαλαρώνετε, θα μας λέτε τι θέλετε,
θα σας θυμίζουμε τις δυνατότητές σας.
Θα έχουμε τσάι, σαμπάνια…
Το νεαρό προσωπικό μας μπορεί να σας φέρει και μαριχουάνα.
Ελάτε.
Εδώ.
Αυτό θα είναι το σαλόνι.
Τα κορίτσια θα προβάρουν τη νέα συλλογή.
Θα διαλέγετε τα σχέδια
και εγώ θα τα φτιάχνω στα μέτρα σας.
Κυρία Μαρς,
επειδή γυναίκες όπως η Κατρίν Ντενέβ, η Τζάκι Κένεντι,
εσείς, παραγγέλνετε τα ρούχα σας εδώ, μέσα σε πέντε χρόνια,
τα Halston Limited θα διατίθενται σε κάθε ευυπόληπτο πολυκατάστημα στις ΗΠΑ.
Θα αλλάξω το πρόσωπο της αμερικανικής μόδας.
Κι όλα αυτά χάρη σ' εσάς.
Θα έπαιρνες και τις κηλίδες από λεοπάρδαλη.
Τι ποσό ακριβώς ψάχνεις;
Ένα εκατομμύριο.
Θα σου δώσω 100.000.
Και θα προσλάβεις τον γιο μου, τον Μάικλ. Πιάνουν τα χέρια του.
Μπορεί να κάνει πολλές δουλειές. Θα μπορούσε να γίνει μοντέλο.
Έγινε.
Ευχαριστώ, κυρία Μαρς. Ελάτε. Ας πιούμε ένα τσάι.
ΧΑΛΣΤΟΝ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΑΝΟΙΞΗ/ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ
2 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1968 ΕΝΤΕΚΑ ΚΑΙ ΜΙΣΗ Π.Μ.
Είναι απαίσιο. Ποιος το έφτιαξε;
Εγώ.
Μην το πάρεις στραβά, αλλά δεν έχω δει χειρότερο φόρεμα.
Μοιάζει με φόρεμα χορού για εξωγήινο.
Έλα, ρε Χάλστον.
Χάλστον, ηρέμησε.
Μη λες να ηρεμήσω.
Η επίδειξη είναι σε δύο εβδομάδες. Τα σχέδια είναι χάλια.
Αν είχε ένα ωραίο, μεγάλο κόσμημα…
Δεν πουλάμε κοσμήματα, Έλσα. Πουλάμε φορέματα σε γήινες γυναίκες.
-Βγάλ' το. -Ίσως στο σωστό χρώμα;
Εσύ να μη μιλάς.
Τα σχέδια δεν δουλεύουν. Πρέπει να το βλέπεις.
-Συγγνώμη. -Άσε τις συγγνώμες. Βελτιώσου.
Χάλστον, σε παρακαλώ! Με σένα θύμωσες και ξεσπάς πάνω του.
Δεν μπορώ να τα κάνω όλα μόνος μου!
Δεν σας προσέλαβα για να τα κάνω μόνος μου.
Αυτό συμβαίνει!
Γιατί δεν κάνουμε διάλειμμα;
Γιατί δεν έχουμε χρόνο.
Δεν θα έβαζα το όνομά μου σε κανένα από αυτά τα σχέδια. Κανένα.
Η γαμημένη ντροπή.
Πού είναι η σουέτ καμπαρντίνα;
Ναι, μισό λεπτό.
Τι έγινε;
Μια χαζομάρα. Έβρεχε σήμερα.
Ποιος τη φόρεσε στη βροχή;
Καμπαρντίνα είναι.
Εγώ τη φόρεσα.
Τελικά, το σουέτ δεν είναι αδιάβροχο.
Και όπως βλέπεις, δεν θα πετύχει.
Η γραμμή είναι τέλεια. Δες τη.
Είναι λάθος υλικό, αλλά είναι σωστή ιδέα.
Όχι, το σουέτ δεν είναι αδιάβροχο.
Αλλά είναι η σωστή ιδέα.
Κανείς άλλος δεν το κάνει αυτό. Ήθελα αυτήν…
την αίσθηση.
Όλοι ξέρουν ότι το σουέτ δεν είναι αδιάβροχο.
Το ξέρω. Συγγνώμη.
Σούμακερ, είσαι ελάσσων εταίρος, έτσι;
-Αυτός είναι ο τίτλος σου. -Ναι.
Νομίζεις ότι αξίζεις αυτόν τον τίτλο τώρα;
Απλή ερώτηση είναι.
Σου αξίζει ο τίτλος του ελάσσονα εταίρου
τώρα;
Όχι.
Γαμώτο!
Χάλστον.
Χριστέ μου.
Συγγνώμη, νόμιζα ότι κλείδωσα.
Τι κάνεις;
Ήθελα να βάλω σε τάξη τις σκέψεις μου.
Όχι, τι κάνεις;
Ηρωίνη είναι;
Όχι, ένα σπιντάκι είναι.
Πόσο συχνά το κάνεις αυτό;
Όχι, δεν ξέρω…
Κάθε μέρα;
Όχι πάντα.
Χτυπάς σπιντ κάθε μέρα;
Ναι.
Ναι, χτυπάω.
Με τόση δουλειά που έχουμε…
Άρχισες όταν ήρθες να δουλέψεις για μένα;
Όχι.
Είναι κάτι που κάνω.
Με βοηθάει να συγκεντρωθώ. Έτσι βρίσκω τον ρυθμό μου.
Πρέπει να κάνω κάτι εδώ; Να σε πάω κάπου;
Πρέπει να ανησυχώ;
Όχι.
Δεν ξέρω.
Δεν ανήκω εδώ, έτσι;
Νομίζω πως είμαστε όλοι σαν καράβια χαμένα στη θάλασσα.
Έχουμε περάσει πολλά.
Αφήσαμε τις οικογένειές μας, νιώσαμε την απόρριψη.
Ένα μάτσο περίεργοι, βαρεμένοι και κορίτσια που δεν μεγάλωσαν ακόμα.
Νομίζω ότι ανήκεις.
Είσαι πολύ ταλαντούχος, αλλά διακυβεύονται πολλά.
Νομίζω ότι το βλέπεις.
Αν θες να δουλέψεις για μένα, πρέπει να καθαρίσεις.
Ναι. Εννοώ, θα το κάνω.
Απλώς…
Όταν μου φωνάζεις για τα σχέδια…
Αν σταματήσεις να χτυπάς σπιντ,
θα σταματήσω να σου φωνάζω.
Εντάξει.
-Εντάξει; -Εντάξει.
Χάλστον.
Θέλω να σου δείξω κάτι.
Δεν σου το έδειξα, νόμιζα ότι θα θύμωνες, αλλά…
μπορεί να είναι καλό.
Πώς το έκανες;
Στην κουζίνα μου.
-Έβρασα βαφές στον φούρνο. -Το λατρεύω.
Κανείς άλλος δεν το κάνει. Τόσο μοντέρνο, αισθησιακό.
Βοήθησέ με να βρω τη μέση.
Εντάξει. Άπλωσέ το.
Ψαλίδι, κάποιος.
Ευχαριστώ, Τζο.
Έλσα, έλα.
Τώρα!
Βγάλε αυτό.
Κάτι υπάρχει εδώ.
Τζόελ, καρφίτσωσε την άκρη
και φέρε αυτές τις δύο μαζί διαγώνια προς τα κάτω.
Τι λες για τα μήκη, Τζο;
Σκέφτομαι πιο χαμηλά.
Ανέβασε το στρίφωμα.
Για να δούμε.
Τώρα!
Τι όμορφο.
Κάτι δεν πάει καλά.
Είναι τα μαλλιά.
Ορίστε.
Ναι.
Τώρα. Περπάτα.
Σας ευχαριστώ.
Νομίζω ότι τους άρεσε.
Γαμώτο.
-Χάλστον, δεν είναι κι άσχημα. -Δεν είναι καλά.
Ναι, αυτό είναι.
Άκου. "Άψογος και κομψός,
ο Χάλστον είναι μια συναρπαστική νέα φωνή στη γυναικεία μόδα".
Λοιπόν…
"Το λουκ που έχουν φτιάξει είναι πρόχειρο ή επίπλαστο".
Τι είναι, Μπερναντίν Μόρις; Πρόχειρο ή επίπλαστο;
Αυτό λέει "'Είσαι είτε νέος είτε γέρος', λέει ο Χάλστον".
Ούτε καλό ούτε κακό. Μια ατάκα είναι.
Αυτός ποτέ δεν μιλάει.
Μια συλλογή πετυχαίνει με παραγγελίες.
Πόσες παραγγελίες έχουμε;
Όχι πολλές.
Σωστά. Μηδέν. Που όντως δεν είναι πολλές.
Προχωράμε στην επόμενη.
Τι; Δεν υπάρχει επόμενη συλλογή.
Αυτή ήταν. Χρωστάμε 200.000 δολάρια.
Δεν πληρώσαμε νοίκι. Σε δύο εβδομάδες, θα σβήσουν τα φώτα.
Αν μιλάμε για λεφτά, ίσως να ξόδευες λιγότερα για ορχιδέες.
Χάνεις το νόημα αυτού που λέω
και χρειάζομαι τις ορχιδέες.
Η έμπνευση δεν έχει προϋπολογισμό.
Θα το σηκώσω εγώ.
Εμπρός, Halston Limited.
Γιατί φεύγει πάντα όταν φωνάζω;
-Τόσο αγενής είμαι; -Θέλεις να απαντήσω;
-Χάλστον. -Ποιος είναι; Έχουν λεφτά;
Εμπρός.
Γεια.
Ξέχασες να τραβήξεις καζανάκι.
Είναι επειδή…
Συγγνώμη.
Έλα εδώ.
Κάναμε μια συμφωνία.
Παραέχω άγχος για να ανεχτώ ένα πρεζόνι στην ομάδα.
Είναι πολύ αγχωτικό.
Το ξέρω. Πώς το αντέχεις;
Γιατί χρειάζεται μόνο ένα άτομο,
μια κοσμική κυρία για να αλλάξει τα πάντα.
Αν πουλήσω τα σχέδια μου στο σωστό άτομο,
μπορώ να τα πουλήσω σε κάθε Αμερικανίδα.
Χρειάζεται μόνο ένα "ναι"
από την πιο κομψή και στιλάτη κοσμική κυρία της Νέας Υόρκης
και μόλις μιλήσαμε στο τηλέφωνο.
Πήρε η Μπέιμπ Πέιλι και θέλει να δει τη συλλογή μας.
Η Μπέιμπ Πέιλι; Σοβαρά;
Ναι. Τώρα σοβαρέψου.
Όχι, δεν είπα αυτό. Όχι.
Όχι, η παραγγελία μου είναι.
Αγαπώ τη Λάιζα. Το ξέρεις.
Αλλά δεν θα αντέξω να ξαναδώ το Λάιζα με "Ζ".
Το ξέρω. Εντάξει, αγάπη. Σ' αφήνω.
Αντίο.
Να σε ρωτήσω κάτι;
Τι συμβαίνει εδώ;
Τι εννοείς;
Τις τελευταίες εβδομάδες δεν χαμογελάς.
Ντύνεσαι διαφορετικά.
Μιλάς διαφορετικά.
Μπορώ να σου δώσω περισσότερα.
Δεν λειτουργεί;
Όχι, απλώς…
Βρισκόμαστε δύο, τρία βράδια την εβδομάδα.
Κι ακόμα δεν νιώθω ότι σε ξέρω.
Απλώς θέλω να σε μάθω.
Νομίζω ότι με ξέρεις πολύ καλά.
"Νομίζω ότι με ξέρεις πολύ καλά". Τι είναι αυτή η φωνή;
-Ποια φωνή; -Αυτή.
Είσαι από την Ιντιάνα. Σαν να μιμείσαι κάποιον.
Όχι.
Με προσβάλλεις. Πάντα αυτός ήμουν.
Αν κάποιος εδώ έχει αλλάξει, είσαι εσύ.
-Εγώ; -Ναι, σου προκαλώ ανασφάλεια.
Η φιλοδοξία μου.
Δεν ήταν έτσι, αλλά προφανώς είναι τώρα.
Ψάχνεις ατέλειες. Η φωνή μου; Θεέ μου.
Εντάξει, τότε.
Δεν θέλω να μαλώσω.
Ούτε εγώ.
Λέω να ξαπλώσω.
Εντάξει.
Θέλω να κοιμηθώ μόνος.
Πανέμορφα.
Εντυπωσιακά, βασικά.
Αλλά δεν μπορώ να τα φοράω κάθε μέρα.
Ενδιαφέρεσαι για καθημερινά;
Άσε με να σου δείξω κάτι που ετοιμάζω.
Έλσα.
Το ονομάζω Ουλτρασουέτ.
Δούλευα πολύ με σουέτ. Το λατρεύω.
Αλλά η βροχή το καταστρέφει.
Έτσι, σκέφτηκα ότι πρέπει να φτιάξω δικό μου.
Είναι ένα νέο συνθετικό.
Μπορείς να το πλύνεις, να το στολίσεις.
Το φοράς για φαγητό, για να πας τα παιδιά στο σχολείο.
Είναι σέξι. Είναι άνετο.
Είναι ελευθερία.
Θα πάρω ένα σε κάθε χρώμα.
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ SIMPLY HALSTON ΤΟΥ ΣΤΙΒΕΝ ΓΚΕΪΝΣ
Υποτιτλισμός: Κατερίνα Τριανταφύλλου