ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Ο ΓΙΓΑΝΤΑΣ ΠΟΥ ΠΝΙΓΗΚΕ
…έχει κλείσει μόνιμα. Το ξέρουμε λίγο καιρό τώρα.
Είχε μεγάλη καταιγίδα την προηγούμενη νύχτα.
Κι έτσι, ήταν αργά το πρωί όταν η πόλη έμαθε τα νέα
για την άφιξη, αφού εντοπίστηκε από ντόπιους ψαράδες.
Ως επιστήμονες, οι συνεργάτες μου κι εγώ φυσικά αγνοήσαμε τις πρώτες αναφορές
ως υπερβολές ή παιχνίδισμα του φωτός.
Αλλά καθώς όλο και πιο πολλοί μάρτυρες επέστρεφαν από την παραλία,
τελικά αποφασίσαμε να το ερευνήσουμε οι ίδιοι.
Άντε, Στίβεν. Μη χαζεύεις.
Έρχομαι.
Πρέπει να ζυγίζει τουλάχιστον 60 τόνους.
Εγώ θα έλεγα γύρω στους 80. Τα οστά μόνο θα ζυγίζουν 30 τόνους.
Οι τεράστιες διαστάσεις των χαρακτηριστικών του
έκαναν αδύνατη την εκτίμηση της ηλικίας του γίγαντα,
μα το κλασικό στόμα και η κλασική μύτη του
υποδηλώνουν ότι ήταν νέος άντρας με διακριτικό και σεμνό χαρακτήρα.
Ήταν ευγενές πρόσωπο, με κομψή γοητεία
που ερχόταν σε αντίθεση με τη ζωώδη δύναμη του σώματος.
Το μεγαλοπρεπές ομηρικό ανάστημά του
αποτελούσε ένα πιο αυθεντικό παράδειγμα πνιγμένου Αργοναύτη
ή ήρωα της Οδύσσειας
από τα συμβατικά πορτρέτα ανθρώπινου μεγέθους που είχα κατά νου.
Αυτό που έβρισκα τόσο συναρπαστικό ήταν εν μέρει η τεράστια κλίμακά του,βέβαια,
αλλά πάνω απ' όλα, απλώς το κατηγορηματικό γεγονός της ύπαρξής του.
Οτιδήποτε άλλο στη ζωή μας θα μπορούσε να αμφισβητηθεί,
αλλά ο γίγαντας υπήρχε με απόλυτη έννοια,
προσφέροντάς μας μια ματιά σε έναν κόσμο παρόμοιων απολύτων
όπου εμείς οι θεατές στην παραλία ήμασταν τόσο ατελή και ασήμαντααντίγραφα.
Κοιτάξτε εκεί πέρα.
Ποιος είναι αυτός; Έλα.
Είναι σαν λαστιχένιο.
-Ανέβα πάνω. -Γλιστράει.
Πώς είναι εκεί πάνω;
Έχει πλάκα;
Τέντι, κάθαρμα, παραλίγο να πέσω.
Φαίνεσαι πολύ φοβισμένος.
Από μακριά, φαινόταν σαν απλώς να κοιμόταν
και να μπορούσε, ανά πάσα στιγμή, να ενώσει τις φτέρνες του
και να συνθλίψει τα λιλιπούτεια αντίγραφα του εαυτού του που συνέρρεαν γύρω του.
Μα όσο περνούσε ο χρόνος,
το μαγικό ξόρκι του γίγαντα άρχισε να διαλύεται.
Να γυρίσουμε στην πόλη. Νυχτώνει σε λίγο.
Ναι. Δίκιο έχεις.
Πέρασαν τρεις μέρες μέχρι να ξαναπάω στην παραλία.
Βλέποντας ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον γίγαντα,
οι συνάδελφοί μου στο ινστιτούτο ανέθεσαν το καθήκον
της παρατήρησης του γίγαντα σ' εμένα.
Δεν υπήρχε τίποτα το μακάβριο σε αυτό, επειδή, ουσιαστικά,
ο γίγαντας ήταν ακόμη ζωντανός για μένα.
Πράγματι, πιο ζωντανός από πολλούς ανθρώπους γύρω μου.
Όχι. Είναι μεγάλος ο μπάσταρδος.
Αν οι χασάπηδες αρχίσουν εδώ, θα φτάσουμε γρήγορα στο μηριαίο οστό.
Και μετά ν' ανεβούμε στον γοφό.
Θα χρειαστεί να κάνουμε υπερωρίες.
Την επομένη,
ανέβαλα επίτηδες την επίσκεψή μου μέχρι αργά το απόγευμα,
ελπίζοντας να βρω λιγότερο κόσμο στην παραλία.
Η παρατεταμένη βύθιση στο θαλασσινό νερό και το οίδημα των ιστών του
είχαν δώσει στο πρόσωπο μια λιγότερο νεανική όψη.
Τα χαρακτηριστικά του είχαν τώρα την όψη καλοθρεμμένης ωριμότητας,
κάνοντας νύξη για την αυξανόμενη αλλοίωση που ερχόταν.
Αυτή ήταν η αρχή της παράδοσής του στο αδηφάγο σύστημα του χρόνου,
όπου βρισκόταν η υπόλοιπη ανθρωπότητα.
Όσο αποκρουστικό κι αν φαίνεται,
αυτή η αδιάκοπη μεταμόρφωση, αυτή η εμφανής ζωή στον θάνατο,
μου έδωσε κουράγιο να πατήσω τελικά το πόδι μου στο πτώματου.
Αυτή η νέα οπτική με βοήθησε να αντιληφθώ τις τελευταίες σωματικές οδύνες του.
Όχι λιγότερο οδυνηρές επειδή δεν τις αντιλαμβανόταν.
Στο τέλος, το πρόσωπό του είχε μεταμορφωθεί
σε μια μάσκα εξάντλησης και αδυναμίας.
Παγιδεύτηκε στην ίδια στροβιλιζόμενη δίνη
για την οποία προορίζονται όλες οι πεπερασμένες ζωές μας.
Και τα βάσανά του γίνονταν ακόμη πιο τραγικά λόγω της απομόνωσης
στην οποία τα υπέμενε.
Ξεβρασμένος σαν εγκαταλελειμμένο πλοίο στην άδεια ακτή.
ΤΙ ΔΙΑΟΛΟ; - ΑΠΟΔΕΙΞΗ
Ο ακρωτηριασμός ήταν η πρώτη μιας σειράς λεηλασιών.
Είχαν περάσει δύο μέρες,
ενώ πάλευα να ξεπεράσω την απροθυμία μου
να δω το τέλος αυτής της θαυμάσιας ψευδαίσθησης.
Παρά το τεράστιο μέγεθός του,
αυτές οι προσβολές στο πτώμα του γίγαντα τον έκαναν να μου φαίνεται πιο ανθρώπινος.
Πιο ευάλωτος.
Μα η αδυναμία απελευθέρωσε μια ξαφνική πλημμύρα καταπιεσμένης κακίας
που ενθάρρυνε τον ακρωτηριασμό του κολοσσού
από τα μικροσκοπικά πλάσματα γύρω του.
Όταν επισκέφτηκα την παραλία την επομένη,
είδα, σχεδόν με ανακούφιση, ότι είχε αφαιρεθεί το κεφάλι.
Πέρασαν μερικές εβδομάδες πριν ξαναπάω στην παραλία.
Μέχρι τότε, κάθε ομοιότητα του γίγαντα με άνθρωπο είχε εξαφανιστεί.
Καλησπέρα, φίλε.
Και με την απώλεια εκείνων των λίγων ιχνών προσωπικότητας που είχαν απομείνει
ισχνά συνδεδεμένα με τη μορφή του,
το ενδιαφέρον των θεατών επιτέλους έληξε.
Μήνες μετά, αφού η άφιξη του γίγαντα είχε γενικά ξεχαστεί,
διάφορα κομμάτια του πτώματός του άρχισαν να επανεμφανίζονται στην πόλη.
Τα περισσότερα απομεινάρια ήταν οστά.
ΚΡΕΟΠΩΛΕΙΟ ΜΠΑΛΑΡΝΤ & ΣΙΑ
Αυτά τα πελώρια αλλά ασώματα κομμάτια εκφράζουν καλύτερα την ουσία
της μεγαλοπρέπειας του γίγαντα
από τις τελευταίες μου αναμνήσεις των πρησμένων του μελών.
Δεν έχω αμφιβολία ότι αν ψάξω στις παμπ της πόλης,
τα ξενοδοχεία και τα εστιατόρια,
θα βρω και τη μουμιοποιημένη μύτη ή τα αυτιά του γίγαντα
να κρέμονται σε τοίχους και τζάκια.
Εισιτήρια, εδώ!
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ
Φύγε από δω. Αν θες να δεις, θα πληρώσεις.
Όσο για το τεράστιο πέος,
περνά τις τελευταίες του μέρες στο μουσείο τεράτων ενός μικρού τσίρκου
που ταξιδεύει πάνω κάτω στη βορειοδυτική ακτή.
Το μνημειώδες όργανο,
εντυπωσιακών διαστάσεων και αλλοτινής ευρωστίας,
καταλαμβάνει ολόκληρη σκηνή μόνο του,
αν και, δυστυχώς, η ετικέτα γράφει λανθασμένα ότι ανήκε σε φάλαινα.
Ακόμη και όσοι ήρθαν και είδαν τον γίγαντα μετά την καταιγίδα τώρα τον θυμούνται,
αν τον θυμούνται καν, ως απλώς ένα μεγάλο θαλάσσιο θηρίο.
Μα ο γίγαντας είναι ακόμη ζωντανός για μένα.
Συχνά ονειρεύομαι την ανάστασή του.
Ένας κολοσσός που βαδίζει στους δρόμους της πόλης,
μαζεύοντας τα κομμάτια του εαυτού του κατά την επιστροφή του στη θάλασσα.
Υποτιτλισμός: Σοφία Κοκκινά