NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
ZIMA MAVİSİ
Milyonlarca insan gibi ben de
Zima'nın son eserini gerçekleştireceğini duyurduğundan haberdardım.
Yıllar boyunca birçok kez görüşmek istemiş ve hep reddedilmiştim.
Şimdi, her nedense
Zima Mavisi benimle konuşmak istedi.
CLAIRE MARKHAM, ZIMA SİZİNLE KONUŞMAK İSTİYOR. -Z-
Göğün mavisine mi, denizin mavisine mi daha yakın bir maviydi, karar veremedim.
İkisi de değil aslında.
Zima Mavisi. Kendine has bir şeydi.
Zima'nın hayatı hakkında pek az şey biliniyor.
Sanat yaşamına portre ressamlığı ile başladığı söyleniyor
ama Zima için insan formu çok basit bir konuydu.
Daha derin bir anlam arayışı daha ileri gitmesine sebep oldu.
Kainatın kendisine.
Duvar resmine böyle başladı.
İşlerinin muhteşemliği tartışılmazdı.
Bir gün
Zima, diğerlerinden farklı bir yanı olan bir duvar resmi yaptı.
Tablonun ortasında minik, mavi bir kare vardı.
Kare sadece bir başlangıçtı.
Takip eden onlarca yıl süresince
soyut şekiller zamanla değişti ve daha baskın hâle geldi.
Ama mavinin tonu her zaman aynıydı.
Zima Mavisi.
Uzun zaman önce, Zima bütünüyle mavi olan duvar resimlerinden ilkini yaptı.
Pek çokları Zima'nın en çok bu kadar ileri gidebileceğini sandı.
Daha fazla yanılıyor olamazlardı.
Zima'nın Mavi Dönemi'nden bahseden çoğu insan
gerçekten devasa duvar resimleri yaptığı zamanı kastediyordu...
...ama Zima daha yeni başlıyordu.
Zima'yı gerçekten meşhur eden muazzam boyuttaki gösterisiydi.
Sanatla ilgilenmeyenlerin gözünde bile.
Ama mesele hiçbir zaman şöhret değildi.
Tüm başarısına rağmen Zima hâlâ tatmin olmamıştı
ve pek çoklarına göre, daha sonra yaptığı
sanat için çok aşırı bir fedakârlıktı.
Gelebildiğine sevindim, Claire.
Uçuşun nasıldı?
Rahat ol, Claire.
Merhaba.
Bazıları beni korkutucu buluyor ama kısa sürede alışıyorlar.
Basınla konuşmayalı 100 yıldan fazla oldu.
Hikayemi anlatmama yardım etmeni istediğim için seni davet ettim.
Biraz yürüyelim mi?
Yakışıklı bir adamdı, geçirdiği tüm dönüşümlerden sonra bile.
Kharkov Sekiz adında bir gezegen vardı.
Yasa dışı sibernetik modifikasyonlar üzerinde uzmanlaşmıştı.
Zima'nın orada geçirdiği radikal biyolojik operasyonlar
koruyucu giysinin ağırlığı olmaksızın her türlü ortamda yaşayabilmesini sağladı.
Gözleri bilinen tüm tayflarda görebiliyordu.
Artık oksijen solumuyordu.
Derisinin yerine basınçlı polimer konmuştu.
Ve böylece kainatla bütünleşmek için yola çıktı.
Fakat Zima sonunda
kainatın zaten kendi hakikatini ifade ettiğinin farkına vardı.
Zima'nın yapabileceğinden çok daha iyi bir şekilde. Hakikati arayışım beni buraya getirdi.
Son eserime.
Nihayet, sanatım vasıtasıyla aradığım şeyi idrak ettim.
Peki bu yüzme havuzunun bununla ne ilgisi var?
Bu herhangi bir yüzme havuzu değil.
Uzun zaman önce uygulamalı robotbilimle yakından ilgilenen
yetenekli bir genç kadına aitti.
Evinde türlü işler yapmaları için onlarca robot yapmıştı.
Ama yüzme havuzunu temizlemek için yaptığı robota özellikle düşkündü.
Küçük makine durmak bilmeden havuzun seramik duvarlarını ovalardı.
Ama makinenin yaptığı iş genç kadını tatmin etmiyordu.
O yüzden ona bir renk tanıma sistemi ve görsel verileri işleyerek
çevresinin bir modelini oluşturabilecek büyüklükte bir beyin verdi.
Farklı havuz temizleme stratejileri geliştirebilmesi için
ona kendi kararlarını verebilme yeteneği verdi.
Makineyi yeni yazılım ve donanımlar için bir test ortamı olarak kullandı.
Ve adım adım, makinenin farkındalığı gelişti.
Eninde sonunda, kadın öldü
fakat küçük makine bir sahipten bir sonrakine geçti.
Yeni sahipler ona yeni özellikler ekledi, bazı değişiklikler yaptı
ve her bir yeni sürümle makine biraz daha canlı oldu.
Biraz daha...
...ben oldu.
Bu, o havuz.
Kazıp çıkardım ve buraya getirdim.
Ama sen bazı parçaları makineden olan bir insansın,
kendini insan sanan bir makine değil.
Neye dönüştüğümü anlamak bazen benim için bile zor oluyor.
Daha önce ne olduğumu hatırlamak ise daha da zor.
Fayansların mavisi...
Zima Mavisi. Üretici firma öyle isimlendirmiş.
Hayatımda gördüğüm ilk şey.
Başladığım yer burasıydı.
Anca sağa sola gidebilecek kadar zekaya sahip, basit, ufak bir makine.
Ama bu benim dünyamdı.
Bildiğim tek şeydi. Bilmem gereken tek şey.
Ya şimdi?
Kendimi batıracağım.
Ve bu esnada, yavaş yavaş yüksek beyin fonksiyonlarımı kapatarak...
...kendimi demonte edeceğim.
Yalnızca çevremi algılayabilecek kadar kalana dek.
Başarıyla tamamlanmış bir görevin icrasından keyif alacak kadar.
Hakikati arayışım nihayet sona erdi.
Eve dönüyorum.