NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
NIEŚMIERTELNA SZTUKA
Jak miliony innych,
dowiedziałam się, że Zima ogłosił odsłonięcie swojego finalnego dzieła.
Przez lata wielokrotnie prosiłam go o wywiad. Zawsze odmawiał.
A teraz, z nieznanego mi powodu,
Zima Blue chce się ze mną spotkać.
Nie byłam pewna, czy ten błękit bardziej przypominał niebo czy morze.
Trudno powiedzieć.
Zima Blue, to była czysta precyzja.
O przeszłości Zimy wiadomo niewiele.
Słyszałam, że zaczynał karierę od malowania portretów,
ale dla Zimy ludzkie ciało nie było wystarczającym tematem.
W poszukiwaniu głębszego sensu zwrócił swój wzrok dalej,
w sam kosmos.
Tak zaczął tworzyć swoje murale.
Jego dzieła były bezsprzecznie genialne.
Pewnego dnia Zima odsłonił mural, który różnił się od innych.
W centrum obrazu znajdował się niewielki niebieski kwadrat.
Ten kwadrat to był dopiero początek.
W ciągu kolejnych dekad
abstrakcyjne kształty ewoluowały i wysuwały się na pierwszy plan.
Ale odcień błękitu pozostawał zawsze ten sam.
To był błękit Zimy.
Wkrótce Zima odsłonił swój pierwszy całkowicie niebieski mural.
Wielu uważało to za jego największe dzieło.
Nie mogli bardziej się mylić.
Kiedy ludzie mówią o błękitnym okresie Zimy,
mają zwykle na myśli jego naprawdę olbrzymie murale.
Ale dla Zimy to był dopiero początek.
To niezwykła widowiskowość zapewniła Zimie prawdziwą sławę.
Nawet wśród filistrów.
Ale sława nie była jego ambicją.
Mimo wielkich sukcesów Zima pozostawał niezadowolony.
To, co następnie uczynił, uznano za zbyt wielką ofiarę dla sztuki.
Dziękuję, że przyjechałaś.
Jak minął lot?
Odpręż się, Claire.
Cześć.
Niektórych ludzi przerażam, ale to uczucie szybko mija.
Minęło ponad sto lat, odkąd ostatni raz rozmawiałem z prasą.
Zaprosiłem cię, żebyś pomogła mi opowiedzieć moją historię.
Przejdziemy się?
Był przystojnym mężczyzną, nawet po wszystkich swoich przemianach.
Na planecie Charków Osiem
wykonywano nielegalne modyfikacje cybernetyczne.
Zima poddał się radykalnym procedurom biologicznym,
które umożliwiały mu przeżycie w ekstremalnym otoczeniu
bez użycia ochronnej odzieży.
Jego oczy widziały w każdym znanym spektrum.
Nie potrzebował już tlenu.
Jego skórę zastąpiły polimerowe płytki.
I tak wyruszył na dalsze spotkanie z kosmosem.
Lecz ostatecznie zrozumiał,
że kosmos opowiada swoją własną prawdę,
dużo lepiej, niż Zima potrafiłby wyrazić.
W poszukiwaniu prawdy dotarłem tutaj.
To będzie moje finalne dzieło.
Nareszcie rozumiem, czego szukałem poprzez moją sztukę.
Co ma z tym wspólnego ten basen?
To nie jest zwyczajny basen.
Dawno temu należał do utalentowanej młodej kobiety.
Jej pasją było praktyczne zastosowanie robotów.
Wymyśliła dziesiątki robotów wykonujących różne domowe prace.
Jej ulubieńcem był robot, którego stworzyła, aby czyścił jej basen.
Maszyna krążyła niestrudzenie, szorując ceramiczną krawędź basenu.
Ale kobieta nie była zadowolona z pracy swojego wynalazku.
Dodała pełne spektrum widzenia kolorów,
oraz wystarczająco duży mózg,
aby potrafił przetwarzać wizualne bodźce w modele otoczenia.
Podarowała mu zdolność do podejmowania własnych decyzji
i tworzenia nowych strategii czyszczenia basenu.
Maszyna służyła jej jako laboratorium do testowania nowych programów i podzespołów.
I stopniowo robot zyskiwał świadomość.
Kiedy kobieta zmarła,
mały robot zaczął przechodzić z rąk do rąk.
Dodawano mu nowe części, wprowadzano modyfikacje,
a z każdą zmianą coraz bardziej zbliżał się do życia.
Stawał się bardziej...
mną.
To jest ten basen.
Wykopałem go i przeniosłem tutaj.
Jesteś człowiekiem z ciałem maszyny, nie robotem uważającym się za człowieka.
Czasami nawet ja sam nie rozumiem, czym się stałem.
Lecz jeszcze trudniej jest mi zrozumieć, czym byłem kiedyś.
Błękit tych płytek...
Producent nazwał ten kolor „zima blue”.
Pierwsza rzecz, którą ujrzałem.
To był mój początek.
Prymitywny robocik z inteligencją ledwie wystarczającą do nawigacji.
Ale to był mój cały świat.
Wszystko, co wiedziałem. Wszystko, co musiałem wiedzieć.
A teraz?
Zanurzę się.
I powoli odłączę wyższe funkcje mojego mózgu...
odrzucę ciało...
pozostawiając jedynie tyle, aby rozpoznać swoje otoczenie.
Aby wydobyć prostą przyjemność z dobrze wykonanego zadania.
Moje poszukiwania prawdy dobiegły końca.
Wracam do domu.