ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΣΚΟΥΠΙΔΟΤΟΠΟΣ
Οι μαλάκες δεν έφευγαν.
Έπρεπε να καλέσω τον σερίφη να έρθει να πάρει αυτούς και το μαλακισμένο τους.
Σκατά. Να πάρει.
Γαμώτο!
Δεν ξέρω, ένα νεκρό πόσουμ.
Τι σκατομέρος.
Άκου, πρέπει να κλείσω. Άλλη μια μέρα, άλλη μια έξωση.
ΓΡΑΦΕΙΟ ΑΠ' ΕΔΩ ΑΣΧΗΜΟΣ ΝΤΕΪΒ ΚΑΙ ΟΤΟ
ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟΝ ΣΚΥΛΟ
Αυτός ο σκουπιδότοπος είναι το σπίτι μου.
Το μόνο που είχα ποτέ.
Πολλοί μπορεί να μην το εκτιμούν.
Αλλά σ' εμένα και τον φίλο μου, τον Ότο, μας αρέσει μια χαρά.
Και η Βίβλος λέει "Το σπίτι ενός άντρα είναι το κάστρο του
και όποιος μπει μέσα παράνομα
θα χτυπηθεί από φωτιά και κεραυνό".
Και εφόσον δεν έχω κεραυνό, μένω στα απλά.
Θα σου τινάξω τα μυαλά στον αέρα, χοντρούλη.
Ο κύριος Ντβόρτσακ υποθέτω;
Επιθεωρητής του δήμου.
Μένω εδώ πάνω από 20 χρόνια τώρα.
Και ένας νέος φαφλατάδικος νόμος υγιεινής δεν μου λέει τίποτα,
κε επιθεωρητή του δήμου.
Φοβάμαι, όμως, πως λέει κάτι στους ιδιοκτήτες του συγκροτήματος
που χτίζεται δίπλα.
Βλέπετε, πρέπει να φύγουν όλα από αυτόν τον σκουπιδότοπο,
μαζί κι εσείς, κύριε Ντβόρτσακ.
-Υπογράψτε αυτά τα χαρτιά. -Ότο!
Ότο! Έλα εδώ, αγόρι μου!
Άτιμο πλάσμα.
Πάντα ψάχνει για φαγητό.
Λοιπόν, άκου να δεις. Τι λες να ανοίξουμε δυο παγωμένες μπίρες,
όσο σου λέω μια μικρή ιστορία;
Αν θες να φύγουμε εγώ κι ο Ότο όταν τελειώσω,
τότε θα υπογράψω ό,τι θες και θα την κάνουμε.
-Αναθεματισμένε αναπτήρα! -Έχω πολλές δουλειές, κύριε Ντβόρτσακ.
Δεν έχω χρόνο για μεθυσμένες ασυναρτησίες και τρελές ιστορίες.
Αν γίνεται να προχωρήσουμε...
-Μια νύχτα πριν από μερικά χρόνια... -Γαμώτο.
εγώ κι ο φίλος μου, ο Πέρλι...
Εγώ κι ο φίλος μου, ο Πέρλι, πίναμε ένα ποτό και τα λέγαμε.
Δικέ μου, σου λέω.
Πρέπει να σηκωθείς από τον πισινό σου και να δεις τον κόσμο.
Για ποιον λόγο;
Ό,τι χρειάζομαι καταλήγει εδώ στο τέλος.
Α, ναι; Και οι γυναίκες; Δεν βλέπω καμιά γυναίκα τριγύρω.
Πέρλι, εκεί είναι.
Συγγνώμη. Χωρίς παρεξήγηση, Μπέτι.
Αλλά σου λέω, δικέ μου.
Στο Λαρέντο έχουν κάτι τελειωμένες πουτάνες. Ω, ρε φίλε!
Ρουφάνε και το χρώμα από κοτσαδόρο.
Το ακούς αυτό;
Αρουραίοι είναι. Πες μου για τις πουτάνες.
Περίμενε λίγο. Πάω να κατουρήσω.
KAMAKI
Βγες έξω, τερατάκι.
Ναι, αγόρι μου.
Τι;
Τι διάολο;
Μη ρίχνεις στους αρουραίους!
Είναι καλή παρέα.
Τι στον κόρακα;
Πρέπει να φύγουμε αμέσως!
-Υπάρχει κάτι εκεί. -Τι διάολο είναι;
Έρχεται.
Τι είναι;
Ανάθεμα κι αν ξέρω! Έχει μάτια παντού!
Προεξέχουν από μέσα του διάφορες μαλακίες.
Γυαλίζει και είναι υγρό.
Τα μπαλάκια μου.
Βοήθα με!
Πέρλι!
Δεν θέλω να πεθάνω!
Άφησέ το, Πέρλι!
Δεν μπορώ να πυροβολήσω!
Πέρλι!
Δώσε μου τον φίλο μου πίσω, καριόλη!
Θα σε πιάσω, πουτάνας γιε.
Πάμε!
Τι σκατά;
Που να με πάρει.
Ένα κουτάβι.
Και τότε άναψε μια μεγάλη λάμπα μέσα στο κεφάλι μου.
Τούτο το τέρας δεν δημιουργήθηκε απλώς από τη ζέστη και τα σκουπίδια.
Ζούσε από αυτά.
Και ό,τι έτρωγε γινόταν μέρος του.
Θα το λατρέψουν αυτό στο γραφείο.
Συγγνώμη.
Λοιπόν, τι λέγατε για τον Κέρλι;
Το όνομά του ήταν Πέρλι.
Σωστά.
Και είναι απολύτως καθηλωτική ιστορία, κύριε Ντβόρτσακ,
αλλά πραγματικά νιώθω ότι παθαίνω σηπτικό σοκ και μόνο που κάθομαι εδώ.
Οπότε, βάλτε ένα μεγάλο Χ στα χαρτιά, για να φύγω επιτέλους από τη σκατότρυπα.
Ότο! Να ΄σαι, αγόρι μου!
Τι;
Όχι!
Κύριε Ντβόρτσακ!
Ναι. Έτσι όπως το βλέπω εγώ,
αράζεις σε έναν σκουπιδότοπο για καιρό και ο κόσμος έρχεται σ' εσένα.
Σωστά, Ότο;
Εδώ, αγόρι!
Μπράβο σου.
Ναι, κύριε, ο σκουπιδότοπος είναι το σπίτι μου.
Το καλύτερο αναθεματισμένο σπίτι που είχα ποτέ.