NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
UDANYCH ŁOWÓW
Kiedy byłem dzieckiem, cały świat był przepełniony magią.
Mój ojciec był łowcą duchów,
jednym z odważnych mężczyzn chroniących ludzi przed duchami,
które mogą ich skrzywdzić.
Kiedy przyjdzie?
Wkrótce, Liang. Hulijing nie może się oprzeć wołaniu tego, kogo zaczarowała.
Moja słodka Tsiao-Jung.
Nie gap się, bo cię opęta.
Tsiao-jung, przyszłaś do mnie?
Szczyny! Wylej je na nią, zanim się przemieni.
Jesteś bardzo odważnym chłopcem.
Oblej ją! Teraz!
Nie!
Jest uwięziona w połowie transformacji.
Ojcze, przepraszam.
To nie koniec polowania, Liang.
Tu ma swoją kryjówkę.
Sprawdź z tyłu.
Dlaczego na nas polujesz? Nic ci nie zrobiłyśmy.
Twoja matka zauroczyła syna kupca. Wynajęli nas, żeby go ocalić.
Zauroczyła?
To on nie dawał jej spokoju.
Nie prawda.
Kiedy człowiek zakocha się w hulijing,
ona wciąż go słyszy, obojętnie, gdzie jest.
Te nieustające jęki i płacze.
Musi iść do niego każdej nocy, aby go uciszyć.
Nie, ona wabi mężczyzn i żywi się nimi dla czarnej magii.
Mężczyzna może się tak samo zakochać w hulijing, jak w kobiecie.
- To co innego! - Co innego?
Wiem, jak na mnie patrzysz.
Yan!
Nie rozmawiaj z tym człowiekiem. Wiesz, jacy są niebezpieczni.
Liang, znalazłeś ślady młodych?
Słuchasz nie?
Tak, ojcze. Ja...
Nie widziałem śladów młodych.
Dobrze.
Odbierzmy nagrodę za głowę tej hulijing.
Mój ojciec zmarł pięć lat później.
Pochowałem go obok mojej matki.
Bardzo za nim tęsknię...
Jednak czuję także ulgę, że zmarł w tym czasie,
zanim w wiosce zawitały pierwsze pociągi.
Świat się modernizował. On by go już nie rozumiał.
Nie zrozumiałby także wielu innych rzeczy.
Yan nie winiła mnie za to, co się stało. Czasem myśliwy sam daje się upolować.
Dzień dobry, Yan.
Dziękuję.
Jak łowy?
Gorzej niż kiedyś.
Coraz trudniej mi wrócić do mojej prawdziwej postaci.
Czasami wcale mi się nie udaje.
Z jakiej przyczyny?
Przez żelazne drogi i maszyny, które wydychają dym.
Magia opuszcza ten świat, a wraz z nią
słabną magiczne stworzenia.
Yan, muszę ci coś powiedzieć.
Odchodzę z wioski.
Dokąd?
Jeszcze nie wiem.
Chciałem tylko, żebyś wiedziała.
A co ty zrobisz?
Nauczę się, jak przetrwać.
Wylądowałem w Hongkongu, pracując przy linii kolejowej na Wzgórzu Wiktorii.
Zamieszkiwali tam Anglicy, nasi kolonialni władcy.
Zabieraliśmy ich na szczyt wzgórza,
ale nie wolno było nam tam zostać.
Pięć lat później znałem zgrzyt przekładnic i dudnienie tłoków
równie dobrze, jak bicie własnego serca.
Dobrze, Liang. Całkiem nieźle jak na Chinola.
Tak, proszę pana. Dziękuję.
Daj spokój.
Czemu chcesz mieć fajrant, kiedy możesz dobrze zarobić?
Proszę, jestem zmęczona.
Nie udawaj cnotki.
Wszyscy wiedzę, że Chinki to zdziry.
Hej, zostawcie ją.
Nie wtrącaj się, chłopcze.
Powiedziałem, zostawcie ją.
A ja powiedziałem, zjeżdżaj, cholerny żółtku.
Czemu nie poszukasz tego, co ci jest potrzebne, gdzie indziej?
Tak. Oczywiście.
Jak tam łowy?
Utknęłam w tym ludzkim ciele. Nie mam kłów ani pazurów.
Nie potrafię nawet szybko biec.
Została mi tylko uroda.
Teraz żyję z tego, o co oskarżyłeś moją matkę.
Uwodzę mężczyzn dla pieniędzy.
A ty?
Ja także służę naszym brytyjskim panom.
Dbam o ich drogocenne pociągi.
Jesteś szczęśliwy obsługując te maszyny?
Szczęśliwy?
Nie wiem, ale jestem w tym dobry.
Marzę o polowaniu w tej asfaltowej dżungli z metalu.
O tym, że w mojej prawdziwej postaci skaczę z belki, na gzyms i na dach tarasu,
aż znajdę się na samym szczycie.
Stamtąd warknę w twarz tym wszystkim, którzy myślą, że mogą mnie posiąść.
Byłem szczery z Yen.
Lubiłem swoją pracę.
Z upływem lat uczyłem się coraz więcej.
Nowinki techniczne w mieście były ciekawe i wciąż pojawiały się nowe.
Miasto się zmieniało, a ja z nim.
Rozumiałem automaty nawet lepiej niż pociągi.
Te maszyny były niezwykłe...
i żyły.
To było prawie jak magia.
Nie ruszaj się!
Yan?
Co tu robisz?
Potrzebuję twojej pomocy.
Co się stało?
Spójrz...
Co się stało?
Gubernator od dawna był moim klientem,
ale wydawał się dżentelmenem. Płacił, ale my nigdy...
Pewnej nocy dosypał coś do mojego drinka.
Nie! Przestańcie!
Okazało się, że podniecają go tylko maszyny.
Pragnął perfekcyjnej maszyny, żeby zaspokoić swoje chore żądze.
Pewnej nocy w końcu się zbuntowałam.
Powiedziałam „nie”.
Gdy usłyszał to słowo, wpadł we wściekłość.
Wyrabiano ze mną okrutne rzeczy.
Ale ja też potrafię być okrutna.
Yen, na pewno da się wszystko naprawić.
Za późno, Liang.
Chcę już tylko polować.
Na mężczyzn, którzy traktują nas jak przedmioty.
Na mężczyzn, którzy zło nazywają postępem.
Musisz mi pomóc.
Obiecałem jej to.
Stara magia opuściła ten świat,
ale dzięki ich maszynom, mogłem stworzyć nową magię.
Magię, której mogliśmy użyć przeciwko nim.
Jestem gotowa.
Udanych łowów, Yan. Nie!
Przestańcie!
Nie!