วางไม้ลง
เจ้าเป็นใคร หาที่นี่เจอได้ยังไง
มัทธิว
พระเจ้าช่วย คลุมหัวทำไม
เราต้องปลอดภัยไว้ก่อน
ท่านควรส่งข่าวมาก่อน เราจะได้เตรียมตัว
ข้านึกว่าประเด็นคือ ไม่ควรมีใครรู้ว่านางอยู่ไหน
ซีมีคนที่คอย แอบส่งจดหมายเข้าออก
ท่านก็รู้
เอเทียนน่า ใครมาเหรอ เกิดอะไรขึ้น
แขกที่ไม่ได้แจ้งค่ะ ท่านหญิง
มารีย์
- มัทธิว - มารีย์
หวังว่าข้าคงจะ ไม่ได้มารบกวนเจ้านะ
ไม่
เจ้ายังน่ามองแบบแปลกๆ เหมือนเดิมนะ
สายตาเจ้า เริ่มจะเลอะเลือนแล้วสินะ
เอาล่ะ เข้าข้างในเถอะ ทั้งสองคน
เริ่มจะหนาวแล้ว
คนอื่นคงไม่ให้อภัยข้า ถ้าปล่อยพวกท่านหนาวตาย
มา
ระวัง มันมืดมาก
ก้าวระวังด้วย
ไม่อยากเชื่อเลยว่า เจ้าจะเดินมาถึงนี่ มัทธิว
มันทั้งอันตราย
แถมด้วยวัยของเจ้า
วัยของเรา
เรื่องสำคัญน่ะ
มารีย์ ข้าเขียนเสร็จแล้ว
หนังสือเหรอ
ข้าไม่กล้าเสี่ยง ฝากคนส่งสารส่งมาให้
และข้าก็อยากให้เจ้า ได้อ่านเป็นคนแรกด้วย เชิญ
ข้าอยากฟังความเห็นเจ้า ข้าอยากฟังด้วยตัวเอง
ไม่อยากจะเชื่อเลย
เจ้าพยายามหนักมาก มานานแสนนาน
มันจะกลายเป็น ทรัพย์สมบัติตลอดกาล
ข้าตั้งใจมาดูเรื่องนั้นแหละ
มันจะอยู่นานกว่าเรา เรารู้เท่านั้น
ข้าเองก็คิด
ท่านทั้งสองมาผิงไฟค่ะ จะได้รู้สึกอบอุ่น
ใช่
- ยินดีค่ะ - ขอบคุณ
มารีย์
ก่อนที่เราจะพูดอะไรกันต่อ
ข้าเกรงว่าจะมีข่าวร้ายมาบอก
ข้าเริ่มเคยชินแล้วล่ะ
ที่จริง ข้าส่งข่าวมาได้
แต่ว่าไหนๆ ก็เดินทางมาพบเจ้าแล้ว
ก็เลยอยากบอกด้วยตัวเอง
เป็นใครเหรอ
ยากอบน้อย
เกิดขึ้นได้ยังไง ที่ไหน
- มารีย์ เจ้าอย่า... - ไม่ ข้าอยากจะรู้ ข้ารับมือไหว
บอกมา
อียิปต์ตอนใต้
กษัตริย์ฮีร์คานุสรับสั่ง ให้เอาหอกแทงเขา
แล้วว่าแต่ออนย่ากับเด็กสาวล่ะ
- โชคดีที่พวกเขาไม่ต้องอยู่เห็น - ขอบคุณพระเจ้า
คนของซีพาพวกเขา
ไปอยู่กับนิมฟา และสามีนางที่โคโลสี
เปาโลส่งจดหมาย ไปยังโบสถ์ที่นั่น
พวกเขาน่าจะปลอดภัยที่นั่น
ข้าจะส่งจดหมายถึงออนย่า
เจ้าจะบอกนางว่าอะไร
เขาพ้นจากทุกข์ทั้งปวงแล้ว
เขาต้องเจ็บปวดมาตลอดชีวิต
แต่เขาก็แทบไม่เคยบ่นเลย
ใช่
- ขอบใจ เอเทียนน่า - อร่อยมาก
ข้าว่าจะโต้รุ่งและอ่านหนังสือ ตัวเขียนของเจ้าทั้งคืน
ข้าอยากรำลึกถึงทุกสิ่ง
แม้แต่ช่วงที่ลำบาก
มีอะไรหรือเปล่า
เจ้ามาเพราะเหตุนี้ใช่หรือไม่
เปล่า ก็ใช่
คือว่า บางอย่างที่ข้าสังเกตเห็น
โต๊ะข้าน่ะเหรอ
ข้าเขียนจดหมายที่นั่น
ต้องขอโทษด้วย ข้าไม่ได้ตั้งใจสอดรู้
ข้าแค่บังเอิญเห็นตอนเดินผ่าน
เศษกระดาษพวกนั้น ไม่เหมือนจดหมายเลย
เจ้าอ่านเหรอ
เปล่าๆ มารีย์ ข้าไม่กล้าหรอก
ก็แค่...
เศษกระดาษที่อยู่ตรงนั้น ข้าคิดว่ามัน... แปลก
มัทธิว ให้ข้าอ่านบันทึกเจ้าก่อน
อย่าคิดมากกับที่ข้าจดส่งๆ เลย
ข้ามั่นใจว่า ไม่ใช่อะไรที่จดส่งๆ แน่
- ทำไมเราถึงคุยเรื่องนี้กัน - กระดาษนั้นราคาแพง
เจ้าอาศัยอยู่ในถ้ำ
บนภูเขาห่างไกลจากพ่อค้า และอารยธรรม
คนในสถานะอย่างเจ้ากับข้า ไม่ใช้กระดาษทิ้งขว้าง
ก็จริง ข้าไม่ใช่คนทิ้งขว้าง
มารีย์ ความคิดเจ้าสำคัญกับข้า และข้าอยากจะฟังทั้งหมด
ให้ข้าอ่านได้ไหม
ไม่เป็นไร
เจ้ารู้ว่าข้าอยู่เคียงข้างเสมอ จากนี้และเสมอไป
ไม่นานมานี้ข้าฝันเรื่อยๆ
ถึงช่วงเวลาที่มืดมิด
ในชีวิตข้ากับเขา
และเรื่องอื่นๆ ระหว่างเรา
ข้าต้องจดลงไป เพื่อที่จะได้ไม่ลืม
พยายาม...
รวบรวมจนกลายเป็นบางอย่าง
ไม่รู้สิ คงเพื่อตัวเอง
- ไม่ใช่คนอื่น - เข้าใจแล้ว
ข้าขอโทษที่สอดรู้
ข้ายินดีจะรับฟัง ถ้าเจ้าสบายใจที่จะเล่า
งั้นข้าเล่าให้เจ้าฟังก็ได้
สหายเก่าของข้า
โอ ขอบใจ
ไม่ก็ช่วยสวมแค่แขนข้างนี้ ใช่
- มันหนักอยู่เหมือนกันนะจ๊ะ - ก็นิดนึง
ข้าเอาของออกบางส่วนแล้ว ไม่เป็นไร
- โอเค - โอเคๆ
โอเค
- โอเค - ขอบคุณขอรับ
- นี่ขอรับไม้ - ขอบใจ ซี
ยากอบ ข้าทำมาให้เจ้า เอาไว้เดินทางวันนี้
น่าจะแข็งแรงกว่าที่ใช้อยู่ประจำ
เจ้าสู้อย่างกล้าหาญเมื่อวาน ตอนที่พวกนั้นมาจับเขา
ไม่ลังเลแม้แต่นิด
เราไม่มีวันยอม ให้เกิดเรื่องแบบนั้นหรอก
แล้วข้าล่ะ มีไม้เท้าให้ข้าบ้างไหม
เจ้าบาดเจ็บด้วยเหรอ
- ล้อเล่นน่ะ - นี่ไม่ใช่เวลามาล้อเล่น
ยังต้องรอดูกันต่อไป
เราต้องไว้อาลัยชีวาหรือไม่แล้ว
ทุกคนออกจากห้องหมดหรือยัง
ค่ะ
- ยูดาส จ่ายค่าโรงเตี๊ยมหรือยัง - ขอรับ รับบี
เราพร้อมแล้ว อาจารย์
เอาล่ะ อย่ามัวเสียเวลาอยู่เลย
เชิญ
ข้ากำลังคิดถึงเรื่องที่เจ้าพูด
เรื่องนั้น ขอบใจนะ
อะไร
รองเท้าคู่ใหม่
ข้าไม่รู้มาก่อนว่า คู่ราคาแพงใส่ไม่สบายแค่ไหน
วันนี้ข้าตั้งตารอที่ จะได้เดินเลยล่ะ
คงมีแค่เจ้าแหละ
แล้วเจ้าหมายถึงอะไรเมื่อคืน เรื่องที่เราจะไปหาลาซารัส
- ข้าพูดอย่างที่พูด - "เราจะได้ตายกับเขา" เหรอ
ถ้าเรากลับไปยูเดีย แล้วพวกนั้นฆ่าเรา
อย่างที่พยายามจะทำเมื่อวาน
ก็แปลว่า เป็นพระประสงค์พระเจ้า
และถ้าพระเจ้าประสงค์ให้เรา ตายพร้อมพระเยซู
ข้าก็ไม่ต้องรู้สึกอะไรอีกแล้ว
ข้าก็คิดว่าเจ้าพูดแบบนั้น
โธมัส ความเชื่อของเรา การปรารถนาความตาย
เป็นเรื่องที่ยอมรับไม่ได้นะ
คำสุดท้ายในหนังสือ เล่มสุดท้ายของโมเสส
พระเจ้าบอกว่าถ้าอยู่ระหว่าง "ชีวิตและความตาย
พระพรและคำสาปแช่ง"
จง "เลือกข้างชีวิต"
มันจะเป็นยังไงกันนะ หากคนนั้นไม่มีทางเลือก
ข้าเเค่บอกว่าเจ้าควรจะมีชีวิต
มันเป็นปกติธรรมดา ของชีวิต ยอห์น
ทุกคนพูดแบบนี้ มาหลายสัปดาห์แล้ว
ต่างกันก็แค่ วาระเวลาเท่านั้นแหละ
เราอยู่ในสถานการณ์ที่ ผิดแผกไปจากปกติ โธมัส
ไม่ ยอห์น นี่ไม่ใช่ สถานการณ์ที่ต่างจากปกติ
เราถูกบังคับให้ยอมรับว่า ความตายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
น้ำไหม
ไม่เป็นไร ขอบใจ
เปโตร
เมื่อคืนข้ารู้สึกวิงเวียน เพราะที่หัวโดนกระแทก
ข้าพูดอะไร เรื่องลูกสาวของไยรัสเหรอ
เสียงเบาๆ หน่อย
พูดสินะ
อาจจะไม่สำคัญอีกแล้ว
ลาซารัสตายแล้ว
พระเยซูบอกว่า จะปลุกเขาให้ฟื้น
และเราก็รู้ว่ามันคืออะไร
จะหมายถึงอะไรได้ ใช่
พระเยซูพูดว่าเขาดีใจ
ที่เขาไม่ได้อยู่เพื่อขัดขวาง การตายของลาซารัส
และสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป เป็นประสงค์ของเขา
แปลว่าเราไม่มีอะไรต้องกลัว
เจ้าพูดฟังดูเหมือนง่ายเลยนะ
ความเจ็บ มักจะทำให้สรรพสิ่งราบเรียบ
เมื่อก่อนเป็นยังไง ก่อนข้าจะเข้าร่วม
เงียบกว่านี้
หมายถึงข้าพูดมากไปเหรอ
มีบ้าง
แต่ข้าหมายถึงว่า เราไม่เป็นที่รู้จัก
ไม่มีชื่อเสียง
หรือชื่อเสียฉาวโฉ่
ไม่มีใครพยายามขว้างหินใส่เรา
ไม่ใช่ความผิดของเจ้าทั้งหมด
ถ้าไม่ใช่เพราะข้า
มีอะไรผิดพลาดไปรึ
ข้าเชื่อว่ามีนะ ยูดาส
ลาซารัสตายแล้ว
นั่นแหละที่จะสื่อ
เรากำลังจะไว้อาลัยชีวา ครั้งที่สามในเวลาไม่ถึงปี
แล้ว
เขาคือพระเมสสิยาห์
เราควรจะชนะสิ ไม่ใช่แพ้อยู่เรื่อยๆ แบบนี้
การโซเซในผ้าขี้ริ้ว และขี้เถ้าตลอดเวลา
ดูไม่ใช่ชัยชนะเลย
นี่
มีเพียงพระเยซูรู้ว่าชัยชนะ ที่แท้จริงหน้าตาเป็นยังไง
แต่ไม่ใช่แบบนี้แน่ๆ
คงงั้น
"เราจะไว้อาลัยชีวาหรือไม่"
เจ้าเป็นคนอ่านจดหมายที่บอก ว่าลาซารัสตายแล้วไม่ใช่เหรอ
ใช่
แต่สิ่งที่พระเยซูกล่าว หลังจากนั้น...
"หลับไป และฟื้นคืน"
เจ้าคุ้นเคยกับ เพลง "สดุดีของดาวิด" ไหม
"พระองค์ อีกนานเท่าใด"
ข้าเคยได้ยิน สองสามประโยคแรก
- แต่ว่าข้าจำไม่ได้แล้ว - โธ่ มารีย์
ข้าไม่ได้จะสอนเจ้าใช้ชีวิตนะ
แต่มันเป็นบทเพลงที่ คู่ควรจดจำนะ
ทุกบทแหละ
งั้นมาเริ่มด้วยประเด็นใหญ่สุด
"พระองค์ อีกนานเท่าใด
พระองค์ทรงลืมข้าเป็นนิตย์หรือ
จะซ่อนพระพักตร์ อีกนานเท่าใด"
ผ่านมาแล้ว
แต่สุดท้ายก็มีการยอมรับ หรือแม้แต่สรรเสริญ
"แต่ข้าวางใจ ในความรักมั่นคงของพระองค์
ใจของข้าจะเปรมปรีดิ์ ในการช่วยกู้ของพระองค์
ข้าจะร้องเพลงถวายพระองค์
เพราะพระองค์ทรงดี ต่อข้าพเจ้า"
ผ่านมาแล้ว
ถึงมันจะจบไม่สวยก็ตาม
แต่ว่าตรงกลางมีประโยคนี้
"ขอทรงพิจารณา และตอบข้าเถิด
ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขอประทานความสว่าง
เกรงว่าข้าจะหลับ อยู่ในความตาย"
หลับอยู่ในความตาย
บางครั้งพวกเขาก็ใช้สลับกัน
ดูเหมือนจะมีแต่พระเจ้าที่ รู้ความแตกต่าง
มันช่วยตอบคำถามเจ้าไหม
ที่ข้าถามว่า เราจะไว้อาลัยชีวาหรือไม่
รู้ไหมก่อนที่เราจะมาทำภารกิจ
ข้าถามพระเยซูเรื่องความน่าขัน ที่เขาทำให้ข้ารักษาผู้อื่นได้
ขณะที่ข้ายังต้อง เดินกะเผลกแบบนี้
เขาได้ตอบไหม
เขาก็อธิบายอยู่นะ
ซึ่งฟังดูงดงามดี
ก็ไม่ได้แปลว่า ข้าไม่ได้ไม่รู้สึกเจ็บปวด
อาการเจ็บปวด เริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
ก่อนเหตุการณ์ เมื่อวานนี้เสียด้วยซ้ำ
และ...
ไม่รู้สิ ที่ข้าพยายามจะสื่อคือ
ถ้าพระเยซูปลุกลาซารัส จากการหลับใหล
มันจะไม่ยิ่งเกิดคำถาม ที่น่ากังขา
ยิ่งกว่าคำถามที่ ข้าครุ่นคิดอยู่อีกหรือ
ต้องเกิดแน่นอน
ถึงตอนนั้นค่อยคิดก็ได้ เราจะทนทุกข์ตอนนี้ไปทำไมกัน
เรื่องทั้งหมดนี้ เป็นอย่างที่เจ้าคาดไหม
ยากอบน้อย ข้า...
ข้าไม่ได้อยากให้ใคร เจอเรื่องที่ข้าเจอ
แต่การที่ข้าหลงหาย กับตัวเองมาหลายปี
แปลว่าข้าไม่ได้คาดหวัง อะไรอีกแล้ว
ยกเว้นความมืด
เงาที่ปกคลุม
เสียงกรีดร้องตอนกลางคืน
เสียงประหลาด
แม้แต่ตอนกลางวันยังดูมืด
มีเพียงแค่ชั่วขณะที่ แสงส่องลอดเข้ามาได้
และตอนนี้มันกลับกัน
นับตั้งแต่เขาเรียกชื่อข้า ทุกอย่างก็ถูกต้องไปหมด
ประมาณนั้น
แม้บางครั้งจะเจอความมืด ที่อาจจะเจ็บเท่าเมื่อก่อน
แต่ตอนนี้ก็ไม่ได้เป็นแบบนั้น เสมอไปแล้ว
ข้าเผชิญกับความเศร้าโศก และสูญเสีย...
มามาก
คำถามที่ยังเป็นปริศนา
แต่ตอนนี้ข้าซาบซึ้งใจ
ที่มีความสว่าง
ข้าไม่ได้พิเศษกว่าใคร
โปรดเข้าใจด้วย มันไม่ใช่มุมมองที่น่าอิจฉาเลย
แต่ได้มาจากความทรมาน
ก็นะ
ข้าอยากให้ความทรมานของข้า ทำให้ข้า
ยอมรับและมีสติปัญญา อย่างที่เจ้ามีบ้าง
ข้ายังมีเรื่องที่ต้องเข้าใจอีกเยอะ
เจ้าเองก็โตขึ้น
ข้ารู้จักเจ้ากับธัดเดอัสนานสุด
ตั้งแต่วันสะบาโตครั้งแรก ในห้องเล็กๆ ของข้า
ตอนนั้นยังไม่รู้เลยว่าข้าทำอะไร
พูดตามตรงข้ากับธัดเดอัส ก็ไม่รู้เหมือนกัน
ข้าดูออก
พวกเราไม่มีใครคาดฝันเลย ว่าเรื่องนี้จะไปสิ้นสุดที่ไหน
ก็ยังไม่รู้
ไม่รู้
อาร์นาน
มารธา
ขอพระผู้เป็นเจ้าทรงปลอบโยน เจ้าร่วมกับผู้ไว้อาลัย
ชาวศิโยนและเยรูซาเล็ม
โลกนี้ไม่น่าอยู่เมื่อไม่มีเขา
เขาถูกพรากไปจากพวกเรา เร็วเกินไป
มารีย์ นี่คืออาร์นาน จากเยรูซาเล็ม
เป็นหุ้นส่วนเก่าแก่ กับน้องชายข้า
ยุคทองของการก่อสร้าง
ในเมืองศักดิ์สิทธิ์จบลง พร้อมความตายของลาซารัส
ไม่มีช่างตีเหล็กคนไหนเก่ง ไปกว่าเขาอีกแล้วในแผ่นดินนี้
เขาเหมือนกับครอบครัว
และเป็นเพื่อนรักของลูกชายข้า
เขาเป็นที่รักของทุกคน
- โอ้ ยาเบซ - อาร์นาน
ทนายของตระกูลเรา
- ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม - ลาซารัสจัดการไว้เรียบร้อย
มารธา เจ้ากับน้องสาว จะได้รับการดูแลเป็นอย่างดี
ที่ดิน สินทรัพย์และเงินทอง จะถูกส่งต่อไปยังเจ้าโดยตรง
โดยเขาได้ทำการระบุ เพิ่มเติมพิเศษ
คือการคุ้มครองและดูแล เข้าไปด้วยหนึ่งคน มารีย์
ธิดาของโยอาคิม ชาวนาซาเร็ธ
ลาซารัสไม่เคยพูดอะไรเลย
ทำไมข้าถึงไม่แปลกใจที่
ลาซารัสเป็นเพื่อนกับ คนจากนาซาเร็ธนะ
เขาไม่ใช่พวกชนชั้นสูง อาร์นาน
เราโตมาที่นั่น
ข้าต้องขออภัยด้วย น้องสาว
ข้าไม่ได้ตั้งใจลบหลู่ ด้วยการพูดเช่นนั้น
มารธา เงินส่วนใหญ่อยู่ในธนาคาร
แต่มีบางส่วนเหลือในตู้เซฟ
- ที่อยู่หลังห้องทำงาน ดังนั้น... - ค่อยจัดการทีหลังได้ไหม
แน่นอน
หากเจ้าต้องการอะไร ชั่วคราวก่อน
โอ้ และตอนที่ ข้าเดินทางมาบ้านเจ้า
นัฟทาลีฝากข้ามาบอกว่า
มีคนกลุ่มหนึ่งกำลังมาเบธานี เพื่อพบลาซารัส
- มีกี่คน - เขาว่าเกินสิบคน
กำลังมาจากจอร์แดน
เขาบอกว่า "บอกนางว่า 'เขา' กำลังมา"
เขา "เขา" คือใคร
ถ้าท่านอยู่ที่นี่
น้องชายข้าก็คงไม่ตาย
- มารธา... - ข้าพยายามจะไม่รู้สึกโกรธ
ที่ท่านไม่มาเร็วกว่านี้
ข้าแค่...
สับสน
และก็ใจสลาย
เราเข้าใจ
แต่ข้าก็ยังทราบว่า
ไม่ว่าท่านขอสิ่งใดจากพระเจ้า
พระเจ้าก็จะประทานแก่ท่าน
- ลูกเอ๋ย - ใช่ไหม
สิ่งใดก็ตามที่มอบความหวัง หรือบรรเทา
ข้ารู้ท่านทำได้
ลาซารัสจะเป็นขึ้นมาอีก
ข้าทราบว่าเขาจะเป็นขึ้น
ในวันสุดท้าย พร้อมกับผู้คนทั้งปวง
แต่ต้องรอนานเกินไป
นั่นไม่ใช่การเป็นขึ้นจากตาย ที่เราพูดถึง
เราคือชีวิตที่ มีชัยเหนือความตาย
ข้าไม่เข้าใจ
เราเป็นชีวิต และการเป็นขึ้นจากตาย
คนที่วางใจในเรา แม้ว่าเขาจะตายไปจะฟื้นขึ้น
และคนที่มีชีวิตและวางใจในเรา จะไม่ตายเลย
เจ้าเชื่ออย่างนี้ไหม
ข้าเชื่อค่ะ
ท่านเป็นพระคริสต์
พระบุตรของพระเจ้า ที่เสด็จมาในโลก
และถึงแม้ว่าข้าจะไม่เข้าใจ
ข้าก็เชื่อ
บัดนี้เราอยู่ที่นี่แล้ว
ความตายทางโลกจะไม่ขวางกั้น ชีวิตนิรันดร์ของเราได้
ข้าเชื่อว่าท่านเป็นพระคริสต์
ข้ารู้ดี
เราต้องการเพียงเท่านี้แหละ
เร็วเข้า ไปตามน้องสาวเจ้ามา
- อาจารย์ เราต้อง... - เราจะรอที่นี่
ขออภัย รับบี
เราควรจะเข้าใจ สิ่งที่ท่านพูดเมื่อกี้ไหม
ใช่ ข้าต้องยอมรับว่า
ข้าก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน
ยังไม่เข้าใจตอนนี้
ข้าไม่เชื่อสิ่งที่ได้ยิน ยอห์น
และก็กลัวเกินกว่าจะยืนยัน สิ่งที่คิดว่าเพิ่งได้ยินไป
ไม่
ข้าไม่เป็นไร
ตอนนี้นะ
เขามาแล้ว และเขาเรียกเจ้าไปพบ
ข้า
ตอนนี้
เขามาแล้วรึ
- พวกเขาพูดถึงใครกัน - ข้าก็ไม่รู้
พี่น้องของลาซารัส
ขอพระผู้เป็นเจ้าทรงปลอบโยน เจ้ากับผู้ไว้อาลัย...
นางคงจะไปไว้อาลัยที่หลุมศพ
ไม่ควรปล่อยนางไว้ลำพัง
มีอะไร
หลุมศพของตระกูลอยู่ทางนั้น
ใช่ แต่เจ้าบอกว่ามีกลุ่มคน จากจอร์แดนเดินทางมาเบธานี
นี่แหละประตูตะวันออก
พระเจ้า
ถ้าท่านอยู่ที่นี่
น้องชายของข้าก็คงไม่ตาย
เราส่งจดหมายไปแล้ว
ทำไมท่านถึงไม่มา
มัวรออะไร
ทำไม
จะให้ดูว่าทำไม
เจ้าฝังเขาไว้ที่ไหน
พระองค์ เชิญท่านมาดู
เขาคือใครกัน เขาเป็นเพื่อนลาซารัสเหรอ
เป็นครอบครัวเหรอ
ข้าไม่เคยเห็นเขาเลย
ข้าไม่เคยเห็นเขาเป็นแบบนี้
หมายความว่าไง
"จะทำให้ดู" เขาตั้งใจจะ... ทำอะไรใคร
เขาบอกว่าลาซารัสจะไม่ตาย จากการเจ็บป่วย
เกิดอะไรขึ้นกัน
เขาหมายถึงอะไร
เขารักษาคนป่วยนับไม่ถ้วน เขาทำให้คนตาบอดมองเห็น
จะทำให้ลาซารัสไม่ตาย ไม่ได้หรือ
- ใจเย็นๆ ก่อนเถอะนะ - เขาร้องไห้
แล้วเจ้าจะทำยังไงไม่ทราบ ฮะ
- เขาโกรธเราอยู่เหรอ - ทั้งคู่แหละ เลิกถามคำถามก่อน
เราตามไปดู
ตกลงไหม
- ไปเถอะ สหาย - เราควรไปแล้ว โธมัส
จงเอาหินออกเสีย
เขาบอกว่า "ให้เอาก้อนหินออก"
- เราพูดไม่ชัดเหรอ - พระเจ้า
ป่านนี้ศพคงจะมีกลิ่นเหม็นแล้ว
เพราะเขาตายมาสี่วันแล้ว
มารธา
เจ้าเองก็รู้ดีว่า นั่นเป็นเรื่องที่เล็กน้อยมาก
เราบอกแล้วไม่ใช่เหรอ
ว่าถ้าเจ้าเชื่อก็จะได้เห็น ความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า
สิ่งสำคัญเดียวของเจ้า ณ ตอนนี้คือความเชื่อ
เราจะบอกพวกเจ้าอีกครั้ง เอาก้อนหินออก
พร้อมนะ หนึ่ง สอง สาม
เร็วเข้า ใช้ขาด้วย
พระบิดา
ลูกขอบคุณที่ทรงรับฟังลูก
ลูกทราบว่า พระองค์ทรงฟังลูกเสมอ
แต่ลูกกล่าวอย่างนี้ เพราะฝูงชนที่ยืนอยู่ที่นี่
เพื่อพวกเขาจะได้เชื่อว่า พระองค์ส่งลูกมา
"ส่ง"
เขาจะทำอะไร
เขาบอกเราเมื่อคืนนี้แล้ว เจ้าจำไม่ได้เหรอ
เขาบอกว่าทำเพื่อให้เรา และคนอื่นเชื่อในตัวเขา
- เราเชื่อในตัวเขาอยู่แล้ว - ไม่ใช่ทุกคนที่เชื่อในทุกอย่าง
ลาซารัส ออกมาเถิด
ลาซ ลาซารัส
ลาซ
ปลดเชือกเขา
จงแกะผ้าที่พันเขาออก
มารธา
ใช่ น้องข้า
ข้าเอง
มันเกิดอะไรขึ้น
เจ้า...
เจ้ากลับมา
พระเยซู
ฝันไปงั้นเหรอ
นี่ไม่ใช่ความฝัน
เจ้าเพิ่งตื่นขึ้น
ข้าหลับไปรึ
กลับมาดินแดนคนเป็นแล้วนะ สหาย
ขอบคุณ
เราเสียใจที่มันต้องเป็นแบบนี้
แต่ก็ไม่ด้วย
เพราะยังมีแผนที่สูงกว่านี้รออยู่
ข้าเชื่อเจ้า
ข้ารู้ว่าเจ้าชอบให้ข้าอ่อนน้อม
แต่ตอนนี้ข้าเปลือย อยู่ภายใต้ผ้าคลุมนี้
ไปอาบน้ำหน่อยนะ
ข้าหิวมากด้วย
อย่าทำเป็นเรื่องใหญ่โตนัก เพิ่งผ่านไปสี่วันเอง
สี่วัน
หลับนานที่สุดในชีวิต
โอ เบาหน่อย
เรื่องจริง
เรื่องราวของเยซู ชาวนาซาเร็ธ เป็นเรื่องจริง
นาซาเร็ธรึ
ข้าต้องกลับไปเยรูซาเล็มแล้ว
- อะไรนะ - เยซู ชาวนาซาเร็ธ
- เจ้ารู้เหรอว่าเป็นใคร - ข้าเคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน
ข้าต้องกลับไปแล้ว เดี๋ยวนี้
จะรีบไปไหน เราต้องรู้ก่อนว่าเกิดอะไรขึ้น
- ข้าว่าแค่นี้ก็ชัดพอแล้ว - ใช่ แต่ยังไง
โว้วๆ ทุกคนขอรับ
กลับบ้านตัวเองไปซะ ไม่มีพิธีชีวาแล้ว ขอบคุณ
ทำไมท่านไม่กำชับ ให้ทุกคนห้ามพูดต่อ
ทำไมท่านถึงทำ ต่อหน้าคนมากมาย
เพราะถึงเวลาแล้ว ยากอบใหญ่
เจ้าจะเข้าใจ
นี่แหละคือทุกอย่าง
เห็นกันไหม
การอัศจรรย์นี้ จะชักพาทุกคนเข้าด้วยกัน
ใช่ไหม ใครก็ปฏิเสธเขาไม่ได้แล้ว
- โธมัส - ไม่เป็นไร เจ้าจะไม่เป็นไร
ไม่เป็นไร นี่
เราจะเอาน้ำมาให้เจ้า ไปเอาน้ำมา
ดื่มน้ำหน่อยนะ นี่ๆ
ท่านทำอะไรลงไป
โธมัส
ลุกเถิด ไว้คุยกัน
เมื่อไหร่
ไว้คุย
ข้าเบื่อเต็มทน กับการ "ไว้คุยกัน"
- โธมัส อย่า ไม่ใช่ที่นี่... - ไม่สิ ต้องตอนนี้
รับบี ช่วยมองตาข้าด้วย
มองอยู่
- เรามองอยู่เสมอ - นั่นไม่ใช่คำตอบ
ทำไมช่วยเขา แต่ไม่ช่วยรามาห์
ทำไมไม่ช่วยญาติท่าน ยอห์น นี่มันบ้าไปแล้ว
ข้าขอโทษด้วยที่ขัดจังหวะ
แต่เรามีเรื่อง ต้องพูดกับเขาเดี๋ยวนี้
รับบีของเรายังมีเรื่องที่ ต้องจัดการ ขอล่ะๆ
โธมัส
เราไม่หวังว่าเจ้าจะเข้าใจตอนนี้
ไม่เลย
สิ่งที่พระบิดาให้เกิด
ที่เราให้เกิด
เพื่อที่จะนำมา ซึ่งพระประสงค์ของพระองค์
และศรัทธา และการเติบโตของคริสตจักร
มันอาจจะ... หนักหนาสำหรับเจ้า
และใช่
แม้แต่กับเรา
มันมากเกินไป
มันมากเกินไป ข้าไม่เข้าใจ
เรารู้
ใจเราเองก็เจ็บ
แต่ได้โปรด
ได้โปรดอยู่กับเรา โธมัส
และไม่ช้าเจ้าจะเข้าใจ
สิ่งที่ท่านเพิ่งทำ
การอัศจรรย์ มันทำให้สะดูสีหัวเสียมาก
ดี
สะดูสีได้ออกเดินทาง ไปเยรูซาเล็มแล้ว
ข้ารู้ว่าคนประเภทเขา จะสร้างปัญหา
เราก็คิดว่าเป็นเช่นนั้น
แต่ท่านก็ไม่สน
เพราะว่าเราสน
เราถึงได้ทำแบบนี้
ทีนี้
เราต้องไปหาเพื่อนเราแล้ว
โธมัส มาเถอะสหาย
ไม่เป็นไรนะ
เรี่ยวแรงกลับมาแล้วเหรอ
มากขึ้นเรื่อยๆ ทุกๆ นาที
- แล้วอาการปวดเดิมล่ะ - เข่าที่เสียงกร๊อบแกร๊บ
ยังอยู่
ถ้าไม่มีคงไม่ใช่เจ้า
ไม่
เอาล่ะ พอก่อน
มันเป็นยังไง
ข้าบอกแล้ว มันเหมือนหลับลึกไป
เจ้าไม่เจอท่านพ่อท่านแม่เหรอ ลุงลาเมคที่มีตาเดียวน่ากลัว
มารีย์
เขาทำให้ข้ากลัวจริงตอนข้ายังเด็ก
จำได้ว่าเจ้าเคยเรียกเขาว่ายักษ์ตาเดียว
ท่านพ่อไม่พอใจมากเลย
บอกว่านิยายกรีกโบราณนั้น นอกรีต
ข้าอยากรู้ว่าเขาจะมี ตาสองข้างไหมถ้าฟื้นคืนชีพ
คนเดียวที่เราจะถามได้ อยู่ที่นี่แล้ว
- รับบี - เป็นยังไงบ้าง
เข่าเขายังมี เสียงกร๊อบแกร๊บอยู่ค่ะ
ใช่ เราซาบซึ้ง แต่รู้แล้วว่าครั้งหน้าจะขออะไรดี
พระบิดาประทานพรอัศจรรย์ ให้แค่คนละข้อ ก็...
ได้เลย
เราขอเวลาอยู่กับลาซารัส ตามลำพังสักครู่ได้ไหม
พวกเราจะตอบอะไรได้ "ไม่" เหรอ
- ดื่มให้หมด - ได้สิ
- ห่มผ้าไว้ - ได้สิ ขอบใจ
- พวกนางดูแลเจ้าได้ดีมาก - รู้สึกเหมือนมีแม่สองคน
รวมแม่เจ้าเป็นสาม
แหม คงรู้สึกดี
ดีบ้างตามเรื่องราว
ข้าเกือบพูดออกมาดังๆ แล้ว "วันอะไรกัน"
ใช่
แค่นั้นไม่พอด้วยซ้ำ
ทำไมถึงมองข้าแบบนั้นล่ะ
เพราะเจ้านั่งเฉยๆ
แล้ว
ดูที่นี่สิ เละเทะไปหมด
แล้วเจ้าก็ไม่คิดจะวุ่นวาย เก็บกวาดมันด้วย
เทให้ข้าหน่อยสิ
อยากให้เรา มีทางตอบแทนเขาได้
เราจะตอบแทนอะไรคนที่...
คืนชีพคนได้
เราได้ยินเรื่องที่เขา
ทวีคูณขนมปังและปลาในทศบุรี
เขาจะต้องการสิ่งใดอีก
เขาคงจะไม่ต้องการ สิ่งใดแล้วล่ะ
บางทีนั่นแหละประเด็น
ไง รู้สึกดีขึ้นไหม
แค่ดียังไม่พอ
แต่เจ้าดูดีขึ้นเยอะแน่ๆ ล่ะ
ขอบใจ
ข้าก็ต้องดูสดชื่นขึ้น แน่นอนแหละ
เพราะว่านอนไปตั้งสี่วัน
นอนสี่วัน
แต่ก็ไม่ใช่แบบนั้น
ข้ารู้ดี
ทำไมเจ้าถึงช่วย
ย่อมไม่แปลกสินะที่เจ้ามีคำถาม
ถามจริงๆ
ทำไมเป็นข้า
คำถามไม่ใช่ว่า "ใคร" แต่เป็น "เมื่อไหร่"
เราดีใจที่เป็นเจ้า
- แน่นอน - ข้าไม่เข้าใจ
เราเหลือเวลาไม่มาก ลาซ
ครั้งนี้ครั้งสุดท้าย
"สุดท้าย" อะไร
หมายสำคัญ
เจ้าจะไม่แสดง การอัศจรรย์แล้วเหรอ
ไม่ใช่โลกฝั่งนี้...
"โลกฝั่งนี้"
- เรามีเรื่องจะสารภาพ - เจ้าไม่ได้ทำอะไรผิด
ไม่ใช่สารภาพบาป
แต่เป็นการบอกเรื่องที่เจ้ายังไม่รู้
แต่มันไม่น่าจะมีอะไรซับซ้อน
พี่สาวเจ้า
ส่งข่าวคราวว่าเจ้าป่วย
มาที่ที่พักเราในเปเรีย ก่อนที่จะจบพิธีฉลอง
- ข้าบอกแล้วว่าอย่าส่งไป - ถึงอย่างนั้น
เราก็ไม่ได้กลับเบธานีทันที
เรามีบางอย่างต้องทำ
นั่นคือเทศนาที่เยรูซาเล็ม
ในพระวิหารเหรอ
เป็นยังไงบ้าง
นอกจากที่พวกผู้นำศาสนา ขว้างหินใส่เหรอ
- เราคิดว่าดีกว่าปกติ - ขว้างหิน
ท่าทางเจ้าจะไม่ยั้งอีกแล้วสินะ
ไม่
ไม่แล้ว
เพราะถึงเวลาแล้ว
สิ่งที่พวกเขาทำเมื่อวาน
อีกไม่นานพวกเขาจะทำสำเร็จ
ขว้างหินหรือว่าจับกุม
เดี๋ยวก็รู้
ไม่ๆ เดี๋ยวก่อน อย่าทำแบบนั้นกับข้าอีก
ลาซารัส ขอล่ะ
ฟังเฉยๆ
การเฝ้ารอ
สี่วันที่พี่สาวของเจ้า โศกเศร้าและทรมาน
เราอยากให้รู้ว่า เราไม่ได้ทำเพราะความโหดร้าย...
ข้าไม่เคยคิดว่าเจ้าเป็นแบบนั้น
แต่เพื่อให้พระสิริของพระบิดาเรา
เป็นที่กระจ่างของคนที่พบเห็นในวันนี้
เราก็เจ็บปวดเหมือนกัน
ที่ต้องเห็นคนรอบกายเจ้า ทนทุกข์ทรมาน
และเจ็บปวดยิ่งกว่า สำหรับคนที่จำเป็นต้องพบเห็น
โดยเฉพาะสาวกของเรา
แต่มันเกิดขึ้นเพื่อกำเนิด เหตุการณ์ในอนาคต
ผู้นำศาสนาก็เป็นแบบนี้ มาตั้งแต่แรกเริ่มไม่ใช่เหรอ
ครั้งนี้ไม่เหมือนกัน
ตอนนี้พวกเขามีหลักฐาน หนักแน่นที่จะลงโทษ
พวกเขาเป็นมนุษย์
- เขาย่อมรักษาหน้า - ไม่มีใครปฏิเสธเจ้าได้แล้ว
เรายอมไม่ได้
และสาวกของเรา ก็ไม่ยอมเข้าใจ
เราบอกพวกเขาไปสามรอบ
ราวกับว่าพวกเขาสูญเสีย ความสามารถในการได้ยิน
ข้าเองยังไม่อยากจะเชื่อ หูตัวเองเลย
ต่อให้เกิดเรื่องวันนี้ ไปแล้วน่ะเหรอ
- ข้าเป็นมนุษย์ - เราก็ด้วย
แต่เพื่อนเอ๋ย เจ้าคือพระบุตรของพระเจ้า
ใช่แล้ว
ข้าก็เลยไม่เข้าใจ
ส่วนใหญ่ไม่
การรู้สึกหงุดหงิด คือธรรมชาติมนุษย์
และเราก็หงุดหงิดที่ศิษย์ของเรา ไม่ยอมเข้าใจคำสอน
และเอาแต่ลืมว่าเราทำอะไร
และเราก็โกรธ
ที่ผู้นำศาสนาบิดเบือนความเชื่อ
กลายเป็นละครเสแสร้ง อันขลาดเขลา
และเรากลัว
กลัวสิ่งที่จะตามมา
ถ้วยที่เราต้องดื่ม
เพื่อเติมเต็ม พระประสงค์พระบิดา
- เจ้าทำให้ข้ากลัว - เจ้าลงหลุมมาแล้ว
ยังกลัวอีกรึ
กลัวแทนเจ้า
ข้ารักเจ้า ข้าไม่อยากเห็นเจ้าทรมาน
บุตรมนุษย์ จะต้องทนทุกข์หลายอย่าง
ไม่ ข้าไม่อยากฟัง
ผู้เผยพระวจนะอิสยาห์ เตือนเจ้าหลายครั้งแล้ว
ใช่
"เขาถูกดูหมิ่น และทอดทิ้งโดยมนุษย์
คนที่รับความเจ็บปวด"
"คุ้นเคยกับความทุกข์ยาก"
นั่นมันก็แค่...
คำบนหนังสือ
แต่ตอนนี้มันเกี่ยวกับเจ้าแล้ว
มีเลือดมีเนื้อ
เป็นคนละเรื่องกัน
เรื่องราวใกล้จะจบแล้ว
- นั่งลงก่อนได้ไหม - เลิกบอกให้ข้าใจเย็นได้แล้ว
ข้าเบื่อจะฟังเจ้าที่บอกให้เชื่อใจเขา
ข้าจะไม่เชื่อใจเขาอีกแล้ว
- โธมัส นี่ไม่ใช่เวลาที่... - เจ้าก็เห็นที่เขาทำ
- เบาเสียงลงหน่อย - ทุกคนก็เห็นสิ่งที่เขาทำวันนี้
- เจ้านั่งลงก่อน... - ไม่ เจ้านั่นแหละนั่งลง
ข้าจะยืน ดูสิว่าหัวเจ้าเป็นไง
- ดูสิว่าเปโตรเป็นยังไง - โธมัส...
ทุกคนก็เห็น
เจ้าจะออกไปคุยกับเขามั้ย
เราค่อยคุยรายละเอียดทุกอย่าง ตอนมื้อค่ำปัสกา
ข้าขอเขาแค่อย่างเดียว
เราจะพูดให้หมดทุกอย่าง
สำหรับคนที่ใจสลาย
เขาคงรับความรัก หรือคำพูดเราคืนนี้ไม่ได้
อย่ามาแตะข้า ข้าจะไม่ใจเย็นอีกแล้ว
พี่น้องจะคอยดูแลเขา
- เจ้าต้องมองแบบภาพรวม... - ไม่มีภาพรวมอะไรทั้งนั้น
มาเถอะ ไปหาอะไรกินกัน
คืนนี้ข้าไม่นอน ข้าไม่...
โธมัส ข้าจะ... เดี๋ยวๆ ไม่ๆ โธมัส อย่าๆ
- เจ้าต้องซื้อคืนให้เขาด้วย - เหรอ มัทธิว ทำไม
เพราะเวลาลาซารัสเสียอะไรไป เขาต้องได้คืนเสมอเหรอ
- แต่พอคนอื่นเสียอะไรบ้าง... - เพราะมันเป็นสิ่งที่ควรกระทำ
สิ่งที่ควรกระทำคือ ไม่ปาโถตั้งแต่แรกต่างหาก
ข้าเบื่อจะสุภาพแล้ว ข้าจะไม่ทำอะไรอีกแล้ว
- ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก - งั้นบอกมาว่าคืออะไร อันดรูว์
นี่... เจ้าเจ็บอยู่
- เราเข้าใจ - ไม่ ไม่จริง
ถ้าเข้าใจ เจ้าจะรู้สึกโกรธเหมือนกับข้า
โธมัส
ไม่มีประโยชน์ที่เอาความทุกข์ วางบนตาชั่งแล้วชั่งน้ำหนัก
สิ่งที่เกิดขึ้นวันนี้ควรทำให้เรา สามัคคีมากกว่าที่เคย
เราควรจะวาง ความเศร้าส่วนตัวลงก่อน
และเตรียมตัวสำหรับ การเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่
เดี๋ยวๆ
- เขาไม่ได้หมายถึงเจ้า - เขาไม่ได้พูดแบบนั้น
ไม่ต้องห่วง เอาเป็นว่า ไปนั่งพักสักครู่ก่อนดีมั้ย
ข้าเสียใจ ที่เขาต้องเจอเรื่องนี้ จริงๆ
แต่ลองคิดเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้
มีคนไว้อาลัยหลายสิบ ที่เห็นกับตาตัวเอง
พวกผู้นำศาสนา
ในที่สุดก็ต้องยอมรับว่า แท้จริงเขาเป็นใคร
และจะร่วมมือกับเขา ให้เป็นปึกแผ่นเพื่อต่อสู้ผู้กดขี่
นี่เป็นวันที่ยอดเยี่ยมที่สุด ในประวัติศาสตร์ของชาวเรา
ข้าเห็นด้วย
แต่ตอนอยู่กับเขา เราต้องละเอียดอ่อนกว่านี้
พวกผู้นำศาสนาเยรูซาเล็ม ไม่ชอบใจ
เวลามีใครมีอำนาจ กว่าพวกเขา ยูดาส
ข้าไม่แน่ใจว่า ณ เวลานี้ มีความหมายแบบที่เจ้าคิด
ถึงพวกนั้นจะไม่ชอบเขา
เขาก็ดับพวกนั้นได้ เหมือนเปลวเทียน
ด้วยเพียงคำเดียว
- เพียงแค่นั้นก็พอ - เรื่องนั้นข้าเองก็ยังสงสัยอยู่
- อะไร - "ด้วยคำเดียว"
ทำไมพระเยซู ไม่รักษาจากที่ห่างไกล
เหมือนที่ทำกับลูกชายกายอัส
เขาอยากให้เราได้เห็น
ได้เห็นตอนที่กลิ้งหิน
ได้เห็นลาซารัสเดินออกมา จากหลุมศพพร้อมผ้าห่อศพ
เขายังอยากให้เรามีส่วนร่วม
เขาสามารถกลิ้งหินและปลด ผ้าห่อศพลาซด้วยคำพูดได้
เขาบอกเราเมื่อคืนนี้ มัทธิว "เพื่อที่เราจะได้เชื่อ"
ซึ่งข้าก็เชื่อหมดใจ
ถ้าเยรูซาเล็มได้ยินและเชื่อ
มันจะเป็นจุดเริ่มต้น ของกองทัพหรือไม่
เขาเคยพูดถึงกองทัพ ตั้งแต่เมื่อไหร่ ด้วยเหรอ
เขาโยนกริชข้าทิ้งไป
ขอโทษนะ แต่พวกเจ้าบางคน ก็คิดเหมือนกัน
หมดเวลาของการอดกลั้น และยับยั้งใจแล้ว
เขาไม่ได้ขออะไรเรา นอกจาก ให้ติดตามและสังเกตการณ์
ทำไมเราต้องคุย นอกเหนือจากนั้นด้วย
เพราะว่าเราอาจเสียโธมัสไป เพราะเรื่องนี้
นี่
เมื่อวานเขาบอกเราเองว่า
จะไม่มีใครพรากเรา ไปจากมือเขาได้
ก็ เขาบอกว่า "ลูกแกะที่แท้จริง"
จะรับฟังแล้วก็เชื่อเขา
หรือว่าโธมัสอาจจะไม่ใช่ "ลูกแกะที่แท้"
ปีศาจเจาะปากเจ้าเหรอ
- กล้าดียังไง - ถอนคำพูดซะ
- ทุกคน อย่า - ข้าบอกให้ถอนคำพูด
อย่าทำให้พระเยซูเสื่อมเสีย โดยทำตัวแบบนี้เลย
นางพูดถูก
วันนี้ก็ดึกแล้ว
มีอะไรเกิดขึ้นมากมายในสองวันนี้
ไปพักเถอะ
ได้ ข้าขอโทษจริงๆ
ไม่ ข้าขอโทษจริงๆ ถ้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น
ข้ารักโธมัส ข้าแค่...
ข้าแค่ตื่นเต้น ข้าไม่...
ยากอบๆ ยากอบน้อย
- เจ้าเป็นอะไรไหม - ข้าไม่เป็นไร ข้าไหวๆ
เฮ่ๆ
- มันจะมาเป็นระลอก ความเจ็บ - จากที่สู้เมื่อวานนี้เหรอ
อาการเขากำเริบหนัก ตั้งแต่ก่อนถูกทำร้ายแล้ว
โธมัสพูดถูกนะ
ทำไมเขาถึงรักษาทุกอย่าง และทุกคน ยกเว้นยากอบน้อย
ข้าไม่อยากพูด เรื่องตัวเองคืนนี้ ได้ไหม
ข้าคิดว่าเราควรฟังที่ เปโตรพูดและไปพักผ่อน
จะพักยังไงในสภาพแบบนี้
นั่นมันเรื่อง ระหว่างข้ากับพระเจ้า
อย่างที่ควรจะเป็นเรื่องที่ ผู้คนถกเถียงกันในคืนนี้
- เราแค่อยากให้เจ้าไม่เป็นไร - ขอบใจ
แต่การยืนดูเฉยๆ มันไม่ได้ช่วยอะไรเลย
มารีย์กับมารธา เตรียมห้องเดิมให้เรา
ตามที่เราพักครั้งก่อน
พวกเขาไม่นอน จนกว่าเราจะนอน
เราเสียมารยาท ที่ทำให้พวกเขานอนดึก
นางพูดถูก
ข้าไปแล้ว
ฟีลิป นาธานาเอล ครั้งก่อนเราพักห้องเดียวกัน
ไปเถอะ
- แล้วเขา... - ข้าจะอยู่เองจนกว่าจะสงบ
ขอเวลาไม่กี่นาที
ไปก่อนเถอะ เดี๋ยวเราตามไป
นาธานาเอล
เปโตรกับข้า จะไปตามยอห์นกับโธมัส
พระผู้เป็นเจ้ารู้ว่า ต้องใช้เราทั้งสามคน
ยากอบน้อย แน่นะว่าไม่เป็นไร
- เราดูเขาเอง เขาจะไม่เป็นไร - ขอบใจ มัทธิว
- ข้าแค่ต้องนั่งพัก - นั่งก่อนนะ ข้าช่วยเองๆ
มานี่ จับไว้ๆ ข้าช่วยเองๆ
ขอบใจ
เจ้าคงจะได้คำตอบแล้ว
อะไร
เราไม่ต้องไว้อาลัย
ไม่ใช่คืนนี้
แต่ข้าก็ยังรู้สึกเศร้า
ข้าก็เหมือนกัน
นั่นเป็นเพราะว่ายูดาสพูดถูก
นี่เป็นการแสดงหมายสำคัญ ครั้งใหญ่สุด
เราคงไม่ต้องสงสัยอีกแล้ว
ว่า "ในไม่ช้า" คือเมื่อไหร่
ยิ่งข้าอ่าน เพลงสดุดีของดาวิดมากเท่าไร
ก็ยิ่งอยากจะเขียน ของตัวเองมากเท่านั้น
โปรดรู้ว่าไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น มันยังไม่จบ
เจ้ายังไม่ค่อยเปิดใจให้กับผู้คน
บางครั้งเจ้าเปิด และข้าก็รู้สึกขอบคุณ
"ความมืดไม่ใช่การที่แสงขาดหายไป
แบบนั้นคงง่ายเกินไป
แต่มันเป็นสิ่งที่ควบคุมไม่ได้ แล้วก็ชั่วร้าย
ไม่ใช่สถานที่ แต่เป็นที่ว่าง
ข้าเคยไปที่นั่น
อยู่หลายครั้ง
และถึงข้าจะไม่เห็น หรือได้ยินเจ้า
เจ้าอยู่ที่นั่น
เฝ้ารอ
เพราะว่าความมืด ไม่มืดสำหรับเจ้า
อย่างน้อยก็ไม่เสมอไป
เจ้าร่ำไห้
ไม่ใช่เพราะว่าเพื่อนตายจาก
แต่เพราะไม่นานเจ้าจะตามไป
หรือเพราะว่าเราไม่เข้าใจ
หรือแม้จะไม่อยาก หรือทั้งสอง
ความมืดนั้นหยั่งลึก จนเราคว้าไว้ไม่ไหว
แล้วแสงสว่างก็เข้ามา
ต้องมีอย่างหนึ่งมาก่อนอีกอย่าง
และเจ้าจะเป็นแบบนั้นเสมอ
ยังคงเป็น
หยดน้ำตาเจ้าที่ร่วงหล่น และน้ำตาเรา
ก่อนที่ทุกแสงไฟในโลกจะดับลง
และเวลาเอง ก็อยากจะดับมอดพร้อมเจ้า
ข้ากลับไปที่นั่นบางครั้ง
หรือไม่มันก็มาหาข้า โดยไม่บอกกล่าว
ค่ำคืนที่ดูไม่รู้จบ
จนกระทั่งไม่เป็นเช่นนั้น
ขมขื่น
แล้วก็หอมหวาน
ถึงกระนั้นความขมขื่น ก็ยังเหลือในความหวาน
และไม่เคยจากไปไหน
พระองค์บอกแล้วว่า มันจะเป็นเช่นนั้น
ไม่ใช่ด้วยถ้อยคำแต่ด้วยวิถีชีวิต
คนที่รับความเจ็บปวด
คุ้นเคยกับความทุกข์ยาก
และเป็นดั่งผู้ซึ่งคนหันหน้าหนี
เราจึงพยายามหันหนี
และการทำเช่นนั้น ได้เติมเต็มแก่นของพระองค์
'จากคนที่ผู้คนหลบลี้หนีหน้า'
แต่ไม่ช้า
เราก็ไม่อาจหลบซ่อนจากมัน
เหมือนที่ไม่อาจ หยุดตะวันไม่ให้ลาลับ
หรือว่าขึ้น
ข้าจำได้ว่าเจ้าขอพร
ให้มีหนทางอื่น
พอมองย้อนกลับไป ข้าก็เช่นกัน
ข้ายังไม่รู้ว่า ทำไมถึงต้องเป็นเช่นนี้
ความขม
มักมาพร้อมความหวานเสมอ
ข้าคงไม่มีวันรู้
อย่างน้อย
ก็ในโลกฝั่ง..."
(เดอะโชสเซน)