ชาวยิวกาลิลี
สิบสองคน ผู้หญิงอีกสองคน
ได้ยินว่ามีผู้หญิง อยู่ในคณะของพวกเจ้าถึงสี่คน
พวกเจ้าคือสาวกของเยซู ชาวนาซาเร็ธใช่ไหม
- ใครเป็นคนถาม - ข้ามีของมาส่ง
ให้อันดรูว์กับซีโมน บุตรแห่งโยนาห์
- เจ้ายังไม่ได้ตอบที่เขาถามเลย - อะไรอยู่ในกล่อง
ข้าเป็นผู้ส่งสารไม่ใช่ส่งของ ข้ามาส่งของตามคำสั่งเท่านั้น
ใครก็ตามในนี้ชื่ออันดรูว์ก้าวออกมา
ข้าเอง
บอกมาก่อนใครส่งเจ้ามา แล้วเราจะอธิบาย
โอ๊ะ ใจเย็น
จนกว่าจะพบกันใหม่ หนุ่มๆ
แต่ข้าไม่ได้ใช้ชื่อซีโมนแล้ว
แสดงว่าคนที่ส่งมายังไม่รู้ข้อมูลล่าสุดแน่
และยังไม่รู้ด้วยว่ารามาห์ตายแล้ว
แล้วทำไมถึงเรียกชื่อเจ้าก่อน
ข้าเป็นพี่คนโตแท้ๆ
อาจจะเป็นคนที่รู้จักอันดรูว์มากกว่า
หรือจะเป็นผู้ให้บัพติศมา
คนตายแล้วส่งของมาไม่ได้หรอก
- ก็จริงนี่ - ใช่ พูดถูกนะ
มันคืออะไรล่ะเนี่ย
แค่เอากล่องนี้ไปขาย ก็น่าจะมีกินไปอีกหนึ่งสัปดาห์
ยอห์นคงไม่มีเงินซื้อของหรูหราแบบนี้แน่นอน
จำถุงทองคราวนั้นได้ไหม ที่มีคนทิ้งให้เราก่อนไปสะมาเรีย
ข้ายังจำถุงซากอีกาที่ พวกปฏิปักษ์ส่งไปที่เทลดอร์ได้
ผู้คนส่งจดหมายมาขอให้รักษา
และแสดงหมายสำคัญที่เมืองของตน
ไม่ก็มาจากคนที่ขอความช่วยเหลือ
พวกเขาพยายามซื้อการอัศจรรย์จากพระเยซู
เราเคยได้รับของกำนัล แทนคำขอบคุณจากฟาติยาห์
ผู้นำนาบาเทียนในทศบุรีหลังดื่มกิน
แล้วทำไมถึงเรียกชื่ออันดรูว์ก่อน
ในนั้นอาจจะมีสัตว์ติดโรคที่ ถูกส่งมาฆ่าพวกเราก็ได้
โอเค
- กลิ่นไม่น่ามีอันตราย - เปิดเสียทีเถอะ
โยอันนาส่งมา
"เพื่อให้การสอนและกระทำดี ของพระเยซู ชาวนาซาเร็ธ"
เราควรแยกกันนำไปขาย เพื่อให้มีเงินทุนเข้ามาโดยด่วน
- ไปคนเดียวจะใช้เวลาเยอะเกิน - งั้นก็แยกสิ
อ้อ ข้าเหรอ เอาเลยเหรอ ได้
มีดทำครัวทำจากเงิน
ซี
ข้ารู้ว่าใครต้องการ
โอ้ ว้าว ผ้าไหมจากตะวันออกไกล
ไม่ ข้าว่าไม่น่าจะดีเท่าไรนะ
แต่เจ้ารู้มูลค่ามัน มัทธิว เจ้าเอาไปขายได้ราคาดีได้
ไหนว่าเราตกลงกันแล้วว่า ยูดาสจะจัดการเรื่องเงิน
ใช่ไง แค่นำไปขายแล้วนำเงินกลับมาให้ข้า
เราเชื่อเจ้า มัทธิว อย่างไม่มีเงื่อนไข
นี่มันเพชรตาแมว
เขี้ยวหนุมาน คาร์เนเลี่ยน แจสเปอร์
- ราคาแพงเหรอ - มากกว่าทับทิมอีก
ขายได้มหาศาลแน่ ข้ารับรองได้เลย
ยากอบใหญ่ เจ้าไปตลาดกับทามาร์และมารีย์
เพื่อไม่ให้ใครรบกวนพวกนางได้ไหม
ที่เหลือมีแต่เหรียญ
แล้วก็ตัวหีบเอง
เจ้าเป็นคนเอาหีบไปขาย นาธานาเอล
ข้าไปเป็นเพื่อน
แล้วเหรียญล่ะ
ยูดาส เอาเหรียญออกมาและใส่ไว้ในถุงเงิน
ได้
- มัวรออะไรอยู่ล่ะ ไปสิ - ไปกัน
และพยายามขายของขวัญ จากโยอันนาให้คุ้มค่าที่สุด
- ไปตลาดกัน - เอ้า
ท่าน เกเดราห์ ผู้นับถือนิกายสะดูสี
ยืนยันว่าไม่มีการฟื้นคืนจากความตาย
กฎอันศักดิ์สิทธิ์แห่งองค์อาโดนาย
ไม่เคยกล่าวถึงชีวิตหลังความตาย
มีอยู่ในบทเพลงของดาวิด
ดาวิด ไม่ใช่โทราห์
จากบทสดุดีกวางแห่งรุ่งอรุณ
"พระเจ้าข้า พระเจ้าข้า ไฉนทรงทอดทิ้งข้าพระองค์"
ใช่ๆ แต่ต่อไปตอนใกล้จะจบบท
"คนจองหองของแผ่นดินจะต้องนมัสการพระองค์
ทุกคนที่ลงไปสู่ผงคลีจะกราบไหว้พระองค์"
ข้าเบื่อการอ้างเหตุผลแบบนี้เต็มที
แล้วก็นี่ ผู้เผยพระวจนะดาเนียล
"คนเป็นอันมากที่หลับในผงคลี แห่งแผ่นดินโลกจะตื่นขึ้น...
บ้างก็เข้าสู่ชีวิตนิรันดร์
บ้างสู่ความอับอายและความขายหน้านิรันดร์กาล"
ข้าไม่คิดว่าจะมีใครปฏิเสธได้
เป็นการใช้คำอุปมา
หมายถึงการฟื้นคืนของชาติอิสราเอล
จากความวุ่นวายสับสน ท่ามกลางบรรดาคนต่างชาติ
"การตื่นรู้" หมายถึงการมาของพระเมสสิยาห์
เมื่อชาวยิวที่รักกฎของพระเจ้าจะฟื้นคืน
จากภาวะหลับใหลของจิตวิญญาณ
ขณะที่ผู้ที่ปฏิเสธพระเมสสิยาห์
จะต้องอับอายและเป็นที่เหยียดหยาม
รับบีเกเดราห์ ท่านตีความ "ชีวิตนิรันดร์" ไว้ว่าอย่างไร
กฎเหล็กของพระเจ้าเป็นนิรันดร์กาล
ชีวิตที่ทุ่มเทกับการศึกษาโทราห์
จะเป็นแก่นแท้ชีวิตของความสำคัญนิรันดร์
นั่นแหละคือฮาเยย์ โอลัม
การปฏิเสธชีวิตหลังความตายของเหล่าสะดูสี
เป็นการเคารพโทราห์ที่เที่ยงตรงกว่า
ในเชิงปฏิบัติอย่างไร
การปฏิบัตินั่นแหละ คือวาระของเรา
ข้าอยากขอให้ทุกท่านคิดตาม คำสอนในตำราโทราห์เล่มที่ห้า
"ดังนั้นพวกท่านจงระวังที่ จะทำตามบัญญัติ และกฎเกณฑ์
และกฎหมายซึ่งข้าพเจ้าได้บัญชาท่านในวันนี้"
พระประสงค์พระเจ้าคือ กฤษฎีกาที่เราประกาศที่นี่ วันนี้
ไม่ใช่โลกหน้าที่เพ้อฝัน แต่เป็นโลกนี้
การอ่านคำของผู้เผยพระวจนะดาเนียล
แบบเถรตรงของฟาริสีนั้น
ทั้งอันตราย และทำให้ไขว้เขว
ถ้าผลตอบแทน ความเหน็ดเหนื่อย
จะได้รับหลังจากตายแล้วเท่านั้น
มันจะทำให้เจ้าตาบอด
จากความเป็นจริงที่กำลังอาศัยอยู่ ณ ตอนนี้
ท่านจะตอบโต้ข้อกล่าวหาอย่างไร
ที่ว่าความมั่งคั่งและสถานะทางสังคมของสะดูสี
ทำให้การตีความของท่านดูเข้าข้างตนเอง
สถานะทำให้ชีวิตนี้ของท่านสุขสบาย
ท่านจะกังวลชีวิตหน้าทำไมอีก
ชาวยิวทั่วไปต้องใช้ชีวิตอย่างทุกข์และยากเข็ญ
จนความหวังว่าจะมีชีวิตที่ดีขึ้น หลังฟื้นจากความตาย
เป็นสิ่งที่พวกเขามีไว้ยึดเหนี่ยว
และเจ้า รับบีเศบาดิยาห์
เจ้าเคยปฏิเสธงานเลี้ยง ประจำวันของแซนเฮดรินไหม
เกเดราห์ เรามาโต้เถียงการตีความเขา
- ไม่ใช่สถานะเขา - พวกหน้าซื่อใจคด
เจ้าทั้งสองคนกล่าวหาว่า ความมั่งคั่งของข้า
ทำให้ข้าบิดเบือนการตีความ
เราต่างมั่งมีทั้งคู่
ประเด็นยังอยู่ แม้ท่านจะแสร้งเมินเฉยแค่ไหน
ยานนี เชิญ อยู่แทนที
รับบีเกเดราห์...
- โยเซบ - พี่ชาย
เจ้ามาทำอะไรที่นี่
ทางนี้ มาๆ มานี่
ข้าเห็นชื่อเจ้า
ว่าจะมาสภาแซนเฮดริน ก็นึกว่ามีอะไรผิดพลาด
พูดตามตรง ข้าก็เหมือนกัน
ในที่สุดเจ้าก็ทำ
พึ่งพาความมั่งคั่งและเส้นสายของพ่อ
ไม่คิดว่าจะได้เห็นวันนี้
ก็มาแล้ว
ก็นะ เจ้าน่าจะใช้มรดกตั้งแต่หลายปีก่อนแล้ว
ใช้ทำอะไร
ข้าไม่รู้จะใช้อะไรนอกจากทุนการศึกษา
ข้าต้องคอยดูแลคนของเราก่อน
ข้ามเรื่องที่ข้ารู้สึกอิจฉาไปก่อน ข้านึกออกว่าพ่อเจ้าคงไม่พอใจ
ใช่
แต่ดูจากเงินบริจาคก้อนล่าสุด แสดงว่าเขาทำใจได้แล้วล่ะ
เมื่อกี้ดุเดือดมากเลยนะ
เจ้าคิดว่าพวกสะดูสีพูดมีมูลไหม
เรื่องเดียวที่ข้าเห็นด้วยก็คือ เจ้าไม่ควรจะนำประเด็น
เรื่องความมั่งคั่งของเขามาถกเถียง
ปล่อยให้การตีความเป็นเรื่องของการตีความสิ
อ่อนไหวเรื่องเงินเหมือนเคยสินะ โยเซบ
เราต่างใช้ปัจจัยเท่าที่จำเป็น เพื่อยื้อที่นั่งของเราไว้
เจ้าใช้การประเมินน้ำหนักทางการเมือง
ส่วนข้าใช้ท่านพ่อ
- ทำไมของข้าฟังดูแย่กว่า - สิ่งสำคัญตอนนี้คือเราอยู่ที่นี่
คำถามเดียวที่เหลือก็คือ เราจะทำอะไรกับตำแหน่งใหม่นี้
ฮึ ก็จริง
แม้ว่าข้านึกว่าได้ทำสิ่งที่ตั้งใจมาทำ
แต่หลังๆ นี้...
ชักไม่แน่ใจแล้ว
อะไรเปลี่ยนไปหรือ
ข้าจะพาชมรอบๆ
เราน่าจะถึงเมืองศักดิ์สิทธิ์ในค่ำนี้
ก่อนจะค่ำสิ ถ้าเรารักษาความเร็วคงที่
เราต้องวางแผนจะตั้งค่ายจุดเดียวกับที่เคยตั้ง
ที่เทศกาลอยู่เพิงไหม
ตอนนี้ไม่ใช่เทศกาล และค่ายจะดูเตะตามากเกินไป
- ตอนนี้ผู้คนกำลังตามหาเขา - งั้นเอายังไง
โรงเตี๊ยมเหรอ
ปัญหาเดิม
มีคนคอยจ้องมอง มีการจดบันทึกจดชื่อคนเข้าออก
หลังขายของขวัญของโยอันนา เรามีเงินมากพอจะพักโรงเตี๊ยม
เราพักหลายแห่ง แยกกันไป จะได้ดูไม่น่าสงสัย
เราปลอมเป็นคนอื่นก็ได้ ใช้ชื่อปลอม
ชื่อปลอม ทำผิดพระบัญญัติข้อที่แปดน่ะเหรอ
ข้อเก้า
เขาพูดถูก ยอห์น โกหกคือข้อเก้า
จะข้อไหนก็ไม่สำคัญหรอก โกหกก็คือโกหก
ซี เจ้ามีพี่ชายอยู่ที่เยรูซาเล็ม
ใช่ เจสซี
ครั้งก่อนที่เจอเขา เขาเป็นคนไร้บ้าน
อาจจะไม่ใช่แล้ว เขาเปลี่ยนแปลงแล้ว
แต่ข้าไม่คิดว่าบ้านเขาจะรับพวกเราได้ทั้งหมด
แล้วมีใครมีลุงเป็นเศรษฐีในเมืองนั้นอยู่บ้างไหม
ยูดาสเพิ่งบอกว่าเรามีพอจะพักโรงเตี๊ยมได้
เราแค่ต้องหาทางปกปิดตัวตนของรับบีต่อไป
และไม่ให้เยรูซาเล็มรู้ว่าเขาอยู่
มีใครพยายามติดต่อนิโคเดมัสบ้างไหม
เราไม่รู้ใจเขา หรือว่าเจตนาเขา
ข้าเคยคุยกับเขา ยอห์น เขาเป็นคนใจกว้าง
สวัสดี สหาย
- ชาโลม - สวัสดีขอรับ
ชาโลม
อาจารย์ คืนนี้ท่านจะนอนที่ไหน
ที่บ้านของเพื่อนเรา ลาซารัส
- นึกว่าเขาอยู่ที่เบธานี - ถูกต้อง
ดังนั้นคืนนี้ เราจะยังไม่ตรงไปยังเยรูซาเล็ม
เราจะไปพักกับลาซารัสและน้องสาวเขา
แล้วเราก็อยากจะเจอท่านแม่ด้วย
ดังนั้นเราออกเดินทางกันเลยดีไหม
มีอะไรให้เราช่วย
หยุด
เจ้าพวกชาวยิว
ทุกคนสงบเงียบไว้
วางอาวุธลง และวางกระเป๋าไว้ พวกเจ้าต้องแบกของให้เราแล้ว
ภายใต้กฎของโรมัน
ทหารโรมันบังคับให้ชาวยิวแบกของให้พวกเขาได้
เอาอย่างนั้นเลย
แต่กฎหมายมีขีดจำกัด
มากสุดคือหนึ่งไมล์ไม่มากกว่านั้น
- เงียบๆ - ถือไว้
อาจารย์ นี่มันดูหมิ่นกันชัดๆ
เราจะทำตาม อย่างมีศักดิ์ศรี
เอ้า
- สูงอีกๆ - หยิบขึ้นมา
อย่าล้มล่ะ
ถือสูงๆ บอกว่าสูงๆ
รู้สึกยังไงบ้าง
ที่ได้เดินไปไหนมาไหน
โดยไม่ต้องแบกหมวกเหล็กไว้บนหัว
เคยผมยุ่งเพราะหมวกไหม
เจ้าด้วย
เอ้า
- ข้าถือเอง - ข้าไม่ใช่ฟางหญ้า มัทธิว
- ข้าพอถือไหว - มารีย์ น่า
ให้ไว พวกโสโครก
พวกหนูสกปรกใส่หมวก
ไปเร็ว ไปๆ
เจ้าเป็นทหารแล้ว
อาจารย์ ให้ข้าถือเถอะ
- ท่านไม่ควรจะ... - ไม่ๆ
ศีรษะของเราก็ไม่ต่างจากศีรษะพวกเจ้าหรอก
- เรื่องนั้นไม่จริงสักหน่อยขอรับ - ขอบใจมากที่เป็นห่วง ยูดาส
แค่ไม่กี่เดือนหลังข้าเจอเจ้าในคาเปอร์นาอุม
ทำไมเจ้าถึงดูมีปัญญาและทรงภูมิได้ขนาดนี้
นอกจากนึกขึ้นได้ว่า
เจ้าใช้ความมั่งคั่งของตระกูลเป็นประโยชน์ได้
- เลิกพูดเรื่องนี้เสียที - ได้
แต่เจ้าไม่ใช่โยเซบคนซื่อ คนเดิมที่ข้าเคยรู้จักในกาลิลี
ที่มักจะสวมผ้าคลุมทัลลิทไม่เป็นเสมอ
ข้าเป็นคนที่ทุ่มเท แยกแยะได้ และช่างสังเกตขึ้น ซามูเอล
คนที่เราเดินผ่านตรงทางเข้าเป็นใคร
ไหนบอกว่าช่างสังเกตแล้วไง
ข้าหมายถึงเรื่องนมัสการ
โอเค เจ้าช่างสังเกต
ทีนี้มาดูกันว่าเจ้าสังเกตเห็นอะไรบ้าง
ข้ารู้จักอาลักษณ์น่า
เรายังเรียกเขาว่านักกฎหมาย
ในแง่ที่ว่าเขาเป็นหัวหน้าผู้บังคับใช้
กฎศักดิ์สิทธิ์ของโมเสส
ผู้ตีความและผู้ชี้ขาด
แห่งพระบัญญัติของพระเจ้ากับอิสราเอล
พวกเขาแต่งตัวไม่ดี เหมือนนักกฎหมายที่ข้ารู้จักเลย
เป็นตำแหน่งที่ไม่ได้เงิน
พวกเขามีงานเสริมที่ ช่วยให้เขามาทำที่นี่ได้ ให้ฟรีๆ
ทำไมต้องทำงานโดยไม่ได้ค่าตอบแทน
เพราะความหวังว่าจะมี คนมีอิทธิพลในนี้ถูกใจชอบพอ
และหวังจะได้รับตำแหน่งถ้ามีตำแหน่งเปิดว่าง
- "ทำทุกวิถีทางที่จำเป็น" - ถูกต้องแล้ว
แล้วพวกเขาล่ะ
แหวนเขี้ยวหนุมานกับบุษราคัมเป็นที่นิยมในกรีซ
เครื่องหัวของชาวเอเธนส์
พวกยิวนิยมกรีกมาจากทศบุรีเหรอ
นิยมกรีก ใช่ แต่ไม่ใช่ผู้เยี่ยมเยียน
พวกเฮโรเดียน
นั่นสินะ
ผู้สนับสนุน กษัตริย์เฮโรด อันทีพาส
ซึ่งเท่ากับสนับสนุนโรม
พวกเขาพยายามรักษา อำนาจทางการเมืองของตัวเอง
โดยไม่สนความเป็นอยู่ของอิสราเอล
บกพร่องทางศีลธรรม เห็นแก่ตัว หลงคิดผิด
- พวกคลั่งชาติเกลียดพวกเขา - เขาเกลียดเราด้วย
จริง เกลียดทุกคนที่ไม่ได้คลั่งชาติ
พวกเดียวกันก็ไม่เว้น
ผมจอน เดี๋ยวนี้แทบไม่มีให้เห็นแล้ว
ปฏิบัติตามทุกตัวอักษร
"ห้ามกันผมที่จอนหูหรือกันเคราของเจ้า"
ผู้เลื่อมใสในสำนักคิดชัมมัยรึ
ตอนนี้พวกเขาคงกำลังบ่น สาวกสำนักฮิลเลลอยู่กระมัง
ทั้งสองอุทิศตัวให้กับโทราห์เท่าเทียมกัน
เพียงแต่ชัมมัยยึดตามตัวอักษร
ส่วนฮิลเลลสนใจหลักการโดยรวมมากกว่า
เรื่องขัดแย้งเรื่องล่าสุด
เราควรจะบอกเจ้าสาวในวันแต่งงานหรือไม่
ว่านางสวยที่สุดแม้ว่าจะไม่ใช่เรื่องจริง
ข้าเดาว่าชัมมัยตอบว่าไม่ เพราะจะกลายเป็นคำโกหก
ถูกต้อง ส่วนฮิลเลลเชื่อว่า
เจ้าสาวจะสวยที่สุดเสมอในวันแต่งงานของนาง
เรื่องใหญ่ของพระเจ้าและผู้คนของพระองค์
จะพูดแบบนั้นก็ระวังคนรอบข้างด้วยล่ะ
ข้ารู้สึกตงิดเรื่องเจ้า โยเซบ
เจ้าไม่ได้โกหกตอนบอกว่า ช่างสังเกต แยกแยะได้
ซามูเอล
มีอะไรหรือเปล่า
อะไร
ประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา
มนุษย์เรียกวัยนี้ว่า "ช่วงเวลาสับสน"
"วัยมีปัญหา"
ท่าทางพวกเราก็ไม่ต่างกันกระมัง
เอาเป็นว่าข้าดีใจที่เจ้ามาที่นี่
ทำได้ดีมาก
ขอบคุณ รับบี
ทุกคน
ฟังทางนี้ ทุกคน เชิญ
ข้ามีเรื่องจะร้องขอ
มา ข้าช่วย ข้าช่วยเองๆ มัทธิว
ไม่ใช่ว่าข้าอับอายขายหน้านะ
ก็รู้สึก
แต่ข้าโกรธสุดขีดมากกว่า ที่พวกมันทำแบบนี้กับเขา
ข้าทำเรื่องนี้มาหลายครั้งแล้ว
แต่แต่ละครั้งก็ไม่ได้ง่ายขึ้นเลย
นางนี่เป็นของใครในหมู่พวกเจ้า
ยอมรับมาน่า
ข้าไม่เคยคิดเลยว่าเราจะเจอเรื่องแบบนี้
เขาบอกให้ยอม
เราก็ยอมแล้ว
คำสอนของเขาบางครั้งก็น่าเจ็บใจ
รู้ไหมปุโรหิตที่ทำพิธีสุหนัตชอบพูดว่ายังไง
- ว่ายังไง - อะไร
อย่าทำหลุดมือ
"ถึงเงินจะไม่มากมาย แต่ก็ยังได้เนื้อได้หนัง"
นายสิบ เรามาถึงป้ายหลักไมล์แล้ว
ชีวิตนี้ พวกเจ้าคงไม่เคยดีใจ
ที่ได้ทำตามกฎหมายโรมันมาก่อนสินะ
เรารู้ว่ามันคงเป็นเกียรติสำหรับพวกเจ้า
หยุดตรงนี้
บอกให้หยุด
เป้าหมายของเจ้าคือด่านหน้า หนึ่งไมล์ข้างหน้า ใช่ไหม
ก็ใช่ แต่เราได้รับอนุญาตแค่หนึ่งไมล์
โดยการบังคับ
ซึ่งไม่ผิดกฎหมายถ้าพลเมืองเต็มใจ
ที่จะช่วยแบกตลอดเส้นทางที่เหลือ
มาเถอะ สหาย
- แต่... - ถ้ามีใครถามอะไร
บอกว่าเราอาสา
รับบี ท่านจะทำอะไร
ทำไมเราต้องช่วยพวกโรมัน
ยูดาส
เราพบกันที่ไหน
การเทศนาที่ที่ราบโคราซิน
ดี
เมื่อใดที่เจ้ามีปัญหานึกถึงคำพูดของเราไว้
บางทีเอาหมวกเหล็กเราคืนมาก็ได้
ที่ด่านหน้าจะได้ไม่เข้าใจผิดกันน่ะ
ก็ตามใจ
- เอ้า - ส่งมา นั่นแหละ
- นั่นแหละ ส่งมา - ข้าเอง
ข้าเอง
เฮ่ ถ้าใครเกณฑ์ให้เจ้าแบกของหนึ่งไมล์
ก็แบกไปเลยสอง
แต่เราจะได้มุมมองใหม่ๆ จากการกลับไปสำรวจ
เรายังคงอาลัยถึงเหตุการณ์ ที่ข้าหลวงปอนทิอัส ปีลาต
ขูดรีดเงินอย่างป่าเถื่อน จากคลังพระวิหารของเรา
เพื่อนำไปสร้างอุโมงค์ส่งน้ำของเขา
และผันน้ำมายังเยรูซาเล็ม
และที่แย่กว่า
เรายังไว้อาลัยแก่ชีวิตที่ เสียไปจากการลุกฮือประท้วง
และต่อต้านการยั่วยุนี้
และถูกบดขยี้
หั่นแขนขา ควักเครื่องใน
และเสียบประจานบนเสา
เป็นการเชือดไก่ให้ลิงดู
เพื่อไม่ให้ใครท้าทายสิ่งที่ปีลาตจะทำกับเมืองนี้
หรือวิธีการอันต่ำช้าที่เขาใช้ทำสิ่งเหล่านั้น
เกเดราห์ ท่านทำเราเจ็บ
โดยการขุดเรื่องเลวทรามต่ำช้านี้
เรายังพยายามทำใจกันอยู่
จะถือเป็นการไร้ความรับผิดชอบ
หากไม่เอาเหตุหายนะนองเลือดครั้งนี้
มาเป็นบทเรียนเพื่อสอนสั่ง
สอนสั่งรึ
ข่าวกรองที่เชื่อถือได้มาถึงหูเรา
ว่าเหตุการณ์
ที่เป็นต้นกำเนิดไม่เพียงสร้าง ความเจ็บปวดต่อเราเท่านั้น
ตัวปีลาตเองก็เจ็บ
ไอ้เด็กขี้แยคนนั้นมันรู้สึกผิดไม่เป็น
ถ้าเขาเสี่ยงตกงานก็อีกเรื่อง
จักรพรรดิทิเบเรียส
รู้สึกตกใจเรื่องที่ปีลาตขโมยเงินกองทุน
ซึ่งอภัยให้ไม่ได้แม้แต่มาตรฐานของโรมัน
และยิ่งมากไปกว่านั้น
จากการที่เขาปฏิเสธคำขอ ของเราอย่างโหดร้ายทารุณ
ท่านหมายถึงอะไร
มันดูเหมือนว่า...
แม้จะเป็นไปได้ยาก...
ตอนนี้เราต้องการสิ่งเดียวกับปีลาต
- เขาเสียสติไปแล้วเหรอ - ข้าไม่รู้ว่าเขาพูดเรื่องอะไร
สันติ
ปีลาตต้องการสันติ
หรืออย่างน้อย ซีซาร์ต้องการ
จักรพรรดิทิเบเรียสซีซาร์ออกัสตัส
ไม่โปรดปรานปอนทิอัส ปีลาต
ถูกต้องแล้ว
ตำแหน่งของปีลาต
ในฐานะผู้สำเร็จราชการของยูเดียอยู่บนเส้นด้าย
เขาถูกตำหนิและตักเตือน
ตอนที่ส่งกองทัพไปฆ่าชาวกาลิลี
ขณะกำลังถวายเครื่องเผาบูชาในพระวิหารนี้
แล้วก็ถูกเตือนครั้งที่สอง
เรื่องฆาตกรรมหมู่อุโมงค์ส่งน้ำ
เขายังหนุ่มเกินและขาด ความสามารถสำหรับตำแหน่งนี้
และตอนนี้เขาก็ได้รับการตักเตือนแล้ว
งั้นก็ทำอะไรสักอย่าง เราจะได้กำจัดเขาได้
- ใช่ - เศบาดิยาห์คิดตื้นๆ
เหมือนอย่างเคย
ข้าข้อเสนอให้เราฉวยโอกาส จากสถานการณ์ที่สั่นคลอนนี้
จัดการสิ่งที่เราผัดผ่อนมานาน
เรื่องอะไร
นั่นก็เป็นเรื่องของสภาและ คณะกรรมการนี้ที่จะตัดสินใจ
เราก็ไปยุแยงปีลาต
ว่ามีผู้นำการปฏิวัติ
กำลังปลุกระดมโค่นล้ม เอาเป็นว่า...
กำจัดโล่ปกป้องโรมันจากพระราชวัง
เขาไม่น่าจะเป็นพวกที่รับสินบน
เขามีทางเลือกอื่นด้วยหรือ
โยเซบ อย่าเพิ่งพูด
ข้ามีตำแหน่ง ข้าจะส่งเสียง
- บ้าไปกันใหญ่ - ฟังก่อน
ข้าเข้าใจที่เจ้าสื่อ มานี่
ข้ารู้ว่าเจ้ามีสิ่งที่อยากจะทำแต่เจ้ามาใหม่
ไม่มีใครรู้จักเจ้า เจ้าจะถูกโห่ไล่ลง
แล้วจะให้เริ่มตอนไหน
เลือกศึกให้ดีก่อน
เจ้าอยากสำเร็จเรื่องอะไร
ไม่ว่าเจ้ามาเพื่อทำอะไร
ที่สำคัญคือเจ้าต้องเข้าร่วมคณะกรรมการ
ที่ต้องการให้เกิดผลเดียวกัน
มีคณะกรรมการอะไรบ้าง
ผลประโยชน์ของชาวยิวทั้งหลาย
มีคณะตรวจสอบความบริสุทธิ์ของพิธีกรรม
และตรวจตราพิธีถวายบูชา เป็นประโยชน์ทางปฏิบัติยิ่ง
ทศางค์และการคลัง
กฎหมายเกษตรกรรมและอาหาร
การศึกษาและแรงงาน การร่วมวันสะบาโตและเทศกาล
แล้วแต่ว่าเจ้ามาเรื่องอะไร
ข้ามาเพื่อสร้างความเปลี่ยนแปลง
- ตอนที่มาใครๆ ก็พูดแบบนี้ - แล้วเป็นยังไงต่อ
ข้าพยายามจะช่วยเจ้า
เจ้าบอกว่าเจ้ามาจากตระกูลมีกิจการใหญ่โต
แต่เจ้าเลือกทำงานกับสามัญชน ในเมืองชนบทกาลิลี
ที่ไม่มีที่ให้ปัญญาชนอย่างพวกเรา
แต่พอถึงจุดหนึ่ง
เจ้าก็ตัดสินใจละทิ้งการวางท่า รักความชอบธรรมแบบเด็กๆ
- ข้าไม่ได้วางท่า - มองโลกแง่ดีแบบเด็กๆ
- ตอนนี้เจ้าโตขึ้นแล้ว - อย่าดูถูกข้า
เจ้าเอนเอียงไปสำนักของฮิลเลล
เพราะอยากติดต่อนิโคเดมัสใช่ไหม
เจ้าอยู่กับนิโคเดมัสแล้วได้ผลตรงกันข้ามใช่ไหม
คณะกรรมการเหล่านี้ฟังดูไม่น่าสนใจเท่าไรเลย
ยังมีงานให้ทำสั้นๆ ด้วย
อย่างคณะกรรมการที่รับเลือกไปบูรณะพระวิหาร
ปรับปรุงพิธีสวด
เรียกคืนเบเออร์เชบาที่เขตแดนใต้
เบเออร์เชบา
- ส่วนหนึ่งของเอโดมใช่ไหม - ใช่
เราอยากได้ดินแดนทั้งหมดนั้น ของอิสราเอลตามพันธสัญญา
แต่คนพวกนั้นซึ่งยึดติดเส้นทาง ตั้งแต่สมัยของผู้วินิจฉัย
ที่บรรยายไว้ว่าเขตแดน ของอิสราเอล จากเหนือถึงใต้
"ตั้งแต่ดานจดเบเออร์เชบา"
พวกเขาอยากจะได้คืนทวงเขตแดนเดิมคืนมา
ฟังดูแล้วเป็นเรื่องที่เหน็ดเหนื่อย และไร้ประโยชน์ที่สุดเลย
นึกออก
บำรุงรักษาสมบัติของดาวิด ให้จดหมายเหตุแห่งชาติ
ทำการสืบสวนงานประพันธ์ของโยบ
สร้างทฤษฎีคำพยากรณ์
ช่วงหลังของการเป็นเชลยที่บาบิโลน
ความถูกต้องทางประวัติศาสตร์ ของคัมภีร์ยูดิธกับโทบิท...
เดี๋ยว คำพยากรณ์หลังเป็นเชลย ที่บาบิโลนว่ายังไงนะ
เรื่องเชิงวิชาการน่ะ
คือ รายการของคำพยากรณ์
ตั้งแต่ยุคของเนบูคัดเนสซาร์ที่สอง
ที่เริ่มสำเร็จในสมัยของอันทิโอคัส เอปีฟาเนส
ว่าอันไหนยังไม่สำเร็จตามคำพยากรณ์
อันนี้
จริงเหรอ
ทำไมอยู่ๆ เจ้าก็ดูแน่ใจ
ใช่แล้ว
งั้นพาเจ้าไปแนะนำกันดีกว่า
- พระเยซูขอรับ - ว่า
ตอนที่ท่านบอกว่าเดินอีกหนึ่งไมล์
ที่จริงคือสาม
รวมอีกสองไมล์ที่ต้องกลับ ไปเอาของของเราด้วย
ปาฏิหาริย์แท้ๆ ที่ของไม่หาย
ถูกต้อง
เราภูมิใจในตัวพวกเจ้า
เรารู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
แต่พวกเจ้าก็ทำได้ดี
ทีนี้ ไปเบธานีกัน
รับบี
ยูดาส รู้สึกอย่างไรบ้าง
ข้าเหนื่อยมากเลย
ข้ายังไม่เคยชินกับชีวิตบนถนนเป็นผู้ประกาศเช่นนี้
อ๋อเหรอ
ให้เวลาหน่อย
เราก็เหนื่อยเหมือนกัน
ใกล้จะถึงแล้ว
มองเห็นอยู่ข้างหน้าลิบๆ
- เคยมาเบธานีไหม - ขอรับ
อันที่จริง อยากจะถามอยู่พอดี
ระหว่างที่ท่านอยู่กับท่านแม่
ท่านจะว่าอะไรไหม
ถ้าข้าจะไปเยี่ยมเยียนเพื่อนเก่าในเมืองหน่อย
- เก่า - อ้อ อดีตเพื่อนร่วมงาน
เขารับข้าเป็นลูกศิษย์หลังจากพ่อข้าจากไป
ฟังดูเป็นคนสำคัญน่าดูนะ
แต่ไม่ได้สำคัญกว่าท่าน รับบี อย่าเข้าใจผิด
ไม่เป็นไร ยูดาส เราเข้าใจดี
ถ้าอย่างนั้น ไปหาเขาเถอะ
แต่รอหลังมื้อค่ำก่อนแล้วกันนะ
ได้ๆ
รอเดี๋ยวนะ
เยซู
มาแล้วเหรอ
เราน่าจะมาถูกที่แล้วล่ะ
มาสักที มาๆ ทุกคนเลย ทางนี้จ้ะ
ไง มารีย์
พระเจ้าช่วย ตายจริง
ทำไมมารธาสุดที่รักของเราจึงมาซ่อนอยู่ในบ้าน
ตายจริง
โอ รับบี ขออภัยด้วย ที่บ้านยังไม่พร้อม
- ข้า... - ไม่เป็นไร
นี่มันหมายความว่ายังไงกัน
เจ้าบุกเข้ามาไม่บอกกล่าวพร้อมคนพวกนี้
ทำให้มารธากลุ้มใจ
ลาซารัส เราก็แค่ผ่านมาและเราว่าจะ...
และคิดว่าที่นี่เป็นโรงเตี๊ยม
ฮะ เจ้ารู้ไหมว่าข้ายุ่งแค่ไหน
ช่างกล้า
เราก็แค่ผ่านมา และ
เราว่าจะแวะมาพัก แต่... ท่าทางจะคิดผิด
โอ ต้มเสียเปื่อย
- เป็นยังไงบ้าง - ดีใจเหลือเกินที่ได้เจอ สหาย
ดีใจที่ได้เจอ
พวกเจ้าน่าจะได้เห็นหน้าตัวเอง
ต้องให้ระวังอยู่ตลอดสินะ
เยซู รับอะไรดีคะ น้ำ มะกอก เหล้าองุ่น
อะไรที่ดีกว่าของพวกนั้น
อะไรที่ดีกว่าของพวกนั้นเหรอ
- สมกับเป็นลูกของแม่ - เจ้ารู้ทันเรา
นางออกไปเก็บเบอร์รี่ในป่าแน่ะ
- ลำพังเหรอ - ข้าตื๊อแล้ว
ลองแล้วจริงๆ แต่เจ้าก็รู้ว่านางเป็นยังไง
เรารู้ว่าใครก็ห้ามนางไว้ไม่ได้
ที่จริงนางเป็นคนเดียวในบ้านนี้ ที่รู้ว่าเบอร์รี่ชนิดไหนไม่มีพิษ
และต้นไหนที่อร่อยที่สุดด้วย
นางฝึกมาเยอะจริงๆ
- ลาซารัส ไปตามนาง - ทำไมข้าต้องไปด้วย มารีย์ก็อยู่
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร เดี๋ยวนางก็กลับมาก่อนมืด
- เราไปนั่งกันเถอะ - ได้ แน่นอน
ท่านคงจะเดินทางรอนแรมมาไกล เชิญ
มา เชิญเลย
กลิ่นหอมน่ากิน
ขอบคุณ
ทางนี้
เศบาดิยาห์
นี่คือโยเซบ บุตรแห่งอาร์นาน
ใช่ เห็นว่าเพิ่งแต่งตั้งไม่นาน ขอแสดงความยินดี
ขอบคุณ รับบี
อยู่ๆ ข้าก็เห็นชื่อเจ้าบนรายชื่อโดยไม่รู้ล่วงหน้า
- ไม่ได้อยู่ๆ ก็มา... - เข้าเรื่องเลยดีกว่า
- เจ้าเอาเงินที่ไหนมาซื้อที่ - เศบาดิยาห์
ครอบครัวข้าเป็นเจ้าของกิจการก่อสร้างรายใหญ่
ในเยรูซาเล็ม
เจ้าของที่ดินก็เป็นเรื่องหนึ่งแต่ก่อสร้างเนี่ยนะ
ต่ำช้าสิ้นดี
โยเซบ
นั่นคือประธานคณะบรรลุผลคำพยากรณ์นะ
การก่อสร้างมันต่ำช้าตรงไหนกัน
พวกเขาคิดว่าตึกใหม่ ทำลายภูมิทัศน์ที่ดีงามของเมือง
เกเดราห์
เรื่องที่ท่านพูดถึงปีลาตวันนี้ ยอดเยี่ยมมากเลยนะ
งั้นจะสนับสนุนข้าไหม
เรามาทานมื้อเที่ยงกับยานนี เพื่อนร่วมงานข้าก่อน
- นี่คือโยเซบ บุตรแห่งอาร์นาน - ข้ารู้จักอาร์นาน
เขาสร้างบ้านให้ข้า
รับบีคนไหนรับรองตำแหน่งให้เจ้ารึ
อันนาส บุตรของเสท
พวกสะดูสีนี่เอง
ข้าจะไม่ถามว่า
ทำไมเขารับรองสมาชิกใหม่จากฝั่งตรงข้ามแบบนี้
ข้ารู้คำตอบอยู่แล้ว
เราล้วนเป็นบุตรแห่งอิสราเอล แม้จะคิดเห็นไม่ตรงกันบ้าง
ครั้งหน้าถ้าเจอเพื่อนเก่าของพ่อเจ้า อันนาส
บอกเขาว่าข้าอยากจะคุยเรื่องแผงของลูกเขา
พวกเขาไล่ซื้อแผงร้านค้าบนภูเขามะกอกเทศ
ก่อนที่จะมีการปักป้ายประกาศขายเสียด้วยซ้ำ
ข้าอยากรู้ว่าเส้นสายเขาเป็นใคร
ข้าอาจจะต้องร้องเพลง เกี่ยวกับลูกเขยของอันนาส
และเรื่องที่เขาทุบตีทาสให้คายาฟาสฟัง
เขาจะรู้ว่าข้าพูดเรื่องอะไร รับประกันได้
ท่านอยากให้ข้าไปขู่เขารึ
ทางนี้ๆ โยเซบ วันนี้เราพบผู้คนพอสมควรแล้ว
เกเดราห์ อย่าลืมแจ้งเรื่องมื้อเที่ยงด้วยนะ
พูดถึงมื้อเที่ยง ไปกินกันเถอะ ข้าเหนื่อยแล้ว
- ข้าเหนื่อยมาก - มาทางนี้
น่าสนใจดีนะ
ม้าดูชอบมาก
สวนองุ่นของเจ้าเป็นยังไงบ้าง
มันก็แห้งเป็นพิเศษตอนช่วงนี้ของปี
แต่ก็ยังพออยู่ได้
ตอนนี้คนรดน้ำกับแต่งกิ่งได้ค่าจ้างเท่าไร
ทำไม หางานทำเหรอ
ที่แน่ๆ ไม่ทำกับเจ้าแน่นอน
เท่าช่างไม้นั่นแหละ
- ไม่เอาน่า - จริง
- หนึ่งเดนาริอัน - ใช่
น่าผิดหวังจัง นึกว่าเจ้าจะเจ้าเล่ห์
ข้าเป็นคนใจกว้าง
นั่นสินะ
ทำให้เรานึกถึงเรื่องหนึ่ง
เป็นอะไรหรือเปล่า มารธา
ไม่เป็นไร คือว่า...
ไม่มีอะไรหรอก เล่าต่อเลย
นาง... เชิญ เล่าต่อเลย
โอเค
เพราะว่าแผ่นดินสวรรค์
เปรียบเหมือนกับเจ้าของสวนคนหนึ่ง
ที่ออกไปจ้างคนงาน เพื่อสวนองุ่นของตนแต่เช้าตรู่
หลังจากตกลงที่ค่าแรงวันละเดนาริอัน
เขาก็ใช้ให้ไปในสวนองุ่น
เจ้าเล่าเหมือนเป็นเรื่องง่ายเลย
พอเวลาประมาณเก้าโมง
เขาเห็นบางคนยืนอยู่ว่างๆ อยู่กลางตลาด
จึงพูดกับพวกเขาว่า "เจ้า ไปสวนองุ่นของข้าสิ
ข้าจะให้ค่าจ้าง ตามที่สมควร"
พวกเขาก็ไป
ขอบคุณ
ออกไปอีกครั้ง ตอนประมาณเที่ยงวัน
และบ่ายสามโมง แล้วทำเหมือนเดิม
และประมาณห้าโมงเย็น
เขาออกไปและพบอีกพวกหนึ่งยืนอยู่
จึงพูดไปว่า "ทำไมพวกเจ้าถึงยืนว่างๆ ทั้งวัน"
พวกเขาตอบว่า "เพราะว่าไม่มีใครจ้างเรา"
เจ้าของสวนก็เลยว่า "เจ้า ไปทำงานที่สวนข้าสิ"
พอถึงพลบค่ำ เจ้าของสวนองุ่นก็สั่งหัวหน้าว่า
เรียกคนงานมา ให้มารับค่าจ้าง "ตั้งแต่คนหลังสุ
ไปจนถึงคนแรก"
คนงานที่เพิ่งมาตอนห้าโมงเย็น
แต่ละคนได้ค่าแรงคนละเดนาริอัน
พอถึงตาจ่ายเงินคนที่จ้างมาก่อน
เขาก็คิดว่าจะได้มากกว่า
แต่พวกเขากลับได้คนละเดนาริอันเท่ากัน
เมื่อได้รับค่าแรงแล้ว
พวกเขาก็ไปต่อว่าเจ้าของสวนว่า
"พวกนั้นทำงานแค่ชั่วโมงเดียว
พวกนั้นทำงานแค่ชั่วโมงเดียว
ที่ตรากตรำกลางแดดร้อนมาทั้งวัน"
แต่เขาตอบว่า "เพื่อนเอ๋ย ข้าไม่ได้โกงเจ้าเลย
เจ้าตกลงค่าแรงไว้หนึ่งเดนาริอันไม่ใช่หรือ
รับค่าแรงของเจ้า แล้วไปเถิด
ข้าพอใจที่จะจ่ายคนมาหลังสุดเท่าเจ้า
เราจะใช้เงินทองของเรา ตามใจตัวเองไม่ได้หรือ
หรือว่าเจ้าอิจฉาเพราะเห็นเราใจดี"
ดังนั้น คนสุดท้ายจะกลับคนแรก และคนแรกกลับสุดท้าย
เดี๋ยวๆ เดี๋ยวนะ
คนที่ทำงานหนึ่งชั่วโมงได้หนึ่งเหรียญเงินเต็ม
มากกว่าที่ควรจะได้ 12 เท่าเลยนะ
ฟังดูแล้วเหมือนเจ้าของสวนองุ่นถูกโกงมากกว่า
แผ่นดินสวรรค์ไม่ยุติธรรมเหรอ
ข้าเข้าใจแล้ว
ข้ายินดีจะเป็นคนสุดท้าย
ในสายตามนุษย์
มันคงจะดูไม่เป็นธรรม
แต่เราไม่ได้หมายถึงแผ่นดินโลกใบนี้
เราบอกถึงแผ่นดินสวรรค์
มันคิดคำนวณต่างกัน
ซึ่งไม่ได้วัดคนจากสิ่งที่พวกเขาสมควรได้รับ
ขอบคุณ ดูน่ารับประทานมาก
คงจะดีกว่านี้ถ้าข้าไม่ต้องทำทั้งหมดนี้คนเดียว
- ดีกว่า - ใช่ ดีกว่า
เหมาะสมและคู่ควรกับคนสำคัญเช่นท่าน
ท่าทางท่านจะไม่สังเกตว่า
น้องสาวข้าปล่อยให้ข้าวุ่นอยู่คนเดียว
ตั้งแต่ท่านมาถึงที่นี่
นางไม่ทำอะไรเลยนอกจากรับใช้ท่าน
นางเมินเฉยทุกสิ่งที่ ข้าทำให้พวกท่านอยู่สุขสบาย
และเหมือนนางจะไม่เห็นเลยว่า ข้าทำงานแทนนางมากแค่ไหน
สิ่งเดียวที่พอจะช่วยได้ก็คือ ท่านบอกให้นางมาช่วยข้าบ้าง
มารธาๆ
มา นั่งลงข้างๆ เราตรงนี้
ข้าจะนั่งได้ไง ข้าเพิ่งดูแลสาวกท่านไปครึ่งเดียว
เราค่อยคุยเรื่องนี้กันทีหลัง
ข้าขอโทษ
เรารู้ แต่เราอยากให้คนอื่นได้ฟังไว้
เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้สึกอับอาย
เจ้าทำเรื่องที่แสนวิเศษ
เจ้ากระวนกระวายและกังวลในหลายสิ่ง
ซึ่งไม่ใช่เรื่องที่ไร้ค่า
การให้การต้อนรับนั้นเป็นสิ่งสำคัญ
และเราก็ซึ้งใจในสิ่งที่เจ้าทำ
มันคู่ควรกับท่าน ยิ่งกว่า
เจตนาของเจ้าเป็นเจตนาดี
แต่สิ่งที่จำเป็นนั้นมีเพียงสิ่งเดียว
ทางที่ดีในการปรนนิบัติเรา
คือตั้งใจฟังคำสอนของเราให้ดี
นั่นคือสิ่งสำคัญที่สุด
และมารีย์ก็เลือกเอาสิ่งนั้น
คือส่วนที่ดียิ่ง
ใครจะชิงเอาไปจากนางไม่ได้
ชิงเหรอ
อาหาร การปรนนิบัติ
นั้นยอดเยี่ยมมาก
แต่มันก็จะจากไปเหมือนอย่างอื่นในโลกนี้
แต่ถ้อยคำเราจะไม่สูญหายไปเลย
มารีย์เลือกที่จะเสพสิ่งที่มีคุณค่าตลอดนิรันดร์กาล
เราอยากให้ทุกคนฟังให้ดี เราไม่ได้ต่อว่ามารธา
การปรนนิบัตินั้นน่าชื่นชม
การกระทำนั้นดี
เจ้าทำสิ่งที่ทุกคนคาดหวังว่าเจ้าจะทำ
และสิ่งที่เจ้าทำนั้นเป็นเรื่องประเสริฐมาก
และมารีย์ควรจะเข้าไปช่วยบ้าง
แต่ฟังนะ
เราไม่อยากให้เจ้าไขว้เขว จากการได้อยู่ต่อหน้าเราตรงนี้
และเพื่อนๆ ที่เราพามา
เราจะให้เจ้าทำสิ่งที่ดีกว่านั้น
คือนั่งแทบเท้าเราและฟังถ้อยคำเราอย่างถ้วนถี่
และดื่มกินดุจอาหารที่มีคุณค่ามากกว่าอาหารจริง
กระนั้น
เราก็ไม่อยากให้อาหารที่ น่าทานของมารธาเสียของ
ดังนั้น ถ้าทุกคนได้บทเรียนแล้ว
เรามาขอบคุณนาง แล้วกินกัน
ดีมาก
ขอบคุณ
- ขอบคุณ มารธา - ยอดเยี่ยมมาก มารธา
พระเจ้า
ท่านใช้คำนั้นเลยเหรอ
ข้าชอบคำนั้นนะ
ข้าจะเสิร์ฟที่เหลือเอง
อันดรูว์
ข้าจะช่วยท่าน ลาซารัส
รสชาติสดชื่นในขนมปังคืออะไร
ข้าแอบใส่สะระแหน่กับเลมอนลงไปในแป้งน่ะ
วิเศษ
เอาล่ะ ใครยังไม่ได้กินบ้าง
เจ้าเพิ่งกินไป
ไม่ๆ เสิร์ฟทางนี้ก่อนๆ
ข้าได้ชิ้นเล็กแค่นิดเดียวเอง
ข้ามศพข้าไปก่อน
ข้าขอโทษ
- เอาอันเล็กให้เจ้าเจมส์สิ - เท่ากันหมดเลยนี่นา
ข้าเข็นรถมาทั้งวันนะ ข้ารู้สึก...
ข้าก็เข็นรถ...
เฮ่
ลูกแม่
ท่านแม่
ท่านกลับมาแล้ว
ลูกกลับมาแล้ว
ใช่ แต่...
เรามีปัญหาใหญ่
- ทำไม มีอะไร - เราไม่รู้จะทำยังไง
ค่ำคืนนี้อาจพังได้เลย
คือ...
เหล้าองุ่นหมดแล้วน่ะ
- โอ แล้วเราจะทำยังไงดี - เราเองก็ไม่รู้
รับบี
- ขออภัยที่มารบกวน - ไม่เป็นไร
ท่านบอกว่าหลังจากมื้อค่ำ
- ข้าไปได้หรือยัง - ได้ เชิญ
ฝากสวัสดีเพื่อนเจ้าด้วย
ดีใจที่เจอท่านอีกครั้ง ท่านหญิง
- ชาโลมๆ - ชาโลมๆ
- ข้างในดูฉลองกันหนักน่าดู - ใช่แล้วขอรับ แต่...
- เราอย่าเพิ่งเข้าไปดีกว่าไหม - ก็ได้
- ไปบ่อน้ำเป็นเพื่อนแม่ - บ่อน้ำรึ
- ลูกต้องสระผมสักหน่อย - อ้อ งั้นรึ
เรานึกว่าดูดีอยู่แล้วนะเนี่ย
ว่าแต่ ท่านชอบบ้านใหม่ที่เบธานีไหม
มันไม่ใช่บ้าน แต่แม่คิดว่าเราทั้งสองคน
คงกลับไปนาซาเร็ธกันไม่ได้แล้วล่ะ
- ท่านคิดถึงไหม - นาซาเร็ธก็แค่สถานที่
และหลังจากที่พวกนั้นทำกับเจ้า
แต่หลุมศพของพ่ออยู่ที่นั่น
ความคิดข้าอยู่กับแดนคนเป็น ไม่ใช่คนตาย
ลาซารัสดูแลท่านแม่ดีไหม
ดีเกินไป
ถ้าแม่ตามใจเขา คงได้นั่งในบ้านทั้งวัน
วันๆ อยู่แต่ในร่ม
มารธาปรนนิบัติให้เหมือนราชินีแห่งชีบา
ต้องยืนยันหนักแน่นว่าเขาต้องให้แม่ช่วยเหลือด้วย
ให้เก็บเมล็ดพืชและเบอร์รี่
ได้ยินอยู่
- โอ๊ย ท่านแม่ - โอ๋ เงียบ ไม่เจ็บหรอก
ผมเจ้ายังคงพันกันเหมือนเคยนะ
ส่วนท่านก็ไม่อ่อนโยนกับมันเหมือนเดิมเลย
เจ้าได้มือหนักไปจากแม่ อย่าลืมเรื่องนี้สิ
ถ้าท่านไม่เลียนิ้วโป้ง แล้วป้ายหน้าเราอีก ก็ไม่เป็นไร
ไม่จำเป็น เจ้าโชคดีแล้ว
ค่อยยังชั่วหน่อย
ทำให้เรานึกถึงวันวานที่ง่ายกว่านี้
มันก็ไม่ได้ง่ายเสมอไปหรอก เราดิ้นรน
บางคืนพ่อเจ้ากับแม่ก็ต้องตัดสินใจ
ว่าคืนนี้ใครจะได้กิน
เรารู้
เราต้องเรียนรู้ความไม่แน่นอนของความข้นแค้น
สาวกเรา
พวกเขาขาดแคลนในอีกแง่
ในแง่ของ...
ความเข้าใจ การรับฟัง ศรัทธา
เกรงว่าพวกเขายังขาดแคลนหนัก
แย่ขนาดนั้นรึ
พวกเขาขอเรื่องทางโลก
ตำแหน่งที่มีชื่อเสียง
ขอเป็นมือขวาและมือซ้ายเพื่อเกียรติยศ
พวกเขาโกรธเคือง
ตอนที่เราแสดงความอ่อนน้อม และเชื่อฟังอำนาจในโลกนี้
แทนที่จะ...
ไม่รู้สิ เสกพวกทหารโรมันให้เป็นเสาเกลือซะ
พวกเขาเป็นแค่มนุษย์ เจ้าคาดหวังอะไร
เราก็มนุษย์
ลูกรัก แม่เปลี่ยนผ้าอ้อมให้เจ้าตอนที่เปื้อนสกปรก
เชื่อเถอะ แม่รู้ดี
ที่เราเศร้าคือ...
ใช่ ความรู้สึกของมนุษย์นั้น
ที่ไม่มีใครเข้าใจนี่
แต่พวกเขาก็ไม่ผิดหรอก
พวกเขาแค่... ไม่สามารถทำได้
เรากล่าวถ้อยคำของพระบิดาบนสวรรค์
และผู้นำศาสนาเรียกมันว่าหมิ่นประมาทพระเจ้า
และวางแผนกำจัดเรา
บางคนก็แค่เลือกเดินผิดทาง
สาวกของเราบอกว่าเห็นด้วย
แต่แล้วพวกเขา... พวกเขาก็ทำตัว
เหมือนไม่เคยซึมซับคำสั่งสอนที่เราเคยพูดเลย
แล้วต้องทำยังไง พวกเขาถึงจะเข้าใจ
ลูก
ขมขื่น
ฮะ
เป็นคำตอบที่ขมสำหรับคำถามที่ขม
เจ้าพูดเป็นอุปมา
ใช่แล้ว เป็นครั้งคราว
จำได้ไหมตอนที่พ่อสอนเจ้าทำข้อต่อประกบ
เขาไม่ได้สอนเจ้าโดยการเล่านิทานนะ
เขา... วางมือเขาบนมือเจ้า
เอานิ้วเจ้าไปโอบรอบเครื่องมือ จับมือเจ้าทำ
ไม้ไซเพรส โอ๊ก ไม้มะเดื่อ
มันเชื่อฟังมือระดับอาจารย์
แต่หัวใจมนุษย์...
เป็นคนละเรื่องเลย
แต่ลองดูก็ไม่เสียหาย
ลองพูดตรงไปตรงมา
ไม่นานนี้เราลองมาแล้ว
เราบอกพวกเขาไปตรงๆ ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ไม่แม้แต่จะซึมซับ
ความต้องการที่จะเลี่ยงข่าวร้ายของมนุษย์
บางครั้งก็ทำให้หูหนวก
จริง
เดี๋ยวเจ้าก็หาทางได้
มาเถอะ เข้าข้างในกัน
แม่อยากเห็นแล้วว่าซีโมนเป็นยังไง
ก่อนอื่นเลย เขามีชื่อใหม่แล้ว
อ้อ จริงเหรอ
อย่างอับรามเปลี่ยนเป็นอับราฮัม
ประมาณนั้น
- ยังใช้ลูกไม้เดิมอยู่อีกเหรอ - บ้าเอ๊ย ไอ้เวรนี่
เข้ามาได้ยังไง
มีกุญแจอยู่ใต้กระถางต้นยี่หร่า
รู้ไหม ท่านควรจะเปลี่ยนล็อก
และเปลี่ยนที่ซ่อนกุญแจหลังจากไล่คนงานเก่าออก
ข้าไม่ได้ไล่เจ้าออก เจ้าลาออก
และไม่คิดว่าจะได้เจอเจ้าอีก
กลุ่มแตกกันแล้วเหรอ
เราเดินทางผ่านเบธานี
- เชิญทำตัวตามสบาย - ขอโทษที ข้า...
ข้าควรจะเคาะ
แล้วตอนนี้บ้านของเจ้าอยู่ไหน
เราเร่ร่อนน่ะ ส่วนใหญ่ตั้งค่าย
รับบีของเจ้าไม่มีถิ่นฐานเหรอ
คาเปอร์นาอุมล่ะมั้ง
ถ้าท่านเรียกที่ที่อยู่ประจำเป็นบ้านนะ
ตอนนี้กลยุทธ์ของเราคือ ออกจากคาเปอร์นาอุมมาก่อน
มีคนสนใจมากเกิน
ข้าได้ยินชื่อเสียงด้านบวกและลบ
แพร่กระจายไปเร็วมาก
เขาไม่ควรจะซ่องสุมกำลังเหรอ
จะได้ไม่ต้องหนีไปเมืองห่างไกล ในประเทศทางเหนือ
ข้าเป็นเด็กใหม่กว่าคนอื่น ก็เลย...
ไม่ค่อยมีใครฟังความเห็นข้าเท่าไร
เขาเรียนรู้จากเจ้าได้มาก
ดูท่าทางเขาจะไม่เข้าใจความสำคัญของมุมมอง
ทางธุรกิจเลย
ธุรกิจอะไรก็ตาม
ภาพลักษณ์เขาในสายตา ผู้นำศาสนาอื่นต่างหากคือปัญหา
พวกเขารู้สึกถูกคุกคาม
ไม่ใช่แค่ผู้นำศาสนา
ข้าได้ยินว่าสาวกของเขาคนหนึ่ง
ถูกทหารโรมันยศสูงสังหาร
จริงหรือไม่
อันนั้นเป็นอุบัติเหตุเลวร้ายที่ไม่คาดคิด
คนที่ลงมือคือข้าหลวง
เขาถูกลงโทษและลดขั้นไปเรียบร้อยแล้ว
พวกมันฆ่าคนของเรา แล้วโดนแค่ดุด่าว่ากล่าว
ลองนึกดูถ้าเราแตะมันแม้แต่ปลายก้อย
แต่เดี๋ยวเราก็จะได้รู้
เพราะอีกไม่นานมันจะต้องเกิดขึ้น ใช่ไหม
ข้าว่า... คงอย่างนั้น
ยูดาส
นี่ ฮาดัด...
เขาคือพระเมสสิยาห์ ไม่ต้องสงสัย
เขารักษาผู้คน เขาแสดงการอัศจรรย์
คำสอนของเขาไม่เหมือนที่ใครเคยได้ยินมาก่อน
ท่านเองก็พูดแบบนี้ จำได้ไหม
แล้วทำไมเจ้าถึงดูไม่ค่อยเชื่อ
ข้าจำได้แล้ว
ที่เขาไม่ยอมรับเงินบริจาค
ฝูงชนมามหาศาล
ทุกคนฟังเขาพูด จับทุกใจคน
ซึ่งแปลว่าเขาสามารถล้วงถุงเงินของทุกคนได้
สิ่งที่เขาต้องทำก็แค่เอ่ยปาก
นั่นแหละคือสิ่งที่ทำให้เขายิ่งใหญ่
จะไม่มีใครเรียกเขาว่าพวกกำมะลอหรือนักต้มตุ๋น
ซึ่งข้าพูดอย่างนั้นกับตัวเองไม่ได้
หาเงินไปกินเหรอ
ข้ายอมรับ
ข้า...
ข้าไม่เข้าใจว่าเราทำอะไรอยู่ หรือทำไปทำไม ข้า...
หรือทำไมเราไม่เคลื่อนไหว เร็วกว่านี้ ข้า...
ข้าพยายามเรียนรู้
แต่พร้อมกัน ข้า...
เฮ่ ข้าไม่ได้อดอยาก
เจ้าผอมแห้งแบบนี้อยู่แล้ว แม้จะกินเยี่ยงราชา
แล้วข้าจะรู้ได้ยังไง
เจ้ามีเงินเก็บไหม
ข้าพยายามระวังเวลาจัดสรรปันส่วนเงิน
ข้าเก็บบางส่วนไว้เผื่อช่วงขาดแคลน
แต่พวกเขาก็มักจะ...
หมายความว่าไง "ข้า"
พวกเขาให้ข้าดูแลเรื่องเงินทอง
เจ้าไม่ได้เรียนรู้อะไรจากข้าเลยรึ
ข้าพยายามจะลืมอยู่
โทษที ข้า...
ข้าซึ้งใจที่ได้เป็นลูกมือท่าน แต่...
แต่ตอนนี้ข้าพยายามใช้สิ่งที่เรียนมาช่วยพวกเขา
แล้วเจ้าได้เงินจากทักษะพิเศษนี้ของเจ้าไหม
มีอีกคนที่เก่งเรื่องบัญชีเหมือนกัน
แต่เขาไม่ยอมเข้าใกล้
- เขาเคยเป็นคนเก็บภาษี - รู้สึกผิดสินะ
ท่านก็กล้าพูด
ถ้าเจ้าเป็นคนเดียวที่ทำได้และยินดี
งั้นเจ้าก็ควรจะได้ค่าตอบแทน จากงานเฉพาะทางที่ทำบ้าง
อย่างสุภาษิตที่ซาโลมอนว่าไว้
วิบัติแก่เขา "ผู้ทำให้เพื่อนบ้านของเขา
ปรนนิบัติเขาโดยไม่ได้อะไรเลย
และไม่จ่ายค่าจ้างให้แก่เขา"
นั่นไม่ใช่ซาโลมอน
ใครจะเป็นคนพูดก็ช่างเถอะ หลักการยังเหมือนเดิม
เจ้ายังรู้วิธีลงทุนอย่างรอบคอบ
ไม่เห็นจะผิดอะไรเลย
ถ้าเอาส่วนหนึ่งมาฝากไว้ในธนาคาร
แล้วเก็บดอกเบี้ยดูบ้าง
พระเยซูเคยเล่านิทานเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน
- ชมเชยเรื่องดอกเบี้ย - ใช่ ชมชอบ
งั้นเจ้าก็ยิ่งมั่นใจได้ว่า
เจ้ากำลังทำสิ่งที่เขาอยากให้ทำอยู่
ข้าไม่ได้มาขอคำแนะนำ ฮาดัด
แล้วเจ้ามาทำไม นอกจากมาทำหน้ามึนงง
แต่ก็ทำท่าสูงส่งกว่าคนอื่นและอับอาย
เจ้ากำลังโกรธ ยูดาส
ใช่
ความเข้าใจข้ากำลังสั่นคลอน
ข้าไม่รู้อะไรเลย
นอกจากที่เขาเป็นพระเมสสิยาห์ที่แท้จริง
ว่าที่กษัตริย์แห่งอิสราเอลที่จะนั่งบนบัลลังก์ดาวิด
และเขาชักชวนข้า
ชักชวนเจ้าโดยมีจุดประสงค์
จนกว่าเจ้าจะรู้ว่าคืออะไร
อย่างน้อย เจ้าก็ควรจะมีทรัพยากร
ที่จะดำเนินภารกิจต่อไปได้
เพื่อที่วันที่เขานั่งบัลลังก์ดาวิดที่เจ้าพูดถึง
เจ้าก็จะได้เป็นเจ้ากรมกระทรวง การคลังของเขาโดยชอบธรรม
ข้า...
ข้าไม่ได้คิดไกลขนาดนั้น
พวกเขามอบหน้าที่การเงิน ให้เจ้าเสร็จสรรพขนาดนี้
เลิกขออนุญาตที่จะทำให้พันธกิจดีขึ้น
หรือตัดสินใจแบบผู้ใหญ่
พวกเขาแหละที่ต้องโต
ส่วนเจ้าก็ควรได้เงินและเขาต้องเป็นผู้นำ
ถ้าเจ้าเชื่อและรู้ว่าพระเยซู เป็นว่าที่กษัตริย์ของชาวยิว
งั้นก็ช่วยให้เขาเป็น
เขาถึงได้ชักชวนเจ้าไปไง
เลื่อนประชุมออกไป
มาได้สองสามวันแล้วใช่ไหม รับบีโยเซบ
เรียนรู้เยอะไหม
เรียนรู้แล้วว่าข้ายังต้องเรียนรู้อีกมาก
ทุกคนต้องเริ่มที่ไหนสักแห่ง
ข้ายังไม่ใช่หนึ่งใน 72 คน เหมือนเจ้า เจ้าจะตามทัน
อย่าหวั่น ประชุมวันพรุ่งนี้ จะไม่โหดเหมือนวันนี้แล้ว
ทุกคนต้องกลับบ้านก่อนพระอาทิตย์ตกวันสะบาโต
รับบีลาฮาด รับบีโยเซบ เชิญ
ข้าไม่มีโอกาสได้แนะนำเจ้าเมื่อวานนี้
นี่คือลาฮาด บุตรแห่งเอธนาน
เขาอยู่ในคณะกรรมการปรับปรุงพิธีสวด
และเรียกคืนเบเออร์เชบา ที่เขตแดนใต้ที่เล่าให้เจ้าฟัง
ถือเป็นเกียรติที่ได้รู้จักท่าน รับบี
ข้าจะตัดสินใจว่าเป็นเกียรติหรือเปล่า
โดยการตีความผ่านคำถาม ให้เลือกอันโด่งดังของข้า
- ใช่ ชื่อดังมากจริงๆ - ถามว่าอย่างไร
ปลาแฮดด็อคหรือกะพงแดง
ตอบด้วยสัญชาตญาณแรก
กะพง
รองเท้าเชือกสานหรือบังเหียนหนัง
เชือก
- ฮิลเลลหรือชัมมัย - ฮิลเลล
- ทำไม - เพราะว่าข้าเป็นศิษย์
ของรับบีนิโคเดมัส
เป็นอาจารย์ของอาจารย์เป็นที่เกรงขาม
แม้แต่ชัมมัย ถึงเขาจะไม่ยอมรับก็เถอะ
และเป็นที่เคารพทั่วทั้งแดนดิน
เขาออกเดินทาง เพื่อไปค้นคว้าหลายสัปดาห์แล้ว
เขาเป็นอาจารย์พิเศษที่ โรงเรียนฮิบรูเจ้าด้วยไหม
เจ้าดูเด็กเกินจะทันเขา
เขามาเยือนคาเปอร์นาอุมตอนข้าเป็นเด็กฝึกงาน
ทำไมเจ้าถึงเลือกคาเปอร์นาอุม
เพื่ออยู่ท่ามกลางชาวกาลิลี
ท่ามกลางสามัญชน
ห่างไกลจากครอบครัวข้าที่อยู่ทางเหนือนี้
ประเสริฐมาก ข้าประทับใจ
ทำให้นึกถึงเรื่องที่ซามูเอลไปเบธเลเฮม
เพื่อทำการเจิมบุตรคนหนึ่งของเจสซี
เป็นว่าที่กษัตริย์แห่งอิสราเอล
พวกเขาไม่คิดจะพาดาวิด เข้ามาให้ซามูเอลเห็นด้วยซ้ำ
สิ่งที่พบในที่เล็กๆ ห่างไกล ทำให้แปลกใจได้เสมอ
ใช่ขอรับ
รับบีซามูเอลบอกข้าว่าท่านสนใจ
เรื่องปักเขตแดนทางใต้ของอิสราเอลใหม่
เพื่อล้อมเมืองเบเออร์เชบาใช่ไหม
ถูกต้อง เพื่อเป็นเกียรติ แก่แผ่นดินพันธสัญญาดั้งเดิม
จากเหนือจดใต้ "จากดานถึงเบเออร์เชบา"
ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
ที่จะหาคนที่กระตือรือร้นจะทำเรื่องเช่นนี้
เพราะว่ามีอะไรเกิดขึ้น มากมายที่โรม ว่าไหมขอรับ
แต่เรามีกลยุทธ์
เบเออร์เชบาอาจดูไม่ใช่เรื่องด่วน
สำหรับสภาแซนเฮดรินหลายคน
แต่เรารู้ว่าอะไรจะดึงความสนใจได้
การตายของเยซู ชาวนาซาเร็ธ
อะไรนะขอรับ
เจ้าคงเคยเจอเขาแล้วที่คาเปอร์นาอุม
ใช่ เราเคยเจอแต่...
เขาเที่ยวสร้างศัตรูไปทั่วเลยเพราะมีเหตุผล
มีคนกลุ่มหนึ่งที่เทลดอร์ที่ส่งตัวแทนไปเยรูซาเล็ม
เพื่อกล่อมให้ปลดจากตำแหน่งและดำเนินคดีเขา
ข้าไม่ได้ยินเลยว่ามีพลเมืองที่ทำการฟ้องร้อง
พวกเขาอ้างว่าเป็นเพราะเขา ทำให้ลูกสาวของชายผู้หนึ่งตาย
ก็เลยจะดำเนินคดีฟ้องร้อง
เขาทำให้เยรูซาเล็มนั่งไม่ติด
และคนที่เป็นสายข่าวของปีลาต
ที่ว่ากันว่าเข้าร่วมงานที่ทศบุรีบอกว่า
เขากินขนมปังกับคนนอกศาสนาด้วย
โรมจับตาดูเขาจริงจังแล้วสินะ
ถ้าเขาถูกจับกุมหรือถูกลงโทษถึงตาย
ด้วยความพยายามของเรา
ทุกคนก็จะหันมาสนใจเรา
ขออภัย
ข้าประหลาดใจมากที่ท่านพูดถึง การจบชีวิตคนได้สบายใจเช่นนี้
โทษประหารชีวิตทำกันบนพื้นที่ พระวิหารเท่านั้นไม่ใช่รึ
และครั้งสุดท้ายที่แซนเฮดริน เป็นคนลงโทษคือเมื่อไหร่กัน
เขายังแอบอ้างตนว่าเป็นบุตรมนุษย์
วางเรื่องทางการเมืองเราเอาไว้ก่อน
ชายผู้นี้ไม่ใช่ผู้บริสุทธิ์
เลือดบนมือเจ้าไม่ได้แปลว่าทำผิดเสมอไป
บางครั้งผลลัพธ์ก็เป็นสิ่งที่ถูกต้อง
ถ้าชาวนาซาเร็ธคนนี้ยังฝืนทำต่อ
ผู้คนทั้งประเทศจะต้องขอบคุณเรา
กินมะกอกเยอะเกินไปแล้ว คงต้องเพลาเสียหน่อยแล้ว
- นี่สำหรับเจ้า - ให้ข้าเหรอ
- ใช่ - จริงเหรอ
- ดูนี่นะ - ขอบคุณ
- เรียบร้อยใช่ไหม รับบี - ใช่
- ให้ข้าช่วยอะไรไหมขอรับ - ไม่ ไม่เป็นไร ขอบใจ
- เดี๋ยวข้ามา - โอเค
เอาล่ะ ท่านแม่
- ดูแลตัวเองด้วย - เจ้าด้วย
ลูกรักแม่นะ
(เดอะโชสเซน)