Έχοντας ορκιστεί το σακραμέντουμ στον Καίσαρα, τη Γερουσία και τον λαό της Ρώμης
να εκπληρώνεις νόμιμα τους όρους υπηρεσίας ως Πραίτορας της Γαλιλαίας, επί ποινή τιμωρίας
και κρινόμενος ένοχος για τη δολοφονία πολίτη υπό την αρμοδιότητά σου,
μειώνεσαι σε βαθμό, γκράτους ντεϊέκτιο,
και υποβιβάζεσαι σε κατώτερη υπηρεσία, μίλιτε μουτάτιο, που θα καθοριστεί στο δικαστήριο.
Φεστίνα λέντε.
Συγχαρητήρια...
Πραίτωρ Γάιε.
Θέλω να κάνω κάτι.
Θέλω να τον βοηθήσω.
Ξέρεις πως δεν λειτουργεί έτσι η θλίψη.
Αποτυγχάνω.
Αποτυγχάνεις σε τι;
Δεν είναι δοκιμασία.
Στο να είμαι...
ξέρεις.
Δεν ξέρω.
Αυτός που υποτίθεται ότι είμαι τώρα.
Πώς μπορώ να γίνω βράχος για κάποιον σε μια τέτοια στιγμή;
Ο Θωμάς δεν χρειάζεται να είσαι βράχος αυτήν τη στιγμή.
Χρειάζεται μια σταθερή βάση για να περπατήσει.
Έχασε τη γη κάτω απ' τα πόδια του.
Αυτός είναι ο προορισμός όλης της γης.
Προς το παρόν.
Η απώλεια;
Ξέρεις την αλήθεια.
Δεν μπορώ να του πω απλά ότι αυτός είναι ο προορισμός τώρα.
Τότε ίσως να μην πεις τίποτα.
Θα σε βοηθούσαν τα λόγια του Θωμά όταν έμαθες για την Ίντεν και το μωρό;
Έχεις βιώσει την απώλεια.
Αυτό σε κάνει πιο ικανό να πας και απλά να είσαι εκεί μαζί του,
παρά να είσαι ο βράχος.
Τι συνέβη; Δεν ξέρω καν τι συνέβη.
Λυπάμαι πάρα πολύ.
Έφυγε. Έφυγε. Έφυγε.
Το ξέρω.
Απλά...
απλά ανάπνευσε.
Δεν μπορώ.
Δεν μπορώ να αναπνεύσω.
Θα κάνω εμετό.
Ξάπλωσε πίσω.
Τι μπορώ να κάνω;
Αν δεν την είχαμε χάσει από τα μάτια μας;
Σε παρακαλώ μην το κάνεις.
Της κρατούσα το χέρι.
Την έχασα.
Δολοφονήθηκε, Μαρία.
Τίποτα δεν μπορούσε να σταματήσει το κακό στην καρδιά του.
Αυτός θα μπορούσε να το σταματήσει;
Ρώτα τον.
Κάποιος πρέπει να είναι με τον Θωμά.
Όχι, πρέπει να είναι μόνος τώρα.
Πώς μπορείς να είσαι σίγουρος;
Πίστεψέ με.
Αυτό που θα πω, μπορώ να το πω μόνο μπροστά σ' εσάς τους δύο.
-Το 'χω στο μυαλό μου όλη μέρα. -Πρόσεχε, Ιάκωβε.
Γιατί ο Ιησούς δεν έκανε αυτό που έκανε με την κόρη του Ιάειρου;
Σκέφτηκα ακριβώς το ίδιο! Μια λέξη του και δεν θα ήμασταν εδώ.
Ορκιστήκαμε να μη μιλήσουμε ποτέ γι' αυτό.
Σε κανέναν άλλον.
Εμείς ξέρουμε τι είδαμε.
Καταλαβαίνω το σκεπτικό σου. Και...
προβληματίστηκα με την ίδια ακριβώς ερώτηση για την Ίντεν, γιατί δεν παρενέβη. Εγώ...
-Φθονούσα τα θαύματά του για άλλους. -Μου φαίνεται λογική αντίδραση.
-Ναι. -Απλώς... θυμηθείτε τα λόγια του Ησαΐα.
"Επειδή οι σκέψεις μου δεν είναι σκέψεις σας, ούτε οι δρόμοι σας οι δικοί μου δρόμοι,
λέει ο Κύριος".
"Αλλά όσο ψηλοί είναι οι ουρανοί από τη γη, έτσι και οι δρόμοι μου
είναι ψηλότεροι από τους δρόμους σας και οι σκέψεις μου από τις σκέψεις σας".
Αυτό δεν το κάνει πιο εύκολο.
Ο Ιησούς είχε έναν λόγο που επέτρεψε αυτό που συνέβη στην Ίντεν.
Δεν το κατάλαβα εκείνη τη στιγμή.
Μπορεί να μην το καταλάβω ποτέ πλήρως σ' αυτήν τη ζωή.
Αλλά ξέρω ότι με έκανε απελπισμένο γι' αυτόν.
Ο Θωμάς δεν ήταν μέσα στο σπίτι του Ιάειρου.
Δεν είναι καν σίγουρος ότι ο Ιησούς μπορεί να επαναφέρει κάποιον από τον θάνατο.
Αλλά πιστεύει ότι ο Ιησούς μπορεί να κάνει τα πάντα, και γιατί να μην το κάνει;
Και ήταν πιο σημαντική η κόρη του Ιάειρου από τη Ράμα;
-Από το αγέννητο παιδί σου; -Αρκετά!
Είπαμε ότι θα το κρατούσαμε μυστικό
και τώρα είναι ξεκάθαρο γιατί ο Θωμάς δεν πρέπει να το μάθει ποτέ.
Κι αν ο Ιησούς το ξανακάνει; Αλλά για κάποιον άλλον;
Ο Θωμάς θα διαλυθεί.
Ας το πάμε μέρα με τη μέρα, εντάξει;
Επίσης, είμαστε μαθητές του, όχι ίσοι του.
-Ποτέ δεν είπα ότι είμαστε ίσοι του... -Αν δεν ξέρουμε την απάντηση σε κάτι,
ας αφήσουμε τον Ιησού να μιλήσει για τον εαυτό του.
Θα το γράψεις. Ο Ματθαίος θα το γράψει.
Και ο χρόνος θα αποκαλύψει τη σοφία που κρύβεται σ' αυτά τα μυστήρια.
Αλλά έχω εμπιστοσύνη σε έναν Θεό που περπατάει πάνω στο νερό.
Ναι.
Μάλλον δεν το κάνουμε αρκετά συχνά, ε;
Ναι.
Ξεκουράσου.
Θυμάσαι όταν ψαρεύαμε;
Που τα μεγαλύτερα παιδιά σε έλεγαν Ιάκωβο κι εμένα Ιωάννη;
Το έλεγαν σωστά τις μισές φορές. Και δεν ήταν μόνο τα μεγαλύτερα παιδιά.
Όχι.
Ο κόσμος μας έβλεπε σαν ένα γιατί δεν μας έβλεπαν ποτέ χωριστά.
Τα κάναμε όλα μαζί.
Μαζί ψαρεύαμε, μαζί πηγαίναμε στο Σφυρί.
Ναι.
Στη συναγωγή μαζί,
μετά ακολουθήσαμε μαζί τον Ιησού.
Αλλά όταν πήγες στην αποστολή σου με τον Θωμά,
γύρισες και...
Ένιωσα ότι ήσουν πιο κοντά σ' αυτόν παρά σ' εμένα.
Σαν να ήταν καινούργιος και ενδιαφέρων, ενώ εγώ παλιός και βαρετός.
Δεν το 'θελα.
-Συγγνώμη. -Όχι.
Ο δεσμός είναι προφανής.
Κάνουμε το πιο σημαντικό πράγμα της ζωής μας, Ιωάννη.
Της ζωής οποιουδήποτε.
Και το κάνεις μαζί του.
-Ιάκωβε, το κάνουμε όλοι μαζί. -Κάποιοι όμως έχουν έρθει πιο κοντά στην πορεία.
Ομολογώ...
ότι ζήλεψα τη φιλία σου με τον Θωμά.
Αλλά τίποτα απ' αυτά δεν έχει σημασία τώρα.
Σημασία έχει ότι πονάει...
και σε χρειάζεται.
-Εμένα; -Ακόμα κι αν δεν ξέρεις τι να πεις,
το να είσαι εκεί θα σήμαινε περισσότερα γι' αυτόν από την παρουσία οποιουδήποτε από μας.
Αυτό είναι.
Απλά ανέπνεε.
Δεν πειράζει να κλαις. Αλλά απλά ανέπνεε.
Όχι.
Τι;
Νιώθω λάθος να αναπνέω όταν εκείνη δεν αναπνέει.
Δεν μπορώ να χαλαρώσω και δεν θέλω.
Έχουμε στείλει μήνυμα στην Τελ Ντορ στην πεδιάδα του Σαρών
ότι είμαστε καθ' οδόν για να τη φέρουμε σπίτι.
Η Τελ Ντορ.
Κοντεύουμε, εκεί μπροστά.
Αυτό είναι μόνο η αρχή.
Δεν έχω ιδέα πώς θα προσεγγίσω τον Κάφνι.
Μπορεί να μη χρειαστεί.
Θωμά, θα τους μιλήσω εγώ.
-Μείνε εδώ. Θα το φροντίσουμε εμείς. -Όχι, είναι δική μου δουλειά.
Δεν θα με προστατέψετε από αυτό.
Απλώς θα ρωτήσουμε τι θέλουν και θα σας πούμε. Εντάξει;
Είναι εντάξει, Ζη.
Θωμά, θα έρθω μαζί σου.
Θα τους αντιμετωπίσουμε μαζί.
Πού είναι;
Πού είναι η κόρη μου;
Θωμά, σταμάτα!
Δεν θα προχωρήσετε περαιτέρω.
-Απαγορεύεται να μπείτε σ' αυτήν την πόλη. -Κάφνι, θρηνούμε μαζί σου.
Θρηνούμε, αλλά δεν είμαστε επικίνδυνοι.
Τότε γιατί η κόρη μου είναι νεκρή;
-Νεκρή! -Λυπάμαι πολύ.
-Με σκότωσες ήδη, Θωμά.
Και μετά πήγες και σκότωσες κι εκείνη.
Εσύ το έκανες αυτό.
Κατηγορώ τον εαυτό μου.
Συγγνώμη. Απέτυχα στην υπόσχεσή μου.
Ο Θωμάς αγαπούσε πολύ τη Ράμα, Κάφνι.
-Κι εκείνη τον αγαπούσε. -Τι αξίζουν τα λόγια σου;
Είσαι απατεώνας και διάβολος.
Απατηλός μάγος.
Η μεγαλύτερη απογοήτευση στη ζωή μου είναι ότι δεν δίδαξα καλύτερα την κόρη μου.
Είχε ένα λαμπρό μυαλό μέχρι που την μάγεψες εσύ.
Η Ράμα δολοφονήθηκε από έναν Ρωμαίο, Κάφνι.
Και δεν μιλάς εκ μέρους της.
Αγαπούσε τον Ιησού.
Ένιωθε ότι το κάλεσμά της ήταν τιμή.
Και ήθελε να το μάθουν όλοι, μαζί κι εσύ.
Πάμε.
Σε καταριέμαι.
Και τους ακόλουθούς σου.
Θρηνούμε μαζί σου.
Θα διαδώσω τα νέα παντού.
Όσο τρέχει αίμα στις φλέβες μου,
θα μετακινήσω βουνά για να σε ξεσκεπάσω, Ιησού από τη Ναζαρέτ!
Θα φροντίσω να μάθει ο κόσμος ότι είσαι ψεύτης και δολοφόνος!
Έκανες σαφή τα συναισθήματά σου.
Θα σε αφήσουμε στην ησυχία σου.
Θα με ξαναδείς.
Και όταν το κάνεις, θα είναι το τελευταίο πράγμα που θα δεις!
Είπα φτάνει.
ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ
Ο ΙΗΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΕΣΣΙΑΣ
ΜΗΝΑΣ ΚΙΣΛΕΒ, 30 μ.Χ.
Ίντεν, πότε θα έρθει ο Ζη με τα φρούτα;
Σύντομα.
Αυτό θα έλεγα.
Κοιμάσαι καλύτερα;
Καλύτερα από ότι πριν από μερικούς μήνες, αλλά και πάλι, όχι σπουδαία.
Ξέρεις, στη δική μας απώλεια,
μου πήρε και μένα μερικούς μήνες.
Της Ίντεν ακόμα περισσότερο.
Πώς είναι οι προσευχές σου;
Τις κάνω,
αλλά μερικές φορές είναι δύσκολο να τις εννοώ.
"Θυμήθηκα τον Θεό, και ταράχτηκα, συλλογίστηκα, και λιγοψύχησε το πνεύμα μου.
Kράτησες τα μάτια μου σε αγρύπνια."
Τι θα έλεγες να φύγεις,
έστω για λίγο, να ξεφύγεις;
Δεν μπορώ.
Είναι πολύ οδυνηρό να είμαι εδώ.
Κι όμως...
δεν υπάρχει άλλο μέρος που θα ήθελα να είμαι.
Φρέσκα φρούτα από την αγορά.
Επιτέλους.
-Τουλάχιστον τρως και πάλι, ε; -Είναι φρέσκα;
-Πάρε. -Έλα.
Ευχαριστώ, Ζη.
Και για σένα, σκόρδο, κρεμμύδι και μολόχα.
Ναι. Τέλεια. Μπορείς να τα αφήσεις στον πάγκο.
Ευχαριστώ.
Είναι φρέσκα;
Αυτό;
-Διαλέγω αυτό. -Θέλεις να δοκιμάσεις λίγο;
-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
-Γλυκό. -Γλυκό. Είναι καλό.
-Φίλιππε, πώς τρως το ρόδι; -Το ρόδι; Ω, χρειάζεσαι μαχαίρι.
Λοιπόν...
ξεκινάς από την κορυφή και κόβεις το κεφάλι, εντάξει;
Ναι, μπορείς απλά να το κόψεις στη μέση και να μαζέψεις τους σπόρους με τα δάχτυλά σου.
Να κόψεις το ρόδι στη μέση;
-Λύκοι σε μεγάλωσαν; -Πες το κι έτσι.
Πέτρο.
Έκαναν ό,τι καλύτερο μπορούσαν.
-Όντως; -Μην αρχίζετε εσείς οι δύο.
Κοίτα. Εδώ, υπάρχουν πέντε τμήματα.
Υποτίθεται ότι χαράζεις τα λευκά μέρη και μετά το ξεφλουδίζεις σαν φλούδα πορτοκαλιού.
-Κανείς δεν μου το έμαθε εμένα αυτό. -Ίδια περίπτωση.
Δηλαδή, χαραμίζεις τους σπόρους του ροδιού όλη σου τη ζωή;
Δικάζομαι;
Όλοι οι σπόροι του ροδιού χαραμίστηκαν όλη μας τη ζωή.
Τι έκανα; Απλώς προσπαθώ να σε βοηθήσω.
Λουλούδι.
Φυσικά, τα δύο αδέρφια συνασπίζονται εναντίον μου.
-Οι σπόροι πάνε χαμένοι. -Συνεχίστε. Πάμε.
Και ο σπόρος;
-Χαραμίζεις τους σπόρους σου; -Ζητώ συγγνώμη. Δεν το ήξερα.
Τι; Απλώς λέω.
Ας πιούμε σ' αυτό.
-Ίσως βοηθήσει. -Ρόδια.
Θεός φυλάξοι, το ρόδι.
-Όχι. -Όχι, όχι. Θεός φυλάξοι, το ρόδι.
-Τι κάνουν εκεί μέσα; -Ω, δεν ξέρω.
Θέλουν να έχουν δίκιο για κάτι ως συνήθως.
Ή ότι κάποιος άλλος το έκανε λάθος όλη του τη ζωή;
Ναι! Ναι.
-Πώς το ήξερες; -Δεν έχεις παρατηρήσει το μοτίβο;
Αυτό είναι αλήθεια. Είναι αρκετά συνεπείς μ' αυτά τα μοτίβα, ε;
Θυμάστε όταν ήμασταν μόνο οι τρεις μας;
Σας λείπουν ποτέ εκείνες οι μέρες;
Θα μπορούσα να πω ότι περνούσαμε περισσότερο χρόνο μαζί σου.
Αλλά το να ευχόμαστε να μη λάβουν κι άλλοι αυτό το δώρο με το να έρθουν μαζί μας...
Θα ήταν εγωιστικό.
Σαν να πέρασε μια ολόκληρη ζωή.
Στην οποία δεν μπορούμε να επιστρέψουμε.
Πού θα πάμε;
Γιατί ρωτάς;
Δεν μπορούμε να μείνουμε στην Καπερναούμ για πάντα.
Όχι.
Όχι, δεν μπορούμε.
Μην αφήσεις κανέναν να υποτιμήσει τη σοφία σου, Μικρέ Ιάκωβε.
Ποιος είμαι εγώ να πω;
Αλλά...
δεν μου φαίνεται τόσο σαν σοφία όσο...
σαν αίσθηση.
Στα σπλάχνα μου.
Καλή αίσθηση;
Δεν μπορώ να την περιγράψω.
Δοκίμασε.
Τελευταία, εγώ...
-Δεν θέλω καν να το πω. -Θα το πω εγώ.
Μιλάς για...
"Όταν θα έχεις φύγει..."
πιο συχνά.
Μας είπες...
ότι πρέπει να υποφέρεις πολλά στα χέρια των πρεσβυτέρων και των αρχιερέων.
Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι στην Καπερναούμ.
Δεν είναι.
Αυτό σημαίνει ότι θα μετακινηθούμε... σύντομα.
Συγγνώμη. "Πότε" είπες;
Συντ...
Είναι αλήθεια.
Θα κατευθυνθούμε νότια προς την Ιερουσαλήμ.
Θα φύγουμε από την Καπερναούμ.
Ήρθε η ώρα.
Τα πράγματα δεν θα είναι πια απλά.
Συγγνώμη που διακόπτω.
Δεν πειράζει.
Η Ίντεν με έστειλε να ρωτήσω για τη μέντα και το λεμόνι. Είναι έτοιμη να φτιάξει...
Ορίστε.
Τι έγινε;
Ο πρώην πουμπλικάνους, ο Ματθαίος, βρίσκεται σ' αυτήν την κατοικία;
-Ποιος ρωτάει; -Ο Πραίτωρ Γάιος.
Μια στιγμή.
Δεν πιστεύεις ότι ο Γάιος σκοπεύει να πάρει πίσω τον Ματθαίο για είσπραξη φόρων, ε;
Θα μπορούσαμε να ρωτήσουμε.
Άσε με να πάω με τον Ματθαίο, μπορώ να μιλήσω στον Γάιο.
Εντάξει. Ελάτε κατευθείαν πίσω. Θα πάμε ταξίδι.
Πουμπλικάνους.
-Κανείς δεν με έχει αποκαλέσει έτσι εδώ και καιρό. -Παρακαλώ έλα μαζί μας.
Δεν πειράζει, Ματθαίε. Ο Πέτρος θα έρθει μαζί σου.
Είναι εντάξει.
Ο Ματθαίος έμπλεξε;
Δεν νομίζω.
Θαδδαίε, Ανδρέα, Ζη, πηγαίνετε και πείτε στους άλλους να μαζέψουν τα πράγματά τους.
Ετοιμαστείτε για ταξίδι.
-Μπορείς να σταματήσεις να ασχολείσαι μ' αυτό; -Ιδρώνω.
-Μπορώ να σκουπίσω το μέτωπό μου μ' αυτό; -Απλά σταμάτα να φαίνεσαι νευρικός.
Εσύ φαίνεσαι νευρικός.
Είμαι περίεργος, όχι φοβισμένος.
Ξέρεις, ο Γάιος δεν είναι το ίδιο άτομο που σου φώναξε όταν έφυγες από την εφορία.
Ίσως δυσκολεύεται να στρατολογήσει νέους εφοριακούς.
-Πληρώνει καλά, αλλά χάνεις όλα τα άλλα. -Νομίζεις ότι θέλει συμβουλές;
Θα έπρεπε να ξέρεις καλύτερα από μένα. Περνάς περισσότερο χρόνο μαζί του τελευταία.
-Και παραπάνω. -Παραπάνω;
Τίποτα.
-Γιατί το κάνουν αυτό οι άνθρωποι; -Τι;
Όταν κάποιος λέει ότι κάτι δεν είναι τίποτα, σημαίνει σχεδόν πάντα ότι είναι κάτι.
Είναι πολύ περίεργο.
Όταν λένε ότι δεν είναι τίποτα, συνήθως σημαίνει ότι δεν είναι κάτι που να σε ανησυχεί.
Ή δεν είναι δική σου δουλειά. Ή δεν είναι καλή στιγμή να το συζητήσουμε.
Τότε γιατί να μην πεις κάποιο από αυτά;
Θα γλίτωνε από πολλή σύγχυση ο κόσμος.
Όντως.
Μόνο που...
Μόνο που τι;
Τίποτα.
Πραίτωρ.
-Πραίτωρ. -Πραίτωρ.
Παρακαλώ.
Παρακαλώ καθίστε.
Ευχαριστώ που ήρθατε.
Δεν μπορούσες να ενημερώσεις για τον λόγο της πρόσκλησης;
Με τίποτα.
Πε-τρο",
Το προφέρω σωστά; Το έχω γραμμένο εδώ.
Κάποιος μου το ανέφερε.
Α, περίπου. Είναι λίγο πιο μαλακό.
"Πέτρος".
Πέτρος.
-Είσαι άνθρωπος της θάλασσας. -Ήμουν.
Ξέρεις ακόμα πώς να δένεις κόμπους;
-Όταν ο ουρανός είναι κόκκινος την αυγή... -Θα περιμέναμε να υπάρχουν καταιγίδες.
Αν δεις νότια προς την Ιερουσαλήμ, υπάρχει ένας πολύ κόκκινος ουρανός σήμερα το πρωί.
Τα διατάγματα που βγαίνουν από την Ιουδαία από τους θρησκευτικούς ηγέτες σας
είναι σοβαρά, πιο απειλητικά από πριν.
Πόσο απειλητικά;
Οι Φαρισαίοι εδώ παρακολουθούν κάθε σας κίνηση,
προσπαθώντας ενεργά να παγιδεύσουν τον ραββίνο σας, στα λόγια ή στις πράξεις Του.
Και σας λέω, τον θέλουν τελειωμένο.
Τελειωμένο;
Φιμωμένο.
Λογοκριμένο.
Ή και χειρότερα.
-Πέστε μου. Ποιο είναι το προηγούμενο; -Δεν ξέρω. Ίσως...
ο Βαπτιστής;
Όχι. Δεν σκότωσαν οι Φαρισαίοι τον Ιωάννη.
Ο Ηρώδης είναι δικός σας, υποτελής βασιλιάς, και η Γαλιλαία είναι στη δικαιοδοσία του.
Το θέμα είναι ότι υπάρχει κάποιος που μας παρακολουθεί και τους δύο πολύ στενά.
Εμένα κι εσένα;
Εμένα, όλη αυτήν τη πόλη, και ειδικά την ομάδα σας.
Ο Αττικός Αιμίλιος Πούλτσερ, ένας Κοόρτες Ουρμπάνα,
έχει δείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον Ιησού
και παρακολουθεί τη δραστηριότητα στην Καπερναούμ.
Ξέρεις, όταν φύγαμε από το σπίτι, ο Ιησούς μου είπε να προετοιμαστώ για ένα ταξίδι.
Ίσως γι' αυτό. Δεν είναι πλέον ασφαλής εδώ.
Είμαι υπό πίεση να συντρίψω οποιονδήποτε θρησκευτικό εξτρεμισμό
ή περιθωριακούς εξεγειρόμενους ηγέτες γρήγορα...
και θανατηφόρα.
-Αν δεν το κάνω ή αν διστάσω... -Τι;
Θα σε απολύσουν;
Δεν περίμενα να αγαπήσεις τόσο γρήγορα την εξουσία.
Χειρότερα. Μπορεί να υποψιαστούν ότι πιστεύω σ' Αυτόν.
Εντάξει.
-Στάσου... -Ο Ιησούς θα είναι ασφαλής εδώ, σε διαβεβαιώνω.
Αλλά μόνο αν κρατήσει χαμηλούς τόνους.
Αυτό δεν πρόκειται να συμβεί.
Πριν από έναν χρόνο, ναι, απαγόρευε στους ανθρώπους
που θεράπευε να το πουν, αλλά τώρα δεν μπορεί να συγκρατηθεί.
-Σοβαρολογούσες; -Δεν σου λέω να σταματήσεις την αποστολή του.
Απλώς κάντε το εκτός των ορίων της πόλης, εντάξει; Αυτό ζητάω μόνο.
Για την ασφάλειά του και τη δική σας.
Πρέπει συνεργαστείτε μαζί μου σ' αυτό.
Πραίτωρ...
πιστεύεις σ' Αυτόν;
Εγώ...
Δεν είμαι καν σίγουρος τι σημαίνει αυτό.
-Γιατί δεν πήγες να τον δεις αν σκέφτεσαι... -Έχω δει αρκετά.
Έχω δει τι κάνει για εκείνους που δεν μπορούν να τον βοηθήσουν σε τίποτα.
Τον έχω ακούσει να λέει λόγια που αποκρυπτογραφούν μια ζωή μυστηρίου
και με γεμίζουν ερωτηματικά.
Το γεγονός ότι τον έχω δει είναι ο λόγος που κάνω τα πάντα...
Ο γιος σου είναι καλύτερα;
-Τι; -Πάει καιρός. Ήταν πολύ άρρωστος.
Έγινε καλύτερα;
-Όχι. -Ο γιος; Συμβαίνει κάτι με τον Μάριο;
Τότε γιατί δεν τον έφερες να δει τον Ιησού;
Τον είδες να κάνει πράγματα για ανθρώπους που δεν μπορούν να τον βοηθήσουν.
Γιατί να μην το κάνει για σένα που ρισκάρεις ζωή και καριέρα για να τον προστατέψεις;
Δεν χρειάζεται την προστασία μου.
Δεν θέλω να καθυστερήσει η αποστολή του από εντυπωσιασμούς και αντιπαραθέσεις.
Κάποιοι πιστεύουν ότι είναι να ανατρέψει τη Ρώμη.
-Γιατί χρειάζεται να δει ο Ιησούς τον Μάριο; -Α, Ματθαίε.
Έκανα ένα λάθος που είχε ως αποτέλεσμα να γεννηθεί ένα παιδί, όχι από τη γυναίκα μου.
Αυτό δεν συμβαίνει συνέχεια στον λαό σου;
Ζητώ συγγνώμη, αλλά...
με κίνδυνο μιας μεγαλύτερης προσβολής,
οι άνθρωποι τείνουν να αντιλαμβάνονται την κρίση επειδή αισθάνονται ένοχοι.
Νιώθω ένοχος που απάτησα τη γυναίκα μου.
Νιώθεις μετανοημένος;
Γι' αυτό, ναι.
Και αγαπώ τον γιο μου.
-Και είναι άρρωστος; -Εδώ και καιρό, ναι.
-Τότε γιατί δεν πήγες να δεις τον Ιησού, Γάιε; -Ξέρω ότι το σκέφτηκες.
-Είπες στην οικογένειά σου για έναν Εβραίο γιατρό. -Επειδή δεν είμαι άξιος.
Ούτε εγώ ήμουν.
-Δεν ξέρετε τα πράγματα που έχω κάνει. -Ξέρεις, αυτό ακριβώς είπα κι εγώ.
-Είμαι ένας ξένος. -Ένα από τα αγαπημένα του είδη ανθρώπων.
-Κάποιος που δεν είναι Εβραίος; -Ναι.
Αυτές οι διαχωριστικές γραμμές δεν έχουν σημασία γι' αυτόν.
-Γι' αυτό βρίσκεται σε τόσο μεγάλο πρόβλημα. -Γάιε...
πιστεύεις ότι είναι από τον Θεό;
Ξέρω πως φαίνεται τρομακτικό.
Έλα, έλα, Ντόμινους.
Δεν υπάρχει λόγος να φοβάσαι.
Πιστεύω.
Είναι δάκρυα χαράς;
Ξέρω πως μπορεί να θεραπεύσει τον γιο μου.
Θα με αφήσετε να τον ρωτήσω;
Ναι. Ναι. Υποθέτω, ναι.
Εντάξει. Γρήγορα.
Ωραία. Εντάξει, φτάνει, ε; Δεν πήγαμε καν να τον δούμε ακόμα.
Έχεις δίκιο.
Γιατί στεκόμαστε εδώ; Ο γιος μου είναι σαν να θεραπεύτηκε ήδη.
Πάμε.
Μόλις αλλαξοπίστησε;
Ναι.
Ιάκωβε, Ιωάννη!
-Ο Ιησούς λέει να μαζέψετε πράγματα για ταξίδι. -Θα είμαστε έτοιμοι.
-Πού είναι η συνάντηση; -Στο συνηθισμένο σημείο. Θα έρθω πρώτα εδώ.
Αγόρια.
Ήρθε η ώρα.
Θα δούμε. Θα βρούμε την κατάλληλη στιγμή, υποσχόμαστε.
Ακούστε.
Αν και ήταν η σπουδαιότερη μέρα της ζωής μου όταν σας κάλεσε ο Ιησούς,
ξέρω ότι το να είστε με τον Μεσσία και να κάνετε το έργο του είναι επίσης βαρύ φορτίο.
Αλλά δεν σας έχω ξαναδεί τόσο κοντά, όσο τους τελευταίους έξι μήνες. Δεν θέλω να τελειώσει ποτέ.
Ήταν μια πιο ήσυχη εποχή...
Ιωάννη, ήσουν πάντα ο πιο προσεκτικός.
Αλλά τρέφει βαθιά στοργή για σένα, και δεν είναι κακό να του το ζητήσεις.
-Έχουμε μιλήσει για αυτό. -Το ξέρω, το ξέρω. "Ζητάτε και θα σας δοθεί".
Ναι.
-Θα το κάνουμε, ίμα. -Σ' αυτό το ταξίδι;
-Ναι. -Ας το πούμε άλλη μια φορά.
Και μην ξεχνάτε ότι θα κάθεστε στο δεξί και το αριστερό του χέρι στη δόξα του...
-Ναι, το ξέρουμε, ίμα. -Το έχουμε, ίμα.
Ωραία.
Τι περιμένετε; Πηγαίνετε να πάρετε τα πράγματά σας.
Είμαι ο πρώτος Εβραίος που οδήγησε πρόθυμα έναν Ρωμαίο στρατιώτη στο σπίτι του.
Κι εγώ είμαι ο πρώτος στρατιώτης που οδηγήθηκε.
Ας σταματήσουμε να δείχνουμε τόσο χαρούμενοι, γιατί θα βρούμε κι οι δύο τον μπελά μας.
Περίμενε εδώ. Να σιγουρευτώ ότι είναι μέσα.
Πέτρο; Συνειδητοποιώ ότι φέρνουμε έναν Ρωμαίο να δει τον Ιησού και δεν μας έχει δώσει την άδεια...
Έχουμε δει κι οι δύο αρκετά για να ξέρουμε ότι αυτό θα ήθελε ο Ιησούς.
Γάιε, από 'δώ.
Πραίτωρ Γάιε.
Κύριε...
Ο υπηρέτης μου είναι παράλυτος στο σπίτι.
Ήταν άρρωστος για πολύ καιρό και τώρα υποφέρει φρικτά, ετοιμοθάνατος.
Πήγαινέ με κοντά του.
-Κύριε... -Τον αποκαλείς Κύριο;
Δεν είμαι άξιος να σε βάλω στο σπίτι μου.
Και ξέρω ότι δεν θα ένιωθες άνετα ως Εβραίος στο σπίτι ενός Ρωμαίου.
Αλλά το μόνο που χρειάζεται είναι να πεις έναν λόγο και θα θεραπευτεί.
Δεν είσαι άξιος;
Η αλήθεια είναι...
ότι το παιδί είναι στην πραγματικότητα γιος μου.
Ντρέπομαι τόσο πολύ.
Δεν θα έπρεπε καν να σ' το ζητήσω, αλλά το κάνω,
και ξέρω πως μπορείς να το κάνεις.
Δάσκαλε.
Ποτέ δεν πίστευα ότι θα το έλεγα αυτό,
αλλά αξίζει να το κάνεις γι' αυτόν.
Αγαπά τον λαό μας. Μας έχει βοηθήσει.
Το ξέρω.
Μην ενοχλείσαι.
Μπορείς να τον θεραπεύσεις από απόσταση με μια μόνο εντολή.
Έχω κι εγώ εξουσία σε άντρες κάτω από εμένα.
Αν πω σε έναν "πήγαινε", πάει.
Αν πω στον άλλον "έλα", έρχεται.
Οτιδήποτε διατάξεις σ' αυτόν τον κόσμο θα συμβεί.
Το ξέρω.
Ακόμα κι αυτό.
Σήκω πάνω.
-Τι; -Σήκω.
Ακούσατε όλοι αυτόν τον άνθρωπο;
Αλήθεια, σας λέω, σε κανέναν στο Ισραήλ δεν βρήκα τέτοια πίστη.
Με απέρριψαν στη γενέτειρά μου,
και με απειλούν οι θρησκευτικοί ηγέτες του δικού μου λαού,
κι όμως, αυτός ο άνθρωπος,
ένας Εθνικός, έχει περισσότερη εμπιστοσύνη σ' αυτό που πιστεύει πως μπορώ να κάνω,
από οποιονδήποτε έχω συναντήσει.
Πήγαινε. Έγινε ήδη αυτό που πίστεψες.
-Ευχαριστώ. -Εγώ ευχαριστώ.
Μου φώτισες τη μέρα με την πίστη σου.
Ναι.
Τι;
Τι έγινε;
Ο Γάιος πίστεψε ότι ο Ιησούς θα θεραπεύσει τον υπηρέτη του χωρίς καν να έρθει στο σπίτι του.
Το ξέρουμε ότι μπορεί να το κάνει.
Αλλά τέτοια πίστη από έναν Εθνικό;
Ακριβώς.
Ας το κάνουμε τώρα. Ας τον ρωτήσουμε.
Θα αλλάξει τα πάντα.
Τι να ρωτήσετε;
Ναι.
-Ραββίνε; -Ναι, Μεγάλε Ιάκωβε;
Θυμάσαι όταν είπες ότι μπορούμε να ζητήσουμε οτιδήποτε και θα μας δοθεί;
Χτυπήστε και η πόρτα θα ανοιχθεί;
Δεν το θυμάμαι.
Ήταν το σωστό κήρυγμα. Δηλαδή, η ίμα μου είπε ότι ήταν σωστό...
Αστειεύομαι. Θυμάμαι. Ναι.
Φυσικά. Ναι.
-Το ξέραμε. -Ναι.
Λοιπόν, έχουμε κάτι να σου ζητήσουμε και να το κάνεις.
Ανυπομονώ να το ακούσω.
Θα ήθελες...
να μας επιτρέψεις...
να καθίσουμε στο δεξί και στο αριστερό σου χέρι στη βασιλεία σου;
Τι σημαίνει αυτό;
Λοιπόν...
Δεν ξέρετε τι ζητάτε.
Τι;
Ραββίνε;
Τρία αγγούρια κι ένα λάχανο.
Θα πάρω αυτό το ασκί.
-Το μεγάλο; -Ναι, το μεγάλο.
Ωραία επιλογή, κύριε.
Ναι.
Πόσο γι' αυτά τα δύο;
Εντάξει, ωραία.
Ευχαριστώ, κύριε.
Ευχαριστώ.
Όχι. Είναι εντάξει.
Ραββίνε, τι συμβαίνει;
Μπορείτε να πιείτε το ποτήρι που θα πιω εγώ
ή να βαπτιστείτε το βάπτισμα που εγώ βαπτίζομαι;
-Ναι, μπορούμε. Είμαστε οι Γιοι της Βροντής. -Θα κάνουμε τα πάντα για σένα.
-Δεν γνωρίζετε καν τι σημαίνει αυτό. -Πες μας. Θα κάνουμε τα πάντα.
Σημαίνει ότι όταν πάμε στην Ιερουσαλήμ,
ο Υιός του Ανθρώπου θα παραδοθεί στους αρχιερείς και στους γραμματείς,
και θα τον καταδικάσουν σε θάνατο και θα τον παραδώσουν στους Εθνικούς.
Και θα τον κοροϊδέψουν και θα τον φτύσουν, και θα τον μαστιγώσουν και θα τον σκοτώσουν.
Και μετά από τρεις ημέρες, θα αναστηθεί.
-Για ποιον μιλάς; -Νόμιζα ότι ο Υιός του Ανθρώπου ήσουν εσύ.
Και θα πιείτε το ποτήρι που πίνω,
και θα βαπτιστείτε με το βάπτισμα με το οποίο βαπτίστηκα.
Αλλά δεν το θέλετε τώρα.
Δεν είστε έτοιμοι γι' αυτό.
Και το να καθίσετε στο δεξί μου και στο αριστερό μου χέρι, δεν μπορώ εγώ να το παραχωρήσω,
αλλά είναι για εκείνους για τους οποίους έχει προετοιμαστεί από τον Πατέρα μου.
Δεν έχετε δικαίωμα να ζητήσετε αυτό που ζητήσατε.
Χωρίς παρεξήγηση, Ναθαναήλ, ήμασταν εδώ πολύ πριν από σένα.
Πώς μπορέσατε να το ζητήσετε; Και μπροστά σε όλους μας.
-Ηγετικές θέσεις, υψηλές τιμητικές θέσεις; -Α, κοιτάξτε ποιος μιλάει.
-Εγώ δεν το ζήτησα. Εκείνος μου το έδωσε. -Δεν ξέρεις καν τι σημαίνει ο Βράχος!
Σταματήστε!
Σε όλους σας έχει δοθεί ηγεσία και εξουσία.
Όλοι εσείς αποτελείτε τα θεμέλια πάνω στα οποία θα χτίσω την εκκλησία μου.
Εσείς όμως σκέφτεστε σαν τους Εθνικούς,
των οποίων οι άρχοντες ασκούν την εξουσία τους πάνω στους κατωτέρους τους.
Δεν λειτουργεί έτσι η βασιλεία μου.
Σας το έχω ξαναπεί
κι ακόμα δεν το καταλάβατε.
Αυτό πρέπει να αλλάξει...
γιατί ο τρόπος τους δεν είναι όπως θα είναι με σας.
Με ακούτε;
-Ναι. -Ναι.
-Ναι, Ραββίνε.
Όποιος από εσάς θέλει να είναι μεγάλος, πρέπει να είναι υπηρέτης σας,
και όποιος θέλει να είναι πρώτος μεταξύ σας, πρέπει να είναι δούλος σας.
Επειδή ακόμα και ο Υιός του Ανθρώπου δεν ήρθε για να υπηρετηθεί, αλλά για να υπηρετήσει
και να δώσει τη ζωή του λύτρο για πολλούς.
Λύτρο... για ποιον;
Ποιος κρατείται όμηρος, Ραββίνε;
Πηγαίνετε.
Συνεχίστε νότια προς την Ιερουσαλήμ.
-Ραββίνε, χρειάζεσαι κάτι... -Θα σας προλάβω.
-Μπορώ να μείνω μαζί σου. -Είπα ότι θα σας προλάβω, Ζη.
Γάιε!
-Δε θα το πιστέψεις! -Το πιστεύω.
Στάσου, τι;
Τι;
Το ξέρω ήδη.
Μπαμπά, κοίτα!
Σαλόμ.
-Τι; -Είναι κάτι που λένε οι φίλοι μου.
Σημαίνει ειρήνη, πληρότητα.
Εντάξει;
Είσαι πάλι πλήρης.
Σα...
Εντάξει.
"Σα-λόμ".
-Σαλόμ. -Σαλόμ.
-Πείτε το δύο φορές.
-Σαλόμ. Σαλόμ. -Σαλόμ. Σαλόμ.
Αυτό είναι. Μπράβο.
Σαλόμ.
Τα σπλάχνα μου είναι γεμάτα φλόγωση,
και δεν υπάρχει υγεία στο κορμί μου.
Φθάρθηκα και τσακίστηκα ολότελα,
κραυγάζω από τον πόνο της καρδιάς μου.
Κύριε...
εσύ γνωρίζεις όλη τη λαχτάρα μου,
κι ο στεναγμός μου δε σου είναι κρυφός.
Χτυπάει η καρδιά μου ανάστατη,
μ' άφησε η δύναμή μου,
ως και το φως ακόμα των ματιών μου το 'χασα κι αυτό.
Φίλοι και γνώριμοι...
δεν μου συμπαραστάθηκαν στα βάσανά μου
και οι πιο δικοί μου με κρατάνε σε απόσταση.
Ναι. Μπορείς;
Ευχαριστώ.
Ορίστε.
Ζεβεδαίε, είμαστε έτοιμες για την πρώτη πέτρα.
Λατρεύω αυτό το κομμάτι.
Το πρώτο πιεστήριο, αφιερωμένο μόνο στον Αδωνάι.
ΟΙ ΕΚΛΕΚΤΟΙ