NETFLIX SUNAR
Sektör 1'de bir noravirüs vakası doğrulandı.
Yani bizim sektörde en az iki kişi enfekte mi olmuş?
Onları bulacağız.
Bu, Mateo, benim oğlum.
Ona benziyor.
Cesedini görmedik Fernando. Hiç görmedik.
Siktir!
Çocuklardan biri bulundu. Yaşıyor.
-Alma! -Geri çekil!
Bahçıvanımız otobüsteydi. Hepimizi götürmek istiyorlar.
Ben de otobüsteydim Iván. Peşimdeler.
Sergio'nun ailesi ölü bulunmuş.
Kesin öldürüldüler.
Hiçbir şeyleri yokmuş. Kim ne çalacak?
Ülkenin Sektör 2'de sıradan bir soygundan daha büyük dertleri var.
Beni dinlemediler. Size güvendiler.
Onlar, bu ülkenin bayrakları değil.
-O, hamile Iván. -Ve hasta.
Otobüsteymiş.
Benim için çok önemli bir konu çünkü evimde
bu çocuklardan biri var.
Söz veriyorum, yanınızdayım.
Çocuklarınızı bulmaya ve adaleti aramaya
…nereden başlayacağımı bilmem. Ama bulacağım.
-Yardım eder misin? -İkiniz için de en iyisini yaparım.
Hemen Manuela'yı bulun!
Bol şans.
Otur.
Üşüdün mü?
Biraz.
Hadi, yatağa uzan.
Ya sen?
-İyi misin? -Ben mi?
Elbette.
Beni merak etme.
Ne yapıyorsun Iván? Korunmadan yaklaşmamanı söylemiştim.
-Hadi, dışarı. -Kalmak istiyorum.
Lütfen dışarıda bekle. Onu hazırlayacağız. Çok sürmez.
Hadi git.
-Birazdan dönersin, olur mu? -Peki.
Sakin ol, bir şey yok.
Sakın açma!
Annen arıyor Iván. Endişeli.
Beşinci kez arıyor. Bırak açayım.
Açarsan Manuela'yı alırım ve ikimizi de bir daha göremezsin.
Tamam…
Ama sakin ol.
Ne yapmamı istiyorsun? Planın ne?
-Aşıyı ver. -Stabil değil.
Enfekte insanlarda test edemedik.
Virüsü kapalı 24 saat olmadı. Ver onu.
Tamam.
Ama ondan uzak dur.
Duydun mu?
Iván, bu, hepimiz için çok tehlikeli.
Uzak duracağına söz ver.
Bakarız.
İKİ KİŞİLİK YALNIZLIK
Ne oldu?
KORKU YOK
GELECEĞİNİ İNŞA ET
YAĞMURU UNUTMA
ONLARA GÜL
DUVARA KARŞI HATIRALAR
HAKLAR GERİ ALINMALI
Neredeler bilmiyorum. Bilsem size söylerim.
Hemen Manuela'nın ailesinin adresini bul!
Ailesi öldü, hanımefendi.
Büyükanne, teyze, bir akraba. Birileri olmalı!
Kimsesi yok, hanımefendi.
Tünaydın.
Gidebilirsin.
Neden geldin?
-Nasılsın? -Tahmin et!
Böyle gelemezsin. Luis'e ulaşamıyorum.
-Yolda olabilir. -Yolda mı? Yalnız mısın?
-Lütfen git. -Alma, bana bak.
Her çıkışta kontrol var ve her yolu beş birlik tarıyor.
-Onu bulacağız. -Gitmeni istiyorum.
Oğlunu bulacağız.
Söz veriyorum.
Açsana!
Açsana be!
Eşini de gördüm Alicia. Nerede o?
Gitmesi gerekti.
Bize çok yardımı dokunur.
Eşim iyi biridir
ama Mateo'nun yaşadığına inanmak istemedi. Hâlâ da inanmıyor.
Belki zamana ihtiyacı vardır.
Asla yeterli zaman olmaz Alicia.
Çok üzgünüm Emilia.
O adam nasıl bu kadar kör olabilir?
-Polis olarak bunu… -Hayır, Emilia.
O yüzden kafası karışık.
Sistemin içinde.
Biliyorum çünkü ben de öyleyim. Aklım çok karıştı.
Eminim endişelenmeye yetecek gerekçesi olmuştur.
O, sadece bir polis.
İnsanların araştırdığı duyulursa işi biter.
Affedersiniz.
Çocuklarımızı bulmak için yaptıklarınızdan ötürü…
…teşekkür etmek istedim.
İzniniz olursa…
Bu şarkıyı burada, İspanya'da öğrendim.
Şans getirsin diye her gece bebeğime söylerdim.
Çocuklar hemen uyumazsa
büyük köpeğin onları götüreceğini söylüyor.
Baskça söylüyor. Nasıl anlıyorsun?
Büyükannem küçükken bana söylerdi.
Tanrı yardımcımız olsun.
Çok açım.
Yemekte ne var?
Özel bir yemeğe ne dersin?
Domates soslu makarna nasıl?
Yine mi?
Ben ne isterim bil.
Ne?
Taze domatesli salata.
-Hayır… -Taze morina, leziz.
Harika olur!
-Peki tatlı ne? -Ne?
-Çilek. -Dur!
-Ve çikolata. -Hayır!
-Ağzında eriyen iyi tür. -Yeter!
-Kapa çeneni! -Üzgünüm, tatlım. Domates bitmiş.
Tüh, domates sosu yok!
Ama başka bir şey var.
Bakalım…
Bu da ne?
Biraz morina var.
Ve taze domates. Ve çilek.
Vay canına!
-Ne oldu? -Nereden çıktı bunlar?
Bunları…
…satın aldım.
Tabii.
Birçok şey bulabileceğin bir yer, değil mi?
Bir sürü ürün var.
Evet, Rosa'nın pazarı. Her şey ucuz.
Aynen.
Peki…
…çikolata?
Bademli.
-Julia! -Ne oldu? İster misin?
-Evet. -Önce öpücük ver.
Senindir. Bunu hak ettin.
-Açabilir miyim? -Evet ama bana da ver.
Hepsi sende kalsın, tatlım.
Değil mi?
Dört fiyatına beş çiçek!
Beş çiçek!
Kaça?
Güvenliğiniz için sokakta durmayın veya grup hâlinde gezmeyin.
Evraklarınız güvenlik güçleri sorduğunda hazır bulunsun.
Sağlığınız için
zorunlu muayeneler gelecek salı 08.00 ve 18.00 arasında yapılacaktır.
Ben de sarılırdım da…
Kafamda sarıldığımı bilin.
Gerçekten harika bir herifsiniz.
Kızınız da harika… Yani müthiş biri.
Babası olduğunuz için şanslı. Siz de kızınız olduğu için şanslısınız.
Álex ne dedi?
Sana söyleyemediğini.
Seni deli gibi seviyor.
-Hayır. Önce ona ver. -İkiniz de alacaksınız.
-Önce ona ver! -Ne oldu Iván? Sakin ol. Yapma böyle.
Lütfen!
Madem öyle istiyorsun, peki.
Acıyor mu?
Hayır.
İşte böyle.
İyi olacağız, tamam mı? Söz veriyorum.
Sağ ol. Sana borçluyum.
Manuela.
Manuela!
-Ne oldu? Bir şey yap! -Sadece yorgun.
Yorgun mu?
Ne verdin ona?
Ona ne verdin?
-Daniela. -Efendim?
Annenle konuşacağım.
Hoş bir konuşma olmayacak.
Merak etme, baba.
O çocuklarla ilgili bazı şeyler açıklığa kavuşmalı.
CIM.
Sence yalan mı söylüyor?
Bilmiyorum.
-Umarım söylemiyordur. -Eminim bir açıklaması vardır.
Eminim.
Onu hâlâ seviyor musun?
-Birbirinizi seviyor musunuz? -Tabii.
Annenle çok yakınız.
Ama bazen çiftler…
Uzun süredir birlikteyiz ve birbirimizin bir parçası olduk.
Ama ikimiz de zaman içinde aramızı açan
bazı kararlar aldık.
Ne tuhaf…
Bunu fark etmek çok uzun sürüyor.
Ama sonra…
Sonra anlıyorsun ki
partnerin de sen de tamamen farklı dilde konuşuyormuşsun.
Nihayet! Neredeydin? O kadar aradım. Niye açmadın?
-Baban nerede? -Ofisinde.
-Ne? Abinden haber aldın mı? -Hayır, neden?
Luis, bin kere aradım seni!
-Neredeydin? -Kes şunu.
Bir kez olsun ben konuşsam?
Sergio'nun ailesi öldürüldü.
Kaçırılan tek çocuk da değil. Bir sürü var.
Aileleri onları arıyor.
Ne tesadüf ki çoğu da CIM'deymiş.
Beni dinler misin?
Oğlun nerede?
Kime ne?
Sergio'yu test ettireceğim. Bu işi çözeceğim.
İstediğini yap!
Ne diyorsun veya ne duydun bilmiyorum.
Ama sen kim bilir nerede, ne yaparken
oğlumuz kayboldu.
Nasıl…
-Alejo. -Abla.
Neden açmadın? O kadar aradım.
Iván yanında mı?
Evet, yanımda.
Güzel…
Şimdi rahatladım.
Yanındaysa sorun yok.
Alejo…
Oğlum iyi mi?
Hayır, Alma.
Virüs bulaşmış.
-Ne oldu? -Virüs kapmış.
Alejo!
-Hemen geliyorum. -Hayır.
Bekleyin. Biz geliyoruz.
Vay anasını…
-Zavallı Manuela. -Evet.
Keşke tedavisi olsaydı.
Bence de.
Nereye gittiler?
Çok uzağa gidebildiklerini sanmam.
-Iván ona âşık Hugo. -Sahi mi?
Evet, inanması zor ama gerçekten seviyor.
Gerçekten.
Aşk inanılmaz bir şeydir.
Bu viski de öyle.
Biraz versene.
Özlüyor musun?
Kardeşimi demiyorum.
Onu özlediğini biliyorum.
Aşktan bahsediyorum.
Birine…
Birine âşık olmayı.
Battaniyeyi getir. Donacaksın.
Hey!
Konuyu değiştirme, tamam mı?
Hadi.
Özlüyor musun? Bunda yanlış bir şey yok.
Tabii ki âşık olmayı özlüyorum.
Hem de her zaman.
Nesini?
Sessizliği.
Tam bir hıyarsın!
Bilmiyorum…
Onunla…
Onunla olmayı.
Nefes alışını dinlemeyi.
-Öpüşmeyi? -Evet.
Sarılmayı?
Ve seksi.
Seksi çok özlüyorum.
-Doğru tabii, seks harikadır. -Öyle.
Bir gün yine âşık olursun.
Sara sorun etmez.
Mutlu olmanı isterdi.
Biliyorsun, değil mi?
Biliyorum.
Güzel.
Sen harika birisin.
Çok konuşmasan da harikasın.
Ne oldu?
Hiçbir şey.
Burası ne güzel, değil mi?
Evet.
Bütün gece burada uyuyabilirim. O kadar güzel.
Güvenliğiniz için
sokağa çıkma yasağı sona erdi. Serbestçe dolaşabilirsiniz.
Kimliğinizi yanınızdan ayırmayın.
Üzgünüm.
-Ne oldu? -Hiçbir şey.
Konağa gitmeliyim. Bekliyorlar.
-Ama çok erken. -Biliyorum.
Hâline bak.
Anlatmayacak mısın?
Neyi?
Dün geceyi ya! İkinizi çatıya çıkarken gördüm.
Dün gece hiçbir şey olmadı. Sataşıp durma.
Çok sıkıcısın.
Eskiden her şeyi konuşurduk.
Ama geldiğimizden beri…
Bölüyor muyum?
Hayır, hem de hiç.
-Gidelim mi? -Gidelim.
Günaydın.
-Nihayet geldiniz. -Evet.
Ne oldu Rosa?
Er geç olacak şey.
Onları buldular ve ikisi de virüs kapmış.
Eve dönüyorlar ama…
…iyi görünmüyor.
Lanet bir virüs.
Kuzenim…
Neyse ne.
Merak etme Rosa. Olabilecek en iyi yer, evleri.
-Tam bir felaket! -Hadi.
Bu kadar gevezelik yeter. Birazdan gelirler.
Çarşafları ebeveyn yatak odasına götür.
-Manuela'ya yer açayım. -Tamam Rosa.
Elbette.
Ne oldu?
-Ne? -Ne yaptım ben?
-Ne yaptım? -Hiçbir şey. Bana bak.
Sadece yardım etmek istedin.
Evet.
En azından beraberler, değil mi?
Doğru.
-Gidelim. -Peki.
Hadi.
Gelmişsiniz.
-Hemen geldiğiniz için sağ olun. -Yeni duyduk.
-Her şey için çok üzgünüz. -O ne?
Çarşafları değiştirecektik.
Noravirüsten anlar mısınız?
Ölümcül bir virüs. Temiz çarşaf işe yaramaz.
Çarşaf, havlu, kıyafet…
Enfekte birinin dokunduğu her şeyin yakılması gerekir.
Alma, doktor değiller.
O zaman sen açıkla da neyle uğraştığımızı bilsinler.
Biraz gergin olduğumuzu anlamışsınızdır.
Bu, öyle bir virüstür ki
bir kere bulaşınca hemen yayılır.
Vücut sıvıları yoluyla bulaşır.
Tükürük, ter, kan, kusmuk…
O yüzden fiziksel temastan kaçınılmalıdır.
Size eldiven ve maske verilecek.
Yine de hiçbir sebepten bu odaya girmeyin.
-Anlaşıldı mı? -Evet.
Güzel.
Sara.
Evet?
Baban bu virüs konusunda uzmandı.
Biliyorum.
Keşke burada olsaydı.
Bence de.
Neden buraya geldin? Delirdin mi?
Seni toplantıda gördüm ama konuşamadan gittin.
Söyleyebileceğim her şeyi söyledim ama dinlemedin!
Sadece çocukları arıyorum.
Onları bulmama yardım edebilecek tek ebeveyn sensin.
-Anlamıyor musun? -Bulacak kimse yok.
Oğlumun hastanede öldüğünü gördüm.
-Nasıl zor kabullendiğimi biliyor musun? -Torunumu duymadın mı?
Bir an bile tereddüt etmedin mi?
Birinin oğlun olabileceğini düşünmedin mi?
Bana bak…
Belki o aileleri kandırabilirsin ama ben kanmam.
Dolandırıcıyı gözünden tanırım.
Bu, oğlun olamaz mı yani?
Bir daha buraya gelme. Defol!
-Alo? -Alma.
Haber var mı?
Hayır, Enrique.
Üzgünüm, sana söylemedim.
Oğlum kardeşimin kampına gitmiş.
Eve dönüyorlar.
Umarım geç kalınmamıştır.
Tanrı'm!
Umarım.
-Sen nasılsın? -Nasıl olabilirim?
Yıkıldım.
Bu ülkenin en iyi viroloğuyum.
Ve oğlum hizmetçiden virüs kaptı.
-Ayrıca eşim de… -Eşin ne yapmış?
Beni suçladı ve ailelerin, çocuklarını aradığını söyledi.
-Ne? -Bana çocukların yerini sordu.
-Rezalet! Nereden öğrendi ki? -Alma.
Halledeyim mi?
Yapabilir misin?
Ne istersen. Biliyorsun.
Enrique…
Sanırım sana…
…yeterince teşekkür etmedim.
Enrique?
-Enrique, orada mısın? -Teşekküre gerek yok.
Gitmeliyim. Halletmem gereken bir iş var.
ONLARI TANIYOR MUSUNUZ?
-Binbaşı. -O kadın niye geldi Navarro?
-Hangi kadın? -Aptal değilim.
O kadın niye geldi?
Delinin teki. Saçma sapan konuşuyor.
-Ne diyor? -Uzun zaman önce ölen
bazı çocukları anlatıyor. Bir daha gelmemesini söyledim.
Bakan'ın arkadaşı olduğundan tutuklamadım. Bırakmaya karar verdim.
Bu binadaki en etkin ve en sadık 20 adamı istiyorum. Hemen.
-Anlaşıldı mı? -Anlaşıldı, efendim.
GÜVENLİK TEŞKİLATI
-Nasıl? -Sakinleştirdik. Merhaba Luis.
-Getirdiğin için sağ ol. -Ateşi yükseldi.
-Ateş düşürücü işe yaramıyor. -Yatak odasına götür.
İyileşeceksin, duydun mu?
Duyabiliyor musun?
-Manuela gelmedi. -İyileşeceksin.
-Alma. -Duyabiliyor musun?
Onu hazırlayayım.
Hayır, yaklaşma.
Hastayım.
Sana bulaşabilir.
Biz hasta olmayız.
İnsanları iyileştiririz.
Adın ne?
Pedro.
Merhaba Pedro.
-Gitmeliyim. Hoşça kal. -Bekle!
Hayatım.
Tatlım.
Hayatım.
-Ne durumda? Ne yapabiliriz? -Bilmiyorum.
Çok vakit kaybettik.
Virüs kanında, vücudunda dolaşıyor.
Aşı bulunmamış mıydı? Prototip yok mu?
Hayır, giremezsiniz. Protokole uymalıyız.
-Düzelecek mi? -Evet, annen elinden geleni yapıyor.
Gidin hadi!
Sergio… Gidelim.
-Hadi. -Iván hasta mı? Ölecek mi?
Tabii ki hayır.
Sadece hasta.
Ama uyuyor ve acı çekmiyor.
Ona bir şey olsun istemiyorum. Iván'ı seviyorum.
Gerçi benimle pek ilgilenmiyor.
Ben de seviyorum. Buraya gel.
Havluları bitirince Manuela'nın yatağını sök.
Ne?
Biraz daha bekleyelim.
Belki getirirler.
Getirmeyecekler Sara. Görmüyor musun?
Ama nasıl…
Ona yardım etmeliyiz, değil mi?
Demerol.
Evet, Demerol. 100 miligram.
Güzel, 100 miligram Demerol. Başka?
Parasetamol. Kapsül mü?
Evet, mükemmel. Teşekkürler.
Rosa, havlular?
-Neredeyse hazır. -Acele et.
-Affedersiniz. -Kahve güzel mi Rai?
Şoföre söyle, ambulansı çeksin. Komşuların görmesini istemiyorum.
-Affedersiniz. -Hayır, bekle!
Arkaya park etse daha iyi.
-Efendim… -Ne var?
Manuela nasıl?
-Ne bileyim ya? -Oğlunuzla gitti.
Birlikte gittiler.
Ne?
Hamile, efendim.
Hamile mi?
Evet.
Kimse bana bir şey söylemedi.
Birlikte döneceklerini sandık ama onu getirmediler.
Korkarım yalnız…
…ve ölüyor.
Rosa, havlular.
-Getir onları. -Peki.
Elimde ölüyor Alejo.
Ölüyor.
Ambulansta nakil yaptık ama yanıt vermiyor.
Bu, en agresif tür Alma.
Ölemez!
Oğlum ölürse intihar ederim! Duydun mu?
Bahsettiğim kan var ama bilmiyorum.
Ne gerekirse yap Alejo. Ne gerekirse.
Tamam.
Alejo.
-Ne oldu? -Kız nerede?
-Hangi kız? -Oğlumlaydı. Nerede o?
-Hangi kızdan… -Aptal muamelesi için yanlış zaman.
Nerede o?
Ölüyordu. Günler önce hastalandı.
Cesedini getir o zaman. Nerede lan o?
Sara, Hugo. Buraya gelin.
Hadi.
Manuela burada. Minibüsü alıp onu getirin.
-Acele ederseniz kurtulabilir. -Sağ olun.
Gidin.
Hadi.
Hadi Luis!
Gidelim! Acele et!
Gitmem gerek.
Su…
Üzgünüm. Hoşça kal.
Her geçen gün boşa gidiyor.
Biliyorum ama beklemeliyiz.
Ayrıca seni ilgilendirmez.
-Hatta… -Hatta ne?
Boş ver.
Ne oldu Emilia?
Gitmelisin Álex.
Kızım ve Hugo'yla da konuşacağım. Asturias'a dönün.
Çocukları aradığımızı öğrendiklerinde her şey olabilir.
Emilia… Abim sensiz gider sanıyorsan onu hiç tanımıyorsun.
Beni de tanımıyorsun. Ancak beraber gideriz.
Burada kalmak istediğimden hiç bu kadar emin olmadım.
Çok uzun süre görmezden geldim.
O zaman kal.
Marta'yı da alsana? Uzun süre yalnız kalmasın.
Ona ödev verdim. Bölme yapıyor. Biraz zaman alacağını söyledi.
Marta birkaç yıldır bölme yapmayı biliyor.
-Su ister misin? -Evet.
Cam şişeyi geri dönüştürmeyi unutma.
Luis amca geri dönüşümün çok önemli olduğunu söyledi.
Konuşmadan dinle Daniela.
Sözümü kesersen aklımdakileri söyleyecek cesaretim olmayacak.
Senden hoşlanıyorum.
Daha da fazla. Seni seviyorum.
Eski moda olabilir ama gerçek bu.
Beni sevmeni istemiyorum. Cidden.
Ama deli değilim ve bana karşı boş olmadığını biliyorum.
Bir gün
beraber sarhoş olup ne olacağını görmeye ne dersin?
Olur ama bence ona söyle.
Daniela, sevgilin arıyor.
Ne?
Tanrı aşkına.
Alo? Álex?
Evet, benim.
Abim için mi aradın?
Tabii.
Marta, tatlım.
Oradasın, biliyorum.
Aç bir saniye, tatlım.
Büyükannem dükkânda Begoña.
Biliyorum.
Seninle konuşmak istedim, tatlım, büyükannenle değil.
Ailen beni arayıp
seni çalıştıkları eve götürmemi istedi.
Amcam Álex gelmek üzeredir. İsterlerse o götürür.
Çok inatçısın, kızım.
Peki, öyle olsun.
Bir saniye aç da ailenin notunu vereyim.
Hayır!
Hayır, lütfen!
Hayır, bırak beni!
Lütfen!
Lütfen, bırak beni!
Sakin ol.
GELECEK BİZE AİT
Marta.
Şu kamyonlara bak.
-Çabuk, gidelim! -Acele edin!
Nereye gidiyoruz?
Herkes dışarı, çabuk!
Sıraya girip düzgünce çıkalım.
-Çabuk olun? -Niye askerler geldi?
Nereye gidiyoruz?
Önemi yok. Hadi, gidelim.
-Korkuyorum. -Git hadi.
Gidelim, çabuk!
Hadi!
Kıpırdayın!
Hadi!
Dayan, bir tanem.
Biraz daha dayan, tamam mı?
Hadi, güçlü ol.
Sen gençsin.
Oğlum…
Seni duyabilir Alma. Güçlü olmalısın.
Akciğeri boşaltacağız. Dışarı çıksanız iyi olur.
-İstemem. -Çıksanız daha iyi.
Hemen biter. İşlerini yapsınlar. Gel.
Hadi, kalk. Gel.
Gidelim.
Dayanamıyorum.
O, bizim oğlumuz Luis.
İlk evladımız.
Onu karnımda hissettim.
Kollarımda tuttum.
Ne kadar küçüktü…
Hatırlar mısın?
Büyümesini izledim.
Çok yakışıklı oldu.
Benim bir parçam o.
O bebeğe baktığın gibi sevgiyle bakan kimseyi görmedim.
Onu anlamadığından benim gibi sevmiyorsun.
O…
…hassas…
…ve özgür biri.
İyi bir çocuk Luis.
İyi biri.
Bizden çok daha iyi.
Daniela da öyle.
Çocuklarımız harika. Biliyorum.
Aşkımızın birer göstergesi.
Ama artık…
…beni eskisi gibi sevmiyorsun gibi geliyor.
Ölmeyecek.
İzin vermem.
Nabzı düşüyor. Durmalıyız.
Bir torba daha lazım.
Alejo, onu kaybedersek…
Ya o ya yeğenim.
Dayanabilir.
Sağ ol, prenses.
Doğru yolda mıyız?
Bilmem. GPS kafayı yedi.
Burası olmalı.
Bak.
-Devam et! -Galiba geldik.
Sür!
Burası ne ya?
Niye kamp yerinde askerler var?
Burayı biliyorum.
-Ne? -Daha önce gördüm Hugo.
Alma'nın filmlerinde vardı. Kayıp çocuklar burada. Gördüm!
Hadi, çabuk.
Hemen sıraya girin!
Gidelim.
Ne oldu?
REVİR
Tüm çocuklar kamyonlara binsin.
Efendim, neler oluyor?
Sana ne bundan?
Ne sen soru sorabilirsin ne ben cevaplarım.
İyice araştırılsın. Geride kimse kalmasın. Tamam mı?
Hadi Navarro.
Emredersiniz.
-Lütfen! -Beni dinle.
Sana bir şey olmayacak.
-Tamam mı? -Marta'yı alan kadın.
-Gel! -Sakin ol Hugo.
-Çocuklara yardım edelim. -Yalnız olmaz. Dur!
Önce Manuela'yı bulalım, tamam mı?
Tamam.
-Iván nasıl? -Kötü.
Bu serum…
…antiviral aktivitesi yüksek birinin kanından yapıldı.
Plazma iç kanamayı önlüyor, hastayı öldüren de bu.
-Ebola tedavisi gibi. -Evet, aynı mantık.
Deneysel bir tedavi.
Donörleri nereden buldun?
Kurtulanlardan.
Bazılarının kanıyla aşı yapmak mümkünmüş.
Amerika'da, çiçek hastalığı tedavisini vücutlarında taşıyan çocuklar vardı ya?
Balmis keşfindeki çocuklar.
Çocukken evimizin karşısında bir anıt vardı.
Corrientes'te.
Her kurtulan, potansiyel donör oluyor mu?
Hayır.
Sadece birkaç özel kişi. Hatta önce…
…bağışıklık tepkilerini değiştiriyoruz.
Nasıl?
Dirençlerini artırmak için bir doz virüs vererek.
Tek yolu bu.
Bazısı dayanamıyor.
Kurtulmak için tek şansımız, buna dayanabilenler.
Vay be, çok cesursun demek?
Seni arıyordum.
Hayır!
Bırak beni!
-Bırak beni! -Kıvranma!
Dur.
Bırak beni!
-Bir tane eksik. -Bırak beni.
-Daniela, girme demiştim. -Bırak gireyim.
Veda edeceksin, söz veriyorum ama bekle.
-Onu görmeliyim! -Biraz daha bekle.
Iván!
Bir tanem!
Buradayım, aşkım.
Buradayım.
-Bir tanem. -Anne.
Buradayım, aşkım.
Yanıt veriyor!
Virüslü o!
-Bir tane daha! -Kıpırdamayın!
Hepimiz öleceğiz!
-Virüslü o! -Geri çekilin!
-Çekilin! -Bir tane daha!
-Virüslü o! -Çabuk gelin!
Acele edin!
Çekilin!
Aman Tanrı'm!
Sağlığınız için
Birinci Seviye Sağlık Alarmı devrededir.
Hanımefendi, o sirenler ne?
Sektör 2'de yüzlerce vaka var. Durum vahim. Radikal eylem gerekiyor.
Her şey yolunda mı?
Siyah kız kayıp. Yarı ölü hâlde gezsin istemem.
Doğruysa Manuela'yı da kurtarabilirim.
-Iván. -Manuela nerede, anne?
Sağ olun, Başkanım.
Hükümetimiz, 15 yaşından küçük çocukları
kamplara yollamak istiyor,
böylece virüsün kaynağından uzakta
sağlıklı ve güvende olacaklar.
Bakın kim gelmiş! Marta yine bizimle.
Torunum nerede, sürtük?
Kıpırdama!
Neden buradalar?
Karışma sen. Gitmezsen Binbaşı'yı ararım.
İçinde ne olduğunu söyle
yoksa kendim çıkarırım.
Kapıyı aç Luis!