NETFLIX SUNAR
Sergio'nun ailesi olduğunu söyleyen bir çift.
Zorla ellerinden alınmış.
Oğlum ölecek mi?
Artık umutluyuz.
Çocuğa sürekli tıbbi yardım lazım.
-Bir karar vermelisiniz. -Ona ne sunabiliriz?
Sevgimizi verebiliriz.
Bakan geri dönebileceğimizi söyledi.
Juan'la yalnız da kalabilirsiniz.
Merhaba, abla. İstediğini yaptım. Dozu artırdık ama yarıdan fazlası öldü.
İstediğin yeni analiz… Antikorlar tavan yapmış.
-Kampa hiç gelmemiş. -Marta! O kız!
Bu çocukları tıbbi tesisten tanıyorum.
Onları götürdüler.
Bazılarımızı aldılar ve bir otobüse bindirdiler.
Ailelerini bulmalıyız.
Bu posterleri nereden buldun? Ne biliyorsun?
O çocuklar hayatta olabilir.
-Tanıdığınız çocuk var mı? -İçlerinden biri oğlumdu.
Hepimizin birlikte olması
çok büyük bir risk, biliyoruz.
Ama daha büyük bir şey var…
Çocuklarınızı bir gün yeniden görmenin heyecanı ve umudu.
Yavrumuz Fernando.
-Bu iş giderek kötüleşiyor? -Ne olabilir?
Madrid karantinaya alınabilir.
Dikkat edin! O, hasta!
-Virüs kapmış! -Dur!
Gelecek durak: B-1 Bölgesi.
Ne iğrenç!
-İyi misiniz? -Üstüme kustu!
-Ama ne… -Dikkat et!
-Lütfen otobüsü durdurun! -Dur!
-Ne oldu? -Sarhoşun teki.
Kadına sarkıp fenalaştı.
Hayır!
Ne yapıyorsun lan? Kalk!
Ayyaş herif…
-Tutun da kaldıralım. -İyi misiniz?
Evet, sadece işe geç kaldım.
Çabuk, gidelim!
Durun! Kimse kıpırdamasın!
Öldü.
-Dikkat. -Evet, devam et.
15 numaralı otobüs.
-Acil bir sağlık durumu var. -Anlaşıldı.
Biyokimyasal teşhis protokolü devrede.
KARANLIK BÖLGE
Durun! Geri çekilin! Elleriniz görebileceğim bir yerde olsun.
Kimse kıpırdamasın! Bu otobüs karantinaya alınmıştır.
KORKU YOK
GELECEĞİNİ İNŞA ET
YAĞMURU UNUTMA
ONLARA GÜL
DUVARA KARŞI HATIRALAR
HAKLAR GERİ ALINMALI
Dünkü toplantıdaydım.
Adım Alicia.
Evet! O yüzden tanıdık geldin.
Ben Emilia.
Seninle konuşmak istedim ama olmadı.
Bu, Mateo…
…benim oğlum.
Çok yakışıklı.
Sağlığınız için
zorunlu muayeneler gelecek salı 08.00 ve 18.00 arasında yapılacaktır.
Peki…
…onu en son ne zaman gördün?
Mayısta üç yıl olacak.
Çok hastaydı, onu hastaneye götürdük.
İyileşiyordu. Daha iyiydi.
Fernando da ben de çok mutluyduk.
Sonra bir gün sabah altıda
bir hemşire gelip oğlumuzun öldüğünü söyledi.
Ama o, ölmedi!
Onu gördüm.
Yaşıyor.
Birkaç gün sonraydı.
Herkes evden çıkıp hayatımı sürdürmem gerektiğini söyledi.
Ben de işe döndüm…
…çünkü kovulmaktan korkuyordum.
Devlet binalarında
temizlik yapardım. O gün kayıt ofisindeydim.
İşimi yaparken…
…ayak sesleri duydum…
…ve bir çocuk gördüm.
Mateo?
Mateo!
Arkası dönüktü. Yüzünü görmedim ama o saç…
İçimde bir şey hissettim.
Yemin ederim,
kalbim durdu ama sadece bir iki saniye değil,
uzunca bir süre.
Oğlumdu o.
"Mateo!" diye bağırdım.
Kapıyı kırmak üzereydim.
Yemin ederim tekmeleyecektim.
Adını haykırdım ama cevap vermedi.
Aniden iki polis memuru geldi
ve beni sürükledi.
Hayır!
Açıklamaya çalıştım.
Polise anlatmaya çalıştım,
arkadaşlarıma
ve eşime de…
…ama kimse inanmadı.
Kimse bana inanmadı.
Ne? Ne oluyor lan?
Günaydın.
-Sen adam olmazsın. -Sorun bende değil Manuela, genlerimde.
Ailem zirveye çıktı. Ben ancak geriye gidebilirim.
Öyle mi?
Hadi canım.
Benim için de tam tersi.
Dibe vurdum.
Umarım iyi bir geleceğim olur.
Seninkinin aksine, belli ki.
Sarhoş muyum yoksa bir şey mi ima ediyorsun?
Sarhoşsun.
Manuela!
Saçın açıkken çok güzelsin.
Beni rahat bırak Iván. Ciddiyim!
Pardon, burayı boş sanıyordum.
-Havluları değiştiriyordum. -Merak etme, bir şey yok.
-İyi misin? -Evet.
Sarhoşun biri otobüste üstüme kustu.
-Zavallım. -Sonra da bayıldı.
Polis bile geldi.
-O yüzden geç kaldım. -Peki.
İyi misin?
-Miden mi bulandı? -Hayır.
Gel, otur.
Gel, şuraya otur.
Olay, mideni mi bulandırdı?
-Bilmem… -Hele şükür!
-Kayıt ofisi nasıldı? -Ne?
-Oraya gidecektin… -Evet!
-Harika. İş tamam. -Güzel.
Boş boş oturma. Ev kendi kendini çevirmiyor.
-Tamam. -Al Sara.
Bunları geri dönüşüme götür. Cam çöpüne at.
Peki Rosa.
Görüşürüz.
Alicia.
Tanrı aşkına! Ödümü kopardın Fernando.
Neredeydin?
Hiç… Biraz dışarı çıktım.
Ya sen?
Takip mi ediyordun?
-Arabaya bin. Seni eve bırakayım. -Hayır.
Üzgünüm ama binmem.
Alicia, yine mi bu mevzu?
Bunu tekrar yaşayamam.
Ya oğlumuz hâlâ hayattaysa? Fernando, lütfen…
Cesedini görmedik Fernando. Hiç görmedik.
Bir şans varsa denemeye devam etmeliyim.
Lütfen.
Üzgünüm.
Siktir!
Günaydın.
-Bundan sen mi sorumlusun? -Nesi var?
-Aileleri arıyoruz. -Ne için?
Çocukların öldüğünü bilmiyor musun?
-Öyle diyorlar. -Kes sesini!
Aileler hayatlarına devam etti.
Onlara son gereken, boş umut.
Tekrar söylemeyeceğim.
Aileleri rahat bırak, duydun mu?
-Duydun mu? -Açık ve net.
Adı neydi?
-Ne? -Oğlun. Adı neydi?
Yemin ederim seni öldüreceğim…
Eşimin ne yaşadığını bilmiyorsun.
Her şeyini kaybetti. Onu uyuşturdular ve bir daha aynı olmadı.
Şimdi daha sakin, o yüzden bana sataşma.
Belki de içine atıyor, ikisi aynı şey değil.
Çocuklardan biri bulundu.
Yaşıyor.
Emilia?
Oğlum öldü.
Duydun mu beni?
Bu işe devam edersen çürüyene dek içeride kalırsın.
Sen.
Yollarımız bu ara çok kesişti.
Dikkatli ol.
Ne oldu?
Oğlu…
…kayıp çocuklardan biri.
Siktir be!
Günaydın.
Merhaba.
Senin için gelmedim.
Tüh…
…yazık olmuş.
Her şey yolunda mı? Ailen nasıl?
Herkes iyi. Teşekkürler.
Buna sevindim.
Binbaşı, ne güzel sürpriz!
-Konuşabilir miyiz? -Elbette. Ofise geçelim.
-Sara. -Efendim?
Biraz kahve lütfen.
Tamam.
Bu sabah çok ciddi bir olay oldu.
Size şahsen haber vermek istedim.
-Teşekkürler. -Devam et.
Panik yaratmak istemiyoruz ve münferit olduğunu umuyoruz.
Sadede gel, Binbaşı.
Yarım saat önce Sektör 1'de bir noravirüs vakası doğrulandı.
İşçi servisinde bir adamda.
Ne olmuş?
Kusmaya başlayıp bayılmış. Orada ölmüş.
Test etmişler mi?
Evet. Şüphe yok.
Ve çok agresif bir tür…
Ne felaket!
Bariyerdeki sağlık kontrolünü nasıl aşmış?
-Sorumlusu kim? Kimin suçu? -Bakıyoruz.
Otobüsteki herkesi tecrit ettik,
iki kişi hariç: Bir adam ve muhtemelen bir kadın.
-Henüz eşleşen tarif yok. -Yani bizim sektörde
en az iki kişi enfekte mi olmuş?
Onları bulacağız, emin olun.
Bekle!
Bugün kaçta geldin?
Bu tarafa koşan iki kişiyi gördün mü?
Cevap ver Sara. Lütfen.
Tamam. Her gün gibi bugün de 07.30'da geldim.
-Kahvaltıdan önce. -Ya diğerleri?
Hugo da benimle geldi, Rosa ve Manuela da burada kalıyor.
-Yatılı hizmetçiler. -Evet.
Sağ ol Sara. Gidebilirsin.
Bir protokol belirlemeliyiz.
Manuela.
Efendim?
Otobüsteki adamda noravirüs varmış.
-Ne? -Binbaşı söyledi.
Olamaz.
Olamaz!
Sakin ol.
-Sana bir şey olmayacak. -Gözümün önünde öldü Sara.
Öldü!
Enfekte olsan her yerinde isilik olurdu.
Temizsin. İyisin.
Koluna bakayım.
O kadar çabuk bulaşmaz.
Üstüme kustu Sara.
-Hanımefendiye söylemeliyim. -Kimseye bir şey deme.
Duydun mu?
-Ya bulaştıysa? -Virüs sadece vücut sıvılarıyla yayılır.
Sakin ol.
Bakayım.
Bu çocuğu tanıyor musun? Yakından bak.
Onlardan birine benziyor.
Ama daha zayıftı.
Ve…
…saçı daha kısaydı.
Adı Mateo muydu?
Hayır… Pedro'ydu.
Çok benziyorlar.
Gözleri…
İkisinde de aynı ciddi bakış var.
Evet, ona benziyor.
Daha büyük hâli olabilir.
Ama adı Mateo değildi.
Adını değiştirebilirler, değil mi?
Ben bakarım.
-Emilia. -Evet?
Duydun mu?
Neyi?
Geçen gün evine gelenler.
-Evet. -Şu evli çift.
Ne olmuş onlara?
Öldürülmüşler.
Ne dedin Begoña?
Evet.
Dün onları sokakta ölü bulmuşlar.
Ne olmuş?
Ben de onu merak ediyorum Emilia. Ne oldu?
Evine nasıl insanlar geliyor?
Onlar, çok iyi insanlardı Begoña.
-Onların… -İyi insanların başı belaya girmez.
Bence daha iyi arkadaşlar bul
çünkü sürekli görmezden gelemem.
Álex.
Çıkıp bir telefon edeceğim. Hemen dönerim Marta.
Tamam Emilia. Sağ ol.
Bir daha bu evde kişisel görüşme yapma.
Nereye gidiyorsun?
-Göbek deliği! -Şebek deliği!
-O, değil!
Ne demek istiyorsun?
-Sakın beni düzeltme! -Sara?
-Ne oldu? -Lütfen Sara.
-Gelir misin? -Peki.
Hemen geliyorum. Şunu giy.
Merhaba Hugo.
Merhaba Sergio.
İşte böyle.
Çok sürmez, tamam mı?
Ne oldu?
Sergio'nun ailesi ölü bulunmuş.
-Ne? -Dün.
İnanamıyorum!
Zavallıcık.
Umarım gerçeği yakın zamanda öğrenmez.
Tesadüf değil Hugo.
-Biliyorum. -Kesin öldürüldüler.
Biliyorum.
-Hırkamı giyeyim mi? -Evet, giy.
İlikleyemiyorum.
Merak etme, yardım ederim.
Cenaze bu öğleden sonra.
Dedeyle konuşmak istiyorum.
-Ben de gelirim. -Hayır, sen kal.
Onunla kalman daha iyi.
Sence bizim yüzümüzden mi?
Oğullarını geri alamamaları için mi öldürüldüler sence?
Bilmiyorum.
-Dikkatli ol Hugo. -Tamam.
-Duydun mu? -Sara!
Geliyorum, hayatım.
Kendi başına yapmışsın!
Gel buraya.
Şampiyonsun sen! Çok iyi yaptın.
Bir kucak ver.
-Lütfen onu görelim. -Oturun.
-Yavaş. -İzin ver görelim.
Bir şey demeyiz. Onu altı yıl önce kaybettik.
Bize öldükleri söylendi.
…en iyi ihtimalle hapse girersin. Bana güvenmelisin.
Merak etmeyin. Bu daha başlangıç, tamam mı?
Annem nasıl biriydi?
Bana güvenmelisin.
Hugo.
Bana güvenmelisin.
Hugo!
Evet, pardon.
Birkaç şey alınacak. Mutfağa gel, sana liste vereyim.
Üzgünüm, bugün çalışamam. İzin alıyorum.
İzin mi alıyorsun?
Bakan'a söyle tatil günlerinden düşsün.
Aslında düşündüm de tatil günün yok.
Elinde olan, uğruna ölünecek bir iş.
Ya istifa ya intihar et ama izin yapamazsın.
-Mutfağa gel. -Ciddiyim Rosa.
Hemen gidiyorum.
İstediğini yap. Ben annen değilim!
Beyefendi.
Sizinle konuşmalıyım.
Yalnız.
Bıktım onlardan. Artık dayanamıyorum.
Kahve ister misin?
Ne istediğim belli.
Sakın ha!
Ne zaman olmuş?
-Dün. -Nerede?
Sokakta, efendim.
Onları eve götürmüştüm.
Yol boyu konuştuk. Gayet mutlulardı.
Nihayet oğullarına sarılmıştılar.
Tutuklanan var mı?
Hayır, efendim.
Tabii ki yok.
Öğleden sonra izin istiyorum.
Cenazeleri var. Orada olmalıyım.
Evet, elbette. Nasıl istersen.
Sağ olun.
Hugo!
Ben de geliyorum.
Bilemedim, efendim. Sektör 2'de belediye mezarlığı…
Geliyorum, dedim.
Arabayı hazırla. Beni bekle.
Üzgünüm, gitmeliyim.
Nereye?
Nereye gidiyorsun?
Sabahki olay için gerekli sağlık ve güvenlik kararlarını verin.
Sorun olursa arayın.
Sağ ol, Binbaşı. Beni haberdar et.
Çok garip davranıyor. Artık aklındakileri anlatmıyor.
Benden kaçıyor.
Değişti.
Artık beni eskisi gibi sevmiyor sanki.
-Sen onu seviyor musun? -Hayır. Evet. Bilmiyorum…
Öyle bir geçmişimiz var ki…
Gerçi son dönemde aramızı açan şeyler de çok.
Sana anlatmama gerek yok.
Ne yeri ne zamanı. Üzgünüm, sadece…
-…biraz bunaldım. -Olsun.
Bariyerde yeni kontroller istiyorum.
Doku örneği de lazım. Ceset elinde mi?
Adamlarım aldı.
Beni ofise bırakır mısın?
-Arabada konuşalım. -Alma.
-Senden bir ricam var. -Ne?
Evden çıkma.
Acil işleri telefonla hallet.
Bir günlüğüne…
Enfekte olanları bulana dek.
Bana öyle bakma.
Seni önemsiyorum. Elimde değil.
Alma, beni dinler misin?
Beni önemsemeni sevdim. Ne kadar hoşuma gitti bilemezsin.
Güvenliğiniz için
Sektör 1'e girişte sıranızı bekleyin.
İstendiğinde evraklarınızı gösterin.
Bekle.
Sakin ol. Bizi Emilia gönderdi.
Öğleden sonra herkesi aynı yerde görmek istiyor.
Çok teşekkürler.
Yaptığınız şey çok önemli.
-Çok sağ olun. -Biri yapmalıydı.
İkiniz de çok hoşsunuz.
-Çok tatlı bir çiftsiniz. -Biliyorum!
Teşekkürler.
Hoşça kalın.
Gidelim mi?
Gidelim.
VATANDAŞLARIN SAĞLIK VE GÜVENLİĞİ ÖNCELİĞİMİZDİR
ONLARI TANIYOR MUSUNUZ?
ilk geldiğimde Madrid'den nefret ettim.
Verdiğim en kötü karar gibi geldi.
Asturias'a dönmek istedim.
-Artık istemiyor musun? -Hayır. İyi ki gelmişim.
Neden?
Çünkü…
Önemli bir iş yapmıyor muyuz?
Güvenliğiniz için evraklarınız ve geçiş izniniz
güvenlik güçleri sorduğunda hazır bulunsun.
Ne yapıyorsun?
Kıpırdama.
Yaşayanların dünyasına döndüm.
Konuşasım yok, tamam mı?
Kızma Manuela.
Kızmadım. Çalışıyorum.
Bak, kızdın işte.
Arkadaşımın doğum günü vardı.
-Gitmese miydim? -Iván.
İstediğini yapacak kadar büyüdün artık.
Kıskandın.
Hadi Manuela.
Bir dahakine birlikte gideriz. Ne dersin?
Bak…
Nesi var onun?
Sadece çalışmaya geldim, kimseye karışmam.
Iván.
-Onu rahat bırak artık. -Sadece sorununu bilmek istiyorum.
Çok korkuyor.
Neden?
O, hamile Iván.
Ne?
Bana söylemedi.
Ama benim yaşımda sadece bakarak da anlarsın.
Ne bekliyordun?
Artık çocuk değilsin. Hayat bir oyun değildir.
Sürekli her şeyden kaçamazsın.
Beni kandıramazsın.
Küçüklüğünü bilirim.
-Üzgünüm. -Sorun değil.
Futbolu seviyorsun demek.
Senin yaşında sınıfın en iyisiydim.
Gerçekten mi?
O zaman şut çekmeyi öğretirsin.
Şut, çalım, gol atma…
Ne dersin?
İmdat!
Yardım edin!
Luis! Alma!
Yardım etmelisiniz!
-Ne istiyorsun? -İzin ver girelim.
-Geri çekil. -Alma, lütfen bizi içeri al.
-Ne oldu Isabel? -Peşimizdeler.
Bahçıvanımız otobüsteydi. Hepimizi götürmek istiyorlar.
Uzak durun, enfekte olabilirler!
Sakin ol Isabel. Sadece güvenlik protokolü.
Birkaç gün gözlemde kalacaksınız. Her şeyi denetleyeceğim.
-Sakin ol. -Laura!
Sergio, hayır!
Yaklaşma Sergio! Hasta olabilirler! Gel.
-Alma! -Gel Sergio.
Alma, sen de annesin. En azından kızımı sakla.
Lütfen, yalvarırım. Biz arkadaşız.
Yapamam Isabel, biliyorsun.
-Alma, lütfen. -Laura gelsin istiyorum.
Durun! Polis!
Gidelim.
-Kıpırdama! -Dur!
-Hadi. -Kıpırdama!
-Iván, biz de gidelim. -Dur!
-Konuşmalıyız. -Hadi.
Dur! Minibüse bin!
-Eller arkaya. -Lütfen.
-Lütfen bir şey yapmayın. -Gidelim.
-Canımızı yakmayın! -Bin!
-Gidelim! -Nereye gidiyoruz?
Bin, gidiyoruz.
Manuela!
Manuela, dur!
Nereye gidiyorlar?
-Ne yapıyorlar? -Sakin ol lütfen.
-Sakin olmalısın. -Beni rahat bırak Sara!
Çekil!
Manuela, kapıyı aç.
-Bizi duyacaklar. Lütfen aç. -Git buradan!
Binbaşı.
Ne oldu?
Duydunuz mu bilmem ama dün öğleden sonra
bir karı koca sokakta vuruldu.
Evet, duydum.
Soruşturalım mı?
Navarro, ülkenin Sektör 2'de sıradan bir soygundan
daha büyük dertleri var.
-Sence? -Ya soygun değilse?
Pardon?
Onları araştırdım. Aile bilgileri gizli.
Tuhaf, değil mi?
Kusura bakmayın, Binbaşı,
bence katil, soygun süsü vermiş.
Hiçbir şeyleri yokmuş.
Kim ne çalacak?
Profesyonelliğine çok değer veririm, biliyorsun, değil mi?
Evet.
Senin işin kendi başına soruşturmak değil.
Kendi başına düşünmek de değil.
Sadece sana söylediğimi yap.
Kafan karışmasın.
Karışmaz.
-Beni rahat bırak Sara. -Olmaz.
Lütfen kapıyı aç. Bütün gün içeride kalamazsın.
Manuela orada mı?
Manuela, kapıyı aç. Aç hadi!
-Lütfen, duyacaklar. -Duysunlar!
Manuela, lütfen aç.
Hamilesin, biliyorum.
Seninle konuşmalıyım.
-Yaklaşma. -Sakin ol.
Orada dur.
Bir adım daha atma. Ne istiyorsan söyle.
Tamam, atmıyorum ama sana bir şey söyleyeceğim.
Karar senin, biliyorum.
Ne istediğini sadece sen bilirsin.
Uzak durmak istemeni anlıyorum.
Ben de bazen kendimden kaçmak isterim.
Ama karar vermeden önce…
…bir şey söyleyeceğim, daha önce söyleyemedim…
…çünkü hep ya uykulu ya da sarhoştum.
Ya da korkup kendimi rezil ediyordum.
Söyleyeceğim şu…
Bu evdeki tek önemli şey sensin.
Çok gezip görmedim ama sanıyorum…
…hayattaki en önemi şeylerdensin.
Ve tanıştığımız için çok şanslıyız.
Şanslı olan benim gerçi çünkü sana boktan bir el geldi.
-Hayır, Iván… -Evet, boktan.
Ama istersen…
Yani bebeği doğurmak istersen…
…bil ki ben de isterim.
İyi olmamız için elimden geleni yaparım.
Nasıl bilmiyorum ama bir şekilde çözerim.
Bana biraz olsun güveniyorsan…
…bir adım atalım…
Ne olursa olsun.
Nereye gideceğiz?
Ben de otobüsteydim Iván.
Ölü adamın yanında.
Bendim.
Benim peşimdeler.
Hayır…
Sakin ol. Her şey yoluna girecek.
Ben yanında olacağım.
Iván.
Burada bekle. Bu işi çözeceğim.
Vaktimiz kalmadı Alejo.
İşler kötüye gidiyor. Virüs, bariyeri geçti.
Ne yapalım?
Çocukları ayırıp hangi ailelere verileceklerini seç.
Bahsettiğimiz kızın adı Marta'ydı, değil mi?
Sonra konuşuruz.
Gel, canım.
Ne oldu?
Yardımın lazım.
Gel annene.
Bana her şeyi anlatabilirsin.
Söyle.
Manuela, anne.
O, hamile.
Ve hasta.
Otobüsteymiş.
Ona yardım etmelisin.
İşe yaramasa bile aşıyı kullan. Ona yardım etmezsek ölürüm!
Biliyorum, istediğin bu değildi ve her şeyi mahvediyorum.
Ama onu seviyorum. Gerçekten.
Bence onunla olmak hayatımda doğru yapabileceğim ilk şey.
Sara!
Anne, kızdın mı?
Sana mı?
Sana asla kızamam, hayatım.
Nerede o?
Alt kattaki banyoda.
Burada kal.
Ben gelene dek bekle, tamam mı?
-Yardım eder misin? -Onun için en iyisini yaparım.
Senin için de.
Hayır, anne.
Anne, bekle!
Lütfen bekle!
Anne. Lütfen arama. Öldürülecek.
Yeter!
Anne!
Anne, lütfen!
Rai.
Hanımefendi?
Kapıyı aç.
Nerede o?
Nereye gitti?
Bulun onu!
Hemen Manuela'yı bulun!
Arabanın anahtarı nerede?
Rosa, neredesin?
Onu buldun mu?
Hayır, efendim.
Burada kimse yok.
Ama yukarıda bir şey duydum, bakayım.
Gel. Çabuk.
Çabuk.
-Ona iyi bak. Bol şans. -Sara…
-Önemli değil. Hadi! -Sağ ol.
İyi şanslar!
Başınız sağ olsun.
Bir ihtiyacınız olursa buradayız.
Oğluma da eşine de söyledim.
Sizinle konuşmamalıydılar.
Sizin gibileri asla doğru olanı yapmaz.
Beni dinlemediler.
Size güvendiler.
Bakın işte.
Sonları burası oldu.
Böyle bitmemesi için elimden geleni yapacağım,
söz veriyorum.
Çok geç.
Sizi bir yere bırakalım mı?
Hayır. Gerek yok.
Israr ediyorum.
Lütfen.
O arabaya asla binmem.
Ayrıca onlar, bu ülkenin bayrakları değil.
Hiçbir şeyleri yoktu.
Artık kimsesi de yok.
Hayır, doğru değil.
Torunu var.
Benimle gel Luis.
Gel.
Bu, torunum Marta ve on yaşında.
Size bir şey söylemeye geldi.
Gelmene sevindim Alicia.
Buraya gelmek kolay değil.
Evet.
Hepiniz çok cesursunuz.
Buradaki herkes gibi Alicia'ya da çocuğunun öldüğü söylendi.
Oğlu Mateo'nun fotoğrafını istedim.
Ve Marta'ya gösterdim.
O resimdekine çok benzeyen bir çocuk tanıyorum.
Yüzünde aynı ciddi ifade var.
O yerde…
…hepimiz biraz korkuyorduk.
…bizi karşılayacak
Artık daha adil…
Çünkü yalnızdık.
Ve orası çok büyük bir yerdi.
Bir sürü gardiyan vardı.
Hepsi silahlıydı.
Ama orada iyi şeyler de oldu.
Bize yoğurt yedirdiler.
Ve arkadaşlar edindik.
En iyi arkadaşım Felipe'ydi.
Çok komikti ve kulakları biraz kepçeydi.
Felipe…
Ama…
…Felipe iyi olmayabilir.
Bazen yaptıkları iğneler bizi çok hasta ediyordu.
Ne iğnesi?
-Ne yaptılar size? -Çocukların durumunu nasıl öğreneceğiz?
Henüz bilmiyoruz ama izin verin hikâyesini bitirsin.
Babam beni buldu.
Baba… Daha önce söylemediğim için üzgünüm.
Benim için döneceğine söz verdi.
Ama…
…bizi o gece götürdüler.
Hepimizi değil, sadece birkaç kişiyi.
Otobüse bindik.
Mateo'ya benzeyen çocuk da oradaydı.
Arkadaşım Ana da.
Çok uzun boylu ve babası ona "kurbağacık" dermiş.
Ana bu!
Ama şu an neredeler bilmiyorum.
Onları aramalıyız. Oğlumuzu bulmalıyız.
-Dinle, canım, acaba… -Kızımızı gördün mü?
Onları bulacağız.
Organize olup onları bulacağız. Bize güvenin.
Bekleyin.
Konuşmak isteyen biri daha var ve eminim bize yardım edebilir.
Niye geldi? Beni öldürecek.
Sakin ol, seni zorla getirdiğimi söylerim.
Ciddiyim. Harika bir avukatsın ve bize yardım ediyorsun.
Ben…
Ben sağlık bakanıyım.
Benim için çok önemli bir konu çünkü evimde…
…bu çocuklardan biri var.
Yakın zamana dek…
…bir yetim olduğuna emindim.
Çok üzgünüm.
Kızım Daniela da burada.
Selam, tatlım.
Eminim o da benim kadar korkuyor.
Sana teşekkür ediyorum.
Her zaman doğru yerdesin.
Söz veriyorum, yanınızdayım.
Bana güvenebilirsiniz. Nasıl olacak bilmiyorum.
Böyle bir zulmün tekrarını engellemeye,
çocuklarınızı bulmaya…
…ve adaleti aramaya nereden başlayacağımı bilmem.
Ama yemin ederim bulacağım.
Biliyorum…
Bir çocuğu kaybetmek kadar kötüsü yoktur.
-Oğlun nerede? -Iván, bu, hepimiz için
çok tehlikeli.
Sergio'yu test ettireceğim. Bu işi çözeceğim.
İstediğini yap!
-Oğlumun hastanede öldüğünü gördüm. -Bu, oğlun olamaz mı yani?
Hastayım.
Sana bulaşabilir.
Biz hasta olmayız.
-Anlatmayacak mısın? -Hiçbir şey olmadı.
Bir gün yine âşık olursun.
Bu binadaki en etkin ve en sadık 20 adamı istiyorum.
Hemen. Anlaşıldı mı?
Anlaşıldı, efendim.
Bir gün beraber sarhoş olup ne olacağını görmeye ne dersin?
Oğlunu bulacağız.
Söz veriyorum.
-Ne oldu? -Virüs bulaşmış.
Buraya gel.
Oğlum ölürse intihar ederim!
Nerede lan o?
Onları bulmama yardım edebilecek tek ebeveyn sensin.
Alt yazı çevirmeni: Can Rendeci