NETFLIX SUNAR
Niye hiçbir şey yok?
Marta, bir dünya savaşı oldu.
Birçok hastalık çıktı ve hâlâ tedavi bulamadık.
Gezegen de hastalandı. İnsanlar korkuyordu ve güvenliklerini sağlayacak
güçlü hükümetler talep etti ama hükümet özgürlüğümüzü aldı.
Ama geri alacağız.
Vay be! Aynı anneme benziyorsun.
-Şuna bak, aynısı. -Bunu yaptığında
annem verdi.
-Nasıl görünüyor? -Gayet iyi.
-Annesi hayatını kurtarmış. -Kendini feda etti.
Marta Mújica, on yaşında.
-Amca! -Nereye gidiyorsun?
-Onu götürüyorlar. -Baba!
Marta!
-Bizi öldürecekler! -Sen ve eşin iş bulana dek
kolonide kalacak.
-Bir iyilik isteyeceğim. -Eşime iyi arkadaş olduğumuzu söyledim.
Öyleydik. Artık değiliz.
Saat yedide gelsin. İzni bariyerde olacak.
Bir adam öldürdüm. Bir subay.
Bırak onu!
-Adın ne? -Sol.
Sol, hadi gidelim!
Hugo Mújica. Bilmiyor muydun? Bize çift lazım.
Eşim planlarını değiştirebilir.
Gitmelisin Julia. Ben de geleceğim.
Niye sonuç almıyoruz?
Çünkü korkaksın ve dozu artırmadın.
Bu özel çocuklar tek umudumuz.
-Bu tarafa! -Koşun!
Dur! Yere yat!
Büyükanne!
-Dur! -Beni buldular.
Çık dışarı!
Hadi! Kıpırdama!
Ufaklığı saklayalım.
Temiz!
Ufaklık.
Ne oldu?
Eller yukarı.
Lütfen beni dinleyin.
-Saklanalım. Çabuk. -Fakiriz ama iyi insanlarız.
-Onlara ben bakıyorum. -Orospu burada mı?
Orospu değil o.
Terzi olmaya çalışan bir çocuk.
Hiç paramız yok.
Ayrıca o asker…
Tanıyor musun?
Elbette.
Küçük kızları almaya gelip…
…dostça davranmaya çalışıyor.
Ama merak etmeyin.
Emin olun bir şey söylemeyiz.
Yeter.
Büyükanne!
KIZ KARDEŞİM SARA
KORKU YOK
GELECEĞİNİ İNŞA ET
YAĞMURU UNUTMA
ONLARA GÜL
DUVARA KARŞI HATIRALAR
HAKLAR GERİ ALINMALI
Benzin mi buldun?
-Motorla gideceğiz. -Motosikletle mi?
Güneyde kontrol noktası daha az. Öğleden sonra Cádiz'e varırız.
-Neden Cádiz? -Oradan da Boğaz'ı geçeriz.
Carlos, gece gitsek daha güvenli olmaz mı?
Bağlantım hava kararmadan geçmek istiyor.
Kim o?
Eyvah, Hugo.
-Hugo, ne… -Julia.
Sara'nın eşi.
-Her şey yolunda mı? -Evet.
Carlos, sevgilim.
Memnun oldum.
-Neden geldin? -Bir sorunum var.
Dün Marta'yı götürdüler.
-Nasıl yani? -Evet, kayıt ofisinde.
Çocukları işsiz ailelerden ayırıyorlar.
Bilmiyorum, yeni bir kanun.
Bakalım…
-Sen iyi misin? -Evet.
-Bir şeye ihtiyacın var mı? -Merak etme.
Annen bana iş buldu.
-Güzel. -Evet. Sektör 1'de.
-Bu gece başlıyorum. -Harika.
Sorun şu ki…
Bir sıkıntı var.
Evli çift arıyorlar.
-Evli çift mi? -Evet.
Kontrol noktası için izin verdiler.
Yalnız gidemem.
Hugo ve Sara mı?
Evet.
Sara mı olacağım yani?
Bir iki günlüğüne. Sözleşme yapınca Marta'yı alırız.
-Sonra bir çare bulurum. -Olmaz.
Üzgünüm, sana sormadım.
-Dinle… -Ne oldu?
Bugün yola çıkacağız.
Başımız büyük belada…
…ve kaçmamız lazım.
Yeğeninden önemli mi?
-Siktir Hugo. -Buraya gel.
Julia.
-Dinle Carlos. -Vakit yok.
Bu işi zor ayarladık.
İnsanlar bizim için riske giriyor.
Planımızdan vazgeçemeyiz.
Onu istiyorlarsa eşi olmadan da alırlar.
Haklısın.
Ona ben söylerim. Sakin ol.
-Bana anlatmadığın bir şey mi var? -Al.
Üzgünüm, yapamam.
Julia.
Üzgünüm.
İyi şanslar.
Carlos…
-Ona söylesek… -Başı belaya girer.
Ailesinin de.
Gidelim lütfen.
Günaydın!
Günaydın! Uyanın bakalım!
Üniformanızı giyin.
Geç kalanlara kahvaltı yok. Hadi.
Nasıl gidiyor? Harika.
Çok iyi. Burası da oluyor…
Hazır olunca sıraya girin. Kafeteryaya gitmeden önce
banyoya uğrayacağız. Hadi.
Bu sabah çok yavaşsın. Önce elini yüzünü yıka.
Marta!
Bak şu işe.
Senin gibi zeki bir kızdan beklemezdim.
Başörtünü takamadın mı? Ne kadar da kolay!
Çok kolay. Şunu tak.
Saçını çek ve yukarı kaldır.
Çok iyi! Gördün mü?
Hadi, sıraya girin.
Sağ ol. Annemindi.
Madrid'e gelmeyelim demiştim. Tam bir cehennem!
-Álex, vurup durma lütfen. -Senin suçun yok, tamam mı?
Lanet hükümetin suçu.
Bu…
Bu, benden istediği tek şeydi.
Ne?
Sara.
Tek istediği, Marta'ya bakmamdı.
Onu korumak için hayatımı feda edecektim.
Ve onu kaybettim.
Marta'yı bulacağız.
-Söz veriyorum. -Öyle mi? Nasıl?
Ne yapacağım?
Ne yapacağımı bilmiyorum.
Babamın ölümünü hatırlıyor musun?
Elbette.
Yatakta yatıyorduk.
Uyuyor gibi yaptım ama korkmuştum.
Ve sen anladın.
Dedin ki "Uyu hadi. Daha iyi olursun.
Bir planım var."
Karşılık vermedim.
Planını bilmiyordum ama sana inandım.
O gece kütük gibi uyudum.
Çünkü her zaman bir planın olur.
Şimdi bu işi nasıl düzelteceğimizi söyle.
Çünkü biliyorsun.
Kalbinde biliyorsun.
Lanet bariyeri geçip o işi alacağım.
Aileyi beni yalnız tutmaya ikna edeceğim.
Sen de kayıt ofisine gidip Marta'nın yerini öğren.
Öğrenince onu almaya gideriz.
Sonra üçümüz Asturias'a döneceğiz.
Planımız bu.
-Acıktım. -Birazdan kahvaltı ederiz.
Niye birazdan?
Orada iğne yapıyorlar.
Hadi başlayalım. Gel Héctor.
Bazen kusup yorgun düşüyorsun
ama sana yoğurt veriyorlar.
Söyle.
Binbaşı Mérida'yı bıçakladın mı?
-Hatırlamıyorum. -Hatırlamıyor musun?
Sol.
Sence kardeşin tek başına ne kadar dayanabilir?
Onu da bilmiyorsun.
Dinle…
Senden başka kimsesi yok.
Ve sen buradasın.
O gece yanında kim vardı?
Ne yaptılar sana?
Yürüyebilir misin?
Seni çıkaracağım.
Evet.
-Evet mi? -Söyleyeceğim.
Pekâlâ.
Çok iyi.
Dur.
-Ne? -Dur Carlos.
-Ne oldu? -Motoru durdur.
-Anne? -Efendim?
-Geldin demek. -Evet.
Yardımın lazım, anne.
İç.
Navarro.
Onu salmak için hazırlık yap…
Yarım saat iyi mi?
-Yarım saat sonra. -Peki.
Hoşuna gitti mi?
Şimdi son bir kez daha denemelisin.
Sana yardım eden kız. Saçları nasıldı?
Senin gibi uzun mu?
-Evet. -Öyle mi?
-Evet. -Çok iyi.
Bir sürü örgüsü vardı.
Ne giyiyormuş?
Yeşil etek sanırım.
Benim verdiğim.
-Öyle mi? -Evet.
Dolapta. Son gelişinde burada bırakmıştı.
Burada mı?
Elbette. Göstereyim.
Üzgünüm. Affedersiniz. Sadece bir dakika.
-Sıra var. -İşim kısa.
-Evet ama… -Üzgünüm.
-Herkes gibi sıranı bekle. -Beni hatırladın mı?
-Dün buradaydın, değil mi? -Evet.
Konuşabilir miyiz?
Pardon.
Beş dakika yerime bakar mısın? Sağ ol.
Hemen dönecek. Üzgünüm.
Yanımdaki kızı hatırlıyor musun?
Küçük, sarışın gibi, bere takan.
Ondan kan aldınız.
Adı Marta Mújica.
-Bir ton insan geliyor. -Onu koloniye götürdüler.
O zaman şanslı. Siz iş bulana dek orada bakılır.
Yerini bilmeliyim.
Köyümüze döneceğiz. Onu alınca gideceğiz.
-Bilmiyorum ve çok işim var. -Sadece bir adres.
-Sana söylerler. -Pes etmeyeceğim.
Asla vazgeçmem, tamam mı?
Her gün buraya gelirim, durmadan hem de.
Bu lanet şehirde yapacak başka işim yok.
-Bağırma. -Lütfen yerini söyle.
Hangi koloniye gittiğini öğrenmek için elimden geleni yaparım.
Ama söz veremem.
O, bizim hayatımız.
Anladın mı?
Yarın gel.
Teşekkürler.
-Pardon, adın neydi? -Álex. Şey, Alejandro Mújica.
Mújica…
Evet, çocuklardan birinin bir yakını
çok soru soruyor.
-Begoña, nasılsın? -Selam Emilia.
Pardon, rahatsız etmek istemedim.
Asla etmiyorsun.
Seninle konuşmak istedim.
-Ama merak etme. -Söylesene. Geriliyorum.
Kızın Julia burada mı?
-Julia mı? Hayır. Neden? -Kimmiş, anne?
Begoña.
Selam Begoña.
Sara?
-Nasılsın, güzelim? -İyiyim.
-Uzun zaman oldu. -Evet.
Kızına olanı duydum. Merak etme.
-Eğleniyor olmalı. -Ona baktıklarından eminim.
Dinle, kız kardeşini arıyordum.
Julia birkaç günlüğüne şehir dışında.
-Daha demin gördüm. -Veda etmeye geldi Begoña.
O zaman başka bir gün gelirim.
Elbette. Onu aradığını iletirim.
Her şey yolunda mı?
Bir şey yok.
-Seni gördüğüme sevindim. -Ben de.
-Hoşça kal. -Güle güle Begoña.
ARANIYOR
Lastik!
-Hadi. -Yeni gibi lastikler!
Ucuz lastikler!
Lastik!
Ne yapıyorsun Carlos?
Ne oldu?
-Onu tutukladılar. -Ne?
-Kimi? -Yardım ettiğin kızı.
-Siktir! -Sorgulanıyor.
Lanet olsun be!
-İnanamıyorum. -Sıra sende.
Bugün kalkan bir araç var. Yalnız seyahat etmekten daha güvenli.
Ya bu gece ya hiç.
Tek şansımız bu.
Peki.
İşten ayrılıp bariyeri geçince burada buluşalım.
-Eski M-40 tünellerinde. Burada. -Bakayım.
23.00'te.
Anlaştık mı?
Anlaştık.
Git ve kızını kurtarmasına yardım et.
Ama bu gece gidiyoruz.
-Yakışmış. -Yapma.
Rahibe gibisin.
Kapa çeneni.
-Sağ ol. -23.00'te.
Sıradaki. Çabuk!
Sağlığınız ve güvenliğiniz için hasta olanlara, evrakı olmayanlara
veya uygunsuz giyinenlere giriş kesinlikle yasaklanmıştır.
Hadi!
Acele edin!
-Üzerinde metal var mı? -Hayır.
-Organik ya da kayıtlı olmayan bir şey? -Yok.
Bu izin evli bir çift için.
Evet, eşimin işi çıktı. Sonra gelecek.
-O zaman giremezsin. Kenara geç. -Dinleyin, beni bekliyorlar.
-Bakan'ın evinde ilk günüm. -Kenara geç dedim!
Lütfen, siz de babasınızdır. Beni dinleyin!
Çekil lan!
Hugo!
Hugo! Affedersiniz!
Pardon, izin verin.
Üzgünüm. Hugo!
Üzgünüm, tatlım. Geciktiğimi biliyorum.
Pardon.
Buyurun.
Vatandaşlar artık daha güvende hissediyor…
ARANIYOR
Başkentteki suç oranı düşüş eğilimini sürdürüyor
ve son on yılın en düşük seviyesinde.
Sektör 2'deki bazı yerlerde
hâlâ suç ve şiddet eylemleri yaşansa da
yakında bitme noktasına gelecek…
-Bir daha olmasın. -Teşekkürler.
Evet, sağ olun.
Güvenliğiniz için
kimliğiniz güvenlik güçleri sorduğunda hazır bulunsun.
Alanı boşaltın!
Yürüyün! Hadi!
Nasıl görünüyor Hugo?
-Elleyebilir miyim? -Olur.
Böyle daha iyi.
-Saçını açık severdi. -Gidelim!
-23.00'e kadar vaktim var. -Tamam.
-Bu kadar su nereden geliyor? -Denizden.
Tuzu arıtıyorlar.
Bu orospu çocuklarında bizim dertlerden yok.
Değil mi?
Gelecek durak: C-2 Bölgesi.
-Buyurun. -Teşekkürler.
Enginarların sadece kalbini sunun lütfen.
-Sadece kalbi. -Peki, efendim.
Carlos, çiçekler mükemmel olmalı.
Biraz güvey otuyla derinlik kat.
-Bakmayı unutma. -Tamam.
-Lütfen kereviz… -Rosa.
Bir dakika. Kereviz yapraklarını çorba için garnitür olarak kullan.
Peki.
Tünaydın.
Dün gelmiştim, hatırladınız mı?
Evet, torpilli çift.
Genelde işe alımı ben yaparım.
Hanımefendi çok katıdır ve iş bulmak çok zor.
O yüzden umarım sizi kovmam gerekmez.
İyi olacağımızdan emin olun.
Bu iş bizim için önemli.
Güzel. Duş alıp üniformanızı giyin.
-Beş dakikanız var. -Bizi yıkadılar.
Bariyerdeki yıkama kıyafetler için.
Sektör 2'nin pisliğinden arınıp üniforma giyeceksiniz.
Gelip kontrol edeceğim.
-Manuela, onları banyoya götür. -Peki.
-Sallanmayın! -Benimle gelin.
Sabun ve havlu var. Bunlar da üniformalar.
Rosa iyi biridir.
-Havlar ama ısırmaz. -Manuela!
Geliyorum!
Acele edin.
-Çok zarif görüneceksin. -Sen de.
-Vay arkadaş. -Hadi bakalım.
Sırtındaki ne?
Ne oldu sana?
Düştüm.
Kötü bir düşüş gibi.
-Ciddi değil. -Peki.
Hadi.
Tanrı'm!
Duşun ne harika olduğunu unutmuşum.
İnanamıyorum.
İçkiler buraya gelecek.
Önce bardaklar, sonra şişeler. Asla birlikte gelmeyecekler.
Pekâlâ.
Manuela!
Buyurun.
Yaklaşın lütfen.
-Hugo Mújica mıydı? -Evet, efendim.
-Bu da… -Sara.
-Eşiyim. -Evet.
Üniforma yakışmış.
-Anne. -Kızım, sana bir bakayım.
Güzel olmuşsun. Bakalım.
Topuklu da giy. Acıtmaz, tatlım.
Topallıyor gibi oluyorum.
Sen bakan kızısın. Konuklarımız var.
-Tartışma. Kural böyle. -Sadece kadınlar için bir kural.
Erkeklerin giymesi gerekse kural hemen kalkardı.
Hadi, giy onları.
Başka bir şey var mı?
Konuklar için her şey hazır mı?
-Evet. -Harika.
Affedersiniz.
Sözleşmeyi ne zaman yapacağımızı bilmek istiyorum.
Pardon?
Dün sabah giriş yaparken
kızımızı elimizden aldılar.
Evraklar olmadan onu geri alamayız.
Ve şimdiden teşekkür ederim.
Pekâlâ.
Yemek odasına geçelim mi?
Tamam.
Delirdin mi?
Ona hitap etme.
Vay anasını. Fazla dayanmazsın.
Genelev değildi, baba.
İnsanların eğlenmeye gittiği bir kulüptü.
Orospularla.
-Başka türlü eğlenemez misin? -Fazla seçenek yok.
Anlamıyorsun ama oradaydım
çünkü bazı insanlarla kaynaşmak önemlidir.
Evet, elbette.
Ama PR numaranın sonunda bir adam, uygunsuz bir hâlde öldü.
Üzgünüm. Seni öyle bir olaya bulaştırmak istemedim.
Bulaştırdın ama.
Burada mıydınız? Sizi arıyordum.
-Tartışıyor musunuz? -Hayır, tatlım. Her şey yolunda.
Anne, harika görünüyorsun.
Sen de öyle.
Ne uzun!
Bölüyor muyum?
Asla Álvaro! Sen ailedensin.
Kontrol noktasına takılmayalım diye erken çıktık.
-Selam. -Nasılsın?
İyi.
Binbaşı Mérida'ya inanabiliyor musun?
Zavallı adam.
-Sen nasılsın? -Çok iyiyim.
-İçki? -Olur.
Vaftiz babana içki getir.
-Dış işlerimiz ne durumda? -Her zamanki gibi sağlıktan kötü.
Hükümetin yıldızı senin eşin.
Ben sadece uyduyum.
-Saçmalama. -Alma!
-Laura, nasılsın? -Sağ ol.
-Senin kadar güzel değilim. -Bakayım.
-Harikasın! -Sen de öyle!
-Buyurun! -Ceketi sen mi seçtin?
-Nasıl? -Müthiş.
GÜVENLİK TEŞKİLATI
Günaydın.
-Nasıl yardımcı olabilirim? -Begoña Sánchez,
-devlet asistanıyım. -Birinci ofis.
Efendim?
Muhbirler birinci ofise gider.
Merhaba. Girebilir miyim?
Buyurun.
Günaydın.
Sanırım size yardımım dokunabilir.
Devam edin.
Kimi aradığınızı biliyorum.
Sanırım komşumun kızı.
Adresi verebilirim.
Álvaro, kanepeler ve ayakkabı boyası için
bütçe istiyorsun, değil mi?
Hanımefendiye göster.
Başlama şimdi çünkü ciddiyim.
Bunu da senin söylüyor olman… Niyetin gayet açık.
Çok açık, bir kere daha büyüme uğruna yatırımlarımızı feda edeceğiz.
Sonra ne yapacağız?
Ne olacak? Anlat hadi.
-Büyük guru sensin. -Kemer sıkma.
Ahlaki açıdan yapacak tek şey,
her vatandaşın en azından yaşaması için yeterli şeyleri
-sağlamaya çalışmak. -Peki.
Neyin yeteceğini nasıl bileceğiz? Hiçbir şeyi olmayanlar
-zaten sınırda yaşıyor. -Alışkın onlar.
İnsan hiç sahip olmadığını özlemez.
-Lütfen dinle… -Haklıyım. Sinirlenme bana.
Bir dakika!
-Bir dakika. -Lütfen…
Bence ahlaki açıdan yapacak tek şey…
…onlara sormak.
Mesela sen.
Seni ne mutlu eder?
-Cevap vermen gerekmiyor. -Evet ama bilmemiz gerek.
Mutlu olman için ne lazım?
-Sizinkiyle aynı sanırım. -Sanmıyorum, güzelim.
-Güzel bir cevaptı. -Affedersiniz.
Sizi görmek isteyen bir polis var.
Peki.
Onu bekliyordum. Enrique!
Gel lütfen.
Nasılsın? Hoş geldin. Güvenlik Teşkilatının yeni müdürü
Enrique Jiménez'le tanıştınız mı bilmem.
-İyi akşamlar. -İyi akşamlar.
Dostumuz Mérida'nın ölümünü Binbaşı araştırıyor.
-Böldüğüm için üzgünüm. -Hiç bile. Seni görmek güzel.
-Bize katılır mısın? -Görevdeyim.
-Belki başka zaman. -İyi haber var mı?
Öyle sanıyorum.
-Bakanla konuşmam lazım. -Müsaadenizle.
-Peki. -Çalışma odama geçelim.
Sen. Onlarla birlikte gidip yemek ve içki servisi yap.
Duydun mu?
Evet, özür dilerim, efendim.
Ön rapor.
Hepsi orada.
İçeri gel.
Binbaşı Mérida, Başkan'a yakındı.
Siyasi bir suç mu yoksa kişisel sebeplerle mi öldürülmüş?
Henüz belli değil.
İyi haber, birini tutukladık.
Kendini satan bir kızcağız.
Bir şey içer misiniz?
Hayır, sağ ol.
-Beyefendi? -Biraz şarap.
Kız suçlu mu?
-Fahişe olan? -Hayır.
Ama bir tanık.
Emin olun başka tutuklamalar da olacak.
Kusura bakmayın.
-Yenisini getiririm. -Sorun değil.
Bir dakika.
Bana bak.
Lütfen.
Tanıdık geliyorsun.
-Tanışmış mıydık? -Sanmıyorum, efendim.
Hizmetçimizi mi tutuklayacaksın?
Yapmazsın umarım.
O, arkadaşımın kızı. Çocukluğunu bilirim.
Yanıldım herhâlde.
Adın ne?
Sara.
Korkuttuysam üzgünüm Sara.
İzninizle.
Partiye dönebilirsiniz, Bakanım.
Daha önce merhaba diyemedim.
Hatırlamazsın ama sen çocukken tanıştık.
Kardeşinle de.
Gözlerini annenden almışsın.
Hepsini toplayıp kapıyı kapat.
Elbette.
Bunu götürüp masayı temizle. Bahçeye çıktılar.
Peki, Rosa.
Merhaba.
-Merhaba. -Merhaba.
-Sen kimsin? -Sergio.
Merhaba Sergio. Bu arabanın sahibini tanıyor musun?
Benim.
Hızlanmak için buna basıyorsun.
-Fren için de buna. -Çok iyi.
-Çok güzel bir araba. -Oynamak ister misin?
Çok isterim ama şu an olmaz.
Çalıştığım için izin vermezler.
Neyse…
Dinle.
Bir dahakine söz, yarışacağız.
Ama kaybetmeye hazır ol çünkü çok iyi sürerim.
Kazanacağıma eminim.
Göreceğiz.
Hadi git.
Hiç boş geçmiyorsun, değil mi Álvaro?
Laura, hep böyle mi?
Daha kötü.
Hemen geliyorum. Mükemmel.
Ne oldu? Gidiyor musun?
-CIM aradı. -Tanrı'm!
Sonunda virüsün tedavisini eşim bulacak.
-Hem de bu gece. -Eminim bulurum.
-İnsanlarda deneniyor mu? -Şimdilik sadece kobaylarda.
Laura, Daniela'ya ne hoş olduğunu söyler misin?
Elbise mükemmel uymuş. Yakışmadığını söylüyor.
Daha neler!
Daniela…
Neyin var?
Çok sessizsin.
Yeni binbaşıyı sevdin mi?
-Herhangi bir duygu beslemedim. -Ondan hoşlanmadım.
Mérida cinayetini çözmek üzere.
Elimizdeki en iyi polis olabilir.
Polislikte kalırsa tabii. Ama o, siyasi bir atama Luis.
Polisin ve ordunun gücü giderek artıyor.
Bizi koruyabilmeleri için onlara güç veriyoruz.
Evet.
Peki peşimize düştüklerinde bizi kim koruyacak?
-Politika mı konuşuyorsunuz? -Hayır.
-Hayır… -Hem de hiç.
-Gel, vaftiz çocuklarınla ilgilen. -Tamam.
Bak, çiçek gibi bir komite.
Tuhaf görünebilir
ama çok fazla hırsızlık oluyor.
Hırsız değiliz biz.
Onlar da değil ama insanlar aç.
Bugünün maaşı.
İyi geceler Rai.
Ama…
…evraklar nerede?
İşi almadık mı?
Hanımefendiye bağlı.
Daniela!
Eldivenlerimi unutmuşum.
Ona soracağım.
-Kim olduğunu sanıyorsun? -Hanımefendi.
Buraya gel! Kim olduğunu sanıyorsun?
-Hanımefendi. -Nereye böyle?
-Hanımefendiyle konuşacağım. -Üzgünüm.
Sorun değil Rosa. Konuş.
Israrcı olmak istemem
ama işe alındık mı bilmeliyim.
Sözleşme olmadan kızımızı geri alamayız.
Bir süre denemeden sözleşme yapmam.
-Bunlar mı? -Evet, sağ ol.
Lütfen dinleyin…
Sergio seni sevdi.
İyi bir annesin.
O, benim oğlum sayılır.
Daniela, evraklarını hazırla.
Yarınki girişe hazır olsun.
Kızın yakında döner.
-Sağ olun. -Gidelim Rai.
-Yardım lazım mı? -Evet.
Özellikle de bu elbiseyle.
-Topuklular bela işte. -Öyle deme.
Hoşça kal.
Benimle gelin lütfen. Rosa, yardım eder misin?
Elbette.
-İmzanız gerek. -Peki.
Teşekkür ederim.
Hugo, sana bir şey diyeceğim.
Daha sonra.
-Hadi gidelim. -Peki.
-İyi akşamlar Alma. -Merhaba Tomás.
Doz işe yaradı mı?
Söylemek için erken.
-Şimdiye dek iyi sonuçlar aldık. -Çok iyi.
Hadi bakalım, biraz daha.
Hadi.
Sabah ilk iş, sonuçlarla ilgili rapor istiyorum Tomás.
Tabii ki Alma. Elinde olur.
Artık daha iyi hissedeceksin. Şimdiden daha iyi görünüyorsun.
Hoşça kal Jorge.
-İyi akşamlar, hanımefendi. -İyi akşamlar. Selam, tatlım.
Nasılsın?
Korkma, prenses. Bir şey yok.
Melekler eşliğinde dinlen.
Yarın daha iyi hissedeceksin.
Bu ne?
Kişisel eşyalar yasak.
Lütfen.
Şöyle yapalım.
Bu, bende kalsın.
-Çıkarken geri alacak mıyım? -Tabii ki.
Söz veriyorum.
Biraz dinlen.
Hadi.
Yarına iyi olursun.
Ben onu saklarım.
Biraz dinlen.
İyi geceler, prenses.
Bir daha olmasın.
Görevini biliyorsun.
Güvenliğiniz için
-kimliğiniz güvenlik güçleri sorduğunda… -Hugo.
…hazır bulunsun.
-Şey diyeceğim… -Bir şey demene gerek yok.
Gerçekten.
Bir şeyi bilmeni istiyorum Hugo.
Madrid'i bir an önce terk etmeliyim.
Carlos eski M-40 tünellerinde beni bekliyor.
Julia.
Bunun o cinayetle ilgisi olmadığını söyle.
Bir çocuğu taciz ediyordu.
Karşıma çıktı ve görmezden gelemedim.
-Görsen… -Tahmin edebiliyorum.
Eminim yapman gerekeni yapmışsındır.
Onu geri verecekler mi?
Tabii ki. Evraklar elimde.
-Mecburlar. -Doğru.
Bana bir iyilik yap.
Ne?
Anneme iyi bak.
Aklım onda, hele de Sara'dan sonra.
-Merak etme. İyi olacak. -Peki.
Sen de iyiysen tabii.
Julia…
Bu yaptığını unutmayacağım.
Asla.
Kendine iyi bak.
Sen de.
Güvenliğiniz için
tüm vatandaşlardan düzgünce evlerine dönmelerini istiyoruz.
-Aç! -Kapıyı aç!
Kapıyı aç!
Aç kapıyı!
Dur! Kıpırdama!
-Nihayet tanışabildik. -Binbaşı.
-Hazırsanız buyurun. -Lütfen.
Öncelikle, vakayı bu kadar çabuk çözdüğünüz için
tebrik ederim Binbaşı Jiménez.
Teşekkürler ama bu başarı sadece bana ait değil.
Güvenlik Teşkilatı ve ülkede çoğunluk olan dürüst ve barışçıl insanlar da
bu başarıda pay sahibidir.
Bu fırsatı kullanıp onlara bir mesaj göndereceğim.
Devlet güvenliğinin başı olarak şunu söylemek isterim.
Sizin için önemli haberlerim var.
Binbaşı Mérida'nın katili…
…başkentten kaçmak isterken vuruldu.
Müthiş polislikleri için Yeni İspanya'nın emniyet güçlerine…
…tekrar teşekkür ederim.
Bak! Bir şey düşürdün.
İyi ki buradayız da aldık.
Ateş etmeyin!
Verimli ve hızlıca çözülen…
…ve örnek olacak…
…bir soruşturmaydı.
Bunlar, zor zamanlar.
Düşmanlarımızın karşısında
kesinlikle zayıflık gösteremeyiz.
Huzur içinde uyuyun.
Herkesin refahını ve güvenliğini sağlamaya devam edeceğiz.
Yaşlıların…
…ailelerin…
Merhaba.
İyi akşamlar.
…muhtaç olanların…
…ve tüm iyi vatandaşların.
Emilia, şuna bak.
Halkımıza barış ve düzen getirmek için
elimizden gelen her şeyi yapacağız.
Ve emin olun…
…düşmanlarımızı sadece yenilgi bekliyor.
Saat kaç?
23.00'ü geçti.
Geç kaldılar.
Her kim olursa olsun,
çok zor kazanılan istikrarı bozmak için uğraşan herkesi…
…tereddüt etmeden engelleyeceğiz.
Kaçın!
Koşun!
İyi geceler.
Ve unutmayın:
Gelecek bize ait.
Enrique Jiménez, Binbaşı'nın katilini tutukladı.
Adi herif…
-Dur! -Ateş etmeyin!
Ellerini göreyim.
Bunlar, özel çocuklar.
Yeğenimi geri istiyorum.
Öğleden sonra evime gel.
Olur mu?
Sorun değil, hallederim.
Bu rejim olmasa ne yapardık bilmem.
-Bu ne? -Görünce aldım.
Oyun değil bu. Daha azı için öldürdüler.
Bu, zengin ve güvenli bir şehir.
Beladan uzak durursan tabii.
Kalkma vakti!
Hayvanlara ya da yapay antijene gerek kalmadı.
Çözüm çocuklarmış.
-Dozu artırırsak dayanamazlar. -Araştırma, risk gerektirir.
Kötü birisin ama ben daha kötüyüm.
Çünkü kızıma senin gibilerden korkmayacak bir baba lazım.
Meleklerim.
Alt yazı çevirmeni: Can Rendeci