Eind 1600. Koning Lodewijk XIV wil zijn rijk in de Nieuwe Wereld uitbreiden, een uitgestrekte wildernis in het noordelijkste deel van Noord-Amerika.
De kolonisten van Nieuw-Frankrijk komen tegenover vijandige indianen en de door de Engelsen gesteunde Hudson Bay Fur Trading Company te staan.
Iedereen gelooft dat het land een oneindige bron van rijkdom is en willen het koste wat het kost bezitten.
SubTiel & Zn presenteren: Barkskins S01E01: New France
Saint Lawrence rivier, Nieuw-Frankrijk.
Charles.
Ik wil terug naar Frankrijk. -We kunnen niet terug.
We moeten ons voorbereiden op onze nieuw levens.
Jij daar. Ga zitten.
Hij heeft koorts. -Ik lever hem goed af...
in de bewaring van kapitein Bouchard, want dat is mijn contract.
Daarna dien jij je dwangarbeid uit.
Ik heb de jurk niet gestolen, alleen appels.
Ik ben schuldig aan appels stelen.
Daar ben je een dief, maar hier kan je zijn wie je wilt.
Het was de jurk. Mijn Jacqueline wilde het, dus nam ik hem op krediet.
Ik kon hem niet betalen, dus werd ik een dief.
De keuze was de gevangenis, of deze ellendige plek.
Het maakt niets uit wat er hiervoor is gebeurd.
Hier kunnen we opnieuw beginnen.
Wacht.
Meekomen.
De nederzetting Wobik, Nieuw-Frankrijk
Vite.
Modder, Thom.
Via de andere kamer.
En het land?
Alles westelijk van de beek is ontruimd zoals gevraagd.
En de Franse kolonisten? -Gedood. Dood.
En de Iroquois? -Daar heb ik zelf mee afgerekend.
Kapitein Bouchard heeft hun lichamen opgehangen. U kunt ze bij de kade zien.
Geweldig. -Ze dienen als goed voorbeeld.
En die Hudson Bay man, Cross? -Nergens te bekennen.
Hij was er toen het moorden begon, maar verdween in het woud.
Verdwenen?
Waar is hij dan?
Ik heb gedaan wat u vroeg.
Het land ontruimd, de Iroquois de schuld gegeven, het moet nu ingenomen worden.
Gus, je kunt alleen je kans grijpen als het juiste moment daar is.
Ik zie dingen die jij niet kunt zien. Het draait om geld, dat is mijn gave.
Ik zie land dat voor het grijpen ligt en een kreek dat alles verbindt.
Nu is de tijd om het op te eisen. -Nee. We moeten niet ongeduldig lijken.
De Hudson Bay Company moet ons als vrienden zien. Ik regel dat.
Nu is het moment, Mr Cooke. Het land moet van ons worden.
Vader?
Nee, we bespreken zaken, Thom. -Thom.
Vind je dat je vader me bedreigt? -Betrek m'n zoon er niet bij.
Nee, ik wil zijn mening horen. Kom naar voren, Thom. Wees niet bang.
Thom, wil je weten wat je vader voor mij doet?
Hij doet belangrijk werk, Thom. Belangrijk werk. En ooit...
kan jij dat misschien ook gaan doen.
Zou je dat graag willen? -Ja, meneer.
Goed zo, Thom. Nou, wat wilde je vertellen?
De boot is er, met de nieuwe mannen. Ik telde er twaalf.
Ik wil er langs. Ga aan de kant.
En deze? - Acht.
Ja. Hij heeft een sterke rug. Wilt u hem?
Cochon.
Deze. -Hé. Ben jij houthakker?
C'est bon.
Cochon.
Wat doe jij hier, Lafarge?
Ik ben hier met Mr Cooke, we hebben mannen nodig. We betalen voor hem.
Zuipschuit en geilaard.
Hij hoort z'n plek te kennen, en dat is dat hij geen man krijgt.
Wij nemen nummer drie. -Hij is al gereserveerd.
Ze zijn alleen voor Franse burgers. Ga nu weg totdat ik hun kruisje heb.
Gasquet. -Zet je kruisje en wees snel.
Ik ben bereid het te dubbele betalen, kapitein Bouchard.
En is zeg nogmaals: Hij is gereserveerd. Hij is voor Monsieur Trepagny.
Ga weg, anders ram ik wat manieren in je, Engelsman.
Claude Trepagny.
Misschien is Monsieur Trepagny, de heiden, hetzelfde overkomen...
als de onlangs afgeslachte Franse kolonisten.
Ik heb een waarschuwing bij de kade opgehangen.
De Iroquois zijn geen bedreiging voor ons.
Dat was erg overtuigend, kapitein.
Laten we deze man waar geen aanspraak op is bespreken.
Monsieur Trepagny krijg de aangewezen tijd om aanspraak te maken. Wegwezen.
Claude Trepagny...
Nu is het jouw tijd om te sterven...
want je bent niets meer dan een kleine verrader.
Kijk, ik ben gearriveerd. In volle glorie.
Wat voor soort man ben jij?
René Sel, meneer. -Nee, nee.
Je naam is net zo belangrijk als rotte vis.
Ik vraag je nogmaals: Wat voor soort man ben je?
Ik ben uw man.
Kom mee.
Heeft u nog een andere man nodig? U kunt hem goedkoop krijgen.
Hij is een zieke aansteller. -Nee, hij heeft alleen een rotte tand.
Charles Duquet?
Wat een scharminkel. Sta je voor hem in?
Ik neem hem. -Hij is van u. Aangenaam zaken te doen.
Hé, neem de ram ook mee.
Wat is zijn naam? -Charles Duquet.
Misschien kan ik Monsieur Duquet het pad terug naar het licht tonen...
zodat hij kan baden in de gratie van goede arbeid op mijn Doma.
Jij zult je bijdrage aan dit rijk aanschouwen voordat ik je eraf ram.
Kijk me aan.
Help hem omhoog, dan koop ik wat vlees voor ons.
Sta op.
Kom op.
Alsjeblieft.
We zijn Monsieur Trepagny's eigendom.
Door drie jaar hard te werken krijgen we onze vrijheid...
en een perceel van zijn land.
De kans een boer te worden, een gezin te stichten...
en het land aan hen door te geven. Verbeter je positie.
Kan werken mijn positie verbeteren? -Dat geloof ik zeker.
Jouw vader werkte, toch?
Ja, als houthakker, net zoals zijn vader.
Enzovoort, enzovoort, en toch ben jij hier, net als ik.
Twee dwazen zonder land.
Vertel me, hoeveel rijke mannen ken jij met eelt op hun handen?
Verlekker je niet op ze. -Kom op zeg, ze zijn mooi.
Ze zijn van de koning en ver boven jouw stand.
Het zijn mannen zoals ik die een vrouw krijgen...
om dit land met zoons en dochters te vullen.
Indianen.
Niet Frans.
Wendat? Montagnais? Mi'kmaq?
De stam maakt uit, Yvon. -Voor jou, en jouw boek.
Nauwkeurigheid, Yvon. -Ja, ik weet het.
We moeten in alles nauwkeurig zijn, anders gaat alles naar de verdoemenis.
Ga ze nou maar gewoon bekijken.
Iroquois. Het verkeerde soort om op deze manier tentoongesteld te worden.
Hopelijk zijn we weg uit dit gat voordat ze de rekening ervoor moet betalen.
Wil je ze daar weghalen en begraven? -Ik wil hier zo snel mogelijk weg.
Laten we snel Cross vinden.
Met de complimenten van koning Lodewijk...
zodat jullie je nieuwe leven netjes gekleed en aantrekkelijk beginnen.
Waar zijn de zijden jurken? Die waren ons beloofd.
De koning heeft veel in jullie geïnvesteerd...
en ik ben de bewaakster van de investeringen van de koning.
Er zijn geen zijde jurken, meisje. Jullie redden het vast wel zonder.
Hoe ziet het eruit? -Beter.
Blauw staat je niet.
Doe niet zo zedig.
Er is niemand hier, dan behalve misschien Moeder Sabrine, die je ziet.
Hou op. -Gedraag je zedig...
praat niet met vreemde mannen, volg mijn regels op...
en ik leid jullie naar godsvruchtige en welvarende echtgenoten.
Jullie gaan leren broden te bakken, bier te brouwen...
een geweer te schieten en wild te verwerken.
In een paar dagen ontmoeten jullie je toekomstige man.
In tegenstelling tot thuis, hebben jullie de touwtjes in handen.
Kies verstandig. -Ik kies voor rijk.
Hoe dan ook, jullie zullen een eeuwigheid samen doorbrengen.
Was je handen, gezicht en daar beneden.
Zodat ik kan controleren of jullie nog zo intact zijn zoals God jullie maakte.
Thuis is er garant voor ons gestaan.
Denkt u dat onze deugd de reis niet heeft doorstaan?
Ga je dan wassen, Melissande.
Jij zult dus blijkbaar de eerste zijn om haar deugd te tonen.
Francis, er wacht een Engelsman op je.
Deze tafels deugen niet. -Hij is van de Hudson Bay Company.
Ik gaf Lafarge de exacte maten. Een tafel die niet scheef staat.
Meer vraag ik niet, een goede tafel. -We praten later wel over de tafel.
Er is een man, hij wil... -Ik zei niet nu, Mathilde.
Je hebt m'n tafelkleed verpest. Wat moeten we nu?
We hebben geen geld voor deze nette spullen, Francis.
Het is de vloer die scheef is, niet de tafel.
Ik zei dat je geen ongedroogde planken moest gebruiken, maar luisterde je? Nee.
Alles is hier armzalig, kapot en verkeerd gemaakt, zelf dit.
Het heeft geen zin.
Dit zijn onverfijnde tafels...
om onverfijnd voedsel aan onverfijnde mannen te serveren.
Dat is ons werk.
Een minuut is een minuut, geen vijf.
Mijn excuses. Mijn man en ik waren... -Nette spullen aan het bespreken.
U wilt een kamer? -Ja. Twee zelfs.
Hij is mijn gelijke en zal zo behandeld worden.
Ik moet rekening houden met mijn andere gasten...
Ik wil in al mijn ondernemingen beschaafd zijn...
maar ik sta niet toe dat mijn gelijke, Yvon, een kamer geweigerd wordt.
Al kan hij voor zichzelf spreken. -Ja, hij is dodelijk met dat boek.
Daar ben ik niet zijn gelijke in. -Mijn verontschuldigingen.
We maken de kamers gereed. -Dank u.
Mathilde Geffard.
Hallo, Mathilde. Ik wil iets weten over een recente gast in uw herberg.
Mijn man houdt nauwgezet de administratie van alle gasten bij.
Nou dan, ik ben op zoek naar ene Mr Randall Cross.
Die naam zegt mij niets.
Hij is werkzaam voor de Hudson Bay Company.
Zijn brieven duiden aan dat hij een gast in uw herberg was.
Hij beschrijft dat het eten redelijk was.
Wel was hij heel complimenteus over de pruimentaart.
"Voortreffelijk", schrijft hij. -Dat kan hij bij tijd en wijlen zijn.
We willen Mr Cross' kamer graag zien.
Ik moet eerst kijken of hij wel een gast was.
Hou je erbuiten. -Ja, Mr Cross verbleef hier.
Hij verbleef in de Rose Suite. Hij is een tijd geleden vertrokken.
Ik wil het zeker weten voordat ik... -Ik weet het zeker.
Deze mannen hebben geen tijd voor spelletjes, Francis.
Wat is dat?
Ik hoorde dat er net buiten het dorp een bloedbad was.
Gezinnen door indianen gedood. - Wat heeft dat met ons te maken?
Ik heb er genoeg van, René. Ik kan niet meer verder lopen.
Je gaat de dunne krijgen.
Sta op en ga lopen. -Ik kan het niet.
Kan je het niet, of wil je het niet? -Ik kan het niet.
Mijn tand is verrot.
Een mens loopt niet met z'n tanden. Jij gaat lopen.
Misschien moet ik je en je verrotte tand hier laten voor de loup-garou...
een beest dat je niet wilt tegenkomen. -Weerwolven bestaan niet.
Ik heb zijn vreselijke werk gezien.
Hij heeft de kracht van tien mannen. Hij weet hoe hij moet moorden.
Hij weet hoe hij een zwakke, smerige rat als jij moet afslachten.
Een beer. -Het is geen beer.
Toe dan, talm maar...
en je zult samen met Monsieur Duquet door zijn kaken sterven.
Sta op.
Mr Cross at altijd alleen. Hij vermeed de biljarttafel.
Hij liet een onbetaalde rekening in een volle po achter. Dat herinner ik me.
Zet dat en alle kosten die ik maak maar op mijn rekening.
Wordt Mr Cross vermist?
Zijn laatste verslag is van een maand geleden. Hij was punctueel.
Ik ben hier om te achterhalen wat er is gebeurd.
Als ik vragen mag, waarom heet het de Rose Suite?
Onze lieve dochter, Veronique, heeft dat voor ons achtergelaten.
Het is onze enige aandenken aan haar heldere licht in deze nu donkere wereld.
Het is vreselijk om een kind te verliezen.
Mag ik vragen hoe ze is gestorven? -Dat is niet voor je logboek, Hamish.
Inderdaad. Vergeef me.
We willen nu graag onze kamers zien.
Vertel, Monsieur Sel, wat is je indruk van Nieuw-Frankrijk.
Er zijn zo veel bomen.
Het is het woud van de wereld.
Niemand heeft het einde ervan gezien, en dat zal ook niet gebeuren.
Je hebt het paradijs niet gezien totdat je mijn Doma hebt aanschouwd.
Het is vredig, open en niet ommuurd.
Binnenkort veegt het Wobik van de kaart.
Kom.
Ik wil niet op dit pad zijn als de avond valt.
Is dat het beest? -Nee, dat is het beest niet...
het is Goddelijke voorzienigheid.
En een geest is geboren uit de geest en vlees geworden...
en zo is het koninkrijk van Satan in deze wereld...
en tussen alle naties ontstaan.
Let op.
Als een vertegenwoordiger van de Hudson Bay Company...
wil ik de oorzaak weten van het verdwijnen van Mr Cross...
zodat ik die kan rapporteren en een gedragslijn kan voorstellen.
Ik wil nu horen wat u weet van zijn verblijf hier.
Eerst nog een brandewijn op rekening van de Company.
Het is gesneden met slechte en giftige alcohol.
Het smaakt mij prima.
Nog een...
en geld. Voor mijn moeite.
Ik herinner uw man.
Neusde wat rond voor de Company, zoals jullie lui dat altijd doen.
Het was alleen omdat we hier onze activiteiten willen uitbreiden.
Wel erg ver weg van de baai om uit te breiden.
U bent in New France, Mr Goames.
Erg genoeg dat de Engelsen naar het noorden kunnen trekken...
samen met de Iroquois.
Maar spoedig zal het afgelopen zijn met die vrede...
en de Engelsen en Fransen gaan terug naar zoals het altijd is geweest.
Het doorsnijden van kelen, liegen en land stelen.
Zoals u zeker zult weten floreert het Rijk niet door weekhartig te zijn.
Ik houd mij verre van het Rijk. Dat is een zorg voor anderen.
Ik dien de koning en bewaar de orde in Wobik voor magistraat de Fer.
Dan zullen we met magistraat de Fer gaan praten.
En hij verkiest het om zijn tijd in Québec door te brengen.
Het is mijn taak om met Engels tuig te praten.
Goed, waarmee kan ik u van dienst zijn, Mr Goames?
Met de waarheid, kapitein.
Wij hoorden van de recente tragedie ten westen van het dorp.
De kolonisten verbrandt, gedood door Iroquois.
We zagen de lichamen tentoongesteld aan de kade.
Het was een kleine groep ruiters, de rest vluchtte.
U weet dat de Iroquois altijd hun doden ophalen.
U zou moeten weten, beter dan wie ook dat de Iroquois geen vrees kennen.
Zij zullen strijden totdat ze er dood bij neervallen...
en daarna zullen hun liederen het overnemen...
en bidden tot hun vreemde God dat de dood je zult vinden.
Nou, dat is een soort tovenarij waar ik niets van wil weten.
We hebben de Iroquois goed in de hand.
Goed in de hand? Iroquois zijn niet in de hand te houden.
Zij zijn in de meerderheid met 40 tegen één.
Bewegen zich zo geruisloos als herten en zijn niet te onderscheiden van de bomen.
Zag er een de buik opensnijden van een pelsjager met een stenen mes...
terwijl ze ook nog een baby op haar rug droeg.
God zal mij niet veroordelen voor het ophangen van die wilden.
Ga zelf kijken wat zij hebben gedaan.
Was Cross daar? -Hij kan overal zijn.
Dan zullen we daar gaan kijken, kapitein.
De bossen liggen vol met beenderen van mannen zoals u, Mr Goames.
Hoe sneller u Wobik verlaat, des te beter.
Kapitein.
Elijah Cooke. -Hamish Goames.
Mr Goames kwam naar ons dorp...
op zoek naar de Hudson Bay agent die vermist wordt.
Randall Cross was zijn naam.
De Company stuurde u helemaal hierheen om hem te vinden?
Inderdaad.
Misschien is zijn afwezigheid een teken van terughoudendheid.
Het is hier Frans territorium.
Een gegeven waar ik elke dag aan wordt herinnerd.
Mr Cooke is de vatenkoning van Wobik.
U wilt geen concurrent van hem worden, daar ben ik zeker van.
Heeft u Randall Cross toevallig ontmoet?
Mag ik zeggen dat het een verademing is om uw stem te horen?
Het is erg fijn om een andere Engelsman hier te hebben.
Ik ben geboren in Kirkwall.
Desondanks neemt ons aantal toe.
Ware het niet door je Franse vrouw en je vaten...
dan zou je uit het dorp worden gezet en je eigen boontjes moeten doppen, Cooke.
Ik zou u graag uitnodigen voor een drankje maar...
ik wil niet met zoveel Engelsen worden gezien.
Dat zou niet verstandig voor je zijn.
Mr Goames. M'n vriend.
Korst? Die is heel bijzonder.
Proef eens, Yvon.
Ik lust geen pruimen.
Een prettige dag verder, Mr Goames.
Ik kleed mij niet uit. Niet voor haar of voor wie dan ook.
Voor je echtgenoot zul je het moeten doen.
Het is een goede oefening voor je.
Op wat voor een echtgenoot hoop jij, Delphine?
Aardig en gul.
En jij?
Rijk, met een prachtig huis dat ik zal bestieren.
Eerst moeten we de lange benige vingers van Moeder Sabrina weerstaan.
Bid maar dat zij je niet ontmaagd.
Kom binnen, ma petite.
Ga liggen.
Achterover.
Bid als je wilt.
Denk aan je fijne echtgenoot...
en het prachtige land dat je met hem zult delen.
Is er iets niet in orde?
Is het kind levend geboren?
Welk kind? -Het is een zonde om te liegen.
Denk je dat je het eerste meisje bent dat bij me komt met een geheim?
Ik heb alles al meegemaakt, liefje, vertel het me nu.
Ja, Moeder, ik kreeg een kind.
Overleefde het kind het?
Stuur me alstublieft niet terug.
Ik was jong en ik wens alleen naar New France te gaan.
Ik beloof dat ik een goede echtgenote zal zijn.
Bloed van een lam.
Besprenkel dit op je huwelijksnacht op het laken.
Vertel het niemand.
Ja, Moeder.
Mijn Doma.
Mari, Mari.
Dame Jolie.
De mannen zijn hier.
Hi, Theo.
Alleen God wijst. En waar is God?
En waar was jij?
Naar het dorp voor de mannen die onze Doma zullen helpen bouwen.
Is dat alles wat je daar deed?
Ik heb geen zaad verspild.
Ik heb een stekelvarken en een zwarte ram voor je meegebracht.
Dat is geen cadeautje.
Ik heb nog een ander speciaal iets dat ik je vannacht zal geven.
Hoe heet je?
René Sel.
De zwakkeling zal je helpen met het slachten van de ram
Ik heb geen hulp nodig.
Je laat het hem zien en wees aardig.
Hij weet niet hoe om te gaan met het mes.
Hij ziet je wijzen met je stok. -Hij zal het leren zonder te wijzen.
Jij. Kom met me mee.
Heb je nooit eerder een Indiaan gezien? -Niet in levende lijve, meneer.
Zij heeft gemengd bloed.
Zij is Wendet van moederskant en Frans van vaderskant.
We zullen je meer leren over hun stammen maar...
eerst moet je de weg op mijn Doma leren kennen.
Blijf altijd op het pad.
Het is aangelegd in overeenstemming met het grote patroon. Ken je die?
Nee, meneer. -Het zal je duidelijk worden.
Maar als je goed kijkt zie je het overal rondom je.
Ik zal altijd op de paden blijven. -Loop niet door het veenmoeras.
Er zijn daar dingen die je niet wilt ontmoeten...
en blijf weg van de blokhut tenzij je bent uitgenodigd.
Beloof je me dat je die regels aan monsieur Duquet zult overbrengen?
Bedrieg me niet, monsieur Sel.
Let wel, er ontgaat me niets en wat ik niet zie, zie ik in mijn dromen.
Ik zal het Duquet duidelijk maken.
Zeg me nu. Wat is het allerbelangrijkste ding?
Bloed. Familie.
Ik heb geen familie. -Dat is onmogelijk.
Alleen een broer. Maar die verdronk onder het ijs van een rivier.
Dan moet je hier een andere opbouwen. Zaai een nieuwe familie.
Geef me dat mes. Je zult je voet verwonden.
Ik wil met je vader spreken. -Hij is er niet.
Je zou deze knaap wel eens wat manieren kunnen leren.
Hij richtte een mes op een dame. -Is dat waar?
Eruit...
Eruit, iedereen eruit...
Er is een man in de herberg. Hij vraagt naar Mr Cross.
Zijn naam is Mr Hamish Goames. -In welke hoedanigheid vraagt hij dat?
Hij is van de Hudson Bay Company.
Heeft Mr Cooke hem al ontmoet? Wat nog meer?
Zoals je vroeg hield ik mijn oren open.
Ik weet niet wat jij en Cook van plan zijn en kan me ook niet schelen...
maar ik wil nu mijn beloning.
Ik heb geen geld. Het ligt op tafel met een pair of queens
Leg het vast.
Ik schop je ballen in je buik.
Henri, ga weg.
Hier.
Ik wil geen deel zijn van een misdaad. -Er is niets om je zorgen over te maken.
Vertel me alleen waar die Mr Goames nu is?
Hij is in het westen van het dorp...
vlakbij waar die arme families zijn vermoord door de Iroquois.
Hij is niet een man die zich laat afschrikken.
Ga terug naar je herberg...
en ga die miezerige echtgenoot van je vervelen.
We zullen een terugbetaling vragen voor die tafels die je voor ons maakte.
Ze zijn grof en slecht gemaakt. We laten niet van ons profiteren.
Deze ram is niet geschikt om op te eten. -Hij is prima.
Er zijn altijd goede stukken, zelfs in deze ram.
Je zult moeten leren hoe hier te overleven.
Drie jaar is een lange tijd. -Ik blijf hier geen drie jaar.
Dan had je nooit uit Frankrijk moeten weggaan. Geef me het mes.
Ga door. Snij in het Bijbelse offerlam. -Ik kan het niet.
Je zult het hier niet overleven.
Het is een teken van Strendu.
Waar kwam dit beest vandaan?
Wat doet dat ertoe?
Wat zag je? -Schiet op.
Als Cross bij het bloedbad aanwezig was dan is hij nu dood.
Misschien.
Wil je een vers horen terwijl de aardappelen bakken?
Ik moet de nederzetting zelf zien.
Dan zal ik het vers van de bomen voordragen.
"Ik voed een vlam binnenin, die mij zo kwelt.
Dat het zowel mijn hart pijn doet maar mij toch tevreden stelt.
Het is zo prettig en ik ben er zo dol op.
Dat ik liever doodga dan het ooit te verwijderen.
Toch zal hij, voor wie ik treur, het nooit weten.
Mijn tong verraadt het niet noch tonen mijn ogen het.
Geen zucht of traan onthullen mijn smart.
Maar ze ontsnappen stilletjes, als dauw op rozen.
Geef ons heden ons dagelijks brood.
Vergeef onze schulden, en vergeef onze schuldenaren.
Leid ons niet in verzoeking maar verlos ons van het kwade...
want van U is het koninkrijk, de kracht en de glorie tot in alle eeuwigheid.
Amen.
Misschien kan monsieur Sel het zout doorgeven.
Was de ram niet geschikt voor de stoofpot?
Bedorven.
Helemaal?
Ja, inderdaad.
Het was verrot.
En de vacht?
Vol met wormen.
Wat jammer.
Het zou een mooie afsluiting voor de blokhut zijn geweest.
We zullen morgen de vacht bekijken.
Men moet niet verspillen wat God heeft gegeven.
Zij is prachtig.
Zoek dan voor jezelf een Indiaanse vrouw.
Ik zal een vrouw in Parijs vinden.
Je kunt niet weggaan.
Wij zijn gebonden aan onze belofte.
Mijn belofte betekent niets.
Trepagny zal me verantwoordelijk houden. -Hoe kan hij dat?
Er is hier niets voor ons. Alleen bomen, ongedierte en dode dingen.
We zijn erin geluisd om voor een kraker van land te werken.
Hij zal jacht op je maken als je weggaat.
Dan zullen we er een spel van maken.
Kun je het horen?
God is in de wervelwind.
Hij voelt dat wij zijn koninkrijk vernielen.
Maar op de ontstane rotzooi zullen wij bouwen...
een hemelse stad als nederzetting onder het schild van de hemel.
Wat, hier? -Ja, hier.
Je zult het meemaken...
en ik wil die rotte tand van je hebben.
Monsieur Sel, help me.
Help me...
Kom, kom, het is echt beter.
Nee, ga van me af.
Ja, we zullen de rotte tand eruit halen...
en dan zul je weer snel goed kunnen werken.
Open. Open. Open je mond.
Ja, ik heb hem, ik heb hem.
Nu kun je opstaan en je zult je beter voelen.
En in de tussentijd, Monsieur Sel...
wil ik dat u deze twee bomen zo snel mogelijk omhakt.
De mens moet het land veranderen om er in te kunnen leven.
Op een dag zullen mijn kinderen er kool en druiven op laten groeien.
Als de rotzooi dat toelaat. -In de rotzooi...
groeit wat wij erin stoppen als God dat goeddunkt.
Wij zijn de rentmeesters. Vergeet dat nooit, Monsieur Sel.
Kap nu alles zodat we als mensen kunnen leven op schoon en open land.
Ik bouw een stad die zal bestaan tot in alle eeuwigheid.
Begin met kappen, Mr Sel, zwaai de bijl.
En jij, ga de vacht halen van de ram die je zo slordig verspilde.
Het was Mari die dat deed.
Jij stopte het idee in haar hoofd, nou vind het...
voordat de raven het vol met gaten hebben geprikt.
Ga.
Nu.
Waar is Duquet? -Hij is nog niet teruggekomen.
Zoek hem.
Breng hem terug.
Mijn God.
Kom tevoorschijn.
Heer geef ze eeuwige rust; en het eeuwige licht verlichte hen.
Heer, geef ze de eeuwige rust en het eeuwige licht verlichte hen.
Heer geef ze eeuwige rust.
Rust in vrede.
Ziet u het niet?
Hij is Azazel.
Sprong uit het ravijn.
Kom, Vader.
Vertaling: SubTiel & Zn.