ทุ่งน้ำไม่ใช่หนองบึง
ทุ่งน้ำเป็นพื้นที่โล่งแจ้ง...
มีพงหญ้างอกงามในน้ำ...
และน้ำไหลไปสู่ผืนฟ้า
ปมรักในบึงลึก
ในทุ่งน้ำนี้ มีแอ่งลึกประปราย...
เป็นหนองบึง
"บาร์คลีย์ โคฟ - นอร์ทแคโรไลนา"
"30 ตุลาคม 1969"
หนองน้ำคุ้นเคยกับความตาย
จนไม่ต้องคิดว่าเป็นโศกนาฏกรรม
และยิ่งไม่ใช่บาปกรรม
"นายอำเภอ"
เชส แอนดรูว์ ไม่น่าคิดสั้น
สุดยอดควอเตอร์แบ็คของเมืองนี้
นี่รอยเท้าพวกนายรึเปล่า?
ใช่ครับ
แล้วไหนรอยเท้าเขา?
มีเด็กที่คิดอะไรแผลงๆ
เมาแล้วนึกว่าตัวเองเหาะได้
เชส แอนดรูว์ ไม่ใช่เด็ก
เฮ้
ดูนี่สิ
เขาเปิดตะแกรงเองรึไง
หรือไม่ก็อุบัติเหตุ แค่นั้นละ
เสียชีวิตระหว่างเที่ยงคืนถึงตีสอง
สาเหตุ ตกจากที่สูง 63 ฟุต
พบรอยเลือดและเส้นผมบนโครงเหล็ก
น่าจะเป็นสาเหตุให้บาดเจ็บก่อน
พูดง่ายๆ ก็...
แรงกระแทกที่ท้ายทอยระหว่างหล่นลงไป
ถ้าท้ายทอยกระแทกโครงเหล็ก
เขาก็ต้องหงายหลังลงไป ใช่มั้ย?
ผมก็ว่า
งั้นเขาอาจโดนใครผลัก
ไม่มีรอยนิ้วมือบนราวจับหรือตะแกรง
ไม่มีเลยรึ?
รอยนิ้วเชสก็ไม่มี?
ไม่มีรอยนิ้วมือ ไม่มีร่องรอย
แต่มีเส้นใยสีแดงบนแจ็คเก็ต
ผมเพิ่งได้รายงานผลจากแอตแลนตา
มันไม่ใช่เส้นใยเสื้อผ้าชิ้นอื่นๆ ของเขา
ขนแกะ
อาจเป็นเสื้อหนาว ผ้าพันคอ
หรืออะไรก็ได้
เราต้องหามันให้เจอ
มีเมียสวย ครอบครัวน่ารัก
ใครจะคิดฆ่าเขาได้ลงคอ
นายก็รู้เชสเป็นคนยังไง
ไล่ฟันหญิงไม่เลือกหน้า ยิ่งกว่าโคถึก
อย่าให้ร้ายคนตาย แฟรงค์
ฉันแค่จะบอกว่า มีคนที่น่าสงสัย
-คุณมิลตัน -ไง แซนดี้
-บรุนส์วิก สตูว์? -แหม ช่างรู้ใจ
คดีเชส แอนดรูว์ถึงไหนแล้ว ทอม
ผมเกษียณแล้ว หมดหน้าที่แล้ว
ถูกของนาย
อาจเป็นสาวทุ่งน้ำนั่น
นางอยู่แบบนั้นได้
คงบ้าพอที่จะทำอะไรโหดๆ
พี่ฉันว่า นางคือรอยต่อของวิวัฒนาการ
เชส แอนดรูว์คงแอบไปทำอะไรที่นั่น
เชส แอนดรูว์ กับสาวทุ่งน้ำ หาเรื่องใส่ตัวชัดๆ
นายคิดว่าเกิดอะไรขึ้น แฟรงค์
สาวทุ่งน้ำลงมือฆ่าเชสรึเปล่า
ฉันไม่รู้ ต้องรอพิสูจน์
ดูขนนกกับอะไรพวกนี้สิ
เธอเป็นนักวิทยาศาสตร์
หรือแม่มด?
คุณคลาร์ก?
-นี่นายอำเภอนะ -ทางนี้
ดูนี่
น่าจะมีหมายค้น
หลักฐานชัด มีมูลเหตุ ไม่ต้องแล้ว
ประตูนี่ คงไม่ได้ล็อค
เธออยู่นั่น
นี่เจ้าพนักงานอำเภอ
ดับเครื่องเรือเดี๋ยวนี้
ตรงไป ตรงไป
ตามเข้าไป
-นังฆาตกร -เรารู้ใครฆ่าเชส แอนดรูว์
-คนผิดต้องรับโทษ -นังพรายน้ำ
ซันเดย์ จัสทิซ
ไปไหนแล้ว เจ้าเหมียว
มานี่มะ
อยู่ไหน เมี้ยวๆ
คุณคลาร์ก
ผมชื่อทอม มิลตัน
เป็นทนาย ขอเข้าไปได้มั้ย
ขอบคุณ คุณเฟรเชียร์
คุณคงรู้ตัวว่าโดนจับข้อหาฆ่าเชส แอนดรูว์
ผมอาสามาสู้คดีให้คุณ
ผมรู้คุณไม่เคยโดนจับ
ผมจะอธิบายเรื่องการขึ้นศาล
ใครเป็นใคร อะไรต่างๆ
มีญาติที่อยากให้มาเยี่ยมมั้ย
คุณคลาร์ก ผมไม่รู้จะพูดยังไงดี
ผมรู้จักคุณในนามแคทเธอรีน แดเนียล คลาร์ก
แต่คนทั้งบาร์คลีย์ โคฟ ไม่เรียกชื่อคุณ
เขาเรียกคุณว่า สาวทุ่งน้ำ
และเมื่อคุณขึ้นศาล
คณะลูกขุนที่จะตัดสินคุณคือชาวบ้านแถวนี้
ซึ่งรู้จักคุณแบบนั้น
พวกเขาจะตัดสินคุณไม่ว่าจะรู้จักคุณแค่ไหน
แต่...
ผมจะช่วยคุณไม่ได้ถ้าไม่รู้จักคุณ
แค่นิดหน่อยก็ยังดี
เอาละ งั้นก็
ผมค่อยมาใหม่ ให้คุณมีเวลาคิดก่อน
อ้อ ผมเอานี่มาให้อ่านไปพลางๆ
คุณเฟรเชียร์
ใครๆ ต่างหลงลืมสัตว์โลก ที่ซุกตัวอยู่ในเปลือก
ฉันเคยมีครอบครัว
พวกเขาเรียกฉันว่า คยา
"ปี 1953"
คยา
คยา อย่าออกไปไกลนัก
จับได้แล้ว
เจ้าหมูน้อยตัวนี้ไปตลาด นิ่งๆ หน่อย
เจ้าตัวนี้อยู่บ้าน
ตัวนี้ได้กินเนื้อบด
ส่วนเจ้าตัวนี้ไม่มีอะไร
แล้วตัวนี้ วี้ๆๆ อยู่นี่ไง
ลูกรักของแม่
เฮ้ โจดี้
เฮ้ เทต
ไปตกปลากันมั้ย
ฉันไม่ค่อยมีเวลา
"ไม่ค่อย" คำนี้ไม่มีจริง
นี่! บอกกี่ครั้งแล้ว อย่ายุ่งกับเรือพ่อ
กลับเข้าบ้าน สอนไม่รู้จักจำ
มานี่!
ลืมหมดแล้วรึ
เป็นลูกต้องเชื่อฟัง ได้ยินมั้ย
หยุดนะ อย่าทำร้ายเธอ
-อย่ายุ่งกับพ่อฉัน -ออกไป
ขืนกลับมาอีก จะยิงให้ไส้แตก
-ได้ยินมั้ย -ใจเย็นๆ
เงียบ!
หุบปากซะ!
-อย่านะ -ฉันจะตบสั่งสอน
ได้โปรด หยุดเถอะ
แม่!
แม่?
แม่ไม่กลับมาอีก
คนอื่นๆ ก็จากไปในลักษณะเดียวกัน
เมิร์ฟเป็นคนแรก
ไม่กี่เดือนต่อมา ก็แมนดีกับมิสซี
ท้ายที่สุด โจดี้
คยา
คยา ฟังนะ
พี่ต้องไป พี่ทนอยู่ไม่ไหวแล้ว
คยา ระวังตัวด้วยนะ
ถ้าเธอต้องเจอกับอะไร
วิ่งหนีไปหลบในบึง ตรงที่กุ้งก้ามแดงร้องเพลง
อย่างที่แม่บอกไว้
หนีเร็ว
โจดี้
ฉันเก็บบทเรียนจากพวกเขาเพื่อจะอยู่กับพ่อให้ได้
อย่าเข้าใกล้เขา
อย่าให้เขาเห็น
รู้จักป้องกันตัว
ฉันเคยออกไปทุ่งน้ำกับโจดี้หลายครั้ง
แต่ไม่เคยไปคนเดียว
ฉันไม่รู้ทิศทางกลับบ้าน
ทิ้งฉันไว้แบบนี้ได้ไง โจดี้
บ้าเอ๊ย
เธอโอเคมั้ย?
น้องสาวของโจดี้ คลาร์ก
อดีต
เขาหายไปแล้ว
รู้ทางกลับบ้านมั้ย?
รู้
ไม่เป็นไร
ฉันเองก็หลงบ่อย
ฉันชื่อเทตนะ เผื่อเจอกันอีก
เทต
เขามีอะไรบางอย่างที่ทำให้ฉันสบายใจ
เป็นครั้งแรกหลังแม่กับโจดี้จากไป
ความรู้สึกอื่นที่ไม่ใช่เจ็บช้ำ
ฉันรู้สึกกล้า
หนูหิว
คุณคลาร์ก สบายดีนะครับ
จั๊มพิน ฉันก็ตื่นมาสู้ชีวิตต่อไป
นี่ลูกสาวฉัน คยา คลาร์ก
ยินดีที่ได้รู้จัก คุณหนูคยา
ช่างเหอะ ฉันสอนลูกว่าอย่าไว้ใจคน
โลกนี้มันอันตราย
ใช่ ไปตกปลาดีกว่า
ขอปลายข้าวถุงนึง
กับจิมบีม ซักแบน
-เติมน้ำมันเต็มถังด้วย -ได้ครับ
เมเบล
รอตังค์ทอนที่นี่นะ
มาช่วยพ่อตอนแม่ไม่อยู่ใช่มั้ยเนี่ย
ไม่เห็นแม่เธอเลยหมู่นี้
แม่ต้องทำงานบ้านค่ะ
ปลายข้าวแค่นี้คงไม่พอ
เอาละ มีอะไรอีก
พ่อเธอให้ไว้ 2 ดอลลาร์
ทั้งหมดนี่ 1.50
จะเหลือค่าเติมน้ำมันเท่าไหร่
ช่างเถอะ
ถามแบบนี้ดีกว่า
ได้เข้าโรงเรียนรึเปล่าจ๊ะ
รู้มั้ยเขาแจ้งเมนูนักเรียนในหนังสือพิมพ์
วันนี้มี...
ซาลิสเบอรี สเต๊ก
เธอจะได้กินอาหารร้อนๆ ได้เพื่อนใหม่
เด็กหลายคนไม่มีรองเท้าใส่ไปเรียน
แต่เธอต้องใส่กระโปรงไป
บอกแม่ตัดให้สิ
นี่จ้ะ
กับเงินทอน 50 เซ็นต์
เด็กบ้า!
เชส แอนดรูว์ มีอะไรจะแก้ตัว
ขอโทษครับ คุณแพนซี
เราไม่เห็นคุณตอนหลบยัยเด็กนั่น
ไงจ๊ะหนู
ฉันว่าหนูหันหน้าผิดทางแล้ว
โรงเรียนอยู่ทางนั้น
-ซกมกจัง -แหวะ
เธอมีสิทธิเท่ากับเด็กคนอื่นๆ
ไปเลย
ไม่ต้องกลัว
แคทเธอรีน แดเนียล คลาร์ก
อ่านออกเขียนได้หรือยังจ๊ะ
ลองสะกดคำว่า "หมา" ซิ
ใครกันเนี่ย
ม-ห-า
เอาละ ถ้าฝึกหัดทุกคนก็ทำได้ ใช่มั้ย?
ไปนั่งที่โต๊ะเลยจ้ะ แคทเธอรีน แดเนียล คลาร์ก
มาได้ไง ไก่คลุกโคลน
หมวกอยู่ไหน หนูในบึง
เด็กๆ เงียบก่อน อีกชั่วโมงก็พักเที่ยงแล้ว
ตั้งใจเรียนหน่อย
ใครจะยกตัวอย่างคำที่มีสระเสียงยาว
-บ้านอยู่ในปลัก -คงมีเห็บเหา
เหม็นสาบ
เดี๋ยวก่อน
เป็นวันเดียวที่ฉันไปโรงเรียน
ขอเรียนรู้จากธรรมชาติดีกว่า
ไฮ เทต
ออกมาต้องระวังตัว ได้ยินมั้ย
อย่าไว้ใจใคร
รู้จักป้องกันตัว
นกเค้าใหญ่ น่าจะใช่
ช่วงหนึ่ง พ่อใจดีกับฉัน
เอานี่ไปใช้เก็บขนนก รังนก
หรืออย่างอื่นที่สะสม
ขอบคุณค่ะ
อือ
-ย่ามสนามของพ่อ... -ไปรษณีย์มา
สมัยเป็นทหาร
จดหมายจากแม่
ลายมือแม่
แม่ยังไม่ตาย
เอามานี่
ส่งมา
แม่จะกลับเมื่อไหร่
เดี๋ยว
แม่เขียนมาว่าไง
ไม่
เงียบน่ะ
พ่อ
หยุดนะ
หยุด! บอกให้หยุด
เงียบ! หุบปาก
แม่
ฟังพ่อนะ
แม่จะไม่กลับมาอีก
ได้ยินมั้ย
ไม่จริง
"จะไม่" คำนี้ไม่มีจริง
ผู้หญิงสารเลว
ไร้ค่า
พ่อเผาทิ้งทุกอย่างที่เป็นของแม่
ออกไปจากบ้านฉัน
แล้ววันหนึ่ง...
พ่อก็จากไป
มันไม่เจ็บปวดเหมือนตอนที่แม่ไป
แต่การอยู่ลำพังก็ทำให้รู้สึก โหวงเหวง ว้าวุ่น
แล้วยังต้องหาทางรอดไปวันๆ
ฉันจะอยู่ยังไงถ้าไม่มีปลายข้าว
สวัสดี คุณหนูคยา
ต้องการอะไรมั้ย
ค่ะ คุณจั๊มพิน
หนูได้ยินว่าคุณรับซื้อหอยแมลงภู่
หนูเก็บมาขายค่ะ
สดมั้ย?
ขุดมาตั้งแต่เช้ามืดจนถึงตอนนี้
พ่อให้หนูหิ้วมาถึงนี่
เอางี้นะ...
ฉันให้ 50 เซ็นต์ สำหรับถุงนี้
กับน้ำมันเต็มถัง ถ้ามีอีกถุง
คุณจะรับสัปดาห์ละกี่ถุง
จะทำธุรกิจกันใช่มั้ย
ฉันรับซื้อ 40 ปอนด์ทุกสองสามวัน
แต่ก็มีคนอื่นมาขายด้วย
ถ้าหนูเอามา แต่ฉันรับซื้อไปแล้ว
หนูจะหมดสิทธิ์
มาก่อนได้ก่อน ตามนั้นเลย
ได้ค่ะ ขอบคุณ
หนูขอ...
อ๋อ ได้สิ
โตไวนะเนี่ย
สัปดาห์หน้าแวะมา ฉันจะวัดเท้าหนู
มีรองเท้าในลังบริจาคที่โบสถ์
รอให้เลือกจนฝุ่นจับ
ขอบคุณค่ะ
จ้ะ
น่าสงสาร
แม่ทิ้งไป แล้วนี่คงโดนพ่อทิ้งอีก
อะไร?
เราต้องระวัง อย่าไปจุ้นเรื่องชาวบ้าน
พระคัมภีร์ไม่ได้บอกว่า "จงระวัง"
"และพระองค์ตรัสตอบพวกเขาว่า...
'แท้จริงแล้ว สิ่งที่พวกท่านได้กระทำ
แก่พี่น้องผู้ต่ำต้อยของเรา ก็เหมือนกระทำต่อเราด้วย'"
เอาละ เมเบล
อย่ามาพูดว่า "ต้องระวัง"
ไหนดูซิ
หนึ่ง สอง สาม ง่ายๆ
ของฝากจากคุณเมเบล
แคทเธอรีน แดเนียล คลาร์ก
แขวงบาร์คลีย์ นอร์ทแคโรไลนา
จำเลยในข้อหาฆาตกรรมโดยเจตนา
เชส ลอว์เรนซ์ แอนดรูว์ พลเมืองบาร์คลีย์ โคฟ
คดีเช่นนี้ รัฐกำหนดโทษสูงสุด ประหารชีวิต
สถานะโทษจะเป็นไปตามนี้ หากจำเลยกระทำผิดจริงตามข้อกล่าวหา
ผิดจริง เรารู้ว่าเธอทำ
ต้องรับโทษ
เราจะแต่งตั้งคณะลูกขุน
จากบุคคลที่นั่งสองแถวหน้า...
มีอีกทางเลือก...
รับสารภาพเพื่อขอลดโทษ
แปลว่า คุณจะต้องให้การว่า...
คุณได้ไปที่หอสูงในคืนนั้น
พบกับเชส แอนดรูว์ แล้วเกิดวิวาทกัน
บังเอิญเขาถอยหลัง ร่วงลงไป
คุณจะติดคุก 10 ปี แต่คงลดเหลือแค่ 6
ไม่
ถ้าเราแพ้คดี จะโดนหนัก
จำคุกตลอดชีวิต หรือไม่ก็...อย่างว่า
คุณมิลตัน ฉันจะไม่สารภาพผิดอะไรทั้งนั้น
ฉันจะไม่ยอมเข้าคุก
เรียกผมว่าทอมก็ได้
สัญญาซิว่า คุณจะคิดดูดีๆ
ฉันต้องออกจากที่นี่
จะด้วยวิธีใดก็ตาม
ระหว่างเที่ยงคืนถึงตีสอง คืนวันที่ 30 ต.ค.
จำเลยได้ล่อลวงเชส แอนดรูว์ ไปที่หอคอย
ผลักเขาตกลงไปตาย
แล้วตามกลบร่องรอยกับลายนิ้วมือ
ท่านจะได้ฟังว่า จำเลยมีทั้งเวลาและเจตนา
ที่สำคัญที่สุด...
สภาพจิตผิดปรกติของจำเลย ส่อแววฆาตกร
"นิ่งไว้"
ท่านสุภาพชนทั้งหลาย
ทางรัฐจะพ่นพร่ำคำพูดใส่หูคุณ
เรื่องคุณแคทเธอรีน แดเนียล คลาร์ก
แต่ผมขอให้ท่าน...
พิจารณาหลักฐานประกอบคำฟ้องของรัฐ
ซึ่งท่านจะพบว่า ไม่มีเลย
ยิ่งกว่านั้น ท่านจะได้ฟังว่า
อาจไม่มีใครลงมือฆ่าเชส แอนดรูว์
และจำเลย คือคุณคลาร์ก...
โดนจับขึ้นศาลก็เพราะ มันง่ายที่จะกล่าวโทษคนนอก
มากกว่าว่ากันตามข้อเท็จจริง
แม้เธอเกิดและเติบโต...
ห่างจากศาลนี่ไม่เกินห้าไมล์
แต่คุณคลาร์กก็ยังเป็น คนนอก
"ปี 1962"
"หัวเทียน"
"แครอท"
ไฮ
ผมเอง เทต
หงส์ทุนดรา
คุณรู้ชื่อนกได้ไง
แม่ผมชอบนก
ฉันอ่านโน้ตคุณไม่ออก
ผมแค่บอกว่า เห็นคุณตอนผมไปตกปลา
เลยคิดว่าคุณน่าจะใช้เมล็ดปลูกผักได้
กับใช้หัวเทียน
ผมมีสำรอง คุณจะได้เข้าเมืองง่ายขึ้น
แล้วผมนึกออกว่าคุณชอบขนนก
งั้นก็ได้
ผมไปก่อนละ
ผมสอนให้คุณอ่านได้นะ
ผมว่าคุณหัดเขียนไปด้วยก็ได้
อ้อ ค่ะ
ดี งั้นเราเริ่มที่ตัว A
ลองดู ลากเส้นเป็นรูปนี้
อย่าบอกนะ
เกือบแล้ว
อย่าช่วยฉันนะ
ได้ ผมว่างทั้งวัน
"บางชนิดของ...
"ไบม้าย"
ดำรงชีวิตอยู่ได้ โดยไม่ต้องมีสัตว์ต่างๆ
เครื่องหมายคอมม่า
บางรายก็อยู่ไม่ได้"
นี่ไงที่ผมบอกคุณ คยา
ไม่มีวันที่คุณจะกลับไปอ่านไม่ออกอีก
ไม่เคยรู้เลยว่า แต่ละคำมีอะไรมากมาย
ไม่ใช่ทุกคำหรอก
เราไปอ่านที่บ้านฉันบ้างก็ได้นะ
เรารื้อตู้หนังสือทั้งบ้าน
สัปดาห์ละสามครั้ง ฤดูร้อนจนใบไม้ร่วง
อ่านเรื่องพืชสัตว์ที่ปรับเปลี่ยน
ตามสภาวะโลกที่ผันแปร
"ชีววิทยา"
นกร้องตอนเช้าตรู่ เพราะอากาศเย็นฉ่ำชุ่มชื้น
จะนำพาเสียงร้องและสาระของมัน ไปได้ไกลกว่า
เซลล์บางกลุ่มแบ่งตัว เป็นปอดกับหัวใจ
กลุ่มที่ยังไม่แน่ชัด คือสเต็มเซลล์
มีไว้สำรองใช้ต่อไป
ในโลกชีววิทยา
ฉันค้นหาคำตอบว่า ทำไมแม่จึงทิ้งลูก
"พระคัมภีร์"
"ประวัติครอบครัว"
"นายแจ็คสัน เฮนรี่ คลาร์ก...
สมรสกับนางสาวจูเลียน มาเรีย แจคส์
วันที่ 12 มิ.ย. 1933"
นี่คือพ่อแม่ของฉัน
"ด.ช. เจเรมี แอนดรูว์ คลาร์ก 2 ม.ค."
นี่โจดี้
"ด.ช.เนเพียร์ เมอร์ฟีย์ คลาร์ก"
"ด.ญ. แมรี่ เฮเลน คลาร์ก"
"ด.ญ. แคทเธอรีน แดเนียล คลาร์ก"
ฉันคิดถึงพวกเขา
ฉัน...
ลืมไปแล้วว่ามันแย่แค่ไหน
เมื่อไม่เหลือใครที่นี่
แต่ตอนนี้ฉันรู้สึกขึ้นมาอีก
แบบว่า...
บางครั้งฉันเหมือนไม่มีตัวตน
ไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ตรงนี้
คุณอยู่นี่
ขอโทษ ผมมาช้า
เอ้า มาช่วยกัน
นี่ลูก ปรกติพ่อไม่สนเรื่องซุบซิบ
แต่ตอนนี้เสียงนินทาสนั่นเมือง
ว่าแกไปติดสาวที่บึงนั่น
มีอะไรบอกพ่อได้นะ
-เป็นแฟนกันรึ -เธอเป็นแค่เพื่อน
ผมสอนหนังสือให้ เพราะใครๆ ก็เหยียดเธอ
เธอไม่ได้เข้าโรงเรียน
ไม่มีพ่อแม่พี่น้อง
ไม่เอาน่า
อย่าทำท่าฉุนเฉียว
พ่อเป็นพ่อ ต้องพูดเรื่องที่เราไม่อยากพูดกัน
พ่อจน ไม่มีอะไรจะปรนเปรอลูกแบบคนอื่น
เลยต้องขอให้ลูก...
ระวังตัวบ้าง
แกทุ่มเทหนักมากเพื่อจะ ได้เรียนมหา'ลัยตามใจฝัน
พลิกชีวิตได้ในพริบตา
เข้าใจคำนี้มั้ย
ครับ
งั้นเปิดเพลงโปรดให้พ่อฟังซิ
พุคชินี ถ้าอยากจะรู้
เด็กสาวอยู่ป่าตามลำพัง เหมือนนางไม้ในฝันเนอะ
ไม่ครับ ผมไม่ได้...
คิดแบบนั้น
ถ้าไม่เชื่อ ถามเมียผมได้
มีบ้านอุปถัมภ์ที่จะช่วย ปกป้องหญิงสาวจากภัยใกล้ตัว
ได้ยินว่า เธอมาที่นี่เป็นประจำ
ผมพบเธอเป็นครั้งคราว
ไม่ได้มาคนเดียว เธอมากับพ่อ
แต่ฉันไม่เคยเห็นใครอื่นที่บ้านนั่น
เธอจะมาที่นี่ตอนไหน
ผมไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เธอจะขับเรือเข้ามา
เจอครั้งหน้า บอกให้โทรหาฉันด้วย
นายไม่มีอะไรที่ต้องโกหกฉันใช่มั้ย
ไม่มีเลยครับ
เราต้องไปเจอกันนอกบ้าน
คยา ยินดีที่ได้เจอ
สวัสดิการสังคมตามหาฉันอีก
จะลากฉันไปเข้าบ้านอุปถัมภ์
นี่ มารยาทดีต้องทักทายก่อน
บ้านอุปถัมภ์ก็ไม่เลวร้ายนักหรอก
อะไร
จะมีคนทำอาหารร้อนๆ ให้คุณ
-มีเตียงดีๆ -เตียงฉันมี
อีกอัน ฉันจะไม่ทิ้งที่นี่ไปอยู่รวมกับใคร
"อีกอย่าง" ไม่ใช่ "อีกอัน"
คุณอยู่แบบนี้ไปตลอดไม่ได้
คอยดูแล้วกัน
ก็ได้
เทต
ฉัน...
ฉันซึ้งใจที่คุณมาสอนให้อ่าน
และให้ของฉันเยอะแยะ ว่าแต่...
คุณทำไปทำไม
คุณไม่มีแฟนรึไง
ก็มีบ้าง
มีบ้าง
เคยมีคนนึง
แต่ตอนนี้ว่าง
ไม่มีใคร
เอาละ
วันก่อนฉันเห็นคุณกับพ่อในเรือ
พ่อคุณดูท่าจะใจดีมาก
ใช่จริงๆ
แต่คุณไม่เคยพูดถึงแม่
เธอเป็นยังไง
คุณไม่ต้องเล่าก็ได้
แม่กับน้องสาวผมตาย รถชนกัน
ที่แอชวิลล์
น้องเล็กของผมชื่อ แครีแอน
มันเป็น...
เป็นอะไร เทต
คุณบอกฉันได้ทุกเรื่องนะ
ผมคิดว่าทั้งคู่ไปซื้อของขวัญวันเกิดให้ผม
จักรยานที่ผมอยากได้
แต่ร้านแถวนี้ไม่มีขาย
ผมคิดว่าพวกเขาไปซื้อจักรยานให้ผม
แล้วผมก็จำไม่ได้ว่าจักรยานอะไร
ไม่ใช่ความผิดของคุณ
โห...พระเจ้า
นี่ฉันเป็นแฟนคุณรึยัง
อยากเป็นมั้ยล่ะ
ฉันเก่งเรื่องขนนก
สาวอื่นบอกชื่อนกไม่ได้
งั้นก็...ตกลง
ตกลง
ฉันไม่เคยมาแถวนี้
คุ้มค่าเหนื่อย รับรอง
สุขสันต์วันเกิด
รู้วันเกิดฉันได้ไง
จากหน้าพระคัมภีร์ของคุณ
รู้มั้ยว่าวันนี้?
ฉันไม่มีปฏิทิน
อย่าตัดชื่อฉัน
ตรงนั้นชื่อฉัน
ครับผม
อร่อยมั้ยล่ะ
เสียงอะไร
มากันแล้ว
ว้าว
ห่านหิมะ
คยา
คยา มองผมสิ
คยา
คยา ขอโทษที
ผมเสียใจ
โอย
ไม่ เทต ฉันก็ต้องการ
ทำไมจะไม่ได้
เพราะผม...
ผมแคร์ความรู้สึกคุณมากไป
ผมต้องการคุณมากกว่าสิ่งใด
แต่ผมปล่อยตัวให้เสียหายไม่ได้
มันจะเป็นภัยต่อคุณยิ่งกว่าผม เข้าใจมั้ย?
จากใบไม้ร่วง เข้าสู่ฤดูหนาว
ฤดูหนาว สู่ฤดูใบไม้ผลิ
สิ่งเดียวที่ดำรงในธรรมชาติ คือการเปลี่ยนแปลง
พ่อ! ผมเข้าได้แล้ว
ทำไมคุณเงียบจัง
อีกไม่นาน ผมต้องไป
เรียนต่อมหา'ลัย
คุณเคยบอกแล้ว
จะไปเมื่อไหร่?
ไม่ใช่วันนี้นะ
เร็วๆ นี้
ผมได้งานในห้องแล็บชีวะ
เริ่มงานสัปดาห์หน้า
อยู่ที่นี่เถอะ
อยู่ทำอะไร?
ที่นี่ไม่มีงานสำหรับผม
จะให้ทำอะไร ผมไม่อยากจับกุ้งเหมือนพ่อ
ผมจะเรียนจบปริญญา มีอาชีพดีๆ คุณก็ทำได้
จะให้ฉันเป็นอะไรล่ะ
ผมไม่ได้คิดงั้น
คุณจะไม่กลับมา
กลับสิ
ผมจะไม่ทิ้งคุณ จะกลับมาหาคุณ
คยา! หยุดก่อน
คุณวิ่งหนีทุกปัญหาไม่ได้นะ
ขออีกคืน
อีกคืนเดียว
นี่อะไร
รายชื่อสำนักพิมพ์
ส่งภาพวาดกับบันทึกของคุณ
มันไม่เหมือนเล่มไหนที่พิมพ์ออกมา
เยอะจนรวมเล่มได้
หลายเล่มด้วย
คุณก็ไม่ต้องทิ้งบ้านไปไหน
แค่ส่งตัวอย่างงานให้สำนักพิมพ์ดู
คุณจะมีรายได้
อาจไม่มากมาย แต่...
ไม่ต้องขุดหอยขายไปตลอดชีวิต
แค่ลองดู
ไม่เสียหายอะไร
คุณจะลืมฉัน
เมื่อคุณยุ่งอยู่กับการเรียน
กับสาวๆ ในมหา'ลัย
ไม่มีวันที่ผมจะลืมคุณ
ไม่มีวัน
เดือนหน้าผมจะกลับมา สัญญา
ช่วงหยุดยาววันชาติ
ก่อนคุณจะคิดถึงซะอีก
เราจะพบกันที่หาด นั่งดูพลุด้วยกัน
เขียนถึงสำนักพิมพ์นะ
ลาก่อน คยา
ลาก่อน เทต
นกทะเลชายฝั่งตะวันออก
ดาวเด่นของรัฐเรา
"4 กรกฎาคม 1962"
ไม่
ไม่นะ เทต
ไม่
ไม่...ไม่ๆๆๆ
เทตกับชีวิตและความรักคือสิ่งเดียวกัน
ทุกอย่างหายไปด้วยกัน
หลังจากนั้น...
เมื่อใดที่ฉันทรุดท้อ
ทุ่งน้ำจะช่วยโอบอุ้ม
ช่วงขณะหนึ่ง...ในที่สุด ความปวดร้าวใจค่อยเลือนลบไป
เหมือนน้ำซับทราย
มันยังอยู่ตรงนั้น แต่ซึมลึก
ไม่มีรอยเท้ารอบศพ หรือบนหอดับไฟป่า
และไม่มีรอยนิ้วมือใหม่ๆ
กระทั่งที่ฝาตะแกรงซึ่งต้องใช้มือเปิด
ทั้งหมดนี้แสดงว่ามีคนลอบทำลายหลักฐาน
หมดคำถามแล้ว
พยานจำเลย
นายอำเภอ ผมขอเสนอตารางน้ำขึ้นน้ำลง
สำหรับค่ำวันที่ 29 ถึงเช้าวันที่ 30 ต.ค
ซึ่งระบุเวลาน้ำลง ประมาณเที่ยงคืน
ตอนที่เชส แอนดรูว์มาถึงหอคอย
และก้าวขึ้นบันได เขาต้องย่ำโคลนเข้าไป
หลังจากนั้น น้ำใต้ดินจะเอ่อขึ้นมา ลบร่องรอยของเขา
คุณว่ามันเป็นไปได้มั้ย
ก็...
เป็นไปได้มั้ย ถ้าเขามีเพื่อนไปด้วย
รอยเท้าของทุกคนก็ถูกน้ำล้างไปหมด
ในสภาวะเงื่อนไขเช่นนี้
รอยเท้าที่ปรากฏขึ้นและหายไปเอง
ไม่ใช่เบาะแสฆาตกรรม
ถูกต้องมั้ย
นายอำเภอ
การหายไปของรอยเท้า ไม่ใช่หลักฐานฆาตกรรม
คุณให้การด้วยว่า ไม่พบรอยนิ้วมือใดๆ
บนหอดับไฟป่า รวมทั้งพื้นตะแกรง
คุณก็เลยสรุปเอาเองว่า ต้องมีคนเปิดช่อง
แล้วไล่ลบรอยนิ้วหลังจากนั้น
ถูกต้อง
ทีนี้มาดูกันว่า
ตะแกรงพื้นนั่นโดนเปิดบ่อย น่ากลัวอันตราย
จนคุณต้องยื่นคำร้องถึง...
หน่วยพิทักษ์ป่าให้แก้ปัญหา
เมื่อวันที่ 18 ก.ค.ปีกลาย
นี่คือสำเนาเอกสาร
ใครเป็นคนเขียน
ผมเขียนเอง
ช่วยอ่านประโยคสุดท้ายให้ศาลฟังซิ
ที่คุณเขียนถึงหน่วยพิทักษ์ป่า
แค่ประโยคสุดท้าย
"ผมขอย้ำว่า...
ตะแกรงพื้นนี้อันตรายมาก ถ้าไม่ลงมือแก้ไข...
ถ้าไม่เร่งลงมือ อาจเกิดการบาดเจ็บหรือเสียชีวิตได้"
ขอบคุณ ท่านนายอำเภอ
"ปี 1968"
มีคนมาถ่ายรูปรอบบ้านฉัน
เขาต้องการอะไร
พวกค้าอสังหา
สำรวจมาสองสามสัปดาห์แล้ว
จะถมแอ่งโคลนสร้างโรงแรม
ปีก่อนฉันก็เห็น
ตัดต้นโอ๊ค ขุดคูคลองระบายน้ำ
เขาจะยึดบ้านฉัน
ไม่ใช่แค่บ้าน คงขอซื้อที่ทั้งหมด
จั๊มพิน
ผิดตรงไหน คยาจะได้เงินก้อนใหญ่
เธอถือกรรมสิทธิ์ที่ดินกับบ้านใช่มั้ย
พ่อเคยบอกอย่างนั้น
ต้องมีหลักฐานด้วย
สัญญามอบ โฉนด
เฮ้
ขอโทษที่ทำให้ตกใจ ช่วยถือให้มั้ย
ไม่ต้อง
มา ขอช่วยหน่อย
ผมชื่อเชส แอนดรูว์
คุณชื่อคยาใช่มั้ย
ชื่อเพราะดี ผมชอบนะ
ชื่อแปลกแต่ก็น่ารักดี
วางตรงนี้นะ
เรียบร้อย
วันอาทิตย์นี้ นั่งเรือไปปิกนิกกันมั้ย
โอเค
ตอนเที่ยงๆ ผมจะไปรับที่พอยท์บีช
สะดวกมั้ย
เอาละ แล้วพบกัน
เจอแล้ว
นายเนเพียร์ คลาร์ก ซื้อมาเมื่อปี 1897
ใช่ ปู่ฉันเอง
ครับผม
ไม่เคยผ่านการซื้อขาย งั้นก็เป็นกรรมสิทธิ์ของคุณ
แต่ต้องชำระภาษีย้อนหลังถ้าจะอยู่ต่อ
จะบอกให้ กฎหมายเขียนไว้ว่า...
ผู้ใดชำระภาษีย้อนหลัง จะได้ถือสิทธิ์ครอบครอง
แม้ไม่มีเอกสาร
เท่าไหร่คะ
ประมาณ...
800 ยอดรวม
ห้าปี
ห้าปีนับแต่วันที่เทตชี้ทางให้
เรียน บรรณาธิการ
ฉันขอส่งตัวอย่างบางหน้าของ เปลือกหอยในทุ่งน้ำแคโรไลนา
เพื่อการพิจารณาจัดพิมพ์
ห้าปีที่ทำให้ฉันยอมเปิดใจอีกครั้ง
ดีมั้ย ได้มาหลบมุมกับยอดศิลปินเพลง
ดูนี่สิ
โอ หอยเชลล์เปลือกลาย
Pecten ornatus
อ้อ
แถวนี้ไม่ค่อยมี
งั้นรึ
หอยพันธุ์นี้ชอบอยู่ทางใต้ของที่นี่
น้ำแถวนี้เย็นไปสำหรับมัน
อะไร
แค่ขำน่ะ
สาวทุ่งน้ำรู้ชื่อละตินของหอย
รู้ถิ่นอาศัยและสาเหตุด้วย
คุณเก็บไว้นะ
ขอบคุณ
คุณนี่ไม่ธรรมดา
คุณเห็นฉันเป็นสวะ แต่ฉันมีค่ากว่าปิกนิก
ไม่เอาน่า คยา
ขอโทษ ผมไม่เคยเห็นคุณเป็นสวะ
ได้โปรด ผมเสียใจ ผมไม่ว่าถ้าคุณจะไป
แต่คุณเดินไปไม่ได้ มันไกลไป
ขอผมแก้ตัวแล้วกัน
นะ ผมขอชดใช้ให้
ไม่น่าเชื่อ คุณไม่เคยขึ้นหอไฟป่า
ผมชอบมาหลบ เวลามีเรื่องกับที่บ้าน
บนนี้จะมองเห็นทั้งทุ่งหญ้าป่าพรุ
มา
อะไร
บอกผม รับรองจะไม่หัวเราะ
เหมือนเพื่อนที่โตมาด้วยกัน แต่ไม่เคยเห็นหน้าชัดๆ
ฉันได้เห็นแล้ว
บ้านคุณอยู่ตรงนั้นใช่มั้ย
พาผมไปเลย
มันไกลไป
ผมชอบไกลๆ
ไม่สนว่ามันจะเป็นยังไง ถ้าคุณกังวลข้อนั้น
จอดตรงนั้นนะ
อยู่คนเดียวมากี่ปีแล้ว
ราว 10 ปีมั้ง
ดีจัง
อยู่คนเดียวไม่มีพ่อแม่คอยจุกจิกจู้จี้
ในบ้านไม่มีอะไรน่าดู
บนระเบียงนั่นอะไร
ไหน?
ไม่มีอะไร
แล้วนี่อะไร
ไม่มีอะไร
คุณเขียนหนังสือหรือยังไงเนี่ย
ก็ทำนองนั้น
อย่างกับภาพวาดในสารานุกรม
คุณนี่ไม่ธรรมดาจริงๆ
อา น้ำขุ่นจัง
ใช้ปั๊มสูบมา
ฉันไม่พร้อมจะรับแขก
ไม่ต้องห่วง
ไม่มีใครอื่นที่อยู่คนเดียวแบบนี้ได้
ผู้ชายส่วนใหญ่จะกลัว
คุณต้องการอะไร
งั้น โทษที ผมบุกเข้ามาเอง
แค่อยากรู้จักคุณมากขึ้นน่ะ
ผมคิดว่าคุณเริ่ดมาก
อิสระดุจพายุ ไวดุเหมือนแส้ฟาด
ผมจะไม่ทำอะไรคุณ ยกเว้นถ้าคุณยินดี
ตกลงมั้ย
ได้
เอาละ
ฉันไม่แน่ใจว่ารู้สึกยังไงกับเชส
แต่ฉันไม่เหงาอีกแล้ว
แค่นี้ก็น่าจะพอ
ต้นฉบับหนังสือ
ใช่
ไม่รู้จะมีใครอ่านมั้ย
ผมอ่าน
ทุ่งน้ำคือมุมลับของเรา
เพื่อนคุณเป็นยังไง
ผมไม่มีเพื่อนจริงๆ หรอก
แต่คุณดูร่าเริงดีเวลาเจอเพื่อน
คุณตามส่องผม
พ่อผมเคยเล่าว่า เขาดื่มจนเมา
แล้วปลุกปล้ำกับแม่
เขาว่าถ้าเพื่อนๆ รู้ไส้ผม คงไม่มีใครคบผม
ผมไม่รู้ว่ามีใครบ้างที่รู้จักผมจริงๆ
นั่นละที่ผมจะบอกคุณ
อะไรทำให้ท้องฟ้าเป็นสีฟ้า
รังสีสีน้ำเงินกับม่วงจากแสงอาทิตย์
กระทบละอองก๊าซในบรรยากาศ แล้วแยกกระจาย
จะเป็นไรมั้ยถ้า...
ผมขอจูบซักที
เรามาดูใยขนแกะสีแดง บนแจ็คเก็ตของเชส
ในคืนที่เขาตาย
คุณได้เทียบกับหมวกสกีสีแดงใบนี้แล้ว
ใช่ เส้นใยจากแจ็คเก็ตกับหมวกเหมือนกัน
หมวกนี้ได้มายังไง
พบในบ้านของคุณคลาร์ก
เรื่องเส้นใยนี่ มีวิธีพิสูจน์มั้ยว่า...
มันติดอยู่บนแจ็คเก็ตมานานเแค่ไหน
เราทำได้แค่ระบุแหล่งที่มา ไม่ใช่เวลา
ถ้ามีใครสวมหมวกนี่บ่อยๆ
เส้นใยอาจติดผมหรือเสื้อผ้าเขา
ใช่ มันอาจติดค้างอยู่
ช่วงที่จำเลยคือคุณคลาร์ก
รู้จักพบปะกับเชส แอนดรูว์
เส้นใยหมวกอาจตกค้างบนแจ็คเก็ตของเชส
เท่าที่ผมเจอมา ใช่
ไม่ว่าจะพบกันตอนไหน
ใช่
"คุณคลาร์ก เรารู้สึกทึ่งกับต้นฉบับของคุณ
ถ้าคุณเตรียมต้นฉบับครบแล้ว
เราจะปรับแก้และจัดพิมพ์โดยเร็วที่สุด"
เฮ้
คุณกำลังเจอกับผู้จัดการคนใหม่ ของเวสเทิร์น ออโต้
โอ้ เชส
-ข่าวดีจริงๆ -เรามาฉลองกันเลย
เขาจะจ่ายค่ารูปวาดพวกนั้นรึ
ใช่
อย่าปลื้มจนหลงตัวเองแล้วกัน
ไม่หรอก
ผมรู้เคยมีคนทำให้คุณช้ำใจ
ผมเสียใจด้วย
ทั้งครอบครัวทิ้งคุณไป
แต่ครอบครัวผมก็แย่ไปอีกแบบ จนผมสุดจะทน
ผมอยากให้คุณรู้ว่า ผมจะดูแลคุณ
ผมมีงานดีๆ พอที่จะซื้อบ้านเมื่อเราแต่งงานกัน
-แต่งงาน? -ใช่
บ้านสองชั้นริมหาด มีระเบียงรอบ
ใช่
แล้วพ่อแม่คุณ?
คุณบอกเรื่องฉันรึยัง
คุณต้องรู้ว่าพวกเขาเป็นยังไง
ถ้าผมบอก ก็จบเห่
แต่พวกเขาจะชอบคุณเมื่อได้รู้จักคุณ
เขยิบมา
อ้อ อีกสองสามวันผมจะขับรถไปแอชวิลล์
ไปซื้อของเข้าร้านพ่อ
ผมอยากให้คุณไปด้วย
ไปฉลองหนังสือเล่มใหม่
ไม่ชอบคนเยอะๆ
ช่างสิ คุณก็อยู่กับผม ผมรู้จักที่นั่นดี
ไม่ต้องพูดกับใคร ถ้าไม่อยากพูด
น่า ถ้าเราจะแต่งงานกัน คุณต้องเห็นโลกหน่อย
กางปีกสวยๆ ออกโบยบิน
เอาน่า สนุกแน่
ไปทำงานสองวัน ค้างหนึ่งคืน
จับมือฉันแน่นๆ
เจ๋งดีนะ
"โรงแรม"
ผจญภัยให้สนุก มาเลย
ต่อไปคุณจะรู้สึกดีขึ้น
ยิ่งถ้ามาบ่อยๆ
ผมไม่อยากจะเสียคุณไป
งั้นเหรอ
ใช่
ผมเฝ้าคิดแต่เรื่องนี้
ย่องออกไปหาคุณกลางดึก
สาวทุ่งน้ำของผม
ไม่มีใครรู้ ไม่มีใครเห็น
ไม่มีใครรู้นอกจากผม
คุณก็ไม่ต้องพิสูจน์ตัวเองกับใคร
เข้าใจมั้ย
คุณมีผม และผมรักคุณ
ฉันทำอะไรมาให้คุณ
ฝาหอยชิ้นเดียว
ร้อยเชือกหนังผูกปมแน่น มันหายไป
พูดให้ชัดก็คือ
สร้อยเปลือกหอยที่เชสใส่ทุกวัน
หายไปจากกองวัตถุ
ที่เจ้าหน้าที่เก็บมาจากศพในวันนั้น
ถูกมั้ยครับ
ฉันคิดว่ามันต้องสำคัญ
ใช่
เขาสวมมันอยู่ตอนกินมื้อค่ำกับเราคืนนั้น
แล้วมันหายไป จากศพเขา
จะบอกให้ว่าเขาไม่เคยถอดมันออก
คนที่ฆ่าเขา เอามันไป
ขอคัดค้าน คำให้การคาดเดา
รับคำค้าน
คณะลูกขุนที่เคารพ
ท่านไม่ต้องฟังความเห็นข้อสุดท้ายของคุณแอนดรูว์
คุณแอนดรูว์
เชสได้สร้อยนั่นมาจากไหน
จากสาวทุ่งน้ำนั่น...คุณคลาร์ก
ฉันไม่รู้ชื่อจริง ไม่แน่ใจว่าจะมีชื่อด้วย
ไม่รู้ทำไมเชส...
แต่จะบอกให้ว่า...
นี่เป็นคนเดียวที่สมควรจะฉกมันไป
คุณแอนดรูว์...
เชสกับคุณคลาร์กมีความสัมพันธ์ฉันชู้สาว?
จะพูดงั้นก็ได้
ฉันเห็นเขาย่องออกไปดึกๆ
จนวันนึง ฉันถาม เขาก็สารภาพ
ฉันคิดว่า...
ชาวบ้านจะว่ายังไง
ฉันโง่มากที่คิดเรื่องนั้นก่อน...
แต่เขาบอกว่าเลิกกับเธอแล้ว
เธอรู้ว่าจับเขาไม่ติดแล้ว
ก็เลยฆ่าเขา แล้วเอาสร้อยบ้านั่นคืน
ขอคัดค้าน
-รับคำค้าน -หมดคำถามแล้ว
คุณแอนดรูว์ ขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้ง
ด้วยความเคารพ
คุณก็รู้ว่าคุณคลาร์กถูกค้นบ้านทุกซอกมุม
ตำรวจไม่พบสร้อยเส้นนั้นที่บ้านเธอ
-ใช่มั้ย? -ไม่พบ
"ปี 1969"
-จับให้แล้ว -เฮ้
-เกือบไปแล้ว -ฉันเกือบตกเรือแน่ะ
โชว์ฟอร์มสินะ
สาวทุ่งแซ่บมั้ย เรื่องบนเตียง
นางแมวป่าชัดๆ คุ้มค่าน้ำมันเรือ
-ตาเรืองแสงมั้ย -เฉพาะตอนที่ฉันกดปุ่ม
อย่าพูดถึงเธอแบบนั้น
ว่าไงนะ
ฉันบอกว่าอย่าพูดถึงเธอแบบนั้น
อ้อ ไอ้เด็กมหา'ลัย
คนที่สอน A B C ให้สาวทุ่งน้ำ
แกฉวยโอกาสกับเธอ
จะเอาไง ไอ้เด็กมหา'ลัย
มาเลย ถ้าแน่จริง
เอาสิ หมัดแม่นๆ หน่อย
หยุด หยุดก่อน พอได้แล้ว
พอก่อน เดี๋ยวเจ็บตัวกันเปล่าๆ
มีวิธีที่ดีกว่านี้น่ะ
ไง คยา
อะไรกันเนี่ย คยา?
เดี๋ยว! หยุดก่อน! ผมแค่จะขอคุยด้วย
ออกไปจากบึงบ้านฉัน ไอ้คนสารเลว!
ได้โปรด! ผมต้องคุยกับคุณ
ฉันไม่สนว่าคุณต้องการอะไร
ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณอีก
คยา ผมจะมาบอกคุณเรื่องเชส
-เรื่องเชส? -เขาไม่คู่ควรกับคุณ
คุณเป็นคนทิ้งฉันก่อน
คุณไม่กลับมาตามสัญญา
ไม่เคยกลับมา
เขียนมาแก้ตัวก็ไม่มี ไม่บอกกระทั่งว่า คุณยังอยู่หรือตายไปแล้ว
แค่หายตัวไปเฉยๆ
ผมรู้ ผมเสียใจ แต่คุณคงไม่เข้าใจ
คุณไม่แมนพอที่จะสู้หน้าฉัน
ถูกของคุณ คยา
คุณพูดถูกทั้งหมด
ผมทิ้งคุณ ผมเลวที่สุด
ทำสิ่งที่แย่ที่สุดในชีวิตผม
ผมรู้ว่าคุณเจ็บแค่ไหน... จนผมไม่กล้าสู้หน้าคุณ
ผมคิดว่าคุณคงไม่ยอมออกจากที่นี่...
ไปอยู่กับผมในอีกโลกหนึ่ง
ผมจึงต้องเลือกระหว่างคุณกับทุกสิ่งทุกอย่าง
แต่จริงๆ แล้ว อะไรๆ ที่ผมนึกว่าสำคัญ
ทุนการศึกษา ปริญญา อาชีพ มันหมดความหมายเมื่อไม่มีคุณ
ผมคิดผิด
ผมต้องเสียใจมาหลายปี
และจะเสียใจไปตลอดชีวิต
คุณคง...
ผมมีของฝากให้คุณ
ตอนนี้ผมทำงานในห้องแล็บใกล้เมือง
คุณต้องชอบที่นั่น คยา
ผมจะส่องทุกอย่างด้วยกล้องจุลทรรศน์
ผมกลับมาแล้ว
กลับมาอยู่ตลอดไป
คยา ผมจะทำทุกอย่างเพื่อ...
มีหลายอย่างที่ผมอยากจะคิดใหม่ทำใหม่
ตอนนี้คุณต้องการอะไร เทต
มีทางที่คุณจะยกโทษให้ผมมั้ย คยา
ได้โปรด
ฉันไม่รู้จะทำยังไง
คยา ผมเชื่อว่าคุณจะบอกผม
ถ้าคุณรู้ว่าใครมีแรงจูงใจ ที่จะทำร้ายเชส แอนดรูว์
งั้นก็ได้
พักผ่อนก่อนนะ
"พิกลี่วิกลี่"
ไฮ
คุณเข้าเมืองมาทำอะไร?
ฉันมีข่าวดีจาก สนพ. เลยจะมาฉลองกับคุณ
-ฉันจะได้... -เขาอยู่นั่น
คยา นี่ไบรอัน ทีน่า เพิร์ล
-พวกคุณรู้จักคยาแล้ว -แม่สาวบ้านบึง
ยินดีที่รู้จัก คยา
ฉันเป็นคู่หมั้นของเชส
เอาละ พบกันใหม่นะ คยา
คยา!
คยา ผมจะอธิบายให้ฟัง
อยู่ในบ้านมั้ย?
ขอคุยด้วยหน่อย
คยา!
ผมรู้คุณอยู่แถวนี้!
คยา!
ฉันต้องใช้ชีวิตโดยลำพัง
แต่ฉันรู้มาก่อน
ฉันรู้มานานแล้ว
ทุกคนต่างจากไป
"เปลือกหอยในทุ่งน้ำแคโรไลนา"
"เรียน คุณคลาร์ก...
พร้อมจดหมายนี้คือหนังสือเล่มสวยของคุณ
กับเช็คประเดิมค่าต้นฉบับ ซึ่งจะมีส่วนแบ่งการตลาดตามมาอย่างแน่นอน"
"จำนวนเงิน $5000.00"
"ผมจะไปงานสัมมนาที่กรีนวิลล์ เดือนหน้า
ขอเชิญคุณมาร่วมงานและ ฉลองความสำเร็จครั้งนี้"
"ช่างไม้ มือฉกาจ"
โฉนด เอกสารสิทธิ์ แคทเธอรีน แดเนียล คลาร์ก
พื้นที่ 310 เอเคอร์: ทะเลสาบ บึงหญ้า
ป่าโอ๊ค และหาดทราย...
พื้นที่รกร้างประเภท: ลุ่มน้ำโคลน
โจดี้?
พี่แวะผ่านแอชวิลล์ เห็นหนังสือเธอในร้าน
แคทเธอรีน แดเนียล คลาร์ก
หัวใจพี่ทั้งห่อเหี่ยวและพองโตพร้อมๆ กัน
พี่รู้ว่าต้องตามหาน้องให้เจอ
แต่ไม่คิดว่ายังอยู่ที่นี่
คนอื่นๆ ล่ะ?
พี่ไม่ได้ข่าวเมิร์ฟ แมนดี มิสซีเลย
คงจำไม่ได้ถ้าเดินสวนกัน
แล้ว...
แม่ล่ะ?
แม่ตายแล้ว คยา
แม่มีน้องสาวชื่อโรสแมรี่
น้าคนนี้ไปหาพี่ในกรมทหาร แล้วเล่าให้พี่ฟัง
แม่ไปหาโรสแมรี่ ด้วยรองเท้าหนังจระเข้คู่นั้น
น้าเล่าว่าแม่นิ่งเงียบอยู่หลายเดือน
ปีต่อมาถึงจำได้ว่าตัวเองมีลูก
โรสแมรี่ช่วยเขียนจดหมายขอลูกๆ จากพ่อ
พ่อตอบไปว่า ถ้าแม่มายุ่งกับลูกอีก
เขาจะซ้อมพวกเราให้เละ
ใช่พ่อจริงๆ
แม่เก็บเงินจ้างทนาย เตรียมทุกอย่าง...
แต่ก็ล้มป่วย มะเร็งเม็ดเลือดขาว
แม่พยายามแล้ว
แต่ไม่มีโอกาส
ฉันก็เฝ้ารอ
ตลอดหลายปี รอแม่เดินเข้ามา
เธอต้องไร้ญาติขาดที่พึ่งมาตลอดชีวิต
ไม่มีอะไรที่พี่จะทำเพื่อชดเชยให้ได้
แต่พี่จะมาเยี่ยมบ่อยๆ เท่าที่จะมาได้
แค่นี้ก็ดีแล้ว
"เปลือกหอยในทุ่งน้ำแคโรไลนา"
"แด่ เด็กชายขนนก ขอบคุณนะ"
"จาก เด็กหญิงทุ่งน้ำ"
เมเบลต้องปลื้มมาก
ฝากอีกเล่มค่ะ
"เทต"
ฉันจะให้เขากับมือเลย
ขอบคุณ จั๊มพิน
เป็นไง สบายดีนะ?
เบียร์ดีที่สุดในนี้แพ็คนึง ไม้ขีดไฟด้วย
ได้เลย
คยา คลาร์ก
แคทเธอรีน แดเนียล คลาร์ก
นักเขียนดาวรุ่ง มานี่ซิ
เดี๋ยว ผมมีเรื่องจะคุยด้วย
อย่าทำแบบนี้สิ ไม่เอาน่า
อย่ามายุ่งกับฉัน
แม่สาวบ้านบึงเมินนายซะแล้ว
หุบปาก!
นี่ครับ แจกฟรีจากร้านเรา
นึกแล้วว่าต้องอยู่ที่นี่
บอกแล้วอย่ามายุ่งกับฉัน
ผมรู้ แต่ผมอยากมาขอโทษคุณจริงๆ
ผมรู้สึกแย่ที่อะไรๆ กลายเป็นแบบนี้
"กลายเป็นแบบนี้"?
สาเหตุน่ะรึ?
คุณมีคู่หมั้นระหว่างที่เราคบกัน
แล้วไงล่ะ คุณโกหกกับทุกคน
ผมต้องทำสิ่งที่ไม่อยากทำ รู้มั้ย
ผมต้องแต่งงานกับผู้หญิงอย่างเพิร์ล
แต่ในใจผมมีแค่คุณ
ถ้าเป็นคนอื่นคงคิดจะเปลี่ยนคุณ?
ปรับปรุงคุณ?
แต่ผมไม่เคยคิด
ไม่ อย่าเพิ่งไป ผมต้องการคุณ...จริงๆ
อย่าทิ้งผมไว้ตรงนั้น
ตรงที่ไม่มีใครรู้ใจผม
ฉันสงสารคุณนะ
แต่ฉันขอไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนั้น
เถื่อนยิ่งกว่าเดิม
รู้นะ คุณต้องการแบบนี้
-หยุด! -คุณก็ต้องการ
คุณเป็นของผม คยา ผมจะไม่ปล่อยคุณไปอีก
อย่ามายุ่งกับฉัน ไอ้คนจัญไร!
ขืนโผล่มาอีก ฉันจะฆ่าแก!
เธอตะโกนเสียงดังมาก
ผมได้ยินเลยเข้าไปดู เผื่อมีใครเป็นอะไร
เห็นเธอที่นั่น
คุณจำผู้หญิงคนนั้นได้ใช่มั้ย
เธออยู่ในห้องนี้รึเปล่า?
จำได้สิ จำเลยนั่นไง
คนที่ใครๆ เรียกว่า สาวทุ่งน้ำ
ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมแม่ต้องหนีไป
สิ่งที่ได้เรียนรู้จากพ่อก็คือ...
ผู้ชายต้องเป็นฝ่ายชนะเสมอ
อยู่อย่างโดดเดี่ยวก็เรื่องนึง
อยู่อย่างหวาดกลัว ยิ่งแย่กว่า
ฉันจะไม่อยู่แบบนั้น
อยู่ด้วยความกลัวว่า เมื่อไหร่จะโดนหมัดต่อไป
คุณมาที่นี่ไม่ได้นะ
ผมแค่มาดู จั๊มพินว่าคุณหายหน้าไปตั้งแต่...
ไม่ได้
คยา หน้าคุณโดนอะไรมา
เชสใช่มั้ย เขาทำร้ายคุณ?
คุณอยู่ห่างๆ ดีกว่า
คนสารเลว ไอ้ระยำ
เทต ไปซะ
คยา
ฉันจะไปกรีนวิลล์ สัปดาห์หน้า
ไปเจอกับสำนักพิมพ์
คุยเรื่องเล่มต่อไป
ฉันรู้สึกกล้าพอที่จะออกไป
คุณก็ไปได้นี่
หน้าตาแบบนี้เนี่ยนะ?
อย่าให้เขาล้มแผนของคุณ
ไปกรีนวิลล์
นะ? มีรถบัส
ง่ายมาก จั๊มพินมีตารางเดินรถ
ให้พวกเขาจัดห้องพักดีๆ ให้คุณ
กินอาหารดีๆ ในร้าน คุณไม่ต้องทำเอง
อยู่ยาวทั้งสัปดาห์เลย
แล้วผมจะมาหาเมื่อคุณกลับมา
มาฟังว่าคุณตกลงอะไรกับ สนพ.
ก็ได้
หนาวมั้ย?
คุณไม่ต้องมาคอยดูแลฉัน
ผมรู้ แต่สวมหมวกนี่ก่อน
-ฉันไม่ต้องการให้คุณช่วย -รับไว้
บอกได้มั้ย เบ้าตาโดนอะไรมา
ขอจดตารางเดินรถบัสหน่อยค่ะ
คุณมีใช่มั้ย
ฝีมือเจ้าเชส ใช่มั้ย?
คยา มองหน้าฉันซิ
บอกมา เขาทำอะไร?
ฉันบอกไม่ได้
มันจบแล้ว
ฉันจะลบมันออกจากชีวิตฉัน
จะรู้ได้ไงว่าเขาจะไม่กลับมาซ้ำเติม
เธออยู่ในที่เปลี่ยว
จั๊มพิน ได้โปรด
อย่าบอกใคร
คุณรู้มันเป็นยังไง
เขาจะลากฉันไปหานายอำเภอ
ให้ฉันเล่าเหตุการณ์ให้พวกผู้ชายฟัง
แล้วลงบันทึกว่าฉันขายตัว
หรือจะรีดเงินจากพ่อแม่เขา
พวก จนท.จะไม่ช่วยอะไรเลย
ถูกของเธอ คยา
ฉันจะไม่ทำให้เรื่องมันแย่ลงอีก
แต่เธอต้องบอกฉันว่า จะไปกลับวันไหน
ได้ยินมั้ย
ฉันต้องรู้ ถ้าเธอจะไปไหน
เพราะว่า ถ้าเธอหายไป...
ขอบคุณ จั๊มพิน
ฉันจะไปในสองสามวันนี้
กลับมาก็จะรีบมาหาคุณ
โอเค ดี
ดี
คุณไพรซ์ คุณเห็นอะไรในเช้าวันที่ 29
ฉันเห็นสาวทุ่ง...คุณคลาร์กน่ะ โทษที
ขึ้นรถบัส เก้าโมง
คุณจำแม่นนี่
ใครๆ ก็พูดกัน
เราไม่เคยเห็นเธอเนี้ยบขนาดนี้
หวีผมเรียบ แต่งหน้า
เป็นอันว่า...เช้าวันที่ 29 ต.ค.
คุณกับอีกหลายคนเห็นคุณคลาร์ก
ขึ้นรถบัสเก้าโมงตรง ออกจากบาร์คลีย์ โคฟ
-ใช่ -ขอบคุณ คุณไพรซ์
หมดคำถามแล้วครับ
คุณไพรซ์ ร้านพิกลี่วิกลี่ เปิดตอนตีหนึ่งครึ่งรึเปล่า
ไม่เปิดค่ะ
ที่ผมถามก็เพราะ...
คุณไม่เห็นหรอกว่า ใครมากับรถเที่ยวดึกจากกรีนวิลล์
และไม่เห็นว่าใครขึ้นรถรอบตีสองครึ่ง
จากบาร์คลีย์ โคฟ กลับไปกรีนวิลล์
ไม่เห็นแน่
หลังจากเห็นคุณคลาร์ก ขึ้นรถเที่ยวเช้าไปกรีนวิลล์
เธออาจย้อนกลับมาบาร์คลีย์ โคฟ ในคืนนั้น
แล้วกลับไปมื้อเช้าที่กรีนวิลล์
โดยที่คุณไม่ได้สังเกตเห็น
ผมชื่อโรเบิร์ต ฟอสเตอร์
บ.ก.อาวุโส สำนักพิมพ์แฮร์ริสัน มอริส
บอสตัน แมสซาชูเซตต์
คุณฟอสเตอร์ คุณนัดดินเนอร์กับคุณคลาร์ก หนึ่งทุ่มตรง
คืนวันที่ 29 ต.ค
-ถูกต้องมั้ย -ใช่
คุณรู้สึกยังไงตอนแรกพบ
ผมรู้สึกเมื่อแรกพบว่า...
เธอขี้อาย สุภาพ และฉลาดมาก
ผมรู้ก่อนว่าเป็นคนสันโดษ
แต่รู้ด้วยว่า เธอเป็นนักธรรมชาติวิทยาที่เก่งกาจ
-ดินเนอร์นานแค่ไหน -ไม่ต่ำกว่าสองสามชั่วโมง
แมลงตัวเมียกินคู่ของมัน
หิ่งห้อย มีสัญญาณกระพริบสองแบบ
จับคู่ผสมพันธุ์
กับล่อตัวผู้มาเป็นอาหาร
-กินตัวผู้? -สุดสยอง
โอย
ผมคงต้องอยู่ห่างพวกแมลง โหดเหลือเกิน
โหดจริงๆ
ฉันไม่รู้ว่าธรรมชาติมีด้านมืดรึเปล่า
หรือนี่แค่กลยุทธ์เพื่อฝ่าฟัน...
ภยันตราย
และเมื่อคุณได้พบกับคุณคลาร์ก ในเช้าวันถัดมา
เธอมีอะไรที่ผิดแปลกไปบ้าง เสื้อผ้าหน้าผม กิริยาท่าทาง?
ไม่มีเลย
หมดคำถามแล้วครับ
คุณฟอสเตอร์
คุณคลาร์กพักโรงแรมเดียวกับพวกคุณมั้ย
ไม่ เธอเลือกพักโรงแรมเล็ก
เมาน์เท่นอะไรสักอย่าง
ลองดูในแผนที่กรีนวิลล์นี่
คุณจะเห็นโรงแรมพีดมอนท์ที่ทีมคุณพัก
กับโรงแรมทรีเมาน์เท่นที่คุณคลาร์กพัก
ช่วยบอกว่าโรงแรมไหน ใกล้สถานีรถบัสมากกว่า
ทรีเมาน์เท่นใกล้กว่า
อันที่จริง ทรีเมาน์เท่นคือ โรงแรมที่อยู่ใกล้สุด
กับสถานีรถบัสกรีนวิลล์ ถูกต้องมั้ย
น่าจะใช่
หมดคำถาม
ผมไม่คิดว่าทนายเก่งๆ จะ...
ยอมให้ลูกความขึ้นให้การ แต่นี่อาจช่วยคุณได้
คณะลูกขุนจะได้รับฟังคุณ...
โดยตรง
จะได้มองเห็นว่าคุณ...
จิตใจดีมีเมตตา อย่างแท้จริง
พวกเขาไม่เห็นฉันแบบนั้นแน่
คุณมีเหตุผลร้อยแปดที่จะเกลียดคนพวกนี้
ฉันไม่ได้เกลียดพวกเขา
พวกเขาสิ เกลียดฉัน
หัวเราะเยาะฉัน
ทอดทิ้งฉัน
ข่มขู่ฉัน
ทุบตีฉัน
คุณจะให้ฉันร้องขอชีวิต
ฉันไม่มีชีวิตแล้ว
ไม่ต้องขอ
ฉันจะไม่เสนอตัวขึ้นเขียง พวกเขาจะตัดสินยังไงก็ช่าง
แต่อย่ามาตัดสินตัวตนของฉัน
พวกเขาต่างหาก
ที่กำลังตัดสินตัวเอง
งั้นก็ได้
คุณมิลตัน คุณเมตตาฉันมาตลอด
ตั้งแต่ฉันยังเด็ก
ฉันไม่เคยลืม
ชีวิตเขาถูกห้ำหั่นโดยคู่ขาที่โดนเท
แล้วรับไม่ได้ที่เขากลับใจ
มีพยานเห็นคุณคลาร์กกับเชสในบึงหญ้า
ได้ยินเธอพูดว่า "ฉันจะฆ่าแก"
ยิ่งกว่านั้น มีหลักฐานวัตถุ
จากเหตุการณ์คืนนั้น
เส้นใยหมวกไหมพรมสีแดงของเธอ บนแจ็คเก็ตของเขา
พ่อ ผมจะไปสู้เรื่องนี้
จะมีใครอื่นที่จงใจ เก็บสร้อยเปลือกหอยนั่นไป
พวกท่านทำได้ และต้องทำ
ตัดสินว่าจำเลยมีความผิด ฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา
คุณมิลตัน
ผมอยู่ในเมืองนี้มาตลอดชีวิต
เช่นเดียวกับทุกคน
ผมได้ยินเรื่องเหลือเชื่อ เกี่ยวกับสาวทุ่งน้ำมามาก
เช่นว่า เธอเป็นมนุษย์หมาป่า
ข้อต่อวิวัฒนาการจากวานรสู่มนุษย์
ดวงตาเธอเรืองแสงในความมืด
นี่ไง เธอคนนี้
ความจริงก็คือ เธอเป็นเด็กที่ถูกทอดทิ้ง
เด็กหญิงที่สู้ชีวิตโดยลำพังในทุ่งน้ำ
โดนรังเกียจ เหยียดหยาม
คุณเจมส์ เมดิสันและภรรยา...เมเบล
ที่มานั่งอยู่ในศาลนี้
เป็นคู่เดียวในเมืองที่ห่วงใยอาทร
ส่วนพวกเราที่เหลือ...
ผมละอายใจที่จะบอกว่า...
เรารังเกียจกีดกันเธอ เพราะคิดว่าเธอไม่เหมือนเรา
ถึงจุดนี้
หน้าที่ตัดสินเด็กสาวขี้อาย ที่ถูกรังเกียจรังแกคนนี้
คือภารกิจของท่าน
แต่ท่านจะต้องตัดสินด้วย...
ข้อเท็จจริงที่ถูกนำเสนอในศาล ไม่ใช่จากเสียงเล่าลือ
หรืออคติที่สั่งสมมา 25 ปี
คุณคลาร์กมีพยานบุคคลยืนยัน
เธออยู่ที่กรีนวิลล์ในคืนที่ เชส แอนดรูว์เสียชีวิต
มีข้อเท็จจริงอะไรที่มัดตัวเธอ
ทางรัฐยังไม่ได้พิสูจน์ว่า นี่เป็นฆาตกรรมอำพราง
ไม่ใช่อุบัติเหตุสยอง
รัฐพยายามชี้นำพวกท่านว่า...
ห้าทุ่มครึ่งคืนนั้น ไม่มีพยานรู้เห็นตอนที่...
เธอขึ้นรถเที่ยวสุดท้าย จากกรีนวิลล์มาบาร์คลีย์ โคฟ
โดยปลอมตัวขึ้นรถมา
เพราะคนขับรถทั้งสองเที่ยว
ไม่เห็นเธอโดยสารรถกลับมาบาร์คลีย์ โคฟ
แล้ว...ในเวลาไม่ถึงชั่วโมง
เธอตามหาเชสจนเจอ ในยามดึกสงัด
ลวงขึ้นไปบนหอ ฆ่าเขา กลบร่องรอยจนเกลี้ยง
แล้วยังทันขึ้นรถตีสองครึ่ง กลับไปกรีนวิลล์
โดยไม่มีใครเห็น
หลังจากทำทุกอย่างที่ว่ามา
เธอไปพบกับสำนักพิมพ์ตอนเช้า ในสภาพใสปิ๊ง
นี่...ไม่ใช่ข้อเท็จจริง
แต่เป็นเสียงเล่าลือและนิทานโกหก
ที่เราช่วยกันกระพือ เกี่ยวกับคุณคลาร์กตลอดมา
ผมเชื่อว่า ท่านจะพิจารณาจากข้อเท็จจริง
ไม่ใช่เสียงเล่าลือที่ได้ยินมานาน
ถึงเวลาแล้ว
ที่พวกเราจะให้ความเป็นธรรม แก่สาวทุ่งน้ำ
กลับไปรอฟังผลที่บ้านเถอะ
หกชั่วโมงแล้ว อีกนานแค่ไหน
หวังว่าพวกเขาจะใช้เวลานานๆ
ถ้าลูกขุนเสียงแตก เราก็มีโอกาส
คุณโฟร์แมน คณะลูกขุนสรุปคำตัดสินแล้วใช่มั้ย
เรียบร้อยครับท่าน
จำเลย โปรดยืนขึ้นฟังคำตัดสินพิพากษา
ลุกขึ้น
คณะลูกขุนพิจารณาแล้วเห็นว่า แคทเธอรีน แดเนียล คลาร์ก
ไม่ได้กระทำผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา ในกรณีนายเชส แอนดรูว์
คุณคลาร์ก คุณเป็นอิสระแล้ว
ในนามของรัฐ ศาลต้องขออภัย สำหรับการคุมขังชั่วคราว
จบการพิจารณาคดี
ขอบคุณ
มานี่เลย
หมดทุกข์หมดโศกซะที
ลืมซะ เรื่องบ้าบอที่นี่
เราจะรอต้นฉบับใหม่ของคุณ
ช่วยพาฉันกลับบ้านที
"สำหรับกลุ่มนกนางนวล เทต"
ในที่สุดฉันก็ยอมรับว่า
หลายเดือนในห้องขังเดี่ยว เฝ้ารอวันคืนสู่เหย้า...
ทำให้รู้ว่า ยังมีโลกทั้งใบให้สำรวจ
ให้ค้นพบชีวิตในธรรมชาติ เติมใจให้ก้าวต่อไป
กับความหวัง ที่หวังมาตลอด...
ว่าสักวัน ฉันจะได้ร่วมทาง...
กับคนเดียวที่รักมั่น
คยา
คุณรู้นะ ว่าผมรักคุณ
หัวเราะอะไร
คุณจะ...
โทษที...ขอโทษ
จะแต่งงานกับผมมั้ย
คุณอยากแต่งกับผมมั้ย
นี่ก็แต่งกันแล้วไม่ใช่เหรอ
แบบห่านป่าไง
ผมรับได้ แบบนั้นน่ะ
มามะ
ไปกันเลย
เฮ้
ไง สวัสดี
ขอกอดที สาวน้อย
เขารักเธอมากจริงๆ
คยา ดูนั่น ตรงมุมโค้งของกิ่งไม้
เราไม่เห็นเจ้าตัวนี้มานานแล้วนะ
ใช่
หนังสือเล่มนี้ดีมาก เขายังพูดเรื่อง...
หวังว่าเมื่อถึงเวลาจากโลกนี้ไป
ฉันจะได้ไปอย่างสงบ ง่าย ไม่ส่งเสียงรบกวน
แม่
คยา?
คยา
"ม.นอร์ทแคโรไลนา, คลังสะสมแล็บอนุรักษ์ธรรมชาติ"
เพียงแค่นี้ก็พอใจ
ได้เป็นส่วนหนึ่งของห่วงโซ่ธรรมชาติ
เที่ยงแท้ดุจกระแสน้ำ
ธรรมชาติช่วยชี้ทาง
ทุ่งน้ำคุ้นเคยกับความตาย
จนไม่ต้องคิดว่าเป็นโศกนาฏกรรม
และยิ่งไม่ใช่บาปกรรม
มันเข้าใจดีว่าทุกชีวิตต้องสู้เพื่ออยู่รอด
และบางครั้ง เหยื่อจะรอดได้
ผู้ล่าก็ต้องตาย
บัดนี้ ฉันคือทุ่งธาร
ฉันคือขนนกกระยาง
คือสารพัดเปลือกหอยที่ถูกซัดมาเกยหาด
ฉันคือหิ่งห้อย
กระพริบแสงพราว ในมุมมืดของป่าพรุ
คุณจะพบฉันได้ที่นั่นเสมอ
ในพื้นที่อันไกลโพ้น
ที่ซึ่งกุ้งก้ามแดงร้องเพลง
แปลคำบรรยายไทยโดย จิระนันท์ พิตรปรีชา