NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
NIEBIESKIE NIEBO, ALE GEJOWSKIE
WYGLĄDAMY TU JAK CIACHA
ZMIANY KLIMATU SĄ PRAWDZIWE
Dzień dobry.
TA HISTORIA KOŃCZY SIĘ W TYM MIEJSCU
Chcę pisać o powiązaniach społecznościówek z długami na kartach.
Dopasowane reklamy na Instagramie mnie zrujnowały
i co z tego mam? Niedopasowany kombinezon?
Tak. Kombinezony.
Potężne.
Super.
Przejdźmy do rzeczy.
Jesteśmy twoimi fanami. Świetnie dopełnisz Listicool.
Będziesz pisać o stylu życia i nadzorować innych autorów.
Co ty na to?
Muszę to przemyśleć.
To będzie
twoja
pensja na początek.
Olivio. Chcę powiedzieć, że odchodzę, ale do zobaczenia na ślubie.
Czekaj. Kim, nie mogę cię stracić.
Masz trzy ważne cechy. Niebiała, nie facet, niechuda.
Zapłacę ci tyle, co oni.
Sto tysięcy dolarów rocznie.
Wygląda na to, że los tak chciał.
Powodzenia.
Cześć, Ry.
To chyba koniec, bo jesteśmy tylko kumplami z biura.
Powodzenia ze wszystkim.
Dodaj mnie na LinkedIn.com.
Cieszę się twoim szczęściem.
I trochę mnie to dobija.
- Z kim będę tu gadać? - Ryan.
Obejrzałam całego Atypowego i czuję, że wreszcie cię rozumiem.
Zjemy jutro lunch?
Podobało ci się?
Wybacz, czytałam swoją intercyzę.
Podobał mi się twój artykuł. Świetna robota.
Naprawdę? Dziękuję.
Szkoda, że go nie puścimy.
Zaraz, co?
Twój tekst jest niesamowitą opowieścią
o niepełnosprawności w handicapistycznym świecie.
Ale jest smutny. I wściekły.
Tak. Bo jestem smutny i wściekły.
Słuchaj, rozumiem bycie uciskaną.
Jestem ruda.
Ale to?
Ludziom zrobi się smutno.
Napisz, że akceptujesz swoją niepełnosprawność
i wspinasz się na Mount Everest czy coś.
Akceptuję swoją niepełnosprawność,
ale muszę żyć w świecie, który nie wie, co ze mną zrobić.
To bolesne i gówniane.
Nie ukryję tego.
Może skondensuj to w zabawny artykuł z listą.
Może Dziesięć razy, kiedy upadłem?
Tak! Idealnie. Napisz to.
Samochód? Nie. Nie dostaniesz go. Tyle ci powiem.
Ry, możemy pogadać?
O mój Boże. Co robisz na podłodze?
Łóżko było za wysoko.
Mamo,
pamiętasz, jak miałem 15 lat i poszliśmy do lekarza, bo miałem 150 cm?
No tak.
Powiedział, że już więcej nie urośniesz.
Pokazałeś temu draniowi.
Wtedy po raz ostatni sprzeciwiłem się czyimś oczekiwaniom.
Olivii nie podobał się twój artykuł?
Nie, podobał jej się. Tylko…
Nie pasuje do strony.
Myślałem, że mogę mieć to, co wszyscy, ale…
nie jestem tego pewien.
Może życie było łatwiejsze, kiedy byliśmy sami.
Poznajcie nasz nowy nabytek, Kim.
Kim, to Joey, Adam , Gabe i Benjamin.
- Jak leci? - To on.
Cześć! Żeńska energia. Jestem Kim.
To Tracy, laska od noszenia wody. Sorki!
Kobieta. Nie pozywaj mnie.
Więc…
- Będę sama z facetami? - Tak.
Nie mamy różnorodności. Ale próbujemy się zmienić.
Adam jest gejem i pochodzi z Filipin. Uważamy, że to super.
To prawda. Jestem totalnie gejem.
Super, stary. Dobra, do roboty, co?
Benjamin, ty pierwszy. Dawaj.
Siedemnaście powodów, dlaczego Patriots dają czadu.
Czad, podoba mi się to. Dawaj dalej. Lecimy.
Dobra, nie.
Chcę zrobić zabawny artykuł.
Dziesięć razy, kiedy faceci przerywali członkini kongre…
To brzmi świetnie, bo to kobieca perspektywa.
Wszystkie artykuły pisz w ten sposób.
Myślałam, że mam pisać o stylu życia.
Tak. Na tematy dla lasek.
Stary.
Dla kobiet.
Cześć.
Dobra, oglądasz coś świńskiego. Co to?
Ry, przestań.
Zobaczmy.
- Ry! - Dobra, puść.
Domy w Carmel. Wracasz tam?
- Ry. - Czekaj.
Mamo, poznałaś kogoś?
Chłopaka?
Dziewczynę? Mamo, bądź homo, żebyśmy mogli być homo razem.
Ry,
sprzedaję dom.
Co?
Wybacz, nie wiedziałam,
jak ci to powiedzieć.
Czas zacząć od nowa.
Babcia odeszła, a ty się…
wyprowadziłeś.
Teraz tu jestem.
Ale tylko na kilka dni, prawda?
Dopiero co zmieniałaś wystrój.
Nie ma sensu teraz się wyprowadzać.
Nieważne, jak zmienię dom, i tak jestem uwięziona w tym mieście.
Bez przyjaciół i społeczności.
Jestem samotna.
Rozumiem, ale to poważna decyzja.
Musisz to przemyśleć.
Przemyślałam to, Ryanie.
Muszę iść do pracy.
Wstrząsnęły mną te wieści, ale cieszę się twoim szczęściem.
DZIESIĘĆ RAZY, KIEDY UPADŁEM AGOURA HILLS, SCHODY RUCHOME, 2001
Cześć, Ry.
Co dziś robimy? Mam samochód mamy.
Moglibyśmy pojechać do kina, na lody,
przebić opony jednej suce.
Dlaczego nie ma Sky Ferreiry?
Nie wiem.
Blondie.
„Call me”.
A właśnie, miałem nadzieję, że do mnie zadzwonisz.
Przepraszam. Wiem, że przez chwilę byłem zaginiony w akcji,
ale przeżyłem rozstanie.
I to prawda, rozstania są do bani.
Tak. Cieszę się, że zadzwoniłeś.
Tak. Ja też.
Mogę wziąć osobę towarzyszącą na elegancki ślub.
Ślub jako druga randka?
Ryan, odważny ruch.
Nie wiem, czy próbujemy randkować?
Nie wiem.
Próbujemy?
Kurwa.
Cholera.
Ponoć za 20 lat Nowy Jork zatonie.
A to peszek.
Dobranoc, aniołki.
Trochę prywatności!
Wiem, kiedy uprawiacie seks.
Wiem o tym od dziesięciu lat.
Imponujące.
Mówiłam twojej mamie w 2012 r.
Pytałam, czy coś powiedzieć,
a ona na to: „Nie, Bino. Niech to rozkwitnie jak piękny kwiat”.
- Możesz wyjść? - Dobra.
Dobranoc.
Po tym nie zdołam uprawiać seksu.
Myślałem, że i tak nie ma szans po burrito na obiad.
Że też jestem w Listicool jeden dzień i już zajadam stres.
- Nie oceniaj mnie! - Ja tylko…
Tak. Listicool jest do bani.
Tak, zatrudnili mnie, bo jestem brązową, grubą dziewczyną,
więc nie z powodu mojego talentu.
I tak, tylko ja powinnam zarabiać na swojej traumie.
I tak, nie wydaję, bo mieszkam w domu, i mogę być freelancerką,
ale dzięki tej pracy spłacę dług i się wyniosę.
Dobra.
Wiesz co?
Jedna część mojego życia może być kiepska.
Masz dużo na głowie i chcę cię wspierać,
więc pozwolę ci to przemyśleć, zejdę na dół
i wezmę dobry ser z lodówki twojej mamy.
I wiesz co?
Przyniosę ci trochę.
Mam dość tych gejowskich podchodów. Idę po drinka.
Pójdę z tobą.
Nie.
Musisz się tym zająć.
Aż mi od tego opada.
- Cześć. - Cześć.
Trzeba było ustalić prawa do opieki nad tym miejscem.
Czemu jestem uroczy? Nie lubię cię teraz.
Rozumiem.
Jak się masz?
Wróciłem do Richarda, jeśli o to pytasz.
Nie pytałem, ale to chyba dobrze?
Niegrzecznie. Czemu chyba?
Bez powodu. Chyba nie rozumiem,
bo mówiłeś, że byliście nieszczęśliwi.
Nie byliśmy nieszczęśliwi.
Jest moją rodziną.
I ty też nie tańczysz sam.
Szybko zszedłeś się z Henrym.
Pewnie byłeś u mamy co wieczór, odkąd zerwaliśmy,
i odgrywaliście sceny z Szarych ogrodów.
Henry i ja się przyjaźnimy.
Mama przeprowadza się do Carmel
i w pełni popieram jej decyzję.
Pewnie. Słuchaj,
nie osądzaj mnie za powrót do Richarda.
Mam dość niespodzianek.
Dobrze wiedzieć,
że nawet jeśli nie jest super czy ekscytująco,
to jest dobrze.
Tyle mi wystarczy.
Tanner, nie chcę tego robić.
Bądźmy szczerzy. Przestraszyłem się wyprowadzki mamy.
Oczywiście, że tak.
Znamy się lepiej, niż myśleliśmy?
Nie wiem.
Nigdy się nie dowiemy.
Nie złamałeś swojej zasady.
Ryanie,
złamaliśmy ich wiele.
Nie, zostawiłeś mnie w lepszym stanie.
Dziękuję.
Do zobaczenia, Ry.
Do zobaczenia.
Ale byłem tu pierwszy, więc…
To druga sypialnia. Tu do niedawna był pokój mojego syna.
Zostawiliśmy wykres wzrostu.
Patrzcie, jaki jest wysoki.
To urocze. Nie zamierzamy mieć dzieci.
Szanuję to.
A my szanujemy naszą planetę.
- Co to za kolor? - To „pomidorowa zupa bisque”.
Sama stworzyłam ten kolor.
Możemy wyburzyć tę ścianę i zrobić wielką główną sypialnię.
- Tę? - Chwila, nie możecie.
Ten dom ma dwie sypialnie.
Ale może mieć jedną wielką.
Wiesz co? Możemy wyrwać krzewy różane.
Zrobimy skalniak.
- Bosko. - Wiem.
Skalniak?
Tak.
Wyjdźcie stąd.
Możemy zostawić róże, jeśli mają nawodnienie.
To nie problem.
Kiedy my się pobierzemy?
Kotku, nie wierzę w małżeństwa hetero.
Żadnych telefonów?
Mocny ruch. Dobra.
Ukradnie nam wszystkim tożsamość.
Serio?
Myślałem, że to będzie wesele na 500 osób,
ale jest bardzo intymne.
O nie. Czy jesteśmy najbliższymi przyjaciółmi Olivii?
Kto to?
To chyba żona Olivii?
Żeni się z kimś, kto utyka?
Musimy ją wspierać.
Nadchodzi panna młoda
W czerni jest cała
Nie zapraszałam cię, mamo. Ale cześć.
Jest słodko pogodna
W świetle się skąpała
Rae, kiedy potrąciłam cię samochodem,
zamierzałam zostawić cię na śmierć.
Ale zobaczyłam twoją piękną twarz i pomyślałam, że może zostanę.
- Dobra. - Dobra.
Olivio,
cieszę się, że nie odjechałaś.
Po części dlatego, że bym się wykrwawiła.
Mamy wielu hejterów.
Mówią, że to przez uraz głowy.
Ale to nie to.
Jesteś niezwykłą i wyjątkową osobą.
Ogłaszam was żonami.
Cholera. Nawet dziwne wesela mnie rozbijają.
Adderall spritz?
Spoko. Podoba mi się zabawne weselne igranie z amfą.
- Zdrówko. - Zdrówko.
Ryanie, czytałam twój artykuł.
To idealna lekka papka, którą kochają nasi czytelnicy.
Wyjdzie w poniedziałek.
Skoro Kim odeszła, możesz być moim numerem jeden.
Super.
Mój były. Cześć, Elon.
- W porządku? - Tak.
Chciałbym coś zjeść.
Nie ma co.
Olivia nie chciała oglądać żucia w swój wielki dzień.
No cóż, mam jaja.
- Ravi! - Toksyczna męskość.
Nie, czekoladowe jaja. Chcecie?
To bardzo miłe.
O Boże.
Witajcie, drodzy przyjaciele
i ci, których niektóre kultury zwą rodziną.
Nadszedł ten moment wesela, w którym nas wychwalacie.
Przepraszam.
Olivio,
twoja przyjaźń odmieniła moje życie.
Nie dostałbym sześciocyfrowej sumki, gdybym nie nakryła cię, jak…
Dziękuję bardzo, Samantho.
Ryan?
- Co? - Ry.
- Nie trzeba. - Idź.
- Boże. - Nie.
Cóż mogę powiedzieć?
Zawsze dostajesz dokładnie to, czego chcesz.
Naciskałaś na mnie.
W sposób, który był dla mnie dobry, i w sposób, który nie był.
Ostatnio było dużo tego drugiego i…
Nie będę pisać dla ciebie płytkich bzdur.
Nie będę dbać o komfort ludzi w związku z tym, że istnieję.
Robię to całe życie
i nigdy nawet przez chwilę nie troszczyłem się
o własny komfort.
A jak ja się czuję?
Więc odchodzę.
Tak czy siak,
wszystkiego najlepszego dla młodej pary.
Dziękuję.
Dobra.
Dobra. Dziękuję.
O mój Boże, mój niegrzeczny chłopcze!
Ostro pojechałeś.
Brawo, kotku.
Nie wierzę, że to zrobiłem. Przez adderall?
Nie, to płynęło prosto z serca.
Co teraz zrobisz?
Nie wiem. Pewnie opublikuję swój artykuł gdzie indziej.
Powiem ci gdzie.
- W The New York Times. - Ravi!
Na stronie, którą razem stworzymy.
Mam dość pracy dla ludzi, którzy mnie nie rozumieją.
I mam dość wciskania swojego seksownego tyłka
w malutkie krzesełko przy ich durnym pańskim stole.
Stworzę własny stół. Ravi miał rację. Jestem przedsiębiorcza.
Nie mówiłem tak, ale to fakt.
Nieważne. Chodzi o to, że stawiam na siebie. Co myślisz?
Nie.
Nie chcę prowadzić strony.
To powinna być twoja wizja i twoje dziecko.
Ale chętnie dla ciebie popracuję.
Obleci.
Jestem twoją szefową, suko!
Chodź tu.
Wpuśćcie nas.
- Dobra. - Dawajcie.
Cześć.
Dobra.
Musimy zdecydować, co robimy. Ty i ja? Coś jest między nami.
Zawsze coś było, ale musimy się zdeklarować.
Dość grania na emocjach.
Dobra, tak, zdecydowanie jest coś między nami.
Henry…
Nie mogę mieć teraz chłopaka.
Przykro mi.
Ale mógłbym mieć najlepszego przyjaciela.
Jeśli chcesz.
Dobra.
To brzmi całkiem miło.
Chętnie.
Dobrze.
Może tak jest lepiej. Chyba obaj wolimy być na dole.
To ciężka sprawa.
Mogę prosić o taniec?
- Właściwie… - Pójdę po drinka.
Dobra.
Będę tęsknić.
Olivio…
Nic nie mów.
I lubię być na górze.
Pamiętasz to?
Twoja dzisiejsza przedsiębiorczość
zniszczyła moje delikatne męskie ego
i zarazem mnie podnieciła.
Cieszę się twoim szczęściem.
Też się cieszę.
Poza tym, że muszę mieszkać z rodzicami.
Ale reszta jest super.
Skoro o tym mowa, to zostanę w Los Angeles w najbliższej przyszłości.
Tu znam ludzi, tu mogę zebrać pieniądze.
Tak. Rozumiem to.
Związek na odległość jest do bani, więc jeśli nie chcesz w nim być, to…
przenieś się do Los Angeles.
A dlaczego?
- Nie każ mi tego mówić. - Muszę to usłyszeć.
Lot z Oakland do Los Angeles trwa aż 28 minut.
- Więc jeśli… - No dobra.
Bo…
cię kocham.
I chcę być przy tobie cały czas.
- To chciałeś usłyszeć, czubie? - Tak.
Też cię kocham.
- Cześć! - Siema.
- Słuchajcie! - Co?
- Jesteśmy zaręczeni! - Nie!
Jestem w ciąży!
O mój Boże!
Cześć, mamo. Ten ślub był powalony.
Skonfiskowali nam telefony. Nie podali nam jedzenia.
Zrobić ci coś do jedzenia?
Poradzę sobie.
Co słychać? Wszystko gra?
Przepraszam.
Nie przeprowadzam się do Carmel. Zostanę tu.
Co? Nie. Powinnaś to zrobić.
Chcesz musztardę?
Tak.
Słuchaj, mamo, byłem wredną pipą, dobra?
Masz prawo chcieć mieć życie.
Mam życie. Tutaj.
Nieprawda. Mówiłaś, że nie.
Byłam tam na weekend. To absurd.
A jeśli tam dotrę i cała magia,
którą sobie wyobrażałam, nie pojawi się?
Rozumiem, czemu się boisz, dobra?
Mieszkaliśmy razem, gotowałaś dla mnie.
Czułem się wygodnie i bezpiecznie i…
Nawet zastanawiałem się:
„Po co gonię za wodospadami?
Mógłbym trzymać się rzek i jezior, które znam”. Ale…
jebać to.
Oboje zasługujemy na wielkie, piękne życia.
Proszę.
Dziękuję.
Co za piękna metafora z wodospadem.
To jest przepyszne.
Trochę się nauczyłem.
MIESIĄC PÓŹNIEJ
Ry, zapomnieliśmy o czymś?
Nie sądzę. Puste domy są takie teatralne.
Pusta przestrzeń, echo. Ależ zabiega o uwagę.
Pożegnamy się?
Tak.
Ale nie tu. Nie chcę, żeby dom mnie przyćmił.
Proszę.
Zadzwonię, kiedy dotrę.
Dobra.
Kocham cię.
A ja ciebie.
Pa.
- Cześć. - Gdzie artykuł, pipo?
Nadchodzi, Boże. Musiałem pożegnać się z mamą.
Przykro mi.
Musisz się sfokusować i podopinać te itemy na asapie, dobra?
Dobra, mówisz dziwnym korpożargonem,
którego nawet nie rozumiem.
Ej no!
Jezu, kurwa, Chryste.
Halo?
Ry, nic ci nie jest?
Cześć. Nic mi nie jest.
Mogę oddzwonić?
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz