NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
- Cześć. - Hej.
Cześć, poproszę…
Moscow mule, ale z tequilą zamiast wódki.
- Wiesz, co lubię! - Sporo ostatnio piliśmy, kotku.
Tamten facet wam to postawił.
To pewnie mój uczeń.
Byłem chwalony za najnowszy mashup Robyn i Rihanny.
Właściwie są dla niego.
Nie znamy go i pewnie jest wariatem.
Jest uroczy jak z reklamy antydepresantów.
Cześć.
- Dzięki. - Nie ma za co.
Marc Miller.
- Cześć. Jestem Ryan, a to Tanner. - Cześć.
Miło was poznać.
Nigdy tego nie robię, ale uwielbiam twoje teksty w Eggwoke.
Nie darowałbym sobie, gdybym się nie przywitał.
To bardzo miłe, dziękuję.
Jestem aktorem, więc zrozumiem, jeśli myślisz, że jestem wariatem.
Nie!
Wcale tak nie myślę.
Dobrze!
Chciałem się tylko przywitać i postawić wam drinki.
Do zobaczenia.
- Na zdrowie. - Na zdrowie.
Chce cię przelecieć.
Co? Nieprawda.
TAK NIE LUBIĘ
Czekaj chwilkę.
Dziękuję za pańską służbę.
Tak.
Do usług.
Dochodzisz i wychodzisz?
Mówiłam, że tylko wpadnę. Mam coś do załatwienia.
Jest sobota.
No cóż, tematy do pisania nigdy nie śpią.
Jasne.
Kobieto pracująca.
Wiem, to szaleństwo.
Ile kobiety mogą zarabiać?
79 centów, a faceci dolara. Kobiety niebiałe nawet mniej.
I nie zapominaj o tym.
Do widzenia.
Nie mogę uwierzyć, że dostarczam kurczaka o 9.
Mój pedagog z liceum by się załamał.
Nie powinnaś podejść do drzwi?
No dobra.
Koleś z wczoraj do mnie pisał. Okazuje się, że jest trochę sławny.
Patrz.
Zagrał główną rolę w filmie Menorah Magic.
O mój Boże. Prawie to obejrzałam, kiedy byłam wymęczona na kacu.
„Miło było z tobą i twoim chłopakiem”. Rumieniąca się emotka.
„Fani pewnie wciąż do ciebie piszą”. Myśli, że mam fanów. Co mu odpisać?
Że twój chłopak ma już chłopaka?
Tanner jest moim chłopakiem.
Ryan.
Co? Richard pojechał do Europy i zaginął w akcji.
Jak już mam się umawiać z zajętym gościem,
to lepiej, że jego chłopak dużo podróżuje.
Dobra, słuchaj. Nie oceniam otwartych związków,
bo mogą się udać dzięki komunikacji i zaufaniu.
Jesteś taka postępowa.
Ale musisz wyznaczać granice, żeby się bronić.
Tak robię z Harrisonem. Jest bez spiny.
Nie potrzebuję ochrony.
Co?
Nie wiem, czy…
nie próbujesz wypełnić dziury po Karen Tannerem?
Nie.
Poza tym to ona spakowała moje rzeczy do pudła, więc…
Porozmawiaj z nią.
Jezu!
Cześć.
Dobra.
Nawet seksowny.
Gwarantuję, że jest singlem.
- To dla ciebie progres. - Dziękuję.
Cześć, mamo!
Przepraszam za spóźnienie. Był okropny korek na autostradzie.
O Boże.
Cześć, kochanie.
Kupiłaś czekoladowe pralinki?
Doktor Wexler mówił, że już nie możesz ich jeść.
Doktor Wexler jest socjalistą.
Może pora, żeby ktoś zaczął przychodzić i ci pomagać.
Ty mi pomagasz, skarbie.
Tak, ale gdybyś miała kogoś, może nie musiałabym tyle robić.
Wpakuj mnie do domu starców i pozbądź się mnie na zawsze.
Mamo. Nie powiedziałam tego.
Jak tylko twój ojciec wróci do domu,
poważnie porozmawiamy o tym, co zrobiłaś!
Wiesz co? Później o tym pogadamy.
Dobra!
Hit?
- Czy kit? - Dalej możesz zadać w nich szyku.
To był test. Oblałeś. Jedziemy dalej.
Wiem.
Bądź bardziej surowy.
Richard jutro wraca,
więc jakiś czas nie będziemy mogli się spotykać.
Dobra. Jak długo?
Jakiś miesiąc. Może mniej.
Dobra.
Kumam.
Przykro mi, ale umówiliśmy się nie bzykać innych, kiedy wraca.
Tak jest łatwiej.
Ale ty spotykaj się, z kim chcesz.
Idź się zabawić.
Może tak zrobię.
Hit? Czy kit?
Nie podoba mi się to.
Tak.
Mnie też nie.
„Wake i Drake?”
Dużo się tam skacze? Mam kilka problemów…
Karen? To ty?
O mój Boże!
- O rany. - O mój Boże! Tonya!
O Boże, wyglądasz niesamowicie!
- Spójrz na siebie. - Ty też!
Masz piękną skórę.
Nie mieszkasz w Seattle?
Mieszkałam! A potem w Austin, Tucson
i w Truth or Consequences w Nowym Meksyku.
Naprawdę mnie tam nie rozumieli…
Jak leci? Jak dziecko?
Ma 27… osiem. 28 lat.
- Jasna cholera! - Tak.
Już dorósł.
Jest taki dorosły, że zrobiliśmy sobie przerwę…
Ale nie szkodzi.
Właściwie to pomaga ustalić nowe granice
i określić kierunek rozwoju.
Tak. To… Dziękuję.
Taki jest program Stelli.
Niesamowity. Co ćwiczysz?
Nie zdecydowałam.
Nie? Idziesz ze mną!
Co robisz? To zrządzenie losu!
O rany, mam dreszcze. Chodź.
- To moja przyjaciółka Karen. - Cześć!
Spójrz na jej skórę.
Czekaj.
MIŁO BYŁO Z TOBĄ I TWOIM CHŁOPAKIEM. FANI PEWNIE WCIĄŻ DO CIEBIE PISZĄ.
Dzień dobry panu!
„Pan”. Kto tak mówi?
Fajnie, że znalazłeś mnie na apce, która niszczy życia.
PS: Tanner nie jest moim chłopakiem.
PISZE
KAMIEŃ Z SERCA. SKOCZYMY JUTRO NA DRINKA?
Chętnie, proszę pana.
Kurwa. „Pan”?
Wyłączę.
- Rozchwytują cię. - Tak.
Przepraszam. Sekundkę.
Mówiłem, że jestem dziś zajęty.
Nie mogę.
- Muszę to załatwić. - Śmiało.
Dobra.
Tak.
Nicki, mówiłem, że mi przykro.
Nie złość się.
Dobrze. Do zobaczenia jutro.
Wybacz.
Jutro…
mamy prezentację dla inwestorów. Zmiany na ostatnią chwilę, wiesz?
Pewka.
Durny PowerPoint.
Dokąd idziesz? Myślałem, że zostaniesz na noc.
Wiesz, robi się późno i oboje mamy co robić.
Miłego spotkania! Daj czadu!
Co?
Głęboki wdech.
I wydech.
Poczujcie więź z Ziemią. Poczujcie się zakorzenione.
Niech Ziemia was wspiera.
Kiedy my trzy, dwa, jeden…
Cruz, wyłącz muzykę.
Cześć. Jak masz na imię?
- Karen. - Karen. Pięknie.
- Musisz krzyczeć. - Ty nie krzyczysz.
Krzyczę emocjonalnie.
Jesteś taka zablokowana, że nawet nie słyszysz. Smutne.
Smutne.
Nie będę krzyczała. Ale i tak dzięki.
Czemu nie?
Bo czuję się niezręcznie.
Właśnie.
Cruz.
- Nie wiem jak. - Czego jeszcze nie wiesz?
Że twój głos ma moc.
Że energia się zmienia, kiedy wchodzisz.
Że masz w sobie wszystko, czego potrzebujesz.
Że pieprzone lodowce topnieją!
Kurwa, topnieją, Karen!
Czy to nie wyzwalające?
- Cześć. - Cześć.
Wybacz, spóźniłem się?
Nie, wcześniej skończyłem plan.
Dobrze.
Dobra.
- Miło cię widzieć. - Ciebie też.
Przyznaję się, że przeczytałem twój profil aktorski.
W porządku.
Że też jedna osoba może zagrać tylu przystojnych chłopaków.
Imponujące.
To nie Broadway, ale kupiłem za to dom w Studio City.
Kokosy z Hallmarku.
Ty przodem.
Dziękuję.
Przepraszam.
Steph, tutaj nam nie pasuje. Usiądziemy tutaj.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Dzięki.
Superstolik na ratunek.
Często tu przychodzisz?
Jestem współwłaścicielem.
Masz część restauracji?
Jesteś świadomy, że to dla mnie za wysokie progi?
Co? Nie, chyba na odwrót.
Czytałem twój tekst o niepełnosprawności. Był niesamowity.
To nic takiego.
Myślę, że to odważne.
Ciężko było ci dorastać z MPD?
Nie polecam tego.
Naprawdę?
Tak, miałem pełno operacji, fizjoterapię i ortezy na nogach.
Miałeś ortezy.
Tak. To naprawdę seksowne, co?
Może pomówmy o tym, że grałeś właściciela małej księgarni
nie raz, ale dwa razy.
Powtórz to!
- Znowu? - Tak.
W święta zawsze czuję się jak w domu.
O Boże. Poczułem to. Do głębi.
Jesteś taki słodki. Czemu wciąż jesteś singlem?
Nie wiem.
Zadzwonię jutro. Skoczymy na drinka.
Świetnie.
- Dobra. - Dobra.
Dobranoc.
Dobra. Pa.
Pa, pa!
Marc uwielbia grać, ale jego pasją jest jedzenie.
Chce otworzyć nową knajpę z azjatycką kuchnią fusion. Fajnie, nie?
Umawiasz się z dwoma kolesiami na raz. Dobrze. Czadu!
Jeden z nich nie znika na wiele miesięcy.
Kim, no weź. Ich zasada ma sens.
Tak, dla nich. A co z tobą?
Czemu wcześniej nie mówił o tak ważnej sprawie?
Kim, maszyna mówi: „Wznów trening”, ale ćwiczę.
Musisz przyspieszyć, żeby czerpać korzyści z ćwiczeń.
Ja, Marc, ty i Harrison powinniśmy iść na podwójną randkę.
Podwójne nie. Zrywam dziś z Harrisonem.
Co? Ale mówiłaś, że jego penis jest ładny. Bardzo ładny.
Jest, ale to zbyt skomplikowane.
Odebrał telefon od innej laski w trakcie bzykania i kłamał na ten temat.
Skąd wiesz?
Po jego twarzy, tonie głosu,
po doświadczeniu kobiety w kulturze, która nas okłamuje!
Nawet jeśli to prawda, czy nie chodziło o to,
żeby było prosto i żebyśmy poruchali za wszystkie czasy?
Tak. Wiem.
Rety, Kimberly, to brzmi, jakby zabolało cię to,
że spotyka się z kimś innym.
Nie, ale…
laski na boku trzeba trzymać osobno.
Chodzi o zasady.
Teraz ja jestem kapitanem, szmato.
- Daj mi wodę. - Dobra.
Jak leci, królowo krzyku?
- Tonya, cześć. Co tu robisz? - Nie przyszłaś na zajęcia.
- Sprawdzam, co u ciebie. - To miłe.
Ale te zajęcia nie są dla mnie.
Nie lubię, kiedy ktoś tak na mnie naciska.
Dlatego pomyślałam, że zabawimy się i odnowimy więź
w zaciszu twojego własnego domu.
Jasne, wejdź.
Czekaj. Przyszłam tu coś zrobić.
- Tak, uprawiać seks. - Nie.
Zerwać z tobą.
Ale zwrot akcji.
Nie przeszkadza mi, że sypiasz z innymi laskami,
ale nie przy mnie.
- Kiepsko planujesz. - Jak to?
Nicki do ciebie dzwoniła.
Dobra.
Tak.
Okłamałem cię.
To moja siostra.
Chce, żebym dał więcej pieniędzy naszemu tacie, ale…
Z moją rodziną zrobiło się niezręcznie, odkąd sprzedałem firmę
i podskoczyłem ze dwie i pół klasy.
Nie lubię o tym mówić.
Byłeś biedny?
To super.
To było okropne.
W dzieciństwie czytałem książki o sierotach w lesie
i bardzo się z nimi utożsamiałem.
Założyłam, że urodziłeś się w bananowej dzielnicy.
Słuchaj, Kim.
Lubię cię i nie kręcę z nikim innym,
ale mam wrażenie, że ty mnie nie lubisz.
Nigdy nie zostajesz na noc, chociaż mam niesamowitą pościel.
Śpi się na niej jak w chmurze.
Lubię cię, dobra?
I twoją pościel. Ale…
Moje życie jest chaotyczne.
Mam dwie prace poza moją główną.
Popularni blogerzy potrzebują dodatkowej roboty?
Tak. Ci z długami z karty kredytowej.
Przepraszam.
Trochę to skomplikowane.
To nie są louboutiny! Pomalowałam je!
Cholera!
Dałem się nabrać.
Słuchaj.
Każdy ma swoje problemy.
Nigdy bym cię za to nie osądzał.
Ale osądzę cię, jeśli ze mną zerwiesz. Bardzo, bardzo surowo.
Nie martw się.
Kupiłeś sobie dużo czasu.
Dobra.
Kare, twój dom wygląda wspaniale.
Niewiele się zmieniło od twojej ostatniej wizyty.
Byłyśmy wtedy niedojrzałymi siksami.
Byłaś moją opoką.
Bez ciebie nie zajęłabym się Ryanem i nie skończyła szkoły pielęgniarskiej.
To nic wielkiego. Pomagamy sobie.
Bez Ryana jest tu tak cicho.
Zapomniałam, jak to jest słyszeć czyjś głos. Przepraszam.
Możesz przyznać, że nie jest idealnie.
- Albo że twoje potrzeby nie są spełniane. - To trudne.
Rozumiem to.
Mieszkałam z moim narzeczonym, ale był tak emocjonalnie zablokowany, że…
zasugerowałam, żeby wrócił na terapię, i mnie rzucił.
Więc teraz mieszkam w Airbnb w karawanie w Echo Park.
Będę absolutnie szczera.
To zwykła przyczepa w filipińskiej dzielnicy.
Tak mi przykro.
Nie z powodu filipińskiej dzielnicy, na pewno jest urocza.
Tak, związek z Rosti był bardzo czasochłonny.
Rozluźniły mi się wszystkie znajomości.
Ciężko znaleźć kogoś, kto rozumie, czym jest przetrwanie,
zwłaszcza dla kobiet w naszym wieku.
Możesz zamieszkać w pokoju Ryana, póki nie wyjdziesz na prostą.
Boże, to takie wspaniałomyślne. Nie.
- Nie. - Mówię poważnie!
- Nie. - Pomogłaś mi w trudnych chwilach.
Chcę się odwdzięczyć.
Poza tym byłoby miło znowu mieć cię w domu.
Dobra. Zrobię to dla ciebie.
- Zrobię to dla ciebie. - O Boże. Rany!
Lubisz przytulać. Zapomniałam.
Mogę wejść?
- Może na rozchodniaczka? - Nie mam alkoholu.
Mam to gdzieś.
- Świetnie. Ja też. - Świetnie.
O mój Boże.
Masz wyjątkowe ciało.
Dobra.
Mogę cię przelecieć?
Tak. Możesz. Tak.
O Boże, jesteś taki seksowny.
I kto to mówi?
- Daj znać, jeśli będzie bolało. - To może zaboleć.
Będę delikatny.
- Jesteś pewien? Mogę… - Nie, ja to załatwię, kiciu.
Dobra.
O Boże. Marzyłem o tym, odkąd zobaczyłem cię w barze.
Ja też.
Jesteś piękny.
Ty jesteś piękny.
- Zsuń się. - Dobra.
Wiem, że żartowałeś, ale to takie seksowne, że nosiłeś ortezy.
- Spoko. - Wiem, że to dziwne.
Kręcą mnie niepełnosprawni.
Jesteście dla mnie tacy seksowni.
Dzięki.
Wybacz. W porządku?
Spoko.
I…
cholera, twoje blizny,
to, że utykasz,
sprawiają, że mi staje.
Hej. Patrz na mnie.
- Tak. - Jestem tu z tobą.
Dobra.
Tak.
Było świetnie.
- Dziękuję. - Jasne.
Chcesz to powtórzyć?
- Zdecydowanie. - Świetnie.
Na razie.
Pa.
Tylko psychole zostawiają wiadomości głosowe.
Czekaj na sygnał.
JESTEM Z RICHARDEM. CO TAM?
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz