NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
WEZWANIE DO ŁAWY PRZYSIĘGŁYCH
Tak!
Daję się łapać na trendy.
Obecnie jestem na przerywanym poście.
Jem przez 16 godzin, a potem poszczę przez osiem.
To chyba nie tak działa.
Wiem, co robię. Zobaczymy się wieczorem?
Tak. Skończymy najwspanialszą historię pod słońcem.
Jezioro pieprzonych marzeń.
Pięć sezonów w dwa tygodnie. Jesteśmy…
Rozczarowujący.
Miażdżąco rozczarowujący.
Mam ważne wieści.
Rząd rozważa uznanie naszych materiałów za środek nasenny.
Dawno pisałeś o swojej niepełnosprawności
i kogokolwiek obchodziłeś, Ryanie.
Co teraz piszesz?
Mam obecnie coś w rodzaju niemocy twórczej.
Ale nasza nowa przestrzeń ma tipi inspiracji.
Nie byłeś w nim?
TU DRZEMIE INSPIRACJA
Tak, wiele razy. Uwielbiam je. Ale…
- Trudniej tworzyć, gdy jesteś szczęśliwy. - Nie jesteś szczęśliwy.
Nie, jestem bardzo szczęśliwy.
Tak? Od dwóch miesięcy nie rozmawiałeś z matką.
- Skąd wiesz? - Samantha mi mówiła.
- Mówi mi wszystko. - Nie widzicie mnie, ale ja was tak.
- Wszystko gra? Tęsknisz za mamusią? - Nic mi nie jest.
- Chcesz do mamusi? - Skończ, Olivio.
Może znowu napiszesz o swojej niepełnosprawności?
To będzie nowa trendy zmarginalizowana grupa.
Chciałbym, ale czuję, że już to zrobiłem.
Nie wiem, co jeszcze dodać.
Moje porażenie przestało robić wrażenie.
No dobra, kto się bzyka?
Wasze komediowe duo na pewno nie. Spotykacie się tylko ze sobą.
- Nieprawda. - Nieprawda. Nie.
Mamy pełne, szczęśliwe życia.
Jasne. Miłej zabawy z Jeziorem marzeń. Spoiler. Jen na końcu umiera.
- Jest najlepsza. - Kocham ją.
To dla mnie.
O mój Boże. Jakie to słodkie. Przepełniają mnie emocje.
Tak, to prawda.
Sypiam z kimś. Nazywa się Rae.
Przestańcie mnie o to pytać. Serio.
Przestańcie.
Uszanujcie moją prywatność.
Olivia ma chłopaka?
Samantha się bzyka?
I śmieszno, i straszno.
Chyba dziś powinniśmy…
Tak. Idziemy na miasto.
Zagrajmy w grę. Jest gejem czy ma miłe spojrzenie?
Ry, czemu w ogóle tu jesteśmy? Jen Lindley czeka.
Kim, Jen Lindley nie żyje. Tak jak nasze życie uczuciowe.
Moje z wyboru. Nie chcę spotykać się z ciemiężcami.
Dobrze. Więc będę mówić za siebie.
Miałem ostrą posuchę. Nie zbliżyłem się do nikogo od Careya.
To żałosne, że myślałem, że mogliśmy być razem?
Przeniósł się do Nowego Jorku,
żeby zostać nowym Ronanem Farrowem.
Dobra. Wiesz co? Poznam dzisiaj jakiegoś faceta.
Radzę ci zrobić to samo.
Dobra.
Zaczynamy.
Co ty…
Co ty robisz?
Szykuję się do wojny.
I jazda!
Dobra.
O mój Boże. Przepraszam. Stuknąłem cię.
Cześć! Jak się masz?
Luzik. Jest hetero.
Skąd wiesz?
Kazał kobiecie się uśmiechnąć.
Historia stara jak świat.
Miało tu być mieszane towarzystwo. Geje, hetero.
Sądząc po naszym wyglądzie, jesteśmy tu jedynymi homo.
Kiedyś tak było,
ale tak jak z San Francisco i rimmingiem,
hetero przejęli to dla siebie.
- Okropne! To zawłaszczenie! - To irytujące.
Może powinniśmy zrobić protest i zacząć się całować. Tutaj. W tej chwili.
Zawsze byłem aktywistą.
- Wybacz. - Spoko.
Tak przy okazji, mam chłopaka.
- Co? - Mamy otwarty związek. Jawny układ.
Dobra.
PRZYGODA NA JEDEN DZIEŃ
- Cześć. - Dzień dobry.
Co robisz? Nie musisz sprzątać.
Mam pewną zasadę. Zawsze zostawiam ludzi w lepszym stanie.
Dobra.
- Więc… - Więc…
Wczoraj było super.
Naprawdę super.
Jesteś w pierwszej dziesiątce kolesi, których zabrałem do domu.
I z którymi odbyłem stosunek.
- Jasne. - Tak.
Pierwszy raz?
Aż tak to widać?
Nie. Świetnie ci poszło.
W twoim domu nie ma jedzenia. Nie chcę być dziwny, ale sprawdziłem.
Moja filozofia nie zawiera gotowania.
Mam rozwiązanie. Chodźmy na śniadanie.
Twoja diwa to Sky Ferreira?
Tak. „Everything Is Embarrassing” to idealny pop.
Co na swój sposób jest żenujące.
Tak. Chyba masz rację.
Nie! Nie wycofuj się. Broń swojej diwy!
No dobra.
Ma niewiarygodny głos, nigdy nie wypuszcza gniotów
i może jest mało wiarygodna, kiedy obiecuje nową muzykę,
ale jej krytyka jest często mizoginiczna.
Dobra, dawaj, geju-feministo. Aż mi stoi.
Byłem tancerzem w paru teledyskach, w tym Ciary!
- Nie bądź zazdrosny. - To naprawdę fajnie.
Dzięki, ale praca się skończyła
i kilka razy w tygodniu prowadzę zajęcia taneczne.
Jak to mówią: „Ci, którzy nie tańczą, uczą sexy ludzi trudnej choreografii”.
Gdzie pracujesz?
Piszę dla bloga Eggwoke.
Albo pisałem.
Jestem spóźniony i może mnie zwolnią.
Załatwię to.
„Będę dziś pracować z domu i pisać artykuł
»Pięć powodów, dla których seks z Tannerem jest lepszy niż praca«”.
Powinienem załączyć zdjęcie mojego tyłka.
Ludzie to wzrokowcy. To pomoże?
- Nie. Nie możesz tego napisać. - To prawda!
Nieważne. Nie możesz.
Co?
Nic.
Jesteś naprawdę fajny.
Ty też jesteś fajny.
Przez ciebie przegapię Prawo i porządek.
- Przepraszam. Niepotrzebnie to kupiłam. - Zadzwoń do Ryana.
Jest młody. Lepiej sobie z tym radzi.
Mamo, wiele razy ci mówiłam, że nie rozmawiamy z Ryanem.
- Co się stało? - Pokłóciliśmy się.
Co zrobiłaś?
Dlaczego zawsze zakładasz, że to ja nawaliłam?
Pamiętasz, jak przez rok nie rozmawiałyśmy?
Tak. A ty?
Oczywiście. To było okropne. I to przez coś tak nieistotnego.
Oskarżyłaś mnie o zabicie naszego psa.
Dałaś Abrakadabrze zjeść popcorn w czekoladzie,
dwie rzeczy, które zabijają psy.
Nie dałam mu. Zjadł, kiedy nie patrzyłam.
- Nieważne. Mów dalej. - Słuchaj.
Chodzi mi o to, że nigdy nie odzyskamy tego czasu.
Zmarnowałyśmy go, bo byłyśmy zbyt uparte.
I tego żałuję.
O mój Boże! Ryan!
To ty?
O Boże. Tak.
Przyniosłem fryzjerowi zdjęcie Little Kim i kazałem się tak ściąć.
Mały Ryan. Byłeś uroczy!
Nie. Byłem tragiczny i ukrywałem orientację.
Kiedy ją ujawniłeś?
Miałem 17 lat.
Nakręciłem dla mamy filmik z coming outem.
To było przed YouTube, więc nie mogłem na tym zarobić, ale…
Skakała ze szczęścia. Cieszyła się.
A ty?
To było straszne.
Wiesz co? Za długo leżymy w łóżku. Poćwiczmy.
Ja nie ćwiczę.
Nauczę cię układu. To będzie słodkie i superproste.
To bardzo prosta choreografia.
Prawa ręka do góry i lewa stopa do tyłu.
Czekaj. Dobra. Prawa ręka i… Czekaj. Przepraszam.
- Spoko. Jeszcze raz. - Wybacz.
- Prawa ręka. - Jasne.
- Lewa stopa do tyłu. - Czekaj.
Czekaj. Przepraszam. Nie potrafię.
Wszyscy to potrafią.
Nie jestem jak wszyscy. Dobra?
Mam porażenie mózgowe.
Dobra.
Chciałem zapytać.
Co to jest?
Napisałem o tym, więc możesz to wygooglować. Dobrze?
Dobra. To nic takiego.
Możemy robić coś innego.
- Ty wybierasz. - Dobra.
Dobra! Wybiorę!
Jesteś mamusią!
Słucham?
Poznaję po twoich strudzonych oczach. Jesteś matką Ryana!
Tak, ale…
Olivio. Twoja matka jest na drugiej linii.
Rany. Znowu łamie zakaz zbliżania się.
Pani Hayes! Cześć!
Kim!
Co pani tu robi?
Szukam Ryana. Jest tu?
Chyba go tu dzisiaj nie ma.
Przyszło wezwanie na ławnika. Chciałam mieć pewność, że je dostanie.
Może mi je pani dać. Przekażę mu.
Nie trzeba, dam mu później.
Dziękuję.
Głupio mi.
Kupiłam jedzenie, żeby zrobić makaron z żółtym serem.
To ulubione danie Ryana.
Pomyślałam, że może do mnie wpadnie, ale go tu nie ma.
Więc…
Kim,
przyjdziesz dziś na kolację?
Bo inaczej jedzenie się zmarnuje.
Chciałabym, ale nie wiem, czy Ryanowi by się to spodobało.
Albo co mi tam.
Tak! Makaron!
Super! Dobra.
Ciao. Tak.
- Sięgnij nieba. Dawaj. - Dobra.
To urocze,
ale jak dorosły gej może uzależnić się od huśtania?
Miałem problemy rodzinne
i pomyślałem, że to jak medytacja.
- To prawda. - Nie patrz.
Może jesteśmy starsi, ale mamy prawo tu być.
- Poszedł? - Tak.
Dzięki Bogu. Spoko. A ty?
Jesteś blisko z rodziną?
Nie jesteśmy blisko. Właściwie to bardzo daleko.
Nie opowiem, bo pomyślisz, że jestem uszkodzony.
Co? Nie. Nie będę oceniać. Obiecuję.
Mówiłem, że mój coming out był straszny.
Zrobiłem go późno, miałem 24 lata.
Moja rodzina jest bardzo religijna.
Powiedzieli: „Albo jesteś gejem, albo naszym dzieckiem”.
I jak widać po moich kolorowych skarpetkach
i tym, że parę godzin temu zrobiłem ci loda,
zostałem gejem.
Jezu. To pojebane. Przykro mi.
Przepraszam. Teraz nasza kolej.
Opowiadam, jak rodzice się mnie wyrzekli. Okaż trochę wrażliwości.
Sio! Spadajcie!
- Kocham dzieci. - To widać.
Jakie ty masz problemy rodzinne?
Też mam jazdę na maksa.
Tata odszedł. Nigdy go nie poznałem.
Jesteśmy blisko z mamą.
Albo byliśmy.
Ostro się pokłóciliśmy dwa miesiące temu
i od tamtej pory nie rozmawialiśmy.
To nie zawody, ale rodzice nie gadali ze mną od lat.
Jak można kompletnie unikać własnego dziecka?
A najgorsze jest to,
że za nim tęsknię.
Po tym wszystkim. To posrane.
Słuchaj,
chcesz wrócić do mnie i zamówić coś do jedzenia?
Chętnie.
Dobra. Chodź.
Wczuj się.
Cholera, Karen.
Ten makaron ostro mi dowalił.
Uwielbiam węglowodany nadziane nabiałem.
Cieszę się, że ci smakowało. Strata Ryana.
Przy okazji, jak się miewa?
W porządku.
Wolę nie wchodzić w szczegóły.
- Rozumiesz? - Tak. Oczywiście. Rozumiem.
Nie chciałam cię w to mieszać.
O mój Boże. Siwy kociak.
To twój chłopak? Ryan mówił, że jest seksowny.
Czy to dziwne?
Bardzo.
Nie jest moim chłopakiem.
Wyszła cała akcja z Ryanem. Nie polubił Phila i…
To i tak nieważne. Chyba ma kogoś nowego.
Czy Ryan kazał ci z nim zerwać?
Nie.
Niezupełnie.
Dobra. Mogę mówić swobodnie?
Oczywiście.
Jesteście całkiem współzależni.
Jak w Psychozie, ale cię nie zamordował. Jeszcze.
Raczej by mnie nie zabił.
Hindusi wynaleźli współzależność.
Założę się o kolejną porcję makaronu,
że jego pokój nadal wygląda tak samo.
Czyli jest wolne miejsce w motelu Bates.
- Wrzuć to do pudła. - Później.
A ty? Randkujesz z kimś?
Ciągle randkuję.
Jest piątek, a ty pakujesz pokój najlepszego kolegi geja z jego mamą.
Rany, Karen. Dowal mi!
Wiesz co? Idziemy na miasto.
To miłe, ale nie trzeba.
To tylko w 20% dla ciebie.
Nie chcę tego przyznawać, ale muszę wrócić z emerytury
i odzyskać swoją seksualną moc.
Ale potrzebuję cię do pomocy, Karen! No chodź.
Dobra. Pójdę. Ale muszę najpierw zadzwonić.
Do Ryana?
Kim, idę z tobą do baru. Tyle wygrałaś.
Cholera. Uwielbiam jasne granice.
I tak spakujemy ten szajs.
Cześć, tu Ryan Hayes. Zostaw wiadomość po sygnale.
Karen, witaj w zoo z kogucikami.
Nie dotykaj zwierząt, chyba że się nawalisz.
Nie podoba mi się to miejsce.
Biorę tego seksownego, sorki.
Zwykle nie jem pad thaia przy kimś, z kim właśnie uprawiałem seks,
ale co mi tam.
Kurwa, muszę iść. Richard do mnie pisał.
- Przyleciał wcześniej. - Jaki Richard?
Mój chłopak.
Przyleciał z Berlina i muszę go odebrać. To nasza tradycja.
Osiem lat razem
i nadal lubimy się na tyle, żeby odbierać się z lotniska.
Przepraszam, było fajnie. Co za miła niespodzianka.
Pa.
MAMA WIADOMOŚĆ GŁOSOWA
Cześć, Ry. Tu mama.
Przyszło wezwanie na ławnika
i chciałam się umówić, żebyś je odebrał.
Albo zostawię je przy telewizorze.
Dobrze. Oddzwoń. Pa.
Postawić ci drinka? Wciąż trwa happy hour.
Drink za pół ceny specjalnie dla mnie? Co za dżentelmen.
Niech zgadnę.
Derek, mówisz, że lubisz czytać, ale myślisz, że liczą się blogi sportowe,
mieszkasz w Culver City
i przysięgasz, że robi się fajne.
Mieszkam w Hollywood Hills.
Jasne. Nie musisz kłamać. Na pewno będziemy później uprawiać seks.
Ale najpierw kupisz mi i mojej przyjaciółce drinka,
ale nie z menu za pół ceny.
Dziękuję.
Uchodzi ci to na sucho tylko dlatego, że jesteś taka seksowna. Wiesz o tym?
Boże, jesteś piękna.
Rany.
Dziękuję. Jesteś młody.
Nie jestem aż taki młody.
Mam w biurze stażystę, który nie pamięta nawet 11 września.
Ulżyło mi, że ty pamiętasz.
Tak, byłem w szkole, a moja nauczycielka, pani Stadler,
nie mogła znaleźć telewizora.
Nie wiedzieliśmy, co się dzieje, bo nie było Twittera.
Mama mnie odebrała. Kocham mamę.
- Przepraszam na chwilę. - Oczywiście.
Pójdę już.
Czekaj chwilę. Zaraz dobiję targu.
Mam mocne przeczucie, że masz trzech współlokatorów.
Prawda czy fałsz?
Mieszkam sam.
W Hollywood Hills, jasne.
Dopilnuj, żeby współlokatorzy wyszli z salonu.
Chcę… Nie.
A jeśli śpisz na materacu na podłodze, to wyjdę.
Życie jest za krótkie.
Pójdę już, ale ty powinnaś zostać.
- Nie, jesteśmy gotowi. Prawda, Derek? - Nie nazywam się Derek.
Ale możemy cię podwieźć. Mam konto firmowe.
Konto firmowe? Dobra, użyj go, Michaelu Claytonie.
Dziękuję.
- Do widzenia. - Miło było cię poznać, Karen.
Mów mi pani Hayes.
Mamo?
Jesteś w domu?
Przybywam w pokoju.
To twój dom?
Mieszkasz z rodzicami? Będziemy cicho.
Chodź za mną.
Dobra.
Załatw mnie, tatuśku.
Nawet ładnie tu pachnie.
Jakby wyruchały się przywileje, figi i wanilia.
Nie nazywam się Derek, tylko Harrison.
Kiedy miałem 22 lata, wymyśliłem apkę do organizowania apek.
Wiem, że to brzmi żałośnie,
ale trafiłem na niszę w rynku i zarobiłem miliony dolarów.
Jestem Bykiem.
Lubię jeść, ale za bardzo kocham siebie, żeby nazwać się smakoszem.
I…
jak już zauważyłaś, mój penis jest naprawdę ładny.
Niech zgadnę.
Pracujesz w modzie albo w PR.
W weekendy chodzisz na siłownię,
a potem w nagrodę
idziesz pić mimozy z koleżankami,
ale większości z nich nie lubisz.
Rany.
Mylisz się. Bardzo się mylisz.
No dobra.
Jeszcze raz.
Masz dobry gust.
Ładne louboutiny.
Moja siostra je nosi.
Dzięki, Harrisonie.
Powtórz moje imię.
Harrison.
Jeszcze raz.
Harrison.
Ry.
Ry?
Podczas 40-godzinnej jazdy na lotnisko i z powrotem zrozumiałem,
że zostawiłem cię w gorszym stanie.
To wbrew moim zasadom.
W porządku.
Mówiłeś, że masz chłopaka, więc…
Wiem. Nadal mam.
Jest wykończony zmianą czasu.
Chciałbym cię znowu zobaczyć.
Czy tak można?
Tak. Oczywiście tylko jeśli chcesz.
A chcesz?
Tak.
Chcę.
- Tak? - Tak.
To mój pieprzony pad thai.
Myślę, że raczej mój.
Myślę, że się spóźniłeś.
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz