SRPSKA POSLA BRATE
En hoe heet die daar?
Dat is Ursa Major. -Heel goed. En die met de grote W daar?
Cassiopeia.
En hoe zit het met die grote, heldere?
Dat is een planeet. -Zeer goed.
Jupiter? -Nee, Jupiter kunnen we nu niet zien.
Wat is dat kleinere lichaam er net naast? -Een maan.
Is dat de aarde? -Zeer goed.
Papa.
Remmy?
Remmy.
Dat is ver genoeg.
Hij komt eraan, Remmy.
Die ene hier, plus acht is zestien.
Je zou er nog een bij doen. Dat zou 17 zijn.
Dus ik zet degene hier en die hier...
dus dat wordt acht plus negen. -Dan gaan we...
Papa.
Kijk naar me. Kijk me aan.
We weten niet waar we vandaan komen. -Ik breng haar naar bed. Ik ben zo terug.
Wat is er?
Er zijn vreemden in de buurt.
Alleen wij zijn er.
Ik ben bang. -Er is niets om bang voor te zijn.
Je redt het wel in je eentje.
Blijf je? -Blijf jij?
Als je het bed verlaat, scheer ik je wenkbrauwen eraf.
Ik zal zo hard mogelijk schreeuwen...
en je overal volgen totdat ze weer aangroeien.
Ik bind je vast met je eigen sokken, en laat je de hele nacht bij de graven achter.
Ik zal ontsnappen, de aansteker stelen waar mam hem verstopt heeft...
en steek het huis in brand. -Wij houden je vast bij je enkels...
en dan laten we je langzaam zakken in het gat van het bijgebouw.
Ik zal op je gezicht poepen terwijl je slaapt.
Zie je? Niemand gaat met jou rotzooien.
Slaap lekker.
Wil je dat ik deze aan laat? -Ja, alstublieft.
Papa?
Oké, nu jij.
Ik zal het proberen. Ik zal kijken of ik het nog weet.
Heb je ooit een walvis gezien?
En jij?
Dat mocht ik willen.
Een uil?
Wat dacht je van een olifant?
Heb je iets gezien?
Honden.
De aarde is niet meer wat het ooit was. -Is dat waarom je wegging?
We zijn weggegaan, omdat we iets meer wilden.
We hebben veel geluk, om deze plek te hebben.
Waarom? -Omdat het ooit net als aarde zal zijn.
We kunnen er morgen meer over praten.
Blijf je?
Ik hou heel veel van je. -Ik hou van je.
Slaap lekker.
Reza.
Niet bewegen. Blijf hier.
Ik heb het je gezegd. -Kop dicht.
Wat is er aan de hand?
Zie je iets?
Wat als het zijn zoon is? -Niet doen.
Ik tel er zes.
Ze veranderen hun stemmen.
Er zijn er maar drie.
Kom op.
Ik denk dat het andere varken nog in leven is.
Laat het gaan, Rem.
Alles goed met je?
Met mij ook.
Eerste regel?
Blijf kalm.
Blijf in leven.
Je bent in zeer goede handen.
Remmy.
Kom nu meteen hierheen.
Ga naar binnen.
Heb je Remmy?
Ik heb je focus nodig op de Ridge.
Zie je iets?
Ik zie hem.
Is hij nog steeds bij de zon?
Je doet de deur achter me op slot. -Het wordt zo donker.
Pap, Je blijft bij je moeder.
Ga nu naar binnen.
Zet het uit.
Mam.
Ik moet naar de wc.
We gebruiken dit.
Het is al goed.
Wat is er aan de hand? -De hoofdverlichting ging uit.
Blijf hier.
Mam.
Laat het mes vallen.
Laat het vallen.
Deze plek is niet van jou.
Het was van mijn ouders.
En ik weet niet wat je met ze gedaan hebt. Het kan me niet eens schelen...
maar ik ben hier geboren. Ik ben hier opgegroeid...
en ik heb een lange weg afgelegd om terug te komen.
En ik ben hier om te blijven.
Ik wil je geen pijn doen.
Dus je kan weggaan als je wilt.
Maar ik ben er vrij zeker van, dat je weet wat er daar op je wacht.
Ik weet hoe ik deze plek weer aan de gang krijgt.
En ik kan je beschermen.
Als je je gedraagt.
Blijf in het zicht.
Mam, kunnen we gaan, alsjeblieft?
Laten we alsjeblieft gaan, mammie. -Ik laat niets met je gebeuren.
Ik laat niets met jou gebeuren, oké?
Ik ben zo terug.
Ik wil dat je hier blijft. Beloof je dat?
Als je nog een keer beweegt, zal je kind alleen met mij eindigen.
Denk na. Hoe gaat mij vermoorden je helpen?
Dit spreken we af.
De komende 30 dagen probeer je niks...
Ik neem dit wapen, leg het op die tafel daar...
draai mijn rug om, en loop naar buiten naar de veranda.
30 dagen.
En je krijgt je kans, als je het nog steeds wilt.
Ik wil mijn man begraven.
Blijf zo lang als je nodig hebt.
We kunnen vertrekken.
Mam, we kunnen nu gaan. -Nee, we kunnen niet weg.
We moeten praten.
We hebben veel werk te doen.
Gelukkig hebben we alles wat we nodig hebben.
Donder op.
De kraan zou het moeten doen.
Remmy.
Het is ongevaarlijk. -Raak me niet aan.
Wat is zijn naam? -Het is maar een stuk gereedschap.
Dit is erg goed.
Mag ik met Steve gaan spelen?
Steve? -De robot. Ik heb hem Steve genoemd.
Zeker.
Mag ik je bord meenemen?
En, vangen. Kom hier.
Vang.
Mijn naam is Jerry, trouwens. Hebben mijn ouders het ooit over mij gehad?
Blijkbaar niet.
Ik denk dat het geen zin had.
Ze maakten het vrij duidelijk dat ik nooit terug zou komen.
Laat me met rust.
Ik wilde hier ook niet zijn.
Er was niks anders meer. Steden, andere nederzettingen, allemaal weg.
Ze is een schattig kind.
Ik heb je moeder niet vermoord.
Dat is goed. -Ze was al dood toen we hier aankwamen.
Ik heb nooit een van je steden gezien.
Ons transport werd uitgeschakeld toen we de atmosfeer binnen gingen.
Je vader heeft ons opgevangen.
Op een dag, toen ik zeven maanden zwanger was...
hield hij een geweer op ons gericht en sommeerde ons te vertrekken.
Waarom zou hij zoiets doen? -Hij kwam erachter dat we van aarde kwamen.
Dus sneed ik zijn keel door met het mes dat je net hebt gewassen.
Als je haar aanraakt, snij ik je hart eruit.
Je kan een heel geweer op me leegschieten. Nog kom ik bij je.
Je veronderstelt veel over mij.
Ik zie geen reden, waarom ik haar iets aan zou moeten doen.
Kan Steve bij ons slapen? -Ik denk niet dat het slaapt.
Kom op.
Slaap lekker.
Ga in bed liggen, ik kom er zo aan.
Hoi, Cassie.
Wacht hier, Steve.
Kom op, Cassy.
Ben je daar?
Ik weet dat ik niet met je hoor te praten...
maar ik ben iets verloren, uit een notitieboekje dat ik bijhoud.
Een oude tekening.
Weet je daar iets van?
Denk je dat Steve het meenam?
Ik kwam alleen langs om hem te vertellen...
dat hij het mag houden. Ik zal niks verraden.
Gaat het?
Remmy?
Ruikt goed.
Waar is het kind? -Ik heb haar net geroepen.
Ga je opstaan?
Heb je Remmy gezien?
Ga weg, Steve, het is niet veilig.
Ga.
En vertel mijn moeder dat ze een andere dochter kan krijgen. Met Jerry.
Remmy.
Moeilijk te missen, hé?
Als je eenmaal weet dat het er is.
Ik was acht toen mijn ouders het me vertelden.
Wil je weten wat er daarbuiten is? -Uiteraard.
Niets.
Zand, rotsen.
Er was ooit meer...
maar het is nu allemaal weg, of zal binnenkort verdwijnen.
Waar kom jij dan vandaan? -Uit een oorlog, voor veel minder.
Ik geloof je niet.
Is het je ooit opgevallen dat de zonsopgangen blauwer worden?
Wat betekent dat? Dat komt door het stof in de atmosfeer.
Een atmosfeer die wij gecreëerd en onderhouden hebben.
Het waait allemaal gewoon de ruimte in.
Ik weet dat het moeilijk is om te horen...
maar hoe eerder je het accepteert, des te eerder zul je beseffen...
hoe gelukkig we zijn om deze plek te hebben.
We hebben hier alles wat we nodig hebben.
Rem, stop met spelen met je eten.
Kom op, je moet eten.
Hou je niet van zoete aardappelen?
Ik hield er vroeger ook niet van.
Ik ga terug naar mijn bed, Rem.
Ik weet wat je nu voelt.
Ik zou me net zo voelen.
Ik wil dat je weet, dat ik van je vader hield...
en ik hou heel veel van jou.
Dit was ik vergeten. Wil je leren hoe je het moet spelen?
Jij?
Beetje. -Echt?
Wat dacht je van een liedje?
Het is lang geleden dat ik muziek hoorde.
Tuurlijk.
Kom.
Remmy.
Remmy, alsjeblieft.
Ik wil dat je me vertrouwt.
Ik haat je.
Alles in orde?
Alles goed met je?
Ze past zich gewoon aan.
Dat hoef je niet te doen.
Ik ben het zat dat je me tegenwerkt.
Denk aan je dochter. -Dat doe ik ook.
Wat ben je aan het doen?
Ik zal je nooit pijn doen.
Ik wil gewoon dat je blijft. Zolang als ik wil, oké?
Kan je dat doen?
Je kan nu binnen komen.
Remmy.
Het is al goed.
Als je er klaar voor bent.
Zeven varkentjes op een rij...
Als hij schreeuwt, dan weet je het, dat hij het varken is dat wil gaan.
Mijn moeder zei: Kies de tweede...
en dat ben j-i-j.
Ik zat te denken.
Je zou het kunnen proberen.
Ik ga morgenvroeg naar de vallei.
Is dat niet spannend?
Ik heb Steve nodig...
Als jij dat goed vind.
Hij is ermee akkoord, op voorwaarde dat we voor de lunch terug zijn.
Ik wees erop dat hij niet eet.
En hij kijkt terug met een stalen blik...
En zegt: "Jerry, we hebben het hier al over gehad."
Dat zag ik.
Elfde keer dit jaar.
Mooie tijden.
Wie is daar?
Remmy?
Ben jij dat?
Ik wist het. Heb je me gemist?
Je zou erin moeten gaan.
Het is troebel, maar het is schoon.
En het voelt zo goed.
Ik zal een deken achterlaten. Geniet ervan.
Wil je iets drinken?
Toe dan.
Voorzichtig. De nasmaak is sterk.
Wat denk je ervan?
Proost.
Ik heb iets voor je.
Ik denk dat je het leuk gaat vinden. Ga hier maar zitten.
Neem het aan.
Het helpt dat je zo op haar bent gaan lijken.
Ze zou zo trots op je zijn, Remmy.
Het is al goed.
Hoe was je dag?
Je weet dat er geen haast bij is.
Het belangrijkste is dat je je op je gemak voelt.
Al die dingen die je voelt, zijn volkomen normaal.
Ik kan het niet.
Ik kan het niet doen.
Wat kan je niet?
Het is al goed.
Zoals ik al zei, we hebben tijd zat. -Nooit.
Je bent nog jong. -Je luistert niet naar me.
Ik heb de laatste tijd niet veel kunnen oefenen.
We hebben dit al eerder meegemaakt. Dit is groter dan jij en ik.
Ik ben niet van plan om op te geven.
Dat is heel nobel van je. -Een man moet ergens voor staan.
Als je er een forceert in mij, zal ik het doden.
Weet je hoe je dat moet doen?
Ik wel. Best gevaarlijk als je dat niet weet.
En waar zou je dan zonder mij zijn?
Ik weet het niet.
Precies waar ik nu ben. Ik heb goed tegen mezelf leren praten.
Waar wacht je dan op? -Is dat wat je wilt?
Is dat wat je wilt?
Als ik je nu vasthield en het deed?
Zodat je kan blijven doen, alsof ik de slechterik ben, en me haten?
Ik haat je niet, Jerry.
Wat is het dan?
Denk er nog eens over na.
Dat heb ik.
Laat me met rust, Steve.
Ga je ergens heen?
Geef het terug. -Als je weggaat, sterf je snel.
Doe niet alsof je dit voor mij doet. -Dit alles heb ik voor jou gedaan.
Als je denkt dat er iemand daarbuiten is, dan heb je het mis. Ik ben de enige.
Geef me mijn masker terug.
Je kan me niet controleren. -Je bent mijn verantwoordelijkheid.
En waarom is dat? -Omdat iemand haar situatie niet aankon.
Deze keer heb je geen kind, om in je bed te dwingen.
Wil je je verdomde masker? Hier is je verdomde masker.
Dit is hoe het zal voelen. Dit is hoe het zal eindigen.
Het is al goed.
Dat is zodat we kunnen praten.
Jerry. -Het is al goed.
Het spijt me. Als je weggaat, ga je dood. Dan is er niets meer.
En ik kan dat risico niet nemen, zolang er hoop is.
Jerry.
Jerry, alsjeblieft. -Luister naar me.
Kun je naar me luisteren? Wij hebben beiden een verantwoordelijkheid.
Jij en ik. Waar we geen van beiden om hebben gevraagd.
Jullie laten me allemaal deze verschrikkelijke dingen doen.
Ik wil dat je begrijpt, hoe belangrijk dit is.
Ik wil dat je begrijpt, dat dit zo belangrijk is.
Laat me gaan. -Nee, het is goed.
Laat me gaan.
Het hoeft niet slecht te zijn. -Het hoeft niet zo te gaan.
Laat me gaan, Jerry. Laat me gaan.
Stop er gewoon mee.
Stop ermee.
Hou op.
Het hoeft niet slecht te zijn.
Doe je ogen dicht.
We hebben elkaar even hard nodig.
Daar ben ik het niet mee eens.
Ik vertrek, Steve.
Je moet hier blijven.
Kijk niet zo naar me.
Dit is nu jouw plek.
Haat je me?
Ja, ik ook niet.
Het tegenovergestelde.