เอาล่ะผู้หมวดคาลาแฮน บอกฉันที่ว่าคุณเจอสคารับแล้ว
- คนงานกำลังผ่ามันอยู่ - น่าตื่นเต้นจริง!
ผมให้ลูกน้องทำงานทั้งวันทั้งคืน ตั้งแต่คุณเจอมันสองอาทิตย์ก่อน
ดี เก็บมันไว้เป็นความลับ ก่อนเราพร้อมจะนำเสนอกับบอร์ด
คุณคอร์ด คุณคอร์ดครับ!
- ขอโทษครับ - ดร.ซานเชส ว่าไง
- คือผมไม่ได้ชื่อซานเชส- - คิดว่าจะใช้เวลานานแค่ไหน?
จะผ่าถึงกลางลูกก่อนอาทิตย์ขึ้น
บี้คนงานให้เร่งมือขึ้นอีก ฉันตามหามัน มา 15 ปีแล้วไม่อยากเสียเวลาอีก
ตรวจดีๆ ก่อนออกเดินทางนะครับคุณคอร์ด มันอาจไม่ใช่ก็ได้
มันอยู่ในนั้นแน่
ฉันรู้สึกได้เลย
[บลู บีทเทิล]
เอาล่ะ ไปกันดีกว่า
ขอโทษนะครับ ผมดูเป็นไงบ้าง?
ดูจนเหมือนคนเป็นหนี้หลายแสน
เจ็บจี๊ดเลย
เขามารึยัง?
ฟังนะ เราจะไม่บอกอะไรเขา
ต้อนรับที่เขากลับมาแล้วค่อยบอกทีหลัง
- หนูจะบอกเขา - ลูกจะบ้าเหรอ?
อะไรอะ ทำไมอะ?
ขนาดข่าวดี มันยังดูแย่เลยตอนที่ลูกบอก
แถมนี่เป็นข่าวร้ายอีก
- หนูจะพูดน้ำเสียงสดใส! - หน้าที่แกคือยื่นลูกโป่ง
- ทนไม่ได้แน่เลย - ทำอะไรเหรอ?
- หวัดดี! - สวัสดี!
กลับมาแล้ว!
บินมาเป็นไงลูก หิวรึเปล่า?
- ต้องหิวอยู่แล้ว! - นี่ มีแต่ลูกเล็กๆ ยินดีต้อนรับนะพี่
ขอบใจ
- คุณย่า? - มานี่เลยรูปหล่อ!
ย่าภูมิใจมากเลย!
มากันครบแล้ว มากอดกันมา!
- น่ารักจริงๆ - อารูดี้อยู้ไหนอะ?
นี่ไงอารูดี้!
ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะหนุ่มมหาลัย!
นี่! ลงมากอดหลานรักหน่อยดิ
ไม่กอดน่ะ สนามบินกล้องเยอะ!
- อาก็เป็นงี้ตลอด - มีทั้งกล้องจดจำใบหน้าและสแกนร่างกาย!
ตำรวจจะได้ดีใจจับอาได้ซะทีไง
เห็นมะ ก็ปากอย่างนี้จะพาพวกเราเข้าคุกอะ!
- ลูกโป่งมาจากไหน? - หนูซื้อมาให้ไฮเม่
ลูกโป่งนี้ต้องมีเครื่องดักฟังแหง่เลย ทิ้งไปเหอะ
จะทำไรอะ
อร่อยเป็นบ้า!
คิดถึงรสชาตินี้จังเลย
ดีนะบางอย่างไม่เคยเปลี่ยน
- แม่กับพ่อมีเรื่องจะบอกะพี่ล่ะ - มิลาโกร
อะไรอะ เขากินทาโก้แล้ว ก็บอกความจริงได้แล้วสิ
ความจริงอะไร มีไรเไหรอ?
- เรา... - เราเออ...
เรากำลังจะเสียบ้าน
- อะไรนะ? - เห็นมะ เขาก็ไม่ช็อกเท่าไหร่
ไม่ๆๆๆ เสียบ้าน? หมายความว่าไงเสียบ้าน?
เจ้าของบ้านขึ้นค่าเช่าสามเท่า
เขาให้เวลาเราสามเดือนหามาจ่าย ไม่ก็ออกไป
แม่ขอโทษด้วยนะ เจ้าผอม
ไม่ แม่ไม่ต้องขอโทษหรอก ไม่ใช่ความผิดแม่
ผมไม่ได้- เราก็ยังมีอู่ซ่อมรถอยู่ ใช่มั้ยครับ?
อู่ซ่อมรถก็ปิดไปแล้ว
- ได้ไง? - ก็เพราะบริษัทคอร์ดน่ะสิ!
- ไม่เอาน่า - เราสู้ไม่ไหว
แล้วหลังจากพ่อของลูกเขา...
- เขาเอ่อ เขา... - หัวใจวายไปทีนึง
- อะไรนะ? - พ่อไม่เป็นไร!
เส้นเลือดอุตตัน แต่พ่อสบายดี
เส้นเลือดอุตตันสองสามเส้น เดี๋ยวก็ตายแล้ว
ทำไมไม่มีใครบอกอะไรผมบ้างอะ?
ก็ลูกเรียนหนักมากแล้วลูกรัก
เราไม่อยากให้ลูกเสียสมาธิจากการเรียน
ผมน่าจะช่วยอะไรได้บ้าง ผมอาจจะกลับมาที่นี่
- อาจจะ... - เดี๋ยวก็หาทางได้
เราทำได้ตลอด
เราโชคดีกับเรื่องอื่นอีกตั้งหลายเรื่อง
มาฉลองคนเรียนจบมหาลัยคนแรก แห่งตระกูลเรเยสกันดีกว่า!
- คนแรกและคนสุดท้าย! - ใช่ เพราะลูกไม่ยอมสมัครเรียน
เรียนเพื่อให้เป็นหนี้ไปตลอดชีวิตน่ะเหรอ? ไม่เอาอะ
อะไร คุณทิป 25% เลยเหรอ?
- ที่รักพวกเด็กเสริฟเขาลำบากนะ - เราก็ถังแตกอยู่!
เรื่องเงินไว้กลุ้มพรุ่งนี้เถอะ
ยินดีต้อนรับสู่เอจคีย์
จำได้มั้ยแม่สอนเราเต้นซัลซ่า ตรงนั้นที่หน้าระเบียงบ้าน
- เธฤอเต้นเก่งกว่าพี่ตลอด - ใช่ จนป่านนี้พี่ก็ไม่เก่งอยู่ดี
- ใช้ พี่มีขาซ้านสองข้างจะไเต้นได้ไง! - อ๋อเหรอ
จำวันเกิดอายุ 21 ของพี่ได้มั้ย?
จำได้ครึ่งแรกนะ
ไม่อยากเชื่อเลยเราต้องไปจากบ้านนี้
บ้านเราลำบากเนอะ
ใช่ พี่จะไม่ทิ้งไปไหนอีก
แล้วพี่ไม่ต่อโทเหรอ?
บ้านเรากำลังลำบาก
พี่เพิ่มหนี้ให้พวกเราอีกไม่ได้
เราเลือดนักสู้นะพี่ พี่สู้ได้ทุกสถานการณ์
เพราะพี่คือไฮเม่
ขอบใจ แต่...
มันไม่ใช่สิ่งที่จะเกิดขึ้นหรอกมิลลี่
พี่หมายถึงเรื่องอะไรเหรอ?
พี่ควรจะหาทางออกให้เรา
พี่ควรพาพวกเราไปจากที่นี่
ขอบใจพี่ แต่ฉันอยากอยู่ที่นี่
เธอเข้าใจที่พูดมั้ย
เข้าใจ
ไม่รู้สึกเหรอที่พวกเขา พูดถึงความเจริญแล้วมีทุกอย่าง
แต่เรากลับไม่มีอะไรเลย
เราเป็นคนเม็กซิกันในเอจคีย์นะพี่ชาย
ความเจริญไม่ได้มีไว้สำหรับเรา
คนจนอยู่ตรงนี้ และคนรวยอยู่ตรงนั้น
จนกว่าคนรวยจะอยากอยู่ตรงนี้ พวกเราก็ถูกไล่
พอเราย้ายไปด้านนั้น พวกเขาก็อยากได้ตรงนั้นด้วย
แต่พี่มีปริญญาแล้ว! มันต้องช่วยอะไรได้บ้าง! พี่จะหางานทำ
ไม่ใช่งานอะไรก็ได้นะ แต่เป็นงานดีๆ
พี่จะต้องหาเงินมาไถ่บ้านหลังนี้
อย่ามองหน้าอย่างนั้นสิ นี่ฟังนะ
บอกได้เลยอีกห้าปี เราจะต้องมีเงินเป็นฟ้อน!
นี่จะเป็นแค่บ้านหลังนึงของเรา
เราจะมีแมนชั่น คฤหาสน์ลอยน้ำ พวกหินอ่อนทั่วบ้าน มีสระกว้างๆ
ใช่
คอยดูเหอะมิลลี่
คอยดูแล้วกัน
ขอโทษนะคะคุณเรเยสคะ
เอาหมากฝรั่งออกจากใต้เก้าอี้หมดรึยัง?
นี่มันงานบ้าอะไร!
"ว้าว! ขอบคุณมิลาโกร ที่หางานบ้าๆ นี้ให้ฉัน"
ฉันไม่ผิดนะที่อนาคตพี่ ไม่เป็นอย่างที่ฝัน
แล้วจะมีประสบการณ์ได้ไง ถ้าไม่มีใครให้งานทำ?
เหมือนปัญหาของพี่เป๊ะเลย
เล่นไรเนี่ย?
อะไรเล่า ฉันเพิ่มชั่วโมงทำงานให้อยู่ไง ซื่อบื้อ
ตอนนี้ดร.ซานเชซกำลังทำการทดสอบ
เฮ้
ดูนั่นสิ
นั่นไงวิกตอเรีย คอร์ด
ดูท่าเดินเธอสิ!
เซ็กซี่ตัวแม่เหมือน ครูเอลล่ากับคิม คาร์ดาเชี่ยนบวกกัน
- พี่จะไปทักเขา - เฮ้ย? อย่า-
สวัสดีครับท่าน!
ถ้าคุณต้องการก็จัดให้ได้
มันเป็นความก้าวหน้าครั้งใหญ่ค่ะ ท่านนายพล
คนระดับนั้นน่ะมองไม่เห็นเราหรอกไฮเม่
เราเหมือนเป็นมนุษย์ล่องหน!
มาเหอะ ทำงานต่อดีกว่า
ฉันเห็นด้วย แบบนั้นมันเสียเวลา
แต่ท่านนายพล สิ่งที่ฉันจะให้ท่านดูคืนพรุ่งนี้...
ตื่นตาตื่นใจแน่นอน
ใช่ ตั้งตารอเช่นกันค่ะ
บาย
ป้าวิกกี้คะ?
เจนนิเฟอร์ หลานมาทำอะไรที่นี่? ป้าไม่รู้มาก่อนว่าเธอจะมา
อ๋อคาราแพกซ์ คนนี้คือลูกสาวของเท็ด เจนนิเฟอร์ หลานคนโปรดของฉัน
แล้วนี่ป้า ติดค้างอะไรเธอรึเปล่า เธอถึงได้มาหาถึงที่นี่?
โลกของเราเปลี่ยนไป
ที่คอร์ดอินดัสทรี่เผชิญกับความท้าทาย
ที่ไม่เคยมีมาก่อน เพื่อปกป้องสินทรัพย์ของเรา
ทั้งในประเทศและต่างประเทศ
จากเหมืองโพรมีเทียมของเราในกัวเตมาลา
จนถึงโครงการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ ในเมืองพาเมล่า
เราภูมิใจเสนอ ตำรวจเอกชนแห่งโลกอนาคต
ดิโอแม็กซ์ หุ่นวันแมนอาร์มี่คอร์ป
เราจะไปไหนกัน?
จะไปอึ๊หน่อยนะซิ ดูต้นทางให้ที
เรามีห้องน้ำข้างนอกไง
ใช่ แต่พอดีฉันอยากอึ๊ ในห้องน้ำหรูๆ บ้างไม่ได้เหรอ
ดูต้นทางด้วย
การใช้ซิมไบโอเทคปฏิวัติวงการของคอร์ด
ดิโอแม็กซ์เชื่อมต่อโดยตรง เข้ากับสมองของมนุษย์
เพื่อสร้างหน่วยรบสงคราม ที่ควบคุมตัวเองได้
เป็นนักรบเดี่ยวที่มีอนุภาพเทียบเท่า กับกองกำลังทหารหนึ่งกองพล
ดิโอแม็กซ์ประกันความปลอดภัย ที่คอร์ดไว้วางใจ
อนาคตที่เราควบคุมได้
ดิโอแม็กซ์
ทำออกมาได้ดีเลยว่ามั้ย?
แต่ว่าโปรเจกนี้ ถูกปิดไปตั้งหลายปีแล้ว
ทำไมป้าถึงรื้อมันขึ้นมาอีก?
เจนนิเฟอร์ๆ ดิโอแม็กซ์คืออนาคต ของบริษัทนี้เลยนะ
หลานควรจะตื่นเต้นสิ!
ไม่ๆๆๆ หนูอยากรู้จริงๆ ว่า ที่เกาะปาโก้มีอะไร?
นั่นเป็นความลับสุดยอด
ความลับจ่ะ แต่จะบอกให้ ว่าอะไรที่ไม่ใช่ความลับ
นั่นก็คืออีเวนต์ในงานเลี้ยง! จะมหัสจรรย์มากกับกลุ่มคนที่น่าสนใจ
เพราะงั้นถ้าเธอจะมา พาเพื่อมาได้นะ จะได้สนุกกัน!
เอาล่ะ แล้วเจอกันนะ
หนูรู้ว่าป้าทำอะไรป้าวิกกี้
- เราเลิกทำอาวุธไปแล้วนี่คะ - โว้วๆ "เรา" เรอะ?
เราคือใคร?
เธอไม่ได้เกี่ยวอะไรกับบริษัท
เธอคือค่าใช้จ่าย เด็กเสียนิสัยที่ได้เก้าอี้ต่อจากพ่อ
ใช้เครื่องบินเจทไปทั่วโลก ด้วยเงินของบริษัท
ทำงาน "การกุศล" ของเธอ
- พ่อของหนู่ไม่เคยจะ- - พ่อเธอได้บริษัทที่ฉันเป็นคนสร้างขึ้น!
บริษัทของฉันซึ่งจากนั้น เขาเกือบทำมันเจ๊งไปกับ
สิ่งประดิษฐ์ปัญหาอ่อนของเขา และการบริหารแบบบ้าบอจนบริษัทเกือบพัง
แล้วเขาทำยังไงรู้มั้ย? เขาหายหัวไป
ปล่อยให้ฉันต้องมากอบกู้บริษัทนี้
พ่อของเธอทิ้งบริษัทนี้ไปแล้ว
และเขาก็ทิ้งเธอด้วย
หนูไม่ให้ป้าทำแบบนี้หรอก
อย่ามาขวางทางของฉันนะเจนนิเฟอร์
ถอยไปเลย หนูไม่กลัวป้าหรอกนะ
บางทีเธอควรจะกลัวนะ
เฮ้ เฮ้!
เอ่อ เธอบอกให้ คุณถอยไป
หรูหราหมาเห่ามาก
อุ้ย ชิบเป๋ง
แล้วเธอเป็นใครกันเหรอสุดหล่อ?
ไฮเม่ เรเยสครับ
คงถึงเวลาหางานใหม่แล้วล่ะ ไฮเม่ เรเยส
เธอด้วย้องส่วม ไป! อันดะไล
ขอบใจ!
- รถมาถึงยัง? - อีก 47 นาทีถึง
คุณโอเคมั้ยเมื่อกี้...
ขอบคุณที่ขี่ม้าขาวมาช่วยนะ แต่ฉันดูแลตัวเองได้ โอเคนะ?
ชัวร์อยู่แล้ว! แต่คือเธอ... งี่เง่าว่างั้นมะ?
คนบ้านคอร์ดงี่เง่าทุกคน
เจนนี่ คอร์ดค่ะ
เราไม่ได้งี่เง่าทุกคนหรอก
ผมก็ว่างั้น
ฟังนะฉัน ฉันขอโทษด้วยกับเรื่องนี้
ไม่เป็นไรหรอกครับ...
- เอามือถือมา ฉันจะให้เบอร์ไว้ - โอเค ได้ครับ
- ไปที่คอร์ดเทาว์เวอร์พรุ่งนี้นะ - โอเคครับ
ฉันอาจหางานตำแหน่งอื่น ในบริษัทให้คุณทำได้
ครับ! โอพระเจ้าดีมากเลย ผมทำได้หมด อะไรก็ได้
อะไรก็ได้เลยเหรอ?
เฮ้ เขาจบปริญญาคุณรู้ใช่มั้ย?
จบกฎหมายเชียวนะ
- ใช่ - คุณต้องใช้ทนายฝึกหัดบ้างป๊ะ?
โอเค ส่งข้อความมานะ
โอเค
ยินดีที่รู้จัก
ไฮเม่ เรเยส
ยินดีเช่นกันครับ!
เจนนี่ คอร์ด...
ฉันว่าเขามีใจให้พี่แหละ
อะไรนะ ไม่หรอก
บาย!
- คิดงั้นเหรอ? - ใช่ ใช่
เธอมองมาที่พี่
หนุ่มน้อยเม็กซิกันที่เข้ามาช่วยไว้ ตอนกำลังลำบากแล้วก็ปิ้งอย่างจัง
รู้อะไรมั้ย เธออาจฉุดพี่จากความจน มาเรียในดงสลัมก็ได้
ไม่ก็เหมือนดอกฟ้ากับหมาวัด แถวพี่ก็ยังขี้เรื้อนด้วยนะ
เฮ้เจนนี่! นี่ไฮเม่ เรเยส พรุ่งนี้เจอกันนะ!
พ่อดื่มเหรอ?
- แก้วเดียว - โอเค
อย่าไปบอกแม่นะ
นอนไม่หลับเหรอ?
ครับ
พ่อก็นอนไม่หลับ
พ่อปลูกต้นกระบองเพชรพวกนี้กับคุณย่า ตอนที่ลูกยังแบเบาะ
ดูพวกมันตอนนี้สิ
เหมือนลูกับเจ้ามิลลี่
เติบใหญ่และสวยงาม
- ลูกโอเคมั้ย? - ครับ
ขอโทษครับพ่อ ทุกอย่างวันนี้มันเหมือนไกลเกินเอื้อม
เหมือนผมทำให้ทุกคนผิดหวัง
พวกเราเดินทางกันอยู่ไฮเม่
บ้านหลังนี้ ต้นกระบองเพชร อู่ซ่อมรถ ทุกสิ่งทุกอย่าง
เป็นแค่จุดหยัดพักในการเดินทาง
แต่นี่ไม่ใช่จุดหมายปลายทาง
- แล้วอะไรเหรอครับ? - พ่อไม่รู้
สิ่งสำคัญคือการที่พวกเราเดินทางไปด้วยกัน
สรรพสิ่ง ไม่ยั่งยืน
แต่ครอบครัว คือตลอดไป
ยั่งยืนตลอดกาล
อย่าทำหน้าเศร้าแบบนั้นสิ
คนเราทุกคนมีเป้าหมาย
ลูกแค่ยังไม่เจอมัน
แล้วเป้าหมายของพ่อคืออะไรครับ?
พ่อก็ยังค้นหาอยู่
แต่ตอนนี้ มันคือนี่ไง
ได้คุยกับลูก ตรงนี้
พวกเราเลือดนักสู้นะ
เจอกันพรุ่งนี้นะ
โอเค
โอเค ไฮเม่นายทำได้
ไปเลย ไฮเม่!
พระเจ้า... ขอบคุณครับพ่อ!
ทุกคนกลับบ้านกันได้แล้ว!
ลูกทำได้สบายมากเจ้าผอม นี่คือที่ของลูก!
ใช่ แกซื่อบื้อหน้าตาดูไม่ค่อยดี เหมือนคนท้องที่เป๊ะ!
มานี่ๆๆๆ ย่าลืมอวยพรให้!
เต็มที่เลยพี่ชาย!
เอาระเบิดโมโลท๊อฟ มาเผาที่นี่ให้ราบเลย!
เฮ้ หางานให้ด้วยนะ!
ไฮเม่! ไฮเม่! ไฮเม่! ไฮเม่!
คอร์ดอินดัสทรี่ บริษัทที่มีเป้าหมาย และมีอนาคตกว้างไกล
- เราจะนำเทคโนโลยีก้าวล้ำ... - ไฮ
- สวัสดีครับ - จุดรับส่งของอยู่ข้างล่างค่ะ
ไม่ๆๆๆๆ ผมชื่อไฮเม่
ไฮเม่ เรเยส ผมมาติดต่อคุณเจนนี่ คอร์ด
- คุณนัดไว้รึเปล่าคะเจมี่ - ชื่อไฮเม่ครับ
- อะไรนะคะ? - ครับ ผมนัดล่วงหน้าไว้แล้ว
- เธอบอกว่าให้แวะมาได้- - คุณไม่ต้องชะโงกก็ได้ค่ะ
คุณไปนั่งรอก่อนนะคะเจมี่
โอเค ขอบคุณครับ
เธอเจอมันแล้ว
เจนนี่?
โอเค
แค่ฉัน...
กับนาย
ไม่ๆๆๆๆๆ ไม่! ไม่ๆๆๆๆๆ
มีคนบุกเข้ามาในแลป ล็อกทางออก!
บอกให้ล็อกทุกทางออก!
เจนนี่!
เจนนี่! ไม่!
เจนนี่ คอร์ด! ผมไฮเม่ที่เจอเมื่อวาน!
ขอโทษนะ ฉันกำลังรีบ
ครับเข้าใจครับ ที่เมื่อวานนี้คุณบอกว่า คุณจะหางานให้ผมทำ
คือว่าผมจำเป็นต้องหางาน ให้ได้จริงๆ นะครับ
คือว่า คุณฟังผมเดี๋ยว
ฟังนะไฮเม่ ตอนนี้เป็นจังหวะนรกมากๆ!
โอเค! งั้นคุยกันมื้อเที่ยงมั้ย? ได้มั้ย?
- คุณบอกคุณยอมทำทุกอย่างใช่มั้ย? - ใช่ ว่างั้นก็ได้ ทำได้หมด
รับนี่ไป ปกป้องมันด้วยชีวิตคุณ แต่อย่าเปิดดูข้างในนะ
- อย่าแตะต้องมัน อย่าแม้แต่จะมองมัน! - ผมจะปกป้องมันด้วยชีวิตผม
- ดีเข้าใจเร็วดี - คนมันเก่งอะนะ
- ไปเลย ไปๆๆ - โอเค!
ปิดทางออกทางทิศใต้! สองคนมากับฉัน
นี่ พี่เข้าไปหางานทำ แต่ได้แฮมเบอร์เกอร์กลับมาเนี่ยนะ?
ไม่น่าจะใช่เบอร์เกอร์หรอกมั้ง
นี่ไม่ได้เปิดดูหรอ?
ก็เธอบอกไม่ให้เปิดดู
- เธอไม่อยู่นี่ - ฮ๊ะ?
เปิดเลย! เปิดเลย! เปิดเลย!
โอเค เปิดก็ได้! เล่นกันเป็นเด็กๆ เลย
แล้วไอ้นี่มันคืออะไร?
- มันดูเหมือนแมลงเลยว่ามั้ย? - ใช่
แล้วทำไมเธอต้องซ่อนล่ะ?
ผมไม่รู้สิฮะ
- ดูน่าผิดหวังไงไม่รู้ - ด้วงตัวใหญ่ที่สุดในโลก!
- บรรพบุรษมัน - ก็ทุกคนอยากให้เปิดดูเองไม่ใช่เหรอ?
เฮ้ๆๆๆ เฮ้! มิลาโกร ไม่เอาน่า
อย่าทำแบบนี้ เธอห้ามไม่ให้เปิดด้วยซ้ำ
- ขอร้องอย่า- ไม่ๆๆ หยุดนะ - เธอห้ามไม่ให้พี่เปิดด้วยซ้ำ
พอแล้ว เอามาเลย!
หนักนะเนี่ย หนักเอาเรื่องเลย
- สงสัยจะต้องใช้สว่านเจาะ - เดี๋ยวๆ
ห้ามเจาะนะ เอาไปทำไมเนี่ย!
พอแล้ว
นี่ทามาก๊อตจิออกใหม่ใช่ปะเนี่ย?
ให้มันทำแบบนั้นได้ไง?
พี่ไม่รู้
แม่ดูสิ!
ผมว่ามันชอบผม
อะไรเนี่ย!
- ฉันไม่ได้ชอบผม! - เอาออกสิ มันหยุมหน้าแกอยู่อะ!
เอามันออกไป!
ลุงมาช่วยแล้ว!
เกิดอะไรขึ้นน่ะ
มันไปอยู่ไหนแล้ว มันไปอยู่ไหนแล้ว?
มันอยู่ในตัวผม...
พระเจ้า มันอยู่ในตัวผม!
ในตัวพี่เหรอ?
ได้ไง!
มันเข้าไปทางตูดเขา!
เห็ดเขาสิง!
พระเจ้า
นี่มันเกิดอะไรขึ้น?
ไม่ไม่ไม่!
บ้าจริง! ฉันเกือบจะซ็อคตายแหนะ!
เป็นอะไรรึเปล่าลูก?
ไอ้เด็กดื้อ?
ไฮเม่?
ผอมลูกแม่!
นี่มัน-
ได้ร่างโฮสแล้ว
- ใครพูดน่ะ? - กำลังเริ่มต้นการกำหนดค่าระบบ
เดี๋ยว ได้ยินเสียงนั่นมั้ย?
- ฉันมองไม่เห็นตาเขา - กำลังวิเคราะห์ร่างโฮส
- เจ้าผอม? - ลูกแม่?
มันมีเสียงในหัวผม
สวัสดีไฮเม่
นี่มันเกิดอะไรขึ้น?
- เริ่มต้นการเช็คระบบในสาม... สอง... - เช็คระบบเหรอ?
หนึ่ง... เครื่องไอพ่นทำงาน
อย่า-
กำลังทำอะไรเนี่ย?!
- จะไปไหน? - ระบบเร่งความเร็วทำงาน
- จะพาฉันไปไหนเนี่ย! - เรากำลังข้ามชั้นบรรยากาศโลก
กำลังปรับแรงดันเพื่อป้องกันร่างโฮส
พ่อจ๋าแม่จ๋า ฉันอยู่ในอวกาศ
ให้ตายเถอะ ฉันอยู่นอกโลกได้
นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น?
เดี๋ยว นั่นบ้านฉันเหรอ?
- กำลังกลับเข้าชั้นบรรยากาศ - เดี๋ยวๆๆๆๆๆ
โอ้พระเจ้า ไฟกำลังไหม้ฉัน! อ๊าาาา!
หยุดๆๆๆ
ไม่ไม่ไม่!
- เตรียมรับการกระแทก - ไม่ๆๆๆๆ!
- 300 เมตร 200 เมตร 100 เมตร - ไม่ๆๆๆ หยุดเลย ไม่!
ทดสอบระบบเบรก เสร็จสิ้น
ขอบคุณพระเจ้า จบซะที!
- โอเค พาฉันกลับบ้านเดี๋ยวนี้เลย - ระบบควบคุมการบินทำงาน
ฟังฉันพูด! แค่นี้พอแล้ว!
ฉันยังไม่อยากตาย!
ไม่เอาน่า!
- กำลังทดสอบระบบเร่งความเร็ว - เร็วไป เร็วเกินไป!
ไม่ๆๆๆ
ฉันไม่รู้ว่าจะทำยังไง!
พอแล้ว!
ปรับแต่งชุดควบคุมการบิน
ระวัง ระวัง!
ขึ้นสูง!
ทำไมถึงทำอย่างนี้!
- ปฏิกิริยาโฮสเกินงาม - เกินงานงั้นเหรอ? เธอลักพาตัวฉันนะ!
เราสูบมานานแค่ไหนแล้ววะ?
- 20 นาทีที่แล้วคิดว่า - แกเริ่มเมายัง?
- ยัง? - ฉันไม่รู้สึกไรเลย?
- แล้วแกล่ะเมายัง? - ยังเพื่อน
หลังฉัน!
ทดสอบระบบลงจอดเสร็จสิ้น
ทุกคนโอเคนะ รถมีประกันใช่มั้ย แบบนั้นต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่...
- อันตรายใกล้เข้ามา - ไม่!
อะไรเนี่ย?
บ้าแล้ว
โอ้ ไม่ เธอทำอะไรเนี่ย?
การปกป้องร่างโฮสสำเร็จแล้ว
เฮ้ มีใครบาดเจ็บมั้ย?
ทุกคนผมอธิบายได้ ไม่มีอะไรต้องเป็นห่วง
โอ้พระเจ้ามีเด็กด้วย
ผมไม่ได้ทำนะ ผมสาบานได้ มันฟังดูบ้า แต่ผมควบคุมมันไม่ได้!
ตรวจสอบระบบเสร็จสมบูรณ์
ไม่นะ อีกแล้วเหรอ...
กุว่ากุเมาแล้วแหละ
ขอฉันอธิบายอีกครั้งนะ เขาไม่ได้เป็นคนหาย แต่ว่าเขาหายไป
- แล้วอีกอย่างเขาก็ยัง... - ถูกเห็บสิง?
เขาระเบิดทะลุหลังคาไปเลย พร้อมจรวดอยู่บนหลัง
- เราจะไม่ออกไปตามหาพี่เหรอ? - ไม่ๆๆๆๆ
โดนให้รอสายอีกแล้ว
การกลับสู่พื้นดินสำเร็จแล้ว
ไม่เป็นไร เราเจอเขาแล้ว
- แล้วลูกแก้ผ้าทำไม? - ไฮเม่?
เก็บไข่นกกระทาพี่ทีเถอะ อุดจาด!
- เหมือนตอนเด็กเลย! - สงสัยจะหนาว!
ปิดไข่ไว้
ผมชื่อเจมี่ไม่ใช่ไฮเม่
ข้าวของเสียหายหมด
มามุงทำไมกันน่ะ?
หลานรัก
- เป็นไงบ้าง? - เขาไม่ตาย
ไฮเม่?
รู้สึกเป็นไงบ้างลูก?
ไม่...
ไม่มีทาง...
- นี่ไฮเม่ฟังนะ มีบางอย่างบนหลังพี่ - ไม่ ไม่ใช่ตอนนี้มิลาโกร!
- ไฮเม่ ฉันพูดจริง- - ไม่ๆๆๆๆ
ไฮเม่ ผ้าห่มนั้นแกเอาไปเลยนะ มันโดนจุ๊กกรู๋แกแล้วฉันไม่เอา!
มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย?
เราบินไม่ได้ เราบินไม่ได้หรอก ซูเปอร์แมนสิบินได้
คนพวกนั้นในรถบัสไม่ได้เป็นอะไร พวกเขาปลอดภัย
โอเค เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ตลอดเวลา
ใช่! เธอไม่ทำอย่างนั้นกับฉันหรอก
อะไร...
เขาเห็นแล้ว
เมื่อกี้หนูเตือนแล้วนะ
โอเคทุกคน ผมต้องไปหาเจนนี่ คอร์ด เธอน่าจะรู้วิธีเอามันออกมายังไง
รองเท้าผมอยู่ไหน? บอกหน่อยมันอยู่ไหน
รองเท้า... นั่นคู่เก่งของผม!
นี่คู่โปรดผมนะ
โอเค โอเค
ไฮเม่ เกิดอะไรขึ้น ลูกไปไหนมา?
- ผมไม่รู้! ผมคิดว่าผมผ่ารถบัสเป็นสองซีก - ผ่าอะไรนะ?
- บินเข้าวงโคจร! - บินเข้าวงโคจรได้ไง?
- ผมไม่รู้ - ไม่เอาแล้ว ฉันจะโทรหาตำรวจ!
อย่าๆๆ อย่าโทรหาตำรวจนะ
ตำรวจทำงานให้คอร์ด
คิดว่าพวกคอร์ดจะทำอะไร?
เมื่อพวกเขารู้ว่าเด็กเม็กซิกันคนนึง มีเทคโนโลยีกองทัพอยู่ข้างในตัว?
พวกมันจะจับเขาล็อคไว้
แล้วจากนั้นจะล้างสมองเรา เพื่อไม่ให้เราบอกใคร
มันก็ไม่ใช่ว่ารัฐบาล จะไม่เคยจับเม็กซิกันใช่มะ
นี่มันเป็นเรื่องแนวไซไฟแล้ว เป็นเรื่อง CIA!
รูดี้ รูดี้ รูดี้! ตั้งสติ แกจะพูดอะไร?
ที่ฉันจตะพูดก็คือรัฐบาล และคอร์ดจะมาบุกบ้านเรา
แล้วจากนั้นพวกเขาจะขอตรวจเอกสาร
นั่นก็จะเป็นปัญหาถึงแม่ แล้วก็จะเป็นปัญหาถึงพี่ด้วยนะ
โอเค งั้นเอางี้ ผมจะไปของผมคนเดียวดีกว่า
- ลูกจะไม่ออกไปจากบ้านนี้ - แม่ครับ ผมอายุ 22 แล้ว!
- อีกอย่างถ้าเธอมีอันตรายล่ะ? - ถ้าเธอมีอันตรายเรอะ?
ไฮเม่ ลูกต่างหากที่มีอันตราย!
- นี่เขาปิ้งเธอแล้วเหรอ! - โอ้ว หัวปักหัวปำ
เปล่านะ
พี่ส่อง IG เธอ เธอเป็นคนบราซิล เธอพักอยู่ที่รีเจนท์เทาว์เวอร์
แล้วก็ยังโสดด้วย รู้รึเปล่า?
เหมือนจะเป็นคนเหงาๆ ถ้าถามฉันนะ คือว่า...
เธอโสดเหรอ?
นึกว่าพี่ไม่ปิ้งเธอซะอีก
- มายุ่งอะไรโทรศัพท์พี่ - ก็พี่ไม่ล็อคจอเอง
มันเหมือนกับ "มาเรีย เมอเซเดส" ต่างแค่เธอเท่านั้นที่รวย
แต่เขาบ๋อแบ๋ไม่มีไรเลย!
ใช่ๆ คิดถึงแมรี่เลย
ใช่แล้ว แต่ดีกว่า!
ฉันภูมิใจที่จะพูดว่า ไฮเม่เจ้าคนเก่ง!
เขาออกจากเมืองไปทำงาน!
- รูดี้ - มีอะไรเหรอ?
ไม่นะ ไม่ๆๆๆๆ ไม่นะไม่
ไม่! ไม่!
แม่!
เขาเอารถหนูไป!
อย่างี่เง่าไปเลยน่า
นี่คันชะมัดเลย โอเค
ไม่มีทาง
อะไร...
เดี๋ยว อะไร?
เจนนี่เหรอ?
- โอ้พระเจ้า! - คุณทำอะไรอยู่เนี่ย?
ออกรถๆ มันมากันแล้ว!
- ใครมาเหรอ? - พวกนั้น!
ก็บอกให้ไปไง!
ก็ไม่รู้นี่ว่ามันมีปืน!
- ระวัง! - พระเจ้า!
อารูดี้เอาตายแน่
อยากดื่มน้ำหน่อยมั้ย?
ไม่ค่ะ ไม่เป็นไรค่ะ
โอเค
แกทำอะไรกับน้องทาโก้ของฉัน
และนั่นอารูดี้
ฉันชื่อซีซาร์ โอเคนะ? มีแต่เพื่อนที่เรียกฉันว่ารูดี้
- หนูเจนนี่ค่ะ - "หนูเจนนี่ ว่าไงเจนนี่"
เรารู้ว่าหล่อนเป็นใคร มาทำอะไรที่นี่ยะ?
คิดจะเปลี่ยนบ้านเราให้เป็น โรงไฟฟ้านิวเคลียร์รึไงกันห๊ะ?
ฉันเคยไปว่ายน้ำ ตรงที่ครอบครัวเธอสร้างบริษัทนั้น
ไข่ของฉันใหญ่ขึ้นกว่าปกติเจ็ดเบอร์
พวกเธอไม่ควร
จะปล้นโคลบอลท์จากประเทศ ที่กำลังพัฒนาใช่รึเปล่า เจนนี่
ของอยู่ไหน?
อ๋อ
อยู่นี่ไง
- อาทำอะไรอะ? - รูดี้!
- แกเป็นอะไรไปรูดี้ - โยนมาทำไม
- นี่มันเรื่องวอะไรกัน - นึกว่าขว้างแล้วเห็บจะออกมา
- เห็บออกมาเหรอ? - พระเจ้า
- เขาพูดถึงอะไรเนี่ย? - ไอ้นี่ไง
- ลืมไปเลยว่ามันดูแย่แค่ไหน - หยะแหยง ปิดไปเลย!
- ไม่ได้น่าเกลียดเท่าไหร่ - แทบจะมองไม่เห็น
เคยเห็นหนักกว่านี้
- ตรงไหน? - แกไม่อยากรู้หรอก
โอเค แล้วไอ้นี่มันคืออะไร?
มันถูกเรียกว่าสคารับ พ่อฉันได้มาตอนที่ฉันยังเด็ก
มันเป็นคล้ายๆ กับอาวุธทำลายล้างโลก
- ดีงาม - อาวุธเหรอ?
แล้วคุณรู้มั้ยว่าจะเกิดอะไรกับพี่ชายฉัน ตอนที่คุณติดอาวุธทำลายล้างโลกนี้ให้เขา?
ไม่ ฉันสาบานได้ ฉันไม่รู้ว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้
พ่อบอกว่าไม่ใช่ใครก็ได้ ที่จะเปิดการทำงานของมัน
มันต้องเป็นฝ่ายเลือก
- เพราะงั้นฉันเดาว่ามันเลือกคุณ - มันเลือกได้ด้วยเหรอ
โอเค แล้วจะทำยังไงให้มันไม่เลือกผม?
ฉันไม่รู้ แต่เราต้องรีบจัดการนะ เพราะป้าฉันจะฆ่าเราทุกคนและเอามันคืน
- ห๊ะ ฆ่าเราเหรอ? - ไม่ ขอโทษค่ะ หนูไม่...
ส่งนักฆ่ามา
หมายความว่าไงนักฆ่า?
- เหมือนนักฆ่าในเม็กซิโก? - ครับแม่
หนูขอโทษจริงๆ ที่พาทุกคนมาลำบาก หนูไม่รู้มันจะเปิดระบบทำงาน ไม่รู้เลย
พูดง่ายจังเลยนะ
เธอบอกแล้วว่าเธอไม่รู้
เธอเป็นคนบ้านคอร์ด พี่เชื่อใจเธอจริงๆ เหรอ?
ฟังนี่ๆๆๆ
เราต้องหาทางออกได้
เราทำได้ตลอด
สู้สิ พวกเราคือเรเยส!
เรื่องยากกว่านี้ก็ผ่านมาแล้ว!
- จริงอะ? - ยกเว้นเรื่องบ้าน
เลือดนักสู้
พวกเราทำได้น่า
ใช่ ใช่ครับพ่อ
พ่อพูดถูก โอเค...
เราจะเอามันออกจากตัวผมได้ไง?
- ก่อนที่มันจะทำเป็นรูเพิ่มอีกรูนึง - นั่นน่ะสิ
มีที่นึงที่เราจะไปหาคำตอบได้
- แต่ต้องมีกุญแจ - แล้วกุญแจอยู่ไหน?
อยู่ที่บริษัทคอร์ด
และเขาคงจะป้องกันเต็มที่ หลังจากที่หนูเอาสคารับมา
กำลังป้องกันแบบไหน? ระบบเลเซอร์ซีเคียวริตี้รึไง?
รึกล้องตรวจสอบภาพเคลื่อนไหวรอบพื้นที่ โฟโทนิคอีมิเตอร์?
- หนูไม่รู้ - เพราะว่า...
ฉันกำลังทำบางอย่าง ที่ฉันเชื่อว่าจะช่วยเราได้!
แล้วก็ใกล้จะเสร็จแล้วด้วย
ถ้าฉันปรับแต่งกลไกอีกนิดหน่อย... รักแม่นะ!
ขอเวลาสองสามชั่วโมง
คุณก็รู้ ถ้าส่งออกโอแม็กซ์
คุณจะเป็นบริษัท ที่ทรงอำนาจที่สุดในโลก!
ถ้าจะซื้อไอเดียนี้ ท่านจะเรียกฉันว่าอะไรก็ได้
ตัวจริงเสียงจริงมาแล้วค่ะ!
ท่านนายพลคะ นี่ร้อยโทคาราแพกซ์
เขามีส่วนสำคัญอย่างยิ่ง ต่อการพัฒนาโอแม็กซ์
และฉันเลือกเขาด้วยตัวเอง เพราะความกล้าหาญของเขา
ระหว่างปัฏบัติการต่อต้านคอมมิวนิสต์
และต่อต้านการก่อการร้ายในกัวเตมาลา
เขาเป็นผู้รับโอแม็กซ์ที่สมบูรณ์แบบที่สุด
- และผลิตภัณฑ์ของโรงเรียนแห่งอเมริกา - ยินดีที่รู้จักผู้หมวด
คือ ผมอยากจะดูศักยภาพของมันแล้ว
- เมื่อไหร่มันจะพร้อมล่ะ? - เราพร้อมแล้ว ใช่มั้ย
เราแค่กำลังปรับแต่งขั้นตอนสุดท้ายค่ะ
เราต้องขอตัวก่อนนะคะ
เชิญลองซิการ์สิคะ ของนำเข้าจากคิวบาแท้ๆ
เธอหนีไปได้เหนอ ได้ยังไง?
คนของผมเห็นใครคนนึงช่วยเธอ
เอาล่ะ ตอนนี้เราต้องรู้ให้ได้ ว่าเธอทำงานกับใคร!
เพราะถ้าไม่มีสคารับ เราจะทำโอแม็กซ์ เสร็จสมบูรณ์ไม่ได้!
ผมจัดการเองผมจะเอาสคารับกลับมา
คราวนี้ผมจะดูแลด้วยตัวเอง
ฉันก็หวังอย่างนั้นคาราแพกซ์
เพราะถ้าเราพลาด ทุกอย่างทีคุณเสียสละมามันจะสูญเปล่า!
คิดดูแล้วกันว่าร่างกายคุณ ผ่านอะไรมาขนาดไหน
ผมตระหนักดีว่าคุณทำอะไรกับมัน
ไม่ใช่ฉัน แต่เราทำมันด้วยกัน
อิกนาซิโอ้
ฉันอยู่ข้างคุณนะ
คุณจำไม่ได้เหรอมันเป็นยังไง ตอนฉันเจอคุณ?
คุณพิการย้ำแย่แค่ไหนตอนนั้น?
หักพังแค่ไหน
ฉันแค่พยายามจะซ่อมร่างของคุณ เข้าใจนะ?
ดี ฉันต้องไปต้อนรับแขกล่ะ
ไปเอาสคารับกลับมาให้ฉัน
เนี่ยเหรอ?
ฉันเรียกมันว่าไอ้ตั๊กแตน
ทำไม?
ก็แบบว่าชื่อมันเจ๋งดี ฟังปุ๊บก็รู้ปั๊บเลยว่ามันทำอะไร
นี่ ช่วยทำมาหากินหน่อย ถือไว้
แน่ใจเหรอว่ามันใช้ได้?
ขอบใจ... ใช่
มันไม่เหมือนของเส็งเครงที่คอร์ดสร้างหรอก
ของของอาน่ะ มันใช้ได้จริง
- อย่าเพิ่งแขวะตอนนี้สิ - คนสวยช่วยกดปุ่มสีเหลืองที
- ปุ่มสีเหลืองนะ! - กดแล้วค่ะ
เดี๋ยวก่อนนะ เดี๋ยวๆๆ
โอเค ขอฉันคุยกับมันนิสนึงนะ
บางทีแค่กดปุ่มมันจะไม่ค่อยเข้าใจ
ระบบใหม่ต้องใช้มือและตีน ติดสิลูก...
แค่นี้ก็หมดเรื่อง
เยี่ยม ยอดเยี่ยมเลย มันใช่ได้ใช่มั้ย?
ใช่ ใช้ได้
ฉันจะเอารถไปออกวิ่งแล้วนะ
ไปกันเถอะ
เห็นมั้ยล่ะ
มันใช้ได้!
เฮ้
มีอะไรเข้ามาไม่รู้
อะไรของเขาวะเนี่ย?
"เอล ชาปูลิน โคโลราโด" มาได้ไงวะเนี่ย!
กุญแจอยู่ที่นี่
...ทั่วโลก เพื่อร่วมสร้าง อนาคตที่ดีกว่ากับคอร์ด
เมื่อก่อนเธอไม่เหมือนตอนนี้เลยนะ
ป้าวิกกี้กับคุณปู่ของฉันทำบริษัท คอร์ด อินดัสทรี่ด้วยกัน
และเปลี่ยนมันเป็นโรงสร้างอาวุธ ทางการทหาร
แต่แล้ว พอคุณปู่ของฉันตาย ป้าวิกกี้คิดว่าบริษัทจะต้องเป็นของเธอ
แต่คุณปู่กลับยกทุกอย่าง ให้พ่อฉันหมดเลย
- ฟังเหมือนเป็นพวก... - เหยียดเพศเหรอ?
- ใช่ - ใช่
หนำซ้ำพ่อฉันยังอยากเปลี่ยนแนวทางบริษัท ให้ไปในทางอื่นอีก
ป้าวิกกี้เลยบ้าคลั่ง อยากยกเลิกสิ่งที่พ่อฉันทำเอาไว้
มาช่วยฉันตรงนี้ได้มั้ย?
- ได้ ได้สิ แล้วจะให้ช่วยอะไร? - ช่วยจับนี่
มีสัญญาณบล็อกตึกของเรา สัญญาณเราโดนแจม
ผู้หมวดคาราแพกซ์ครับ
เรามีปัญหาครับ
นี่เหรอกุญแจ?
ใช่
โอเค ไปกันเถอะ
ได้เลย
เดี๋ยวงงไปหมด เพราะอย่างงี้ไง ฉันเลยไม่อยากให้ใครขับเจ้าทาโก้!
พูดตามตรงนะ ฉันไม่คิดเลยว่า ตั๊กแตนจะได้ผล
ใช่นั่นแหละอารูดี้ เขาเจ๋งกว่าที่เห็น
พูดเป็นเล่นน่า?
- แล้วคุณมาเอาแค่นี้เหรอ? - ใช่
ขอบคุณพระเจ้า
ผมนึกว่ามันน่าจะยากกว่านี้ซะอีก
โอ้แย่แล้ว
เอาสคารับมา เดี๋ยวนี้
เขามาทำอะไรที่นี่?
เราวิ่งดีมั้ย?
ดูท่าเขาจะเอาจริงนะ!
สวัสดีไฮเม่
โอ้พระเจ้า คุณทำได้ยังไงอะ?
ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
เขาโกรธแล้ว
นั่นตัวบ้าอะไรกัน?
มันคือโอแม็กซ์
แล้วแกจะต้องเสียใจ
เปิดเกราะปกป้องโฮส
พระเจ้า! เร็ว ไปหารูดี้!
- เข้าปะทะภัยคุกคาม - ปะทะเหรอ? เดี๋ยว!
เดี๋ยวๆๆ ไม่ๆๆ
ทำงั้นทำไม? ก็บอกแล้วอย่าปะทะ!
- ฉันมีอาวุธในคลังให้ใช้เหลือเฟือ - ไม่ ไม่ใช้อาวุธ!
เพลงชอบฉันซะด้วย! โอ้!
- ซีซ่าร์! - อะไร?
- มีอะไร ไอ้เด็กดื้ออยู่ไหน? - อยู่โน่น!
เฮ้ ใจเย็น!
แย่แล้ว ไปเร็วๆๆๆ!
ให้ฉันคุยกับเขาก่อน!
การสื่อสารด้วยวาจาไม่แนะนำ ในสถานการณ์การต่อสู้
เฮ้เพื่อน ฟังนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะ-
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะต่อยนายตอนแรก! ฉันไม่ได้ตั้งใจ แบบว่า-
ฉันไม่ได้เป็นคนควบคุมเจ้านี่
ไม่ๆๆๆ ฉันอธิบายได้!
- ไม่เป็นไร เขาไม่ยอมฟังน่ะ - เข้าควบคุมร่างโฮส
ตามสบาย!
ดูและเรียนรู้ไฮเม่
เดี๋ยวๆๆ จะไปไหน!
อะไรกัน?
พระเจ้า มือฉันเป็นปืน!
ภัยคุกคามหมดพิษสง
ทำไมมีมีด?
ต้องกำจัดภัยคุกคาม
ไม่ๆๆๆ เอามีดออกไปเลย!
หรือคุณต้องการใช้อาวุธอื่น?
ไม่ พูดจริงนะ เราไม่จำเป็นต้องฆ่าเขา!
- ต้องกำจัดภัยคุกคาม - ทำไมไม่ฟังฉันพูดล่ะเนี่ย?
ต้องกำจัดภัยคุกคาม
หยุดนะ! ฉันไม่ใช่ฆาตกร!
ยอมรับคำสั่งการ
ไฮมี่!
อารูดี้
เชี่ยเอ้ย!
อารูดี้!
แกจะหนีฉันไปไหน?
รีบหนีไปจากที่นี่!
เฮ้! มันเป็นบ้าอะไรอะ?
โบ๋เลย
ไอ้เด็กโง่! คิดจริงเหรอว่าเอาชนะฉันได้?
แนะนำให้สังหาร
บอกแล้วไงว่าฉันไม่ใช่นักฆ่า!
คำเตือน ตรวจพบสมองโฮสถูกกระเทือน
แกควรจะฆ่าฉัน ตอนที่แกมีโอกาส!
มันกำลังจะฆ่าเขา!
ไม่ ไม่มีทาง จับแน่นๆ นะ
ได้โปรด ขอร้องอย่าทำร้ายครอบครัวฉัน
ความรักที่แกมีต่อครอบครัว ทำให้แกอ่อนแอ
ซีซาร์! คุณจะทำอะไร?
โอเคนะสาวน้อย พอฉันสั่ง เธอก็ดึงเบรกมือเลยนะ เอาให้สุดแรงเลย!
- พร้อมนะ? - คุณบ้าไปแล้ว!
สาม สอง หนึ่ง เอา!
ไอ้เด็กดื้อ เราต้องไปจากที่นี่แล้ว!
เขาโอเคมั้ย ไฮเม่! ไฮเม่!
เจนนี่เลิกเบลอซะที!
- อย่าหันมาดู! - โทษที โทษที
ผมไม่เป็นไรอารูดี้ ขอบคุณ
เอาล่ะ ฉันมีเสื้อยืดอยู่ข้างๆ ใส่ซะ
ได้ครับ โอเค
โอ้เวร
เจ้าโรคจิตนั่นเกือบฆ่าผมแล้ว
- ได้กุญแจมั้ย? - ได้แล้ว
ดี เราไปเอาสคารับ ออกจากตัวแกกันได้แล้ว
- คาจิด้า - คาจิอะไร?
สคารับนี่ชื่อคาจิด้า
คุณรู้ได้ไง?
มันมีบางอย่างเกิดขึ้นเมื่อกี้ ผมรู้สึกเหมือนรู้ขึ้นมาเอง ผมบ้ารึเปล่า?
มันกำลังถ่ายทอดซิมไบโอติก
- อะไรนะ? - แล้วจะไปไหนต่อ?
- ออกแยกนี้เลย - อะไร!?
คนเมืองนี้ขับรถเป็นรึเปล่าวะเนี่ย?
คอร์ด เอสเตด
พวกเขาจะไม่ตามมาที่นี่เหรอ?
ที่นี่ร้างมาตั้งแต่ฉันแปดขวบ
ใช่ เข้าใจล่ะ เพราะอย่างนี้นี่เอง
แปลว่าพ่อเธอ หลงไหลพวกสคารับงั้นเหรอ?
แล้วนี่มันที่ไหน?
ไม่มีทาง
เดี๋ยวนะ... เท็ด คอร์ดคือบลู บีทเทิลเหรอ?
ว้าว!
- อะไรคือบลู บีทเทิล? - ตอนแกยังเด็ก
เขาเป็นซูเปอร์ฮีโร่ของพัลเมร่า เหมือนซูเปอร์แมนในเมโทรโพลิส
เดอะแพลชในเซ็นทรัลซิตี้
เพียงแต่ว่า บางทีอาจจะไม่ ไม่ดีขนาดนั้น
ฉันไม่อยากจะเชื่อว่าเขาเป็น บลู บีทเทิล
อ๋อ ฉันเข้าใจแล้ว
เศรษฐีที่คิดนอกกรอบ อัจฉริยะ
แต่บลู บีทเทิล แมลงสีน้ำเงิน
พ่อเธอเป็นคนดี! ฉันไม่รู้มาก่อนเลย
ทีนี้เธอเรียกฉันว่าซีซ่าร์ หรือรูดี้อะไรก็ได้ฉันไม่ว่าเธอแล้ว
เฮ้ ทำไมทั้งหมดนี้...
เป็นอะไรรึเปล่า?
ฉันไม่เป็นไร เมื่อกี้คุณพูดว่าไงนะ?
- ทำไมทั้งหมดนี้ถึงดูไม่ค่อยจะ... - เท่กว่านี้? ตลกน้อยกว่านี้?
เปล่า แต่ผมหมายถึง...
คุณดูนี่สิมัน มันเหมือนของแบทแมน แต่มัน...
- เขาสมาธิสั้นหรืออะไรซักอย่าง - แบทแมนน่ะเป็นเผด็จการ!
แต่บลู บีทเทิล เขามีอารมณ์ขันมากกว่า
พ่อของฉันเขาไม่สามารถปลดล็อคสคารับ
เขาก็เลยสร้างเทคโนโลยีของตัวเอง ในชื่อบลู บีทเทิล
ถ้าจะมีอะไรเอามันออกได้ ก็ต้องอยู่ในนี้
มาค้นความจริงจากเจ้านี่กันเถอะ
- ให้ตายเถอะตัวแกเหม็นโคตร - นี่เสื้อของอา
ฉันว่าข้างบนมีเสื้อผ้าของพ่อฉันเก็บอยู่
ไปเถอะ ขอเวลาอาดูนี่แปป
เวรกรรม
เมื่อไหร่มันจะหมดเรื่องซะที?
ว้าว
ทุกอย่างโอเคดีรึเปล่า?
โอเค โอเค!
ใช่ ผมจะออกไปแล้ว
ผมคิดว่า... คิดว่าใส่พอดีเลย
แล้วก็ใส่สบายด้วย
ดี
มันคงเจ๋งมากเลยนะ ที่คุณเติบโตมาในที่แบบนี้?
พูดจริงๆ มันก็รู้สึกเหงาๆ แทบจะตลอดเวลาน่ะ
รูปครอบครัวคุณเหรอ?
ใช่ นั่นเป็นรูปสุดท้ายที่แม่ฉันวาด
- ทำไมเธอเลิกวาดล่ะ? - แม่ฉันตายตอนฉันหกขวบ
โอ้ คือผม...
- ขอโทษจริงๆ นะ - ไม่มัน ไม่เป็นไร
แม่คุณเป็นคนยังไง?
แม่เป็นคนที่ยอดเยี่ยม
ยอดเยี่ยมมาก
แม่เปลี่ยนชีวิตของพ่อฉัน
แม่เป็นคนสอนพ่อให้รู้ว่าโลกนี้ คือสถานที่ที่ต้องปกป้อง
ดีจัง
แต่พอแม่ฉันตาย พ่อ...
พ่อเหมือนกับคนขาดสติ
พ่อหมกหมุ่นกับสคารับ แล้วเขาก็หายตัวไปครั้งละหลายวัน..
บางครั้งหลายอาทิตย์
แล้ววันนึงเขา...
เขาก็ไปแล้วเขา...
ไม่ได้กลับมาอีกเลย
ผมเสียใจด้วยจริงๆ
คุณโชคดีจริงๆ
บ้านหลังนี้...
มันมีแต่สิ่งของ
แต่บ้านของคุณเต็มไปด้วยความรัก
เป็นครอบครัว...
- ใช่ - นั่นแหละคือบ้าน
ฉันขอโทษนะ ฉันขอโทษจริงๆ
ขอโทษทำไม?
คือว่าฉันไม่เคยพูดเรื่องนี้ให้ใครฟัง มานานมากๆ แล้ว
ได้พูดออกมาบ้างก็ดีนะ ใช่มั้ย?
ขอบคุณนะ
คุณเป็นผู้ฟังที่ดี
แม่บอกว่าเพราะผมเป็นไอ้หูใหญ่
- นี่เด็กๆ ฉันเจออะไรเข้าแล้ส! - ไม่ได้ทำไรนะ!
แม่เธอตาย
- ฉันเจอบางอย่างพวกเธอไปดูสิ - เยี่ยม
นั่นเยี่ยมเลย ไปดูกัน
น่าจะลุกยืนลำบากนะ
ฉันดูไฟล์พวกนี้แล้ว
คือ เท็ดมีศาสตราจารย์คนนึง ชื่อแดน แกร์เร็ตต์
สคารับน่ะ เคยเลือกแกร์เร็ตต์คนนี้ ก่อนจะเลือกแกไฮเม่
และเท็ดใช้ตัวเองทดสอบเพื่อศึกษาว่า สคารับมีปฏิกิริยายังไงกับร่างกายมนุษย์
เมื่อเมื่อสคารับ เข้าทางก้นของใครซักคน
มันไม่ได้เข้าทางก้นผมซะหน่อย
โอเค มันจะเชื่อมต่อกับสมอง
นั่นคือสิ่งที่มันทำกับแก เชื่อมต่อสมองแก
มันพยายามเป็นหนึ่งเดียวกับแก
- ทำไม - ฉันว่าแกควรถามมันเองนะ
เพราะว่ามันก็มีจิตใจของมันเอง
มันเป็นเซนเที่ยน
นั่นคือเหตุผลที่มันเลือกโฮส
เหตุผลที่บางครั้งมันทำตามคำสั่ง บางครั้งก็ไม่
โอเคแล้วใครสร้างมัน เขาช่วยเราได้มั้ย
มันไม่ได้ถูกสร้างในโลกของเรา
- ไม่มีทาง - มีทาง
มันเป็นของเอเลี่ยน
ฉันชอบคำที่เธอใช้นะ งั้นเราใช้คำนี้เรียบกมันดีมั้ย
ช่างมันเหอะอารูดี้ แล้วเกิดอะไรขึ้นกับศาสตราจารย์ของเท็ด?
เขาเอามันออกไง?
นั่งลงก่อนดีมั้ย?
งั้นอย่านั่งเลยนะ
- เอาจริงหน่อยสิ - ฉันมีทั้งข่าวดีและข่าวร้าย
- ข่าวดีก็คือ ฉันรู้วิธีเอามันออกได้ - ก็ดี
แต่ข่าวร้ายก็คือ แกต้องตุยก่อน
- อะไรนะ? - ตายไง
- หมายความว่าไงตายน่ะ? - โอเค
ฟังนะไฮเม่ ดูนี่มันหลอมรวมตัวเอง เข้ากับทุกเซลล์ในร่างกายแก
มันขดตัวเป็นปมอย่างสมบูรณ์ทั้วสมองแก
- และไม่มีอะไรในโลกนี้ที่จะเอามันออกได้ - มันถึงถูกออกแบบมาปกป้องร่างโฮส
เพื่อให้มันอยู่รอด
หมายถึงมันจะอยู่กับผมไปตลอดกาลเหรอ?
- ไม่ ไม่ตลอดกาลหรอก - ฉันไม่-
คือว่ามันจะอยู่กับแก
- จนกว่าแกจะตายแค่นั้น - ไม่นะ
แต่อาว่า อาว่ามันเจ๋งดีออก
ตอนนี้บอกเลยว่าแกเป็น ซูเปอร์ฮีโร่แล้วเจ้าเด็กดื้อ
- ฉันขอโทษจริงๆ ฉันไม่มีทางรู้เลยว่า... - ใช่แล้วคุณไม่รู้
แต่ตอนนี้ผมมีทางเลือกไหนบ้าง?
ทางเลือกที่หนึ่ง มันเป็นกลายกาฝากไปตลอดชีวิตของผม
หรือทางเลือกสองคือ มอบตัวผมให้กับมาหเศษฐีฆาตรกรโรคจิต
ผมแค่ต้องการหางานทำแค่นั้น!
- ใจเย็นก่อนสิมันอาจ... - ใจเย็นอะไรอารูดี้ มันมีแต่ข่าวร้าย!
เรื่องนี้ไม่มีอะไรดีสำหรับเราเลย ผมไม่เข้าใจทำไมอาไม่...
บ้าจริง
เออช่างมันเหอะ ผมจะออกไปเดินข้างนอกหน่อย
ไฮเม่...
เดี๋ยวฉันคุยกับเขาเอง ฉันรู้เขาจะไปไหน
ไอ้เด็กดื้อ! รอด้วย
บ้าจริง
อยู่นี่เองเรอะ
รู้อยู่แล้วว่าต้องเจอที่นี่ เหมือนน้องแมวไอริส
โอเคป่ะล่ะ?
ผมขอโทษที่เสียงดังใส่อา ผมไม่ควรโวยวายเลย
นี่ฟังนะ
ไม่ใช่ว่าอาไม่รู้ ว่าสถานการณ์นี้ มันไม่ใช่เรื่องธรรมดาทั่วไป
แต่ว่าเรา เราก็เป็นพวกสู้ไม่ถอย
เราเป็นพวกสู้ชีวิต แต่ชีวิตจะสู้กลับแบบหนักๆ
ยิ่งชีวิตสู้กลับเราก็ยิ่งแข็งแกร่ง
ดูพ่อแกเป็นตัวอย่างดิ
เขาพาฉันมาที่นี่จากโซโนรา ตอนนั้นฉันสิบขวบเอง
เขาซักสิบเก้ามั้ง
ใครๆ ก็คิดกันว่าการข้ามพรมแดนเป็นเรื่องยาก
แต่ว่ารู้มั้ยอะไรที่ยากกว่า?
นั่นคือ 20 ปีต่อมา เรายังคงต้องดิ้นรนต่อสู้
พ่อของแกต้องทำงาน
วันละ 16 ชั่วโมงหัวหกก้นขวิด ทำงานทุกงานเท่าที่จะหาได้
ใช้แรงงานตอนกลางวัน
กระเป๋ารถเมล์ บ๋อย ช่างซ่อม ทำมันทุกอย่าง ลูกจ้างล้างจานก็เอา
ทำทุกวิถีทาง เพื่อให้เราทุกคนมาที่นี่ เพื่อให้เราได้อยู่ด้วยกัน
มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลย แต่เขาก็สู้ไม่ถอย
นั่นคือที่มาของพวกเรา
จักรวาลส่งของขวัญมาให้แกแล้วไฮเม่
แกต้องคิดให้ออก ว่าแกจะทำยังไงกับมัน
บางทีมันอาจจะมีเหตุผลอะไรบางอย่าง
รึอาจจะถึงเวลาที่เราจะมีฮีโร่ของเรา
ที่จะช่วยไม่ให้เราโดนกดขี่
ฉันจะไปรู้อะไรเล่า?
ฉันก็แค่คนไม่เอาไหน ที่อาศัยบ้านพี่ชายอยู่
อย่าพูดแบบนั้นสิอา
อาไม่ใช่คนไม่เอาไหนซะหน่อย
ไม่เอาน่า อาเก่งออก!
- อาก็รู้! - อารู้อาเก่งมานานละ
และ ผมรักอานะ
อาก็รักแกนะเจ้าดื้อ
รักมากด้วย
ทุกคน
ได้ยินนั่นมั้ย?
นั่นฮอวิกตอเรีย!
พวกเขาจะไปไหนกันน่ะ?
ไปบ้านเรา
ลูกใช้น้ำเปลืองมากไปนะ
มิลาโกร
แม่บอกหลายครั้งแล้วใช่มั้ย ว่าอย่าทิ้งจานไว้ทั่วบ้านแบบนี้
ทำไมไม่จำบ้างนะ
- โถ่แม่! - ดูสิ หนูชงชามาให้แม่นะ
- หนูกินไม่หมดแล้ว? - ไม่ต้องไปฟังแม่เขาบ่นหรอก
เห้อ เป็นอย่างนี้ทุกที
แม่คิดยังไงกับเจนนี่
เธอต้องกินมากขึ้นซะหน่อยนะ
มีอะไรเหรอ?
นั่นอะไร?
ทุกคน?
หนูคิดว่ามีคนอยู่ที่นอกหน้าต่าง
ทุกคนในบ้านยกมือขึ้นแล้วก้าวออกมา! ไม่งั้นเราจะใช้กำลัง!
- ขอย้ำ ยกมือขึ้น! - อยู่ห่างจากหน้าต่าง!
โอเค โอเค เอาล่ะ
ผมต้องบิน ผมต้องบิน เราต้องทำได้
เย้!
เยี่ยม บินสู๊งสูง
ไปเลย!
สู้ๆ นะ
- พยายามเข้า ค่อยๆ ทำไป - ขอบคุณเจนนี่
- แกต้องบังคับมันออกมา! - อาจจะรู้-
- อานี่อัจฉริยะ! - เออฉันรู้ฉันพูดอะไร
อาบอกว่ามันจะปกป้องผมถูกมั้ย มันจะไม่ปล่อยให้ผมตาย?
- ไม่ๆ ฉันหมายถึงถ้าแกตาย... - เอาล่ะ เรามาลองดูดีกว่ามั้ย
- ไม่ๆๆๆๆ - อย่าๆๆ
เราต้องขับรถตามไปใช่มั้ยเนี่ย?
ก็งั้นแหละ
เราล้อมบ้านเรเยสเอาไว้แล้ว ครอบครัวเขาอยู่ข้างใน
คุณรู้ว่าต้องทำอะไร
จับมันให้หมด!
- ทีมหก ไปได้! - รับทราบ
ไปได้!
เข้ามาแล้ว!
ไป!
เคลียร์!
ซ้ายเคลียร์ พวกเขาอยู่ไหน?
ห้องหลังเคลียร์
เคลียร์!
- ยกมือขึ้นเหนือหัว! - อย่ขยับ!
- โอเค - อย่าขยับ!
- อย่าทำไรครอบครัวฉัน - ลุกขึ้น เร็วเข้า ขึ้นมา!
ยกมือขึ้น มองทางนี้!
คุณคอร์ด เจอพวกเขาแล้วครับ
- ออกมา - มาสิ!
- มากับฉัน! - ไม่ไม่!
- ไปเร็ว - ปล่อย ได้โปรด!
- มาเร็ว! - ไปได้แล้ว!
ไปตามที่ฉันบอก
จะทำอะไรเธอ?
ให้ตายเถอะ ไอ้พวกเวร
ออกไปเร็วเข้า!
แม่! ไม่! ปล่อยเธอนะ!
- อย่าทำอะไรแม่ฉัน - ไอ้พวกเลว
- มานี่แม่! - คุกเข่าลงกับพื้น
- นั่งลง - คุกเข่าลง!
- เร็วสิ! - อย่าทำพวกเขา
ไอ้หนุ่มนั่นไม่อยู่หนิ
หาตัวให้เจอ!
เขาอยู่ข้างในรึเปล่า?
- อย่าพูดอะไร - เขาอยู่ที่ไหน?
- ไม่ต้องพูดอะไร! - เขาอยู่ที่ไหน?
เขาอยู่ที่ไหน?
- คราวนี้ฉันคงต้องขอใช้อาวุธแล้ว - นึกว่าจะไม่ขอซะอีก
สุดยอดเลย!
ทำดีมากทุกคคน เราปลอดภัยแล้ว
- ไฮเม่เหรอ? - ขอโทษที่มาช้าแม่
มันยอดเยี่ยมจริงๆ
เฮ้ๆๆ อย่ายิง ผมไม่อยากทำร้ายพวกคุณ
ยิงเลย!
ก็บอกว่าอย่างยิงไง!
โอ้พระเจ้า มันยิงไม่เข้า!
มาดูกันว่าแกทำอะไรได้บ้าง
เล็งเป้าที่ครอบครัวมัน
- เล็ง - เล็งใหม่
ไม่ต้องกลัวนะทุกคน ทุกอย่างจะเรียบร้อย
- ต้องเอาคืนแล้ว - เปิดระบบกำจัดภัยคุกคาม
ไม่คาจี้ เราไม่ฆ๋าใคร
ใช่ มันต้องอย่างนี้สิ
ทุกคนหนีไป! วิ่ง!
- กำลังวิเคราะห์ภัยคุกคาม - โอเคทีนี้ลุยได้
- หมอบลงกับพื้น! - พ่อคะ! แม่คะ!
จับได้คนนึง
ไปซ่อนก่อน!
หยุด! อย่าขยับ!
- เดี๋ยวก่อน! - อย่ายุ่งกับลูกฉัน!
- จัดการคนนึง! - พ่อ!
เรียงหน้ามาเลย
คาราแพกซ์เตรียมใช้กรงเล็บ!
พ่อหนูกลัว
ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อยลูก
ไฮเม่ ครอบครัวของคุณ!
โอเค ไปกันเร็วพ่อ...
- มิลลี่ พาพ่อไปจากที่นี่ ไป ไป! - โอเค โอเค
พ่อมาเร็ว
เตรียมพร้อม
พวกเขามีอาวุธ ขอแนะนำให้เราถอย
ไม่มีทาง มันทำร้ายครอบครัวฉัน เราต้องจบเรื่องนี้
พ่อ? พ่อไม่นะ
พ่อเป็นอะไร? พ่อ? ไม่นะพ่อ!
ไม่! ไม่! พ่อ!
- ไม่! - หัวใจวาย
- ไม่ๆๆ - พ่อ!
ไม่!
ยิง!
อะไรกันเนี่ย
ระบบซิมไบโอติกขัดข้อง...
พ่อไม่!
พ่อ! พ่อ! พ่อออออ!
ไม่ๆๆๆๆ
ไม่! ไฮเม่ พ่อไม่หายใจ!
พวกแก!
แกต้องการอะไรจากเรา? ปล่อย-
พวกแกทำอะไร? เอาไอ้นี่ออกไปจากตัวฉันไอ้โรคจิต!
แม่!
ช่วยด้วย!
อัลเบอร์โต้!
- ลูก! - ปล่อยฉันนะ!
ได้ตัวเขาแล้ว ไปกันเถอะ
พ่อครับ!
ทำไมพวกแกโหดร้ายแบบนี้?
ไอ้พวกชั่ว!
พ่อ!
พ่อครับ!
ไม่!
ฉันจะกลับไป ให้ฉันกลับไป
เรียกรถพยาบาลเร็ว!
มาเร็ว
มานี่!
เราต้องไปช่วยไฮเม่
ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะร้องไห้
เราต้องช่วยไฮเม่ พ่อแกคงต้องการแบบนี้
หลานรัก ไม่ต้องร้อง
ฟังย่านะ
ย่ารู้แกรู้สึกยังไง
แต่เราต้องสู้เข้าไว้
แล้วค่อยร้องไห้ทีหลัง
แต่ไม่ใช่ตอนนี้
เราจะอยู่เฉยๆ แบบนี้ไม่ได้
- ถึงเวลาสู้กลับแล้ว! เราต้องสู้! - ใช่ ใช่เลยแม่
ย่าพูดถูกนะมิลลี่ พวกเราต้องไปช่วยไฮเม่
ช่วยยังไง?
เราไม่รู้ด้วยซ้ำพวกนั้นจับพี่ไปไหน
หนูอาจรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน
ได้โปรด
มากับหนู
หนูช่วยได้
เดินระวังนะ
- เอาล่ะ - มาลองซักตั้ง
- มิลาโกร เร็วสิลูก! - โอเค
เสร็จแล้ว
เอาล่ะทุกคน หวังว่าเทคโนโลยีคอร์ดจะเวิร์กนะ
เดี๋ยวนะ
นี่?
- ขอต้อนรับเข้าสู่ยานแมลงค่ะเท็ดดี้ - ค่อยรู้เรื่องหน่อย
ออกยานได้!
ไปช่วยเจ้าเด็กดื้อกัน!
ทกุคนพร้อมนะ?
- พร้อมมาก! - พร้อมมาก!
แล้วแผนคืออะไรอะ?
แผนที่ดีคือแผนที่ไม่มีไง
แม่จ๋า! หนูบินได้!
หลังจาก 15 ปี ทุกอย่างที่เราทำมา
ความเสียสละที่เราทุ่มเท ก็นำเรามาสู่วินาทีนี้
ในที่สุดพลังของสคารับ ก็จะเป็นของเรา
- ใกล้จะพร้อมแล้วครับ - เรากำลังจะเปลี่ยนแปลงโลกคาราแพกซ์
คุณพร้อมรึยังล่ะ?
ผมพร้อมแล้ว
- กินนี่สิแล้วจะดีขึ้น - ยานนี้มันกันกระสุนรึเปล่า
ให้ตายเถอะ แมลงวันอย่างเดียว ช่วยไฮเม่ไม่ได้หรอกนะ
ทำไงดี
พวกคุณอยากดูของเล่นพ่อหนูมั้ย?
เดี๋ยว นั่นหมากฝรั่งคาลบลูมใช่มั้ย?
ไม่ๆๆๆ นั่นไม่ใช่หมากฝรั่งอย่างที่เธอคิด
มันเป็นแค่ผลิตภัณฑ์ต้นแบบ ที่พ่อฉันคิดไว้ ตอนฉันยังเป็นเด็ก
แล้วของใช้ได้จริงเหรอ?
ก็ใช้ได้บ้าง
ใช้ไม่ได้บ้าง
นั่นโล่แมลง ลองกดอีกปุ่มนึงดูสิ
รู้อะไรมั้ย ฉันคิดว่าฉันจองอันนี้แหละ
โอเค แล้วเราจะฝึกใช้ของพวกนี้ ได้ยังไงกันล่ะ?
คุณย่า?
ย่าไปรู้วิธีถือปืนแบบนั้น มาจากไหนกันน่ะ?
เจ้ายังรู้จักย่าไม่มาพอหรอก
นี่คือที่พวกเขาจับไฮเม่ไว้
ปาโก้คือหนึ่งในเกาะคาริบเบี่ยน
ที่อยู่นอกชายฝั่งคิวบา ที่คอร์ดซื้อมาจากบาติสต้าในยุค 50
ที่นั่นมีแต่ป้อมปราการ แล้วเราจะเข้าไปได้ไง?
- ย่าเคยทะลวงป้อมแบบนี้มาก่อน - อะไรเนี่ย?
มิลลี่ แล้วเราค่อยคุยกัน เรื่องที่ย่าเคยเป็นนักปฏิวัติมาก่อน
- อะไรนะ? - เดี๋ยวๆ เอาอุโมงค์นั่นให้ฉันดูหน่อย
ขยายออก!
นี่ไง! นั่นแหละวิธีที่เราจะเข้าไป!
เราจะล่อพวกมันไว้ แล้วให้เธอสองคนเข้าไป
ระเบิดห้องปั่นไฟพวกมันซะ
ใช่เครื่องปั่นไฟอยู่ตรงนี้ เราสามารถระเบิดมันและทำให้ไฟดับได้
ยอดเยี่ยม!
จากนั้นพวกเธอก็ไปหาตัวไฮเม่
หลังจากนั้นเราจะเป็นทีนพาหนี
ใครมีคำถามมั้ย?
ให้ตายสิย่า
คุณเป็นใคร คุณจะทำอะไร?
ช่วยปล่อยผมออกไปที
มีปัญหารึเปล่าซานเชซ?
โทษทีนะ
ขอโทษเหรอ?
ไม่ต้องขอโทษหรอก ถ้าไม่ปล่อยฉันออกจากเครื่องบ้าเนี่ย!
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
ฟังนะเจ้าหนู สคารับเป็นคนเลือกเธอ มันก็ใช่
แต่มันไม่ได้เป็นของเธอ
มันเป็นของฉันต่างหาก
แต่ในเมื่อเธอเปิดระบบของมันแล้ว เราก็ถ่ายทอดโค้ดของมันไปที่โอแม็กซ์ได้
- คุณพูดเรื่องอะไรของคุณ? - ไม่ได้นะครับ แบบนั้นเขาจะตาย
น่าเบื่อ โธ่ มันต้องมีการเสียสละ เพื่อสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า
และนั่นก็คือเธอไฮเม่ เรเยส
ลงมือเลยซานเชส
ชื่อของผมไม่ใช่ซานเชส! ฃด้วยความเคารพนะครับ
ปล่อยฉันออกไปจากที่นี่!
- แมลงเหรอ? - อารูดี้?
ใช่ ฉันเห็นแล้ว!
เร็วเกินไปแล้ว!
งั้นก็ช้าลงหน่อย!
จะชนแล้ว!
ข้าศึกบุก!
เตรียมกระแทก!
ไปเร็ว! ไปเร็ว! ยิงเลย!
- รูดี้ ทำอะไรสักอย่างสิ! - อารูดี้รีบหน่อย!
เอาแล้ว!
โทษที!
- โดนไปซักดอก! - เยี่ยม!
- เหยียบจนทะลุ! - ให้เต็มสิบไปเลย!
เปิดระบบอำพรางตัว
เปิดระบบแมลงตด
- ไปทางนั้น - โอเค
เฮ้ย!
ฉันรู้ว่านายได้ยินฉัน
ปล่อยฉันออกไป!
ฉันจะเก็บไว้ให้
เริ่มต้นการถ่ายโอน พอถ่ายโอเสร็จแล้ว ฆ่าไอ้เด็กนี่ซะ
ปล่อยฉันออกไป
ยังมีข้อมูลระหว่างเขา กับสคารับอีกมากนะครับ
เราจะได้ข้อมูลมากกว่า ถ้าถอดมันออกมาจากศพ
ปล่อยฉันออกไป! ไป!
มิลาโกร! ทางนี้ ซ่อนตัว
พระเจ้าช่วย
โอเค ฉันว่าปลอดภัยแล้ว
อะไรเนี่ย?
ป้าวิกตอเรียนทำไม ถึงทำขนาดนี้
ทั้งหมดนี้คืออะไรเหรอ?
ระบบปฏิบัติการโอแม็กซ์เต็มประสิทธิภาพ มากพอจะสร้างได้ทั้งกองทัพ
- คุณคอร์ดครับ นี่มันไม่ดีเลยครับ - เกิดอะไรขึ้นล่ะ?
การดาวน์โหลดใช้พลังงานมากไป ระบบจะล่มแล้ว
แล้วมันแปลว่าอะไร?
การถ่ายพลังกำลังฆ่าเขา
เราจะให้เขาตาย ก่อนการถ่ายโอเสร็จสิ้นไม่ได้
ชีพจรเขาเต้นช้าลง
หาทางแก้ปัญหาสิ!
เฮ้ เจ้าผอมลูกพ่อ
พ่อ?
เกิดอะไรขึ้นน่ะ?
พ่อมาทำอะไรที่นี่?
ลูกรู้
ไม่ครับ! พ่อ...
ฟังพ่อ ฟังให้ดีๆ
ทุกอย่างจะไม่เป็นไร
มาสิ
เดี๋ยวสิ มานี่ ช่วยกันติดหน่อย
ไฮเม่
ยังไม่ถึงเวลาของลูก
ลูกจะต้องกลับไป
มากับผมสิฮะ!
ได้โปรด!
ตอนนี้พ่อเข้าใจทุกอย่างแล้ว
โชคชะตาของพ่อ ก็คือมาที่นี่กับลูก
และช่วงเวลานี้
เพื่อช่วยพาลูกข้ามผ่านเข้ามา
จักรวาลรู้ว่าเป็นลูก
พ่อรู้ว่าเป็นลูก
และลูกก็รู้เช่นกัน
นี่คือเป้าหมายของลูก
สคารับเลือกลูกเพราะมีเหตุผล
ถึงเวลาที่ลูกจะยอมรับ โชคชะตาของตนเองไฮเม่
ผมจะทำได้ไงถ้าไม่มีพ่อ
พ่อจะอยู่กับลูกเสมอ
ผมจะรู้ได้ไงว่าต้องทำอะไร?
คำตอบทั้งหมดอยู่ตรงนี้
พ่อรักลูกนะ
ผมก็รักพ่อนะครับ
ไปเถอะ
มีบางอย่างเกิดขึ้นครับ!
อะไร์
คลื่นสมองของเขา กำลังซิงค์เข้ากับคลื่นของสคารับ
ตรงนั้น มันกำลังเชื่อมกัน
นี่ไม่ใช่จุดจบ!
มันอิ่มเอมกัน
- เราได้โค้ดรึยัง - การถ่ายโอนสมบูรณ์!
ได้โค้ดแล้ว! มันได้ผล!
ไปๆๆ
โอเค... เอาเลย
- ไม่เป็นไรนะ? - ใช่
ไม่ๆๆๆ
ซานเชส! หยุดเขาสิ!
บ้าจริง
พาครอบครัวนาย ออกไปจากเกาะนี้
- เร็วเข้า รีบไป - ครอบครัวฉันเหรอ หมายความว่าไง!
- ไป! - ซานเชซ! ไอ้โง่เอ้ย นี่ทำอะไรของแก?
บอกแล้วไง ว่าฉันไม่ได้ชื่อซานเชซอีนังบ้า!
ฉันชื่อโฮเซ่ ฟรานซิสโก้ โมราเลส ริเวร่า เดลาครูซ!
แกทำอะไรของแก?!
ไม่!
หยุดเขาสิคาราแพกซ์!
ฉันไม่เป็นไร
โอเคคาจิ เร็วเข้า
คาจิ เปิดระบบสิ!
กำลังรีบูท
รีบูทเหรอ ล้อกันเล่นใช่มั้ย?
พระเจ้า ไม่นะ ไม่นะ
วิ่ง วิ่ง!
ไม่ รอเดี๋ยว!
- ใจเย็น... - มีอะไร!
ระวัง!
เจนนี่?
เจนนี่!
ในที่สุด! ฉันก็รู้สึกถึงพลัง!
นี่ไงล่ะ แบบนี้แหละ เหมาะกับนายอย่างที่สุด
โอเคคาจิ เอาล่ะคาจิน่า เธอทำได้ ออกมาสิ ได้โปรด!
ออกมา!
ยังคงรีบูทอยู่
หยุด!
หยุดอยู่ตรงนั้น!
มาสิ!
อย่าขยับ
กำจัดเขาซะ
คุณย่า?
ไปกันเถอะ
โอเค
ย่าไปหัดยิงแบบนั้นมาจากไหน?
ไว้เล่าทีหลัง ไปกันเถอะ
ฮู้ร่า!
ตายไปพร้อมกับพวกจักรวรรดินิยมซะ!
เอาล่ะ ไปต่อกัน
เร็วสิ! มา!
มิลาโกร?
เจนนิเฟอร์ เจนนิเฟอร์
เธอทำอัลไล เละเทะไปหมด
ไปได้แล้ว ลุกขึ้นยืน!
ลุกขึ้น!
- คุณย่าเร็วๆ สิ - ฉันเจอหลานแล้ว
- มาเร็ว! - แม่ครับ
ลูกรัก ดีจริงๆ ที่ลูกกลับมา พวกเราเป็นห่วงมากเลย
- โอเครึเปล่า? - ครับ
แย่แล้ว...
- มิลาโกร... - น้องอยู่ไหน?
มิลาโกรกับเจนนี่ยังอยู่ในนั้่นน่ะ
ต้องล้อกันเล่นแน่ๆ เอาล่ะ ผมจะเข้าไปช่วยพวกเธอนะ
ได้ แล้วชุดล่ะ?
- ตอนนี้ยังใช้ไม่ได้ สั่งมันไม่ได้ - ไฮเม่!
- ครับแม่? - มานี่ก่อน
มานี่ก่อน!
เจ้าเครื่องยิงๆ นั่นชื่ออะไรนะ?
คาจิด้า
ใช่
ฉันรู้ว่าเธอได้ยินฉันคาจิด้า
ฉันอยากให้สองคนรวมพลังเข้าด้วยกัน!
ค้นหาความเข้มแข็งลูกแม่!
ใช้ความเจ็บปวดที่พวกเราได้รับ และเปลี่ยนให้มันเป็นพลัง!
แม่ต้องการให้ลูกกับเข้าไปที่นั่น
แล้วอัดพวกมันให้คาบ้าน!
เจอแล้วคนนึง
เจ๋ง
- วางอาวุธเดี๋ยวนี้! - ไอ้พวกนี้นี่
เฮ้ย ไอ้พวกเลว!
การรีบูทเสร็จสมบูรณ์
ออกมาให้ห่างๆ น้องสาวฉัน!
กระสุนหมด รอก่อน
- พร้อมรึยังคาจิด้า? - มาอัดพวกมันให้เละกัน
มาเลย!
ใครเอาก่อน?
จะเอาใช่มั้ย?
เดี๋ยวๆๆๆ ระวังนะ!
พบเป้าหมายแล้ว!
ยังมีพวกมันอีกเหรอเนี่ย
อะไรกันเนี่ย?
- ดีดพวกมันออกไป - ด้วยความยินดี
ขอบใจ คาจิ
ยินดี แค่นี้จิ๊บๆ!
ยังเหลืออีกหนึ่ง?
มานี่เลยมา!
เยี่ยมเลย! เยี่ยมเลย!
ตบได้สวย
พี่ไปอยู่ไหนมา?
โอเค พี่สมควรโดน
นึกว่าจะไม่ได้เจอพี่แล้ว
พี่บอกแล้วไงว่าจะไม่ได้ไปไหน
- เคยบอกด้วยเหรอ - ลืมง่ายจังเลย
พระเจ้า!
- อารูดี้! - อารูดี้!
พระเจ้า!
- พระเจ้านึกว่าเสียหลานไปแล้ว! - ไม่ๆๆ ปากเสียตลอดเลยอา
เฮ้ๆๆ เดี๋ยวๆๆ เจนนี่อยู่ไหน?
เราต้องแยกกันหนี ฉันไม่รู้...
เราต้องรีบหาเธอ เราต้องหาให้เจอ ก่อนพวกนั้น เพราะว่าฉัน...
ปืนยิงมา!
ไอ้ตัวนั้นมันอะไร?
- ศัตรูกำลังเข้ามาไฮเม่ - แย่แล้ว
ออกไป!
เอาล่ะคาจิ ขอจรวดรึอะไรซักอย่าง
กำลังปล่อยลำแสง
เยี่ยม คราวนี้ขอดาบ
โอเค! คราวนี้ขอ...
- ระวัง เขาแข็งแกร่งกว่าเก่า - มันก็ชัดอยู่หรอก
- โอเคจะไปทางไหนดี? - ไปที่ยานแมลง อยู่ทางนั้น
- แล้วอาจะไปไหน? - ไปช่วยไอ้ดื้อไง ไป!
ปีกเสียหายอย่างรุนแรง
แกเล่นหลังฉันเหรอ? งั้นขอเอาคืนบ้าง!
มาเลยพี่เบิ้ม!
อย่างแกไม่คู่ควรกับพลังนี้!
คิดว่าจะแรงดีกว่านั้น!
โอเค เราต้องใช้ของใหม่แล้วคาจิ
กำลังอุ่นเครื่องปฏิกรณ์พลังงาน
เจอนี่หน่อย!
เอาล่ะแกอยากจะเต้นเหรอ? คาจิขอดาบให้ฉัน
ฉันสร้างอาวุธได้ทุกอย่างเลยใช่มั้ย?
ไม่ว่าจินตนาการคุณคืออะไร ฉันสร้างได้
มาสนุกกัน
- เลือกได้ดี - ลุยเลย!
มาเลย!
- แกมีแค่นั้นเหรอ? - อย่าทำเกินตัวไฮเม่
คาจิไม่ต้องห่วงน่ะ เอาอยู่!
โอเค นี่มันยากกว่าที่ฉันคิด
ระบบฟื้นฟูตัวเองเสียหาย
อะไรกันเนี่ย?
เราอยู่ร่วมโลกกันไม่ได้
คาจิ ทำอะไรซักอย่าง!
เป็นไร จะขาดใจเหรอ?
ไฮเม่ ฉันปกป้องคุณต่อไปไม่ได้
ขอโทษ
คาจิ... อยู่กับฉันก่อน
แกก็แค่เด็กน้อยขี้กลัว!
เคยบอกแล้วไง
ความรักที่มีต่อครอบครัว ทำให้แกอ่อนแอ
เฮ้ย!
แดกนี่ซะไอ้สารเลว!
อารูดี้...
เรือหายแล้ว
อารูดี้!!!
ชายนิ่งฟิงก้าาาาาา!
โอแม็กซ์ของป้ามันพังไปแล้ว!
เจนนิเฟอร์เธอไม่รู้ว่าโอแม็กซ์คืออะไร
คาราแพกซ์เขาก็เป็นแค่ต้นแบบ!
อย่างเดียวที่สำคัญคือไอ้นี่ โค้ดของสคารับ
ด้วยสิ่งนี้ฉันจะสร้างคาราแพกซ์ อีกพันคนก็ยังได้!
นี่คือผลงานชั่วชีวิตของฉัน
นี่คือตำนานที่ยิ่งใหญ่ของคอร์ด ตำนานยิ่งใหญ่ของเรา
แต่ไม่ใช่ของหนู
รับรองมันจะไม่เกิดขึ้น
อะไรกัน...
นี่เธอเลือกจะอยู่ข้างไอ้กุ้ย ที่เอจคีย์เรอะ?
ทำไมเธอถึงไม่เลือกครอบครัวตัวเอง?
กุ้ยเอจคีย์ที่ป้าว่า
รู้จักความหมายของครอบครัว มากกว่าป้าซะอีก
ไม่ๆๆ ฉันรู้เกี่ยวกับครอบครัว ฉันรู้เกี่ยวกับครอบครัวของฉัน!
ทุกคนมองข้ามหัวฉัน
เหมือนที่เธอกำลังทำอยู่นี่! เพราะเธอก็เหมือนพ่อที่น่าสมเพชของเธอ!
เขาไม่มีความกล้าพอที่จะทำเรื่องจำเป็น เพื่อสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า!
ฉันอยากให้เท็ดอยู่ตรงนี้จริงๆ
เพื่อดูภาพนี้
หนูก็เหมือนกัน
เรายังไม่จบ!
ไฮเม่
ภัยคุกคามไม่มีอาวุธแล้ว
คุณคุมอารมณ์ไม่อยู่
คิดว่าจะเอาชนะฉันได้เหรอ?!
แกควรจะฆ่าฉันซะตอนที่แกยังมีโอกาส!
โอแม็กซ์หมดสภาพ
ขอแนะนำให้หยุดการต่อสู้
นี่เธอทำอะไร?
เราไม่ใช่ฆาตกรไฮเม่
ปล่อยเขาไป
แล้วชีวิตพ่อฉันล่ะ!
แล้วชีวิตอารูดี้ล่ะ!
ระหว่างการถ่ายโอน... ฉันได้รับความทรงจำของเขา
ฉันจะให้คุณดู
ถ้าเขาไม่รอดจากกระบวนการล่ะ
เราก็หาคนใหม่
เขาอาจตายได้
ก็เป็นการเสียสละเพื่อสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า
ยอดเยี่ยม
จับพวกมันไป
แม่!
ไม่!
คุณเข้าใจแล้วหรือยัง?
เฮ้! ใครจะเชื่อ!
นายคิดผิด
ความรัก ที่ฉันมีต่อครอบครัวฉัน...
นั่นแหละทำให้ฉันแข็งแกร่ง
ไม่ เอามาให้ฉัน
- เอามา! - นี่เหรอ?
ใช่ นั่นแหละ
ไม่! แกทำบ้าอะไรของแก! ไม่ ไม่
ไม่ อย่าทำอย่างนั้น
เจนนี่
- คุณโอเคนะ... - ใช่
คาราแพกซ์ ฆ่ามัน
ฆ่ามันทั้งคู่!
ดูแลครอบครัวให้ดี
ไป
นั้นแกทำอะไร? พวกมันจะหนีแล้วนะ
ไม่
เดี๋ยวเจนนี่!
- กลับไปที่ยาน เดี๋ยวผมตามไป - อะไรนะ?
ผมสัญญา
เราเป็นหุ้นส่วนกันนะ
ฉันจะซ่อมร่าง ฉันจะซ่อมคุณ
เราหาซานเชซคนใหม่ได้
จำสิ่งที่ฉันทำเพื่อคุณได้ใช่มั้ย?
ตอนนี้ฉันจำทุกอย่างได้แล้ว
คาจิเขากำลังทำอะไร?
เขากำลังเร่งพลังงานในเครื่งปฏิกรณ์ของเขา ฉันแนะนำให้เราถอย
อิกนาซิโอ้?
ได้เวลาแล้ว...
อะไร อะไร อะไร?! ไม่! แกจะทำอะไร?!
หยุดนะ! อย่า! อย่าาาาา!
ได้เวลากลับบ้านแล้ว
ต้องมีการเสียสละเพื่อสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า
ไม่! ได้โปรด! อย่า! อิกนาซิโอ้! อย่าาาา! หยุดนะ!
ฉันขอแนะนำให้วิ่ง
โอเค วิ่ง
ได้ตัวแล้ว!
ไปเลย!
เร่งเต็มกำลัง!
ไอ้เด็กดื้อ
อารูดี้?
อารูดี้!
- ได้ไง? - อย่างว่า หญ้าร้ายตายยาก
- คุณย่า... - ลูก...
ตอนนี้แหละร้องไห้ได้แล้ว
มันเป็นช่วงเวลาที่เปราะบาง สำหรับคอร์ด อินดัสทรี่
และแน่นอนค่ะ เราโสกเศร้า กับการสูญเสียวิกตอเรีย คอร์ด
แต่ฉันยังมองไปข้างหน้า
อย่างที่ฉันพูดไป เราจะไม่ทำอาวุธอีกต่อไปค่ะ
แต่ที่ฉันจะทำคือ ให้เกียรติแก่ชื่อเสียงของพ่อฉัน
มันจะไม่ใช่การทำลายล้าง มันคือการสร้างเพื่ออนคตที่ดีกว่า
มันไม่ใช่การฉกฉวยจากชุมชน แต่เป็นการตอบแทนแก่ชุมชน
ทีนี้เราจะทำยังไง?
พวกเราเป็นเลือดนักสู้ เราจะผ่านไปได้แน่นอนครับ
ทุกคน?
ทุกคนมาช่วยเรา
คุณย่า มาหนูช่วย
ไม่ ไม่ต้องน่า ย่าลุกไหว
ขอบคุณหลานรัก
เอาล่ะ ครอบครัว
ตอนนี้เราจะสร้างมันขึ้นมาใหม่กัน
ที่ไหนล่ะแม่ เราไม่มีบ้านแล้ว!
อารูดี้ คนครึ่งเอจคีย์เขาอยู่หน้าบ้านเรา ผมแน่ใจว่าเขาเต็มใจช่วยนะ
ใช่แล้ว พวกเขาจะช่วยเราแน่!
แล้วไงล่ะ? เดี๋ยวพวกคอร์ดก็มาไล่เราอยู่ดี?
เป็นหนูคงไม่ห่วงเรื่องนั้นหรอก
ง๋อวววว เจนนี่มาแล้ว
- ไง - ขอบคุณที่มานะ
หนูว่าถึงเวลาแล้ว ที่จะคืนเอจคีย์ ให้กับคนที่สร้างมันมา
ดูเหมือนครอบครัวเรเยส จะมีผลต่อเจนนี่ คอร์ดนะ
เพราะคอร์ดต้องเรียนรู้อีกมาค่ะ จากเอจคีย์
เริ่มจากอาเลย อารูดี้
- เดี๋ยวนะแกบอกให้เธอพูดเหรอ? - อารูดี้! ผมได้ทำ
แกบอกให้เธอพูดกับฉันอย่างนี้!
ไม่ต้องห่วงนะคะ คอร์ด อินดัสทรี่ จะซ่อมและคืนบ้านให้พวกคุณ
คุณคอร์ดครับ
ขอบใจนะ
- อารูดี้คะ - นี่อะไร?
หนูรู้สึกไม่ดี หนูเลย...
เอาคันใหม่มาใช้คืนอา
แล้วคันนี้ล่ะคะแจ่มมั้ย?
อ๋อแจ่มเลย! แต่สีน้ำเงินมันไม่คล้ายของเดิมเท่าไหร่
อารูดี้ ขอบคุณหน่อยสิ!
- ขอคิดดูก่อนนะว่าจะเอามั้ย - ค่ะ ค่อยๆ ดูนะคะ
มาช่วยตัดสินใจหน่อยว่าจะเอามั้ย ของฟรี
เอาล่ะ ฉันต้องไปแล้วล่ะ
ได้...
ให้ผมเดินไปส่งคุณนะ
- ได้สิ ก็ดี - โอเค
แล้ว...
เมื่อไหร่ผมจะได้เจอคุณอีก
ไม่นานหรอก
หวังว่านะ
นี่คุณจะไปไหนเหรอ?
ไปบ้านพ่อฉัน
ฉันอยากไปดูภาพเขียนของแม่อีกครั้ง
ลืมไปแล้วว่ามันสวยงามแค่ไหน
ดี ดี...
ให้ผมไปส่งคุณได้มั้ย?
ยังไง?
ฉันรู้สึกว่ามีเลือดสูบฉีด ไปที่ส่วนล่างของคุณ
เงียบน่า
ไม่ๆๆ ไม่ได้ว่าคุณ
เขาพูดว่าอะไร?
อย่าสนเลย
โอเค
เกาะไว้นะ
โอเค
[บลู บีทเทิล]