สิ่งที่สำคัญยิ่งคือศูนย์กลางของร่างกาย
ช่วงขาและสะโพก
การมีกายหนักแน่น มีขาและสะโพกที่ยืดหยุ่นเสถียรกำลัง
ทำให้โจมตีได้แม่นยำและป้องกันได้อย่างคงมั่น
ก่อนอื่นฝึกฝนด้วยการทำสมาธิใต้น้ำตก
ตายแหง!
ฝึกฝนแบบซุงสามท่อน
ท่อนหนา...
สุดท้ายฝึกฝนผลักย้ายก้อนหิน ให้เคลื่อนไป 1 โจ
(1 โจเท่ากับประมาณ 109 เมตร)
การสั่งสอนของฉัน มีเพียงเรื่องง่าย ๆ สามอย่างนี้เท่านั้น
การสุมไฟใต้เท้ามันอันตรายไป จึงต้องขอยกเลิก
เอ่อ ขอโทษครับ!
เซนอิตสึหมดสติไปแล้วครับ!
นำลงไปแช่ในแม่น้ำซะ
ตัวเธอที่ไม่รู้ถึงความหมายของนิรันดร์
ถึงคราวต้องชี้นำไปสู่คำตอบ
มุ่งหน้าสู่วังวนแห่งฝันและจินตนาการ
(ดาบพิฆาตอสูร ภาคการสั่งสอนของเสาหลัก)
เหตุที่ฟังดูเหมือนเป็นข้ออ้าง
เพราะอ่อนแอตะกายคว้าอนาคตอันเลื่อนลอย
ซึ่งถูกเข้าใจผิดว่าเป็นความเข้มแข็ง
จงเกลียด จงเกลียด
ชิงชัง ชิงชัง
แทบจะบดบังดวงจันทรา
ดำมืด ดำมืด
หัวใจที่หยุดชะงักลงไป หากไม่มีเธออยู่ด้วยสักคน
กวัดแกว่งไหวเอน กวัดแกว่งไหวเอน
ยึดโยงเจตจํานงเฉกเช่นบุปผา
ช่วงชิงเอามา ช่วงชิงเอามา
ฉีกกระชากหัวใจดั่งพายุกรรโชกโหมกระหน่ำ
ตัวเธอที่ไม่รู้ถึงความหมายของนิรันดร์
ถึงคราวต้องชี้นำไปสู่คำตอบ
มุ่งหน้าสู่วังวนแห่งฝันและจินตนาการ
จะมีใครกันที่รอคอย
(ตอนที่ 6 สุดแกร่งแห่งหน่วยพิฆาตอสูร)
อ๊าก!
เย็นโคตร!
แม่น้ำกลางฤดูหนาว ยังไงนี่มันก็หนาวเกินไปครับ!
ตายแน่นอน จะอ้วกแล้ว!
เซนอิตสึ!
พื้น... พื้นบก!
แบบว่าเครื่องในกำลังแย่!
กำลังกรีดเสียง ร้องบอกว่ากำลังจะตาย!
ไม่น้า!
ไม่ได้การ... ต่อให้ขึ้นมาแล้วก็ไม่ทันการ...
หนาวตายแหงแก๋!
ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ พวกนาย
มาเกาะหินเอาไว้สิ
อุ่นดีนะ
อุ่นชะมัด
หินนี่มันอุ่นขนาดนี้นี่เอง
ราวกับอยู่ในอ้อมกอดของแม่เลย
แง!
แม่จ๋า!
แม่จ๋า
เย็นชะมัด...
แบบนี้ลำบากแฮะ
การฝึกใต้น้ำตก โหดหินสุด ๆ
หมูป่าบุกทะลวง
หมูป่าบุกทะลวง หมูป่าบุกทะลวง...
- นะ นะ... - หมูป่าบุกทะลวง
หมูป่าบุกทะลวง
ไม่ไหวหรอก!
- อิโนสุเกะเองก็พยายามน่าดู - หมูป่าบุกทะลวง
- ฉันเองก็ด้วย - หมูป่าบุกทะลวง
ไม่ได้ยินเสียงสวดมนต์แล้ว
อ้าว อิโนสุเกะ
อิโน... อ๊าแย่แล้ว!
แย่แล้ว!
อิโนสุเกะ! ตื่นเดี๋ยวนี้อิโนสุเกะ!
ตื่นเร็วเข้า อิโนสุเกะ!
ตื่นเดี๋ยวนี้!
เรียกหรือเปล่ามันจิโร่?
อิโนสุเกะ!
หมูป่าบุกทะลวง...
น้ำตกแห่งนี้...
อย่างกับคนละเรื่องเลย...
มีแค่การสวดเท่านั้น...
พยายามสวดไปให้ได้ตลอดนะ
ถึงแม้ว่ามีเป้าหมายเพื่อทำสมาธิก็ตาม
แต่ก็เพื่อเป็นสัญญาณคอยบอก ว่ายังมีสติอยู่ด้วยเช่นกัน
ครับ...
นะโมอมิตตาพุทธ
- น้ำเย็นชะมัดเลย... - นะโมอมิตตาพุทธ นะโมอมิตตาพุทธ
- อีกทั้งยังหนักด้วย - นะโมอมิตตาพุทธ
ไม่ได้การแล้ว ห้ามเงียบ...
นะโมตัสสะ นะโมตัสสะ...
นะโมตัสสะ นะโมตัสสะ นะโมตัสสะ นะโมตัสสะ นะโมตัสสะ...
เย็นชะมัด...
แค่โดนน้ำตกกระแทกหลัง...
จริง ๆ มันก็ทรมานสินะครับ...
ไม่นึกเลยว่าน้ำตกที่ไหลจากที่สูง มีน้ำหนักมากขนาดนี้...
ถ้าเกิดผ่อนแรงลงเมื่อไหร่ ก็รู้สึกเหมือนคอจะหักได้เลย...
ไม่เลยไม่เลย... ทั้งนายแล้วก็เจ้าหมูป่านั่นสุดยอดมาก
วันแรก กว่าจะฝึกใต้น้ำตกได้...
ก็เกือบค่ำเลยล่ะ แถมตอนนี้ก็ยังไม่ค่อยคุ้นเคยกับน้ำ...
ยังไงก่อนอื่นก็พอรับแรงน้ำตกได้แล้ว
จากนี้ฉันจะไปฝึกแบบท่อนซุงต่อ...
ยะ... ยอดไปเลยนะคุณมุราตะ
กะ...
ก็ใช้เวลามากถึง 10 วันน่ะ
เจ้านั่นยอดไปเลย ตาลุงลูกกลม ๆ แก๊ก ๆ
เสาหลักหินผาคุณฮิเมจิมะนะ
จะตั้งชื่อให้เขาแปลก ๆ สิ
ตั้งแต่ตอนที่เจอกันหนแรกก็กลัวจนขนลุกเกรียว
กินก้างไปด้วยหรออิโนสุเกะ?
อ๊า แล้วนายไม่กินเหรอ?
กรึบ ๆ อร่อยดีออก!
สุดยอด
ในบรรดาคนที่ฉันรู้จักมา อิโนสุเกะกินปลาได้เกลี้ยงที่สุดแล้ว
จ้าวแห่งขุนเขาอย่างฉันที่หนึ่งทุกเรื่องเสมอ
ของมันแน่อยู่แล้ว!
ไหวหรือเปล่านายเนี่ย กินเข้าไปเป็นตัวที่ 10 แล้วนะ...
แล้วก็นะ เกี่ยวกับตาลุงลูกกลมกลม ๆ แก๊ก ๆ นั่น
เสาหลักหินผาคุณฮิเมจิมะนะ
ไม่ผิดแน่ว่าเจ้านั่น...
แข็งแกร่งที่สุดในหน่วยพิฆาตอสูร
อ๋อ ว่าแล้วเป็นแบบนั้นเอง
เอ๊ะ เป็นงั้นหรอกเหรอ?
มีแค่คุณฮิเมจิมะที่กลิ่นแตกต่างจากคนอื่นด้วย
ตอนเช้าเห็นว่าจะออกไปแล้วหรือเปล่านะ?
จะออกไปแล้วก็ไม่แปลกหรอก
ว่าแล้วฟังเรื่องที่พวกพัฒนาพรวดพราดพูดไม่เข้าใจ
ปกติไม่มีใครเขาทำความเข้าใจได้หรอก...
เนื้อหาในการคุยมันคนละโลกเกินไป...
อีกอย่างปลาที่ทันจิโร่ย่างอร่อยแฮะ...
ฉันไม่เชื่อหรอกนะ
ตาลุงนั่น ไม่มีทางดันหินยักษ์ให้เคลื่อนได้สักโจหรอก!
แค่หลอกพวกคนหนุ่มเพื่อเอาสนุกก็เท่านั้นแหละ!
ไม่หรอกนะไม่ คุณฮิเมจิมะเหมือนดันหินที่ใหญ่กว่านั้นอีก
นายเองพอเขาพูดอะไรมาก็จะเชื่อไปหมดเลยเหรอ?
โดนหลอกแล้วนั่นแหละ
ไม่หรอกไม่
เซนอิตสึหูดีนี่นา พอรู้ได้อยู่แล้วว่าเขาโกหกหรือว่าพูดจริง?
นะโมอมิตตาพุทธ
อะ ผ่านทางมาพอดีเลยแฮะ
ว้าว
สุดยอดไปเลยนะคุณฮิเมจิมะ
ฉันก็จะเป็นแบบนั้นได้บ้างไหมนะ?
ใครมันจะไปเป็นแบบนั้นได้วะ!
- โอ้ยเจ็บ ๆ โอ้ย ๆ... - บ้าหรือไงนายน่ะ ฮัลโหลสมองยังอยู่ดีไหมวะครับ!?
ตาลุงนั่นมันแปลกเกินไปแล้ว!
- ไม่สิ แต่ว่า... - เดิมทีตาลุงนี่ก็ตัวใหญ่อย่างกับหมีด้วย!
เงียบไปเลย!
คนตัวเล็กตัวใหญ่ มันมีความเหลื่อมล้ำโดยกำเนิดไง!
เข้าใจบ้างไหมเนี่ย!?
อ๊า อิ่มแปล้แล้วด้วย!
เดี๋ยวไปแบกท่อนซุงแล้วก็ดันหินต่อ!
อ๊า ทำไมมีแต่พวกมองโลกนี้ดี!
ไม่มีที่สำหรับฉันเลย!
เอาน่า เอาน่า
เอาล่ะ!
เอาน่า เอาน่า
- นะโมตัสสะ นะโมตัสสะ นะโมตัสสะ - นะโมตัสสะ นะโมตัสสะ นะโมตัสสะ
เซนอิตสึ! อ๊า...
อ๊า!
อ๊าก เซนอิตสึ!
นะโมอมิตตาพุทธ นะโมอมิตตาพุทธ นะโม...
ฝึกสมาติใต้น้ำตกเสร็จสิ้น
ฝึกฝนแบกท่อนซุงเสร็จสิ้น
ต่อไปก็ถึงตา...
ของเจ้านั่น
(พิฆาต)
(ลำดับที่ 4)
เจออีกหนึ่งคนแล้วค่ะ
ที่นี้ก็รู้ที่อยู่ของนักล่าอสูร มากถึง 6 ใน 10 แล้วค่ะ
แต่ก็ยังไม่ทราบ...
ถึงที่อยู่ของแม่หนูที่สามารถเอาชนะดวงอาทิตย์
นาคิเมะ
เจ้าเติบโตยิ่งกว่าที่ข้าคาดคิดไว้
วิเศษยิ่งนัก
นาคิเมะ
เจ้าเติบโตยิ่งกว่าที่ข้าคาดคิดไว้
วิเศษยิ่งนัก
ถือเป็นเกียรติยิ่งนักเจ้าค่ะ
ที่เหลือก็นั่นสินะ...
ในบริเวณนี้
เป็นอันรับทราบเจ้าค่ะ
เจอเข้าอีกแล้ว
สะกดรอยตามไปทั้งอย่างนั้นเลย
รับทราบแล้วเจ้าค่ะ
ทั้งเนซึโกะและก็อุบุยาชิกิ
อีกไม่นานต้องได้เจอแน่
เท้าไถลออกตลอดเลย...
ดันไม่ไปด้วย...
เจ็บชะมัดเลย...
ต้องเอากลับไปซ่อมสินะ
อะ อรุณสวัสดิ์ครับ
อะ คามาโดะ
พวกเราว่าจะลงจากภูเขาแล้ว
เราไล่ตามต่อไม่ไหวจริง ๆ
อะ...
ขอโทษด้วยนะ ถึงการเลิกฝึกมันจะน่าแค้นใจก็ตาม...
แต่ว่า จะคอยทำงานหนุนหลังให้กับพวกนายแล้วกัน
ฝากนายด้วยนะ คามาโดะ
ได้ครับ ผมเองก็ต้องขอฝากด้วยครับ
เอ๊ะ ฝากเหรอ?
เพราะมีทุกคนคอยช่วยอยู่เป็นแนวหลังให้
พวกผมเลยสามารถต่อสู้กับอสูรได้อย่างไม่พะวง
ด้วยพลังของหน่วยพิฆาตทุกคน
จะต้องเอาหัวของ มุซัน คิบุทสึจิ มาได้แน่ครับ!
เข้าใจแล้วล่ะ วางใจเรื่องแนวหลังได้เลย
รับทราบแล้ว คามาโดะ!
ถือว่ารับฝากมาแล้ว
เรานั้น...
มีเรื่องที่เราสมควรต้องทำ
โอ้ว
ทันจิโร่ปั้นข้าวเก่งน่าดูเลยนี่นา
จริงด้วยล่ะ ทรงสามเหลี่ยมสวยงาม!
เพราะว่าต้องออกกำลังหนักน่าดู
ก็เลยผสมเกลือลงไปด้วยมากหน่อยครับ
ขออภัยที่ให้รอครับทุกคน
เชิญได้เลย!
แหม อร่อยมาก!
รู้สึกมีแรงขึ้นมาทันที
อืม อร่อยจัง
คือว่าฉันน่ะ สังเกตได้จากการฝึกฝนครั้งนี้
เหตุผลที่พวกเสาหลักยังไม่ค่อยมีเด็กสืบทอดของตัวเอง
ทำไมเหรอครับ?
ฉันเองก็เริ่มพอเข้าใจขึ้นมาแล้วล่ะ
มันโหดหินเกินไป จนทุกคนพากันหนีไปหมดแหง
อา
เหมือนกับเจ้าผมทองนั่นไง
พอรับรู้ถึงความต่างชั้นกับเสาหลัก เลยหมดแรงใจนอนสิ้นหวัง
ทำอะไรเหลือเชื่อได้เหมือนปกติธรรมดาแบบนี้
อย่างที่คิดเสาหลักเนี่ยสุดยอดมาก
นั่นสินะครับ
จะว่าไปนายทำเมนูข้าวได้เก่งมากเลยไม่ใช่เหรอ?
อร่อยชะมัด!
นี่ แถมยังย่างปลาอร่อยด้วย!
ฉันน่ะ เป็นลูกชายคนขายถ่านไงล่ะ
(เชิด)
อย่างนี้นี่เอง!
การทำอาหารมันก็ขึ้นอยู่กับไฟ
ข้าวปั้นย่างเองก็อร่อยนะครับ
ไม่เลวเลยนะ ทันจิโร่
เชิญทานเข้าไปเยอะ ๆ เลยครับ
อร่อยชะมัด ใส่มิโซะด้วยนี่แหละที่สุดยอด!
แบบว่ารู้สึกน้ำตาจะไหล...
รู้เลย
นี่มันรสชาติคุณแม่สินะ
อืม อืม!
แม่จ๋า...
คุณแม่~
รู้สึกแบบว่า...
ชวนคิดถึงอย่างบอกไม่ถูกนะ
น้ำ!
วันนี้เองก็ยังไม่ได้เรื่องนะ
นี่ก็วันที่ 6 เข้าไปแล้ว ทำยังไงดี?
ไม่รู้ว่าพวกอสูรจะอยู่เฉยแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน
ยังไงก็ต้องรีบแล้ว...
ลำพังแค่ใช้กล้ามเนื้ออย่างเดียวมันไม่พอสินะ?
หรือว่ามันจะต้องมีวิธีกำหนดลมปราณแบบอื่น?
ทั้งที่ฝึกฝนมาถึงขนาดนี้แล้ว...
ยังทำให้รอยปานออกมาไม่ได้ตลอด...
นายน่ะ รอยปานบนหน้าผากเข้มขึ้นหรือเปล่า?
อ๊ะ เก็นยะ ไม่เป็นอะไรแล้วเหรอ?
หลังจากนั้นก็ติดต่อไม่ได้ เป็นห่วงมากเลยล่ะ
โดนกักบริเวณน่ะสิ
แล้วก็โดนคุณฮิเมจิมะดุเอาด้วย
เพราะทั้งที่โดนสั่งว่าอย่าเข้าใกล้พี่แล้ว...
ก็ยังเกิดเรื่องแบบนั้น...
งั้นเหรอ...
ขอโทษด้วยนะที่ให้เข้ามาพัวพัน
ต้องขอขอบคุณจริง ๆ ที่ช่วยปกป้องให้
ไม่หรอกเรื่องนั้นน่ะ...
แต่จะว่าไปแล้วรอยปานนาย...
อ๊ะ รอยปานมันเข้มขึ้นเหรอ?
อา
พอดีไม่มีใครบอกแบบนั้นเลย
แหงล่ะเห็นหน้ากันอยู่ทุกวันคงไม่มีใครสังเกตหรอก
ว่าแต่ไม่มีกระจกเหรอ?
อืม
เดี๋ยวให้ยืมหลังจากนี้
มันเข้มขึ้นจริง ๆ...
ค่อยยังชั่ว ดีใจจัง
ตายไปซะ
หืม แกนั่นแหละ
กำลังฝึกฝนผลักหินสินะ
ฉันเองก็ทำเหมือนกัน
แต่ก็นะ มันไม่เขยื้อนเลยสักนิด
เก็นยะทำให้เขยื้อนได้เหรอ?
ก็ทำได้แหละ
เอ๊ะ?
แล้วพวกนายได้ทำ "กิจวัตรย้ำเตือน" ไหม?
เอ๊ะ?
ไม่ได้ทำเรอะ?
คุณฮิเมจิมะเองก็สอนไม่ค่อยเก่งล่ะนะ
ต้องคอยจับสังเกตและขโมยวิชาเอานะ
เพื่อที่จะลับสมาธิให้เฉียบคมถึงขั้นสุด
ต้องสร้างกิจวัตรใช้ย้ำเตือนก่อนล่วงหน้า
กรณีของฉันจะเป็นสวดมนต์
คุณฮิเมจิมะก็ทำเหมือนกัน!
ใช่ ๆ สวดว่านะโม ๆ นั่นไง
นะโม
ลาขาด!
อย่ามาเห็นหน้าอีกล่ะ!
ไปก่อนนะ
ขอบคุณมากนะเก็นยะ เดี๋ยวจะลองดู
อย่าฝืนมากไปแล้วกัน
แต่ถึงจะบอกแบบนั้นไป หมอนั่นคงจะฟังหรอก...
อีกแค่ครั้งเดียว
กิจวัตรย้ำเตือน...
นึกถึงสิ่งที่เก็นยะบอกให้ออก...
เปิดประสาทสัมผัสทั้งหมดรวดเดียว
ที่คุณฮิเมจิมะบอกไว้คือ...
ถึงแม้ว่าฉันจะใช้ปราณไม่ได้
หากว่าใช้กิจวัตรย้ำเตือน
เขาบอกว่าใช้เขยื้อนหินยักษ์ได้
ถึงบอกงั้นฉันเองก็ใช่ว่าเก่งกาจอะไร
ตอนที่คุณฮิเมจิมะกับเก็นยะใช้สิ่งนี้...
ให้นึกถึงความทรงจำที่โกรธเกรี้ยวและเจ็บปวด
การทำดังนั้นจะทำให้ชีพจรและอุณภูมิกายสูงขึ้น
โธ่เอ้ย ยังไม่พอเหรอ...
ทันจิโร่!
ช่วยมาทำกับข้าวให้ทีสิ
พอกินของที่นายทำไปแล้ว
ก็กินอย่างอื่นไม่ลงแล้ว
ถึงเวลาป่านนี้แล้วเหรอ?
เดี๋ยวจะรีบไปครับ!
ไง คุณแม่!
คุณแม่!
ยินดีต้อนรับกลับเก็นยะ
เดี๋ยวฉันช่วยด้วยคน
ขอบคุณนะ
เป็นไง?
ทำกิจวัตรย้ำเตือนได้ไหม?
อืม
เหมือนว่ามันต่างกับเพ่งจิตรวมปราณนะ
มันไปทางเร่งลูกฮึดมากกว่าสินะ...
อืม
ว่าแต่ เคยคิดอยู่น่ะ
แล้วรอยปานของนายเนี่ย ไม่ใช่ว่าอยู่ในสภาพเดียวกันเหรอ?
แต่ว่าคุณฮิเมจิมะ กับ...
เก็นยะ นายเองก็ไม่มีรอยปานออกมานะ
ก็ใช่อยู่หรอก
ทันจิโร่
หือ?
สำหรับนาย...
ตอนที่ระดับอารมณ์ขึ้นสูงที่สุดคือเวลาแบบไหนเหรอ?
เรื่องนั้นก็...
ไม่รู้ว่าเรื่องอะไร แต่ว่าทำให้นึกถึงเรื่องเศร้าสินะ
ขอโทษด้วย
ถ้าเป็นนายล่ะก็ต้องทำได้แน่
ขอบคุณมากเลย
การทำ "กิจวัตรย้ำเตือน"...
ทำให้เพ่งสมาธิถึงขีดสุดในช่วงพริบตาได้ทุกเมื่อ
ก่อนอื่นกิจวัตรย้ำเตือนของฉันก็คือ...
คือการนึกถึงหน้าคนที่สำคัญ
หลังจากนั้น...
การนึกถึงคำพูดของคุณเรนโกคุ
"จงแผดเผาหัวใจ"
สภาพตอนที่ลอยผ่านออกมาเข้มที่สุด
ถ้ามันเป็นแบบนี้ได้ตลอดก็คงจะดีไม่น้อย
อ๊ะ คอนปาจิโร่!
หมอนั่น!
เริ่มฝึกตั้งแต่ตอนที่ฟ้ายังไม่สางเลยเหรอ...
เดี๋ยวก็ฝึกต่อทั้งวันไม่ไหวหรอก
ฉันเองก็จะแพ้ไม่ได้!
แม้ว่าทีแรกเริ่มจะทำไม่ได้ก็ตาม...
แต่ด้วยกิจวัตรย้ำเตือนทำให้ดึงกำลังทั้งหมดออกมาได้
แล้วก็ทำซ้ำไปมา...
ระหว่างที่ซ้ำไปมาไม่รู้ต่อกี่หน
ในที่สุดร่างกายก็เริ่มจดจำ
วิธีการเค้นพลังทั้งหมดจากกิจวัตรย้ำเตือน!
ด้วยกระบวนการนี้แหละ...
เอาจริงดิ
เขยื้อนแล้ว ทันจิโร่เขยื้อนได้แล้ว!
บ้าเอ้ย แพ้เข้าแล้วไง!
สัตว์ประหลาดชัด ๆ
ผู้ชายคนนั้นกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่?
เอาล่ะ
จะทำเช่นไรดี?
แกกำลังอยู่ในสารรูปแบบไหนกัน
อุบุยาชิกิ
เถ้าเพลิงแผดเผาฟ้าสวรรค์
อันแน่นอนเหนืออื่นใดจะเทียบเคียง
แม้นเว้าวอนภาวนากู่ก้องเสียง
กลับละห้อยคล้อยดับดิ้นเช่นแมลง
ไฉนผู้ที่กัดกินกลืนชีวิต
ถึงอ้อนวอนน่าเวทนาเช่นคนไม่รู้จักสิ่งชั่ว
ฟันฝ่าได้เพียงจิตวิญญาณที่ชิงชัยเหนือความมืดมัว
จงไปเอามาเสียความนิรันดร์
อันที่แห่งนี้มีจิตคนึงคิดไม่รู้ดับสูญ
ผู้ทรงกำลังเอ๋ยจงขับขานฝัน
เป็นทำนองแซ่ซ้องก้องกังวานชั่วนิรันดร์
ไม่ช้านาน แสงเรืองรองนี้จักครองผืนฟ้า
ในมุมของโลกที่ถูกกินกัดกระจัดกระจาย
คมดาบยังเงื้อตะกายไม่วายสน
แม้ต้องล้มลุกคลุกคลาน
จักกระเสือกสนดิ้นรน แด่ความอดสู
(ดาบพิฆาตอสูร ภาคการสั่งสอนของเสาหลัก ม้วนที่ 6)
คราวนี้จะแนะนำคุณฮิเมจิมะครับ
เป็นอะไรไปเหรอครับคุณฮิเมจิมะ?
น่าภิรมย์ยิ่งนัก
เอ๊!?
และแล้วนี่ก็เป็นช่วงซุบซิบยุคไทโช
คุณฮิเมจิมะเป็นคนที่บ่อน้ำตาตื้นมากครับ
แค่เห็นขยะที่กระจัดกระจายก็อาจร้องไห้แล้วครับ
นะโม แมวช่างน่ารัก
ร้องไห้อีกแล้ว...
ตอนต่อไป ตอนที่ 7 นั้น
เสาหลักหินผา เกียวเมย์ ฮิเมจิมะ
(ติดตามตอนต่อไป)