ช้ามาก ช้ามาก!
ใส่แรงมากกว่านี้อีก ช้าเกินไปแล้วเฟ้ย!
อาทิตย์ตกก่อนพอดี!
เหวี่ยงแขนมากกว่านี้!
ก้าวให้มันกว้าง ๆ!
อะ ครับ!
เอ้า ๆ ส่งเสียงหน่อย!
ตัวเธอที่ไม่รู้ถึงความหมายของนิรันดร์
ถึงคราวต้องชี้นำไปสู่คำตอบ
มุ่งหน้าสู่วังวนแห่งฝันและจินตนาการ
(ดาบพิฆาตอสูร ภาคการสั่งสอนของเสาหลัก)
เหตุที่ฟังดูเหมือนเป็นข้ออ้าง
เพราะอ่อนแอตะกายคว้าอนาคตอันเลื่อนลอย
ซึ่งถูกเข้าใจผิดว่าเป็นความเข้มแข็ง
จงเกลียด จงเกลียด
ชิงชัง ชิงชัง
แทบจะบดบังดวงจันทรา
ดำมืด ดำมืด
หัวใจที่หยุดชะงักลงไป หากไม่มีเธออยู่ด้วยสักคน
กวัดแกว่งไหวเอน กวัดแกว่งไหวเอน
ยึดโยงเจตจํานงเฉกเช่นบุปผา
ช่วงชิงเอามา ช่วงชิงเอามา
ฉีกกระชากหัวใจดั่งพายุกรรโชกโหมกระหน่ำ
ตัวเธอที่ไม่รู้ถึงความหมายของนิรันดร์
ถึงคราวต้องชี้นำไปสู่คำตอบ
มุ่งหน้าสู่วังวนแห่งฝันและจินตนาการ
จะมีใครกันที่รอคอย
(ตอนที่ 3 ทันจิโร่ฟื้นตัวเต็มพิกัด เข้าร่วมการสั่งสอนของเสาหลัก)
หนึ่ง... สอง...
ถ้าแรงกายขั้นพื้นฐานไม่กระเตื้อง
ให้คิดเอาไว้เลยว่าต่อไปก็ไม่มีทางรอด
ก่อนอื่นต้องพื้นฐานไงล่ะ!
พื้นฐาน!
สภาพอีหรอบนี้...
พอไปเจอการสั่งสอนจากชินาซึกาวะกับคันโรจิ...
แกจะเอาอะไรไปทนไหวเล่า?
ปวกเปียกเป็นบ้า
ขอโทษครับ!
นรก...
ขืนยังอยู่ที่นี่ต่อยังไงก็นรก...
ครั้นจะไปต่อก็นรกอยู่ดี!
เอ้า ๆ แข็งใจหน่อยสิ!
ให้ตายเถอะ
คุณอุซุย!
โอ้!
คามาโดะเรอะ?
ว่าไง ๆ ไม่เจอนาน!
ครับ
ไม่พบเจอเสียนานเลยครับ
ที่คุณอุซุยดูแข็งแรงแบบนี้ก็ดีที่สุดแล้ว!
แข็งแรงมันก็ใช่ แต่ก็ในสภาพนี้อ่ะนะ
นายน่ะ เหมือนไปซัดกับข้างขึ้นมาอีกแล้วใช่ไหม?
กลับมาโดยยังครบ 32 แบบนี้ถือว่าดวงแข็งมาก
เพราะหลายความช่วยเหลือ ทำให้รอดกลับมาได้ครับ!
โอ้ งั้นที่ตรงนี้...
จะช่วยเคาะสนิมร่างกายที่พักจนเปื่อยให้เต็มที่เอง!
ได้ครับ จะพยายามเต็มที่เลย!
อ้าวแหม!
ไม่เจอนาน!
ทันจิโร่คุง
ในที่สุดก็มาสักที
ทุกท่าน ดูไม่เปลี่ยนไปเลย
เมื่อตอนนั้นต้องขอขอบคุณด้วยครับ
พูดจาอะไรห่างเหินขนาดนั้นเล่า?
ที่ได้รับการช่วยเหลือคือพวกเราต่างหาก
สีหน้าดูดีขึ้นเยอะเลยนะ
อืม สีหน้าลูกผู้ชาย!
พวกนายก็กินให้มันเยอะกว่านี้!
ถ้าไม่กินต่อไปการฝึกจะยิ่งโหดนะ!
ส่วนที่กินแล้วเหลือ...
จะเอาไปเพิ่มรอบที่ต้องฝึกก็แล้วกันนะ
กินแล้วครับ กินแล้วครับ!
ถ้างั้นผมด้วย
เอ้านี่!
กินเข้าไปให้เยอะ ๆ นะ
ครับ!
ทานแล้วนะครับ!
ถ้าไม่กินกันให้หมดหม้อ!
เดี๋ยวท่านเท็นเก็นจะแถมบทฝึกให้นะ!
นายน่ะ คืนนี้มีเวรตรวจตราใช่ไหม?
อา
แลกเวรกันไหมล่ะ?
ไม่เอาด้วยหรอก
ถ้าเข้าเวรตรวจตรากลางคืน...
ก็ไม่ต้องฝึกในเช้าวันถัดมาด้วยล่ะน้า
ให้ตายสิ
รู้สึกได้เลยว่าพวกอสูร แทบไม่โผล่มาให้เห็น
เพราะว่าแบบนี้แหละเลยรู้สึกกลัวขึ้นมา
ได้ยินว่าพวกอสูร...
กำลังตามหาเด็กผู้หญิงชื่อเนซึโกะอยู่น่ะ
นั่นมันก็แค่การสันนิษฐาน
ยังไม่เคยมีใครไปถามจากอสูรเองสักหน่อย
นั่นมันก็ใช่หรอก
คิดว่าหายไปตลอดกาลแบบนี้เลยก็ดีนะว่าไหม
มันไม่น่าง่ายแบบนั้นหรอกมั้ง?
ก็การปราบอสูรน่ะ
มันดำเนินมาตลอดมากว่าพันปีเลยนะ
เฮ้
อยู่ไหน?
แบร่!
มันชอบโผล่มาจากตรอกแบบนี้แหละ
ไม่ตลกเลยนะเฮ้ย!
โทษที ๆ
ห้ามเล่นแบบนี้อีกนะ...
จะตั้งใจตรวจยามแล้ว
อา
(ลำดับที่ 4)
ดีล่ะ!
จะสั่งสอนขั้นต่อไปแล้ว
จับคู่กันสองคน!
ลุยแล้วนะครับ
เร็วมาก...
เอ้า ๆ
พวกนายก็แสดงความพยายามให้ดูหน่อย!
ถ้าไม่มีแรงกายบ้าบอแบบนั้น...
จะสู้กับพวกข้างขึ้นไม่ไหวงั้นเหรอ...
ยังไงข้างขึ้นก็ต้องแข็งแกร่งอยู่แล้วใช่ไหม?
ระดับแทบไม่น่าเชื่อเลยล่ะ...
แล้วมันประมาณไหนเหรอ?
นั่นสินะครับ...
พอ "ตึ้ง" รู้สึกตัวอีกทีก็โดนเล่นงานแล้ว
แล้วพอร่างกายตอบสนองว่ายังไม่ตายก็มุ่งหน้าสู้ต่อ!
ก็ "ตู้ม" แล้วก็โดนเล่นงานกลับมา
ต่อไปก็เลย "จี๊ด" ขึ้นมา
แล้วพอในสมองมันไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไรแล้ว...
เข้าใจแล้ว ๆ ๆ พอแล้ว!
ว่าแล้วว่านั่นคือโลกที่คนธรรมดา อย่างเราเข้าไม่ถึงสินะ...
อืม ๆ
ดีล่ะ!
การฝึกในวันนี้
นั่นสินะ
วันนี้ไปที่ภูเขานั่น
ไปวิ่งวนสักรอบแล้วกลับมา!
เอ๋?
ใครที่มันอู้จะต้องอดข้าวนะ!
เอ้า ๆ รีบวิ่ง
รีบไปกันได้แล้ว!
เจอแค่นี้แล้วนอนแอ๋ก็ไม่เป็นอันทำอะไรพอดี!
ท่านเท็นเก็นถึงพูดจาเข้มงวดแบบนั้นก็ตาม
แต่ที่จริง...
ก็แอบใจอ่อนค่ะ
ครั้งก่อนก็ด้วย
จนกว่าหน่วยพิฆาตคนสุดท้ายจะกลับมา ตัวเองก็ไม่ยอมกินข้าว
สุดท้ายก็ออกไปรับเองถึงที่ภูเขาเลย
พูดอะไรได้ยินหมดแล้ว
หน่วยพิฆาตที่นายท่านอุตส่าห์ฝากฝังมา
จะให้มาสิ้นสภาพเพราะฉันก็คงไม่ได้
ค่า ๆ
ถ้างั้นผมก็จะไปด้วยครับ
โอ้!
ไปก่อนได้เลย!
ทุกคนที่เป็นถึงเสาหลัก...
มีแต่คนที่อ่อนโยนจากหัวใจทั้งนั้น
คุณลุงครับ!
ผมขออีกจานครับ!
ได้เลย!
แทบจะถึงขีดจำกัดแล้ว...
แต่ถ้าเราไม่ชนะ...
ก็รักษาสัญญาที่ให้ไว้กับนายท่านไม่ได้...
เพื่อให้คุณกิยูเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกับทุกคน
เราเองก็ต้องพยายาม!
ขอเพิ่มต่ออีก
เอ๊ะ?
ได้เลย!
การดวลครั้งนี้
ถ้าเกิดฉันแพ้ขึ้นมา สรุปก็คือต้องเข้าร่วมการสั่งสอนสินะ...
แต่ถ้าชนะก็ไม่ต้องเข้าร่วมเหรอ?
นะ นั่นมันก็...
เอ้าโทษที่ให้รอ
นี่ก็ด้วยนะ
คุณลุง
ขออีกจานให้เจ้าหมอนี่
ได้เลย
อีกจานนี้
ฉันก็จบแล้ว
สรุปก็คือ
ถ้าเกิดนายกินอีกจานนั่นเข้าไป
เท่ากับว่านายชนะฉัน
แล้วถ้าฉันยอมเข้าร่วมการสั่งสอนของเสาหลัก
เท่านี้นายก็ยอมรับได้แล้วสินะ?
ครับ ดีใจเลยครับ!
ถ้างั้น กินจานสุดท้ายนั่นซะ
ครับ!
คุณกิยู
ทั้งที่ยังกินได้มากกว่านี้แท้ ๆ...
แต่จะว่าไป...
เอียนแล้ว เอียนแล้ว...
เอียนจะแย่แล้ว...
มาช้าจนได้
ฉันก็เพิ่งถึงเมื่อกี้
เป็นไง?
การสั่งสอนของนาย
ไม่คืบหน้าเท่าไหร่
คงใช้เป็นกำลังรบต่อข้างขึ้นไม่ไหว
ทางนี้เองก็ไม่ต่างกันหรอก
แต่การทำให้หน่วยพิฆาตเติบโต คือประสงค์ของนายท่าน
อา
แล้ว ทำไมเรียกมาเวลานี้?
ก็มันคาใจมาตลอดเลย
เกี่ยวกับเรื่องปราสาทนั่นเหรอ?
ทั้งฉันและนายต่างไล่ต้อนพวกอสูรจนมุม
แต่ว่าพวกมันทุกตัว...
กลับหายหัวไปอยู่ไหนก็ไม่รู้
จำนวนอสูรที่เยอะตั้งขนาดนั้น...
พริบตาเดียวก็หายไปแบบไร้ร่องรอย
อา...
จากตอนนั้นฉันก็ได้แต่คิดอยู่ตลอด...
ที่เห็นหลังประตูบานนั้นคืออะไร?
ไม่ใช่ว่ามันมีที่กบดาน...
พวกอสูรที่เราไม่รู้อยู่อีกเหรอ?
ที่กบดานเหรอ...
หลังจากนั้นก็พยายามสำรวจปราสาทต่อ
กลับไม่เจออะไรสักอย่าง
ในจังหวะเดียวกันตอนนั้น
อสูรที่อยู่ในเมืองก็หายวับไปกันหมด
ที่มันหมายตา ตกลงคือน้องสาวเจ้าคามาโดะเหรอ?
ดูยังไงก็ไม่ผิดแน่
อาจมีอะไรใหญ่โตบังเกิดขึ้นก็ได้...
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
ฉันจะทำให้มันจบลงทุกอย่างเอง!
สำหรับหน่วยพิฆาตอสูรแล้วนี่ถือว่า...
เป็นลางร้ายหรือเปล่า?
เพราะง่วนกับการสั่งสอนหน่วยพิฆาตจนลืมตัว
แต่พอมาพิจารณาสถานการณ์ให้ถี่ถ้วน
มันก็อดตะหงิดใจกับสิ่งที่จะเกิดต่อจากนี้ไม่ได้...
ว่าความเงียบสงบนี้...
คือสัญญาณก่อนมรสุมหรือเปล่า?
กังวลเรื่องนั่นนี่ตอนนี้ไปก็ไม่ได้อะไร
พอดีมีข้อเสนอหนึ่งอย่างจะขอกับนาย
ฉันเองก็มีเรื่องนึงพอดี
งั้นก็ขอพูดเลยก็แล้วกัน!
มาดวลกับฉันซะ!
บังเอิญเสียจริง
ข้อเสนอตรงกับฉันเปี๊ยบ
จะวางไว้ที่ตรงนี้นะครับ
อะ ทันจิโร่คุง ขอบคุณมากนะ
นี่จ้ะ เชิญเลย
ชาน้ำค้างหยกอย่างดีเลย
ฟื้นฟูความเหนื่อยล้าได้อย่างดีเลย
เห...
งั้นขอทานแล้วนะครับ
อร่อยจังเลย...
ทันจิโร่คุง
พวกเราอยากขอขอบคุณเรื่องที่ย่านเริงรมย์อีกครั้ง
ขอบคุณมากนะ
รู้สึกซาบซึ้งใจจริง ๆ
อะไรกัน
ไม่ได้มีแค่พลังของผมคนเดียวสักหน่อย
คุณน้องสาวของทันจิโร่คุง
เจ้าหนูหัวหมูป่าแล้วก็เด็กที่ผมสีทอง...
แล้วก็ท่านเท็นเก็น
ถ้าเกิดขาดใครไปสักคน
เราคงไม่มีโอกาสได้เห็นรุ่งสางวันนั้นแล้ว
พวกเราทั้งสามคนรวมท่านเท็นเก็นด้วย
ได้กลับมาพร้อมหน้ากันแบบนี้
ถือว่าช่างเป็นปาฏิหาริย์โดยแท้...
ฮินาซึรุ...
แต่ว่า
ที่จริงแล้วท่านเท็นเก็นยังอยากสู้ต่อค่ะ
ทุกค่ำคืน ยังเห็นนอนร้องละเมอ...
เอาแต่โทษตัวเองที่ถอนตัวออกมาเสมอ...
ทันจิโร่คุง
ต้องโค่น มุซัน คิบุทสึจิ ให้ได้นะ
ครับ แน่นอนที่สุด!
เอาล่ะพวกนาย ตั้งใจฟังให้ดี
การวิ่งระยะทางไกลรอบเขา
ที่เคยทำทุกวันจะไม่มีแล้ว
แต่จะให้ทดแทน
ด้วยการสั่งสอนบทเรียนพิเศษต่อสู้จริง!
ขึ้นเขาไปซะ!
ทุกครั้งที่ต้องสู้กับอสูรก็เป็นกลางคืนตลอด
เพราะงั้นพวกเราต้องขัดเกลาทักษะต่อสู้ในที่มืดให้ดี
ถ้าสายตาขุ่นมัวในความมืด...
ต้องจับสัมผัสสิ่งที่มองไม่เห็น ด้วยความรู้สึกเท่านั้น
จากนี้ฉันจะเป็นอสูรเอง
อสูรที่จ้องจะกินพวกแก
ลองพยายามมีชีวิตรอดให้นานที่สุด
แล้วก็คามาโดะ
นายมีหน้าที่ปกป้องเจ้าพวกนี้...
พร้อมกับหาทางโค่นฉันให้ได้!
เฮ้ย มาแล้ว อยู่ใกล้นี่เอง!
มองอะไรไม่เห็นเลย...
สมกับที่คุณอุซุยเคยเป็นนินจา
จับสัมผัสด้วยกลิ่นไม่ได้!
อยู่ที่ไหน...
คุณอุซุยไปอยู่ที่ไหน!?
คุณอุซุย!
ไม่ไหวหรอก...
พวกเราจะไปสู้กับเสาหลักได้ไง...
เจออสูรจะพูดแบบนี้เหรอ?
เอ๊ะ?
ถ้าเคลื่อนไหวครึ่ง ๆ กลาง ๆ ต่อหน้าอดีตเสาหลักอย่างคุณอุซุย...
เราจะโดนมองออกทุกอย่าง!
ตั้งหลักให้คงมั่น!
ทุกคนเข้ามาใกล้ฉัน!
หันหลังชนกัน
ห้ามให้มีช่องว่างเด็ดขาด!
ช้าไป ๆ!
ช้าไป
ไม่เลวเลยนี่นาคามาโดะ
ขนาดแขนข้างเดียวยังทรงพลังแบบนี้...
สมกับที่เป็นคุณอุซุย!
เอ้า ๆ!
โจมตีเข้ามาให้มากกว่านี้!
ครับ!
สะ สุดยอด...
ต่อสู้กับอดีตเสาหลัก...
ได้อย่างสูสีเลย!
นี่น่ะเหรอ...
การดวลกันของคนที่มีชีวิตรอด...
จากการสู้กับข้างขึ้น
แข็งแกร่งกว่าแต่ก่อนอีกนะ
คามาโดะ
ทุกคน...
แบบนี้ค่อยดูเข้าท่าขึ้นมาหน่อย!
เข้ามา!
พวกนายเล่นงานคนถอนตัวแบบฉันได้ถึงขนาดนี้
เฮ้อ ให้ตายทีสิ
ทำตัวฮึกเหิมกว่านี้ไม่ได้หรือไง?
ลำพังเพียงพวกเราไม่ไหวครับ
ต้องสู้กับอดีตเสาหลักแบบนี้ หนักหนาสาหัสเกินไปครับ!
เฮ้ย ๆ
ฉันไม่ได้มาสั่งสอนพวกนายเพื่อให้ปอดแหกสักหน่อย
เข้าใจอยู่แล้วครับ!
ถ้าเป็นเสาหลักกับคามาโดะ...
ต้องโค่นข้างขึ้น... กับมุซัน คิบุทสึจิ ได้แน่นอน!
มีความหวังแบบนั้นครับ!
ผมเองก็ด้วยครับ!
ผมก็ด้วย
ตัวผมด้วย
เพราะฉะนั้นพวกเราเอง...
เพื่อสักวันหนึ่งจะช่วยเหลือได้บ้าง...
จะพยายามครับ!
ต้องรับการสั่งสอน และแข็งแกร่งให้ได้ครับ!
ต้องแข็งแกร่งให้ได้ครับ!
นี่พวกนาย...
หนึ่ง สอง... หนึ่ง สอง...
หนึ่ง สอง...
เจ้าพวกนั้น ดูเหมือนมีกำลังฮึดขึ้นมาเสียอย่างนั้น
นายเองก็ไม่มีอะไรต้องทำอยู่ที่นี่แล้วนะ
ไปต่อเถอะ
ครับ
พวกเราเคยโค่นข้างขึ้นแล้ว
แต่ว่า...
มุซัน คิบุทสึจิ
ตราบเท่าที่ยังไม่โค่นเจ้านั่นลง
ก็ยังไม่มีอะไรจบสิ้น
ฝากด้วยนะ
ได้ครับ จะต้องโค่นให้ได้
ทันจิโร่คุง
ฐานต่อไปก็ขอให้พยายามเข้านะ
ถ้างั้นทุกคน
ไว้เจอกันที่ฐานการสั่งสอนอื่น!
คามาโดะ ฝากด้วยนะ!
เดี๋ยวพวกเราจะตามไปทีหลังนะ!
ถ้างั้นจะไปแล้วครับ
ขอบคุณมากเลยครับ
โอ้ แข็งแรงเข้าไว้ล่ะ
พยายามเข้านะ
ร่าเริงเข้าไว้นะ
ไว้เจอกัน!
มาถึงแล้ว มาถึงแล้ว
จงทุ่มเท
ไม่ไหวแล้วครับ!
พูดอะไรออกมา
แค่นี้ก็ทำไม่ได้
โดนอสูรกินในพริบตา
อะ โทคิโทวคุง
นายน่ะ
ถ้าเป็นของจริงป่านนี้...
เถ้าเพลิงแผดเผาฟ้าสวรรค์
อันแน่นอนเหนืออื่นใดจะเทียบเคียง
แม้นเว้าวอนภาวนากู่ก้องเสียง
กลับละห้อยคล้อยดับดิ้นเช่นแมลง
ไฉนผู้ที่กัดกินกลืนชีวิต
ถึงอ้อนวอนน่าเวทนาเช่นคนไม่รู้จักสิ่งชั่ว
ฟันฝ่าได้เพียงจิตวิญญาณที่ชิงชัยเหนือความมืดมัว
จงไปเอามาเสียความนิรันดร์
อันที่แห่งนี้มีจิตคนึงคิดไม่รู้ดับสูญ
ผู้ทรงกำลังเอ๋ยจงขับขานฝัน
เป็นทำนองแซ่ซ้องก้องกังวานชั่วนิรันดร์
ไม่ช้านาน แสงเรืองรองนี้จักครองผืนฟ้า
ในมุมของโลกที่ถูกกินกัดกระจัดกระจาย
คมดาบยังเงื้อตะกายไม่วายสน
แม้ต้องล้มลุกคลุกคลาน
จักกระเสือกสนดิ้นรน แด่ความอดสู
(ดาบพิฆาตอสูร ภาคการสั่งสอนของเสาหลัก ม้วนที่ 3)
คราวนี้จะเป็นการแนะนำคุณอุซุยครับ
ถึงแม้ว่าฉันจะถอนตัวจากเสาหลักไปแล้ว
แต่ในเมื่อจะทำแล้ว ต้องแนะนำตัวอย่างอลังการ
ครับ
ถ้างั้น ก็มาถึงช่วงซุบซิบยุคไทโช
เห็นว่ามีงานอดิเรกคือหาบ่อน้ำพุร้อนลับ
หลังการต่อสู้ที่ย่านเริงรมย์เอง ได้ยินว่ารักษาแผลอยู่ที่นั่น
จืดไปหน่อยแฮะ
ต้องต่อท้ายว่า "พร้อมหน้ากับสุดยอดเมียทั้งสาม" ด้วย
อย่างนี้นี่เอง ถือว่าได้ความรู้เลยครับ
ยัยพวกนั้นสำหรับฉัน... ถือเป็นสิ่งที่ฉันรักมากสุดในโลกไงล่ะ
ท่านเท็นเก็นค๊า!
เป็นสามีและเหล่าภรรยาที่ดีจัง
ตอนต่อไป ตอนที่ 4 "ทำให้มีรอยยิ้มได้"
(ติดตามตอนต่อไป)