KLUB NOCNY
Czego chcesz? Pieniędzy?
Mam pieniądze, mój tata je ma.
W tym problem z wami, mężczyznami. Zawsze myślicie, że chodzi o pieniądze.
Ale tu chodzi o moc, a tej, której szukam,
ty mi nie dasz.
Czekaj…
Ciężka noc, sierżancie.
Naprawdę? To istna krwawa łaźnia.
Ale serca wycięto tylko ochroniarzom.
Okazuje się, że to sami byli wojskowi,
wszyscy z tej samej jednostki.
Szkielety.
Poznajemy te tatuaże, szefie.
Stacjonowali na południu.
Szaleńcy pod wodzą większego szaleńca.
Ponoć został honorowo zwolniony po nieudanej akcji.
Sprawdź, czy twój kontakt w wojsku mógłby go wyśledzić.
Złożymy mu wizytę.
Jasne, szefie. Przekażemy informacje, jak tylko je zdobędziemy.
Myślisz, że to ochroniarze byli celem?
Zobaczymy.
Tato, czy ja mogę to zrobić?
Nasz główny podejrzany.
Wygląda znajomo?
Mogę sprawdzić akta, ale to trochę zajmie.
Bantay, Puti.
Trop jest wciąż silny. Znajdziemy ją.
Chyba muszę się napić.
Pułkowniku Hidalgo.
Wszystko dobrze?
Pułkowniku.
Sądzimy, że ktoś morduje żołnierzy z pana jednostki.
Nie żyją.
Jeśli coś panu zagraża…
Moja żona i rodzina nie żyją.
Ludzie powiedzą, że oni mnie zostawili, ale ja znam prawdę.
To była Ramona.
Ta kobieta?
Twarz diabła wcielonego.
Jej banda buntowników mordowała moich ludzi od miesięcy,
zanim znaleźliśmy jej obóz.
Ale wszyscy buntownicy mają swoje przesądy.
Wierzyli, że mogą wezwać moce samej wojny.
Rytuał krwi.
Rytuał śmierci.
Więc zrobił pan z niej trofeum.
Niesmaczna nagroda dla opętanych ludzi,
opętanych przez krew, żądzę, wojnę.
Nie wiedzieliśmy, co zrobiliśmy, dopóki…
Ona była więźniem.
Nie byliście przez to żołnierzami,
tylko tchórzami.
Nie rozumiesz!
Moc rytuału zatruła nasze umysły,
przejęła kontrolę nad naszą wolą.
Gdy wrócił nam zdrowy rozsądek, jej już nie było.
Pułkowniku, pańscy ludzie nie żyją.
Zostali zabici przez kobietę szukającą zemsty za pańskie czyny.
Jeśli idzie teraz po pana…
To niech przyjdzie!
Ja zabiłem jej ludzi, ona zabiła moich.
Ale śmierć przychodzi po nas wszystkich.
W końcu przyjdzie i po ciebie.
Po was oboje.
Tato?
Bez obaw, Alex, skończyliśmy.
NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL ANIME
OPARTY NA ORYGINALNEJ FILIPIŃSKIEJ SERII KOMIKSÓW
AUTORSTWA BUDJETTE TANA I KAJO BALDISIMA
Uwaga na głowę.
Alexandro, dziękuję, że przyjechałaś.
Z przyjemnością, kapitanie,
ale wypadek samochodowy nie wchodzi w skład moich kompetencji.
Trzeci wyścig równoległy w tym miesiącu zakończony wypadkiem.
To także trzeci raz,
kiedy zwycięskie auto rozpływa się w powietrzu.
Punkty kontrolne i patrole nic nie mają, jakby po prostu zniknął.
Nie sądziłem, że nadal się tu ścigają.
Żałuję, że tak jest.
Tak samo jak mój wujek.
Alexandro. To mój bratanek, Marco.
Z 5. dywizji piechoty.
To stary przyjaciel ofiary, JP Llorki.
To nie ma sensu.
JP ściga się od dziecka.
Nigdy by się tak nie rozbił.
Ślady kopyt.
Chyba miał pasażera, dziewczynę.
JP wszędzie zabierał swoją dziewczynę, Coreen.
Próbowałem do niej dzwonić, ale także zniknęła.
Świadkowie widzieli ofiarę przed wyścigiem z dziewczyną.
Coreen nigdy by go nie zostawiła, szczególnie przed wyścigiem.
Nie ma śladów, nie ma ciała.
Mogła zostać porwana.
Chłopcy, to nie czas na podrywanie miejscowych panienek.
To nie są zwykłe panienki, szefowo.
To świadkowie.
Jestem Hannah.
A ja Amie.
Ludzie wiatru.
- Tak. - Tak.
Jesteśmy wielkimi fankami wyścigów, im szybsza bryka, tym lepiej.
Szczególnie podoba nam się ta jasnoniebieska wyścigówka.
Widziałyście drugiego kierowcę?
Wysoki, smagły, tajemniczy typ pełen bestialskiej energii.
Prawdziwy ogier, jeśli chwytasz.
Chyba wiem, gdzie zacząć poszukiwania.
Przepraszam, ale chyba pomyliła pani piętro.
To jest zarezerwowane dla kierownictwa.
Przyszliśmy do pana Armanaza.
- Jest pani umówiona? - To pilne.
Wszystkie jego sprawy są pilne.
Więc jeśli nie jest pani umówiona, ochrona będzie…
Pan Armanaz panią przyjmie.
Dziękuję.
Tylko panią.
Panie Armanaz, Wielki Ogierze i Lordzie Tikbalang,
dziękuję za udzielenie mi audiencji.
Jesteś silną osobą, mała Trese.
Zupełnie jak twój ojciec.
Mam jedynie nadzieję, że twoja sprawa jest warta mojego czasu…
dla twojego dobra.
Proszę o wybaczenie, ale mam powody podejrzewać,
że ktoś z twego plemienia mógł wziąć sobie trofeum,
młodą dziewczynę.
Chcę tylko, by bezpiecznie wróciła.
Jeśli ten, którego szukasz, jest z mego plemienia, sam się tym zajmę.
Jeśli zbierane są ludzkie trofea, to tylko zachwieje równowagą
pomiędzy światem ludzi i Podziemiem.
Rządzę tymi ziemiami od tysiącleci…
a ty śmiesz mnie pouczać?
Nie chciałam cię urazić,
ale tak jak ty dbasz o dobro swego plemienia,
tak i ja dbam o swoje.
Twój ojciec byłby bardzo dumny,
widząc, że idziesz w jego ślady, mała Alexandro.
Niestety nie mogę powiedzieć tego samego o moim synu, Maliksim.
Zaginął kilka tygodni temu.
Zwrócisz mi go, prawda?
Obiecuję ci,
że gdy znajdę dziewczynę, zapewnię bezpieczeństwo twojemu synowi.
Guerrero znów dzwonił.
Pracowita noc, szefowo.
Podziemie mnie chyba sprawdza.
Kapitanie, nie spodziewaliśmy się tak szybkiego ponownego spotkania.
Tak, dostaliśmy wezwanie w sprawie serwisanta uderzonego przez piorun
podczas pracy na słupie.
To nic nadzwyczajnego, chyba że spojrzy się na to.
POLICJA W MANILI SPRAWA NUMER 402
Cztery osobne przypadki porażenia prądem.
Same wypadki, wszystkie w cztery miesiące.
W tej samej wiosce.
Zbyt wiele na zbieg okoliczności.
Wiedziałem, że wcześniej czy później będziesz tu węszyć, mała Trese.
Nuno, te wypadki w Livewell…
Nie wszystkie są dziełem przepięcia.
Słyszałem plotki, że tutejsi mieszkańcy
ostatnio stali się bardzo pobożni.
I nie mówię tu o kościele.
Próbują zachować swoje tutejsze szczęśliwe życia,
kiedy jeszcze mogą się telepać.
Do kogo się modlą?
Powiedzmy, że po odpowiedzi nadal zwracają się ku niebiosom.
Będziesz potrzebować odrobiny magii, żeby rozproszyć chmury, że tak powiem.
Nie odchodź zbyt daleko, w razie gdybym cię znowu wezwała.
Zawsze jestem blisko.
Czy inne ofiary też to miały, kapitanie?
Nie było tego w raporcie patologa.
Mogę zapytać.
Nie trzeba.
Zawsze chciałam złożyć skargę na wysokość rachunków za prąd.
Alexandra Trese, cóż za niespodzianka o tak później porze.
Ale przecież twoja praca raczej zmusza do nieprzespanych nocy.
Nie bardziej niż ciebie, Bagyon Lektro.
Szczególnie po znalezieniu symbolu twojego syna na trupie w wiosce Livewell.
Nie podoba mi się, co sugerujesz, panno Trese.
Znam zasady.
Nasza rodzina nie miesza się w handel duszami.
Nawet jeśli poświęcono je w twoim imieniu?
Wiem, jak działa twoja rodzina, Bagyon Lektro.
Nie panujesz nad życiem ludzi w mieście.
Nie, póki tu jestem.
Nie myl mnie z jakimś starym koniarzem, Alexandro.
Równowaga, którą ty i twój ojciec tak desperacko
próbujecie utrzymać, chyli się ku końcowi.
To dlatego ty i twój syn wróciliście
do nagabywania, by składano ofiary?
Mój syn, moje plemię, moja rodzina, to nie twoja sprawa.
Więc trzymaj się z daleka od mojej, bo kolejnym trupem
z symbolem twojego syna będzie on sam.
Stąpasz po bardzo kruchym lodzie, mała Trese.
Twój ojciec uszanowałby mój autorytet.
W międzyczasie pozwalasz źrebakowi Armanaza
biegać dziko po ulicach Manili.
Tak!
Na pewno tu będzie?
Dopóki będzie godny przeciwnik…
Nigdy nie odpuści wyścigu.
Nie zapomnijcie o naszej umowie.
O nas się nie martw, tylko patrz na drogę.
I obyś miała na mecie naszą nagrodę.
Hej, masz ochotę na wyścig?
To zależy.
A masz ochotę na wyzwanie?
Żadnego jeszcze nie odrzuciłem.
Zwycięzca zdobywa trofeum.
Dawno tego nie słyszałem.
Najpierw musisz wygrać.
Gotowi, do startu…
Kiedy tylko będziecie gotowe.
Więc lepiej trzymaj się swojej fryzury.
Bo jak zaczniemy, nie będzie już odwrotu.
Teraz!
Tak!
Oszukiwałaś!
Ty użyłeś magii, ja użyłam magii.
Dla mnie było fair.
Ja nie przegrywam ze słabymi ludźmi!
Ale przegrałeś, co znaczy, że jesteś mi winny trofeum.
Ja jestem Maliksi, książę Tikbalang.
Nic ci nie jestem winien.
Pomyliłam się, sądząc, że książę Tikbalang
uszanuje kodeks wyścigu.
Twój ojciec byłby zawiedziony.
Choćby dla kodeksu mojego ludu.
Masz swoje trofeum.
Jest dla mnie tylko błyskotką.
Chłopcy, dzwonił Lektro.
Mówił, że chce się dogadać.
Pojedziemy do niego, gdy odwieziemy Coreen.
Nic nie pamiętasz, prawda?
Nic.
Od chwili, gdy JP zgodził się na wyścig.
A potem zjawiłaś się ty.
Sama nie wiem. Jakby…
Ktoś rzucił na ciebie czar?
Coś w tym stylu, tak.
Mojemu chłopakowi nic nie będzie?
W szpitalu mówili, że szybko wyzdrowieje.
Odwiedzisz go po tym, jak cię odwieziemy.
Masz coś dobrego, szefowo?
Tak, przydałoby się trochę akcji.
Bagyon Lektra tam nie było.
Jeśli myśli, że gram w jego grę, to się zdziwi.
Zdaje się, że już wykonuje swój ruch, szefowo.
Tylko nie samochód.
Alexandro Trese, śmiesz wyzywać mojego ojca, moją rodzinę?
Bagyon Kulimlim.
Nadal jesteś rozpuszczonym bachorem.
Jedyną rozpuszczoną rzeczą będą twoje spalone zwłoki, Trese.
To koniec, Alexandro.
Twój ojciec cię teraz nie ochroni.
Jak się masz, mała Trese?
Wybacz spóźnienie. Korki i takie tam.
Lepiej późno niż wcale, Nuno.
Uziem go!
Dzięki za pomoc, Nuno.
Znasz mnie.
Nie przegapię okazji, żeby nakopać tym ważniakom.
Ale uważaj, komu podstawiasz nogę.
Podziemia nie można być teraz pewnym.
Ktoś ma jakieś drobne?
Bo chyba jedziemy do domu pociągiem.
Kawy, szefowo?
Dzięki, Hank.
Dzień dobry, dziewczyny. Zadowolone z nagrody?
- Tak. - Można to tak ująć.
Chwila, my byliśmy nagrodą za wygranie wyścigu?
Czuję się uprzedmiotowiony.
Skoro mowa o nagrodach, ten Marco przesyła pozdrowienia.
Chciał podziękować za odzyskanie dziewczyny przyjaciela.
Nawet chciał twój numer, by podziękować osobiście.
Chyba się w tobie zadurzył, szefowo.
Mówiłem ci, żebyś nie mieszała się w moje sprawy, Alexandro.
Dzień dobry, Bagyon Lektro.
Mogłeś wejść drzwiami.
Okazałaś uprzejmość Tikbalangom,
ale nie mnie, nie mojemu synowi?
Uprzejmość wyleciała oknem,
gdy Bagyon Kulimlim otwarcie mnie zaatakował.
Więc zapłacisz za swoje przewinienia, Alexandro Trese.
Zbliża się burza.
A gdy nadejdzie, nie oczekuj pomocy od mojego plemienia.
Nie liczę na ciebie, Lektro.
Niezależnie od burzy,
będziemy gotowi.
Napisy: Grzegorz Marczyk