‎(ผลงานซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‎พวกเขายึดเมืองของเรา บ้านของเรา
‎ตอนนี้เราจะแสดงให้พวกเขาเห็น ‎ว่าอะไรที่พวกเขาไม่มีวันเอาไปได้
‎ใช่!
‎อย่างน้อยพวกเจ้าต้องมีสักคนที่รอด
‎ข้ายังต้องได้เงินนะ
‎ข้าเกรงว่าความหวัง ‎ที่จะได้รับเงินของเจ้าขึ้นอยู่กับซากิ
‎กับผู้พิทักษ์ของนางแล้ว
‎ปราสาทอาซูชิ
‎(ความสมดุล)
‎ได้เวลาแล้ว
‎เจ้าจะละทิ้งจุดประจำการเหรอ
‎นี่หรือแผนเจ้า
‎ปล่อยให้ทุกคนถูกโจมตี ‎ส่วนเจ้าสวดภาวนาให้ตัวเองรอดเหรอ
‎พลังของเจ้ายอดเยี่ยมมาก
‎แต่เจ้าเพียงใช้มันเป็นอาวุธ
‎แม้ในยามที่ใช้มันเป็นโล่จะดีกว่า
‎ที่บ้านข้ามีคำกล่าวคำหนึ่งหมอ
‎"ไม่ว่าเกราะจะแกร่งแค่ไหน
‎ถ้ามีเวลาพอ ดาบเล่มไหนก็สามารถผ่ามันได้"
‎- เราจะผ่านพวกนี้ไปได้ยังไง ‎- อยู่ตรงนี้
‎- นั่นมันตรงข้ามกับการฝ่าไปนี่ ‎- เจ้าอยู่ตรงนี้
‎อะไรเนี่ย
‎- เราถูกซุ่มโจมตี เขาอยู่ฝ่ายศัตรู ‎- เดี๋ยว ไม่! อย่ายิง!
‎หยุดยิง! นี่ไม่ใช่ข้า ข้าไม่ใช่คนทำ
‎เราไปได้แล้ว
‎อวดฝีมือได้ดี
‎นี่ฟังนะ
‎อีกเดี๋ยวเจ้าก็จะได้พักแล้ว ข้าสัญญา
‎แค่รักษาเรี่ยวแรงไว้อีกพักเดียวเท่านั้น
‎เจ้าทำได้ไหม
‎ดี
‎บอกข้าทีว่าจะหาไดเมียวได้ที่ไหน
‎- นางอยู่ไหน ‎- ทุกที่
‎นี่ อะไร…
‎ยัซซัง เป็นอะไรหรือเปล่า
‎ยัซซัง
‎ยัซซัง!
‎ทหารอิงะ พวกเขามาทำอะไรที่นี่
‎เจ้าเป็นเช่นนี้เสมอ
‎ทำตามความคิดแวบแรกของตัวเอง
‎ลงมือตามสัญชาตญาณ
‎ไม่เอาน่าสหาย
‎ดูหน้าเจ้าตอนนี้ ‎คนคงคิดว่าเจ้าไม่เคยเห็นผีมาก่อน
‎เจ้าต้องรู้ดีสิ
‎ว่าข้ายังไม่หมดธุระกับโลกนี้
‎หรือว่าจะกลับกันนะ
‎นายท่าน
‎ข้ามาที่นี่เพื่อช่วยเจ้าโค่นไดเมียว ‎ที่ช่วงชิงอำนาจต่อจากข้า
‎อย่างไร
‎ท่านคุยกับใคร
‎มาเถอะ
‎เช่นเคย เวลาคือคู่ต่อสู้ของเรา
‎เกิดอะไรขึ้น
‎นายท่าน นี่ท่าน…
‎ยังไม่ตายน่ะเหรอ
‎เรื่องที่สำคัญขนาดนั้นมักจะไม่ตายตัวหรอก
‎ข้ายังเป็นไคชาคุนินของท่าน
‎ไม่
‎มีวิธีเดียวเท่านั้นที่จะทำลายพันธนาการนี้ได้
‎ทำลายโฮโจ มาซาโกะ ‎ที่ใช้พลังค้ำจุนพันธนาการนี้อยู่
‎เจ้าต้องช่วยปลดปล่อยข้ายาสึเกะ
‎เจ้าต้องสังหารไดเมียว
‎ยัซซัง
‎ข้าจะไม่ทิ้งท่านไปเช่นนี้ยัซซัง
‎เจ้านั่นเอง
‎เป็นนาง
‎เจ้ารู้วิธีสร้างกำแพงใหญ่ อันนี้ข้ายกให้เลย
‎เราต้องให้เวลาพวกเขามากกว่านี้
‎พวกเขาต้องการเวลามากกว่านี้
‎ข้าสังหรณ์ว่าพวกเขาจะไม่มีเวลาน่ะสิ
‎นิ่งไว้!
‎เจ้าทำอะไรน่ะ
‎คราวนี้ลองใช้วิธีของข้าบ้าง
‎หยุดนะ!
‎ข้าเองซากิ ท่านไม่เห็นข้าเหรอ
‎เขาทอดทิ้งเจ้าแล้วเหมือนเช่นคนอื่นๆ
‎เขาสนใจแต่เป้าหมายของตัวเอง
‎เหมือนพ่อแม่ของเจ้าตอนที่พวกเขาขายเจ้า
‎ยาสึเกะ
‎เจ้าเริ่มจะเข้าใจ
‎มีเพียงทางเดียวที่จะหยุดซามูไรผู้นี้ได้
‎เจ้าต้องฆ่าเขา
‎ปักดาบของเจ้าเข้าไปที่หัวใจนาง
‎เจ้าไม่ต้องการเขาหรอก
‎จบชีวิตเขาและปลดปล่อยตัวเองซะ
‎ไม่
‎เขาเป็นเพื่อนข้า
‎ยาสึเกะ อย่าทำแบบนี้
‎ไม่ นี่มัน…
‎นี่ไม่ใช่เรื่องจริง
‎เป็นไปไม่ได้ มันเป็นกลลวง
‎นี่ไม่ใช่กลลวง
‎นี่คือความทรงจำของเจ้า
‎นัตสึมารุ
‎เจ้ามีเกียรติ
‎เจ้าพยายามทำสิ่งที่ถูกต้องแม้จะต้องสู้กับตัวเอง
‎เจ้าช่วยเพื่อนของเจ้า เช่นข้า
‎เจ้าไม่…
‎เจ้าไม่ได้อยู่ที่นี่จริง
‎ถึงแม้สิ่งที่ข้าทำสามารถให้อภัยได้
‎แต่เจ้าก็ไม่ได้มาที่นี่เพื่ออภัยให้ข้า
‎"ตอนนี้เราทำได้แค่ทำตามที่นางน่าจะต้องการ"
‎"ตามที่พวกเขาน่าจะต้องการ"
‎ท่านเคยพูดเช่นนั้นกับข้า
‎ฆ่านางซะ
‎นางคือคนที่ช่วยมิตสึฮิเดะหักหลังเรา
‎ไดเมียวโฮโจต้องตาย
‎ใช่
‎นางต้องตาย
‎คิดว่ากลยุทธ์ข้ามีแค่นั้นหรือ
‎ข้าแค่คิดจะทำอะไรขำๆ บ้าง ‎ตอนที่ข้าดึงพลังของนางมาเป็นของข้า
‎แต่ถ้าจะแค่กระชากพลัง ‎จากร่างนางมาเลยข้าก็ทำได้
‎เจ้าไม่เป็นไรนะ
‎ข้าทำร้ายเจ้าหรือเปล่า
‎เปล่า
‎ซากิ!
‎เราทั้งคู่ไม่มีใครแกร่งพอที่จะโค่นนางได้
‎เราจะทำยังไงดียัซซัง
‎เราจะเอาชนะนางด้วยกัน
‎ด้วยกัน
‎พอกันที!
‎เจ้าทำได้คุ้มค่าจ้างแล้วหมอผี
‎น่าเสียดายที่ข้าเอาไปด้วยไม่ได้
‎ถ้าเราต้องสละชีวิต
‎เราก็จะทำอย่างภาคภูมิใจในวัดของบรรพบุรุษนี่
‎ข้าไม่เข้าใจจริงๆ
‎การยืนหยัดที่จะเชื่อภาพลวงตาเหล่านี้
‎ทั้งที่ความสัมพันธ์ที่แท้จริง ‎ของธรรมชาติยังเป็นเช่นเดิมมาตลอด
‎นั่นคือพลัง
‎ข้าจะทำให้พลังของเด็กคนนี้มาเป็นของข้า
‎รู้สึกเช่นนี้เองสินะการ…
‎เปลี่ยนแปลง
‎แปลว่าเราชนะงั้นเหรอ
‎พวกอสุรกายเกิดจากพลังของไดเมียว
‎มันจะถูกทำลายได้ก็ต่อเมื่อพลังนั้นไม่อยู่แล้ว
‎เราชนะ
‎เราชนะแล้ว!
‎เยี่ยม!
‎บางทีนะ
‎แต่ถ้านี่คือชัยชนะ สิ่งที่ต้องแลกไปคืออะไร
‎ยัซซังเราทำสำเร็จแล้ว เราชนะนางแล้ว
‎ยัซซัง
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ท่านช่วยข้าไว้
‎เราทำแบบนี้ให้กันบ่อยมากเนอะ
‎ไดเมียว…
‎เจ้ายืนได้
‎เจ้าไม่ป่วยแล้ว
‎ใช่ ท่านพูดถูก
‎ข้ารู้สึกดีขึ้นเฉยเลย
‎สมดุลมากขึ้น
‎ไม่นานหรอก
‎อีกไม่นานเจ้าจะต้องการมากขึ้นและมากขึ้น
‎มากจนต้องใช้ทั้งโลกถึงจะค้ำจุนเจ้าได้
‎ไม่ ข้าไม่เหมือนเจ้า
‎ข้ามีเพื่อนๆ
‎ร่างกายข้า ไฟลุกโชนอยู่ข้างใน
‎ซามูไร รีบส่งข้าออกไปจากโลกนี้
‎ผู้คนที่เจ้าเคยทรมาน ‎จะเป็นผู้ตัดสินชะตากรรมของเจ้า
‎รวบรวมอาวุธทั้งหมด
‎ตรวจดูเงื่อนพวกนั้นด้วย
‎เจ้าไปเอาผ้าพันแผลมาเพิ่ม
‎อย่าให้ใครหนีไปได้
‎ข้ากำลังไป ข้ามาแล้ว
‎เจ้า เร็วเข้า ตรงนี้
‎- มาช่วยเราด้วย ‎- หน่วยแพทย์อยู่ไหน
‎โมริซูเกะ
‎ซากิ ข้าคิดว่าเจ้า…
‎งั้นเจ้าก็ทำสำเร็จ
‎เจ้าเอาชนะนางได้จริงๆ
‎ไม่ เราต่างหาก
‎ในที่สุดก็ได้เงินแล้วสินะอะโชจา
‎ข้าว่าข้าคงต้องขอบใจเจ้านะ
‎นี่เป็นงานที่คุ้มที่สุดที่ข้าเคยทำมาเลย
‎คือว่าท่านแน่ใจนะว่าเราควรกลับมา
‎ก็นี่บ้านของเจ้า
‎ทุกคนไปไหนกันหมด
‎ทุกคนไม่เป็นไรแล้ว เป็นซากิกับคนเรือน่ะ
‎พวกเขากลับมาแล้ว
‎ขอโทษที่ต้อนรับแบบนี้นะ
‎ชอบมีทหารเก่าๆ ของไดเมียวมาที่หมู่บ้าน
‎พยายามมาแย่งอำนาจน่ะ
‎แต่โดนเราไล่ตะเพิดเปิดเปิงเลย
‎เราได้ยินว่าเจ้าเป็นคนโค่นไดเมียว
‎ไม่เคยภูมิใจคนของเรามากเท่านี้มาก่อนเลย
‎คนของ… พวกท่านเหรอ
‎เจ้ากินผลไม้จากแผงข้าไม่ต้องเสียเงินตลอดชีวิต
‎ตราบใดที่เจ้าไม่ระเบิดแผงข้าอีกนะ
‎เจ้านี่เจ๋งมากเลยซากิ
‎เจ้าทำได้ยังไงน่ะ แบบว่า "ตู้ม" เหรอ
‎หรือแบบ "ตุบๆ ตู้ม"
‎อะไร
‎เจ้าระเบิดพลังจิตใส่ข้าจนข้าหมดสติ
‎แล้วจู่ๆ เราก็ไม่ได้เป็นเพื่อนกันแล้วเหรอ
‎ข้ามั่นใจว่าเจ้าจะเกลียดข้าตลอดไปซะแล้ว
‎เรื่องที่เกิดขึ้นอิจิบอกเราแล้ว
‎เราเป็นหนี้บุญคุณเจ้ามาก ‎ต่อสิ่งที่เจ้าทำเพื่อแผ่นดินนี้
‎เราทุกคนเลย
‎เอาเลยพ่อ ถามนางสิ
‎ถ้าเจ้าต้องการที่พัก ‎เราจะรู้สึกเป็นเกียรติถ้าเจ้า…
‎จริงเหรอ
‎ค่ะ!
‎แปลว่าท่านจะกลับมาอยู่ที่นี่
‎ที่นี่ไม่เคยเป็นบ้านข้า
‎แต่เป็นที่หลบลี้ของข้า
‎ซึ่งข้าไม่ต้องการอีกแล้ว
‎ข้าคิดว่าข้าอยู่ต่ออีกสักหน่อยก็คงได้
‎จนกว่าเจ้าจะฝึกจบ
‎ข้าเกือบลืมเลย
‎ซากิข้า…
‎นางคงอยากให้ท่านรับไว้
‎นี่เป็นของของแม่เจ้า
‎ตอนข้าโตกว่านี้ท่านค่อยเอากลับมาให้ข้าก็ได้นี่
‎มาเร็วซากิ ข้าจะให้เจ้าดูของเล่นใหม่
‎พอตอนเราจะตายนี่จะมีคนให้ของเยอะแยะเลย
‎จริงนะ มาเร็ว
‎(มารุ)
‎ข้าจำท่านได้
‎ท่านคือคนแอฟริกันที่ปกป้องข้า ‎จากโอตะ กิวอิจิในวันนั้นที่ท่าเรือ
‎เหมือนผ่านมานานมากแล้ว
‎ข้าว่านานแล้วจริงๆ แหละ
‎(นัตสึมารุ)
‎ท่านคือคนที่ส่งหีบทองของโนบุนางะ ‎มาให้ครอบครัวข้าใช่ไหม
‎ข้าคิดมาตลอดว่าต้องเป็นท่าน
‎ท่านเป็นคนเดียวที่นางพูดถึงในฐานะเพื่อน
‎มีอย่างอื่นอีก บางสิ่งที่ข้าควรให้มอบให้ในตอนนั้น
‎ถ้าท่านมีสิ่งนี้
‎ก็หมายความว่า…
‎ท่านอยู่กับนางตอนสิ้นใจหรือ
‎บอกข้าสิ…
‎นางตายยังไง
‎นางตายอย่างสมเกียรติ
‎นางตายในการต่อสู้เพื่อตระกูลของนาง
‎ขอบคุณท่านที่คืน…
‎(คำบรรยายโดย วราภรณ์ วราสภานนท์)