NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL ANIME
Odebrali nam miasto, domy.
Teraz pokażemy im, czego nigdy nam nie odbiorą.
Tak!
Lepiej, żeby choć jedno z was przeżyło.
Wisicie mi pieniądze.
Obawiam się, że twoja zapłata zależy teraz tylko od Saki i jej obrońcy.
Zamek Azuchi.
RÓWNOWAGA
Już czas.
Opuszczasz swoją pozycję?
Taki macie plan?
Gdy nas będą masakrować, wy pomodlicie się o zbawienie?
Twoja siła duchowa jest wielka.
Ale używasz jej tylko jako broni.
Nawet wtedy, gdy lepiej posłużyłaby jako tarcza.
Mój lud ma takie powiedzenie:
„Nawet najmocniejsza tarcza z czasem ulegnie przed każdą klingą”.
- Jak się tędy przemkniemy? - Zostań tutaj.
- Tak się nie przemknę. - Zostań.
Co jest?
- Zasadzka! Walczy dla wroga! - Nie! Nie strzelać!
Wstrzymać ogień! To nie ja! To nie ja to robię!
Teraz chodźmy.
Szpanerka.
Posłuchaj. Niedługo będziesz mogła odpocząć.
Jeszcze chwilę musisz zachować siły. Dasz radę?
Dobrze.
Gdzie znajdę Daimyō?
- Gdzie ona jest? - Wszędzie.
Co ty…?
Yassan, wszystko w porządku?
Yassan?
Yassan!
Żołnierze z Iga. Co oni tu robią?
Zawsze tak robiłeś.
Kierowałeś się pierwszym instynktem.
Działałeś na wyczucie.
Doprawdy, przyjacielu.
Wyglądasz, jakbyś pierwszy raz widział ducha.
Na pewno wiedziałeś, że jeszcze nie skończyłem z tym światem.
A może on ze mną?
Mój panie.
Przybywam pomóc ci pokonać tę uzurpatorkę.
Jak?
Z kim rozmawiasz?
Chodź.
Jak zawsze, czas jest przeciwko nam.
Co się dzieje?
Panie, ty…
Czy żyję?
Kwestie tej wagi rzadko są jednoznaczne.
Wciąż jestem twoim kaishakunin.
Nie!
Jest tylko jeden sposób, by wyrwać mnie z tych okowów.
Zniszcz Hōjō Masako. To jej moc je karmi.
Musisz mnie uwolnić, Yasuke.
Musisz zabić Daimyō.
Yassan!
Nie opuszczę cię, Yassan.
To ty.
To ona.
Umiesz zbudować duży mur. To trzeba ci oddać.
Musimy dać im więcej czasu.
Potrzebują czasu.
Coś mi mówi, że go nie mają.
Wytrzymajcie!
Co ty robisz?
Teraz spróbujemy po mojemu.
Przestań!
To ja, Saki! Nie widzisz mnie?
Opuścił cię. Wszyscy tak robią.
Troszczy się tylko o siebie.
Tak jak twoim rodzice, kiedy cię sprzedali.
Yasuke!
Zaczynasz rozumieć.
Tylko w jeden sposób możesz zatrzymać samuraja.
Musisz go zabić.
Wbij miecz w jej serce.
Nie potrzebujesz go.
Zabij go i się uwolnij.
Nie!
To mój przyjaciel.
Yasuke, nie rób tego.
Nie. To…
To się nie dzieje. To niemożliwe.
To jakaś sztuczka.
To nie sztuczka.
To twoje wspomnienie.
Natsumaru?
Jesteś honorowy.
Starasz się postąpić słusznie, nawet gdy to niełatwe.
Pomogłeś przyjaciołom.
Choćby mnie.
Ciebie…
Ciebie tu nie ma.
Nawet gdybym zasługiwał na przebaczenie, nie możesz go udzielić.
„Możemy tylko zrobić to, czego ona by chciała”.
Czego oni by chcieli.
To twoje słowa.
Zabij ją!
To ona pomogła Mitsuhide nas zdradzić!
Daimyō Hōjō musi zginąć!
Tak.
Musi!
Myślałeś, że to cała moja strategia?
Postanowiłam się zabawić, przemieniając jej moc we własną.
Ale z łatwością mogę ją wyrwać z jej ciała.
Jesteś cała?
- Skrzywdziłem cię? - Nie.
Saki!
Żadne z nas jej nie pokona.
Co zrobimy, Yassan?
Pokonamy ją razem.
Razem.
Dosyć!
Zapracowałeś na swą zapłatę, szamanie.
Szkoda, że nie mogę jej zabrać.
Jeśli mamy oddać życie,
zrobimy to z podniesioną głową, w świątyni przodków.
Nie rozumiem.
Z uporem wierzycie w te iluzje,
choć światem wciąż rządzi to, co zawsze nim rządziło.
Potęga.
Przejmę potęgę tej dziewczyny.
A więc tak wygląda…
zmiana.
To znaczy, że wygraliśmy?
Potwór był zrodzony z mocy Daimyō.
Tylko kres tej mocy mógł go zniszczyć.
Wygraliśmy.
Wygraliśmy!
Tak!
Być może.
Ale jaki był koszt tego zwycięstwa?
Yassan, udało się! Pokonaliśmy ją!
Yassan?
Yassan!
Co się stało?
Uratowałeś mnie.
Często się nawzajem ratujemy.
Daimyō…
Ty stoisz.
- Nie jesteś już chora. - Faktycznie.
Czuję się teraz zdrowsza.
Bardziej… zrównoważona.
Nie na długo.
Wkrótce zapragniesz więcej i więcej.
Będziesz potrzebowała całego świata, żeby zaspokoić głód.
Nie. Nie jestem taka jak ty.
Mam przyjaciół.
Moje ciało trawią płomienie.
Samuraju, pomóż mi szybko odejść z tego świata.
O twoim losie zadecydują twoje ofiary.
- Zabrać im broń. - Sprawdzić więzy.
- Ty, więcej opatrunków. - Nikomu nie pozwólcie uciec.
- Już idę! - Ty, chodź tutaj.
- Potrzebujemy pomocy. - Gdzie lekarz?
Morisuke!
Saki. Myślałem, że…
A więc ci się udało.
Naprawdę ją pokonałaś.
Nie. My to zrobiliśmy.
W końcu ci zapłacili, Achoja?
Jestem ci winny podziękowanie.
W życiu tyle nie zarobiłem na zleceniu.
Czy powrót to na pewno dobry pomysł?
To twój dom.
Gdzie są wszyscy?
Nie ma się czego bać. To Saki i przewoźnik.
Wrócili.
Wybaczcie to powitanie.
Dawni żołnierze Daimyō wpadali tu i próbowali zagarnąć kawałek ziemi.
Aleśmy ich przepędzili!
Podobno to ty pokonałaś Daimyō.
Nigdy nie byłam tak dumna z jednej z nas!
Z jednej… z was?
Dożywotnio masz u mnie darmowe owoce!
Tylko nie wysadzaj mi już kramu.
Ale z ciebie twardzielka!
Jak to zrobiłaś? Takim „bam!”?
A może takim „Łubudu!”?
No co?
Raz mnie ogłuszyłaś ciosem psychicznym i już się nie przyjaźnimy?
Myślałam, że mnie znienawidzisz!
- Ichi wyjaśnił, co się stało. - Mamy wobec ciebie wielki dług.
Wszyscy.
No, tato. Spytaj jej!
Jeśli nie masz gdzie spać, bylibyśmy zaszczyceni, gdybyś…
Naprawdę? Tak!
To znaczy, że wróciłeś?
To nigdy nie był mój dom.
To była kryjówka.
Już jej nie potrzebuję.
Ale mogę zostać jeszcze trochę.
Do końca twojego szkolenia.
Zapomniałabym!
Saki, ja…
Chciałaby, żebyś go miał.
Należał do twojej matki.
Możesz wrócić i mi go oddać, kiedy podrosnę.
Chodź, pokażę ci moje nowe zabawki!
Gdy otarło się o śmierć, dostaje się masę prezentów.
Naprawdę, chodź!
Pamiętam cię.
Jesteś tym Afrykaninem z doków, który obronił mnie przed Otą Gyuichim.
Wydaje się, że to było tak dawno…
I w istocie było.
NATSUMARU
Czy to ty wysłałeś mojej rodzinie skrzynię ze złotem Nobunagi?
Zawsze tak podejrzewałem.
Tylko o tobie mówiła jak o przyjacielu.
Jest jeszcze coś. Powinienem był wam to wtedy dać.
Skoro to masz, czy to znaczy…?
Byłeś z nią, kiedy umierała?
Powiedz.
Jak zginęła?
Honorowo.
Walcząc za swój klan.
Dziękuję, że zwróciłeś…
Napisy: Juliusz P. Braun