‎(ผลงานซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‎มันอยู่ข้างนอกนั่น ‎ร้องไห้กระซิก กระหายอยากจะเกิด
‎ท่านพูดถึงอำนาจที่กำลังเติบโตนั่นน่ะหรือ
‎ข้าได้สูบกินดินแดนแห่งนี้มานาน
‎มันยังชีพข้าไว้ แต่มันก็กลายเป็นคุกด้วย
‎เป็นหลุมศพที่กำลังผุพัง
‎ข้าเฝ้ารอพลังเช่นนี้มาตลอด
‎โลกต้องการความสมดุล พลังที่จะ ‎ต่อต้านพลังข้าย่อมเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
‎มันจะมาเป็นสิ่งที่จะชำระบัญชีกับข้า
‎แต่มันก็อาจจะเป็นทางรอดของข้าได้
‎เจ้าจะต้องหาที่มาของพลังนี้และพามันมาหาข้า
‎นายหญิง ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง
‎ใช่ เจ้าจะไม่ทำแน่
‎ข้าจะทำให้แน่ใจได้เช่นนั้น
‎(เส้นทางอันยาวไกล)
‎ขอโทษ ท่านทำให้ข้าตกใจ
‎เหมือนกัน
‎เจ้าใส่อันนั้นทำไม
‎ที่นี่คือ… เจ้าทำอะไร
‎ท่านหลับทั้งวันเลย ข้าเลยเกิดเบื่อ
‎ข้าขอโทษที่ยุ่งกับของของท่าน
‎และสวมหมวกเกราะของท่าน
‎แล้วก็ราดน้ำใส่ท่าน
‎ท่านโกรธข้าเหรอ
‎เจ้าไม่รู้ตัวหรือว่าทำอะไรไว้
‎เจ้าช่วยชีวิตข้าไว้
‎ข้าติดหนี้บุญคุณเจ้าสุดจะคณนา
‎ข้าดีใจจังที่ท่านไม่โกรธ และที่ยังมีชีวิตอยู่
‎นักเทศน์นั่น ข้าเห็นเขาทำร้ายเจ้า
‎เจ้าไม่เป็นไรนะ
‎ข้าไม่เป็นไร ตอนนี้เขาก็… ไม่อยู่แล้ว
‎แล้วอาการป่วยของเจ้าล่ะ
‎นี่ ของพวกนี้คืออะไรเหรอ
‎เหมือนรองเท้าหรูๆ เลย
‎อันนั้นของม้า
‎พัดนี่สวยจัง ท่านเป็นนักระบำเหรอ
‎นักระบำประเภทหนึ่ง ใช่
‎อันนั้นเจ้าห้ามแตะ วางลง อย่าแตะอะไรทั้งนั้น
‎ฟังนะ หมู่บ้านนี้ไม่ปลอดภัยสำหรับเจ้าแล้ว
‎ชาวบ้านเห็นพลังของเจ้าแล้ว
‎ตอนนี้เจ้าต้องไปยังที่ที่ห่างไกลจากที่นี่
‎ข้ากำลังจะไปยังที่ที่ห่างไกลอยู่
‎ท่านจะพาข้าล่องขึ้นต้นน้ำไปหาหมอจำได้ไหม
‎ไม่
‎ไดเมียวต้องรู้เรื่องที่เราต่อสู้ ‎กับนักเทศน์กับลูกสมุนแล้วแน่
‎จะต้องมีทหารกลุ่มใหญ่ ‎ที่คอยลาดตระเวนแถวแม่น้ำ
‎แต่ท่านรับปากกับแม่…
‎- ท่านรับปากกับอิจิกะแล้ว ‎- ข้าจะพาเจ้าไปที่ที่ปลอดภัย
‎ทางรอดเดียวของเจ้าคือต้องซ่อนตัวไว้
‎อยู่แต่แถบชานเมือง
‎มันอาจจะขัดสนหน่อย แต่ก็ยังได้ใช้ชีวิต
‎ท่านเพิ่งพูดว่า "ข้าติดหนี้บุญคุณเจ้า ‎สุดจะคณนา" ไม่ใช่เหรอ
‎ท่านต้องพาข้าล่องขึ้นต้นน้ำ นี่เป็นคำขาด!
‎หยุด!
‎เราจะล่องขึ้นต้นน้ำ เราจะไปหาหมอโมริซูเกะ
‎โมริซูเกะเหรอ
‎ผู้ติดตามคุโรซากะ
‎จุดจบที่สมควรแล้วสำหรับบาทหลวง
‎ใครก็ตามที่ใช้พลัง ‎ที่นายหญิงของเราสัมผัสได้ได้ผ่านมาที่นี่
‎เราใกล้เข้าไปแล้ว
‎เราจะทำยังไงกับที่นี่
‎เผามันให้ราบ
‎อิจิกะรู้ว่าเจ้าทำสิ่งนี้ได้ตอนที่นางช่วยเจ้า
‎นางรู้ว่าอาการป่วยของเจ้า ‎เป็นผลข้างเคียงของพลังที่เจ้าสำแดง
‎และนางไม่ยอมพาเจ้า ‎ไปหาหมอคนอื่นต้องเป็นโมริซูเกะเท่านั้น
‎นางบอกว่าเขาเป็นคนเดียวที่ช่วยได้
‎อิจิกะไม่ได้จะพาเจ้าไปรักษา
‎นางจะพาเจ้าไปฝึก
‎ข้ารู้จักโมริซูเกะ
‎ในช่วงเวลาอื่น
‎เขาเป็นนักรบที่กล้าหาญ
‎คนที่มีความสามารถเหมือนเจ้า
‎"ท่านหมอ" เป็นชื่อที่เขาได้รับจากการรบ
‎เขาโจมตีด้วยความแม่นยำราวศัลยแพทย์
‎ท่านแจวเรือ ท่านรู้จักนักรบแบบนั้นได้ยังไง
‎เดี๋ยวนะ แล้วอิจิกะรู้ได้ยังไง
‎ดูเหมือนผู้คุ้มครองเจ้าก็มีความลับของตัวเอง
‎อีกอย่างหนึ่งที่นางมี ‎เหมือนกับผู้หญิงคนหนึ่งที่ข้าเคยรู้จัก
‎ยัซซัง ท่านคิดว่าอิจิกะ…
‎ท่านคิดจริงๆ หรือว่านาง…
‎ข้าไม่รู้
‎ตอนนี้เราทำได้แค่ทำตามที่นางน่าจะต้องการ
‎แปลว่าท่านจะพาข้าล่องขึ้นต้นน้ำเหรอ
‎ไม่ ข้าบอกแล้วไงว่าแม่น้ำอันตรายเกินไป
‎เราจะเดินทางไปหาโมริซูเกะทางบก
‎พร้อมแล้ว
‎ท่านมีหน้าจริงๆ ด้วย
‎ดูประหลาดจังเลย
‎เจ้าสวมสร้อยคอของนาง
‎มัน… เอาไว้ระลึกถึง
‎ไปกันเถอะ
‎ซากิเราต้องไปต่อ
‎ข้ารู้ ข้าแค่… ไม่มีโอกาสได้บอกลาอิจิโระเลย
‎เขารู้ว่าเจ้ารู้สึกยังไง
‎เชื่อข้าเถอะ เขารู้ ‎ว่าเจ้าไม่มีวันจะอยากทำร้ายเขา
‎ซากิ!
‎นางเด็กปีศาจนั่นอยู่ไหน
‎ดูสิ่งที่นางทำกับลูกของข้าสิ
‎ซากิ ลูกสาวนักร้องน่ะเหรอ
‎ข้าเห็นนางสู้กับหุ่นยนต์กับผู้หญิงหมาป่า
‎นางมีพลัง ที่ไม่ใช่ของมนุษย์
‎ข้าไม่สนว่านางเป็นอะไร นางทำร้ายลูกข้า
‎เด็กคนนั้นเป็นอะไรไป
‎เจ้าเป็นใคร
‎ที่สำคัญกว่าคือเรารับใช้ใครต่างหาก
‎เจ้าต้องเคารพต่อผู้แทน ‎ของไดเมียวผู้ครองแผ่นดินของเจ้า
‎ผู้แทนเหรอ
‎หมายถึงวายร้ายรับจ้างน่ะเหรอ
‎เกิดอะไรขึ้น
‎เขาถูกเด็กผู้หญิงทำร้าย
‎นางทำให้เขากระเด็นไปตั้ง 50 ฟุต ‎โดยไม่ได้ถูกตัวเขาเลย
‎ท่านถามพวกเด็กๆ ได้ พวกเขาเห็น
‎เล่าเรื่องเด็กคนนั้นมา
‎ข้าแค่สะดุดกิ่งไม้อีกแล้วน่ะ
‎ข้านึกว่าเจ้ามีพลังจิตซะอีก
‎มันไม่ได้ทำงานแบบนั้น
‎ทำไมเราไม่ไปทางถนนล่ะ
‎แบบนั้นคงง่ายกว่าเยอะเลย
‎ดูสิ ถนนอยู่นั่นไง
‎เราต้องเข้าป่าลึกกว่านี้
‎ยัซซัง หมออยู่ที่นั่นเหรอ
‎ไม่ เรายังต้องเดินทางอีกวัน
‎ช่วยด้วย!
‎ข้าสาบาน ข้าไม่เห็นพวกเขาเลย
‎มีคนเห็นพวกเขามุ่งหน้ามาทางนี้ ‎พวกเขาต้องผ่านที่นี่
‎ไม่มีทางจะไม่เห็นชายผิวดำร่างยักษ์ ‎ที่เดินทางมากับเด็กผู้หญิง
‎ที่นี่ไม่มีคนแบบนั้น
‎อยากทำอะไรกับข้าก็เชิญ ‎แต่ปล่อยเมียข้าไปเถอะ
‎ชะตาของนางอยู่ในกำมือเจ้า
‎พูดมา!
‎ไม่ ได้โปรด อย่า!
‎เจ้าออกไปก็มีแต่ตายแทนนาง
‎นางกำลังจะต้องตายเพราะเรา
‎เจ้าได้เลือกแล้ว
‎ทำอะไรสักอย่างสิ
‎รีบไปซะ
‎เจ้ายักษ์ผิวดำ
‎เด็กอยู่ที่ไหน
‎ไกลจากที่นี่
‎ข้าหวังแทนเจ้าว่าเจ้าจะสู้เก่งกว่าโกหกนะ
‎เจ้ายักษ์!
‎วางอาวุธ แล้วหันมาช้าๆ
‎เจ้าช่วยกำจัดคนของข้าให้ข้า
‎ตอนนี้สิ้นเดือนพอดี พวกนี้กำลังรอค่าจ้างอยู่
‎ช่วยข้าประหยัดเงินเดือนได้เยอะเลย
‎ไม่ว่าเจ้าจะจ่ายพวกเขาเท่าไหร่มันก็มากเกินไป
‎ช่างคุยโวนักสำหรับคนที่ยืนแทบไม่ไหวแล้ว
‎แต่เจ้าก็ได้แสดงฝีมือให้เห็นแล้ว
‎ดูเหมือนเด็กอัจฉริยะของเรา ‎จะมีนักรบเป็นผู้พิทักษ์
‎เลือดนี่เป็นเลือดคนกลุ่มแรก ‎ที่สัมผัสดาบนี้ในรอบหลายปี
‎เจ้าช่วยเราทั้งคู่ได้ ‎ด้วยการให้มันเป็นเลือดสุดท้าย
‎ข้าได้ยินความเจ็บปวดในน้ำเสียง ‎ของคำขู่ที่เจ้าเค้นออกมา
‎ความเจ็บปวดของพวกนอกคอก ‎ที่ถูกตราหน้าตลอดไปเพราะสีผิว
‎ไม่ว่าเจ้าจะมีฝีมือในการสู้รบ ‎หรือมีเกียรติสักแค่ไหน
‎ข้าก็รู้สึกเช่นกัน
‎สายตามึนชาของผู้คน ‎ที่เกลียดอะไรก็ตามที่ตัวเองไม่เข้าใจ
‎แต่ข้าต่างกับเจ้า ข้ายอมรับความเจ็บปวดนั้น
‎และหลอมมันเป็นอาวุธ
‎เจ้าแค่เอาใบมีดผูกกับแท่งไม้ก็ได้ ‎แบบนั้นน่าจะง่ายกว่าเยอะ
‎ซากิ หนีไป!
‎เสียสละเชิงกลยุทธ์เพื่อชิงความได้เปรียบ
‎งั้นก็ไม่ใช่แค่นักรบล่ะสิ แต่เป็นผู้บัญชาการ
‎การเสียสละเชิงยุทธวิธี
‎ดาบเจ้าใกล้หักแล้ว
‎เช่นเดียวกับร่างของเจ้า
‎ข้าจะบอกเด็กคนนั้นให้ว่าเจ้าสู้อย่างกล้าหาญแล้ว
‎มันอาจทำให้นางสบายใจได้บ้างก่อนตาย
‎ไม่ใช่แค่นั้น
‎เจ้าทรงพลังอย่างที่นายหญิงบอกไว้จริงๆ ซากิ
‎ข้าบอกให้หนีไปไง
‎ท่านคิดว่าข้าจะเริ่มเชื่อฟังท่านเหรอ
‎ข้าขอโทษนะซากิ
‎ข้าล้มเหลว ‎ข้าตั้งใจจะปกป้องเจ้าจากคนอย่างนาง
‎แต่ข้าทำไม่ได้
‎เจ้ากลับต้องมาช่วยข้าอีกแล้ว
‎เผื่อว่าท่านจะไม่ทันสังเกตนะ ข้าแบบว่ามี
‎พลังจิตที่เหนือมนุษย์สุดๆ เลย
‎ข้าไม่ต้องให้ใครมาปกป้อง
‎งั้นทำไมเจ้าถึงยืนกรานให้ข้าไปกับเจ้าล่ะ
‎เพื่อที่ข้าจะได้ไม่ต้องอยู่คนเดียว
‎เราเผชิญหน้าได้ทุกอย่าง ‎ตราบใดที่เราไม่ต้องทำเพียงลำพัง
‎อิจิกะเคยพูดกับข้าแบบนั้น
‎อิจิกะสอนเจ้ามาดี
‎วันนี้นางจะต้องภูมิใจในตัวเจ้าแน่ซากิ
‎นางภูมิใจอยู่
‎ท่านคิดอย่างนั้นหรือ
‎แต่เจ้ายังจะยอมให้ข้าปกป้องเจ้าใช่ไหม
‎เอาเป็นว่าเราปกป้องกันและกันดีไหม
‎อิจิกะสอนให้เจ้าต่อรองเป็นด้วยเหรอ
‎- สงครามไม่เกี่ยวอะไรกับเรา ‎- ข้าไม่อยากตาย
‎ที่นี่ไม่ปลอดภัยอีกแล้ว
‎นั่นใครน่ะ
‎เจ้าอาจช่วยข้าได้
‎เรามาที่เมืองนี้เพื่อตามหาหมอโมริซูเกะ
‎ขอโทษที ที่นี่ไม่มีหมอชื่อนั้น
‎งั้นเหรอ ยังไงก็ขอบคุณนะ
‎แล้วเราจะทำยังไงต่อไป
‎เราจะดื่มชากัน
‎เราจะนั่งอยู่ตรงนี้เหรอ
‎เราควรพยายามตามหาหมอไม่ใช่เหรอ
‎เขาเจอเราแล้ว
‎ยินดีต้อนรับ
‎กว่าเจ้าจะปรากฏตัวมาได้นะ
‎ซากิ เชิญพบกับหมอ โมริซูเกะ
‎ยาสึเกะ ซามูไรผิวดำในตำนานตัวเป็นๆ
‎เดี๋ยวนะ ท่านเป็นซามูไรเหรอ
‎ท่านใส่หน้ากากประหลาดๆ พวกนั้นน่ะเหรอ
‎ท่านสู้ในสงครามไดเมียวเหรอ
‎ท่านเคยเจอกับโอดะ โนบุนางะเหรอ
‎ข้าไม่ใช่ซามูไร
‎ไม่ใช่ในชาตินี้
‎มันไม่ได้ผ่านมานานขนาดที่เจ้าคิดหรอก
‎ร่องรอยบนหน้าเจ้าส่อถึงหลายปีที่ตรากตรำ
‎แต่ภายใต้สิ่งนั้นข้ายังเห็น ‎นักรบที่ข้าเคยเคียงบ่าสู้รบด้วย
‎และเห็นได้ชัดว่าเจ้ายัง ‎กระปรี้กระเปร่าพอที่จะเป็นพ่อคน
‎- นางไม่… ‎- เขาไม่ใช่พ่อข้า
‎ข้าผิดเอง
‎ถ้างั้นที่ผ่านมาเจ้าทำอะไรหรือ
‎ข้าจำได้ว่าหลังจากที่โนบุนางะตาย ‎เจ้าเข้าร่วมกับโนบุทาดะลูกชายเขา
‎เพื่อสู้การศึกของตระกูลโอดะต่อ
‎เราแพ้
‎เราแพ้กันหมดทุกคน
‎ข้าได้ยินว่าเจ้าถูกพวกอาเคชิจับตัวไป
‎ว่าพวกนั้นส่งเจ้ากลับไปหาเยซูอิตแล้ว
‎แต่ตั้งแต่เจ้าหนีออกมาจากพันธนาการนั้น ‎ก็ไร้ข่าวคราวของเจ้าโดยสิ้นเชิง
‎ข้าวุ่นกับการเอาตัวรอด
‎ไม่ยุ่งกับเรื่องของคนอื่น
‎งั้นเหรอ ไม่ใช่ทุกคนที่จะได้โอกาสเช่นนั้น
‎ที่นี่เราอาศัยอยู่ในเงาอันมืดมิดของไดเมียว
‎ไม่รู้ว่าทหารจะมาตามล่าเราเมื่อไหร่
‎ทุกสิ่งที่เราสร้าง ทุกสิ่งที่เราหามาได้
‎พวกนั้นจะเอาสิ่งที่ต้องการไป ‎และทำลายสิ่งที่เหลือ
‎สิ่งเดียวที่ไม่เปลี่ยน ‎คือความกลัวและความทุกข์ทรมาน
‎แต่เราต้านทานเท่าที่จะทำได้
‎ข้ารวบรวมนักเรียนพวกนี้มาฝึกอย่างลับๆ
‎พวกเขาจะได้พร้อม ‎เป็นผู้นำการก่อกบฏเมื่อถึงเวลา
‎ถ้าเจ้าทิ้งการต่อสู้นั้นไปแล้วงั้นเจ้ามาทำไม
‎เพราะเด็กคนนี้
‎นางมีพลังมากกว่าใครที่ข้าเคยเห็นมา
‎แม้แต่ของท่าน
‎ถ้าเช่นนั้นข้าก็ต้องขอบใจเจ้า
‎เช่นนั้นนางก็คือคนที่เรารอคอยอยู่
‎คนที่จะทำให้เราได้รับชัยชนะ
‎คุโรซากะ เจ้ามาคนเดียวเหรอ
‎เป็นอย่างที่นายหญิงว่า
‎พลังของนางแข็งแกร่งมาก
‎พลังที่ท่านให้ข้าไม่อาจ…
‎ดูเหมือนข้าต้องหันไปพึ่งวิธีที่แน่นอนกว่านี้
‎ข้าพร้อมรับใช้แล้ว
‎เช่นที่เจ้าเป็นเสมอมา
‎เจ้าจะรับใช้ตามหน้าที่ที่เจ้าถูกเลือกมา
‎กับอีกหนึ่ง
‎เจ้าแน่ใจหรือว่านี่คือเส้นทางของเจ้า
‎คนที่ข้ารู้จักจะมาร่วมกับเราโดยไม่ลังเลแน่
‎ยาสึเกะคงทำเช่นนั้น
‎ยัซซังต้องการเพียงความปลอดภัยของเด็กคนนั้น
‎ของอะไรที่หนักที่สุดที่เจ้าเคยทำให้ลอย
‎ก็มีไม้กางเขนหินอันใหญ่ที่…
‎ซากิเจ้าทำแบบนี้ได้ไหม
‎ที่นี่ยอมให้พวกเจ้าเล่นไพ่เหรอ
‎อะไร แน่นอนสิ
‎ไดเมียวจะมองว่านางเป็นภัยคุกคาม
‎และต้องหาทางกำจัดนางแน่
‎นางไม่มีวันจะปลอดภัยโดยแท้ได้หรอก
‎แต่โอกาสที่ดีที่สุดของนางคือฝึกกับเราที่นี่
‎และสู้กลับ
‎เราหนีความอยุติธรรมไม่พ้นหรอกซามูไร
‎เราต้องสู้กับมัน
‎มีแต่จะนำมาซึ่งความอยุติธรรมมากขึ้น
‎ข้ามีเรือที่ต้องไปซ่อม
‎ครั้งสุดท้ายแล้ว
‎หรือรองสุดท้าย
‎(คำบรรยายโดย วราภรณ์ วราสภานนท์)