‎(ผลงานซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‎(การเผชิญหน้า)
‎- ไม่ต้องพูดเลย ‎- อะไรเล่า
‎ก็แค่ อาจจะ…
‎ไม่รู้สิ เล็งไปทางขวาอีกหน่อยไหม
‎จริงเหรอ โลอา ฉันว่าเธอ ‎อยากให้คำแนะนำสุดๆ แล้วเหมือนกัน
‎ใช่ รีบปรับปรุงเถอะ
‎ช่วยลดสัญญาณสแกนหน่อยได้ไหม ‎ฉันจะได้มีสมาธิ
‎ไหนๆ ก็พูดเรื่องนี้แล้ว ‎เด็กน้อย มีอะไรแนะนำไหม
‎ทุกคนช่วยได้มากจริงๆ
‎สุดยอด!
‎และไม่ต้องขอบคุณกันก็ได้ วันนี้ฝึกแค่นี้แหละ
‎แล้วเธอจะขอบคุณพี่ ‎ตอนที่พี่ฆ่าไคจูตัวต่อไปที่จะมากินเรา
‎โลอา เรื่องเมื่อวานน่ะ
‎เกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่
‎กรุณาระบุด้วยว่าเรื่องอะไร
‎ก็ได้
‎ในบรรดาเยเกอร์ทั้งหมดที่เราเห็น ‎เธอสติแตกตอนที่เห็นฮอไรซอน บราโว่
‎- ไฟล์ที่เก็บไว้ถูกเข้า… ‎- ถูกเข้าถึงโดยไม่ตั้งใจ ฉันรู้
‎ไม่เชื่อสักนิด ‎เยเกอร์นั่น นักขับคนนั้นมันยังไงกันแน่
‎ฉันไม่มีอะไรจะรายงานแล้ว
‎บอกมาเถอะ โลอา
‎ฉันรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ ฉันรู้สึกได้
‎- เธอคุยกับฉันได้นะ ‎- เทย์เลอร์ มาดูนี่สิ
‎ดูสิว่าเขาทำอะไร
‎เขาวาดรูปตัวเอง
‎นั่นนายเหรอ ตัวสูงเท่าตึกเลยเนี่ยนะ
‎เขาอาศัยอยู่บนยอดของเยเกอร์จริงๆ
‎โปรดทราบ ฉันวิเคราะห์สัญญาณ ‎ที่กำลังเข้ามาเสร็จแล้ว
‎- มันมาจากอะไร ‎- จากเยเกอร์ ไม่ทราบรุ่นและซีรีส์
‎อะไรนะ มีเยเกอร์อีกตัวเหรอ
‎- อยู่ที่ไหน ‎- เมืองเคลย์ตัน
‎อยู่ห่างจากตำแหน่งของเรา ‎ไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 17.01 กิโลเมตร
‎งั้นเราต้องไปที่นั่นเดี๋ยวนี้
‎อย่าโง่ไปหน่อยเลย
‎ครั้งล่าสุดที่มุ่งหน้าไปพีพีดีซี เราก็เจอเชนแทน
‎คราวนี้เราอาจเจอนักขับนะ
‎- เกิดอะไรขึ้นกับสัญญาณ ‎- มันส่งสัญญาณเป็นช่วงๆ
‎และจะวนกลับมาใหม่ในอีก 60 นาที
‎อีกหนึ่งชั่วโมงเหรอ
‎คำเตือน มีการยิง
‎(คำเตือน)
‎เด็กน้อย รัดเข็มขัดด้วย
‎ทิศตะวันออก สี่องศา
‎(ชื่อ เม ‎อายุ 19 (ประมาณ))
‎(ส่วนสูง 167 เซนติเมตร)
‎(ไปให้พ้น)
‎เม
‎เอาจริงดิ ยิงพวกเราเนี่ยนะ
‎ช่วยสนใจข้อความลึกลับนี่หน่อยได้ไหม
‎(ไปให้พ้น)
‎แล้วเธอมาทำอะไรที่นี่
‎ฉันเดินเท้า เคลย์ตันเป็นเมืองที่ใกล้ที่สุด ‎เธอก็รู้ทันนี่
‎เดี๋ยวนะ ‎เธอคิดว่าเราสะกดรอยตามเธอเหรอ
‎ที่นี่ไม่ใช่ทางไปซิดนีย์ของนายซะหน่อย
‎มีสัญญาณเตือนภัยเยเกอร์ ‎มาจากที่ไหนสักแห่งในเมือง
‎- เธอเห็นมันไหม ‎- อาจจะ
‎แต่ถ้าจะไปดู ก็ต้องเดินไป
‎ฉันไม่อยากให้หุ่นยนต์เงอะงะนั่นลากไคจูมาที่นี่
‎ฉันจะพาไปที่ทางออก
‎(บันได - ตู้เพลง)
‎ว้าว ที่นี่ยังใช้ไฟได้อยู่เลย
‎ไฟไม่เคยถูกตัดในส่วนนี้ของเคลย์ตัน
‎ถ้าไม่ต้องการอย่างอื่นแล้ว นั่นประตู
‎ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้แกร่ง ‎อย่างที่อยากให้คนอื่นคิดหรอก
‎หลังจากสิ่งที่เธอเจอมา
‎ทำไมถึงต้องอยู่คนเดียวในเมืองที่ว่างเปล่าด้วย
‎ตอนนี้นะ เจ้าหญิง มันยังไม่ว่างเปล่าพอ
‎เดี๋ยวก่อน
‎ฉันไม่มีอาหารให้กินหรอกนะ ‎แต่ดื่มช็อกโกแลตร้อนสักหน่อยไหม
‎- เธอมีช็อกโกแลตร้อนเหรอ ‎- จริงเหรอ
‎ฉันนึกว่าฉันจำรสชาติของมันได้ แต่ไม่เลย
‎- ไม่ใกล้เคียงด้วยซ้ำ ‎- อีกเหตุผลที่เกลียดสมรภูมิมืดสุดๆ
‎เด็กน้อย ชอบไหม
‎แปลว่าชอบสินะ แต่แก้วนี้ของฉัน
‎เม ลูกรู้นี่จ๊ะว่าต้องใช้มันยังไง
‎โธ่ เม
‎เด็กน้อย ไม่นะ
‎โทษที เม เดี๋ยวฉันปิดให้
‎ไม่ เปิดไว้เถอะ
‎ไม่ใช่ทุกวันนะที่เราจะได้เห็นใคร ‎ได้ยินเสียงเพลงเป็นครั้งแรก
‎ชอบเสียงนั่นไหม เต้นรำกันหน่อยไหม
‎อยากลองไหม แบบนี้ไง
‎ไม่ ไม่มีทางซะละ
‎อะไร กลัวว่าท่ายกแขนเพี้ยนๆ ‎กับท่าเตะคาราเต้ของนายจะทำให้เด็กกลัวเหรอ
‎เอาจริงดิ
‎ดูนี่นะ
‎- มาเถอะน่า เม ‎- ไม่
‎เต้นเลย!
‎ฉันเสียเวลากับเธอมาตั้งกี่ปีแล้ว
‎ฉันน่าจะทิ้งเธอไว้ข้างถนนที่ฉันเจอเธอจริงๆ
‎ไม่ฆ่าก็ถูกฆ่า
‎ตอนนี้เธอเป็นของฉันแล้ว
‎บาร์ช็อกโกแลตร้อนปิดแล้ว
‎เราจะกลับมาเอาแอตลาสนะ
‎เพราะฉะนั้นอย่าได้คิดเชียว
‎เธอไม่ได้มาที่นี่เพราะความบังเอิญใช่ไหม
‎ร้านอาหารมีความหมายบางอย่างกับเธอ
‎ฉันไม่อยากพูดถึงมัน
‎ก็ได้ แต่ฉันคิดไม่ผิดหรอก
‎- ฉันเห็นแล้ว ‎- ไอ้ดริฟต์บ้า
‎บอกฉันสิ เม ‎เหตุผลที่แท้จริงที่เธอมาที่นี่คืออะไร
‎- มันคือบ้าน ‎- เธอเป็นคนที่นี่เหรอ
‎คิดว่านะ
‎มันรู้สึกคุ้นเคย รู้สึกมาตลอด แต่…
‎มันยากที่จะรู้ว่าเรื่องไหนจริง ‎เรื่องไหนเชนแต่งขึ้นมา
‎เธอเลยหวังว่าการอยู่ที่นี่ ‎จะทำให้เธอรู้ความจริงได้เหรอ
‎ฉันไม่รู้ว่าฉันหวังอะไร
‎พร้อมแล้วไปได้เลยนะ
‎ไปกันเถอะ อยู่ใกล้ๆ พวกเราไว้
‎ฮันเตอร์
‎เทย์เลอร์
‎พ่อให้สิ่งนี้กับแม่ ‎ตอนที่แม่เริ่มเป็นนักขับเยเกอร์
‎แม่กะว่าจะเอาให้ลูกตอนลูกฝึกเสร็จ
‎แม่อยากให้ลูกช่วยเก็บมันไว้ ‎จนกว่าเราจะกลับมา
‎แล้วถ้าแม่ไม่กลับมาล่ะ
‎ไม่มีอะไรจะพรากเราจากลูกได้
‎ไม่มีวัน
‎- สัญญานะครับ ‎- สาบานเลยจ้ะ
‎ไม่ต้องห่วง พวกเขาต้องกลับมาแน่
‎พวกเขากลับมาเสมอ
‎พวกเขามาไกลแค่นี้
‎เกิดอะไรขึ้น
‎พี่ไม่รู้
‎- แต่เราต้องเข้าไปในห้องนักขับ ‎- ไม่ ถ้าเกิด…
‎หยุด โอเคไหม
‎ประตูเปิดอยู่ พวกเขาออกไปได้
‎พี่มั่นใจว่าพวกเขาออกไปได้ ‎เราแค่ต้องดูว่ามีอะไรอยู่ข้างใน
‎สวัสดี เม หลงทางเหรอ
‎- ฉันกำลังหาข้อมูลอยู่ ‎- เรื่องอะไร
‎เรื่องฉันเอง ฉันมีความทรงจำ ‎เกี่ยวกับร้านอาหารข้างล่างนั่น
‎แต่ฉันไม่เข้าใจมัน
‎ฉันช่วยคุณไม่ได้
‎ช่วยเชื่อมต่อฉันแล้วแอบดูความคิดฉันไม่ได้เหรอ
‎ดริฟต์ไม่ได้ทำงานแบบนั้น เสียใจด้วย เม
‎ฉันรู้ดีว่าเศษความทรงจำทำให้ไม่สบายใจยังไง
‎โอเค ขอบใจนะ
‎ให้ตายสิ พวกเขายังไม่ทันได้ยิงระเบิด ‎ก่อนถูกทำลายด้วยซ้ำ
‎พี่จะเข้าไปก่อนนะ
‎เฮย์ลีย์ ไม่มีอะไร เข้ามาได้
‎ฮันเตอร์แพ้การต่อสู้
‎(ข้อความ)
‎- มีข้อความอยู่ในนี้ด้วย ‎- จากพ่อกับแม่เหรอ
‎(ไฟล์หมายเลข 001)
‎เรนเจอร์สฟอร์ดและบรีน่า ทราวิส ‎บนฮันเตอร์ เวอร์ติโก้
‎การต่อสู้ยากขึ้น ‎ไคจูพวกนี้มีบางอย่างไม่เหมือนใคร
‎พวกมัน… ไม่รู้สิ ฉลาดกว่า มันคิดคำนวณ
‎แต่พวกเราจบเห่แล้ว
‎ระเบิดนิวเคลียร์ลูกสุดท้ายของเรา ‎ติดอยู่ในเครื่องยิง ดังนั้น…
‎เยเกอร์เก่าตัวนี้สู้ต่อไม่ไหวแล้ว
‎เราไม่มีทางเลือกนอกจากอพยพ ‎เราจะหารถแล้วไปซิดนีย์ต่อ
‎เราทิ้งกลุ่มผู้รอดชีวิตไว้ที่ฐาน 29
‎กับลูกๆ ของเรา
‎ช่างกฎระเบียบเถอะ นายพลแรสก์ ‎ไปรับพวกเขาที ได้โปรด
‎ถ้าพวกเราไม่รอดกลับไป ‎ฝากบอกเทย์เลอร์กับเฮย์ลีย์ด้วย…
‎ว่าเราพยายามแล้ว
‎และเรารักพวกเขา
‎ฟอร์ด เราต้องไปแล้ว
‎เดี๋ยวนี้!
‎- บรีน่า! ‎- หมอบลง!
‎เด็กน้อย นั่นคือพ่อกับแม่เรา
‎พวกเขาน่าจะไปถึงที่นั่น
‎และถูกขัดขวางไม่ให้ส่งคนไปช่วยเรา
‎ฉันอยู่ในนี้ต่อไม่ได้แล้ว
‎- เราต้องไปแล้ว ‎- ใช่
‎แน่นอน
‎คอปเปอร์เฮด!
‎ไม่นะ!
‎ไม่!
‎เฮย์ลีย์
‎เด็กน้อย อยู่กับเฮย์ลีย์นะ
‎ทางนี้ มาฆ่าฉันสิ!
‎เม!
‎เข้าไปในแอตลาส เร็วเข้า!
‎เด็กน้อย!
‎ใจเย็นๆ
‎ไม่เป็นไรนะ เด็กน้อย นี่ฉันเอง
‎ไม่เป็นไรนะ
‎ไม่เป็นไร
‎ขอบคุณ…
‎สำหรับสิ่งที่เธอทำนะ
‎ระวังให้ดีเถอะ คอปเปอร์เฮด!
‎มาดูกันว่าแกจะชอบไหม
‎ฮันเตอร์ เวอร์ติโก้เรียกแอตลาสเดสทรอยเยอร์
‎- เฮย์ลีย์ ‎- พาคอปเปอร์เฮดมาทางนี้
‎ฉันเพิ่งปลดระเบิดนิวเคลียร์
‎เธอเพิ่งทำอะไรนะ
‎เรากำลังไป
‎ทีนี้ก็วิ่งเลย!
‎รูต อาวุธแขน
‎รูต!
‎รูต
‎เทย์เลอร์ มันไม่มีเอไอ ฉันจะเปิดมันได้ยังไง
‎แผงบนพื้นทางขวามือ ‎แล้วก็ให้ไวด้วย พวกเราใกล้ถึงแล้ว
‎ได้แล้ว
‎เฮย์ลีย์ ลงมือเลย!
‎(ยิง)
‎สุดยอด!
‎หยุดนะ!
‎เด็กน้อย หยุดเถอะ
‎ใจเย็น…
‎ใจเย็นๆ นะ ขอร้อง
‎บางทีเธออาจจะ…
‎กลับไปเป็นเหมือนเดิมได้นะ
‎อยากบอกฉันไหมว่าไปรับเขามาจากไหน
‎เมอริเดียน
‎ตลอดเวลาที่ผ่านมา ‎ฉันคิดว่าคนของเราอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้
‎ไคจูที่ผลิตเองน่ะเหรอ ไม่น่าใช่นะ
‎แปลว่าพวกพวกพรีเคอร์เซอร์ ‎สร้างไคจูที่ดูเหมือนเราได้
‎พี่น้องทั้งหลาย
‎พระเมสสิยาห์ไคจูมาแล้ว
‎คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล